Saltar al reproductorSaltar al contenido principal
  • hace 2 días
La lucha de la hija del portero Feriha y su madre Zehra, que viven en un apartamento de lujo en Etiler, contra todas las condiciones desfavorables de su vida, y una completa guerra de existencia.
Si bien la universidad es el punto clave de los sueños de madre e hija para el futuro, la hermana gemela de Feriha, Mehmet, que no estudió después de la escuela primaria, y su padre Rıza, que es un hombre fatalista por naturaleza, no sienten la misma emoción. Si bien Mehmet está secretamente celoso de Feriha, también es consciente del entusiasmo de su gemela y su anhelo por la vida pomposa "arriba".

Producción: Med Yapım
Dirección: Barış Yöş

Reparto:
Hazal Kaya: Feriha Yılmaz
Cagatay Ulusoy: Emir Sarrafoğlu
Vahide Gördüm: Zehra Yılmaz
Metin Cekmez: Rıza Yılmaz

Melih Selçuk: Mehmet Yılmaz
Ceyda Ates: Hande Gezgin
Yusuf Akgún: Koray Onat
Deniz Ugur: Sanem İlhanlı

Puedes ver esta novela en su sitio web oficial:
https://medyapim.com/tv-programlari/adini-feriha-koydum
© Copyright 2026 All Rights Reserved

Categoría

😹
Diversión
Transcripción
00:29¡Suscríbete al canal!
00:58Suscríbete al canal
01:28Suscríbete al canal
01:57Suscríbete al canal
02:27Suscríbete al canal
02:38Sera, escucha
02:39¿Sí?
02:39Me he enterado de algo importante
02:41¿Qué pasa?
02:43Ay, no sé ni cómo empezar
02:46Pero se trata de Memel
02:48Es cierto, Bultidán, renunció
02:51Recibió una nueva oferta de trabajo
02:53Comenzará en unos días
03:08¿Qué tal, señor Ali?
03:15¿Qué tal, señor Ali?
03:17¿Cómo te va, Risa?
03:26¿Cómo te va, Risa?
03:29¿Qué educación es esa?
03:31A esta edad, por lo menos nos deberíamos saludar
03:53¿Viste eso?
03:54Ali ni siquiera le respondió el saludo a Risa
03:57Mira a Sera, después de todo lo que le pasó, sigue igual de orgullosa
04:03Dale mis mejores deseos
04:06¿Qué tal, Aise?
04:07Bien, ¿y tú qué tal?
04:08Muy bien, gracias
04:10¿Así que viniste sola?
04:11Así es, yo sola
04:12¿Acaso sigue en prisión?
04:14Qué pena
04:17Así es
04:18Sera, te espero allá afuera
04:21Ve por nuestros hijos, nos iremos de aquí
04:24Claro
04:29¡Omer! ¡Omer!
04:30Ven aquí, hijo, vámonos, tu padre lo decidió
04:34Andando, vámonos, su padre nos espera
04:41Apresúrense
04:42¿Te vas?
04:43Gulfida, nos vemos pronto
04:45Gracias por venir
04:46Adiós, Mene
04:48Vamos, hijo
04:51Adiós, hija
05:10Homer, confío en ti
05:12Estarás a cargo de la casa hasta que regrese
05:17Tú estás a cargo de tu hermana y de tu madre, ¿está bien?
05:21No te preocupes, papá
05:22Yo cuidaré de todo en casa
05:24Muy bien
05:27Adiós, papá
05:30Que Allah te bendiga
05:39¡Nemet!
05:55Cuídate
06:26Tienes, papá
06:26Tienes, papá
06:37Mamá, ¿puedo dormir contigo esta noche?
06:41Claro que sí, hijo. Adelántate. Anda.
07:14Siempre. Deberías haberle visto la cara a Sanem. No le interesan para nada los gustos de Kansu.
07:19Si no, ya sabría que no le gusta el morado. Solo quiere estar bien con Kansu y su padre por
07:25el dinero.
07:26Es lo único que a ella le interesa, poder seguir comprando vestidos de diseñador.
07:31Madre.
07:31La descubrí mirando fotos en un álbum. Estaba ahí sentada. Le dije que no había cambiado.
07:38Y me dijo algo de que no podía detener el paso del tiempo.
07:44Claro que no se puede. Especialmente cuando no tienes cosméticos.
07:49Esa mujer me da mala espina. No puedo creer que haya alguien tan vacía como ella.
07:54Madre, no sigas.
08:06Pensarán que no pudimos lidiar con Estambul.
08:13Que ahora necesitamos su ayuda.
08:17Esa mujer nos llamará pronto para decir, miren en lo que los convirtió Estambul.
08:27Ya lo sé.
08:30Todos hablarán mal de mí.
08:34Me dirán que me arrepentiré por haber traído a mi familia a la ciudad.
08:39Mamá, solo es Estambul.
08:44No sabe que vivimos aquí.
09:13No sabe que vivimos aquí.
09:15Cera, hiciste que la familia temblara cuando solo tenías 14 años.
09:25Fuiste a Estambul para que tus sueños se volvieran realidad.
09:30Dejaste todo atrás y nadie sabe quién eres.
09:34No he pedido demasiadas cosas.
09:41Quería tener un hogar.
09:44Y paz.
09:46Que mis hijos estudiaran.
