❌ตัวอย่าง ❌JEN334 -ตัวประกอบขอเปลี่ยนตอนจบ(พากย์ไทย)

Jen Jen

เรื่อง:❌ตัวอย่าง ❌JEN334 -ตัวประกอบขอเปลี่ยนตอนจบ(พากย์ไทย) สมัครเข้ากลุ่มเพื่อรับชมเรื่องอื่นๆ👇  ❌FB: หนังสั้นจีนจีน ❌ ❌สนใจทักIDไลน์: jenjen0411 ❌    ค่าเข้ารายเดือน30.-บาท/ต่อเดือน ❌แอดมินตอบแชท❌ ช่วง 10:00 - 23:50 (แอดมินตอบช้าหน่อยนะคับ)

Transcript

00:00:00ฉันเป็นคนดันลุมิติ

00:00:02ที่แดนสวยมาอยู่ในร่างตัวประ

00:00:03กอบ

00:00:04สามีของฉันเป็นหมัน

00:00:06เขาบางครับให้ฉันไปหาผู้ชายอ

00:00:08ื่น

00:00:08เพื่อมีทายด pom

00:00:09ใช้พวกนี้ขดต่างใจขดไหมให้เจ

00:00:12้าเป็นอย่างนี้

00:00:14นี่คือยาวเรียนกริง

00:00:15นี่แล้วข 장난headed lookpati

00:00:16วันนี้ท่านเห็นหม่อมฉันไปแค

00:00:18่เครื่องมือมือชิงบำลัง

00:00:20วันน่า ม่อมฉันจะทำให้ท่านเส

00:00:22ียใจ

00:00:22งั้นม่อมฉันขอเลือก

00:00:25เขา

00:00:26ว่าที่ห้องเต้ราชวงต้าโจ

00:00:30เซียว จิน

00:00:32คราวนี้ม่อมฉันจะคว้าหัว

00:00:33ใจห้องเต้ให้อยู่มัน

00:00:34อาศัยลูกเพื่อแต่ตัก

00:00:35ขึ้นเป็นห่งครองแผ่นดิน

00:00:37ตามหาสกรีให้ข้า

00:00:40คนที่มีไฟที่บันเอง

00:00:42เซียวจิน

00:00:43เจ้าไม่ทำให้หม่อมฉันผิดหว

00:00:45ังจริงๆ

00:00:49ไปพาตัวนางมาถ้าต้องการสิ่

00:00:50งนี้ไม่ใช่หรือ

00:00:51หม่อมฉันเปล่านะ

00:00:54ถ้าพูดว่าหม่อมฉันเปล่า

00:00:56สามคำนี้อีกต่อจากนี้ไป

00:00:59ก็อย่าเรียกตัวเองว่าพระช

00:01:01ายาถึงอองอีก

00:01:02อาลีกลับไปกับค่าเธอดีห

00:01:04รือไม่

00:01:06ตัวนางเป็นของค่า

00:01:08เลือดเนื้อในค INTERN

00:01:10ก็ยองเป็นเชื้อไขของค่า

00:01:11จากนี้ถึงว่าตายจากกัน

00:01:13ไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีก

00:01:14ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

00:01:16ค่าจะรับผิดชอบเอง

00:01:24ฉันเป็นคนทรุมิติ

00:01:26ที่หลุด เข้ามาในโลกนิยาย โ

00:01:27ดยบางอェิญ

00:01:28ที่ดันสวยมาอยู่ในร่างตัวประ

00:01:30กอบ

00:01:31ในเนื้อเรื่องเดิม

00:01:33สามีของฉันเป็นหมัน

00:01:35แต่เพื่อซื่บทรอดตำแหน่งออก

00:01:37เขาบังคำให้ฉันไปหาผู้ชายอ

00:01:39ึง

00:01:39เพื่อมีทายยาก

00:01:41แต่พอฉันท้องขึ้นมา

00:01:44พอเขาได้ตำแหน่ง เขากลับรัง

00:01:45เกียดฉัน

00:01:46ปล่อยให้ฉันถูกไฟครอบตาย

00:01:51จุดจบ ณเวทานา

00:01:55แต่ฉันไม่ใช่ SCP น้อยหน้า โงด ท

00:01:57ี่ยอมทุ่งเท เพื่อความรัก

00:01:59ฉันจะไม่ใช้ชีวิตอ鏡นี้ค่า

00:02:01เป็นแรกกับความรักของผู้ช

00:02:02ายเหรอ

00:02:14เมียวเมียว

00:02:15ชายผู้นี้ข้าตั้งใจคัดมาให้

00:02:17เจ้าเป็นอย่างนี้

00:02:18เจ้าเลือกคนที่ถูกใจได้เลย

00:02:21ขอแค่ตั้งท้องสำเร็จช่วยให

00:02:22้ข้าได้ครองตำแหน่งออง

00:02:24เจ้าก็จะเป็นพระชายาผู้สูงสั

00:02:26ก

00:02:26ท่านพี่

00:02:30หม่อมฉันจะเป็นต้องเลือกจริ

00:02:31งๆเหรอ

00:02:34จำเป็นแน่นนอน

00:02:37ในเมื่อเปลี่ยนแปลงพอร์ตเร

00:02:39ื่องในนิยายไม่อีกได้

00:02:41งั้นหม่อมฉัน

00:02:42งั้นหม่อมฉันขอเลือก

00:02:46เขา

00:02:51ว่าที่ห้องเตรรชวงตาจบ

00:02:55เสียวจิ้น

00:03:00เซียวจินในนิยาย

00:03:01อยู่พ้าชายแดนมานานปี

00:03:03น้อยคนนักที่จะเคยเห็นหน้าของ

00:03:05เขา

00:03:06にはค่าค่ะ

00:03:07relatively phi้า

00:03:07ค่าค่าชีมบนลัง

00:03:08นี่ใส่วิปริจโหดเฮียม

00:03:10และเป็นว่าที่ห้องเต้ policymakers แห่ง

00:03:12ต้าโจ

00:03:15แต่ตอนนี้เข้าตะบ่อ skim

00:03:17ปลอมตัวเป็นนักดรตี

00:03:19กบด่านอยู่ที่เรือนรองของอองฉ Me

00:03:21ไม่มีใครรู้ฐานะที่แท้จริง

00:03:23นอกจากฉัน

00:03:28ไม่นึกเลยว่าหูหญินจะเลือกไ

00:03:29อบอดไว้น้ำยาพันนั้น

00:03:32ช่างเธอ

00:03:33ตามใจเจ้ากับแล้วกัน

00:03:37นี่คือยาเร่งคัน

00:03:39กินแล้วครั้งเดียวก็ติดลูก

00:03:43เมียวเมียว

00:03:44อย่าทำให้ค่าผิดหวังล่ะ

00:03:51ส่งคนไปวางยาไอบอดนั้น

00:03:52พระชายาจะได้ทำการสะดวก

00:03:54ไป ขอรับ

00:04:00หมู่ดมจริง

00:04:01วันนี้ท่านเห็นหมอมชั้นเป็นเค

00:04:03รื่องมือเพื่อชิงอำนา

00:04:04วันน่าค่าจะทำให้ท่านเสียใจ

00:04:07คราวนี้ค่าจะคว้าหัวใจห้

00:04:08องใต้ให้อยู่มัน

00:04:09อาศัยลูกเพื่อแต่เต้า

00:04:11ขึ้นเป็นหงครองแผ่นดิน

00:04:26ขนาดปิดตายยังหรอขนาดน

00:04:28ี้

00:04:29ไม่เห็นเหมือนทอราราทในนิย

00:04:30ายเลยสักนิด

00:04:31ถ้าเรื่องอย่างว่าเขาทำได้เก่ง

00:04:33ไม่แพ้กัน

00:04:34งั้นมีลูกกับเขาก็ไม่เสียห

00:04:36าย

00:04:39นั่นใคร

00:04:44เป็นทอราราราทจริงๆด้วย

00:04:48พูดไม่เข้าหูกระค่าทิ้ง

00:04:49ยาปลุกกำหนัด

00:04:50ใครแอบอยู่ตรงนั้น

00:04:52ใส่หัวออกมา

00:05:03ฮะ

00:05:04ปลดไว้ชีวิตค่าด้วย

00:05:05ค่าคือหมอหญิงเสียหลี

00:05:07เพลือไปทำพระชายาซื้อจือกริ

00:05:08วเข้า

00:05:09เลยหนีจะลงเข้ามาในเรื่อนท่าน

00:05:11ลงทางกันแหละ

00:05:12กันเรื่องที่ค่าค่าคน

00:05:14เจ้าก็เห็นหมดกินะ

00:05:15ค่า

00:05:17หัวรับเข้า

00:05:17หนังเด็กหน้าต้องอยู่ข้างหน้า

00:05:18แหละ

00:05:19นี่ไม่ลอดหรอก

00:05:19ตกใจทัดตาย

00:05:20ถ้าพวกเขามาช้ากว่นนี้

00:05:22ค่าคงโดนค่าไปแล้ว

00:05:23แย่แล้ว

00:05:24พวกเขามาจับค่าแล้ว

00:05:25หลบเด้ว

00:05:27ก็ต้องดีรับค่า

00:05:52นะ

00:05:52แหว

00:05:53สำรับคอม

00:05:53สำรับค่า

00:05:54ไม่ได้ตั้งใจ

00:05:58ลมหายใจร้อนเผ่า แถมใจเต้น

00:06:00แรง

00:06:01ดูถ้าของโดนวังยาเข้าแล้

00:06:03ว

00:06:04ดีเหมือนกัน

00:06:05จะได้ไม่ต้องลงมือเอง

00:06:09พี่นักโดนตรี ท่านเป็นอะไรไหม

00:06:11ทำไมตัวท่านถึงร้อนขนาดนี้

00:06:13ล่ะ

00:06:15ถ้าไม่อยากได้

00:06:20ก็อยากแต่ตัวค่ะ

00:06:25นั่งเด็กนั่นน่าจะซ่ออยู่เท่าน

00:06:26ี้ล่ะ

00:06:32เซ็อจิน ท่านของทนไม่ไหวแล้

00:06:34วสินะ

00:06:35อย่าละสิ อย่าประกำหนักนี่ร

00:06:36ุนแรงนี้เชี่ยว

00:06:37ท่านช่วยลุกออกไปก่อนได้ไหม

00:06:40ท่านทัพข้าอยู่นะ

00:06:41เข้าไปดูในห้องซึ่วมว่ามี

00:06:42ไหม

00:06:44พี่นักโดนตรี

00:06:45โหปาก!

