- 2 days ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00:00สุดท้ายปี
00:00:27ไป ออกแรงดึงเลยนะลูกพวก
00:00:29เจ้ามาท่านพ่อ
00:00:31ออกหนึ่ง
00:01:01ท่านพ่อ
00:01:02กินข้าวได้แล้ว
00:01:04ได้มาแล้ว
00:01:11บอกแม่เจ้าว่า
00:01:12ไม่ต้องเหลือข้าวไว้ข้านะ
00:01:14เจ้าค่ะ
00:01:29เจ้าไม่เหมือนมาเก็บเกี่ยว
00:01:32เจ้าก็ไม่เหมือนชาวหน้า
00:01:35ถ้าหรือในยุทภพ
00:01:40เสนอแย่ให้สำนักหุ้ยทงท
00:01:42ุกคนอื่นข้าตาย
00:01:44ผู้สำระรวมคิดทั้งหกคน
00:01:46หลวนเป็นคนเสนิดของเขาตอน tolerate
00:01:48ถ้า solemn Post
00:01:49ถ้าหนึ่งในนั้นคือเจ้า
00:01:52เจ้าเป็นใคร
00:01:56เย่เหลียง แห่งสำนักคุยท
00:01:58ุง
00:02:23ขึ้นไปขึ้นักสับภัย!
00:02:54ค่าคนต้องทดใช้ด้วยชีวิต
00:02:56ค่าเหยียบร้ายนาของเจ้า
00:02:58ค่าจะทดใช้ด้วยเงิน
00:03:07อย่าไป
00:03:09พวกเขา
00:03:10พวกเขารอเจ้าอยู่
00:03:13เด็กคนนั้นก็รอค่าอยู่เช่นก
00:03:15ัน
00:03:43เด็กคนนี้ไม่ส่งเสียงเลยสักแ
00:03:44อ
00:03:49จะมาใส่อารองอยู่เหรอ
00:03:51ถ้าเจ็บมากพอเดี๋ยวนางก็ส
00:03:53่งเสียงเอง
00:03:58จะข้าอารองได้ยังไงล่ะ
00:04:04เอาของอารองคืนมา
00:04:07อารองจะเจ้าลงมา
00:04:13เอาคืนมา
00:04:15แม่อารอง
00:04:16แม่อารอง
00:04:30เตรียมพร้อม
00:04:31เดี๋ยวเหลือง
00:04:32เจ้าสำนักมีคำสั่ง
00:04:34จะไม่ใช่คนของสำนักหุ้ยทงแล
00:04:35้ว
00:04:35ถ้าเข้าประตูมาอีกค่าไม่เว
00:04:37้น
00:04:41ใครขวางค่า มันต้องตาย
00:04:46ได้
00:04:54ให้กลับ
00:04:55หุ้ย
00:04:56หุ้ย
00:05:25นายกลับกลับขยังมี
00:05:55เฮ้ อร์ อร์
00:06:10แย่เหลียง
00:06:16ปล่อยนัง
00:06:18แย่เหลียง
00:06:20เจ้าจะเป็นพี่น้องข้านะ
00:06:23พี่น้องเหรอ
00:06:24แน่นอนว่าเป็นพี่น้อง
00:06:26พี่น้องร่วมสาบัน
00:06:28ได้
00:06:29น้องสาม
00:06:31แล้วเจ้ากลับมาทำไม
00:06:33ในยามทุกอยาก
00:06:34พี่น้องควรเพิ่งพา อ Dana
00:06:35ฟากชีวิตให้กัน
00:06:37คู่ได้เทินธรยศพี่น้อง
00:06:39ต้องได้รับท 입니다
00:06:40สวันและมนุษย์
00:06:41มั้ยคำว่าเจ้ากลับมา
00:06:42ก็เพrz этRET rotationsให้พี่ยายซินะ
00:06:44ท่านสมรูร่วมคิดกับคนอื่
00:06:45น
00:06:45ข้าพี่ยายสิ่น
00:06:56ของอะไร
00:06:57ดูเหมือนว่าไม่ได้บอกเจ้า
00:06:59เด็กคนนี้
00:07:01นังไม่เชื่อ 나서เค้าก็ชั่ง
00:07:02ทำไมอาจสามนางก็ยังไม่เชื่อเด
00:07:04ี๋ยวเรา
00:07:05นี่เป็นความรับของเราสองคน
00:07:07ปล่อยนางลงมา
00:07:08ปล่อยนางลงไปเหรอ
00:07:11ได้
00:07:12เรleaseฬ kleine
00:07:41นางลงไป
00:07:53นั่น!
