- 12 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:20เจ้า พระเจ้า สะโตมังจอแห่
00:21งอังวะ ภายสึก
00:24เจ้ากับพระมหาอุปราชา มัง
00:26จีชวาถือว่าขาดกัน
00:30เจ้าจำตอนที่เราเรียนดาบได้ห
00:31รือไม่ พระค่าอยากจับมาก
00:33ข้าก็จะบอกเจ้า ถอยน้ำ
00:40อัธิตดูให้ดีว่าเจ้าทำผิ
00:41ดต่อพ่อ ทำผิดต่อหงสาวน
00:43ี้เยี่ยงไหร่
00:45พี่มาไม่ได้แล้วจับไหม
00:46หัวออกคงอยู่เป็นแม้ จักทิ
00:49้งลูกอะไรได้
00:51ต้มขางก็เป็นเยี่ยนนี้ คุณที่
00:52ตายขึ้นพระฮาบาชาชน
00:54หาใช้พวกมักของไหม
00:56หลังพิเทียพิเศฟ ขอให้พรห
00:58าอุปราชา ดำเนินการเกณภั
01:01ยผล
01:01เพื่อนำทัพไปเตยยงทัยยา
01:06เรามีภัยผลน้อยกว่าทางหงส
01:07วัสดีมากนะ
01:08พวกเราออกไป อย่าให้มันธันตั้ง
01:10กับผม ค่าจะเป็นคนนำเอง
01:12มีแรกไปเข้าบัก
01:14อาค่าหลบบัญชาการอยู่ข้างห
01:16ลางพัยผล จะไม่ก้าบุกไปครั้ง
01:17หน้า
01:18ให้ทุกคนดูข้า ข้าไปทางไหน ให
01:20้ตามไปทางนั้น นี่คือคำสั่ง
01:22นักษันธรรม!
01:51ไม้กลับนention antique ไว้แล้ว พวกมัน
02:05ไปสำหรับแล้ว
02:16เธอท้าดู aka ยโดย พลาดค่ะ
02:16ให้ไพรพลแยก แยกกันออกเป็
02:17นกองย่อย
02:18และพวกเขาจนตีจากทุกทิตย์
02:20ทาง
02:20จะได้อยู่ร่วงกัน
02:23ขอทุกข้า
02:36มากมัน!
03:08กิดแซนพวกมันzenie!
03:18เตือนจะมันแรกน shaking!
03:26ข้า outside...
03:27อไมงตัว liti
03:55ทรันเนธตรงมาออกรบนำหน้า
03:57ใครถหาร
03:59อย่าไม่กลัวตายเสร็จได้สิว
04:00ิตเยี่ยงนี้
04:03มีหน้าเหรอ
04:05กำลังขวันทหารในโยทยาจ
04:06งเข้มแข็ง
04:34กำลังขวันทรันเนธตรงมา
04:36ก
04:36กำลังขวันทรันเนธตรงมา
04:46ก
04:47กำลังขวันทรันเนธตรงมา
04:51ก
04:51กำลังขวันทรันเนธตรงมา
04:55ก
04:57กำลังขวันทรันเนธตรงมา
05:01ก
05:02กำลังขวันทรันเนธตรงมา
05:06ก
05:06กำลังขวันทรันเนธตรงมา
05:10ก
05:10กำลังของทรุกหารเนธตรงมา
05:12ก
05:34เจ้าพระเจ้า นัน น้ำอุเลง
05:37ร้อมเราออกไว้
05:40นี่ก็สองเดือนกว่าแล้ว
05:43กำแผนเมืองยังเน่นหนา
05:45เข้าปลาอังหารยังอุดมสง
05:47บูรณ์
05:48อยากข้างวนมากเลยเพคะ
05:53ใครผลของเรา
05:56น้อยกว่าของสวัสดีหลายเท่
05:58า
06:00นะเรศจะประมาติมีได้
06:02พ่อไม่ต้องห่วง
06:04พี่นะเรศรู้ว่าเรามีคนน้อย
06:06จึงคอยหลีกเรียง
06:08ไม่ยอมเข้าต่อสู้ติดพัน
06:11หากแต่สุ่งทําสงครามแบบกล
06:13งโจน
06:36เราสงครเข้าไปเผาเซเบียง
06:38กล้องข้าย
06:39กล้องข้าย