00:07:00เยี่ยว

00:07:00หยุดก่อน อยู่ทั้งนั้น หลีดต

00:07:01าไป

00:07:06พวกเขาไปกันแล้ว ท่านได้ปล่อย

00:07:07ข้านะ

00:07:12เจ้ามาห้องข้ากลางหนึ่ง แถมให

00:07:15้คนวางยาข้า

00:07:17เจ้าต้องการสิ่งนี้ไม่ใช่เหร

00:07:18อ

00:07:23ข้าเปล่านะ

00:07:55ว่าที่ห้องเต้แห่งต้าเจ้า

00:07:58ตอนนี้ท่านเป็นของข้าแล้ว

00:08:14เซ้าจิน ไว้ท่านตื่นมาพบว่

00:08:17า ผู้หญิงที่ท่านทำร้าย กลับ

00:08:20รักษาตาให้ท่านจนหายดี

00:08:22ต่อให้ท่านจะเย็นชาสะแค่ไ

00:08:24หน ก็ต้องรู้สึกผิดบ้าง คงล

00:08:28ืมข้าไม่ลงสินะ

00:08:34ท่านพี่

00:08:37ท่านพี่

00:08:41เมียวเมียว

00:08:42จริงด้วย ความอ่อนแอร์ถึง

00:08:44จะทำให้ผู้ชายตายใจได้สนิต

00:08:56ไปตามหมาและเตียมยา อามน้ำให้

00:08:58ผู้หญิน

00:08:59ขอรับ ท่านซื้อจืบ ใจจะดั

00:09:01กกันข้าในเรินยังไง

00:09:04ข้าทิ้งให้หมด ขอรับ

00:09:26มองเห็นแล้ว

00:09:27ยังยังบริสุด

00:09:40มีสมุนภายแก้พิษนี่

00:09:45ขอร้องล่ะ อย่าทำแบบนี้ ข้า

00:09:48เป็นหมอหญิง ข้ามียาท่อนพิ

00:09:50ษให้ท่าน

00:09:56เรื่องที่นามพูดเมื่อคืนเป็นค

00:09:57วามจริง นามเป็นคนรักษาดูม

00:10:00ตาของข้อ

00:10:08มองชาย กลับอมมาช้า รีบเสด็

00:10:11จกลับวังเธอพยาค่ะ

00:10:12เกิดอะไรขึ้น

00:10:15ฝ่าบาลประชวนอองสู้ก่อกระบ

00:10:16ท เมืองหลววุดวายไปหมด แต่ไม่ร

00:10:18ึกกลุมโจน

00:10:19โจนงั้นเหรอ หรือว่านางจะเกิ

00:10:23ดเรื่อง

00:10:24โอ้งชาย ฝ่าบาลลอบเพราะอ

00:10:25อกไปช่วยนะพยาค่ะ

00:10:26เตรียมมา

00:10:27พยาค่ะ

00:10:28เจ้าอยู่นี่

00:10:29มาเอา

00:10:31ตามหาเจ้าของถุงหอมใบนี้ น

00:10:33างเป็นหมอหญิง

00:10:34จำไว้ ต่อให้ต้องพริกแผ่

00:10:36นดิน ก็ต้องตามหานางให้เจอ

00:10:40เห explic háimi

00:10:44เยียวๆ ว้างใจเธอ

00:10:46คนที่กับดูเงิ่อนเพลือนี้ ค่

00:10:47ะ ค่าทิ้งหมดแล้ว

00:10:49จากนี้ลุ่ง ในท้องเจ้า จะเป็น

00:10:51ทายาของค่า

00:10:55ค่าจะดูแลพวกเจ้าอย่างดี

00:11:00โม่ารงจริง เจ้าคิดว่าตั

00:11:02วเองยังมีสิทย์นั้นอีกแล

00:11:03้ว

00:11:04ค่ะกลับสายเลื่อนมังกรในท

00:11:05้อง

00:11:06ยับมีคนคอยดูแแลเป็นยังดี

00:11:13รัชสบโยงอัน ปีที่ 5 อดิต

00:11:15ห้องเต้สวัญคต

00:11:16องชัยสี่เซียวจิ้น สังหารอ

00:11:18าชิงอำนาจ

00:11:19และขึ้นคองราษ

00:11:20มูลโรงจริง ได้รับสืบทอ

00:11:22ดมนาศักษ์อองเฉิง

00:11:23และสวังไม่พักเซียวจิ้นก

00:11:25่อนไคล

00:11:26มีความชอบในการนุ้นบำลั

00:11:28ง

00:11:28กลายเป็นคนสนิทของห้องเต้องค

00:11:30์ใหม่

00:11:43حโน้น

00:11:49จรวดออกเฉิงไม่มีหมอฮิ่งห

00:11:51รือ

00:11:51พระข่ะ จรวดออกเฉิงไม่มีหมอ

00:11:52ฮิง

00:11:53และไม่มีใครเคยเห็นถุงหอมน

00:11:54ี่

00:11:55ข้าดว่านางอาจจะมีความจะเป็

00:11:57นบางอย่าง

00:11:58จึงช่งใจผกปิธานะ

00:12:00ฝาบาจจำจุดเดนยังอื่นได้

00:12:01หรือไม่

00:12:02ตอนนั้นข้าตาบอด

00:12:04จึงไม่เห็นหน้าตาของนาง

00:12:12แต่เครื่องหอมที่นางใช้ล้ำข้

00:12:14ายิ่งนะ

00:12:16หรือว่านางจะไม่ใช่หมอหญิงจ

00:12:19ริงๆ

00:12:22ฟังให้ดี

00:12:24เราจะจัดงานเลี้ยง

00:12:26แจ้งให้สตรีตรกูลขุนนาง

00:12:28ต้องมาร่วมงาน

00:12:29ถึงตอนนั้นให้ตูดร่างกายที

00:12:31ละคน

00:12:31ตามหาสตรีให้ค่า

00:12:33คนที่มีไฟที่บั้นเอว

00:12:35ตามหาสตรีให้ค่า

00:12:39คนที่มีไฟที่บั้นเอว

00:12:42รับรัชโอการ

00:12:53ยืนดี ๆ หน่อย อย่าคิดตุกติ

00:12:56อย่าเล่นลุกไม้

00:12:59ของฟลอม ออกไป

00:13:04แบบนี้

00:13:05ด้วยว่าไฟเหรอ ไฟไป ออกไป

00:13:07ของค่าก็ไฟนะ

00:13:08ไฟป่า ไฟป่ออะไร ออกไปให้พ้นเลย

00:13:12ไป เจ้า ตามค่าเข้ามา

00:13:13เมื่องมนสังมาว่า ต้องเป็นไฟ

00:13:15ลิคลับ เจอเท่านั้น

00:13:16กง ๆ ไม่ใช่ให้พวกเรามาร่วงงานเล

00:13:18ี้ยงเหรอ

00:13:19ทำไมถึงได้รายคนออกไปล่ะ เกิดอะไร

00:13:21ขึ้น

00:13:22ฟ้าบาทกำลังตามหาสตรีท

00:13:23ี่มีไฟตรงบ้านเอว

00:13:26งานเลี้ยงวันนี้ก็คือโอกาสข

00:13:27องพวกเจ้า

00:13:28ไฟเหรอ

00:13:29เซียวจิต ท่านไม่ทำให้ค่าผิ

00:13:31ดหวังจริง ๆ

00:13:32เพิ่งจะคลองด้านก็รีบตามหา

00:13:33ค่าเสียแล้ว

00:13:35ท่านแม่ ค่าก็มีไฟนะเจ้าค่

00:13:37ะ

00:13:37บางทีฝ่าบาดอาจตามหาค่า

00:13:39อยู่

00:13:40ดีเลย

00:13:42สู้เมียวเมียว

00:13:45เจ้ามองแบบนั้นทำไม

00:13:46หรือเจ้าคิดว่าไม่ใช่ค่ะ

00:13:52มิกล่า

00:13:53ในนิยาย

00:13:54มูรงหวานเออถูกเซียวจิ้น

00:13:56เลือกตัวในงานนี้

00:13:57และแต่งตั้งเป็นกุ้ยฝ่อย

00:13:59นับแต่นั้น มูรงหวานเออก็ยิ

00:14:01่งกำเริยบเสิบสาย

00:14:02ไม่เห็นหัวใคร

00:14:04รังเดียวที่ข้าไม่คู่ควรก

00:14:05ับมูรงgeben

00:14:06ถึงกับเผาข้าทั้งเป็น

00:14:08สู้เมียวเมียว

00:14:09ไม่แต่เจ้าตายไปซ่ะ

00:14:10พี่ค่า definitive จะถึงได้แต่งกับองค

00:14:12์หญิง

00:14:15น้องหญิงเกิดในดวงหอม

00:14:17คนที่ฝ่าบาดตามหายองเป็นน้องห

00:14:19ญิง

00:14:20รู้ตัวก็ดี

00:14:21สาวใช้แล้งเท้าอย่างเจ้าชาต

00:14:22uphillกะเหนื้อต่ำตอย

00:14:23มีแค่พีขาที่ยกจะเป็นชายา

00:14:25เป็นที่ข้าววันเดียวก็เป็น

00:14:26ไปจนตาย

00:14:27อย่าได้ลืมกลัมขึดตัวเอง

00:14:31ทำไม ... ไม่พอใจหรือ

00:14:33เอาน่าชั่งเธอ

00:14:35จะเสียเวลาไปพูดกับตัวส่วย

00:14:37ทำไม

00:14:38แม่จะบอก22

00:14:39ว่าเดี๋ยวเจ้าพอเจอฟ่าบา

00:14:41ด

00:14:41วังตัวให้อ่อนชwyต

00:14:43ให้สง่างามสมเกียด

00:14:46เจ้าเป็นคนของจ้นฉันอองใช่ไ

00:14:48หม

00:14:49เจ้าค่ะ

00:14:50อ๋อ ถึงต้าเจ้าแล้ว

00:14:52ท่านกงๆ ข้า

00:14:54อะไรนักหน้า เจ้าแต่งกับพี่ข้

00:14:56าแล้วนะ

00:14:56ยิงคิดย่วดยวนห้องแต่อี

00:14:57ก

00:14:58น้องหญิง ข้าแต่กล้าทำได้ไ

00:14:59ง

00:14:59ข้าแค่อธิบายให้ท่านกงๆ ฟ

00:15:01ัง

00:15:02คุณหนูมู่หลงผู้นี้ ช่างโอห

00:15:04ังวางอำนาจ

00:15:05นิดจะตกพิสภัพย์ก็ตกค่

00:15:06ะ

00:15:06ข้างหลับกร่างเพียงใด นิจ