09:50Sin necesitar ayuda de alguien.
09:53Haciendo lo que nos diera la gana.
09:58¿Acaso es mucho pedir?
10:11¿Mamá?
10:12¿Qué?
10:15Estaba pensando en el pasado, Ferija.
10:22Vamos, cariño.
10:23Es hora de dormir.
10:25Mañana debes ir a la escuela, hija.
10:27Ven aquí.
10:29Descansa, princesa.
10:31Buenas noches.
10:32Buenas noches, cariño.
10:35Ay, ay, ay, ay, ay.
10:39Oh, me calentaste la cama para tu madre, ¿no?
10:43Ay, ven aquí, mi niño lindo.
10:46Te amo.
10:50Ay, ay, ay.
10:59Ah, hija, también estás aquí.
11:02Ven, mi amor, ven.
11:03Y descansa con tu madre y con Omer.
11:06Vengan los dos.
11:08Gracias a la que los tengo.
11:27Ay, ay, ay, ay, ala.
11:32¿Mamá?
11:32Ah, Ferija, ya despertaste.
11:35Mira, te hice pan francés, hija.
11:38Y también para tu hermano.
11:39Quiero que desayunen muy bien.
11:41Ven, iré a visitar a la señora Rumeisa y a trabajar,
11:44aunque no quiero hacer nada.
11:46Ay.
11:48¿Te duele la espalda, mamá?
11:49Cargo bolsas pesadas con pan y periódicos todo el tiempo
11:52y me está matando este dolor.
11:54Pero tengo que trabajar.
11:57Entonces descansa y te traeré un té.
11:59No puedo descansar, hija.
12:01Todos en el edificio me están esperando, lo sabes bien.
12:03La gente no es como la señora Rumeisa.
12:05No entenderán cómo me siento ni que me duele, hija.
12:08Déjame hacerme cargo hasta que papá regrese, por favor.
12:11Ay, mi niña, no quiero obligarte a hacerlo tampoco.
12:15Ferija, por favor, regresa temprano a casa.
12:18No está tu papá y no quiero que llegues tarde, ¿sí?
12:21Bien, lo haré.
12:23Bueno, pero quiero que desayunes.
12:25Buena suerte, mamá.
12:25Nos vemos.
12:27¡Emir, son ellos!
12:29¡Ya llegaron, por fin!
12:32¡Mamá!
12:33Mi niño lindo.
12:36Te extrañé mucho.
12:38Ven aquí.
12:39Déjame verte.
12:41¿Compraste mis Bakugans?
12:43Así es, hijo.
12:44Abriré el equipaje cuando tu padre llegue.
12:46¿Y dónde está?
12:48Tuvo una reunión de emergencia, pero llegará por la noche.
12:51¿Se les olvidó mi partido de fútbol?
12:54Ah, no.
12:57Claro que no.
12:58¿Cómo crees?
13:00Pero tu papá tuvo esa reunión.
13:02Yo todavía me siento un poco cansada del viaje.
13:05Ah, vamos.
13:07No es el último partido de tu vida.
13:09Sé que te irá muy bien.
13:10Pero si perdemos, no habrá más.
13:12Ah, pero no van a perder.
13:14Tu equipo tiene una máquina de goles en ti, hijo.
13:17En serio.
13:18Escucha.
13:19Ame te llevará ahí.
13:20Prepara tus cosas.
13:21No llegues tarde, ¿sí?
13:22Mi corazón te acompañará.
13:28Nadie va a acompañarme al partido.
13:30Tú tranquilo, campeón.
13:34Yo estaré ahí.
13:42¿Dormiste en la habitación de huéspedes?
13:45Me dormí mientras esperaba.
13:48No te preocupes, madre.
13:51Eres igual que tu padre, ¿sabías?
13:54Mira este lugar, huele a alcohol.
13:56¿Así quieres que te vea Rifat?
13:59¿No te importa lo que piense de ti?
14:01¿Eh?
14:02Emir, ve y date un baño.
14:06Y hazlo deprisa.
14:07Rifat estará esperando que te disculpes
14:10por la falta de respeto.
14:11No lo olvides.
14:12Esta no es tu casa, ni un hotel.
14:14¿En serio?
14:15¿Y qué hay de que cuide a su hijo?
14:18¿Ni siquiera me dará las gracias?
14:21Khan los quería con él en el hospital.
14:23No quería juguetes.
14:25Los quería a ustedes.
14:26¿Te das cuenta qué haces?
14:29¿Le estás enseñando a tu hijo a ser materialista?
14:33Aunque tenga solo 10 años,
14:34entiende esto mucho mejor que tú.
14:36Y también sabe cuánto lo amamos.
14:48Está llamando Rifat.
14:50Bien.
14:52¡Emir!
14:53¡Emir, ven acá!
14:54¡Emir, ven acá!
15:01¿Hola?
15:02¡Cielo!
15:15Coray.
15:17Voy a mi casa.
15:18Te veo en el partido de Khan a las 4.
15:21Sí, nos vemos.
15:22Perfecto, nos vemos.
15:37¡Omer, camina más rápido!
15:39Hoy es muy tarde.
15:41Pero yo quiero irme con Mustafa.
15:47¿Qué te pasa?
15:49No lo sé.
15:52Mira, sé que papá ha estado lejos desde hace tiempo,
15:55pero volverá pronto, ¿sí?
