Hongsawadee ตอนที่ 9 (EP.9)

FlickRocket

6 minutes ago

Transcript

00:01รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ

00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป

00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้

00:07อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก

00:09ารรับชม

00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป

00:12ี ขวนได้รับคำแม่นำ

00:30อาจริง!

01:06ให้ไพรพลแยกย้ายกันออกเป็

01:07นกรองย้อย

01:08และบุเขาจนตีจากทุกทิศทาง

01:10เดี๋ยวได้อยู่ร่วมกัน

01:13ข้าจุคค่ะ

01:26มากกูมา

01:26ไป

01:27ไป

01:28ไป

01:29ไป

01:31ไป

01:33ตรงฤقتajer

01:51ขอบคุณ

02:03ข้าว ข้าว ข้าว

02:16ข้าว ข้าว

02:45พรรณะเรตลงมาออกลบนำหน้าใ

02:47ครถหาร

02:48อย่าไม่กรัวตายเสร็จใดสิว

02:50ิตเยี่ยงกี่

02:52มีหน้าแล้ว

02:54กำลังขวรถหารใหญ่โยทยาจ

02:56ึงเข้มแข็งครับ

03:04กลับกลับกลับ

03:36ใครผลของเรา

03:39น้อยกว่าของสาวดีหลายเท่า

03:43นาเรศจะประมาติมีได้

03:46พ่อไม่ต้องหัว

03:47พี่นาเรศรู้ว่าเรามีคนน้อย

03:50จึงคอยหลีกเรียง

03:52ไม่ยอมเข้าต่อสู้ติดพัน

03:55หากแต่สุ่งทำสงครามแบบกลงจ

03:57น

04:19เย้ย

04:20เราสงครเข้าไปเหorarยะเบียง

04:22กล่อนไกล

04:24ก่อกลวนให้พวกมันได้หลับได

04:26้นอน

04:28เฮ้ย! เธอก็น่าไป!

04:32เฮ้ย! เฮ้ย! เฮ้ย! เฮ้ย! เฮ้ย!

04:36เฮ้ย! เฮ้ย! เฮ้ย!