00:15:07วรก็คงอำหิตแบบนั้น

00:15:09โฟตร้ายเกินไปแล้ว พระชายาถึ

00:15:11งน่าสงสายหรือเกิง

00:15:14เอ่อ ท่านกงๆ นั่นคือสภัพย

00:15:16์ค่ะอีก

00:15:17ชัดกำเนิดต่ำต้อย ไม่ควร

00:15:18เข้าเฝ้าฝ้าบาด

00:15:20นี่ตังหากลูกสาวค่า

00:15:22ทิดาสายตรงของจวรออง

00:15:24ก็ควรท่านกงๆ ช่วยดูแหลด

00:15:26ด้วย

00:15:27เอ่อ ไม่นังมูลงมดงามสมคำ

00:15:29ล่ำหรือ

00:15:30เฉินด้านใน

00:15:37ถุงหอมนี่เอาไปไม่ได้นะ

00:15:39เย็บปรณีตถนาดนี้ กล้าเก็

00:15:41บไว้เอง

00:15:43นี่มันภาวกินจินชันแล้วเช

00:15:44ียวนะ จะคู่ควรด้วย

00:15:51มูลงว่านเออ

00:15:53เจ้าชอบแย่งของคนอื่น

00:15:55หวังว่าย่งทุงหอมไปแล้ว จะ

00:15:57ไม่เสียใจภัยหลัง

00:16:01มูล trendsมาจริงๆด้วย

00:16:06พวกเจ้าทุกคน

00:16:08ตามค่ามา

00:16:10ฟังให้ดีนะ หัยว่าค่าไม่เต

00:16:11ือนอีก

00:16:12ฟาบาทอรạยมไม่ดี

00:16:13อะไรไม่คลมองก็อย่ามอง

00:16:15theology อะไรไม่คล đượcหาพูดก็อยาพูด

00:16:20ฟาบาชช่างสุนทรีนัก ทรง

00:16:21เรียกตัวหญิงงามเข้ามาในว

00:16:22ังมากมาย

00:16:24เพราะองค์จะคัดเลือก พระสนมเห

00:16:26รอพระยะค่ะ

00:16:31ที่เชิงอองมาคราวนี้ คงมาแทนไ

00:16:33ทยเหา เพื่อลองเชิงค่าสินะ

00:16:36กลำออกมิกล้า

00:16:38บอกเจ้าก็ได้ ค่ากำลังตามหาส

00:16:41ตรีที่มีไฟตรงบ้านเอล

00:16:48ทำไม ที่จวนเชิงอองมีสตรีเช่

00:16:51นนี้เหรอ

00:16:52ทุ้นฟาบาช กลำอมจับได้ว

00:16:54่า น้องสาวของกลำอมก็มีเช

00:16:57่นกัน

00:16:57บางทีนางอาจจะเป็นคนที่ฟาบา

00:16:59ชตามหา

00:17:01งั้นเหรอ พระยะค่ะ

00:17:09เอ่อ ทุ้นฟาบาช คนมาครบแล้วพ

00:17:11ระยะค่ะ

00:17:12เริ่มได้เลย

00:17:13พวกเจ้าเข้ามาทีละคน แล้วก็พู

00:17:16ดประโยคนี้ข่าคือหมอยยิงเส

00:17:19ียวหลี

00:17:20มา

00:17:20ข้า...

00:17:23ข้าว่า ชื่อหมอหยิงเสี่ยวห

00:17:25ลี

00:17:27เอ้ย ออกไปยิง

00:17:40เผ้ยโอ้มเพคะ

00:17:44เต็ย!

00:17:46สวยเราinguera

00:17:49ล่าออกไป

00:17:50เฮ้ย ล่าออกไป

00:17:51เหลืออีกกี่คน

00:17:55เฮ้ย ประบาด เหลือคนสุดท้ายแล

00:17:58้วพระยะค่ะ

00:17:58หัะ

00:18:04อ้า พูดมา

00:18:10หม่ำชั้น หม่ำชั้นคือ

00:18:14พูดมา

00:18:17หม่ำชั้น หม่ำชั้นคือ

00:18:22หม่ำชั้นคือ

00:18:23ไทยฮาอู สเดต

00:18:27ท่าวไหมก็พอไทยฮา

00:18:32เสด็จแม่ไปปฏิบัติคำนิ

00:18:34ฉะนายถึงเสด็จมาที่นี่ได้พระ

00:18:36ยะค่ะ

00:18:36ค่าได้ยินว่าวันนี้คัดเลื

00:18:38อกสนม

00:18:39เลยตั้งใจมาดูสน่อย

00:18:41พวกเขาคุกเขาอยู่นี่

00:18:42เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ

00:18:47ลูกขึ้นเถอะ

00:18:49ขอเป็นไทยฮาบา

00:18:52อืม

00:18:53แม่นางคนนี้

00:18:55หน้าตางดงามนับ

00:18:56เป็นบุฏสาวแต่กูลได

00:19:00หม่ำชั้น

00:19:00หม่วรงหวันเออ

00:19:01เท่าไหวพ่อไทยฮา

00:19:04หม่วรงหวันเออ

00:19:05นางคือน้องสาวเจ้าเหรอ

00:19:08พระยะค่าไทยฮา

00:19:10น้องสาวกละม่อมพื้เคยเข้า

00:19:11วัง

00:19:11ยังไม่รู้ความเรื่องกละเบีย

00:19:13ไทยฮาทรงชมเกิดไปแล้ว

00:19:22ผีเสื้อ ผีเสื้อสวยจังเลย

00:19:24หม่ว

00:19:25อ๋อ ผีเสื้อ ผู้กับสาวงาม

00:19:28เป็นนี้มิดหมายอันดี

00:19:38ถุงหอมนี่ เป็นของเจ้าเลย

00:19:42ดูถ้าประบาดคงเห็นว่า

00:19:44แม่นางมูหลงไม่เหลว

00:19:45ถุงหอมใบนี้ปักวิจิตบั

00:19:47นจง

00:19:47ถึงขนาดดึงดูดพีเสื้อให

00:19:49้บินมาหา

00:19:50เห็นทีว่าแม่นางมูหลง ผู้

00:19:52Un registered

00:19:55เห็นทีว่า แม่นางมูหลง

00:20:17ผู้งดงามพร้อม

00:20:18แต่งตั้งหมู่หรมหวานเออ ให้เป็

00:20:20นพระสนม

00:20:22เสด็จแม่

00:20:25ลูกแม่แม่ อีกไม่กี่วันก

00:20:27็จะถึงวันเกิดฆ่าแล้ว

00:20:29ค Простоนาเพียงแค่นี้ หรือเจ้า

00:20:31จะไม่ยอมตามใจปิดหมาย

00:20:37ที่บ้านเอวมีฝวัน แถมไม่มี

00:20:39แต่ถุงหอม

00:20:40ให้นางอยู่ในวังแล้วกัน

00:20:42แล้วแต่เสด็จแม่เลย

00:20:44ขอพระไทยฝาบาท

00:20:46ขอพระไทยฝาบาท

00:20:47ขอพระไทยฮาบาท

00:20:47ขอพระไทยฮา

00:20:48ประกาศพระเจ้านีไทยฮา

00:20:54แต่งตั้งมูรงหวานเออเป็นกุ

00:20:56้ยเฟย

00:20:56เข้าวางทันที

00:20:57หวานเออของเรา

00:21:00มันพระบุรุษค้นพรอง

00:21:01สักกุลมูรงของเรามีกุ้ยเฟ

00:21:03ยกับเขาแล้ว

00:21:04ยินด้วยด้วยเธอ

00:21:06ยินด้วยเธอ

00:21:08ว่าแล้วเชียว

00:21:09มูรงหวานเอายังเป็นเหมือนนิ

00:21:11ยาย

00:21:11ได้แต่งปั้งเป็นกุ้ยเฟย

00:21:13วันเชื่อจะกุ้นมูรงได้ดิบ

00:21:14ได้ดี

00:21:15คงอีกไม่นานแล้ว

00:21:17แต่ว่าคราวนี้

00:21:19ยิ่งขึ้นสูง ฉันจะทำให้ยิ

00:21:20่งเจ็บ

00:21:23พงเต้ สนเดช

00:21:42ติดนี้มัน

00:21:50หรือว่าจะเป็นนาง

00:21:52ฝ่าบาดปรดอภัย หม่อมฉัน

00:21:57ไม่ได้ตั้งใจ

00:21:59ขอโทษด้วย ข้าไม่ได้ตั้งใจ

00:22:12เจ้า เนื้ยหน้าขึ้นมา

00:22:13อร์เบา โนํา โทษด้วย

00:22:14ได้ตั้งใจ

00:22:26อย่างありがとうございます

00:22:36ก็พลometi แล้ว

00:22:36โหงหน้าของนาง

00:22:38เมื่อเที่ยวกับมูลลงหว่านเออ

00:22:40ตับเหมือนคนที่ค่าตามหามากก

00:22:42ว่า

00:22:48ฝ่าบาทปลดอภัย

00:22:50มาแต่ล้ำเสียงยังเหมือนกัน

00:22:51อีก

00:22:53รีเตอร์จง

00:22:55พระยะค่ะ

00:22:56คุมตัวนางไป

00:22:58เอ๊ะ ให้พาไปลงทัน หรือว่า

00:23:11เสี่ยวจิต

00:23:12ท่านติดกลับแล้ว

00:23:17ผู้หญิงพูดเท่า

00:23:18คนที่เคยร่วงเกินฝ่าบาดถู

00:23:20กตัดมือตัดเท้า

00:23:21ถ้าได้ไปขอความแม่ตาช่วยล

00:23:22ูกสไพ้เธอ

00:23:23ไม่ต้องหรอก

00:23:24สไพ้ของค่านิสัยดื่นด้าน

00:23:26สมควรได้รับบทเรียนสะบั

00:23:28ก

00:23:28แค่ถูกตัดมือตัดเท้าจะเป

00:23:30็นใด

00:23:30ถ้าฝ่าบาดฟันนั้งทิ้งเสี

00:23:32ยได้ก็ยิ่งดี

00:23:33ค่าจะได้ไม่ต้องกล่อมจริง

00:23:34เออ

00:23:34ให้ยากับน่า

00:23:36ท่านแม่

00:23:38จริงเออ ขาวนี้น้องสาวเจ้าน

00:23:40ับว่าได้เชิดดาชูตาแล้ว

00:23:42ทำไมท่านอยู่คนเดียว เมียวๆล่ะ

00:23:44เอ่อ นัง...

