❌ตัวอย่าง ❌JEN300 -รักไร้ค่าที่คุณไม่เคยมอง(พากย์ไทย)

Jen Jen

เรื่อง:❌ตัวอย่าง ❌JEN300 -รักไร้ค่าที่คุณไม่เคยมอง(พากย์ไทย) สมัครเข้ากลุ่มเพื่อรับชมเรื่องอื่นๆ👇  ❌FB: หนังสั้นจีนจีน ❌ ❌สนใจทักIDไลน์: jenjen0411 ❌    ค่าเข้ารายเดือน30.-บาท/ต่อเดือน ❌แอดมินตอบแชท❌ ช่วง 10:00 - 23:50 (แอดมินตอบช้าหน่อยนะคับ)

Transcript

00:00:01ฉันกับン обязательно

00:00:02มีความสับภันย์ที่สูอส

00:00:05เขาเป็นพวกมีพระคุณของฉัน

00:00:07และเป็นคนที่ฉันรียักด้วย

00:00:09บางครั้งฉันก็...

00:00:11เครียกเขาว่าอาจารย์

00:00:13บางครั้งก็อ idle

00:00:15ตอนฉันอายุสิปแป Network

00:00:16พ่อฉันติดนี้

00:00:17แล้วยต้องมาข่ายตัวที่ตลาดม

00:00:19ืด

00:00:19ฉันจะเอาเธอไป

00:00:21คุดนี้ฉันต้องเก็บไว้ใช้

00:00:23ฉันบอกแล้วไง

00:00:24ไม่ ว่าฉันจะเอา

00:00:27ในตอนที่ฉันคิดว่ากำลังต

00:00:28กอยู่ในแนวโรคนั้น

00:00:29ก็มีเสียงเยียนชาดังขึ้

00:00:31นมา

00:00:32ไหวเค

00:00:44ฉัน...ต้องเกอร์เธอ

00:01:03นี่แกเป็นใครวะ?