06:41ก่อกวนไม่ให้พวกมันได้หลับ
06:42ได้นอน
06:45เฮ้ย
06:46ไม่ต้องไป
06:48เฮ้ย
06:49เฮ้ย
06:49เย้ย
06:50เฮ้ย
06:50บันนี้
06:57ใครพลหงสาวดีเริ่มอดยาก
07:01อ่อนแอ้เจ็บป่วยไปก็มากพระเจ
07:02้าคะ
07:05พวกเจ้าเกิดแลตัวที่พิศนุโ
07:08รคคงไม่รู้
07:14พื้นที่รอบอโยทยานี้เป็นท
07:17ี่รุ่มต่ำ
07:20หากผลตกเมื่อใด
07:24จากมีน้ำท่วมขังนานนับเด
07:26ิน
07:29ทับโหงสาวดีจากตั้งอยู่ไม่
07:31ได้
07:34บอกนเรธให้อดทน ยันสึกเอาไ
07:38ว้ให้ได้
07:41ผลมาเมื่อใด เราจักเป็นฝ่ายมี
07:46ชัย
08:12ข้าวหน้าฝุต
08:17ผลตกหนักติดกันสามวันสาม
08:19คืน
08:31ทุ่งรอบนอกกำแพงเมืองอโย
08:32ทยา มีน้ำท่วมขัง
08:35ของสาวดีไม่อาจตั้งทับอยู่
08:37ได้
08:40ขึ้นสิบทั้ง เดือนหก
08:52พระเจ้านานทับโหล จำต้องยกท
08:55ับกลับไป
09:05ความปลาชัยในครั้งนี้ ทำให้ส
09:08่งขับข้องพระไทยเป็นยิ่ง
09:09หนัก
09:10ข้าวหน้าฝุต
09:24โอ้โหโห
09:32ทางอุโหสวัสวัสดีเสียพล
09:33่ายพลด่วยมาก
09:35พระเจ้านานทับโรงคงต้องพัก
09:37ทุกเกรณพายพลสะสมสเบียง
09:40อายโทยาจักว่างสึกอย่างร้
09:42อยก็สองปี
09:44ระหว่างนี้ ลูกจะเร่งให้คนปลู
09:46กข้าวสะสมสเบียงไว้
09:49เรื่องฝึกตาหารใหม่ ลูกจัดก
09:51ารเองพ่อไม่ต้องกับวล
09:59ยังมีอีกเรื่องเนี่ย พี่พ่อ
10:02ยังไม่แล้วใจ
10:06เรื่องฝึกพันกันอะไรอ่ะ
10:18พ่อ
10:25พ่อ
10:26พ่อ
10:26พ่อ
10:28พ่อ
10:30พ่อ
10:32พ่อ
10:38นำ
10:55พ่อ
10:55ท่าน
11:06ฟักคอนก่อน ดีไหมเพคะ รมหมอนนอน
11:10เสือชิ่นนี้ จะสงทําอันได้
11:13รมหมอนนอนเสือดอกจึงคิดได้
11:21หากต้องเตรียมตัวรับสึกให
11:23ญ่อีกคราว
11:26เจ้าจักเพราะเมื่อได้
11:29ปรึกทหารใหม่ไม่เกินปีหนึ่
11:31งพระเจ้าค่ะ
11:33แต่สึกที่ผ่านมา
11:34Yoon ทำไรนายุงฉ knotsเสี่ยหายไปมาก
11:38เรื่องเสเบียงนี่
11:43ต้องมีสองปีพระเจ้าค่ะ
11:46เราต้องขยายที่นา
11:48ปลุกเข้าเพิ่ง ปลุกยุงฉã
11:50ran กักตรุงเสเบียง
11:54เริ่งมือกเข้า
11:59ร้อเมื่อใด ให้บอกพ่อมา
12:08จากส่งทําการใดไหมคะ
12:16เอาสุพันธ์กระยา
12:20กลับคืนมาให้แม่อย่างไรเรา
12:27แอบหรองให้คิดถึงลูก
12:31เพรกว่าเราไม่เห็นเลย
12:59บัดนี้มังเลตยาเจ้าเมืองอั
13:02งวะถึงแก่พี่ราไหล
13:05ด้วยอังวะเป็นเมืองใหญ่
13:07มีความสำคัญต่อความมั่นค
13:08งของหงสาวดี
13:11เราจึงขอแต่งตั้งให้มังแย่
13:13จอชวา
13:14ดำรงตั้งแหน่งพระเจ้าอังว
13:15ะสื่อไป
13:35เป็นพระมหากรุณาที่คุณ
13:38เป็นพระเจ้า