15:57Mírame.
15:59Ten cuidado, ¿está bien?
16:00Anda, nos vemos.
16:15Nunca sé lo que pasa y nadie me dice nada.
16:32¿Omer?
16:38¿Omer?
16:40Mírame.
16:41Dime algo.
16:46¿Por qué estás enfadado?
16:48Todos.
16:49Mamá, papá, mi hermana, mi hermano.
16:54Nadie quiere decirme nada.
17:03Pero yo me doy cuenta cuando lloran.
17:10¿Así que estás llorando porque ellos lloran?
17:19Papá y Mehmet se fueron.
17:22Pero volverán.
17:26Y no estés triste.
17:31Pero mamá los extraña y está llorando.
17:36Y ahora ella y Feriha gritan.
17:40Por cualquier cosa.
17:44No te preocupes.
17:45Los adultos siempre son ruidosos.
17:47No es culpa tuya.
17:49Ellos siempre son así.
17:52Nadie sabe por qué.
17:58Mamá dice que eres muy linda, ¿sabes, Lara?
18:01No sé si eso sea bueno o malo.
18:04Sí, yo creo que es bueno.
18:17¿Qué?
18:32Tome.
18:33Muchas gracias.
18:34Espero que le guste. Rumeza, hoy tengo que irme temprano. Sé que usted también está sola, pero Risa salió de
18:43la ciudad y los niños están en la escuela, así que nadie cuida el edificio.
18:47Claro, Sera. Hiciste un buen trabajo aquí. Vete cuando quieras. Yo puedo vivir con la soledad, pero no creo que
18:58tú puedas. Todos esos seminarios, los viajes de mi hijo... Estar sola a esta edad es algo difícil.
19:10Sí, sé cómo se siente la soledad. Bueno, me pondré a trabajar entonces.
19:28¡Hola!
19:44Extrañaba montar a caballo. Me hace sentir fuerte, ¿sabías?
19:48Tú siempre eres fuerte. Ya sea montando a caballo o controlando gente.
19:54¿Qué dices? ¿Controlando a quién?
19:58Claro que a tu humilde servidor, majestad. Tus súbditos te están esperando para honrarte en la cancha de fútbol.
20:06¿De qué hablas? ¿Iremos a un partido?
20:08Iremos a ver el partido del hermano de Mir.
20:12Espera. ¿Hoy Khan tiene un partido? ¿Por qué no me habías dicho?
20:15No quiero llegar tarde. Será mejor que nos vayamos ahora. ¡Vamos!
20:27Y la hermosa dama se fue cabalgando con premura hacia el atardecer.
20:41Hazlo bien, amigo. No estoy haciendo bien. No digas eso.
20:44¡No dejes que giren!
20:50Espera, amigo.
20:52¿Diga?
20:53Sí, claro.
20:56Sí, claro.
20:58Por supuesto.
21:01¿Juguemos tú y yo?
21:06Claro.
21:07Intentémoslo.
21:21Mira nada más.
21:23Te ves sorprendido.
21:25No.
21:27Me sorprenderé cuando me ganes el juego.
21:37¡Ferija!
21:37¡Ferija!
21:38¡Temir!
21:40Tú primero.
21:42No, tú primero.
21:45Sé que me excedí el otro día.
21:49Sé que me vi muy mal, pero...
21:51Créeme, todo era verdad.
21:53¿Verdad?
21:56Aunque...
21:58Las cosas que dije estando enojada...
22:01Esas no fueron verdad.
22:07¿Y qué ibas a decirme?
22:12¿Qué te parece un partido real?
22:21¿Hola, Orhan?
22:23Estoy en una conferencia, mamá.
22:25Te llamo después.
22:38Si le parece bien, Rumeisa.
22:41Me voy.
22:43¿Qué pasa?
22:45¿Qué pasa?
22:47¡Rumeisa!
22:48¡Ay, ay, no!
22:49¡Por favor!
22:50¿Qué número era?
22:51Era...
22:51¿1, 5, 3?
22:54¿Hola?
22:54¿Sí?
22:55¿Hola?
22:56¿Hola?
22:56Esto es una emergencia.
22:58Tengo una mujer que necesita ayuda.
23:00Por favor, dígame qué hacer.
23:02Torneo de fútbol infantil.
23:08¡Corre!
23:09¡Corre!
23:10¡La pelota!
23:10¡Pásala!
23:11¡Pásala!
23:11¡Estoy acá!
23:12¡Pásala!
23:12¡Corre!
23:13¡Corre, ven!
23:14¡Dámela!
23:14¡Rápido, rápido!
23:16¡Corre!
23:16¡Rápido!
23:16¡Bien!
23:17¡Pásala!
23:18¡Vamos, Khan!
23:19¡Acá!
23:20¡Pásala, por favor, acá!
23:22¡Corre!
23:27¡Viene, viene, viene!
23:28¡Tiende, pásale!
23:30¡Vamos!
23:31¡Pásala!
23:31¡Patea fuerte!
23:32¡Justo así, enano!
23:34¡Corre!
23:35¡Buen trabajo, Khan!
23:37¡Vámonos!
23:37¡Quítate la risa!
23:46Ya empezó, Coray. Te dije que llegaríamos tarde.
23:50No hubiéramos llegado tarde si no hubieras pasado
23:52a cambiarte la ropa, Hande. Date prisa, Coray, andando.