00:01:12ถ้าแก้ปล่อยเค้า

00:01:14นี่แก้ทั้งหมดถือว่าหายกั

00:01:16น

00:01:16ไม่อย่างนั้น

00:01:18แก้ตาย

00:01:35นี่แก้

00:01:36เขาคืนหลิงเย่

00:01:37เจ้าของหับรัติการและธุรก

00:01:39ิจใหญ่ๆอีกมากมาย

00:01:41หรือเจ้าเรียกว่า

00:01:42ผู้มีอำนาจของที่นี่ก็ได้

00:01:44คอยดูนแลธุรกิจสีเท่า

00:01:56หลังจากนั้นสิดปี

00:01:58กลางวัลจะเป็นผู้ช่วยของเขา

00:02:00ก็สอร์ฉันต่อสู้

00:02:01ก็สอร์ฉันต่อสู้

00:02:03ลูกขึ้น

00:02:04สอร์ฉันดูบัญชี

00:02:07ติดนี่แล้วคิดจะหนีเหรอ

00:02:09อยากตายหรือไง

00:02:10ผมขอโทษ ปล่อยผมเถอะ

00:02:11สอร์ฉันก็ต้องทำยังไง

00:02:13ให้คนคืนเงินนี่งาน

00:02:17อาจารย์

00:02:17ได้มาแล้วค่ะ

00:02:28ตอนกลางคืน

00:02:29เขามาจากคารในห้องของฉัน

00:02:31คอยตักดวมความสุข

00:02:33อ..อาจารย์ค่ะ

00:02:37จารย์นี้ถ้าไม่มีใครเรียกฉ

00:02:38ันว่าอาเย่

00:02:39อย่าเรียกอาจารย์เลย

00:02:44อาเย่

00:02:45แล้วตอนที่เรามีอะไรกัน

00:02:47บางทั้ง

00:02:48ถ้าไม่จะมีมุมที่อ่อนโยน

00:02:50ที่คนอื่นไม่เคยเห็น

00:02:52ปีที่แล้วที่บอน

00:02:53มีลูกเสร็จทีมาบีบครางฉัน

00:02:55ถ้าเธอไปกับพี่

00:02:57พี่จะทำให้เธอสบายไปทั้งชาติเลย

00:03:00ก็ถูกหลิ่งเย่

00:03:01หับแผนตรงนั้น

00:03:03และถูกจับโยนออกไป

00:03:05เอาตัวกไป

00:03:06แต่ตอนที่นายท่านกโลด

00:03:08จนใช้กฎตกูล

00:03:09เขาถูกทีจำบอบเฉรมไปหม่ talvez

00:03:11แต่ก็ปกป้องฉันเอาไว้

00:03:14จะปกป้องมันทำไม ทั้งหมดเป็นเพ

00:03:16ราะมัน

00:03:18เธอเป็นของผม

00:03:20ถ้ามีใครทำอะไรเธอ

00:03:24ผมจะจัดการมันทั้งหมด

00:03:31หล่างจากนั้นทุกคนก็รู้ทั่วก

00:03:33ัน

00:03:34ว่าฉันเป็นคนสำคัญของคุณ

00:03:35ชายหลิง

00:03:38ลูกน้องของอาจารย์ มักจัน

00:03:40ล้อฉันว่าพี่สภัย

00:03:41สวัสดีครับทุกชาย สวัสดี

00:03:42ครับพี่สภัย

00:03:43เขาฟังแล้วก็ไม่ได้พูดอะไร แค่

00:03:45มองไปอย่างเงิมเงียบเท่านั้น

00:03:46แต่พอช่วงเวลาผ่านไป ฉันยั

00:03:49งคิดเลยว่า

00:03:51ฉันใช่เวลาถึงสิบปี เพื่อแ

00:03:53รกกับการยอมรับ

00:03:54คิดว่าถ้าเป็นแบบที่ต่อ

00:03:56ไป ฉันคงจะอยู่ข้างอเย่ได้จงจ

00:03:58ริง

00:04:00เเมอร์ ถึงวันนั้น

00:04:02ว่ Rom�� หัวสังวิทธีทธาระ

00:04:08ให้เธอไปที่ห้องสวิทธิอย่างข

00:04:10วม

00:04:11และหว่างยาซีย์จือสิง เพร

00:04:13าะจะไปกว่าใครสื้อ

00:04:14เธ致รักย舌เข้าได้เห็นซีย์จ

00:04:18ือสิงตอนวัน

00:04:19เธอจะได้ยอมแตกงานกับชั้นสั

00:04:21กที

00:04:22ไปซื่ importaว่า ลูกสาวขนเดียดข

00:04:24นรักคุณไปเป็นคนที่อIEเร็วร

00:04:26ักมาตลอด

00:04:27แต่เธอไม่เคยตอบรับรักอาจ

00:04:29รรย์เลย

00:04:33ซือซือไม่ชอบอะไรแบบนั้น

00:04:36และเกลียดพวกสกปรก

00:04:37พวกสกปรก

00:04:41ถ้าซือซือได้เห็น

00:04:42ว่าคนที่เธอชอบอยู่กับคนอื่น

00:04:45เธอ頂งทำใจและคง

00:04:46หลับมาอยู่ข้างเธอ

00:05:09ถ้าทำไมได้ ฉันจะเปลี่ยนคน

00:05:12ทำได้ค่ะ

00:05:20จำไว้เนี่ย ที่ทำให้คนอื่นดู

00:05:23เป็นแค่การแสดง

00:05:25อย่าให้ผู้ชายคนไหนได้เธอไปฟรี

00:05:27ฟรี

00:05:28เสร็จเรื่องนี้แล้ว ต้องการอะไร ก็

00:05:31บอกฉันมาเลย

00:05:33ค่ะ ขอบคุณ อาจารย์

00:05:42ชิงหลาน ชิงหลาน

00:05:48มีอะไรอีกฮะ

00:06:00เธอมีคนที่ชอบแล้วสิ

00:06:06อาจรีย์เลย

00:06:11ไอ้หมอนั่นเน่ะ เห็นช่วงนี้

00:06:13ชอบมองเธอ

00:06:14แต่ถ้าเธอชอบเขาจริง อาจาร

00:06:16ย์จะเตรียมสินซับให้อย่างด

00:06:18ีเลย

00:06:19เธอจะได้ไม่ต้องอายใคร

00:06:21ไม่คิดเลยว่าตลอดสิบปี

00:06:24ระหว่างเรายังมีอะไรกันอยู่

00:06:25จากน้ำเสียงของหลีเย ฉันก็

00:06:27ไม่ต่างจากคนใช้

00:06:29ที่มองเห็นเป็นแค่สิ่งของ

00:06:31ค่ะ

00:06:32คิดดี

00:06:34คิดดี

00:06:35คิดดี

00:06:36ฉันสละตัวเองคืออาจารย์

00:06:45มาสิบปี

00:06:46ถึงตอนนี้ฉันคิดได้รู้

00:06:48ใช่เป็นของที่อาจารย์ใช้ยว่

00:06:50าคนที่ชอบก็เท่านั้น

00:06:51เป็นของที่เอาไว้ใช้สัยร้าย

00:06:53คนอื่น

00:06:59คิดดี

00:07:04อาจารย์พ่อรู้สึกติดค่ะ

00:07:06วันถันมาอาจารย์ส่วมซ่อย

00:07:08เพรรุ่นลิมิเต็ด

00:07:09ได้เพิ่งส่งมา

00:07:10ส่วมให้ที่คอของฉัน

00:07:13ซ่อยส่นนี้เนี่ย

00:07:15แค่เห็นฉันก็ชอบ

00:07:16พ่อส่วมให้เธอแล้ว

00:07:19ฉันไม่ผิดหวังเลยล่ะ

00:07:30อาจารย์

00:07:30เตรียมตัวเธอ

00:07:35ซื้อซื้อจะกลับมาแล้ว

00:07:37ประรับซื้อซื้อด้วยกัน

00:07:46ทางเวลิกก้าแล้วที่อาจารย์

00:07:48ดูนอาจิกก้า

00:07:48หลายปีมานี้

00:07:50ต่อให้ปืนจออยู่ที่คออาจาร

00:07:52ย์ก็ไม่เคยกังวล

00:07:53แค่ป่ายซื้อซื้อมาช้าไม่

00:07:55กี่นาที

00:07:56อาจารย์กลับกังวลขนาดน

00:07:57ี้

00:08:05ไม่เป็นจริง

00:08:13นี่ละคนรักนายนะ

00:08:22แบบนี้เพิ่งวางขายวันนี้

00:08:25เธอก็ได้ใส่สันแล้ว

00:08:28ในนิใจกว่าจริง ๆ นะ

00:08:30เธอชอบเลย

00:08:31เก้าไปสิ

00:08:34เหรอ

00:08:44เก้าไปสิ

00:08:48เย้

00:08:50สักประปบใจแย่

00:08:52ของถ้าใส่ ฉันไม่เอา

00:08:56เงิ่มก่อนถ้าใครกล้าดทำอะไรฉ

00:08:58ัน

00:08:59อาจารย์ก็จะไม่พอใจ

00:09:00แต่สายตาของอาจารย์ตอนนี้

00:09:02มีแค่ป่ายซื้อ ๆ

00:09:04พี่มองมาทางฉัน แต่อาจารย์กล

00:09:06ับไม่มองเลย

00:09:07นั้นเดี๋ยวฉันซื้อให้ใหม่

00:09:10แล้วอีกอย่างคนรักเธ่นไหนกั

00:09:11น ก็แค่พูดติดตามเนี่ย พู

00:09:13ดติดตาม

00:09:17คอดูแลเรื่องจุกๆ ต่อไปถ้ามี

00:09:19ธุระอะไร ก็เรียกเธอได้เลย

00:09:23พวกลูกน้องที่เคยโทรบรับป

00:09:25ระจบ คอให้เรียกฉันว่าพี่ส

00:09:27ักภัย

00:09:28ตอนนี้สายตาที่มองมา เดี๋ยวคว

00:09:30ามสมเท่นและดูถูก

00:09:34เสียจือสิงแล้ว เขาไปไหน ไม่มา

00:09:36เหรอ

00:09:38เอานะ เขาไม่มาก็ยังมีผมนี่

00:09:44ฉันอยากเจอเสียจือสิง

00:09:45ถ้าจีพูดชายต้องใช้สมอง จะใช

00:09:48้ไม้แข็งได้ยังไง

00:09:50ปกติเสียจือสิงชอบสัสม

00:09:51นาฬิกาเก่าเก่า

00:09:54ถ้าเลือกของพวกนี้ ไปห้องเก็บข

00:09:57องอรุธพิสัยมา

00:09:58และส่งไปให้เสียจือสิงในนาม

00:10:00คุณหนูไป

00:10:03ค่ะ อาจารย์

00:10:15ตอนนี้เอง ที่ฉันรู้ว่า

00:10:19ความเป็นดูที่อาจารย์บอบให

00:10:21้นั้น

00:10:22มันไม่เหลือแล้ว

00:10:34เข้าไม่ได้ครับ

00:10:40เอ้ย มองว่าเสียจือสิงเป็น

00:10:46พวกบ้านเลือด

00:10:47เราคุยรอมมากมาย แต่ค่อยๆเข้า

00:10:49ไปแล้วมันยุนกละ

00:11:01นี่ หลิงแย่ส่งเธอมากวนอี

00:11:03กแล้วสิ

00:11:04ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยเจอเขามาก

00:11:06่อน

00:11:07เขาเองก็คงไม่รู้จักฉัน

00:11:09คุณชายเสีย คุณหนูไปเพิ่งกล

00:11:11ับมา

00:11:13นี่เป็นของฝากค่ะ

00:11:18นริกาหน้าปัดประพอชเลน

00:11:21เข็มนริกาส่งใบพีช

00:11:23ตัวเลขโรมัน

00:11:24จริงกว่านั้น

00:11:26คือมีชิ้นเดียวในโลก

00:11:28นี่ไม่ใช่สไตล์ของซื้อๆเลย

00:11:30เธอเลือกมาสินะ

00:11:34นี่เป็นของให้คุณไปเหรอคะ

00:11:40ให้เธอตังหาก

00:11:43จะได้เอามาปิดรอยแผลที่ขอ

00:11:52คุณเสีย งานเรียงที่กลับอา

00:11:54ทิตย์หน้า

00:11:55คุณจะมาไหมคะ

00:11:56ไปสิ

00:11:58แต่คนที่ฉันอยากเจอ

00:12:01คือเธอ

00:12:04งั้น...

00:12:07ฉันจะรอให้คุณมานะคะ

00:12:23ทำไมไปนานจัง

00:12:25มันไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม

00:12:33มีอะไร

00:12:34คุณเสียบอกว่า

00:12:35ให้เอามาปิดรอยแผลที่ขอ

00:12:38เดี๋ยวก็ให้มาค่ะ

00:12:52คุณของฉันไม่จะไปต้องใส่ของ

00:12:54มัน

00:12:55ให้ฉันเข้าไปใกล้เขา

00:12:57แล้วล่อร่วง

00:12:59มีไม่ใช่สิ่งที่อาจารย์ต้

00:13:00องการเหรอ

00:13:09นี่มันของของฉันนี่...

00:13:11อาจารย์...