14:13เอาไปทั้งหมด
14:15ไป
14:19เก็บขอของค่าให้มาดีๆ
14:24เจ้าพี่
14:27พรุ่งนี้จะเสด็จเลยหรือ
14:31จะอยู่ไปทำไม
14:34ข้าไปเป็นใหญ่ที่อังวะ
14:36ฉันดีกว่าอยู่ของสาวดี
14:39แต่ต้องเป็นรองเจ้าพี่มังจี
14:41ชวาอยู่ดำไป
14:45เอาไปให้หมด
14:47เจ้าพ่า
14:59มังจีนหรอ
15:02เจ้าอยู่ลำผังทางนี้
15:04ยาวแต่กิมตะนอน
15:07เป็นหูเป็นตาให้เสด็จพ่อด
15:08้วย
15:09ถ้าไม่ไหวใจเจ้าพี่
15:14นี่เห็นขี้นี่กดใส่
15:28เมืองใหญ่น้อย
15:30ที่อยู่ใต้อำนาจหงสาวดี
15:32เริ่มแข่งข้อ
15:34ทระเจ้านั้นทบุเรง
15:36จึงต้องเร่งสร้างสายสัมพั
15:38น
15:38กับเจ้าประเทศราตต่างๆ
15:44จึงพระราชธานมินธเว
15:46ให้เสกสมรสกับเจ้าเกาหลัด
15:49เชื้อสายเจ้าฟ้าไทยใหญ่
15:53และให้ติดตามมังแย่จอชวา
15:56ไปพำนัดที่อังวะ
16:03ยังความสกเศรา
16:05ให้แก่พระพี่นางเป็นล้นพล
16:16สวนข้าก็เตรยมไพ้พล
16:21และสะสมข้าวปราอาหาร
16:24เพื่อการรบทั้งใหญ่
16:27ที่กำลังจะมาถึง
16:38มีสายมาจากพระราชมารดาเพคะ
16:53ก็ไม่ได้
17:09เดี๋ยว
17:10ทางเจ้า
17:15เฉด็จพ่อทรงพระประชวนหนัก
17:18หมอหลวงถวายการรักษา แต่พระ
17:20อาการมีแต่ทรงกับสุด
17:23มีพระประสงค์จากเห็นหน้าลู
17:26กสักครั้ง พระสุพันธ์กระยา
17:28จงเร่งเสด็จมา หากชักช้าจั
17:34กมิทันการ
17:43ทหัวทางว感謝 piers
17:46ทุกข้ Ин assumedหรอ
17:50ที่พระประตี
18:31ความในสารนั้นคือกลลวง
18:35แม่กับพ่อหาเหตุให้เจ้าได
18:38้กลับอโยทยา
18:40แม่ต้องส่งข่าวถึงสุพั
18:41นกระระยะแจ้งว่าพ่อเจ็บหน
18:44ักหน้าอยากให้ลูกกันให้มาดู
18:45ใจ
18:46ร ingredients are not applied and artificial
18:50มันเป็นกลสึกจักมาทือสาร
18:53보다พ่อห์อันไดเหล่า
18:56เหม่อมฉันเข้าใจแล้วต่อให
18:58้ท Melanie gewียงปันใด
19:00หากลูกขอกลับมาดูใจพ่ออย่
19:02างไรก็ต้องให้กรับมา
19:07แต่ทางนั้นไม่ยอมแน่พระเจ้า
19:08ค่ะ
19:09ไม่ยอมก็รบสิวะ
19:12ได้ตัวประกันคืนมาแล้ว
19:14จะรบก็รบ หาได้พลันไม่
19:24แลครานี้ จักไม่ต้องกลักผงสา
19:27วดีอีกต่อไป
19:54จึกเสด็จเมื่อได้
19:57หากทรงโปรดเกล้าว หม่อมฉั
20:00นก็จากเดินทางทันทีไหมคะ
20:07ขอด้วยช้า
20:09การแสดงความก็ตอนอยู่ต่อผู้
20:11ให้กับเหนิดถึงเป็นสิ่งส
20:12ำคัญ
20:16หากมีให้เสด็จไป ผู้ใดรู้เข้า
20:19จะขอรหาได้พระเจ้าค่ะ
20:30อย่าจันต้อให้กลองสาหาร ติ
20:35ดตามมาราคาขับวนเสด็จให้จ
20:37งดี
20:38อย่าให้มีเพศภายใดๆระหว่างท
20:40าง
20:41พระเจ้าค่ะ