23:57Ni siquiera te pones así cuando juega la Selección Nacional.
24:00Camina. ¡Bien hecho!
24:10¡Gol!
24:37Es un vellavo. Sabes muy bien que yo no tenía
24:41ni idea. No te enojes conmigo.
24:44Ya me acostumbré. No.
24:48Esta vez no. No dejaré que se salga con la suya.
24:58Vamos, anda. Hande, este partido
25:02es muy importante para Khan. No lo olvides.
25:06Además, fuiste tú la que empezó con todo esto.
25:10¿O no? Supongo que me perdí el gol.
25:18Ah, bienvenidos. Amigos, me da gusto verlos.
25:22Yo no vine por ti. Vine porque quiero ver ganar a Khan.
25:26Solo eso.
25:33¿Cómo estás, Feriha?
25:34Bien, Coray. ¿Y tú cómo estás?
25:41Se ve que se divierten.
25:43Sí. Siéntense.
26:06¿Qué habría hecho si no hubieras estado, Sera?
26:09Solo te causó problemas.
26:11Ah, no pasa nada. Tranquila, Romeisa.
26:15Siga el camino. Llévenos a Etiler al edificio blanco, por favor.
26:20Claro.
26:20¿A dónde vamos, Sera?
26:22No puedo dejarla sola en su casa.
26:24Hablé con el señor Orhan.
26:26Se irá conmigo por hoy.
26:28No se preocupe.
26:29Me hubiera quedado en su casa, pero tengo cosas que hacer en el edificio.
26:33No puedo aceptarlo.
26:35Sera, no quisiera molestarte.
26:38No es nada, Romeisa. Será un honor su visita.
26:47Buen trabajo, hermano.
26:49No debió anular el último gol.
26:50Todo fue culpa del árbitro.
26:53Es verdad.
26:54Debió haber marcado un penal también.
26:56¿Verdad que sí?
26:58¡Khan!
26:59¡Felicidades! Metiste muchos goles.
27:01Yo los grabé todos. Te los enviaré luego, ¿de acuerdo?
27:04¿Qué te pasó en la cara?
27:06Me arañó una gata.
27:07No sabía que tuvieras gatos.
27:09No.
27:11Una de la calle.
27:17¿Cómo estás haciendo eso?
27:22¿Quién eres, por cierto?
27:24Soy Feriha.
27:26Pues yo soy Kan. Gusto en conocerte.
27:30¿Puedes hacerlo otra vez?
27:39Hermano, mírala.
27:41Pero es una niña.
27:44Dame eso.
27:53Las niñas también juegan.
27:55Kan tiene razón, Feriha.
27:56Las niñas juegan, pero...
27:57Tú eres mejor en el campo que en el fútbol de mesa.
28:00¿En serio?
28:00Eh...
28:01Es que tengo dos hermanos.
28:03Debí aprenderlo.
28:07Qué elegante es tu amiga, ¿no crees?
28:12Feriha, ¿sabías que...
28:14en Estados Unidos hay niñas que juegan fútbol?
28:18Pero son gigantes, no parecen niñas.
28:24Casi llegamos.
28:25Por ahí es mi casa.
28:27¿Lo recuerdas, no?
28:28Ya sé.
28:29¿De nuevo quieres bajarte antes?
28:42Kan, sigue practicando, ¿te parece?
28:45Eres muy bueno jugando.
28:50Y tú tienes que entrenar.
28:55Nos vemos.
28:57Nos vemos.
29:08¿Qué?
29:08¿Es tu novia?
29:12¿No?
29:13Dile que sea la mía.
29:16Qué gracioso.
29:25Tome.
29:26Gracias.
29:27Qué amable será.
29:28No hay problema.
29:29Tome algo caliente.
29:31Mire.
29:32Aquí tengo algo de azúcar, Romeisa.
29:36Muchas gracias.
29:37Espero lo disfrute.
29:41Llamó...
29:41el señor Orhan.
29:43¿Ah?
29:44Llegará mañana en el primer vuelo.
29:47Ay, gracias, Salah.
29:49Así es.
29:50Veo que no se siente muy cómoda.
29:52Le pondré un cojín.
29:53Justo aquí.
29:54Así, Romeisa.
29:55Estará mejor.
29:56Estoy cómoda, Sera.
29:58Tú también.
29:58Deberías descansar.
29:59Estoy descansando.
30:00No se preocupe.
30:02Creo que tendrás que cuidarme esta noche.
30:04Así será.
30:04Para mí es un placer.
30:06Como puede ver, aquí está muy bien.
30:09Mi hijo, Omer.
30:11Está casi por llegar.
30:12Ah, por cierto.
30:13Ya llegó.
30:13Voy a abrirle.
30:16Hijo.
30:18Omer.
30:19Está sucio, hijo.
30:20Con calma.
30:21Entra.
30:25Hijo.
30:26Omer.
30:27Ve a lavarte la cara y las manos.
30:29Tenemos una invitada.
30:31¿Quién es?
30:32Es la señora Romeisa.
30:36Gracias, hijo.
30:38Muchas gracias.
30:40Eres todo un encanto.
30:42Está muy sucio.
30:43Anda.
30:44Lávate.
30:45Anda.
30:46Sera.
30:47Diga.