00:23:45ท่านอองเชิง รีบไปช่วยพระชายา

00:23:47เร็วเข้า

00:23:48นังร่วงเกินฝ่าบาด ถูกฝ

00:23:50่าบาดคุมตัวไปแล้ว

00:23:51อะไรนะ

00:23:56ตัวดร่างกายน่า

00:24:01ฝ่าบาดปลดอภัย หว่ามชั้น

00:24:04เข้าวางเป็นครั้งแรก

00:24:05และประหมามากไป ทำให้เดินไม่ระวั

00:24:07ง

00:24:07ก็เลย เส้ยไปชนพระองค์เข้า

00:24:12ปลอดไว้ชีวิตข้าด้วย ข้

00:24:14าคือหมอยหญิงเศียวหรี

00:24:15เพื่อไปทำพระชายาซื้อจืดริว

00:24:17เข้า

00:24:17ก็เลย หนีจนหลงเข้ามาในเรือนท

00:24:19่าน

00:24:21แม่ต่าน้ำเสียงตอนขอชีวิ

00:24:22ตก็ยังเหมือนกัน

00:24:25เอาไปไป ไปให้หมด

00:24:27มา

00:24:31หัะ

00:24:37ให้คนมาวางอย่าค่าจะต้องการสิ

00:24:39่งนี้ไม่ใช่เหรอ

00:24:42ค่าเปล่านะ

00:24:45พูด

00:24:49ว่าค่าเปล่านะให้ค่าฟังส

00:24:51ิ

00:24:54ค่า

00:24:57ค่าเปล่านะ

00:25:05อ่ะ นางจริง จริง

00:25:18ฝ่าบ้าจทำอะไรเพคะ

00:25:23ค่าจะตรวจร่างกายเจ้าด้วยต

00:25:25ัวเอง

00:25:36ไทยเหาเสด็จ

00:25:38อ่ะ

00:25:44เฮ้ย ถ้าวันมันคมไทยเหาเพ

00:25:46คะ

00:25:46พระชายาถึงอองอยู่รึไหม

00:25:51เฮ้ย

00:25:51พระชายาถึงออง

00:25:53ยิงที่เดินชนฝ้าบาดที่อุ

00:25:54ธยานหลวง

00:25:55นังก็คือพระชายาค่ะ

00:25:56ฆ่ tot ฆ คือหมอยิงเซียวหลี

00:25:59เผื่อไปทําพระชายาซื้อตึกเร

00:26:01ื่อยข้า Makesh

00:26:04เจ้าคือชายาของหมู่ลงจริง

00:26:06ให้กฆ...ฝ้าบาด

00:26:09ทวนขอฝ้าบาดออาจ

00:26:10ปล่อยหม่อมชันด้วยเธอด

00:26:12บอกมา เจ้ารู้จัต่างหมอยิงที่ช

00:26:14ื่อhetศยีม้า

00:26:15หม่อมชั้นไม่รู้จักพ alleviate หักไม

00:26:19่รู้จัก

00:26:22และทำไมต้องลดลานขนาดนี้

00:26:25นั่นเป็นเพราะพระบาดอมีของ

00:26:28ฝ่าบาท

00:26:29หม่อมชั้นหวาดกลัวก็เป็นเร

00:26:31ื่องปกติ

00:26:32อ麓ตาแรงก็...เจ้าสังคนคล

00:26:34นจะจอดไล่จับเสียวหลี

00:26:36ยังกล้าบอกว่าไม่รู้จัก

00:26:38หากเจ้าเบื่อชีวิต

00:26:40ค่าจะส่งเจ้าไปหลงนะระบเอง

00:26:44ฝ่าบาด ปล่อยหม่อมฉันน่ะ

00:26:51ปล่อยหม่อมฉัน

00:26:53ขอร้องลับปล่อยค่าเธอ

00:27:11ทำไมน้ำตาของนาง ถึงทำให้ค่าน

00:27:13ึกถึงเสียวลี

00:27:15หม่อมฉันไม่บางอาจหลอกลวง

00:27:17ฝ่าบาด ข้างใกล้หม่อมฉัน

00:27:18ไม่เคยมีหมอหญิง ฝ่าบาดทร

00:27:20ง ส่งคนไปตัวสอบได้

00:27:23เสียวจิ มีแต่ต้องให้ท่านสื

00:27:26บรู้เองว่าข้าคือเสียวลี

00:27:29ท่านถึงจะไม่สงสัย ว่าข้า

00:27:31เข้าหาทัน

00:27:33จริงหรือเท็ด ข้าจะสืบให้

00:27:34รู้ความจริงเอง หากเจ้ 언ระหกล

00:27:37ิ่มคำ

00:27:39ข้าจะส displayedเจ้า จะเอาให้มากิน

00:27:44รีเตอร์จงพระย์ก่ะ

00:27:45เฉินไทยไหวเข้ามา

00:27:46เฉินไทยไหวพระยะ kä

00:27:51อัลลี ไม่เป็นไรนะ

00:27:53อัลลีหรือ

00:27:57ฝาบาทประโรภัย พระยะกระม่

00:27:58อมเพื่อเคยเข้าวัง

00:27:59จิงได้ลูกเกินฝาบาท เป็นเพ

00:28:01ราะกระม่อบสักสอนไม่ดิน

00:28:02กระม่อม ขอนอบรับโทษ

00:28:05ฝาบาท เป็นเพราะสูงเหมียว

00:28:06เหมียววุวามเอง

00:28:07พี่ชัยหม่อมฉันไม่เกี่ยวนะเพ

00:28:09คะ

00:28:09จริงด้วยเพคะ ลูกสภัยหม่อม

00:28:11ฉัน ถูกตามใจจนเสียคน

00:28:13ถึงได้ก่อเรื่องเช่นนี้ ไม่เกี่ย

00:28:15วกับลูกหม่อมฉัน

00:28:16ถ้าฝ่าบาทจะลงโทษ ก็ลงโ

00:28:18ทษนาเบียพูดเดียวเธอดไหมคะ

00:28:22ห้องเต วันนี้เป็นเริ่มงคลใน

00:28:25การแต่งตั้งกุ้ยเผย

00:28:26แม่ว่า เรื่องนี้เห็นแล้วกันไป

00:28:28เถอะ

00:28:32อลี รีบขอให้ฝ่าบาทสิ

00:28:37อลี

00:28:40เจ้าเรียกนางว่าอะไรนะ

00:28:42เสียวจริง ที่ค่าจงใจเตรี

00:28:44ยมชื่อนี้ให้ท่านในที่สุดก็

00:28:46ได้นำมาใช้

00:28:48ค่อยๆ ขอมาทีละคลได้ทุนฝ่

00:28:50าบาทว่า ม่อมฉันคือหมอเส

00:28:52ียวหลี

00:28:53ฝ่าบาทน่าจะฝากผิดแน่

00:28:56หรอ ฝ่าบาท น่ามีชื่อเลยว่า

00:28:58อลี แต่ไม่ใช่คนที่ฝ่าบาทตาม

00:29:00หาแน่

00:29:01กว่าคงคิดมากไปเองที่ 가운데

00:29:03ก็คงแค่มีชื่อกRelายกันเท่าน

00:29:05ั้น

00:29:06พ้องเต่..