20:43เป็นพระการุณาไพยคะ
20:45เธอ
20:46เธอ
20:48เธอ
20:49เธอ
20:51เธอ
21:00เธอ
21:16จิบ
21:19เรียมตัวกับอโยทยา ช่วยเราเก
21:21็บเข้าเก็บของด้วย
21:22เอาไปมากนอนสักเท่าใดเพคะ
21:25ของสำคัญ ของมีค่า
21:30ขนไปให้หมด
21:32เพคะ
21:51พ่อจ้า แล้วจ้า
21:53เจ้ารำมีอะไรหรือ เสียงดังเช
21:56ี่ยว
22:00มาเดี๋ยวจากของสวดีมาส่งเขา
22:03พี่กำลังจะได้กลับบ้านแล้ว
22:04จ้ะ
22:07ฮะ
22:08พ่อ
22:09ได้ยินหรือมั้ย
22:11รู้จะได้กลับบ้านแล้ว
22:13ห่อ
22:14ห่อ
22:14ห่อ
22:15ห่อ
22:23รู้หรือมันที่ของสักเท่า
22:24รวังเท่า
22:26ตอนหนับ
22:51เธอมันสิ
22:52นาย บุญกาล
22:52กลุย
22:52แนว
22:53งานขาบอร์เฉลิบ
23:08เอ้ย
23:10พระหยาจันตัว
23:12มีอะไร
23:12โป้ไว้หรือ
23:13ขอได้ชะ
23:14เราโดนสุ้มโจมตี ประเจ้าข้
23:16า
23:18ขอให้เธอ ขอให้ทำ ขอให้
23:24มาเดียวก่อน
23:24ขอให้ทำกับผมเฉาวะดี
23:26มาเดียวก่อน
23:27หยุดก่อน
23:28ไป
23:30เธอให้ไปให้ได้
23:32หยุดก่อนสิ
23:43เสด็จพ่อ
23:48ไว้อย่างไร
23:49ขอบวนเสด็จถูกซุ่มจมตี
23:54พี่อาจารย์โตกรว่าจะมีคนท
23:55ุดยศ
23:56จึงเชิญเสด็จพระสุภัณฑ์ก
23:57ระยายกลับมายังหงสาวดีแล้
23:59วพระเจ้าค่ะ
24:06ดี
24:08ทำได้ดีมาก
24:12แต่ลูกยังมีข้อสงสัย
24:16เหตุใดเสด็จพ่อจริง
24:17มีโปรดให้องค์พระสุภัณฑ์
24:19กระยายา
24:19เสด็จกลับอโยทยาเหล่า
24:26พระนานคือแก้วตาดวงใจของ
24:28อโยทยา
24:33หากได้คืนกลับไป
24:36ผมจะปิดตียินดีก็นักหนา
24:44แต่ในเมื่อพวกมันเป็นสัตรู
24:46กับข้า
24:47ก็อย่าหวังฉันได้มีสุขส
24:49มใจเลย
25:11พระจับไม่จ้า
25:14พระพินามาไม่ได้แล้ว
25:16เฮ้
25:18จะอะไรนะ
25:20วันอาทิตย์
25:30แรมสิบสามข้ำ
25:32เดือนแปดปีข้าง
25:37สมเด็ดพระมหาธรรมราชาที่
25:39ราช
25:41ถึงแก่นาหริพาน
25:43มันอาทิตย์
25:45มันอาทิตย์
25:56ได้แล้ว
26:16สมเด็ดพระรรมบาท
26:26บงค์
26:26ธรรมกฎ ลักษณะอัคระวุลิ
26:29โสดม บรมนอนราเจ้าฟ้านเรธ
26:33เชษฐาทิปดี
26:35ขอบคุณคุณ
26:39ในวรโรกาสนี้ สมเดชร์พระเจ
26:43้าอยู่หัว ทรงแต่งตั้ง พระเอก
26:47าทศรทธ ผู้เป็นสมเดชร์พระอน
26:51ุชาที่ราด
26:53ให้ดำรงพระยศ พระบาทสมเดชร
26:57์ เอกาทศรุทธรอิสวร ปรมน
27:01าดบพิษฐ พระพุทธเจ้าอยู่หั
27:03ว
27:06สงมีพระอำนาด เสมอด้วยพระเจ
27:10้าแผ่นดินทุกประการ
27:11โอ้โฮไฮเชิร์
27:22โอ้โฮไฮเชิร์
27:24โอ้โฮไฮเชิร์
27:38ข้างนี้
28:05อุกเจ้ารอทรงนี้
28:07มาเจ้ามา
28:40เจ้าพี่...