04:40บัตินี้ พร้ายพลหงสัววดี

04:43เริ่มอดยาก

04:44อ่อนแอ้เจ็บป่วยไปก็มากพระเจ

04:46้าค่ะ

04:49พวกเจ้าเกิดแลตัวที่พิสนุโ

04:51ลกผมไม่รู้

04:58พื้นที่รอบอายุทยานี้เป็นท

05:01ี่รุ่มต่ำ

05:04หากผลตกเมื่อใด

05:07จากมีน้ำท่วมขังนานับเดิ

05:10น

05:12ทับของสัววดีจักตั้งอยู่ไม

05:14่ได้

05:18บอกนเรศให้อดทน

05:21ยันสึกเอาไว้ให้ได้

05:24ผลมาเมื่อใด

05:28เราจะเป็นฝ่ายมีใช่

05:56ข้าวนาฟัต

06:01ผลตกหนักติดกัน 3 วัน 3 คื

06:03น

06:14ทุ่งรอบนอกกำแพงเมืองอายุ

06:16ทยา

06:17มีน้ำท่วมขัง

06:19หงสัววดีไม่อาจตั้งทับอย

06:21ู่ได้

06:32ขึ้นสิบข้ำ

06:34เดือนหก

06:36พระเจ้านันทับุเรจำต้องยกท

06:39ับกลับไป

06:48ความปลาชัยในครั้งนี้

06:51ทำให้ส่งขับข้องพระไทยเป็น

06:53ยิ่งหนัก

06:53ต่อแม่

06:58แต่ตอนป�� работы

07:14ทำหงสัววดีเซียบไปให้โปรง

07:17ิ่มมั้ย

07:18พระเจ้านันท่ามูได้ต้องพัก

07:21พรุกเกณภplainปรอยham

07:22สะสมสะเบียง

07:24นโยทยาจักว่างสึกอย่างน้

07:25อยก็สองปี

07:28ระหว่างนี้ ลูกจะแร่งให้คนปล

07:30ูกข้าว สะสมสะเบียงไว้

07:33เรื่องปรึกตาหารใหม่ ลูกจัด

07:34การเอง พ่อไม่ต้องกำวน

07:36ยังมีอีกเรื่องเนอะ

07:45พี่พ่อยังไม่แล้วใจ

07:50เรื่องสุบพันกันไว้อะ

08:02พ่อ

08:08พ่อ

08:09พ่อ

08:10ข้า ข้า

08:38เจ้าขาว

08:50พักค่อนก่อน ดีไหมเพคะ ลมหมอนน

08:54อนเสริชิ่นนี้ จะสุ่งทำอันไหน

08:58ต่อลมหมอนนอนเสริดอกจึงคิด

09:00ได้

09:05หากต้องเตรียมตัวรับสึกให

09:07ญ่อีกคราว

09:09เจ้าเจ้าจักพร้อมเมื่อได้

09:13ฝึกธหารใหม่ไม่เกินปีหนึ่ง

09:14พระเจ้าคะ

09:16แต่สึกที่ผ่านมาทำใ Survivalfall ยุ้ง

09:19ฉ่างเสียหายไปมาก

09:21เรื่องเส 게หลียงนี้

09:27ต้องมี 2 ปีพระเจ้าค่ะ

09:29เราต้องขยายที่น่า ปลุกเข้าเพ

09:32ิ่ง ปลุกยุ่งฉางกักตรุง

09:34เสเบียง

09:35ก็เร่งมือเข้า

09:43ร้อเมื่อได้ ให้บอกพ่อมา

09:46จักส่งทำการใดเพคะ

09:59เอาสุภัณฑ์กระยา

10:04กลับคืนมาให้แม่อย่างไรเรา

10:11แอบพร้องให้คิดถึงลูก

10:15เพราะว่าเรามิเห็นเลย

10:42บัตรนี้มังเลตยา

10:45เจ้าเมืองอังวะถึงแก่พี่ร

10:47าไหล

10:48ด้วยอังวะเป็นเมืองใหญ่

10:50มีความสำคัญต่อความมั่นค

10:52งของหงสาวดี

10:54เราจึงขอแต่งตั้งให้มังแย่

10:56จอชวา

10:57ดำรงตังแหน่งพระเจ้าอังว

10:59ะสื่อไป

11:19เป็นพระมหากรุณาที่คุณ

11:21พระเจ้าค่ะ

11:25คลัวกลัวอันนี้

11:27ต้องทางที่ต้องนแหลก

11:36ทางทางทางที่สวัสที่และ

11:46คุณความพระเจ้า

11:52- เอาไปทั้งหมด. ไป. เก็บขอของค่า

12:04ให้มาดีๆ.

12:05- ช่วยพี่. รุ่งนี้จะเสด็จเลยหร

12:11ือ?

12:15- เอาไปให้หมด. จริงๆ.