30:48Sera, ¿puedes venir aquí un segundo?
30:50Claro.
30:51Enseguida, señora Sanem.
30:52Necesito tu ayuda.
30:53Romeisa.
30:53Enseguida vuelvo.
30:54Póngase cómoda.
30:56No me tardo.
31:04No se ve nada bien.
31:06Parece que soy de los suburbios.
31:09Kansu, ¿lo hicieron tal y como querías y aún así no te gusta?
31:12¿Estás diciendo que lo que me gusta no se me ve bien?
31:15No estoy diciendo nada.
31:17Así que mejor cálmate.
31:23Ven, Sera.
31:27Queremos que nos des tu opinión.
31:28Sí, Sera.
31:29Por favor, se ve horrible.
31:30¿No es cierto?
31:31No.
31:32Luces muy bien.
31:34No es cierto.
31:38Yo creo que te ves linda.
31:40No es así.
31:41Me veo como de pueblo.
31:43Ay, por favor.
31:44¿Qué hay de esto?
31:45Veamos si tampoco te gusta.
31:47Lo compré para hoy.
31:48¿Qué es?
31:49Sorpresa.
31:57No, te voy por favor.
31:58Gracias por ver...
31:59No, te voy por favor.
32:02No, te voy por favor.
32:04Para pedir mi cuenta la crisis perdida.
32:05Ay, por favor.
32:05... yلا con no miendas.op.
32:11salga así, De verdad.
32:12No, te
32:13voy por favor. V Ray,
32:15por favor me calla la expresión. Dere,
32:15por favor me calla Ch cutting. No, te
32:16voyму voy. Para pedir nos
32:19hijos oaria. Decirte
32:19Rugger. Fue,�ixa
32:21Isra. vaya. Paraarmar.
32:24Se lo dije. Le dije que Kansu no usaría ese color.
32:28¿Y en qué lugar podría usarlo?
32:31No lo sé, pero me lo regalaron. No pude decir que no.
32:34Yo iré por la basura a tu cocina.
32:36Rumei-san necesita tomar su medicina antes de la cena, ¿sí?
32:40Sí. Voy a limpiar mi habitación.
32:43Me pregunto cómo haremos que se sienta cómoda.
32:45No podemos hacer nada, hija.
32:47La soledad es difícil, especialmente cuando eres anciano.
32:50Ella no tiene compañía.
32:53Me dijeron que sufre de alta presión, así que debo cuidar de ella.
32:57No sé qué hacer, por eso la traje.
33:00Entonces yo iré por la basura.
33:02No, hija, no tienes que hacerlo.
33:05Debes quedarte aquí, mamá.
33:07Ay, mi niña querida.
33:09Así podrás cuidar de Rumei-san.
33:12Está bien.
33:34¿Estás molesta de que regalé el vestido?
33:39Fue muy costoso y tú lo regalaste como si nada.
33:42Me sorprendí y no supe ni qué decir.
33:45Y Zera tampoco quería aceptarlo.
33:48La pusiste en una situación difícil.
33:50Creí que...
33:51Sabías que no me gusta el morado.
33:53Y yo pensé que cuando crecieras madurarías un poco.
33:57No importa.
33:58No quiero llegar tarde.
33:59¿Por qué iremos el jueves en la noche?
34:02Deberíamos ir mañana para ver a Emir Sarrafoglu.
34:04¿Por qué Pellín está con su padre hoy?
34:07Y mañana tenemos una cena.
34:10Es noche de familia.
34:16Buenas noches.
34:18Buenas noches.
34:19Buenas noches.
34:20Kansu, ¿vas por la basura?
34:21Ajá.
34:24Se ve hermosa.
34:26Gracias.
34:28Lo hacemos por Emir Sarrafoglu, ya sabes.
34:32Si te ha contado.
34:33Kansu está obsesionada por Emir, por eso vamos a su club.
34:37Son tonterías, pero es algo inocente.
34:49¿Por qué nos miras así?
34:51Me veo horrible.
34:52Mi cabello, mi vestido y todo.
34:55No, luces hermosa.
34:58Ya vámonos.
35:00Nos vemos.
35:02Hasta luego.
35:03Gracias.
35:04Ah, Ferija, deberías venir mañana.
35:06Tengo algo importante que preguntarte.
35:09Claro.
35:10Nos vemos.
35:11Nos vemos.
35:18Ven a cenar, hijo.
35:22Me disculpo.
35:23No pude preparar algo más elaborado, señora.
35:26Espero que le guste lo que le he preparado.
35:29Es una antigua receta de la familia.
35:32Claro que sí.
35:33Huele delicioso.
35:35Sé que eres una excelente cocinera, Sera.
35:38Me encanta.
35:39No te preocupes por nada, mujer.
35:48Ella es mi otra hija.
35:50Ferija, lávate las manos, hija, y ven a cenar con nosotras, ¿sí?
36:05Hijo, come bien, por favor.
36:07¿Qué no ves que tenemos visitas?
36:09¿Qué quieres que haga, mamá?
36:10No hables con la boca llena.
36:12Usa el tenedor.
36:15Disculpe sus modales.
36:33Ferija, tu madre me ha contado mucho de ti.
36:37Que estudies en una buena escuela.
36:40Debes saber que está orgullosa de ti.
36:43Cuéntame, ¿cómo te va?
36:45Muy bien, gracias.