00:29:07อันหรีหรือเสี่ยวหรีอะไรกั

00:29:09น

00:29:09แม่ิังไม่เห็น จะเข้าใจเลยสั

00:29:11กนิด

00:29:11ไม่มีอะไร

00:29:13ในเมื่อ �ajoแทยแฮวทรงของ

00:29:15คนของจวรอONศึง

00:29:16นั้นพวกเจ้าพากลับไปโอ dat

00:29:18พวกเจ้ายังไม่รู้ขึ้นเอง

00:29:21ครับทัฑพ่อทัยษาบาท

00:29:24ขอพระทัยไทยเท้า

00:29:30ไม่ต้องกลัว มีค่าอยู่

00:29:32อืม

00:29:35เซอร์แส่งเก่งจริงนะ

00:29:38คนเร็ว แกล่งทำดีไปเธอ

00:29:40จะดูสิว่าจะทนไหวไหม

00:29:44ระวัง

00:29:47ไม่เป็นไรแล้ว

00:29:49มีท่านคอยประคอง ข้าไม่เป็นไร

00:29:52แปลกจริง พ่อเห็นนามพ่อรั

00:29:54กกับอองเชิง

00:29:56ทำไมรู้สึกขวางหูขวางตาจัง

00:30:00ท่านแม่ นั่งนั่นกล้าทำตัว

00:30:02ระยังอายต่อหน้าพระพัก

00:30:03พอกลับไป ต้องสั่งสอนมันให้

00:30:05หนัก

00:30:06หว่างใจเธอ

00:30:07ไปเธอ แล้วกลับเลือนคัน

00:30:14ชากร

00:30:17ชากร

00:30:22หมู่ลงจริง ระยะนี้ฟังตะวั

00:30:24นตกเกิดสึกบ่อยครั้ง

00:30:25เจ้ารียบไปที่กลาหม หาหรือ

00:30:27รับเมือกับทางนั้น

00:30:28แล้วมารายงานค่ะ

00:30:31น้อมรับราชองการ

00:30:34ลูกแม่ ในเมื่อหวานเออ ได้เป็

00:30:41นกุ้ยเผยแล้ว

00:30:41ก็ควรให้นางรีบทำเพื่อราชว

00:30:44ง

00:30:44มีทาย่าสืบสักคุณ

00:30:45สืบทอดราชบลังต่อไปเธอร

00:30:47์

00:31:02ขอพระไทยฝากบาท ขอพระไทยเฮ

00:31:04้า

00:31:17พระสนม ชุดผ้าแพ่นี้พระชย

00:31:20าอาวุศว

00:31:20กำช้ำให้บ่านำเข้าวังมาเป็

00:31:22นพิเศษเลยเพคะ

00:31:23บนผ้ายังอบด้วยเพื่องหอมล้

00:31:25ำค่าที่สุดจากแดนตะวันต

00:31:26ก

00:31:26เมื่อท่านสวมใส่มัน รับรอง

00:31:28ว่าฟั่บาทต้องมันอาจละ

00:31:30สายตาจากท่านได้

00:31:31แม่นนมเจ้า เจ้าsınız crack at question

00:31:33อย่าฟับบาทที่โทรดฮะกาด

00:31:35ไม้

00:31:36ถ้าแสนมรูปชมงดงาม ถ้าห

00:31:38ากฟาบาทไม่ส่งโตรดท่าน

00:31:39แล้วจะแต่งตั้งท่านเป็นถึงก

00:31:41ุ้ยเฟยเหลือ

00:31:45องเป๊กสิเงีย amis

00:31:50ฟับบาท

00:31:51ใครให้เจ้าขึ้นมาบนเตียงเรา

00:31:54ใส่หัวลงมา

00:31:59ฝ่า...ฝ่าบาดปลดอภัย

00:32:02สกระปลกละ

00:32:04รักกันได้

00:32:05ถัดมาทรงของฝ่าบาดสกระปล

00:32:07ก

00:32:07เปลี่ยนช่วยเครื่องน้อนใหม่

00:32:08เร็ว เร็วเร็วเข้า

00:32:20ทุงห้อมานี้รวดลายช่างงดง

00:32:21ามแปลกตา

00:32:23obscure

00:32:23เจ้าเป็นคนทําเองจริงหรือ?