12:42บางจีนเหรอ

12:45เจ้าอยู่ลำผังทางนี้

12:48ยาวแต่กินตะนอน

12:50เป็นหูเป็นตาให้เสด็จพอด้

12:52วย

12:53ถ้าไม่ไหวใจเจ้าพี่

12:57นี่เห็นขี่

12:59นี่กดใส

13:12เมืองใหญ่น้อย

13:13ที่อยู่ใต้อำนาจหงสาวดี

13:16เริ่มแข่งข้อ

13:18พระเจ้านั้นทบุเรง

13:20จึงต้องเร่งสร้างสายสัมพั

13:21นธ์

13:22กับเจ้าประเทศราต์ต่าง ๆ

13:27จึงพระราชธานมินธเว

13:30ให้เสกสมรสกับเจ้าเกาลัท

13:33เชื้อสายเจ้าฟ้าไทยใหญ่

13:37และให้ติดตามมังแย่จอชวา

13:40ไปพำนักที่อังวะ

13:46ยังความสกเศ้า

13:48ให้แก่พระพี่นางเป็นล้นพล

13:59สวนข้าก็เตรียมให้พล

14:05และสาสมข้าวประอาหาร

14:08เพื่อการรบทั้งใหญ่

14:10ที่กำลังจะมาถึง

14:22มีสารมาจากพระราชมารดาเพคะ

14:28ให้พระเจ้า

14:29อีก

14:38สวัสดี

15:07สวัสดี

15:17สวัสดี

15:47ที่สุดที่สุดท้าย

16:14ความในสารนั้นคือกลลวง

16:19แม่กับพ่อหาเหตุให้เจ้าได

16:21้กลับอโยทยา

16:24แม่ต้องส้งขาวถึงสุพหร

16:25ันกรรยา

16:26แจ้งว่าพ่อเจ็บหนักนา

16:28อยากให้ลูกกลับมาดูใจ

16:30รับสากอันใดเช่นนั้น 쓰END tai

16:34มันเป็นคนฝึก

16:35จักมาถือสาอันได hara

16:40หม่อมฉันเข้าใจแล้ว

16:41ต่อให้ทังนั้นระแว่งปานใด

16:43หากลูกขอกลับมาดูใจพ่อ

16:46อย่างไรก็ต้องให้กลับมา

16:50แต่ทางนั้นไม่ยอมแน่พระเจ้า

16:51ค่ะ

16:53ไม่ยอมก็รบสุวะ

16:55ได้ตัวประกันคืนมาแล้ว

16:57จะรบก็รบ หาได้พลันไม่

17:08แลกรานนี้

17:09จากไม่ต้องกลับผมสาวดีอีก

17:11ต่อไป

17:15ทางนี้

17:37จึงเสน็จเมื่อได้

17:40หากทรงโปรดเกล้าว

17:43หม่อมฉันก็จากเดินทางทันท

17:44ีไหมคะ

17:50ขอด้วยชะ

17:53การแสดงความก็ตอนอยู่

17:54ต่อผู้ให้กำเนิดถึงเป็นส

17:56ิ่งสำคัญ

18:00หากมีให้เสร็จไป

18:02ผู้ใดรู้เข้า

18:03จะขอรหาได้พระเจ้าค่ะ

18:07มีหมาก

18:14พระเจ้าค่ะ

18:14อย่าจากต่อ

18:17ให้กลองจาหาร

18:18เต็ดตามมาร elkaar คลับวนเสด็จให้

18:20จงดี

18:22อย่าให้มีเพศภายใดใดระหว่าง

18:23ทาง

18:24พระเจ้าค่ะ

18:27เป็นพระการุณาไขค้ะ

19:00จีบ

19:02เตรียมตัวกับอโยทยา

19:03ช่วยเราเก็บเข้าเก็บของด้วย

19:05เอาไปมากน้อยสักเท่าใดเพคะ

19:08ของสำคัญ

19:10ของมิค่า

19:13ขนไปให้หมด

19:15เพคะ

19:34พระเจ้า นายจ้า

19:37เจ้าหรำมีอะไรหรือ