36:47Me esfuerzo mucho.
36:49Le va muy bien, gracias, Ala.
36:52Estudia toda la noche.
36:53No puede pensar en nada más que en la escuela, ¿no es así?
36:58Felicitaciones, niña.
37:00El futuro se construye con determinación y paciencia.
37:14Hijo, usa el tenedor.
37:16¿Quiere algo de ensalada, Rumeisa?
37:39Está llegando mucha gente, Salem.
37:42Espero que él venga.
37:49¿Qué es todo esto?
37:51Cada noche es lo mismo.
37:52Los hombres, las mujeres, la música, las bebidas.
37:56Todo es igual.
37:57¿Qué estamos haciendo aquí?
37:58Bien, bienvenido.
37:59Espero que nadie más piense así o mi papá se enojará.
38:02Por favor, Emir, no solo vienes aquí porque lo dice tu padre.
38:06Disfrutas estar aquí.
38:09Somos un rebaño.
38:10Un culto siempre tendrá que seguir a su líder.
38:13Por eso, el príncipe eligió a una princesa fuera del círculo.
38:17Mañana grabaré algo sobre eso.
38:21El tema, Cine Club presenta el estreno,
38:26una noche entera en 15 minutos, de fiesta en el Hills,
38:29en este lugar, mañana en la noche, tú, yo y todos los demás.
38:41¡Oh, ahí está!
38:44¡Ya llegó Emir!
38:46¡No!
38:48¡No!
39:07Tu padre te envía saludos.
39:10¿Y cómo lo oíste?
39:12¿Y tú cómo crees?
39:14Su familia se la pasa hablando de nosotros.
39:19¿Podrías estudiar en la sala?
39:20La señora Rumeza dormirá aquí y le prepararé la cama.
39:24Oye, ¿viste si se tomó su medicina?
39:29Vamos, traeré sábanas limpias para ella.
39:35Vamos, hija.
39:37Ya voy.
39:59Ay, hola.
40:01Es tan guapo.
40:04Y tu luz es muy hermosa.
40:06No es verdad.
40:09Mamá era muy hermosa.
40:11Y tú también.
40:13Pero yo no lo soy.
40:17Míralos.
40:18Ellos son la gente hermosa.
40:23Él se rodea de este tipo de chicas.
40:25Son espectaculares.
40:29Y yo...
40:30Soy una niña pequeña.
40:32Ni siquiera sabrá que me encuentro en este lugar.
40:37Se ve como si flotara en el lugar de caminar igual que yo.
40:45Nunca podré.
40:48¡Kansu!
40:50¡Kansu!
40:51¡Kansu!
40:52Yo nunca seré como mi madre.
40:54Ni como tú, ni como ellas.
40:56Nunca estaré a la altura.
40:57¡Kansu!
40:57¿Qué te pasa?
41:02¡Kansu!
41:03¡Kansu!
41:04Deja de llorar, tranquila.
41:05Siempre seré como una niña.
41:07No maduraré y nadie podrá amarme.
41:12¡Kansu!
41:13¡Cálmate, por favor!
41:15¡Shh!
41:15¡Tranquila!
41:16¡Seré una niña pequeña toda mi vida!
41:19¡Tranquilízate!
41:20¡Nunca se picarán en mí!
41:21¡Nadie me amará jamás!
41:23¡Calma, por favor!
41:23¡Calma, Emir!
41:24¡Podré estar yéndolas!
41:25¡Déjame saner!
41:26¡Shh!
41:37¡Shh!
41:59Sí.
42:01Ya está durmiendo.
42:04Muy bien, gracias.
42:06Hasta luego.
42:12Supongo que necesita tomar de nuevo su medicina.
42:15Los doctores siempre dicen eso.
42:18Las pastillas la adormecen.
42:21Ah, deberías ver lo difícil que se pone entonces.
42:24Nunca debió dejar de tomar sus medicinas.
42:28Haldun, por favor.
42:29Necesito tu apoyo con esto.
42:31No estoy seguro.
42:33No creo que esas medicinas le hagan bien a mi hija.
42:39Ya lo intentamos con todo, desde que perdió a su madre.
42:44Pero nada le ha servido.
42:46Entonces, ¿qué quieres que hagamos?
42:49¿Ignorar lo que dijo el médico?
42:51Mira, cuando dejó de tomar las pastillas fue cuando Kansir...
42:55¡Por favor!
42:57No quiero hablar de eso.
42:59Sabes que la depresión no es la explicación de lo que pasó.
43:03Excelente.
43:04Sigue culpándome.
43:06Como siempre.
43:07Claro.
43:08Ahora resulta que todo es mi culpa.
43:10Por ayudar.
43:11Haldun.
43:12Escucha.
43:13Kansu necesita romper su burbuja.
43:16Estudiar en Estados Unidos es una oportunidad.
43:19No lo entiendes.
43:20Dime si estoy equivocada.
43:22Pero algo así no es posible.
43:24No deberíamos ni siquiera pensar en esa escuela.
43:27Sobre la medicina, tomaré la decisión después de hablar con el doctor.
43:33Es solo que no quiero que se ponga mal de nuevo.
43:52Hola, ¿cómo estás?
43:54Bien.
43:57¿Qué tienes?
43:59Siempre sucede algo.
44:01Pues dime qué es.
44:04No, solo era un decir.