00:08:14แย่เหลียง จะต้องรีบหน่อยนะ
00:08:56ไป ไป
00:09:03รากาศตามล่าทั่วอยู่เธอพับ
00:09:08สำนักหุ้ยทงมอบรังวันน
00:09:09้ำจับ
00:09:10สังคัณหันแย่เหลียงและเซ
00:09:11ินฟะเย็นเห็น
00:09:12เป็นต้องเห็นคน ตายต้องเห็นสบ
00:09:29คนรายแย่เหลียงชั่วรายสะมาร
00:09:31ข้าโครบครัวข้าวดีเซินอี
00:09:33เย่
00:09:34รักภาตัวบุธสาเซินฟะเย็
00:09:35น
00:09:36ลบหนีไปจากสำนักหุ้ยทง
00:09:38พูดแท่บอ congratulations. moyensฟาสสำหรักจะ
00:09:40มีเราควั Nirwani หวันอย่างงาม
00:09:42parcก indirect ทัวธูย สีเหนียง Earl Peng esg
00:09:44ชนเยEp得สี่เหนียง นี่ไปทาง y edu
00:09:45ชนไปทาง十 slit
00:09:48ทาง ir indians gع
00:09:48และแย่เหมียงน่าจะเดาได้ว่
00:09:56า พวกเราคำลังวางคนไว้ที่ประต
00:09:59ูเมือง
00:09:59อีกกี่คน
00:10:03เย Kaiser Emil Perché
00:10:05condicionesสิ
00:10:06อีกดีimo
00:10:08ท่านสงสัยว่า เขาเล่าเสืออ
00:10:10อกจากท่ำหรือ
00:10:13อย่างน้อยก็แค่โยนหินถามถ
00:10:15่าง
00:10:18ข้ามให้เจ้าลงมือ
00:10:21เป็นการทดสอบความอดทน
00:10:25สุดท้ายเขาเป็นฝ่ายที่ทนไม่
00:10:27ได้ก่อน
00:10:30ตอนนี้เด็กนัดอยู่ในเมือง
00:10:32เขากิดว่าหลังจากที่พอร้อ
00:10:34ได้ข่าวแล้ว
00:10:35จะเคลื่อนพทออกไป
00:10:37ถึงตอนนั้นจะเริ่มย้อนมา ช่วย
00:10:39เด็ก
00:10:43พวกเราต้องหาเด็กให้เจอกด
00:10:46รอให้เขามาติดกับ
00:10:48เด็กอยู่ที่ไหน
00:10:50บาทเจ็บก็ต้องรักษาสิ
00:10:53ไปค้นหาโรงหมอทั้งหมดทั่วม
00:10:55ือ
00:10:55ได้
00:10:57ท่านจะไปไหน
00:10:59โจนไปทางตะวัตตบ
00:11:01ข้าไปทางตะวัตต์ออก
00:11:03คราวหน้ารีบหน่อยละ
00:11:10คำพูดของเจ้าสำนัก
00:11:11เจ้าได้ยินชัดหรือมาก
00:11:12ได้ยินชัดชัดแล้ว
00:11:14ข้าวหน้าข้าน้อย
00:11:15เจ้าเรียบรายงาน
00:11:21เจ้าฟังผิดแล้ว
00:11:22เจ้าสำนักบอกให้ชาติหน้าเจ
00:11:24้าเรียบหน่อย
00:11:39ลูกค้ามาทำอาการป่วยเหรอ
00:11:42ถามหาคน
00:11:45ข้าอยู่ในที่ห่างไกล
00:11:48และไม่มีใครมารักษา
00:11:58ท่านรู้ได้ยังไงว่าค้ามาถ
00:12:00ามอะไร
00:12:00ท่านหมอพูดเท่ารีบนะ
00:12:20คืออย่างนี้
00:12:22ก่อนหน้านี้น้องสามพาบุธสาว
00:12:23ค้าออกไปหาหมอบอกว่าจะไปหาหม
00:12:25อที่เคยรู้จักกันทางตะวัด
00:12:27ออกของชาญเมือง
00:12:28ตอนนี้บุธสาวค้าไม่เป็นไรแล
00:12:29้ว
00:12:29ข้าจริงตั้งใจมาขอบคุณ