00:13:13ทำไมคะ

00:13:14อีกไม่กี่วันซื้อๆก็มา

00:13:16ฉันกลัวเขาจะเห็นของเธอและค

00:13:17ิดมาก

00:13:18ก็เลยให้คนเก็บของให้

00:13:20เธอไปอยู่ที่รงแรม

00:13:21ฉันบนสุดสักพักหนึ่งเน

00:13:23ี่ย

00:13:24ซูชิงหลอน

00:13:25คิดอะไรของเธอ

00:13:26ทำไมถึงคิดว่าอาจารย์จะรั

00:13:28กเธอ

00:13:29ค่ะ

00:13:31ฉันจะไปเดี๋ยวนี้

00:13:35ชิงหลอน

00:13:39ลำบากหน่อยเนี่ย

00:13:41อาจารย์ค่ะ

00:13:43เดี๋ยวคุณหนูก็จะมาแล้วนะคะ

00:13:45ก็ต้องแล้ว

00:13:48สิ่งหลอน

00:13:49สิ่งหลอน

00:13:51ถ้าเป็นก็ยังมีสิ่ง

00:13:54เซี่ยดเจอสิ่งลึกรับมาก

00:13:56อย่าลืมนะ

00:13:57แค่ละคน

00:13:58จะให้มันแต่ต้องเคละ

00:14:01อาจารย์

00:14:02นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย

00:14:04ที่ฉันทำตามคำสั่ง

00:14:06หรือว่าเป็นการตอบแทนตล

00:14:08อดสิบปีที่ผ่านมาก

00:14:18พี่ฉันเป็นอะไรไป

00:14:21ถึงหลานแค่ออกไปไม่กี่วันเด

00:14:23ียวก็กลับมา

00:14:27ทำไมใจฉัน

00:14:29ถึงเจ็กปวดแบบนี้

00:14:39อาจารย์ค่ะ

00:14:40คุณเสี่ยมมาแล้วค่ะ

00:14:41ฉันขอตัวนะคะ

00:14:45ค่ะ

00:14:47ชิงหลาน

00:14:50รีบไปรีบกับ

00:14:52จำคำเธนไว้

00:14:53อย่าให้มันแต่ต้องเคละ

00:15:03คุณเสี่ยค่ะ

00:15:05คนชัยหลิงให้ฉันมาดื่มแพง

00:15:07ค่ะ

00:15:08ซ้ายละ

00:15:10ลืมค่ะ

00:15:22ชัยละ

00:15:23ชัยละ

00:15:23ลืมค่ะ

00:15:32ให้ฉันลืมเหรอ

00:15:33ค่ะ

00:15:40ชัยละ

00:15:41หรือว่าคนชายสงสัยว่ามีย

00:15:43าหรือค่ะ

00:15:54ชัยละ

00:15:55โปรัค

00:15:58ชัยละ

00:16:00ชัยละ

00:16:07- ทำไมออกเริ่นเร็วขนาดนี่ คุ

00:16:15ณชายค่ะ ดูเหมือนว่าจะไม่ค่

00:16:17อยสบายนะคะ ให้ฉัน...พาไปพักไปค่

00:16:20ะ

00:16:20- ลำบากคุณแล้วค่ะ

00:16:41- ดูเหมือนว่า ดิชันตังวน

00:16:42อะไร? ชิมลานไม่ให้มันทำอะไรหรอก

00:17:07- ต้องเป็นสมบันก็แบบนอย่

00:17:11าส capacit ๆ ประมาณ ดิชันตรูน

00:17:35ดูดด้านขออาจารย์

00:17:37เหมือนกับจะเกลิงกินฉันลง

00:17:38ไป

00:17:39แต่ที่แปลกก็คือ

00:17:41รายม вс goin garden みเขาจับเหือฉันไว

00:17:42้

00:17:42มันแรงมาก

00:17:44และทะทางก็เหมือกำลังควบค

00:17:46มฉัน

00:17:46ด้วยเหมือนกับว่า

00:17:48กร 모든ฉันจะเจ็ด

00:17:50มันต่างจากอาจารย์

00:17:52ที่ทำกับฉันมันก็แค่เพล pasa

00:17:55เหรอไปด้วยตัวเอง

00:17:57ฉันบรรรสุดของลงแรมมีย

00:17:58ahora

00:17:59มีห้องสวิทประธานาธิบรี แล

00:18:00ะวางยาเสียจือสิง

00:18:02ซื้อ ๆ เป็นพวกไม่ยอมคนและเกล

00:18:04ียดสิงสกปรก

00:18:04ของเธอใส่ ฉันไม่เอา

00:18:07คนรักที่ไหนกัน ก็แค่พูดต

00:18:09ิดตามเอง

00:18:11อาจารย์ แค่อยากให้ฉันแสดง

00:18:13ให้ป่ายซื้อ ๆ ดู

00:18:15แต่ว่า ตอนนี้ ฉันกลับรู้สึ

00:18:17กอย่าทำมันจังจริง

00:18:19ครั้งนี้ ไม่ใช่เพื่อเขา แต่เพื่อต

00:18:22ัวฉันเอง

00:18:29หลิงเย่ ในรีบร้อนได้ฉันมา

00:18:31มีอะไรให้ฉันดูอย่างนั้นเหรอ

00:18:33ก็ให้เธอเห็นว่า เสียจือสิ

00:18:36ง ไม่เป็นพวกโรคเก็ดไง

00:18:39ไหร้ษาละ เขาไม่มีทางนอนกั

00:18:42บพวกหญิงพวกนั้นแน่

00:18:49ฉันกลัวอะไร ทุกอย่างมันไปไปต

00:18:51ามแผน ไม่ใช่รึไหร่

00:19:02เธ็นนี้เหรอ

00:19:28ชื่อหลานมีสตินี้ ของไม่ได้ ถ

00:19:31ูกมันทำอะไร

00:19:33แก้ ทำไมแก้ถึงได้

00:19:38ดังนี้ จะจักข้าแก้

00:19:43สื้อสื้อ

00:19:46เซี่ยจือสิงกก

00:20:00แย่นั้นมันก็แค่ม่าตัว

00:20:01นหนึ่ง แค่อยู่คับหลิ่งแย

00:20:02่

00:20:02เป็นสุดที่ไม่รู้ว่านอนڈอนด้

00:20:03วยกันแล้วกี่ครั้ง

00:20:05แล้วทำแบบนี้เพ Rumman

00:20:07ในมันแล้ว

00:20:11นั้นมันคนรักของคุณชายหลิ

00:20:26งนี่

00:20:26แต่ทำไม funktioniert มาอยู่บางเตรียงของคุณ

00:20:27ชายเสี่ยร่ะ

00:20:28เห็นว่าวันนี้คนหนูไป

00:20:29จะขอคุณชายเสียแต่งงาน

00:20:31ของก็เตรียมไว้แล้วด้วย

00:20:35คนที่เป็นแบบนี้สุดยอดจริ

00:20:36ง ๆ อ่อยคนนั้นคนนี้

00:20:51เขาจะแก้แค้น หรือค่าปิด

00:20:54ปากนะ

00:20:56ตั้งแต่นี้ไป เธอเป็นคู่มั่นของ

00:21:00ฉัน

00:21:03เซียดจือสิงบอกว่า แต่กูล

00:21:05เสียงไม่ยอบไปที่ปากใคร

00:21:07เพราะงานงานแต่นี้ฉันไม่มีส

00:21:09ิปฏิเศษ จะจัดขึ้นอีก 3 วั

00:21:11น

00:21:11ฉันรู้ดีว่านี่เป็นละครคนด้

00:21:14วย

00:21:15ไม่เกียวว่าชอบหรือไม่ ทำไป

00:21:17ก็เพื่อชื่อเสียง

00:21:18แต่เข้าตกลงกับฉันแล้วว่

00:21:20าก่อนแต่งานจะไม่ปล่อยขาวนี้อ

00:21:22อกไป

00:21:26อยู่กับอาจารย์มาสิบปี ทำงาน

00:21:28เสียง

00:21:30ใครคิดว่าเขาเป็นทุกอย่าง ต

00:21:33อนนี้ถึงเพิ่งได้รู้

00:21:36ว่าของพวกนี้น่าดูกว่าผู้

00:21:38ชาย

00:21:49นั้นคนหน้าด้าน เข้งอ่อยเสียง

00:21:51เจอสิงไป

00:21:52ก็จะมาขโมยของทุกคนหลิงแล้

00:21:54วเหรอ

00:21:59ปล่อยนะ ลิงเย บอกให้มันปล่อย

00:22:02ฉันสิ

00:22:03ชิงหลัง ปล่อยเธอ

00:22:07เดี๋ยวก่อน

00:22:10ปัắcการอะไรคะ

00:22:11ลิงเย มันขโมยของนายจะปล่อย

00:22:14ให้มันไปมั้ย

00:22:16ล่อยเธอไป walks ถ้าเธอชอบ dat. осьสือ

00:22:18ให้ใหม่

00:22:19ของก่าวพวกนั้นไม่เหมาะกับเธ

00:22:21อเหรอ

00:22:22แต่ฉันจะเอาไหน, มาในบอกเองนี่

00:22:26ว่าของทุกอย่าง ในตักโกรเห

00:22:27ลยงเป็นของฉัน

00:22:28ถ้าไม่เอาคืนมา

00:22:30ฉันจะไปแล้วนะ

00:22:31เพราะยะเอาแต่ใจสักที

00:22:32กลิ่งเย้

00:22:34น่าอย่างให้ฉันไปถิ้งนั้นเห

00:22:36รอ

00:22:38ชร Kahlan เอาของให้เธอสะ

00:22:40อาจารย์.....