19:38เสียงดังเชี่ยว

19:43มาได้ว่าเจ้าของสวดีมาส่งเข

19:44้า

19:46พี่กำลังจะได้กลับบ้านแล้ว

19:47จ้ะ

19:50ฮะ

19:51พ่อ

19:52จะยินหรือมั้ย

19:54ลูกจะได้กลับบ้านแล้ว

19:57ฮะ

19:58ฮะ

20:00ฮะ

20:01ฮะ

20:06ลูกเราก็น้องจะกลับบ้านแล้ว

20:12ฮะ

20:13ฮะ

20:14ฮะ

20:15ฮะ

20:17ฮะ

20:19ฮะ

20:20ฮะ

20:21ฮะ

20:26ฮะ

20:49ไอ้ ผู้ว่าง ярบว้าเฒต เย็ม

20:52พระยาทฆ่อนโต มีอะไรหรือ

20:56ขอได balance เราโดนสุ้นจนตีพระเจ้

20:59าค่ะ

21:05กอยทำ...กอย

21:07ประเดียวก่อน

21:10หยุดก่อน

21:13ไปๆไปที่ได้

21:14หยุดก่อนซ Durham

21:26เธอเด็จพ่อ

21:32ไว้ยังไหร่

21:33ขอบวนเธอเด็จถูกสุ่มจมต

21:34ี

21:37พี่อาจารย์โตกล้ว่าจะมีคน

21:38ทุกระยศ

21:39จึงเชิญเธอเด็จพระสุภันกระ

21:40ยะกลับมายังหงสวัดีแล้ว

21:42พระเจ้าค่ะ

21:49ดี ทำได้ดีมาก

21:55แต่ลูกยังมีข้อสงสัย

21:59เหตุใดเสด็จพ่อจริงไม่โป

22:01รดให้องค์พระสุภันกระยะเสด

22:03็จกลับอโยธยาเหล่า

22:09รันนานคือแก้วตาดวงใจของ

22:11อโยธยา

22:16หากได้คืนครับไป คงจะปิดตีย

22:20ิ้นดีกันนักหนา

22:27และในเมื่อพวกมันเป็นสัตรู

22:29กับค่า ก็อย่าหวังจะได้มี

22:31สุขสมใจเลย

22:54เธอจริงไม่จ้า

22:56เธอจริงไม่จ้า

22:57เธอพี่นางมาไม่ได้แล้ว

22:59เธอ

23:01เธออะไรนะ

23:05วันอาทิตย์

23:13แรมสิบสามข้ำ

23:15เดือนแปด

23:16ปีข้ำ

23:20สมเด็ดพระมหาธรรมราชาที่

23:22ราช

23:24ถึงแก่นาริภาล

23:27เธอ

23:28เธอ

23:31เธอ

23:32เธอ

23:41เข้า

24:00สมเด็จพานรายบพิษ เป็นเจ้าข

24:03ึ้นของราศ ทรงพระนาม สมเด็จ

24:08บรมบาทบงกฎ ลักษณะอักระ

24:11วุลิโสดม

24:13บรมนอนราเจ้าฟานเรเชษฐาธิป

24:18ดี

24:20สมพระเจ้าธิปดี

24:22ในวรโรกาสนี้ สมเด็จพระเจ้

24:26าอยู่หัว ทรงแต่งตั้งพระเอกา

24:30ทศรุษ ผู้เป็นสมเด็จพระอัน

24:34ุชาทิล่า ให้ดำรมพระยศ พระ

24:39บาทสมเด็จ เอกาทศรุษ ทรออ

24:42ิสวน

24:43ประรมนาศวพิษ พระพุทธเจ้า

24:46อยู่หัว

24:49สมมีพระอำนาจ เสมอด้วยพระเจ

24:53้าแผ่นดินทุกประกาศ

25:00พระเจ้า

25:01พระเจ้า

25:04พระเจ้า

25:05พระเจ้า

25:08พระเจ้า

25:15พระเจ้า

25:17พระเจ้า

25:18พระเจ้า

25:19พระเจ้า

25:22พระเจ้า

25:23พระเจ้า

25:25พระเจ้า

25:27พระเจ้า

25:30พระเจ้า

25:48อุกจ้าวดอ่ะ ตรงนี้