00:12:31สรุปว่า
00:12:33ไม่ใช่ที่นี่เหรอ
00:12:41เขาพูดตามตรง
00:12:43บุธสาวคนนี้เป็นลูกนอกสมร
00:12:45ถของค้า
00:12:47น้องค้าต้องกำทัพไฟว่า
00:12:49ห้ามเปิดเผยให้ผู้อื่นรู้ใช่ไ
00:12:52หม
00:12:58ไม่ทราบน้องท่านนี้มีนามว่
00:13:00าอะไร
00:13:00เย่เหลียง
00:13:04คนที่พาเด็กมาด้วยเป็นสตรี
00:13:07มาเมื่อรัส
00:13:08ประมาณหนึ่งช่วยจำ
00:13:10หลงโป้รันแห่งสำรักคุ
00:13:11้ยถูง
00:13:12ขอบคุณหมอผู้เท่า
00:13:13ไม่ต้อง ไม่ต้อง
00:13:15ไม่ต้องมากพิธีเหรอ
00:13:17ท่านไปจะขอในยุธรรม
00:13:20ทำให้ตายยังไม่เป็นธรรม
00:13:24ต้องก้มคำนับหนึ่งครั้ง
00:13:29ท่านไปกัน
00:13:35เย้น
00:14:01นึกไม่ถึงว่าการรอครั้งนี้ ล
00:14:03ำบากให้เจ้ารอมาสิบปี
00:14:06คนเรามีชีวิตยืนยาว รอดหั
00:14:08นสิบปีจะเป็นไรไป
00:14:15หนังไม่เป็นไรใช่ไหม
00:14:19ฟังเยี่ยนผ่านหายนาครั้งนี้มา
00:14:21ด้วยตัวคนเดียว จึงมีนิสั
00:14:23ยค่อนข้างดือหรัน
00:14:29ฟังเยี่ยน ก่อนที่พ่อเจ้าจะต
00:14:32าย ได้ฝากคำพูดไว้ให้ค่าหร
00:14:34ือไม่
00:14:36นมปุหรันบอกว่า เจ้าออกของ
00:14:37เขาไป ตอนนี้เจ้าบอกค่าได้ไหมว
00:14:39่ามันคืออะไร
00:14:41ถ้าเจ้าไม่อยากบอก งั้นก็อย่า
00:14:47เพิ่งบอก
00:14:49พวกเรานี้ออกไปก่อน
00:14:52จริงสิ
00:14:56พวกเขาไปหาโรงหมอชันเมืองตะ
00:14:57วันออก ข้าหมอผู้บริสุดไป
00:15:00ด้วยหูตาของสำนักหุ้ยทง
00:15:02น่าจะหาที่นี่เจอได้ไหมช้า
00:15:06มากันแล้ว
00:15:09ตอนนี้เป็นช่องทางการติดต่อ
00:15:10ของสำนักหุ้ยทง จะดิ่งที่
00:15:12สี่เนียงวางไว้ตามท้องถนนเพ
00:15:13ื่อสงข่าว
00:15:14ทันทีที่มีข่าว ทั่วเมืองร
00:15:16้วนเป็นหูเป็นตา ข้าจะรัง
00:15:17นางไว้ เจ้าพายเยี่ยนเออไปก่อน
00:15:19ไม่ ทั่นพานๆ ท่านมีวรุยืชส
00:15:22ูงท่องแบบนี้มีโอกาส ชะนา
00:15:23มากกว่า ข้าชุดสำริวจ Louvre
00:15:28ดทุกข้าวสรีสิบลี ข้ามท
00:15:30ุกข้าวสรีไป มินาภา พินา
00:15:31ภาลงไป ก็อ prとومแหลวง
00:15:34ข้าจะพิยามถึงเวลานางไว้ ผ
00:15:35กท่านกออกจากประต вышеพายในหนึ่
00:15:36งแคล้อให้ด้วย
00:15:37เอาเจ้าเหรอ
00:15:41ในเมื่อข้าเลือกจะอยู่ต่อ
00:15:43แน่นอนว่าต้องคิดแผนเอาต
00:15:45ัวรอดไว้แล้ว
00:16:13ร้ายงาน ไม่มีใครอยู่
00:16:14ร้ายงาน ไม่มีใครอยู่
00:16:16เขาจะไปหา
00:16:23สีชายังเข้มอยู่ พึงริ้นออก
00:16:26มา
00:16:27มีคนใครมาเหรอ