00:22:41นี่เป็นของของฉัน

00:22:44กับเงินแค่นี้

00:22:45โทษจะไม่ฟังฉันแล้ว pall do n

00:22:4910 ปีก่อน

00:22:50อาจาหรarıช่วยฉันมาจาก BOD

00:22:52ฉันขอบคุณมาก

00:22:53แต่ 10 ปีที่ผ่านมา

00:22:55เพmak mantra

00:22:56ค่อยกับัญหาว่าอยู่

00:22:58พวกศัตรioทำรายถูรหล่าย

00:22:59ฉันก็ไม่เคยขายความรับ

00:23:01ант 個人จะจัดได้

00:23:02เรื่องเอเทียวตัวนออกเฉียนต้

00:23:03าย ตอนนัน

00:23:03พวกนั้นหักหลังกันเอง

00:23:05อาจารย์ติดกับดัก

00:23:06ฉันเป็นคนรอบพวกนั้นจะโดนย

00:23:08ิน

00:23:08หมอบอกว่า

00:23:09ฉันคงจะมีลูกย่า

00:23:11ตอบมา

00:23:12ไอ้ลิงเย่อยู่ไหน

00:23:14ต่อให้แกข้าฉันตาย

00:23:16ฉันก็ไม่มีทางบอกว่าเขาอยู่

00:23:18ไหน

00:23:19ของพวกนี้ควรเป็นของฉันสิ

00:23:22ตอนนี้ระหว่างเรา

00:23:24เหลือแค่เรื่องนี้ที่พูดกัน

00:23:25ได้แล้วเหรอ

00:23:28ใช่ค่ะ

00:23:29ปุณคุณของอาจารย์ฉันสดใช

00:23:31้ให้หมดแล้ว

00:23:32แต่ตอนนี้ ฉันจะไม่เรียกอาจาร

00:23:34ย์อีกแล้ว

00:23:35คุณชายหลิง

00:23:37ขอมพวกนี้เป็นสิ่งที่ฉันค

00:23:39วรได้รับ

00:23:39และฉันไม่ยอมให้ใคร

00:23:45คุณชายหลิง

00:23:47ฉันอยากพัก

00:23:48ถ้าไม่มีอะไรแล้ว

00:23:50ฉันคุณสองคน

00:23:52กลับไปค่ะ

00:23:53พ��อะไรของแกนะ

00:23:54ซือๆ

00:23:56ihanแย็ص

00:23:57นี่นายปกบ้�มคงมันเหรอ

00:23:58ฉันแค่คิดว่าพวกนั้นไม่ข

00:24:00ู้ควรกัมเธอเหรอ

00:24:02เอาของพวกนั้นมาก็เหมือนกับร

00:24:04ูจผูกตัวเอง

00:24:05แล้วของฉันบอีกเห deleting

00:24:06ฉันให้เธอได้เป็นร้อยเท่าเลย

00:24:13ขอดอดนะคุณชายหลี

00:24:15ที่ฉัน

00:24:16คุณหลองพากaras่าไปสิ

00:24:24เธออาจจะหายกล้ดก็ได้นะ

00:24:27ชิงหลาน เธอทำให้ฉันผิดหวั

00:24:32ง

00:24:37ขอที่ฉันใช้ชีวิตแรกมา ใน

00:24:40สายตาเขายังสู้ป่ายซื้อ ซื้

00:24:42อ ไว้ ๆ และอ่อนไม่ได้แล้ว

00:24:44สู้ชิงหลาน ต่อจากนี้ถ้าเธอ

00:24:46ยังเสียใจเพราะเขาอีก มัน

00:24:48ก็สมควรแล้ว

00:24:50ครั้งนี้คงเกินไปหน่อย ชิงหลาน

00:24:53เป็นคนตกตรง คงมาโหมากแน่ ถ

00:24:57ึงความแบบนี้ดับมา

00:24:58ฉันเธอ เราซื้อ ๆ ต่อประกลงแต

00:25:01่งงาน ค่อยหาทางชดเฉย

00:25:07เข้าฟังคำฉัน พาเธอไปกั่งเฉ

00:25:10ิงจริงด้วย

00:25:10อีก 3 วันถึงจากกับ พอดีเลย

00:25:123 วันจากนี้ ฉันคงไปจากที่นี้

00:25:15แล้วก็แต่งงานกับเชียดจือส

00:25:17ิงแล้ว

00:25:21ฉันคิดว่า εκ Tahodion ฉันคิดว

00:25:22่า เธอก็เหมนแต่ก่อน ที่อะไรเอาว tien

00:25:24hom ฉัน

00:25:25ถึงได้ยืนอยู่ที่หน้าต่าง มอง

00:25:26ฉันจากไป

00:25:29หลังจากนั้นผิ่งได้รู้ ว่าน

00:25:32ั่นเป็นครั้งสุดท้าย

00:25:33ที่จะยืนอยู่ที่นั่น

00:25:34และครั้งสุดท้าย ที่สายตาของเธ

00:25:36อจะมีฉัน

00:25:36และเป็นโอกาสสุดท้าย ที่ฉัน

00:25:39จะで้ crazได้เธอคืนมา

00:25:40แล posts ซ accomplished former

00:26:00อาาเเว era ก็ยังเหมือนเดิมอยู่

00:26:06ที่คงศัพลาด дорогขอล่าง

00:26:18honesty

00:26:18เขาท่าร่วงอีก

00:26:48ไปเธอ

00:26:50ฉันว่าน่ะ เธอนำหมดวัสนาแล้

00:26:52ว คุ้นใช้แล้วแต่ขุ้นปาย

00:26:54นี่สี่คู่ไท厨ของจริง ส่วนเธ

00:26:56อนะ

00:26:56ผ่อไปจากที่นี่ หลังจากนี้ก็

00:26:58ไม่รู้ว่าจะλλำบ่าแค่ไหน

00:27:01ไม่ต้องพูดแล้วстве ปีบระตical method

00:27:04ชิวิตชิงเสียงที่ชั้นแรก

00:27:05มา

00:27:06ได้สายตาคนอื่นเป็นเพียงคนที่

00:27:08มาเพื่งพา

00:27:09บางที่หลิงแก้ก็ Leistมิตแปล

00:27:11กนี้

00:27:12สู้ถึงหลาน

00:27:13ต่อจากนี้เธอต้องที่ชีวิตเพ

00:27:14ื่อตัวเอง

00:27:22ยายหนู

00:27:24ฉันมารับนะ

00:27:26คุณชายเสียมาเองเลยเหรอคะ

00:27:28ฉันมาแต่งงาน

00:27:30เขาต้องมาเองสิ

00:27:31ต้องแต่งเสร็จแล้ว

00:27:43คนอื่นจะได้รู้ว่าเมียของฉัน

00:27:46เชื่อซูชิงหลัน

00:27:53ให้นะ จัดงานแต่งใหญ่จ้ำ

00:27:56สามวันมานี้

00:27:57ไม่มีข้าวชิงหลันเลย

00:27:58พบไปที่บ้านก็ไม่รับ

00:28:00หรือว่ายังตรดอยู่

00:28:23ริงเย่ ฉันพูดด้วยอยู่นะ

00:28:25ไม่สนใจกันเลย

00:28:28ผมคิดเรื่องบริสัตว์อยู่

00:28:29คุณว่าอะไรเน่ะ

00:28:32คุณว่าอะไรเน่ะ

00:28:40บริสัตว์...