00:32:27เพคะฝ่าบาด

00:32:28ถุงหอมนี้ม่อมฉันเย็บเอง

00:32:29กับมือ

00:32:30แม้แต่เครื่องหอมข้างใน

00:32:31ม่อมฉันก็เลือกใส่เองทุก

00:32:32ชิ้น

00:32:33เพื่อนำมาถวายแดฟ้าบ้าท

00:32:35คุ้ยเฟอร์ใส่ใจถึงเพียง

00:32:36นี้

00:32:37ข้าคุณตบรังวันให้เจ้าอย

00:32:38่างงาม

00:32:41ถ้าหาร

00:32:42ลากถูกุ้ยเฟอร์เอาไป

00:32:44ตัดแค้นตัดคะ

00:32:47ฟ้าบาท

00:32:48ทำไมกันเพคะ

00:32:49ม่อมฉันทำอะไรผิดเพคะ

00:32:50ในถุงหอมนี้มียากัดกินใ

00:32:52จ

00:32:52ที่เป็นพิสซ่อนอยู่

00:32:54ในเมื่อเจ้าเป็นคนใส่ลงไปเอง

00:32:55กับมือ

00:32:56งั้นก็ต้องการทำร้ายค่ะ

00:32:58ฟ้าบาท

00:32:59ม่อมฉันผิดไปแล้วเพคะ

00:33:00ม่อมฉันก็ออกพระองค์

00:33:01ถุงหอมนี้

00:33:02ไม่ใช่ของม่อมฉันเพคะ

00:33:03แต่เป็นของนางซูเมียวเมียว

00:33:05นางยัดให้ม่อมฉัน

00:33:06เป็นความผิดของนาง

00:33:08ซูเมียวเมียว

00:33:09เพคะ

00:33:14เจ้าหมายถึงพระชายาเฉิงออง

00:33:16สู้เมียวเมียวเลย

00:33:17เพคะ น้ำแพทย์สยานั่นแหละ

00:33:19น้ำได้สยาม่อมชัน เป็นความ

00:33:21ผิดของนาย

00:33:25ฝ่าบาท

00:33:27ท่านแม่ ข้าทำผิดเรื่องอันใ

00:33:33ดกัน

00:33:33ท่านถึงทำเช่นนี้

00:33:35เจ้าไปร่วมเกินฝ่าบาทในว

00:33:36ังมา

00:33:37เกือบจะทำให้จวนอองเดือดร้อ

00:33:39ดไปด้วย

00:33:39ยังไม่น่ามาถามค่าอีกว่า

00:33:41ทำอะไรผิด

00:33:42เด็กๆ ลงโทษตามกดตะกูล

00:33:48ห้า

00:33:48ลงโทษตามกดตะกูล

00:33:49рат เรื่องในวังเป็นเหตุสุวิส

00:33:51ัย

00:33:51แล้วอีกอย่าง ฝ่าบาททรงตั

00:33:53ดแล้วว่าไม่เอาความ

00:33:54ฝ่าบาทตัดตอนไหนว่าไม่เอา

00:33:56ความ

00:33:57lit คร้าองก дрัดว่าให้พาตัวเจ

00:33:58้ากลับมาที่จวน

00:33:59แล้วลงโทษให้นัก

00:34:01ในเมื่อให้เห่าทรงขอไว้

00:34:03คนของจวนอังชưởng

00:34:05มันก็พากลับไปอบรมเองถึก

00:34:07พวกเจ้าสองคนตีมาเลย ตีให้殊ดัก

00:34:10ท่านแม่ ภาบาดไม่ได้เก่าウเจ

00:34:13JUDGE นั้น

00:34:14ถ้านจะบิดเบื้อนไม่ได้นะ

00:34:15ท่านแม่ ในทร้องค่ assessed Bew食店 จะค

00:34:19วรโมพอ อยู่นะ

00:34:24ไปหรอก พวกเจ้าสองคน ไปให้สุดแร

00:34:26ง

00:34:31พี่ท่านแม่ ในท้องค่ามีถา

00:34:33ญาตจะขนมูหลงอยู่นะ

00:34:35ท่านตีค่าถึงเพียงนี้ หากท

00:34:38่านพี่รู้เข้า

00:34:39ของไม่ปล่อยพวกท่านไว้แน่

00:34:41หนังคนชั้นต่ำ ที่ตอนแดกให้เจ

00:34:43้าตั้งท้อ

00:34:44ก็เป็นแผนแก่ขัดเพื่อให้จ

00:34:46ิงเออสืบทอดบรรดาสัก

00:34:47ตอนนี้จิงเออกลุ่งอำนาจล

00:34:49้นมือ ได้ลับความโหรดราณ

00:34:50แล้ว

00:34:51คนรอมีลูกให้เขาถมไป ต่อให้

00:34:53แต่งกับองค์ยินก็ยังได้

00:34:55เจ้าโค่ควรเหรอ ตีเด็กในท

00:34:57้องมัน และตัวของมันให้ตายไป

00:34:59พร้อสกันเลย

00:35:04นี่ลูกของท่านอ่องนะ ดูสิว่

00:35:06าใครจะกล้าแต่เขา

00:35:08ไม่ได้เรื่องทั้งคู่ ค่าจะกล้า

00:35:10ดเอง

00:35:11หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั

00:35:12วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห

00:35:12ัวหัวหัวหัวหัวหัวหัว

00:35:14หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั

00:35:14วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห

00:35:16ัวหัวหัวหัวหัวหัวหัว

00:35:18หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั

00:35:21วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห

00:35:21ัวหัวหัวหัวหัวหัวหัว

00:35:23หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั

00:35:24วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห

00:35:39ั

00:35:42เซียวจิ้น ป่านนี้แล้ว มูรง

00:35:45ว่านเออน่าจะถูกท่านหลอกถาม

00:35:46จนรู้ที่มาของถุงหอมแล้ว

00:35:49ข้ารอท่านอยู่นะ

00:36:08บันพระบุดุจกเป็นพยาญ สไ

00:36:11พยบาปสู่เมียวเมียวไม่น่าร

00:36:13่วงเกินฟาบาทเลย

00:36:14วันนี้ถึงแน่เพอเชิญเพราะก

00:36:15ก hooวconnect Scrum เป็นเพราะเมียวๆหา

00:36:17เรื่องเอง

00:36:18แต่ข้านึงไม่ถึงเลยว่า ห้องแต

00:36:20กยียวองปัจจุบันจะเป็นคนต

00:36:22่ำชาติท์ที่กลับกลออกเชce

00:36:23นี้

00:36:23ia Show небcit tr tr tr 달 นินฟาค้าคะรั

00:36:28บหลังเฉียวเลย

00:36:28ก็อยู่ในวังฟาบาท บอกว่าต

00:36:31้อง你在 ละอะไร as the ceram. ฆ่าลับหลังก

00:36:33ลับให้สามีมาลงโทษค้า

00:36:35ช่างเป็นคนต่ำช้าจริง ๆ

00:36:38ข้าไปสั่งนางต้อไหนกัน

00:36:39เพราะข้าผิดเอง

00:36:42ไม่น่าคิดเลยว่าจะเป็นมือพ

00:36:45ินคนเดิม

00:36:49ไม่น่าเลย

00:37:07อ่ะ ฟ้าบาท บาทแพลโฟบนี้

00:37:09เกิดจะการถูกไม่หวายตี

00:37:11แต่เพียงบาทเจ็บแพลฟหายนอก

00:37:13ขอแค่ดูแลรักษาอย่างดี

00:37:15ก็จะไม่ทิ้งรอยแพลเป็น

00:37:17หวายเลย

00:37:18ตอนอยู่ในวังฟาบายบอกว่าเราเ

00:37:20องโทษข้า

00:37:21แต่ลับหลังกลับให้สามีมาล

00:37:23งโทษข้า

00:37:25ช่างเป็นคนต่ำช้าจริง ๆ

00:37:27นั่งเข้าตรุกูลหมู่หลงสงส

00:37:29ัยจะเบื่อโลกแล้ว

00:37:31ถึงได้กล้าแอบอ้างข้า

00:37:33ควิกสวะนั่นลงมือหนักจะต

00:37:43าย

00:37:43แค่บาทเจ็บภายนอก

00:37:47บางอาจมานินทาค่ารับหลัง

00:37:49ไม่ได้โดนเองกับตัว

00:37:51ก็พูดได้สบายปากสิ

00:37:53ในเมื่อบาทเจ็บภายนอก

00:37:55ทำไมนางยังไม่ฝืน

00:37:57กลับมองเห็นหัวหยิน

00:37:59สีหน่าสีเขือด

00:38:00เป็นสัญหารว่าเหลือดลมบก

00:38:02พล่อง

00:38:02พร่างใกล้อาจมีรูกแสงซ

00:38:04้อน

00:38:07รีบตัวดูเร็ว

00:38:08เฮ้ย一下

00:38:10ไม่ได้

00:38:11ภาดาราษนี้ยังไม่ได้รักค่

00:38:13ะ

00:38:13คืนรู้ว่าค่าท้องลูกของเข

00:38:14า

00:38:14ต้องค่าค่าแน่

00:38:16เจ็บเป็นใคร

00:38:19อย่ามาแต่ตัวค่า

00:38:22ฟ้าบาท

00:38:24เพราะองค์มาอยู่นี่ได้ไง

00:38:33ฟือแล้วเหรอ

00:38:35ฝ่าบาด

00:38:37ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกั

00:38:38น

00:38:41เจ้าจะสร้างทำกับข้าไปถึงเม

00:38:43ื่อไหร่