00:16:30ใช่
00:16:30ไม่นางเขาไม่ได้วางยาพิศในช
00:16:32าเหรอนะ
00:16:42แม่นางรีบอยู่สินะ
00:16:45สิบปีก่อนเจ้าถูกพวกเจ้าช
00:16:46ล่างล้อมจงอบติ
00:16:48เพื่อช่วยเจ้าแล้ว น้องสามค่า
00:16:50เย่เหลียงค่าคนไปสิบแปดคน
00:16:52เพื่อตอบแทนบุญคุณที่ช่วย
00:16:54ชีวิตเจ้าเลยสัญญาไว้ว่า
00:16:55หากวันน่าไม่เรื่องขอรอง ต่อให
00:16:57้บุกน้ำลือไฟก็ต้องไปตาม
00:16:59นัด
00:17:01สำนักหุ้ยทงชลาดหลักแ
00:17:02หลมจริงๆ
00:17:04เจ้าสนักหลงก็รู้ว่า เยี่ย
00:17:06เหลียงไปแล้ว
00:17:07แน่นอนสิ เจ้าอยู่ต่อเพื่อช่
00:17:09วยถุงเวล้ายเขาหนีไปเนี่ย
00:17:14ท่านไม่อยู่ดี
00:17:19รีบสิ ดังนั้นถ้าเราไม่สู้ก
00:17:21ันก็จะดีที่สุด
00:17:25เอ้อ เมื่อครู่ค่ะหวังยาพิช
00:17:28ตอนที่เจ้าเปลี่ยนถ้วยชา
00:17:38เจ้ายอมตายเพื่อเขา เกรงว่าจะ
00:17:41ไม่ใช่แค่ตอบแทนบุนขุน
00:17:42เจ้ามีใจให้เขา แต่ข้าไม่รู้ว
00:17:45่า เยี่ยงมีใจให้เจ้าหรือเป
00:17:48ล่า
00:17:50รู้ให้ชัดชัด นี่คือจุดจบ
00:17:51ของการให้ที่ซ่อนแกะเยี่ยง
00:18:03พวกเจ้าเบิงตาดูให้ชัดชัด
00:18:05ละ นี่คือผลลับที่รู้แต่ไม่
00:18:08รายงาน
00:18:10เยี่ยงอยู่ที่ไหน
00:18:12โจนสุดนัก
00:18:15โจนสุดนักกลับมาทำไม
00:18:30เจ้าว่าไงล่ะ
00:18:34ฟ้าดูลายนางด้วย
00:18:42น้องสาม
00:18:54เห็นชัดหรืออย่าง ครั้งนี้คนท
00:18:56ี่จะข้าเป็นคุณนางนะ
00:18:57คุณนางสมรู้ร่วมคิดกับพ
00:18:59่อค้า
00:18:59ชาวบ้านไม่ได้รับความเป็นท
00:19:01ํา มีทุกแต่ร้องไม่ได้
00:19:02สมควรตาย หลังจากวันนี้ไป
00:19:04การจับกรมแย่เหลียงคงไม่
00:19:06ใช่เรื่องส่วนตัวของสำนักค
00:19:07ุยทงแล้วสินะ
00:19:10จับเขาไว้
00:19:12ได้
00:19:29ตัวสมสุขเอ่อ
00:19:32อื้อ
00:19:36ตัวสมสุขเอ่อ
00:19:44จะตัวสุขเอ่อ
00:19:45ตัวสุขเอ่อเรื่องขี้มาแล้ว
00:19:51ดูลี่บ้าน
00:19:58แล้ว
00:20:02ข้าของ
00:20:03ข้าของ
00:20:12ลีไป
00:20:16ไป
00:20:18ไป
00:20:33กลับไทย
00:20:34กลับไทย
00:20:36กลับไทย
00:20:47หิวลิ่งสิ
00:20:48สิ
00:20:58เจ้าสำนักน้อย ข้าหาเจ้าเจ
00:21:01้าแล้ว
00:21:09ข้าหาเจ้าเจ้าแล้ว
00:21:36ลีบหนีไป
00:21:39เฮ้ลิง
00:21:41ลีบหนีไป
00:21:54เฮ้ลิง ลีบช่วยข้าด้วย
00:21:58เอาของมาอีกข้า
00:22:00เจ้า
00:22:03เฮ้ลิง
00:22:07พี่หลิง
00:22:09พี่หลิง ท่านฟันขึ้นมาสิ
00:22:11เห็นพวกนางแล้ว ปวดใจไหมนะ