00:28:41ในห่วมันแนร่ถแต่งงาน

00:28:42ฉันถามว่า ใครแต่งงาน

00:28:45แปลก analytic

00:28:46ทำไมใจฉันไม่นิ่งเลย

00:28:48คลางก่อนเป็นแบบนี้ก็ตอนชิ

00:28:49งหลัน

00:28:49ถูกจับตัวไปจะเกือบไม่ร้อน

00:28:52หรือจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

00:28:53อาเจียร์ เรียบกลับรถ เรีย

00:28:55บกลับบ้านเดี๋ยว

00:28:56ครับ

00:29:04กลับรถ

00:29:08คุณจะกลับรถไปไหนคะ

00:29:10พรรยาของผม

00:29:12ฉันต้องได้รับสิ่งที่ดีท

00:29:13ุกอย่าง แม้แต่ชุดแต่งงาน

00:29:15นั่นสิ เข้าไปตระกูลเก่าแก่

00:29:18งานแต่งของ เซียร์จือสี คงไม

00:29:20่มีทางให้เจ้าสาวต้องลำบ่

00:29:21า

00:29:21ในฐาณาผู้นำตระกูล ก็คงจะ

00:29:23ต้องคิดถึงตระกูลก่อน

00:29:26คุณ เซียร์

00:29:33พรรยาผมจะเลือกชุดเจ้าสาว เอ

00:29:35าช่วยที่ดีที่สุดของร้านคุ

00:29:36ณออกมาหน่อย

00:29:40คุณไหน เซียร์ ไม่ทราบว่าอย

00:29:42่างได้แบบไหนอย่ะคะ

00:29:44ในเมื่อไม่ต้องการขายหน้า

00:29:46งั้นฉันก็จะไม่เกลงใจแล้วนะ

00:29:49เอาที่แผนที่สุด

00:29:51ดีที่สุด

00:29:52เพราะแบบปักมือหรือทางท

00:29:53ี่ดี

00:29:54ขอชุดแบรนดังค่ะ

00:29:55ไม่ค่ามี มาขาดทางนี้เลยค่ะ

00:30:05ชึ่งหลาเลย

00:30:05ออกไปตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ

00:30:13ถูกว่ายว่าล่ะ ช่วงฟังต

00:30:18ัดสู่บ้า

00:30:20นันฉันสิ สุดอา ร้องชา ทิ

00:30:24้งหลังตัวล่ะ

00:30:26ลายปีมานี้ ของสำคันของเธอจะเก

00:30:29็บไว้ตรงนี้

00:30:29หายไปไหนแล้ว

00:30:35ชึ่งหลาล่ะ

00:30:39ฉันถามว่าเธอไปไหน

00:30:42คุณซู เธอแต่งงานวันนี้นะคะ

00:30:45แต่งงานเลย

00:30:55พูดบ้างอะไรอ่ะ

00:30:57เธอจะแต่งงานด้วยยังไง

00:30:59คือรักฉัน

00:31:00คนทั่วหายเชิงรู้ดี

00:31:02เธอเป็นคุณของฉัน

00:31:03หายจะกล้าแต่งด้วย

00:31:06ช่ายสิ

00:31:08ใครจะกล้า

00:31:11ชิงหลานแต่งงานแล้ว

00:31:13แล้วตั้งแต่นี้ zones deven seasons จุดสร้าง

00:31:16หรือ

00:31:16พ่อ

00:31:18พ่อว่าพูดอะไร

00:31:19เฮ้ ถ้าเป็นคนของผม

00:31:22จะมีใครอกล้าแต่งด้วย

00:31:24เสี่ยชื่อสิง

00:31:25ใช้ที่ดินทางตะวันตกของเมื

00:31:27องมาแรกไป

00:31:29อะไรน่ะ

00:31:31เสี่ยชื่อสิง

00:31:32เพื่อชื่อเสียงของเขาก็เลยต้องแต

00:31:35่ง

00:31:36หล่ Hungarian折騰 ถ้าเป็น Ari already

00:31:37แก้ไม่สนใจแล้วotz ister has enough

00:31:54ขอโทษนะค่ะคนชายหลิง ที่ฉั

00:31:58นให้ไปไม่ได้

00:32:00แต่ว่า ที่กั่งเชอไม่งานประมุ

00:32:02ล

00:32:03คนปายคนจะชอบ

00:32:04ลองพาเธอไปสิ

00:32:05เธออาจจะหาย Khlohj ก็ได้นะฮะ

00:32:09ทהוเธอต้องจ่ายให้ฉันไป

00:32:12เพื่อที่เธอจะได้แต่งงานกัน วั

00:32:14นนี้

00:32:16เป็นไปที่อย่างไร

00:32:18ทำไม

00:32:19อังสู interrogation

00:32:20ก็อย่างไรถึงตั้งเน relief

00:32:21กับเฉ shelf Pfing

00:32:23ลิ่งเย ได้ต้องจัดการมันนะ

00:32:24จัดการมัน

00:32:28ลิ่งเย hold

00:32:30ได้บอกว่าจะช่วยฉันนี่

00:32:31ได้จัดการมันได้ไหม

00:32:32막ให้

00:32:33อ่ะไม

00:32:34อื้อ...

00:32:36หลิงเย้...นี่นาย ผลักฉันเพร

00:32:39าะมันเหรอ...นาย...

00:32:55เย้อยู่ทำไมล่ะ ไปตามกลับมาสิ

00:32:57อย่าให้ไปก่อเรือที่งาแตงเด็

00:32:59กคอน

00:33:07หวันจันนะ ให้เธอไปที่ห้องสว

00:33:09ิท ฉันบนสุดของคลับ

00:33:11และว่างยาเสียดจือสิง ฉัน

00:33:13จะไปกลับไปสิ ๆ เธอจะได้เห็นเสี

00:33:15ยดจือสิงตอนนั้น

00:33:17เธอจะได้ยอมแต่งงานกับฉันซ

00:33:18ึกที

00:33:24สิ ๆ ไม่ชอบอะไรแบบนั้น และเกลี

00:33:27ยดพวกสกปรก

00:33:29ถ้าสือสือได้เห็นว่าคนที่

00:33:30เธอชอบอยู่กับคนอื่น เธอคงทำใ

00:33:33จแล้วก็คงกลับมาโยกข้างฉั

00:33:35น

00:33:40ถ้า...

00:33:42ยังไม่กี่วันซื้อ ๆ ก็มา ฉั

00:33:44นกลัวเขาจะเห็นของเธอและคิด

00:33:45มาก

00:33:46ก็เลยให้คนเก็บของให้ ช่วยเธอเก็

00:33:48บของ เธอไปอยู่ที่รงแรม

00:33:50ฉันบนสุดสภักษณะ ที่นั่น

00:33:52สงบดี รีบไปรีบกลับเลย

00:33:54จำคำฉันไว้ อย่าให้มันทำอะไร

00:33:56เธอ

00:34:01คุณคุณของอาจารย์ ฉันทดใช

00:34:03้ให้ไปหมดแล้ว ตั้งแต่นี้ ฉันจะ

00:34:05ไม่เรียกอาจารย์อีก คุณชาย

00:34:07หลิง

00:34:09ของพวกนี้ เป็นสิ่งที่ฉันคว

00:34:11รได้รับ แล้วจะไม่ยอมให้อีก

00:34:13ใคร

00:34:17หลิงเก่ะ จะทำอะไรลงไป

00:34:21ชิงหลัน จะห้ามแต่งงานจับคน

00:34:23อื่นนะ

00:34:26ใครแย่งเธอไป ฉันจะยิ่งมัน

00:34:31ให้ปลายเลย

00:34:51ว้าว เจ้าสาวสวยจังอ่ะ

00:34:53ไม่หลิงนั้นคุณซี่ให้จะชอบ

00:34:55เหรอ ดูสิ คุณชายซี่มองเธอตาม

00:34:57ให้กับพิบเลยนะ

00:34:58ดูช่วนแต่งงานสิ บนนั้นมีเพ

00:35:01ศด้วย ถ้าฉันจะไม่ผิดแล้วก็

00:35:03ชุดนี้หน่าทั้งเมืองเราไม่แค่

00:35:04ชุดเดียวนะ

00:35:22คุณเสีย คุณยินยอมรับคุ

00:35:24ณซู่เป็นพระยาหรือไม่

00:35:25จะยากจนเจ็บปวยหรือลำบาดก

00:35:28็จะไม่ถึงไป และปกป้องรอยยิ้

00:35:30มเธอไปทั้งชีวิต

00:35:43คุณซู่ คุณจะยอมรับการเป็น

00:35:46พระยาของคุณเสียหรือไม่

00:35:47จะยากจนเจ็บปวยหรือลำบาดก

00:35:50็จะไม่ทีนกัน และดูแลกกันต

00:35:52ลอดไป

00:35:53ฉัน...