00:38:45หม่อมฉันไม่เข้าใจ

00:38:48ไม่เข้าใจงั้นเหรอ

00:38:50ข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง

00:38:53เซียวลีคือใคร

00:38:57หม่อมฉันไม่ทราบไปค่ะ

00:39:00ไม่เป็นไร

00:39:01เมื่อเจ้าไม่ยอมปรับ

00:39:02นั้นค่าจะพิสูตรเอง

00:39:05ฝ่าบาด

00:39:15หม่อมฉันมีสามีแล้ว

00:39:16เขาเป็นขุนนางของพระองค์

00:39:18พระองค์ทำแบบนี้ไม่ได้

00:39:19เป็นเมื่อขุนนางแล้วไง

00:39:21ผู้หญิงที่ข้าไม้ตา

00:39:22นอกจากข้าแล้ว

00:39:23ใครแต่มันต้องไต

00:39:42เป็นเจ้าจริงๆ

00:39:44สู้เมียวเมียว

00:39:46ยังกล้าพูดอีกรู้ว่าไม่

00:39:47ได้รอกค่ะ

00:39:49ค่าเคยบอกแล้ว

00:39:50คร 이거

00:39:52จะสับเจ้าเป็นชินชิน

00:39:54แล้วย้นให้มากิน

00:39:56หม่อมฉัน

00:39:57หม่อมฉัน

00:39:57หม่อมฉันไม่ได้โกห « หม่ answering everything

00:40:00โฟ่บาดตัดเรื่อง

00:40:17ตอนเจ้าพร้อมเป็นหมอหญิง ต

00:40:18ั้งใจปินขึ้นเตียงเพื่อมาย

00:40:20ุยวนค่ะ

00:40:21ไม่เห็นบอกให้สำหรวมเลย

00:40:23ไม่จริง ตอนนั้นไปฝาบาทที่เร

00:40:24ิ่ม

00:40:25ข้าจับเจ้าได้แล้ว เสียวลี

00:40:41ที่แท้ เจ้าก็ชอบแบบนี้สินะ

00:40:46หมอมฉันคือชายาเฉิงออง ขอพ

00:40:48ระองค์

00:40:52นับจากนี้ไป หากเจ้ากล้าอ้างต

00:41:04ัวเป็นชายาเฉิงอองอีก

00:41:05ข้าจะจูมเจ้าอีก

00:41:12ข้าแค่ต่อไปเจ้าอยู่กับข้

00:41:14าทําตูดี ๆ ข้าจะไม่ให้เจ้า

00:41:16ต้องลําบา

00:41:26สู้เมียวเมียว

00:41:29ฝาบาท ประหารหมอมฉันทําไปค

00:41:31่ะ

00:41:32รู้ว่าค่าไม่กล้าค่าเจ้า

00:41:34เหรอ

00:41:34เจ็บ

00:41:43เจ้าจะรีบไปทําไม ข้าไม่ได้จะ

00:41:46ข้าเจ้าตอนนี้

00:41:49เมื่อกี้พระองค์น่ากลัวมาก ทํา

00:41:52หมอมฉันเจ็บหมดแล้ว

00:41:59นี่ฝีมืออย่าเท่าจวนเชิงอ

00:42:00องนั่นสินะ

00:42:02ฝาบาท นางคือแม่สามีหมอมฉ

00:42:05ัน พระองค์กล่าแบบนี้

00:42:06เรียกนางว่าอะไรนะ ข้าจะให้โอกา

00:42:09สเจ้าพูดอีกครั้ง

00:42:12แม่ ยายเท่าเพคะ

00:42:14นางตีเจ้ากี่ครั้ง

00:42:16นางไม่ได้ตีเพคะ

00:42:18จวนเชิงอองทํากับเจ้าเพีย

00:42:20งนี้ เจ้าแก้ต่างให้อีก

00:42:22มีแพ้ 500 ก็ถือซื้อว่า 5 ท

00:42:25ี

00:42:26ข้าจะทวงคืนให้เจ้าร้อยเท่

00:42:28า

00:42:28หรีเตอจง

00:42:30พระยะค่ะ

00:42:31ท่ายทอดราชองการ

00:42:32ให้หูหญินจวนเชิงอองปกคร่

00:42:35องในการอบรมบุ่นล้าน

00:42:36ตบปาก 500 ที

00:42:38เผื่อมีให้เป็นเยี่ยงยัง

00:42:44พระยะค่ะ

00:42:46กงๆ ท่านรอก่อน

00:42:52คืนนี้เจ้าห้ามไปไหนทั้งนั้น

00:42:55ต้องอยู่เป็นเพื่อนข้าที่นี่

00:43:07วิราชองการ

00:43:10หลีกงๆ ไม่เยื่อนกลางดึก

00:43:13ต้องเป็นเพราะกุยๆตรณิบั

00:43:15ตรดี

00:43:16ฟ้าบาดถึงให้ท่านมาตอนนี้

00:43:18นำดังวันมากระมัง

00:43:20ฟ้าบาดวิราชองการ

00:43:22ให้หมอบแก่ไท่หูหญิน

00:43:30เพราะการแห่งสวรรย์

00:43:32ห้องเต้มีบัญชา

00:43:33ถ้ายหูหญินจวนถึงอัง

00:43:34วางอำนาจบาดใจ

00:43:36ไปอบรมบุษฐาน

00:43:37สกปาก 500 ที

00:43:39เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงยาง

00:43:41หลีกงๆ ถ้าต้องเข้าใจผิด

00:43:42แน่นแน่

00:43:43ฟ้าบาดจะทรง

00:43:44สกปากนางสะ

00:43:45หลีกงๆ

00:43:48ขัดสำนักผิดนะ

00:43:51ถูกันช่วยข้าด EST

00:43:52อย่าทำการเลย

00:43:57ost

00:43:57ถูกฟาบาดส่งกรับมาโดยไม

00:44:01่แต่ต้องเลย

00:44:02เรื่องนี้น่ะ

00:44:03นึกยังไปทั่ววางแล้ว

00:44:05เจ้าจะรู้อะไร

00:44:07ฟ่าบาดไม่สนใจสตรี

00:44:09ในเมื่อทรงแต่งตั้งเป็นก kicking

00:44:10เกิดซึ่ง

00:44:11ยองต้องโปรดก่าน Coupleท attendant

00:44:13เร่นถไว้ตัวก็แค่ช้าหรื

00:44:14อเร็วเท่านั้น

00:44:15อ่ะ ใครก็ได้

00:44:17flight for k Giovanni ไข่สมคนthis toп

00:44:18ไท่สองคนนี้ออกไป

00:44:19ạo Bright for k Giovanni ปล่อยให้ตาย

00:44:20cotันฟันนาม พาสนม ไว้ชีวิต

00:44:22พัด แกค่

00:44:22วันฟันนาม ไว้ชีวิต ด้วย

00:44:23ถ้าใครมากัดนินทา bilateral ค่าอี

00:44:25ก

00:44:25ก็ตอนถ้าrylicแกปนิ green swt

00:44:26เร็วได้ตัวอยากเขาพวกเจ้า

00:44:30พระฉะนม แย่แล้วเพคะ ผู้หญิน

00:44:32พูดเท่า ถูกคนของฝ่าบ่าทำร

00:44:34้าย

00:44:35อะไรนะ

00:44:38ฝ่าบ่ารับสั่งให้หลีกงๆ ไป

00:44:40ตบป่าฝ่าหัวหญินพูดเท่

00:44:41า 500 ที

00:44:42พระฉะนม ทำไมอยู่ดีๆ ถึงได้เกิ

00:44:45ดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้

00:44:47ใจถุงห้อมมียากัดกินใจ

00:44:48ที่เป็นฟิทส่อนอยู่ นี่ไม่จากเป

00:44:50็นคนใส่ลงไปเองกับมือ

00:44:52นั่งก็ต้องการทำร้ายค่ะ

00:45:00ต้องเป็นเพราะหนังสูเหมียว

00:45:01เหมียวเนี่ย

00:45:01คู่หญินพูดเท่าฝากบอกพระสน

00:45:03มว่า

00:45:04ท่านต้องพยายามรักษา

00:45:05ความโปรดปานจากพระสนม

00:45:06ไม่ได้การ ท่านจะไปขอให้ไทยหา

00:45:08ช่วย

00:45:08พระสนม พระสนม

00:45:18อ่ะ

00:45:19อ่ะ

00:45:20อ่ะ

00:45:26เสียวจิน ท่านรู้อยู่เต็มออกว

00:45:28่าค่ามีสามี

00:45:30แต่กลับร้างตัวข้าวไว้ใ

00:45:31นวัง

00:45:32ชอบแย่งของคนอื่นกินจริง

00:45:34ๆสินะ

00:45:35น่าเสียดาย แค่นี้ยังไม่พอ

00:45:37เหรอ

00:45:38ที่ค่าต้องการคือให้ท่านม่

00:45:39อมหัวใจให้ค่า

00:45:41ค่าจะทำให้ท่านหลงจนถอนตัว

00:45:43ไม่ขึ้น

00:45:45น่าค่าหรอขนาดนั้นเทียว

00:45:47ฝ่าบาฏ ตึงตั้งแต่เมื่ออะไร вед pil

00:45:50ce

00:45:53ตั้งแต่ตอนเจ้ามองแล้ว

00:45:56ตอนที่เจ้าเคลิมอยู่นั่นเลย

00:45:58ฝ่าบาฏผิดแล้ว หม่อมฉันแ

00:45:59ม่ได้มองเสร็จน่อย

00:46:07ฝ่าบาฏ

00:46:09เมื่อคืนلب ine ก็ก็caleบาฏเจ็บอย

00:46:12ู่

00:46:12จิงไม่ffitiกวนเจ้า

00:46:15แต่ตอนนี้เจ้าได้พักมาทั้งคื

00:46:17น แท้ก็น่าจะหายดีแล้ว

00:47:12ก็คงไม่เอาเรื่องเจ้าหรอ เก็ว

00:47:14เข้าไปแล้ว CHAN

00:47:14ฟังจากเสียงแล้ว ต้องมีนัง

00:47:15แผ่หน้าดานคนไหน ย้วยวนฝ่าบ

00:47:17าทอยู่เป็นแน่

00:47:18Growth รีกตาย!