44:09Frija, estaremos...
44:10Olvídalo, nos vemos.
44:22Aquí está el galán, al cuadro.
44:28La pelea del otro día está en línea.
44:30Se está volviendo viral.
44:31Ahora es famosa.
44:33¿En serio?
44:34Sería interesante verlo.
44:35Déjame verlo.
44:35Veamos el video.
44:36Aquí lo tengo.
44:40Oye, qué rudas.
44:42Mira eso.
44:43Iván, en serio.
44:45No puedo creer.
44:47Salgan a pelear.
44:49Perija, sí que es luna.
44:50Me la golpeo fuerte, ¿no?
44:52No puedo creer que haya hecho eso.
44:53Sí es que saben pelear a estas chicas.
44:55Mira cómo la reta, amigo.
44:56Sí, es increíble.
44:58Increíble, ¿no?
45:12Perija, quiero decirte algo.
45:16Perija.
45:21No quiero hablar contigo, Bonse.
45:43Bueno, como quieras.
45:54¿Alto la violencia?
45:55Es una broma.
45:57¿Qué clase de video es este?
45:59Hicimos una lluvia de ideas porque no lo podíamos entender.
46:02Tal vez tú puedas decirnos.
46:04El invitado llegó.
46:07Espero que se vaya lo más pronto posible.
46:10Habla demasiado a veces y no dice nada interesante.
46:18Cera, ¿podrías darme los folletos que dejé en mi habitación?
46:41Hija.
46:44Te extrañé, papá.
46:46Yo trabajo para ti, hija.
46:48Para tu futuro.
46:49Solo necesito que me comprendas un poco.
46:51Somos familia.
46:53Tú, yo, Sanem, Pelin.
46:55No, papá.
46:56Tú eres mi única familia.
46:58Tú eres lo que más quiero, hija.
47:00Pero un poco de comprensión haría las cosas más fáciles, ¿no lo crees?
47:05Extraño a mamá, papá.
47:07En serio, pensé que me acostumbraría a su ausencia con el tiempo, pero no puedo.
47:11Extraño a mi familia, de verdad.
47:14Ya hemos hablado de esto antes.
47:16Acepta tu nueva vida.
47:18Tu madre así lo hubiera querido.
47:20No quieras engañarme con tonterías solo para tener la conciencia tranquila, papá.
47:25Por favor.
47:32Tienen su momento especial de padre e hija.
47:36Oye, amor, ¿por qué no mejor hablamos en serio?
47:39Ya que estamos todos aquí, creo que sería bueno.
47:48No sé cómo agradecerle, Sera.
47:50Es usted muy amable.
47:51Lo habría hecho cualquiera.
47:53Orhan tiene razón, Sera.
47:55Las cosas hubieran sido terribles si no hubieras estado.
48:00Orhan, sé que no es un buen momento, pero quería saber tu opinión sobre enviar a un hijo a estudiar
48:05al extranjero.
48:06Sé que falta un año más, pero me da mucho miedo perder a mi hija.
48:09Confía más en ti que en él para estas cosas.
48:15Disculpe, ¿me da una rebanada de limón?
48:17Aquí tienes, Sera Orhan.
48:21No bebe té sin limón.
48:24Muchas gracias.
48:26Un placer.
48:27Con permiso.
48:30Lara, estamos tratando de planear tu vida en el futuro.
48:35¿Te das cuenta?
48:36Sin preguntármelo.
48:37No deberían planearla.
48:39A fin de cuentas es mi vida.
48:41Yo puedo hacer mis propios planes.
48:45Así que lo que sea que decida no me importa.
48:49Necesitas confianza para tener éxito.
48:51Y a tu edad tú la tienes.
48:53A mi edad, ay, Orhan, por favor.
48:57Eso siempre le molesta.
48:59Aprecio que tengas una actitud fuerte aunque eres joven.
49:02Pero no olvides que también hay que estudiar mucho para tener éxito y tener disciplina.
49:09Deberías tomar muy en cuenta los consejos de Orhan, hija.
49:11Son muy buenos y él sabe lo que dice.
49:26No tengo nada que decirle.
49:29Pero tú...
49:31Ya basta, Coray.
49:33Coray.
49:42Coray está grabando un cortometraje de nuestras vidas para el club de cine.
49:46Ya sabes cómo es él.
49:48¿Quieres salir en el video?
49:50No.
49:52¿No?
49:53¿En serio?
49:55Respuesta rápida.
49:58¿Quieres una versión más larga?
50:02Quiero que vengas.
50:16Yo también quiero ir.
50:25Sí, dime, Kanzú.
50:27Perija, ¿dónde estás?
50:29En la universidad.
50:30Ya casi salgo.
50:31Qué bien.
50:31No olvides venir.
50:33Es importante.
50:35Está bien.
50:37Yo también tengo algo que contarte, amiga.
50:58Ahora sí tardaste una eternidad en llegar, Perija.
51:01Son cinco pisos y tardaste horas en subirlos.
51:04¿Tienes idea de cuántas veces los subo y los bajo al día?
51:08Ahora tuve que sacar la basura.
51:10¿Entonces lo acabas de hacer?
51:13No te preocupes, me bañé.
51:15No me refería a eso, amiga.
51:17Como sea, tenía mucho sin verte.
51:19Tengo que preguntarte algo.