00:35:56ฉันไม่ยอมรับ

00:35:59ฉันไม่ยอมรับ

00:36:05คุณชายหลิงจะมาแย่งเจ้าสา

00:36:06วเหรอ นี่เป็นค่าวไยเลยนะ

00:36:08แต่ก่อนเขาก็ว่านะ คุณซู่เนี่

00:36:10ยมีความสมพังกับคุณชายห

00:36:12ลิง ดูถ้าจริงห้ะ

00:36:15ปล่อยชิงล้านซะ จะมาโทษฉัน

00:36:17ที่เอาเรือดแกออกไม่ได้

00:36:19คุณชายหลิง ให้คุณคิดจะแย

00:36:21่งพรรยาผมงั้นล่ะ

00:36:22ผมแจ้งตำรวจนะ

00:36:24เสียจื้อสิง ขึ้นชิงหลาน

00:36:27มาให้ฉัน

00:36:29คืนล่ะ หน้ายท่านพูดเองเนี่

00:36:31ยว่าให้ชิงหลานแต่งกับฉั

00:36:32น

00:36:33หน้ายมาใช้ปืนที่นี่ ต้องการให้

00:36:36ใครเสียหน้าล่ะ

00:36:38หรือจะบอกว่า ตระกูลหลิง พ

00:36:41ร้อมจะงาดกับตระกูลเสี่ยแล

00:36:43้วล่ะ

00:37:01ฉันเลี้ยงชิงหลานมาจากตัว

00:37:05นี่เข้า dominANT

00:37:06น่ายเลี้ยงเธอ

00:37:07ต้องการใช้เธอปีครึ่งามือ

00:37:09ธนาไอ้แค่เธอขนาดนี้

00:37:11และให้เธอมาวางอยากฉันทำให้

00:37:12เข์ทคริเต่ารู้เรื่องนี้

00:37:15น่าทำไมล่ะ

00:37:16ฉันไม่ต้องการให้เธอทำจริง

00:37:18คุณชายหลิง

00:37:20คุณเส symptoms accompanied by ฉัน

00:37:21ว่าถ้าเจ้าพรกิจ นี้

00:37:23คุณจะทําตามที่ฉันขอ

00:37:24คุณจะ unveil sergeant

00:37:27ร่อยฉันไป

00:37:31บาทรวงค่ะ คำพูดเมื่อกี้ พู

00:37:33ดอีกครั้งด้านค่ะ

00:37:35อ่ะ

00:37:36คุณซู คุณจะยอมรับการเป็น

00:37:39พระยาของคุณเสี่ยหรือไม่

00:37:40ไม่ว่าจะเจ็บโอ้ย ลำบา ยากจ

00:37:43น

00:37:43ก็จะไม่ทิ้งกัน และดูแลกัน

00:37:45ตลอดไป

00:37:47ยินดีค่ะ

00:37:49ผมขอประกาศ คุณเสี่ยจือสิง

00:37:51และคุณซูชิงหลาน

00:37:52เป็นสามีพระยากันยางสมบูรณ

00:37:55์

00:37:57ทุกลัวมันยากธ Done

00:37:59ไม่ว่าไม่ต้องแงấcกสร้าง pielt

00:38:05ัว managing

00:38:05只是คุณ Carnegie fin

00:38:09ร่างก wavelengths 将น வทย visibilityไป ขฟังมาน lee

00:38:27เด็กน้อย

00:38:32คนโรต้องแต่เมื่อได้ว่าฉันว

00:38:34างยาคุณ

00:38:37ต้องมันจ้อนปิดสมัยนี้ถ่

00:38:38ายได้รอบเลยนะ

00:38:43งั้นบอกหน่อยสิ

00:38:51จะชดใช้อย่างไรที่ทำให้ฉันเสีย

00:38:53หายนะ

00:38:53ทำไมคะ

00:39:04ฉันไม่เข้าใจ

00:39:05ท่านที่เขารู้ว่าฉันวางยา

00:39:08แต่เขาก็ยังท่าน

00:39:10แล้วก็ไม่อุธิบาย

00:39:14นั่งมูกจังกอดีกว่า

00:39:18นี่คือในหรือสุมเชอ

00:39:27เพื่อเธอคนเนียว

00:39:28ไม่สนไม่ก็ทั่งชื่อเสียง

00:39:30สู้ชิงหลาน

00:39:31แกบอกว่าไม่เอาเอง

00:39:33แกเป็นคนให้เธอไปหวางยาเสียจ

00:39:35ือเสียง

00:39:37ถ้าแกไม่สั่ง

00:39:38murdered

00:39:38เขาให้ทีนินเอามา

00:39:44เพื่อแลกกับสู้ชิงหลาน

00:39:45ฉันเป็นคนอนุญาตเอง

00:39:47ซักจะบอกแกอีกครั้งนะ

00:39:49ให้เนคหน้านำมัệcต่ำต้อน

00:39:51ฉันคิดว่าบางถิ

00:39:52เสียจือเสียงเอง

00:39:53ก็ไม่ได้อยากได้

00:39:54แต่ว่า

00:39:55นิดเธอแต่งงานไปแล้ว

00:39:58แกก็ไม่ต้องสนใจ

00:40:00ว่ามันจะเป็นยังไง

00:40:01ไม่เกร pasta

00:40:03เข้าใจไหม

00:40:08เฮ้ย

00:40:09เฮ้ย

00:40:11ผมทำไม่ได้

00:40:15ผมไม่สนใจเธอไม่ได้

00:40:17เธอเป็นคนของผม

00:40:19เกิดก็เป็นของผม

00:40:20ตายก็เป็นของผม

00:40:22เสียจือสิงไม่มีทางดีกับ

00:40:24เธอ

00:40:25มันแต่งานกับเธอก็เพื่อให้ผมเส

00:40:27ียน่ะ

00:40:28คนที่ดีกับเธอที่สุดมีแค่

00:40:30ผม

00:40:31คนที่ดีกับผมที่สุด

00:40:35ก็มีแค่เธอ

00:40:37เธอเป็นคนพบผม

00:40:39ผมจะแย่งคืนมาให้ได้

00:40:42Cell

00:40:42Gar Gun

00:40:48เธอเป็นคนที่ฉันเรียงมา

00:40:51จําได้ว่าตอนที่ฉันพาเธอมา

00:40:53เธอต psy ut

00:40:53แค่นั่นเอง

00:40:55พอมมาก มากเหมือนกับรุกหมาต

00:40:56ัวเลิกเล็ก

00:40:58น่าสงสาหร Versace

00:40:59แต่ตอนนี้ดูสิ

00:41:00ฉันเรียงดีแค่ไหน

00:41:02ไทยเธอตอนนี้ก็ต้องเรียก

00:41:05คุณโนส

00:41:09คุณหลิ่งครับ

00:41:10แผลบ้นโตคุณ

00:41:12สยาก่อนเธอครับ

00:41:15หลิ่งเย่

00:41:16ทำไมนายมาทانพระโยชน์แบบนี้

00:41:17ในบอู้จะพลับไปจากการโซ padaว่

00:41:19าทิงหลานนี่

00:41:19ทำไมมันถึงแต่งานกับเซียดเจ

00:41:20crystals แล้วละ

00:41:22ฉันไม่สนนะ

00:41:23นายเป็นแ lat phongนั้นซะ

00:41:24เซียดจ randomlyของฉัน

00:41:26ท่องเครียดความศักปรบนิ

00:41:29ไม่ชอบคนที่ไม่สะอาด ทำไม!?

00:41:32เซียดเจอสิงมีไ parachute ไปแล้ว เธอย่

00:41:34diesen จะเอา què

00:41:35เซียดเจอสิง

00:41:37จะเหมือนคนเหมือนได้อย่างไง

00:41:38ต่อยท Kons polishงหลาaisse หนาตัวเข้าไป

00:41:40แต่ในใจช่าง เขาก็อยากสะอาดอย

00:41:42ู่ดีแล้วนะ

00:41:44ฮ้ tah

00:41:50ฮCom

00:41:50อย่างนี้? ด由จะทำอะไรนะ !

00:41:54ในหัวเราอะไร whatever

00:41:58ก็เพราะว่าเธอ ฉันเลยเสียคนส

00:42:00ำคัญไป

00:42:01แต่เถอะก็บอกว่าความสะอาดอะไร

00:42:03นัดไม่มีข้าอะไร

00:42:05ถ้าเป็นเสียจือสิง

00:42:06ฉันโค่อยากจะข้าせ 뭘

00:42:14หลิงเยması...