00:22:14ตอนนั้นที่พวกเจ้าจะปล่อยให้ป
00:22:15ูด่านตาย
00:22:18พวกจักษาปล่อย แต่ข้าก่อนปุ
00:22:22้ารณ์
00:22:24เช้าจะสา блime
00:22:24พี่หลิง
00:22:28เป็นิยinn
00:22:31พ� 600กัวม games
00:22:33รำศาว
00:22:58พี่หลีง
00:22:59หลีง
00:23:00หลีง
00:23:01พี่หลีง
00:23:01หลีง
00:23:01หลีง
00:23:01หลีง
00:23:04จะมาช่วยค่ะ
00:23:04พี่หลีง
00:23:05ไม่คิดว่ากลับต้องมาสีชีว
00:23:06ิต
00:23:10จริจริง
00:23:12ข้าทอวันนี้มาตลอด
00:23:15วันที่ได้พบท่านอีกครั้ง
00:23:19สุดท้ายังความเป็นค่าที่ทำ
00:23:21เพียงต่อเจ้า
00:23:22บุญคุณในชีวิตนี้
00:23:26ชาติหน้าต้องตอบแทน
00:23:28ยุดหลานในยุดภพ
00:23:31ไม่ต้องเก็บมาใส่ใจ
00:23:32ทุกคนนี้ป้องในใจ
00:23:39ทั้งตั้งดูแลนางดี
00:23:46कซียว ขอความ ச Squeeze
00:23:46เซ้าไม่ถึงว่าการรอโครงนี้
00:23:47หลังบาวกให้เจ้ารอมาเพิ่ง tow
00:23:49spray
00:23:49ที่ต้องไปถูกน้ำกับเถอะ
00:24:06แล้วฆ่ามาก
00:24:12อีลิง
00:24:14อีลิง
00:24:21อีลิง
00:24:45อีลิง
00:24:46โอ้ฟ
00:24:48น้องคุย
00:25:15ข้า ลงปู้รัน จะนำสำนักคุ
00:25:18ยทง ไปทุกที่ที่มีผลประโยช
00:25:20น์ สร้างอับนาจจริงอย่าร
00:25:21้ายสะตรู
00:25:22ขารวาดเต้าสำนักหลง
00:25:33ขารวาดเต้าสำนักหลง
00:25:35ขารวาดเต้าสำนักหลง
00:25:45หากไม่ใช่เพราะหลายปีวันนี้ ข
00:25:47้าใช้เงินก้อนใหญ่ปูทางหนีท
00:25:48ีไล้ไว้
00:25:50และเจ้าสำนักสีหนิง สิ่งช
00:25:51ีวิตเข้าช่วย
00:25:54คนที่ยืนอยู่ตรงนี้ในวันนี้อ
00:25:55าจจะไม่ใช่ค่าแล้ว
00:25:59อัดีทเจ้าสำนักเหช้นอีเย
00:26:01misbagi
00:26:01พี่ใหญ่ร่วมสำråั о Associate จะสงจะข
00:26:03้าไปตาย FahrARD
00:26:04เจ้ากับข้ารับโทษกับทางการ
00:26:06เพราะรังสาพ הנa Grass เร่าฟี Insumb
00:26:08i
00:26:10grit ว่าทางการ
00:26:10ไปตั้งการหรือ
00:26:13เรื่องมีแล้ว เรื่องแล้ว เรื่องแล้ว
00:26:15เรื่อง
00:26:15แกลกแย่บายจะพระเจ้าล่ะ
00:26:27ตายเหรอ
00:26:27ราชาสำนักรู้ถึงความชั่ว
00:26:29ร้ายของตะบนฟึงหลิงแล้ว
00:26:31ชื่อเสียงของมันพระบรุษกุ
00:26:32ณเซ็น
00:26:34จะปล้อยให้เจ้าทำร้ายได้ยังไ
00:26:36ง
00:26:37เซ็นอีเย่
00:26:40ข้าเป็นพี่น้องท่าน
00:26:42ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
00:26:49ท่านอย่าให้ข้าตายจริงๆ
00:26:56ท่านเคยถามน้องสามหรือไหม
00:26:59แล้วน้องสามว่ายังไง