28:42เจ้าพี่ยา...
28:46ไม่ต้อง
28:52อย่างน้อย
28:55แค่ก็ควรจักได้เท่าไว้พ
28:56ระพร
29:12หน้าทีนี้เวลานี้เจ้าพี่คือเจ
29:16้าพี่น้องชายคือน้องชาย
29:23ข้าขอไป
29:27เรื่องพระพี่น่ะ เข้าไม่อยากทำมั
29:29นได้ได้
29:33ข้าเจ้านั้นเธอบูลเอง
29:35ทำกับเราเยี่ยงสโต
29:37อยู่ร่วมฟ้ากันไม่ได้แล้วเจ้
29:39าพี่จะว่ากอะไร
29:49ข้านี่ตัวเองมานานมากพอเหรอ
29:55ข้าเป็นลูกพอ
30:01เป็นพระมหาบราชาแห่งหงส
30:03าวดี
30:16เป็นหน้าที่อันติดตัวมาตั้
30:18งแต่เกิด
30:23ชอบหรือไม่
30:27ก็มีอาจเปลี่ยมเป็นอื่นใด
30:28ได้
30:45หน้าที่เป็นดังเมกหมอก
30:49บทบังดวงตะวัน
30:56ข้ามาที่ทานของเราทั้งสอง
31:02จึงนี้อาจเป็นจริงได้
31:18วันนี้
31:22ที่มาล่าเจ้า
31:46เราสองคน
31:50จากมาเจอกันที่นี่
31:54ครั้งนี้
31:57เป็นครั้งสุดท้าย
32:10ป่าจากนี้
32:12ก็ต่างทําหน้าที่ของตัว
32:15mist
32:16ผู้หญิง
32:16นี่
32:17เป็นครั้งสวัสSt 73
32:22стати
32:22นพละ
32:51ที่เราเคยสามารถไหม
32:56ว่าเราทั้งสองจะมีทำรายกัน
33:02ข้าขอยกเลิกหันสาบาท
33:09ตั้งแต่นี้ไป
33:12หากพบเจอกัน
33:16มีว่าผู้ใด
33:17ก็ไม่ต้องยังมือ
33:24ก็ไม่ต้องยังมือ
34:03ข้าวทัพหงสวรีภายแพรต่
34:05ออโยทยา
34:07ทำให้บันดาหัวเมืองประเทศรา
34:09ช
34:10พากันแข็งเมือง
34:14ขอเดชะ
34:15เจ้าฟ้าเมืองก่อง
34:17ถือเอาพันดเรศเป็นเยี่ยงอย่
34:19าง
34:19กอบการกระบบทพระเจ้าค่ะ
34:23ให้มังแย่จอชวายกทับไปปร
34:25าบร้าม
34:26พระเจ้าอังวะ
34:28เพหลานี้ต้องรักษาเมืองอังว
34:30ะ
34:31ป้องกันแนวลบบหัวเมืองไท
34:33ย 공ีให้ให้กันด่างกระเดืยงพ
34:34ระเจ้าค่ะ
34:35ข้างพระเจ้าตรองอูก็ประชวน
34:37หนัก
34:39skeleton at once
34:39มาเป็นเวลาล้ายเดือน
34:41พระเจ้าค่ะ
34:48อย่างยาก ถ้าผู้ได้ใช้ก็มีได้
34:53มังจีนอง
34:55พระเจ้าค่ะ
34:57ข้าขอแต่งตังให้เจ้าเป็นแ
34:58ม่ทับ
34:59นำไพ้พลสิบมืน ไปปราบกระ
35:01บทเมืองกล่องแทนเรา
35:03รับด้วยกล้าว พระเจ้าค่ะ
35:09สุนยธยา
35:12พากปล่อยไว้ เมืองอื่นจะเอาเป็
35:15นเยี่ยงอย่างมิสิน
35:17คำหาอุปราชา