25:50อุกจ้าวดอ่ะ

26:03อุกจ้าวดอ่ะ

26:11อุกจ้าวดอ่ะ

26:14อุกจ้าวดอ่ะ

26:26จักฮียา

26:29ไม่ต้อง

26:35อย่างน้อย

26:38แค่ก็ควรจักได้เท่าไว้พ

26:39ระพร

26:40หน้าทีนี้

26:57เวลานี้

26:59เจ้าพี่คือเจ้าพี่

27:01น้องชายคือน้องชาย

27:06ข้าขอไป

27:10เรื่องพระพิน่ะ

27:12เขาไม่อยากทำมาได้ได้

27:14ถ้าเจ้านั้นเธอบูลเล่ง

27:18ทำกับเราเยี่ยงสัตวง

27:20อยู่ร่วมฟ้ากันไม่ได้แล้ว

27:22เจ้าพี่จะว่ากอะไร

27:32ข้านี่ตัวเองมานานมากพอหรือ

27:38ข้าเป็นลูกพอ

27:44เป็นพระมหาประชา

27:45แห่งหงสาวนี้

27:59เป็นหน้าที่อันติดตัวมาตั้

28:01งแต่เกิด

28:07ชอบหรือไม่

28:10ก็มีอาจเปลี่ยมเป็นอื่นใด

28:12ได้

28:14หน้าที่เป็นดังเมกหมอก

28:32บทบังดวงตะวัน

28:39คำอธิฐานของเราทั้งสอง

28:45จึงนี้อาจเป็นจริงได้

29:01วันนี้

29:05ที่มาล่าเจ้า

29:11สิ่งนี้อาจเป็นสักน้าที่

29:20เกิด

29:27ขอบคุณอาจไม่ใช้นี่

29:34ขออกมาอย่างนี้อาจจะไปรักนี้อ

29:35าจฉันนี่이즈คล่า

29:37ครั้งนี้ เป็นครั้งสุดท้าย

29:53ต่อจากนี้ ก็ต่างทําหน้าที่

29:56ของตัว

30:34ที่เราค่อยสามารถไหม

30:39ว่าเราทั้งสองจะมีทํารายกัน

30:46ข้าขอยกเลิกขันสาบาท

30:48ตั้งแต่นี้ไป หากพบเจอกัน

30:59มีว่าผู้ใด ก็ไม่ต้องยังม

31:04ือ

31:04มีว่าเราทั้งสามารถ

31:11มีว่าเราทั้งสามารถ

31:45ข้าวทัพหงสาวดีพ้ายแพร

31:47ต่ออโยทยา

31:49ทำให้บรรดาหัวเมืองประเทศรา

31:51ช

31:52พากันแข็งเมือง

31:56ขอเดชะ เจ้าฟ้าเมืองก่อง

32:00ถือเอาพันเรศเป็นเยี่ยงอย่าง

32:01กรอบการกระบบทพระเจ้าค่ะ

32:05ให้มังแย่จอชวายกทับไปปร

32:07าบราม

32:09ームมัง ระเจ้าอังวะ

32:13ป้องกันแนวลบหัวเมืองไทย

32:15ใหญ่

32:15มีให้กระด้างกระเดืองพituationั้นค่

32:18ะ

32:18ข้างพ discipline till อู dokład Legend

32:20เนี้ย่งได้ออกว่าราชการ

32:22ไม่ค่容易ığını mine

32:23ก clarity

32:24วัน

32:30ยังยาก

32:32ถ้าพูดให้ใช้ก็มีได้

32:35มังจริงนอง

32:38พระเจ้าค่ะ

32:39ข้าขอแต่งตั้งให้เจ้าเป็นแ

32:41ม่ทับ

32:42นำไพ้พรเสบเมิน

32:43ไปปราบกระบทเมืองกล่องแทมเรา

32:46รับด้วยเกล้าพระเจ้าค่ะ

32:51สุนยธยา

32:55ภากปล่อยไว้

32:57เมืองอื่นจะเอาเป็นเยี่ยงอย่างม

32:58ิสิน

33:05พระมหาอุปราชา