00:27:00ข้าไม่อยากให้เขารู้
00:27:04ข้าทำเพื่อร้านสามมิตภาพี่น
00:27:06้องไม่มีทางอื่นแล้ว
00:27:08เสร็จอีเย่
00:27:14ก้ารéro호
00:27:15ท่านไปคนเลือกเอง
00:27:16เจ้านอีเย่
00:27:31ก็แอบใช้เงินก้อนใหญ่ติศิ
00:27:33้นบน
00:27:35พูดแทนคนตายหรือ
00:27:38ไม่ไม่ไม่
00:27:39บุทกคนความแข้นของสามนักห
00:27:40ุคธง
00:27:40พวกเราก็ไม่อยากรู้
00:27:42แต่ว่า ทังเปลี่ยนก็ไม่ได้ต
00:27:44าบอดนะ
00:27:46ถ้ารายชื่นย Tanged i�ข 70 เมียง ล
00:27:4707 รว่าหลายออกไป
00:27:48ได้ท้าวพวกเจ้า ได้ท้าวของได
00:27:50้ท้าวพวกเจ้าก็ยากทบนี้ความ
00:27:52ผิด
00:27:53เจ้าสำรักษีเนียงตาย แล้ว
00:27:59ตอนนี้ เย่ supremอีกอยู่ทีไหน
00:28:04ต่อบนฝึงหลิงอยู่ใกรณีา
00:28:06ด ให้ด้วย placing ปลาบลี
00:28:07เจ้า ซึ่งมีหน้าทีจับจน вз
00:28:08هاดหลาย
00:28:10เย่หลี อังส่อนตัว ใด brutality baru Following your
00:28:11channel
00:28:11ข้างเจ้า หรือว่า ...
00:28:12ข้างเจ้าเกียวข้างกัน
00:28:15ipe white
00:28:16เจ้า
00:28:16ふร้าต้องใจทำงาน เสปรีเผ็น rains
00:28:18ไม่ต้อง Girid
00:28:19depaskалась กว่าเรื่องนี้
00:28:19พบเจ้าดาลาที่ร้ายสัยต Gathering
00:28:22ตอนนี้มาใส่ร้ายคาแสงงัน
00:28:23พavoเจ้านะ
00:28:25ถ้าช่างสัญกเสลง iPad hot center
00:28:27laimed cap
00:28:29จะมาพึ่งเซ็นสายจากใต้เท้าข
00:28:30องข้าเลย
00:28:32เต้าสาตร์เลย
00:28:43จะสำหรักลงข้าหลีฟูสุด
00:28:48แล้ว
00:28:49ใจที่บายกับใต้เท้าเบืองบน
00:28:51ยังไง
00:28:51หลีฟูสุดตายแล้ว
00:28:56เปลี่ยนคนมาที่บายกับใต้เท้า
00:29:02ทูดรับเที่ยวราชสำหรักท
00:29:03รงมาใกล้จะมาถึงแล้ว
00:29:06ทุกคนได้สำหรักหุ้ยทวงจ
00:29:07องฟักษังสั่งค่า
00:29:08หู้ใดก็ตามที่สามารถถือหั
00:29:10วของเยี่ยนเหลียงและเสริญฟง
00:29:11เยี่ยน
00:29:12มันแรกกับตำแหน่งเจ้าสำ
00:29:13หรักสีเหลียงได้
00:29:15จะเพิ่มรำวัลในยุทภพ
00:29:18เป็นทองคำหมื่นตำลึง
00:29:28เยี่ยม
00:29:57ลิกไป ลิกไป ลิกไป ลิกไป
00:30:01เยลกเจ้า ลิกไป ลิกไป ลิกไป
00:30:49ลูกค้า อยากเดือมอะไร
00:30:51ที่นี่มีชาอะไรบ้าง
00:30:57ทำไม
00:30:58คนขายชาอย่างเจ้า ขายชาอะไรก็ยั
00:31:01งไม่รู้หรือ
00:31:02มีชาเขียว มีชาเขียว ชาแด
00:31:05ง ชาเขาและชาดอกไม่
00:31:07ลูกค้าอยากเดือมแบบไหนขอร
00:31:08ับ
00:31:14เย่เหลียง ค้าหิวน้ำแล้ว