35:28จงนำทับไปตีเมืองอายธยากลั
35:30บคืนมาให้จงได้
35:38รับด้วยกล้าว พระเจ้าค่ะ
35:48กลางเดือนสิบสอง
35:51มังจีชวา
35:54นำผลยี่สิบมืน
35:56เดินทับมายังอายธยา
36:04เป็นพระปรีชาของพระหมาอุปร
36:06าชาโดยแท้
36:07ที่ให้เปลี่ยนเส้นทางเดือนทับ
36:08ใหม่
36:12ค่ะคำนวนดูแล้ว
36:15ผากใช้เส้นทางที่ผ่านดามพระเจ้
36:17าดีสามองค์
36:18จากลุถึงอายโยทยาได้เลยกว่
36:20าเส้นทางเดิมที่ผ่านดามแม่ล
36:21ะเมา
36:25ใครผลจากมีแน่ละจนเกินไป
36:29ฟ้ามหาอุปราชาสมมีพระเม
36:31ตตาแล้ว
36:32กำลังใจของตะหาในชาดีก
36:34ว่าทุกครั้ง
36:36เราต้องเอาใช้ได้เป็นแน่พระจบ
36:38ค่ะ
37:01ขอเดชะพระอายามิพรกล่าว
37:05พวกเจ้าซ้อมดาบต่อไปไม่ต้
37:07องหยุด
37:07พระเจ้าค่ะ
37:15ลุกกินเดี๋ยวเจ้าขาว
37:17ระหว่างเราพี่น้อง
37:19อย่ามากวิธีอยู่ดีต่อง
37:21พระเจ้าค่ะ
37:29มีอันได้ว่ามล่ะ
37:31กองสอดแนมแจ้งมาว่า
37:33พรับของพระมหาอุปราชา
37:35เข้ามาทางนามพระเจศดีสามองค์แล
37:36้ว
37:43ในเมื่อเรี่ยงไม่ได้
37:45ก็ออกไปตั้งรับเธอ
37:46อย่าให้ศึกติดพันใกล้พน
37:48คร
37:56ประเจ้าค่ะ
37:57บ้าศึกติดพันใกล้อม
37:58ประเจ้าค่ะ
38:03ก็ออกไปรับทับหงสาวดี
38:05รับถึงด้วยก้าค่ะ
38:13ข้าขอส้องแล้วพวกเอง มา
38:35ตอนที่ข้าอยู่หงสวดี
38:37ได้อาติสินบนพวกคราม
38:39ให้หลอกใบพระชาตาของพระมหา
38:41อุปราชามาเก็บไว้
38:43คิดว่าสักวันจะได้ใช้
38:57พระคุณเจ้าไม่ความรู้แตกชา
39:00ช่วยตรวจดูดวงพระชาตา
39:02เทียบกันกับของพี่ชายค่าให
39:03้ด้วยเธอ
39:07หากทั้งสองพระองค์
39:09ต้องประจัดหน้ากันแล้วไซ่
39:11มันจะเป็นเช่นไหร่
39:13ที ที่ ที่ รีบต้องสวัสดี
39:15ที่ รีบต้องสวัสสพ
39:20ของพระห์ satisfied
39:20มันจะเปิดเลย
39:25ของพระตของพระตาม
39:27ที่ที่ ปลอดติสักวัน
39:44ก็อะไรพระคุณเจ้า
39:47ข้ายกทับออกจากอโยทยา
39:59ไปรอรับกลองทับคุงสาววะ
40:00ดี
40:02แต่แค่ออกพ้นประตูเมือง
40:05มันมีข้าวร้าย
40:11ขอได้ชะ ถ้าอยากให้พี่ชัยขอ
40:13เข้าเฝ้าพระเจ้าค่ะ
40:24บัตรนี้ท่านเป็นอย่างอธิบร
40:25ีกมร้อมพระราชวัง
40:27เหตุใดจึงมาถึงนี้