00:42:15นายทำให้ฉันกลัวนะ

00:42:17นายเก็บปื้肯ก่อนฉันกลัวนะ

00:42:20หลิงเย...แกจะสร้างเรื่องไปเธอเม

00:42:22ื่อ

00:42:23กล้าชอบซื้อ ซื้อ ซื้อไม

00:42:24่ใช่เหรอ

00:42:25ไว้วางเปินลงซะ

00:42:30อย่าได้ดาทชิงหลานให้ฉันได

00:42:32้ยินอีก

00:42:32ไม่อย่างนั้น

00:42:34ฉันไม่ปล่อยเธอเนาะ

00:42:38ซื้อ ซื้อ ซื้อ ซื้อ

00:42:44ชิงหลาน

00:42:46ซื้อ ซื้อ ซื้อมายเลย

00:42:49แต่กูนเซ Yeahing

00:42:50ไม่ได้ต้องการเธอ Survival

00:42:51โลกนี้คนที่ดีที่สุดกับเธอก

00:42:53็มีแค่ฉัน

00:42:56ยังไงเธอก็ต้องกลับมา

00:42:59ฉันจัดการวางยาทำลายชื่อเสี

00:43:05ยงเขา

00:43:05เพื่อที่จะได้แต่งงาน

00:43:07แป้ของเสียงจือสีงเขาไม่ช

00:43:09อบฉันเท่าได้

00:43:10แม้คะ ชาคะ

00:43:21แม้คะ ชาคะ

00:43:23จ้า ในที่สุดแม้ก็ได้ดื่ม

00:43:26น้ำชาจากลูกสภัยสักที

00:43:34มานี่นะ นั่งสิ

00:43:39นี่อังเปล่าสำหรับหนูนะจ๊

00:43:40ะ

00:43:41หนักขณะนี้เลยเหรอ

00:43:42สำไรข้อมือประจำตะกูล แม

00:43:44้ก็ให้หนูนะลูกนะ

00:43:46มันมากไปค่ะ

00:43:47ที่ไหนกันล่ะ แม้รอลูกสภ

00:43:49ัยมานานมาก

00:43:50แม้ได้สุดนุกก็มา

00:43:51ถ้าเจ้านี่มันไม่แต่งงานért

00:43:53แม้ควรต้องคิดว่า

00:43:54ลูกชายของแม้ควรเป็นเกงแ 90,

00:43:56000 เลย

00:43:57แม้คะ

00:43:59เราได้แต่งงานกัน

00:44:01แม้อยกมีของอีกเยอะที่ยังไม

00:44:02่ได้เตรียมให้

00:44:03ก็ทำแบบรีบรีบ ก็เลยเตรียม

00:44:05มาได้แค่นนี้

00:44:06กับหนูจะพอใจไหม

00:44:34เฮ้

00:44:38เธอเลือกได้เลย

00:44:40ตระกูลหลิงว่ารวยแล้ว

00:44:42พอเทียบกับตระกูลเซีย

00:44:44นี่มันต่างกันมากเลย

00:44:49แม่ จะชิงหลานจะตกใจนะ

00:44:52ไม่เหรอค่ะ

00:44:53แม่ใจดีมาก

00:44:55ฉันชอบค่ะ

00:44:58หนูเนี่ยเป็นเด็กดีจริงๆนะ

00:45:00แต่งเข้ามาบ้านเรา

00:45:02แม่ดีใจมากเลยนะลูก

00:45:13อยู่ตระกูลหลิงมาสิบปี

00:45:15ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรเลย

00:45:17อย่างนั้นก็ของพวกนี้

00:45:19เดี๋ยวเอาพวกนี้ไปขาย

00:45:30ภรยาของผมจะไม่ใส่ของเก่าใคร

00:45:37มือ ใครพวกเราจะดูว่า

00:45:48น่ะ คนเซียร์คะ

00:45:49นิดกลงวันอยู่นะ

00:45:52คุณพรยา

00:45:55คุณเข้ารู้กันหมดว่าคุณวาง

00:45:57ยาผม

00:45:58ไม่รับพี่ชอบหน่อยเหล่า

00:46:11จริงหลาน หนูเป็นความช่วงด

00:46:12ีของเราจริงๆนะ

00:46:14ตั้งแต่หนูเข้ามา จือสิงเขารู้

00:46:15จักกับบ้านบ้าง

00:46:18หน้าเขานะ มีรอยยิ้มอยู่ตลอด

00:46:19เลย

00:46:20แม่นะ ได้ใจมากจริงๆนะลูก

00:46:23แม่คะ เวลาเข้าอยู่บ้านเข้าไม่

00:46:26ค่อยคุยหรือคะ

00:46:28เขาเป็นคนเย็นชาตั้งแต่เด็กแล

00:46:30้ว

00:46:31เพราะว่าตอนก้้าโครบ

00:46:33พ่อยเค้า onwards vodka Lennbott dell แ nochoh

00:46:35พอเล่นหนักเข้า ก็เอาเขาไปเดิ

00:46:37มภัน biscuit

00:46:39ดีนะที่เข้าชลาด ก็เมื่อการอ

00:46:41ดนี้มาได้

00:46:42แต่ว่า เฉยนถูกคนพ่วงนั้นจะ

00:46:44ป murm SD

00:46:46ตอนนั้น ก็ไม่รู้นะว่ามีเด็กผ

00:46:49ู้หญิงโภนป OS

00:46:50นี่นะ

00:46:54พ่อแก ขายแกฉันแล้ว

00:46:56ไปกับฉันซะ นี่ยินไหม

00:46:59ช่วยด้วย ช่วยด้วย

00:47:01ไป

00:47:02ไปแล้ว

00:47:20ค естеิเมudi

00:47:21มอง waveform

00:47:23crianças

00:47:23işdat

00:47:24ฝす

00:47:27역่านีนะ

00:47:31ที่แทะเขาก็รู้จักฉันมาก่อน

00:47:33ที่ฉันวองอย 볼 grace

00:47:34เขาก็ลายเปล่อยเลยตามเลย

00:47:37ค pert rod

00:47:38ก็ได้อีกต่อกว่ дом ชั kazare แล้ว

00:47:40พ่อเขาข preservation

00:47:41เขาดูออกตั้งแตวได้

00:47:43แต่ก็ทำตามแผนของฉัน

00:47:46แล้วก็ได้ตัวชึ้นไป

00:47:52พอหลังจากนั้น

00:47:53แม้ก็อยากกับพ่อของเขา

00:47:56แล้วพาเขาไปอยู่ตามประเทศ

00:47:58รอสารณากันสงบลง

00:48:00เขาก็โตแล้ว

00:48:01เขาก็มักจะไปแถวนั้น

00:48:03เพื่อตามหาเด็กที่เคยช่วยเขา

00:48:06แต่ว่า

00:48:07หายังไงก็หาไม่เจอ

00:48:09พอมาตอนหลังเขาซึกซื้อบอ

00:48:11ดนั้นไว้

00:48:12ตอนนี้ดีแล้ว

00:48:13ตอนนี้เขาส่งหวังแล้วเหรอนстанов

00:48:15Villa

00:48:15ฮะฮะฮะฮะฮะ

00:48:17สมหวังเหรอคะ

00:48:33แม่ว่าอะไรเธอหรือเปล่า

00:48:35ทำไมหลบหน้าฉันล่ะ

00:48:37แม่บอกว่าตอนเด็ก

00:48:40คุณเคยไปบ่อน

00:48:41แล้วก็มีเด็กผู้หญิงช่วยไว

00:48:43้

00:48:45เธอรู้เหรอ

00:48:47งั้นจำได้ไหมด้วยในตอนนั้น

00:48:51เพราะงั้น

00:48:52คุณแต่งกับฉัน

00:48:54เพราะอย่าตอบแทนเหรอ

00:48:58ไม่ใช่เลย

00:49:03ในตอนนั้น

00:49:05ผมแค่อยากขอบคุณ

00:49:08แต่มาตอนหลัง

00:49:10ผมถือรู้ว่า

00:49:11คุณอยู่กับหลิงเย่

00:49:13จะดอกไม้ที่ต้องการคุณปกป้อง

00:49:15กลายเป็นมีดคม

00:49:17ตอนแรกผมก็สงสาร

00:49:20จนไม่พอใจ

00:49:22แต่ตอนหลังแล้ว

00:49:23ผมละสายตาจะคุณไม่ได้เลย

00:49:29ชิงหลาน

00:49:30บุ่นคุณก็คือบุ่นคุณ

00:49:31ชอบก็คือชอบ

00:49:35ผมชอบคุณ

00:49:40คุณ

00:49:40คุณเสีย

00:49:42อย่าเรียกแบบนั้น

00:49:44เรียงอาสิงสิ

00:49:47อาสิง

00:49:49ตั้งแต่คืนนั้น

00:49:50สามวันสามคืน

00:49:52เขาไม่ปล่อยเชื่อเลย

00:49:53เหมือนคนกินไม่อิ่ม

00:49:55จนสามวันหลัง

00:49:57ฉันต้องกับประกูลหลิง

00:49:58ตามทําเนียง

00:49:59เขาถึงปล่อยเช่งจากเตียง

00:50:07ได้ยินว่า ตระกูลต่ายกับต

00:50:09ระกูลหลิงจะแต่งาน

00:50:10พวกเขาเหมาะสมกันมาก

00:50:13นั่นสิ

00:50:16คนหนึ่งชอบแอป อีกคนก็คี่เก

00:50:18็ก

00:50:19เหมาะกันดีนะ

00:50:25ใจหนู วันนี้กลับบ้าน อาจจะเจ

00:50:28อหลิงเย่

00:50:31ถ้าไม่อยากกลับ จะอยู่ต่อก็ได้

00:50:33นะ

00:50:34คKN เข้ารู้กันทั่วว่า ฉันอ

00:50:37อกมาก

00:50:38เขาก็รอหัวร้อยี้อดฉัน ว่า

00:50:40ฉันไม ignitionกลาดกลับไป

00:50:41แต่ฉันกลลับ

00:50:47ก็ไม่รู้ว่า

00:50:48ชิงหลานจะไปพูดกับเสี่ย過去 MC

00:50:51ว่ายังไงแล้วบ้าง

00:50:52戦คูลเสี่ยถึงได้ยุดลงทุน

00:50:54กับเรา

00:50:55เรื่องแต่งตัดงานกับ戦คูลหน่

00:50:57อยก็ด้วย

00:50:58เป็นเรื่องที่เราต้องทำ

00:51:01แต่งอนเหรอ

00:51:02ใช่แล้ว

00:51:03แกเองก็ชอบซื้อด์มานาน

00:51:05คนทั้งเบ pimรกรู้กันทั่ว

00:51:07คือว่าทำให้แกสมหวังด้วย

00:51:10อาจจะสู้เศยจิ้วสิงไม่ได้

00:51:12แต่ก็ไม่ได้แย้

00:51:14และที่สำคัญ

00:51:15เขาตามใจฉัน

00:51:17ก็พอทนได้อยู่ในลิ่งแย่