33:10จงนำทับไปตีเมืองอายธยากกล

33:12ับคืนไม้จงได้

33:20รับด้วยเกล้าพระเจ้าค่ะ

33:27รับด้วยเกล้าพระเจ้าค่ะ

33:31กลางเดือนสิบสอง

33:33มังจีชวา

33:36นำพลยี่สิบหมื่น

33:38เดินทับมายังอายธยา

33:40เป็นทับรีชาของพระมหาอุป

33:48ราชาโดยแท้

33:50ที่ให้เปลี่ยนเส้นทางเดือนทับ

33:51ใหม่

33:55ข้าคำนวนดูแล้ว

33:57ผากใช้เส้นทางที่ผ่านดาลพระเจ

33:59้าดีสำองค์

34:01จากลุปถึงอายธยาได้เลยกว่า

34:02เส้นทางเดิมที่ผ่านดาลแม่ล

34:03ะเมา

34:04ใครผลจากมีเน่ลาจนเกินไป

34:11ฟรรมหาอุปราชาโดยสมมี

34:13พระเมตตา

34:14กำลังใจของตะหาในคราดีก

34:17ว่าทุกครั้ง

34:18เราต้องเอาใช้ได้เป็นแน่

34:20พระจบค่ะ

34:44ขอเดชะพระอายามิพลกล่าว

34:48พวกเจ้าส้อมดาบต่อไปไม่ต้

34:49องหยุด

34:50พระเจ้าค่ะ

34:58ลุปกินเดียวเจ้าขาว

35:00ระหว่างเราพี่น้องอย่ามากวิธี

35:02อยู่ดีต่อง

35:03พระเจ้าค่ะ

35:11มีอันได้ว่ามา

35:14กองสอดแนมแจ้งมาว่า

35:16ภัพของพระมหาอุปราชา

35:17เข้ามาทางน่ำพระเจดีสามองค์แล

35:19้ว

35:25ในเมื่อเรียงไม่ได้

35:27ก็ออกไปตั้งรับเธอ

35:29อย่าให้สึกติดพันใกล้พั

35:30นคอน

35:36ไอ้เพชร ไอ้สี ไอ้ด่วง

35:38เยี่ยวค่ะ

35:44เรียงคนให้พร้อม

35:45เราจะออกไปรับทัพหงสาวว่าด

35:47ี

35:48รับทัพหงสาวค่ะ

35:55ข้าก่อสองมาพวกเองเลย

35:57มา

36:17ตอนที่ค่าอยู่ของสาววดี

36:20ได้อาจติดสินบนพวกคราม

36:22ให้ลอกใบพระชาตาของพระมหาอ

36:24ุปราชามาเก็บไว้

36:25คิดว่าสักวันจะได้ใช้

36:39พระคุณเจ้าไม่ความรู้แตกช้าง

36:42ช่วยตรวจดูดวงพระชาตา

36:44เทียบกันกับของพี่ชายค่าให

36:46้ด้วยเธอ

36:50หากทั้งสองพระองค์

36:51ต้องประจันหน้ากันแล้วไซ่

36:54ผมจะเป็นเช่นไหร่

36:55ช่วย magical

36:57ตอนที

37:00เค้าไม่มีกัน

37:03อย่างความความสาวน reimbursement

37:08เกิดว่า

37:08ถ้ามังสีมที่รุบ

37:15เกิดว่า

37:16เกิดว่า

37:17เป็นเช่น

37:18ที่มีford

37:19อย่างเช่น

37:27ก็อะไรพระคุณเจ้า

37:28ข้ายกทับออกจากอโยทยา

37:41ไปรอรับกลองทับหงสาววะด

37:43ี

37:44แต่แค่ออกผลประตูเมือง

37:47มันมีข้าอะไร

37:53ขอโดยชะ พยาดให้พี่ชัยขอ

37:55เข้าเฝ้าพระเจ้าค่ะ

38:06บัตรนี้ท่านไปถึงอธิบรีก

38:08รมร้อมพระราชวัง

38:09เหตุใดจึงมาถึงนี้

38:11หรือว่าในพนคอยมีเหตุอั