51:22Pero primero tengo que contarte algo.
51:27Yo...
51:27No, espera.
51:28Lara me dijo que tú eres amiga de Emir Sarrafoglu.
51:32Me dijo que los vio juntos en un café.
51:35Que se sorprendió de que no me lo presentaste cuando lo vimos en el hospital.
51:39Es que sobre eso...
51:41¡Kanzú!
51:43Ah, Perija.
51:45No escuché que llegaras.
51:46Estamos hablando de Lara.
51:47Dice que Perija fue por un café con Emir.
51:56Veámoslo de nuevo.
51:58¿Acaso fue lo que esperabas?
52:00¡Maldita sea!
52:01¡Suéltame!
52:02¡Se las vas a pagar!
52:03¡Suélteme!
52:04¡Me lo juro!
52:05¿Cómo se atreve a tocarme?
52:07¡Suéltame!
52:08¡Veamos qué me atreve!
52:09¡Veamos qué me atreve!
52:10¡Veamos qué me atreve!
52:11¡Suéltame!
52:12¡Suéltame!
52:12¡Suéltela!
52:13¡Estás de roca!
52:14¡Ya déjame!
52:16¡Basta!
52:17¡Yo no hice nada!
52:18¡Ferija!
52:18¡Dóselo!
52:19¡Suéltame!
52:20¡Estás loca!
52:23¿Lara?
52:24¡Qué gracioso!
52:27¿Ferija y Emir se arrafogló juntos?
52:29¿Sí?
52:30¡No puede ser!
52:32Emir y Ferija, cerca de aquí tomando café.
52:36Sí, claro.
52:39Tal vez Lara también te vio con Brad Pitt.
52:42¿Por qué no?
52:43¿Seguramente también la vio?
52:45Esa niña sí que está loca.
52:47Siempre hace lo posible por hacerme enfadar.
52:50¿No lo crees?
52:51Emir se arrafogló y Ferija, ¿no?
52:54¿En qué mundo pasaría?
52:58Ferija.
53:00Bueno, tengo que irme.
53:03Ferija, no queríamos ofenderte.
53:06No nos rayamos de ti, sino de Lara.
53:08Así es.
53:10Ah, pensé que querías decirme algo, ¿no es así?
53:14No es importante.
53:17Nos vemos.
53:21¿Crees que se ofendió por eso?
53:23O más bien, ¿lo ofendimos?
53:25No lo creo.
53:26Pero, ¿qué cosa se imagina Lara?
53:28Lara.
53:30Lara.
53:43¿Por qué haces todo ese ruido?
53:46Iré a casa de Kansu, mamá.
53:48Alá, acabas de llegar.
53:50Necesito usar su computadora.
53:53Pero si ya es muy tarde, hija.
53:55No es tarde, mamá.
53:56Su padre no está.
53:58Tal vez me quede a dormir ahí.
54:00¿Cómo?
54:01¿A dormir?
54:02Ay, por alá.
54:03Regresa cuando termines.
54:05Mamá, papá no está en casa y tú dormirás temprano.
54:08Da igual si regreso hoy o mañana.
54:10Tú te quedarás aquí.
54:11No quiero tener problemas con las familias que viven en este edificio.
54:16Le voy a decir a tu padre.
55:04No quiero tener problemas con las familias que viven en este edificio.
55:19Ya me voy, mamá.
55:22Si quieres, puedes quedarte con Sanem.
55:24Después hablamos de esto.
55:36No quiero tener problemas con las familias que viven en este edificio.
55:39No quiero tener problemas con las familias que viven en este edificio.
55:41No quiero tener problemas con las familias que viven en este edificio.
55:42No quiero tener problemas con las familias que viven en este edificio.
55:43No quiero tener problemas con las familias que viven en este edificio.
55:45No quiero tener problemas con las familias que viven en este edificio.
55:46No quiero tener problemas con las familias que viven en este edificio.
55:48No quiero tener problemas con las familias que viven en este edificio.
56:10Aquí es donde comienza la historia, donde las noches empiezan, pero no sabes cuándo
56:21terminan. ¿Por qué no se salen un poco? Parecen estrellas. Miren quién viene ahí. Salúdense.
56:30Ay, sí, las amigas se juntan. Hola, Fende. Bienvenidos.
56:42No lo creo.
56:53Felicia.
57:05En sevdiği kelime asil. En sevdiği oyun incitmek beni. Önce çocukluktan kalma yara izi.
57:27Zamanı yaralarla ölçen kadın. Geçmişiyle kavkalı.
57:39Tar yasınan kız çocuğu geceleri. İsyankar.
57:49Yenilmedim daha hala ümidim var. Sözleri buysa susmayın yeğlerim.
58:01Yüreğinin en cüra köşesiyle al beni. Sakla. Beni orada çocuk yanım bile. Sarı sarmala.
58:13Kilidini sağan ıslaklara bulunmasın. Bir daha esaretin böylesi maklum. Anlasana.
58:25Yüreğinin en cüra köşesiyle al beni. Sakla.
58:32Yüreğinin en cüra köşesiyle al beni. Sakla. Beni orada çocuk yanım bile. Sarı sarmala.
58:38Kilidini sağan ıslaklara bulunmasın. Bir daha esaretin böylesi maklum. Anlasana.
59:05İzlediğiniz için teşekkür ederim.

Recomendada