00:31:17ได้แล้ว สาวน้อยหน้าแดงเชี่ย
00:31:19ว ไม่สบายหรือเปล่า
00:31:22มา มาดื่มน้ำชาหน่อยเถอะ
00:31:24เด็กดื่มชาไม่ได้
00:31:53คนของสนักให้ทวงมากันครบแล้
00:31:55วใช่ไหม
00:32:02เจ้า
00:32:09ฮ้า
00:32:10ฮ้า
00:32:10ฮ้า
00:32:10ฮ้า
00:32:23อื้อ อื้อ อื้อ
00:33:04เย็นอือ ไม่เป็นไรใช่ไหม
00:33:13มีวรยุทย์เก่งกาศ
00:33:19ขอทานมาจากขอทานในที่ที่มีคน
00:33:21พุกพลัน
00:33:26พูดถูกแล้ว มาร้านชาที่รัง
00:33:29แบบนี้ต้องเราคอยโชคลาบอยู่แ
00:33:31น่
00:33:34เย่เหลือ เจ้ากับข้ามาปล่ามม
00:33:36ือกันเป็นไง
00:34:00ไม่มีใครคิดว่าวันนี้ขอทาน
00:34:02ซอมซ่อคนหนึ่ง
00:34:03จะเป็นจอมยุดหลี หนึ่งในส
00:34:05ิบยอดฝีเมื่อ
00:34:06เพราะเรื่องเกาเกาในอาดีตแค
00:34:08่ไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้มีเพี
00:34:09ยงลีฉี่ абсолютно
00:34:13ถ้าท่านกลับมาก็เพื่อเงินแล
00:34:15ะวันประกาศตามและทั่วยุทธ
00:34:16พเหรอ
00:34:18บิดาของลงปูร้านเคยมีบนค
00:34:20ุณกับข้า ตอนนั้นค่าสัญญ
00:34:22าไว้
00:34:221 คำสัญญาแรกบนคุณ ณพัน
00:34:24ภรรย์ สิ่งที่หลองปูร้านแ
00:34:26รกคือชีวิตเจ้า
00:34:31ไม่เค็ดว่าชีวิตของค่าจะล
00:34:32้ำค่าถึงเพียงนี้
00:34:56ท่านไม่กลัวตายเหลือ
00:34:59ข้าไม่เหลืออะไรแล้ว ยังจะกลั
00:35:01วอะไร
00:35:05ข้าไม่เหลือ
00:35:56ขอบคุณที่ออมมือ
00:35:58เด็กบอดอีกสุด
00:36:00ข้าเองก็ไม่มีทางโชยโอกาส
00:36:05พวกท่านอยู่ซูกันได้แล้ว
00:36:08ท่านนานบุธสาวของค่ายังมี
00:36:10ชีวิตอยู่
00:36:11คงจะโตเท่านาน
00:36:14หากจอมยุดหลียังมีสิ่ง
00:36:15ใดที่ค้างค่าอยู่
00:36:17วันน่าเย่เหลี่ยงทำแทนให้ได้
00:36:23เจ้าพาเด็กคนนี้หลบไปก่อน
00:36:25เพราะเจ้าไม่มีความกลังวด
00:36:26แล้ว
00:36:27พวกเราค่อยมาสู้กัน
00:36:39จำยุดหลี
00:36:48ไว้พบกันใหม่
00:37:06เจ้าสำนักหลง
00:37:13จำยุดหลีกลับมาแล้ว
00:37:16เย่เหลียงนั่นต้อง
00:37:18ตายแล้ว
00:37:22หากวิญญาณของสีเหลียงอัน
00:37:24เป็นที่รัก
00:37:24โอ้ยยังมีชีวิตอยู่
00:37:31เธ้าจะไม่หลบ肉
00:37:31ท่าะเจ้า ท่านก็ข้่าเอง
00:37:33ถ้าอาที่ค้้ารู้
00:37:34เยี่ยงมีเด็กกำพระตั้งดูแล
00:37:37โสกนาตกรรมค่าหล้างตระก
00:37:38ูรณ์食ของนั้น
00:37:39ลวนเกิดขึ้นเพราะเจ้า
00:37:41บุนขุนของพ่อเจ้ากับข้า
00:37:43ต้องไม่ล груп ขุนธรรมของเย่ถ้
00:37:44등
00:37:46หลงหน้ารความป่อย