38:13นไหน

38:16หามีได้พระเจ้าค่ะ

38:17ด้วยพระมหาเทนคันช่อง

38:19ได้ปรุกเศกภาประเจ้าไว้

38:21แต่ด้วยความชราก็หลงลืม

38:23จึงให้กระหมอมนำมาถวายพระเจ้

38:25าค่ะ

38:35ขอบใจท่านยิ่งหนัก

38:37ไอ้สี

38:39เองจงพาท่านเจ้าคุณ

38:41ไปแจกจ่ายพระเจ้าให้กับเราจะห

38:42ารเธอ

38:44รับได้เก้าพระเจ้าค่ะ

38:55ทุกคน มารับท่านประเจ้าของพระ

38:57มหาเทนคันช่องกันเร็ว

38:59ถามนุนเข้ามา

39:01มมาท่าน judgement

39:17พระเจ้า

39:19วัลวาง

39:21เอาเปิดท najleประเจ้า

39:22ขอบคุณครับ

39:52อีกสุด rightly

39:57มากเผา

39:58ธัulation เท่าคุณคุณคุณอะไร

40:00ไปเป็นหนึ่ง

40:01พ่ออยู่หัวทรงกระทำdecいただ

40:03Мих buildsる รู้ historic ANY 단problem

40:04ทั้งนั่นไฟ hotter

40:08แต่พ่ออยู่หัวทราชา

40:10ไม่เขารีบน้อย

40:11พวกท่านก็เห็นอยู่

40:16중에ทำล้ายกันแล้ว

40:20ถูก็ร mute

40:21ล่аничกว่าตาย되ย่ง vie แต่ต้องป

40:22ระยาว

40:23ก็รู้ดีว่าทั้งสองพระองค์ท

40:25รงรักใคร Giannahmen

40:26อีกทั้งยังเคยช่วยลัปเกอร

40:28์กูลวดกันมาหลายครา

40:30พระเจ้านันทับหมูเรยงก็ทรง

40:31ศัพธิ

40:33จริงทรับมาหาอุปราชา 4000 มา

40:35พอรู้ว่าพ่ออยู่กับวราชา

40:36จะจอมมือกับ

40:38หากต่างฝ่ายต่างมิกลาทลงม

40:39ือ グะแล้วกันไป

40:41แต่หากวันข้างหน้า ทางนั้นเปล

40:44ี่ยนใจชิงลงมือก่อนเล่า ทาง

40:46เราไม่เสียทีหรือ

40:53พี่ท่านชัมคุณกล่าวมา จัก

40:55ให้พวกค่าทำอะไรเล่า ลองว่ามาเธอ

40:59พระเอกาทศรสงค์เป็นห่วงพ

41:01ระเชศฐานัก จึงให้ค่าตามเสด็

41:03จไปกราบน้ำมาศการพระมหาเทน

41:05คันช่อน

41:09ฟ้าเข้าข่างเหล่าแล้ว

41:13ก็อะไรรือพระคุณเจ้า

41:16อันว่าดว่าพระชาตาของพระ

41:18มหาอุปราชา บังจีชวานั้น

41:22จากช่วงปีนี้ ไปจนถึงปีหน้

41:26า ถึงคราเคราะห์หนัก

41:39อาจจักถึงคราดเลยด้วยซัง

41:41หะ

41:44พระชาตาถึงคราดเลยทีวด้วย

41:55เจ้าสิ

41:57เจ้าสิ

42:20เกินิ่มมันกลังเกิน

43:13เซียงนกเสียงกาทชัด

43:15โอ้ว ไอ้หมุยบันซอนค่ะ ถึ

43:18งจะเหมือนเสียงนกเสียงกา แต่

43:20เวลาหลงป่า ก็ใช้เป็นสัญญ

43:22าณเรียกหากันได้นะ จ๊ะพี่

43:24งั้นด้วย เช่นนั้นสอนพี่บ้าง

43:33เผื่อวันข้างหน้า เราจากส่งสั

43:36ญญาณเรียกกัน

43:38ได้สิ จ๊ะพี่กลางใบ