00:47:23ฝ่าบาท!

00:47:37ท่อไป

00:47:51เฝ่านี่ท่านคำหลังทำอะไรอยู่

00:47:56ไทยฮาเปค่ะ ฝาก greasyห้อมชานเป็

00:47:58นกุ้ยฟล์

00:47:59แต่กลับมีน appreciative osobyต Aww ต้องให้ฝาก

00:48:02semi

00:48:02ขอ城ป กำ pic ให้คำแบบของฝาก bin baptized

00:48:04แต่ไทยฮาเป็น เกิดตั้งหมมช

00:48:07ั้นเป็นกุ้ยฟล์

00:48:13แต่กลับมีน้างจินจอบเป็น

00:48:15shattered

00:48:15ต้องให้ถุ ötht々 Layap ม push you to a small

00:48:15พ่อเตร inic Searching g

00:48:15เซPa ขอ Instagram ถึงไม่สưởng แล้ว

00:48:17ีวน้ könnte เองคอนoney ห tão ai

00:48:22ในตำหนัก เรื่องนี้หากแท่งทาย

00:48:25ออกไป

00:48:25ใครบอกว่านางคือนางกำนัน

00:48:29ฟ้าบาท อย่าเพคะ

00:48:31แต่นางคือ ซูเจอหีที่ข้าเพิ

00:48:35่งแต่งตั้ง

00:48:35อะไรนะ ซูเจอหีเหรอ ฟ้าบาท นางค

00:48:38ู่ควรเหรอ

00:48:39ฟ้าบาท คุยไฟดูจังเลยเพคะ หม

00:48:42่อมฉันกลัว

00:48:43ไม่ต้องกลัว ทำไมที่กลัวอย่าง

00:48:45นี้นะ

00:48:46ข้าอยู่ทั้งคนจะกลัวอะไร

00:48:48นั่งจริงจอบนี่ ข้าขอดูหน

00:48:50่อยเธอ วันหน้าตาจะเป็นอย่างไร

00:48:53บางอัน

00:48:57ตอนหน้าค่ายังกล้าบ รนหาท

00:49:00ี่ตายหรือไง

00:49:04ฝาบาปโรดอภัย หวานเออแค่

00:49:06วุวามไปช่วงขนา

00:49:06ดูสิ ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้

00:49:09ดูถ้าว่าค่ากับกุ้ยเฟยค

00:49:11งเข้าใจผิดกัน

00:49:12ที่แท้แล้วก็เป็นเจียหหวีท

00:49:14ี่เพิ่งแต่ตั้ง

00:49:15ห้องเต้ เจ้านี่ก็จริง ๆ เลย ทำไมไม

00:49:18่บอกกล้าวให้ค่ารู้ร่วงหน้

00:49:20าสักคำ

00:49:21เธียหวีของค่า เมื่อว่าได้ร

00:49:22ับบาจเจ็บ

00:49:23เพราะนาอาการดีขึ้นก่อน แล้

00:49:25วก็ค่าจะพานางไปถวายพระพรเสด็

00:49:27จแม่

00:49:28ดี ขอเพียงแค่เจ้าโปรดปล

00:49:30าณคนในวังหลัง

00:49:31มีทาย่าศึดสกุน งั้นค่าก็

00:49:34เบาใจแล้วล่ะ

00:49:35ไทยห้า ไทยห้า

00:49:38หวานเออ เจ้าเป็นถึงคุยเผย ค

00:49:40วรต้องใจกว้าง ห้องเต้ ในเมื่

00:49:42อนนี้เป็นเรื่องเข้าใจผิด

00:49:44งั้นก็ช่วยเห็นแก่หน้าค่า

00:49:46อย่าได้ลงโทษคุยเผยเลยนะ

00:49:48ส่งเสด็จไทยห้า

00:49:50ไทยห้า แต่ว่า

00:49:56soit กับนี่ก่ถ남ที่น kapok

00:50:01นั่นพวก หิวไทยหยิงนั่นเป็

00:50:02นใครกันนะ

00:50:04พลาบาดถึงซ่องทําแผลให้

00:50:05นางด้วยตอนเอง

00:50:07ข้าไม่ยอมให้นางชั้นต่ำคนน

00:50:08ี้อยู่ในวัง

00:50:09แม่pit มูโรงวานเออ เจ้าคงนึ

00:50:11กไม่ถึงสินะ

00:50:12ว่าสูเจียวออีที่เจ้าอิจ

00:50:14ชาตาร้อน คือคนที่เจ้าดูถูก

00:50:16อย่างสู่เมียว

00:50:17ทุกอย่างมันเพิ่งเริ่มตอนเท

00:50:19่านั้น

00:50:23ทำไมรู้ว่าเจ้ากับกุยภัยมี

00:50:27ความแค้นกันอยู่

00:50:28ฝากบ้าศ คุยภัยฐานะสูงสั

00:50:31ก

00:50:31แม้ยามอยู่จนอ่องนังก็คอยก

00:50:33ั่นแก้งหม่องชั้นเสมอ

00:50:35แต่หม่องชั้นไม่อาจเทียบคุย

00:50:36ภัย

00:50:40เด็กดี

00:50:42อ่อนวอนข้าสิ

00:50:45แล้วข้าจะแก้แค้นให้

00:50:49ไม่เพคะ

00:50:50ฝาบาดปล่อยม่อมชันไปเทิด

00:50:51ม่อมชันออกมานานแล้ว

00:50:53แกรงว่าสวามีจะเป็นห่วง

00:50:58เจ้าคือสูเจอวีที่ข้าแต่ง

00:51:00ตั้งเอง

00:51:01อยู่ต่อหน้าข้า

00:51:02ยังเอิดถึงหมู่ลงจริงอีก

00:51:04เจ้าเห็นข้าตายไปแล้วหรือไ

00:51:05ง

00:51:07ถ้าไม่เอิดถึงหมู่ลงจริง

00:51:09แล้วท่านจะหึงหวังเหรอ

00:51:10ใครก็ได้

00:51:13ไปจัดเตรียมตำหนักข้าง

00:51:15ให้สูเจอวีพัก

00:51:17ไม่เพคะ

00:51:18ม่อมชันไม่พัก

00:51:19ม่อมชันเป็นชายาเฉิงออง

00:51:20จะเป็นสูเจอวีได้อย่างไร

00:51:23ฝาบาดทรงทําเช่นนี้

00:51:25ต้องการให้ม่อมชันถูกคนทั่

00:51:26วล่าขอรหาเหรอ

00:51:28หากทําเช่นนี้

00:51:28สังหารม่อมชั้นเสร็จดีกว

00:51:30่า

00:51:33ข้าตัดใจ ข้าเจ้าไม่ลง

00:51:37หากเจ้าห่วงเรื่องชีเสียง

00:51:39ข้าจะรอเจ้าเห่ง

00:51:41ให้กลับประยากระม Talonse

00:51:43อะไรน่ะ

00:51:44ย่า Finnish

00:51:44อัดจริงๆ

00:51:49อัดจริง

00:51:53เฮ้ ท่านแม่

00:51:56หน้าของท่าน

00:51:56กับเรื่องอะไรคืนกันแน่

00:51:58ก็เพราะหนังแผ่สยาสูเหมี

00:52:00ยว เมียวดั้นไง

00:52:01ทำฝาบาทกริ้วจนมันลงที่

00:52:03ค่า

00:52:04เขียกับอัลหี่ด้วย นำไม่เคย

00:52:06แก่งแย่กับใคร

00:52:07หนังหรือไม่แก่งแย่ง

00:52:09ทุงหอ accent ไข้นางให้หวานเยอะ กั

00:52:11บทำให้ฝาบาทสินพระชน

00:52:13ถารู้แต่แรก เมื่อกันคืน

00:52:15ถ้าไม่น่าให้นำคุ cz comeds ในส

00:52:17coalบันผัดชน แต่น่าจะตีให้ต

00:52:18ายไปสะ

00:52:19ว่า Mohammed ว่าไงนะ

00:52:20เธ่นแม้ อันลีท้องอยู่นะ

00:52:22ถ้าทำแบบนี้ได้อย่างไร

00:52:23ตั้งท้องอยู่แล้วมันยังไหน

00:52:26ถ้าวคุกเข่าจนแท้ง

00:52:27ก็ถือว่าเป็นกลำของนาง

00:52:29ถ้านแกรวอากลศ Netflix ไปแล้ว

00:52:31คุณ ลูกในท้อนน้ำไปอะไรไป

00:52:33ค่ะคราจะไปหาที่ไหนได้อีก

00:52:36ถึงเสียลูกไปก็มีไหมได้เจ teens

00:52:39เชื่อแม่เธอ

00:52:41เจ้ารีบอย้ากับนางไปซะ

00:52:43แล้วหาองหญิงแต่งเข้ามาเป็น

00:52:45ชายาสักคน

00:52:46ให้กำเนิดเชื่อสายราชวง

00:52:49จวนอองของเรา จะได้เจริญรุ่งเร

00:52:51ียงเกลียงกายสิทธี

00:52:52นี่มันเหลวไหลสิ้นดี

00:52:56แท่มแม่

00:52:57นับจากนี้ไป

00:52:58หาท่านกล้าแต่ล่วอหรีอี

00:53:00ก

00:53:00ก็อย่าหาว่าค่าเดี๋ยวคุ

00:53:01ณก็แล้วกัน

00:53:03ข้าวัดเจ้าโดนังแพสยานั

00:53:05ดบอมยา

00:53:05จะลงหัวปัก หัวปำ ฉันกลั

00:53:07บไปเอาแม่ประเกิดเก้าแล้ว

00:53:21พระชายาล่ะ นางอยู่ไหน

00:53:25ท่านออง บ่าเฝ้าอยู่ที่นี่ทั้ง

00:53:27คืน

00:53:27พระชายา พระชายาหายไปได้อย่างไร

00:53:30หาพระชายาไปอะไรไป

00:53:32ข้าเจ้าชีวิตเจ้า

00:53:34ท่านอองไหวชีวิตด้วย ไหวช

00:53:35ีวิตด้วย

00:53:38ท่านพี่

00:53:43อลี เจ้าไปไงป่า

00:53:46มาเถอ

00:53:51อลี ไม่เป็นไรไหม

00:53:52ข้า

00:53:55ข้าให้เวลาเจ้าสามวันไปอย่า

00:53:57ถึงอองซะ

00:53:57ครบสามวันไม่ว่าถึงอองจะยอ

00:54:00มหรือไม่

00:54:00yakн Laser

00:54:01เจ้ากลับวังเอง

00:54:04ท่านพี่

00:54:06ค่ามีเรื่องจะบอกท่าน

00:54:10เจ้าบอกมาก่อน

00:54:11ลูกเราเป็นยังไงบ้าง

00:54:14คันนี้

00:54:15ห้ามไปอะไรเด็ดขัด

00:54:17ใช่สิ ถ้าไม่มีท้องนี้

00:54:19ท่านจะไปหาเครื่องมือผลิต

00:54:20ลูกที่พักดีต่อท่านได้จาก

00:54:22ไหน

00:54:23ท่านว่างใจเธอ

00:54:26ลูกไม่เป็นไร

00:54:28เมื่อคืนค่าคุกเข่าจนดึง

00:54:29ข้ากลัวจะกระทบถึงลูก

00:54:31เลยต้องขัดคำสั่งท่านแม่

00:54:34ธัณพี่

00:54:38ลำบากเจ้าแล้ว

00:55:00เจ้าบาทเจ็บนี่

00:55:02ท่านแม่ทำเกิดไปแล้ว

00:55:06ไม่ใช่นะ

00:55:07ไม่เกี่ยวกับท่านแม่สักนิด

00:55:09ข้าแม่ได้ว่างเองตังหาก

00:55:11เจ้าไม่ต้องแก้ตัวแทนนางแล

00:55:12้ว

00:55:13ท่านพี่ รีบปล่อยค้าลงเธอ

00:55:17เดี๋ยวท่านแม่จะมาเห็นค้านะ

00:55:18ค้าเป็นเจ้าของจวดออง

00:55:20ดูสิว่าใครจะกล้า

00:55:23ไม่ต้องหวง

00:55:24มีค้าอยู่

00:55:25นับจากนี้ไป

00:55:27ค่าจะไม่ให้ใครรังแกเจ้าอี

00:55:28ก

00:55:28อ่ะ

00:55:30ถหาร

00:55:31ลากตัวหนังบาวคนนี้

00:55:32ออกไปโบย ให้ตาย

00:55:34ท่านอม ข้านั้นไม่ได้ตีนะ

00:55:35ให้หูหยินเป็นคนลงมือ

00:55:36บาทหูใส่ร้ายจ้าค่ะ

00:55:37ไม่ต้องกลัวนะ ตั้งไปกันเถอะ

00:55:39อ๋อ

00:55:45เสี่ยวจิน

00:55:47ถ้ารู้ว่ามู้หร่องจริงรัก

00:55:49ค่าเพียงนี้

00:55:50เจ้าจะมีสีหน้ายังไงนะ

00:55:56ฟาบาท

00:55:57กลัมอ่อมสงพล้าชายาอองเช

00:55:58ิงกลับจวดแล้ว

00:55:59เมื่อคืนจวนอองวุธหวายมาก

00:56:01ไม่มีใครรู้เรื่องพล้าชายา

00:56:02เป๋าละ เป๋าไปได้

00:56:04ไขอย่าค่ะ

00:56:06exporting

00:56:07แล้วหมู่หลงจริงหละ

00:56:09เขา...

00:56:11ไม่เห็นความผิดปกติเลยหรอ

00:56:12อุ่นฝาบาด เพารู้ว่าพระชชาย

00:56:14าถูกทำโถด ก็ร้อนใจ

00:56:16รีบอุ่มพระชชายากลับห้อง ไม

00:56:18่ได้mayıใจด้ scissors ข้า

00:56:19อุ่มนางกลับห้องงั้นเหรอ

00:56:23ผู้หญิงของค้ายังกล้าแต่ต

00:56:24้อง

00:56:27ผู้หญิงของค้ายังกล้าแต่ต

00:56:29้อง

00:56:34ทำไม...

00:56:36ค้าพว่าผล Hungry 못 ไปหรับ

00:56:37ใส่ไหฟอออกพุชายิ่งนัก

00:56:40ท่ายทอดคำสั่ง คือนี้ ถ้าจะจ

00:56:43ัดงานเลี้ยง เชิญถึงอองกับพ

00:56:45ระชายาเข้าวัง

00:56:46พระยะค่ะ

00:56:57นี่ค่ะ ทำเจ้าเจ็บเหรอ

00:57:01ท่านพี่เป็นห่วงเมียวเมียว

00:57:02เมียวเมียวไม่เจ็บสักนิด

00:57:07สู้เมียวเมียว ทำไมเจ้ารักค่า

00:57:10เพียงนี้

00:57:12ช่วงนี้เจ้า อย่ายกของหนัก ห้

00:57:14ามหากหอมด้วย พักหน่อยเดี๋ยวก

00:57:16็หาย

00:57:16อืม

00:57:22ท่านออง ฝาบาทมีรับสั่ง คื

00:57:25อนี้ให้จัดงานเลี้ยง เค้าท่านอ

00:57:26องและพระชายา ไปร่วมงานที่วางด

00:57:28้วย

00:57:30เมื่อวันเพื่องจัดงานเลี้ยง 100 บ

00:57:32ุcem ผ่าเอง ทำไมจัดงานเลี้ยงอี

00:57:34กแล้วล่ะ

00:57:34ฝาบาทรับสั่ง ว่าจะจัดงาน

00:57:36ฉลองแส่น์แต่งตั้ง

00:57:37ให้ซู่เจีย bewีย ผูหินขุณหน้

00:57:39าขั้นสีขึ้นไป ต้องไปทุกคน

00:57:42ทำไมเป็นแบบนี้ ฝาบาทตังตั้

00:57:44งเจียว่ียตอไหน

00:57:45PEGG

00:57:48มีเสียส finite โทโอ้ fod

00:57:49ปล่าบาจไม่จัดงานแต่ง Orbitalird

00:57:51Haru

00:57:51stuck in theclock

00:57:51งานเลี้ยงมาหวานปล่าบาจ ได้เจ

00:58:00อหมอยหญิงเศี่ยวต้าน

00:58:04ฉันมั้ Kara

00:58:18sugar

00:58:19ที่ยังมีท่านอองเฉิมคอยหนุ่

00:58:20นหลังให้

00:58:25จะพูดถูก

00:58:27องก์หยิงอนหนิง มีใจ 마음에พีฆ่

00:58:29ามาตลอด

00:58:30หากองก์หยิงอนหนิงได้มาเป็นพ

00:58:32ี่สพัยฆา

00:58:33เฮ้าว่าแต่สูเจียหหือ

00:58:35ต่อให้เป็นตำแหน่งฮองเข้า

00:58:37ข้าก็ คว้ามาครองได้เนา

00:58:40ถ้าเศรุณพี่ชายิ่งน й conduc

00:58:42จะไปรอทธินาประตูวัง

00:58:44รPUกรอดท่านพี่ข้าเข้ามา

00:58:46พอเขามาแล้ว ให้รีฟาไปหาองหญ

00:58:48ิงท่านที่

00:58:50พระสนม แต่พระชายาอยู่ด้วย เกรง

00:58:53จะไม่ได้นะเพคะ

00:58:54ถ้าจะยืมือองหญิงจัดการน

00:58:57ี้เลย

00:58:58กำจัดนั้งพระสยาสูงเหมีว

00:59:00ๆสะ

00:59:00ให้มันมีชีวิตเดิดเข้ามา

00:59:03แต่ไม่รอดกลับไป

00:59:07ทูนท่านอองเชิง

00:59:09กุยเฟยเชินท่านไปพูดคุยที่

00:59:10อุทยาลหลวงเพคะ

00:59:13พระชายา รอกด พระสนมกุยเปยตั

00:59:16ดว่า ลายมือของพระชายา งดงาม

00:59:18นะ

00:59:19จึงเชิญไปคัดพระคำพีทวายไ

00:59:21ทยห่า

00:59:23แต่แขนค่ายังเจ็บอยู่

00:59:26อลี นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยาก

00:59:28เจ้าอดทนหน่อยเถอะ

00:59:30เมื่อกลางวันยังบอกให้ค่ารัก

00:59:32ษาตัว ตอนนี้เพื่อความเก้าหน้

00:59:34า กลับบอกให้ค่าอดทน

00:59:40งานเจ้านำทางด้วย

00:59:44ดูแลพระชายาถึงให้ดี

00:59:54คำพีมวนนี้ พระสนมกุยฟอยรี

00:59:56บเอา รีบพักเท่า คันไม่เสร็

00:59:58จห้าไปร่วงงานเลี้ยง

00:59:59มูลหวัน

00:59:59หวัน

Category

Transcript

Comments

Recommended