40:29หรือว่าในพนคอยมีเหตุอั
40:30นไหน
40:33หาไม่ได้พระเจ้าค่ะ
40:35ด้วยพระมหาเทนคันช่องได้ปล
40:37ุกเสกภาประเจ้าไว้
40:38แต่ด้วยความชราก็หลงลืม
40:41จึงให้กระหมอมนำมาถวายพระเจ้
40:42าค่ะ
40:52ขอบใจท่านยิ่งนัก
40:54ไอ้สี
40:55อันนี้
40:56เองจงพาท่านเจ้าคุณ
40:58ไปแจกจายพระเจ้าให้กับเราจ้า
41:00หารเธอ
41:02รับด้วยก้าพระเจ้าค่ะ
41:12ทุกคน มารับท่านประเจ้าของพระ
41:14มหายในคันช่องกันเร็ว
41:17ถามนุ้นเข้ามา
41:19หลวดูปุ่ม
41:22หลวดูปุ่ม
41:46หลวด
42:15ท่านเจ้าคุณมีเห็นไหม
42:19พ่ออยู่หัวทรงกระทำสึกด้วย
42:20พระมหาอุปราชาหลายต่อหล
42:22ายครั้ง
42:23ทุกครั้งทั้งนั้นร้วนเป็นฝ
42:24่ายพ้ายแพ้
42:26แต่พระมหาอุปราชามีเคยบา
42:28ดเจ็บแม้แต่น้อย
42:29พวกท่านก็เห็นอยู่
42:33ต่างฝากเอาต่างหลกเตียงที่จะ
42:34ทำรายกันนั้นแหล
42:38ข้าติดตามพ่ออยู่หัวมาตั้ง
42:39แต่ยังทรงพระยาว
42:41ก็รู้ดีว่าทั้งสองพระองค์ท
42:42รงรักใครกันดังพี่น้อง
42:44อีกทั้งยังเคยช่วยเหลือเก้
42:45อร์กูลกันมาหลายครา
43:11พี่ท่านเช้าคุณกล่าวมา จัก
43:13ให้พวกข้าทำอะไรเล่า ลองว่ามาถึ
43:15ง
43:17ข้าเอกาทศรทลงเป็นห่วงพ
43:19ระเชศฐานัก จึงให้ข้าตามเฉดย
43:21์ไปกล่าบนรมศการพระมาหาเทน
43:23คัญช่อม
43:27พระข้าวข่างแล้วแล้ว
43:30ก็อะไรหรือ ประคุณเจ้า
43:34อันว่าดวงพระชาตาของพระม
43:35หาอุปราชาบังจีชวานั้น
43:40จากช่วงปีนี้ไปจนถึงปีหน้
43:43า
43:47ถึงคลาเคราะหนัก
43:56อาจจักถึงคาดเลยด้วยซัม
44:01พระชาตาถึงคลาดเลยเทียวรึ
44:03ก
44:28ขอราร์งไว้
44:30ขอมีซี
44:31กะ contracted
44:31แดงช่วงได้
44:48ๆ〜
45:20เทียมกัน
45:31เซียงนกเซียงกาทะชัด
45:33โอ้ว ไอ้หมุยมันซอนค่ะ
45:36ถึงจะเหมือนเซียงนกเซียงกา
45:38แต่เวลาหลงป่า ก็ใช้เป็นสั
45:40ญญาณเรียกหากันได้นะจ๊ะพี่
45:42งั้นด้วย
45:45เช่นนั้นสอนพี่บ้าง
45:51เมื่อวันข้างหน้าเราจักส่งส
45:54ัญญาณเรียกกัน
45:56ได้สิ
45:58จ๊ะพี่กลางใบ
46:01อับลง
46:03เช่นนี้
46:06เป๋า
46:07จ๊ะพี่เป๋าจะเย็นเย็น
46:16เจ้า
46:17ทางนาชิคก็รอด้วย
46:17เยอะ