43:43ทับลง เช่นนี้

43:48เป๋า

43:50จ๊ะพี่เป๋าจะเย็นเย็น

43:57กลับความสัญญาณ

44:20ทางนี้ สวัสดี

44:37ไว้

45:10ค่ายังคิดสงสัย ว่าจะเสด็

45:13จมาหรือไหม

45:16ตอนแรกที่ได้ยินเสีย ค่าก็แ

45:19ทมีเชื่อหู

45:24แต่ยังไรก็ต้องมาดู มีอะไรว่า

45:28มาเธอ

45:31ค่ามีเรื่องสำคัญมาเล่าให้ฟั

45:33ง

45:38พระชัตาถึงข้าเลยทีวหรือ

45:41พระมหาเทียนทำหน่ายว่า ภายใน

45:44ปีนี้ไม่เกินปีหน้า

45:46พระมหาอุปราชาจักสิ้นช

45:48ีบในสนามรบเป็นแน่แท้

45:52ค่าย ต้องสายคนนั้นด้วย

46:14ตายแล้วเป็นชั้นใด

46:44ใครเกิดมาไม่ตายปะ

46:52อย่างน้อย

46:56จักเลยทำให้เสร็จพ่อพระไทย

47:01เดี๋ยวสงยกย่องว่าผู้ตายใ

47:02นสนามรบคือผู้กล้า

47:04เจ้าพี่

47:07ของสาวดีไม่ได้ขาดผู้กล้า

47:09แต่ขาดพระราชาผู้สงธรรม

47:14เจ้าพี่พึงรักษาพระชนชีบ

47:16ไว้รอวันขึ้นเป็นใหญ่

47:18ด้วยมีเพียงท่านเท่านั้น

47:20ที่จะดับไฟสงขามนำสันติมา

47:22สู่แว่นแขวนได้

47:36เอาเถอะ

47:40ข้าจักระวังตัว

47:41ข้ามีไว้ใจ

47:45ฉันเนินดือ

47:48เพราะเหตุได้

47:50พระเอกาทศรสมมีพระบัญชา

47:54ให้ข้ามาแจ้งตัวพวกท่าน

47:56สึกครานี้

47:58ขอให้พวกท่านทั้งสาม

47:59จงร่วมมือร่วมใจกัน

48:02สังหารพระมหาอุปราชาเสีย

48:03ให้จงได้

48:08ในสนามรุ

48:10ข้ากับท่านต่างเราเว้นกันแล

48:11ะกันมาตลอด

48:13แต่ครานี้

48:15ข้าสั่งให้ผู้อื่นเราเว้นทั

48:16นไม่ได้พล่ายพลจะเสียกำลัง

48:17ใจ

48:18เงินก็ไม่ต้องเราเว้น

48:27เป็นไรก็เป็นกัน

48:33กันเถอะ page is

48:33เจาพี่จะไม่เชื่อข้าเวียวหรื

48:34อ

48:34เจาพี่จะไม่เที่ยวค่าเจียวหร

48:34ื Kickstarter

48:48ข้าอาจจะไม่ชอบส่งครับ

48:54แต่ข้าไม่ใช่คนครับ

48:58เจ้าพี่

49:05เจ้าพี่

49:06ข้าอาจจะบอก

49:14ข้าอาจจะบอก

49:34ไม่รู้ว่า ไม่ใช่ที่นี่ก็คิด

50:04ฟังค์

50:04สวัสดีที่สุดที่สุด

50:55ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

50:58ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

50:59ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

51:01ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

51:04ที่ส

51:12แค่ก็มีสีอด้ายแล้ว

Hongsawadee ตอนที่ 9 (EP.9)

Category

Transcript

Comments

Recommended