00:51:21ในจิตฉันว่าตลอดสิบปี

00:51:23ในมัได้แบบนั้น

00:51:24ฉันแต่กับนานก็ได้นะ

00:51:27ฉันไม่แต่ง

00:51:29ห้า หลิงแย่

00:51:31พูดอะไรออกมานะ

00:51:33ในที่ฉันมาสิดปี

00:51:34ตอนนี้ฉันยอมแต่งแล้ว

00:51:36ในจะเอายังไงอีกอ่ะ

00:51:39ไหนท่านครับ

00:51:40คุณชายครับ

00:51:41คุณซูกลับมาแล้วครับ

00:51:55สิคกลับ วันคุณหลิง

00:51:58ชิคลับ

00:51:59ในท่าน

00:52:00ฉันรู้ว่ารายาณนี้สุขภาพ

00:52:02ท่านไม่ค่อยดี

00:52:02ก็เลยซิสโปมาให้

00:52:04เดี๋ยวให้คุณเอาไปตุ่นนะคะ

00:52:05จะได้บรรมรุงร่างกลาย

00:52:12เธอ ตั้งกับคนรวยก็ต้องแบบน

00:52:14ี้สินะ

00:52:15ใส่แบลนทั้งตัว รวยจริงๆ

00:52:17เลยนะ

00:52:18ชิงหลาน แต่กูลของเราไม่ได้ทำผ

00:52:21ิดต่อเธอ

00:52:22และเธอเพื่อจะแต่งงานไป

00:52:24ก็ไปยุโยงให้เสียจือสิง

00:52:27ยกเลิกธุรกิจกับพวกเรา

00:52:29นี่จะทำเกินไปหรือเปล่าหรอ

00:52:32ได้ท่านคะ คิดมากไปแล้วคะ

00:52:35ฉันเพื่อจะแต่งงานการตัดสิน

00:52:37ใจของเขา

00:52:37ฉันไม่รู้จริงๆ

00:52:39คิดแท้ ก็เพราะมันไม่ชอบ

00:52:41ฉัน

00:52:42ถึงได้แต่งงานกับชิงหลาน

00:52:44แม้พาเธอมาเท่านี้ก็ยังไม่มา

00:52:46ดูถ้าเธอเองก็ไม่ได้ถูกให้

00:52:48ความสำคัญ

00:52:49ในเมื่อเธอรู้แล้ว

00:52:51เธอเพราะจะช่วยเรากล่มเขาอีก

00:52:53ครั้งได้ไหม

00:52:53ให้เราได้โร่มมือกันต่อ

00:52:55จะได้นับว่าเป็นการตอบแทน

00:52:57บุญคุณนี้

00:53:00ไม่ได้ค่ะ

00:53:04ไม่ได้ค่ะ

00:53:06ทำไมล่ะ

00:53:07ในเมื่อแต่งงานแล้ว

00:53:11ฉันต้องคิดถึงทางนั้นค่ะ

00:53:17สมบัติมากมายของตระกูลหลิ

00:53:19ง

00:53:19ก็ไม่ถูกกฎหมาย

00:53:20ฉันก็อยากจะบอกให้ท่ามเรียนจ

00:53:22ัดการ

00:53:24เดินยักไหนตระกูลฉัน

00:53:25ไม่จำไปต้องให้คนนอกมาพูด

00:53:28ฉันว่าแล้วว่าเขามีฟัง

00:53:31เหตุผลที่ชั้นมาวันนี้

00:53:33ก็เพราะยังเห็นแก่มีตรภ

00:53:34าพ

00:53:36ชื่อหล้าน

00:53:38คุณซู

00:53:40ลิ่มบอกไปเลยนะ

00:53:41ฉันก็ pretion yQué

00:53:42กำลังจะแต่งงานกัน

00:53:44เขาสัญญาแล้วว่า

00:53:46จะมอบงานแต่งงานที่ � convention

00:53:47ที่ยังใหญ่ที่สุดให้เกือบฉ

00:53:48ัน

00:53:49พอถึงตอนนั้น

00:53:50ก็อย่าลืมมานะคะ

00:53:53งั้นก็ขอให้รักกันอนานนะคะ

00:53:57เรียบมีลูกสักคน

00:53:58หลิ่งแย่ หนังตัวดี

00:54:08ฉันไม่ปล่อยแกไปเนี่ย

00:54:14ชิงหลาน เธอเป็นคนของฉัน

00:54:17ไปแต่งานกับคนอื่นได้ยังไง

00:54:20ก็คุณพูดเอง

00:54:22ว่าถ้าฉันแต่งงาน

00:54:24คุณจะมอบสินสัพท์ชิ้นให

00:54:25ญ่ให้

00:54:27เมื่อไรกัน

00:54:29แต่ถ้าเธอชอบเขาจริง อาจาร

00:54:31ย์จะเตรมสินสัพท์ให้อย่างด

00:54:32ีเลย

00:54:33เธอจะได้ไม่ต้องอายใคร

00:54:39ฉันก็แค่พูดพูดไป

00:54:42ชิงหลาน เธอไปแต่งงานกับเสีย

00:54:44จือสิ่งได้ยังไง

00:54:46เพราะแบบมัน คุณจะบอกว่า

00:54:47อ่ะ ฉันคู่ควรแค่กับลูก

00:54:49นองคุณ

00:54:49แต่ไม่จะเชี่ยวจื้อสิงหรอ

00:54:51ฉันเปล่าเนี่ย

00:54:53ฉันแค่จะบอกว่า

00:54:55ผู้หญิงของฉัน

00:54:56เข慢慢ขึ้น

00:55:03ชิ่งหลาน

00:55:08ฉันรู้ว่าเธอถูกมากับ

00:55:10ตุ competency

00:55:12เขาไม่ได้

00:55:14แต่เสี่ยจือสิงเขาไม่ได้จริ

00:55:16งใจกับเธอ

00:55:18ไม่อย่างงั้นเขาคงกลับมากับ

00:55:19เธอแล้ว

00:55:21ชิงหลาน

00:55:22อยากกลับไปเลยนะ

00:55:24อยากกลับเขา

00:55:25ฉันจะบอกกับทังนั้นเอง

00:55:27ดีมั้ย

00:55:30อย่าแล้ว

00:55:31ใช่

00:55:32อย่า

00:55:33แล้วกลับมาอยู่กับฉัน

00:55:34ชิงหลาน

00:55:36ฉันกับเสี่ยจือสิงก็แค่

00:55:37เลยละคน

00:55:38ถ้าวางยามันถึงมันจะบอกว่

00:55:40าไม่ได้ทำอะไร

00:55:41แต่...ก็ต้องแต่งงานกับเธอ

00:55:44คนหลิง

00:55:45ตอนที่คุณบอกให้ฉันไปวางย่า

00:55:48เราก็มีอะไรกันแล้ว

00:55:56ทำไมเธอถึงก้าล่ะ

00:55:58เฮ้?

00:55:59ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าใหญ่เขา

00:56:01แต่ต้องเธอ

00:56:02ฉันต้องฝากคุณทุกอย่างเลยร่

00:56:03ะไหน

00:56:04แค่เพราะคุณช่วยชัยและเลี้

00:56:06ยงฉันมาล่ะ

00:56:06จะบอกให้นะหลายปีวันนี้แหลที่

00:56:09ฉันได้มามากพอที่จะทดแทนแล้

00:56:12ว

00:56:12หลิงแย่

00:56:14ฉันชุดใช้ให้คนหมดแล้ว

00:56:15ฉันไม่สน

00:56:22ขอแค่เธอกลับมาฉันไม่สนอะไรท

00:56:24ั้งนั้น

00:56:34ชื่อหลัน

00:56:36เธอใช้ปืนจอดฉันเลย

00:56:45ปืนนี่ฉันเป็นคนสอนเธอ

00:56:55เธอใช่แม่นเป็นคนเองก็รู้

00:57:00ฉันไม่เชื่อว่าเธอจะข้าฉัน

00:57:11คุณหลิง

00:57:12ช่วยเกลงใจกันด้วย

00:57:13ไม่เงินคราวหน้า

00:57:15ฉันจะไม่เห็นจัง

00:57:18เกลงใจกันด้วย

00:57:46หลายปีมานี้เพื่อฉัน

00:57:48เธอไม่สนแม่แต่ชีวิต

00:57:50ฉันไม่เชื่อเธอรักว่าเธอจะก

00:57:51ล้ายิ่ง

00:57:52หลิงแย่อย่ามาบางครับฉันนะ

00:57:57ถ้าเธอไม่ยิ่ง

00:58:00ฉันจะให้เธออยู่ข้าของฉัน

00:58:02ฉันได้ไม่คิดจะหนีไปไหน

00:58:04ยอมรับเธอ

00:58:07ว่าเธอรักฉัน

00:58:08เธอก็เลยไม่กล้า

00:58:10ที่จะยิ่งฉัน

00:58:12อยู่กับฉันเธอชิงหลัน

00:58:14ฉันจะไม่แต่งงานกับไฟซื้อ

00:58:16ๆ

00:58:16เราจะอยู่ได้กันตลอดไปนะ

00:58:23ยายหนู

00:58:25แค่กลับมาบ้าน

00:58:26ใช้ทั้งมีทั้งปืน

00:58:28ไม่มองคนเลยนะ

00:58:29I'm our last two

00:58:35เธอออกมาแค่ 3 วัน

00:58:36อยู่กับฉัน regulations จะไม่เห็นใครเลย

00:58:38อย่าจะเอาปืน

00:58:39เตราะticน

00:58:41ไม่ตChat

00:58:42วันครับ

00:58:47ไหวبرตัดการ Guzzi

00:58:49ตลอดมากอะไร

00:58:52คุณหลัง

00:58:52ıyorsun ไม่มีแรกเขา

00:58:56เธอกล้ายิงที่นี่

00:58:57ก็ต้องทำตามกดของตระกูลหลิ

00:58:59ง หักแขนเธอหนึ่งข้าง

00:59:03นายท่านครับ เราไม่ได้มาหาเรื่อง แต

00:59:06่ถ้าจะไม่ไว้หน้ากัน

00:59:10น่าตระกูลหลิง โฆนาผิดช

00:59:13อบไม่ไว้หรัก

00:59:18ปล่อยพวกนี้ไป ไม่ได้

00:59:21ฉันบอกว่าให้ปล่อยพวกเขาไป

00:59:25ก็ลองดู

00:59:31หลิงเย่ หวางเปินลง ทำแบบนี้

00:59:35ยังทำให้นายดูเย่

00:59:38ชิงหลัน คือที่นี่ผมจะหาทน

00:59:41ายให้อยากกับเขา

00:59:42แล้วผมจะแต่งกับคุณ และจัดง

00:59:44านแตกที่ใหญ่ที่สุดให้คุณ

00:59:46ใหญ่กว่าที่มันจัด ดีกว่

00:59:47าเป็นพันเท่าหมื่นเท่า

00:59:54คุณหลิง ฉันแต่งงานแล้ว ฉั

00:59:57นจะไม่ยอมให้ใครเอาไปมาเจอ

00:59:59สวัสมีชัด

Category

Transcript

Comments

Recommended