46:21เยอะ
46:22เยอะ
46:28เยอะ
46:29เยอะ
46:31เยอะ
46:32เยอะ
47:02ขอบคุณคิดต่อดในตัวสิ
47:28ข้า ยังคิดสงสัยยอ่ะ ว่
47:30าจะเสด็จมาหรือไหม
47:34ตอนแรกที่ได้ยินเสียง ข้าก็
47:37แทมีเชื่อหู แต่อย่างไรก็ต้อง
47:43มาดู มีอะไรว่ามาเถอะ
47:49ข้ามีเรื่องสำคัญมาเล่าให้ฟั
47:51ง
47:56พระชัตาถึงข้าเลยทีวรึ
47:59พระมหาเทียนทําหน่ายว่า ภาย
48:02ในปีนี้ไม่เกินปีหน้า
48:04พระมหาอุปราชาจักสิ้นช
48:06ีบในสนามรบเป็นแน่แทะ
48:10ข้า
48:14ต้องตายกันนั้นดื่อ
48:17ตายแล้วเป็นเช่นใด ใครเกิดมาไม
48:36่ตายปะ
48:39เจ้าพี่ไม่เชียข้างังเลย
48:44ข้าเชื่อ
48:49ขอบรัฐไทยทีมาบอก
48:56แต่ข้าเป็นแม่ทํา ออกให้รู้
48:59ทั้งรู้ ก็ต้องสู้ไปจนกว่าต
49:02ัวจะตาย
49:10อย่างน้อย
49:14จักได้ทำให้เสร็จพ่อพ่อพระ
49:16ไทย
49:19ด้วยทรงยกย่องว่าผู้ตายใน
49:20สนามรบคือผู้กล้า
49:22เจ้าพี่
49:25ของสาวดีไม่ได้ขาดผู้กล้า
49:27แต่ขาดพระราชาผู้ทรงธรรม
49:32เจ้าพี่พึงรักษาพระชนชีบ
49:34ไว้รอวันขึ้นเป็นใหญ่
49:36ด้วยมีเพียงท่านเท่านั้ง
49:38ที่จะดับไฟสงขามนำสันติด
49:40มาสู่แว่นแขวนได้
49:54เอาเธอ
49:58ข้าจักระวังตัว
49:59ข้ามีไว้ใจ
50:03ฉะเนินดือ
50:06เพราะเหตุได้
50:08พระเอกาทศรสมมีพระบัญชา
50:12ให้ข้ามาแจ้งตัวพวกท่าน
50:14สึกครานี้
50:16ขอให้พวกท่านทั้งสาม
50:17จงร่วมมือร่วมใจกัน
50:20สังหารพระมหาอุปราชาเสีย
50:21ให้จงได้
50:26ในสนามรุ
50:28ข้ากับท่านต่างราเวนกันและ
50:29กันมาตลอด
50:31แต่ครานี้
50:33ข้าสั่งให้พวกอื่นราเวนท่าน
50:34ไม่ได้พล้ายผลจะเสียกำลังใ
50:35จ
50:35เงินก็ไม่ต้องราเวน
50:45เป็นไรก็เป็นกัน
50:51เจ้าพี่จะไม่เชื่อข้าเทียวหร
50:52ือ
50:53ข้าอาจจะไม่ชอบส่งคราน
51:12แต่ข้าไม่ใช่คนข้า
51:16เจ้าพี่
51:25เจ้าพี่
51:47ข้าข้าข้าข้า
52:30หรือคำทํานายของพระมหาเทนจะ
52:31ผิดพลาด
52:34ที่ต้องตายในสึกนี้ หลางทีจะ
52:36มีใช้ค่า
52:37หากค่าต้องตาย ด้วยน้ำมือพ
52:40ี่
52:49ค่าต้องตายในสุดที่น้ำ
53:18ก็ค่าต้องตายร่อย ในนำมือพ
53:25้าโมง
53:39น vibrant New Heaven
53:40ที่ไว้
Comments