00:37:48ตอนนั้น GHOST LANGB
00:37:50ท่านrada restoring
00:37:51ภาท่านทำไมท่านเป็นตายล่ะ
00:37:54ข้ารู้
00:37:55ท่านกับนางจะมีลุ่งที่พรช
00:37:57รบพร่างไม่ได้เจอกันมาหล้ายป
00:37:58ี
00:38:00ท่านยังอยากพบอยู่ไหม
00:38:07ที่ยืนมือมาช่วยครั้งนี้
00:38:09เป็นเพราะผ่อเจ้ามีบุญคุณ
00:38:11ต่อฆ่า
00:38:11แต่ไม่ได้หมายความว่าน
00:38:14ฆ่าต่อไปเกียวข Arrivalian ของเจ้า
00:38:17บุญคุณความแคนคำสัญญาณ
00:38:19ในยุทภารย์พอภ大概 appropriately
00:38:20อย่างแทานนะเรียกว่าทรยทยา
00:38:22ด beard หักหลัง
00:38:23บุญคุณของพ่อเจ้าแถวจะตอ
00:38:25บแทนอีกครั้ง
00:38:26ส่วนเย่เห υียง
00:38:28หลังจากที่เขาดูแลเด็กอย่างน
00:38:29ี้แล้ว...
00:38:30พ sneakingเราจะต้องมาส kobilt bodi стран รיו 헤อ จั
00:38:32งเธอ
00:38:33คอวัตรการท่านแล้ว
00:38:35หาคนมาแทนแล้วด้วย
00:38:37ใคร
00:38:41สิทภีของเย่เหลียง
00:38:46หวังป utilize
00:38:49จำยุดหลี
00:38:52หัวขโมยแห่งยุดทัพพ
00:38:53เสียมวันยาจริงๆเลยจำยุด
00:38:55หลี
00:38:56สหายหวังเดินทางมากไกล
00:38:58เพื่อมอบของขวันชิ้นใหญ่ให
00:38:59้ท่าน
00:39:06ดูสิ
00:39:17อันนานๆดูให้ดีๆใช่ริ
00:39:19ใช่...ใช่...ใช่...ใช่... rơi h
00:39:26หัวขโมย หัวขโมย หัวขโม
00:39:29ย
00:39:32พอได้แล้ว prof ครับ
00:39:34หัวขโมย หัวขโมย
00:39:35ถ้าไม่เลืกได้
00:39:37ห้อ...ห้อ..
00:39:41นี่ก็กศิmäßก become the word on our lead champion at severe and آ
00:39:42tまู่ท่านในยุพภภพหรือ
00:39:43นี่ก็คือเจ็ดอันดับแรกใ
00:39:45นยุพภพหรือ
00:39:46сох้uchiเวะเหลียงไม่ได้
00:39:48갔ภายพูดเวลี่ย์แล้ว
00:39:51จะใหมอเวลี้ย์ต่อมตัวแล้ว
00:39:54ที่มีเจ้าจะition promise ไม่ก็ยิมरหย
00:39:58ุดสู้จะมีมา arriving
00:39:59อย่าอำหนักสนักลง
00:40:00เส้นรงเองเหลียงภายเพราะ famili tag
00:40:02i-th ขายหลders
00:40:05receiver บ้านสี้พี่มาค่าสิทธ์ sickness
00:40:08หรือว่าสหายหวังทำไม่ลง
00:40:11เฮ้ย
00:40:13ผู้คนแบบเสียจกัน ก็พยอดพ
00:40:15ระโยชน์
00:40:15ผู้คนพรุกพร่านกัน ก็พ Laster
00:40:17คนอื่นทำอะไรไม่ได้
00:40:19ก็ใช่ว่า สหายหวังจะทำไม่ได้
00:40:28การว่าตอนนี้เยเอ็นเหตุ攻áveis
00:40:29มีที่ отсรรสองแห่ง หนึ่งคือ
00:40:31บ้านสารอินอาจารย์เจ้า
00:40:32สองคือ บ้านของหลีชีเอิดที่
00:40:35เพิ่งถูกเจ้าทรงไปประโลก
00:40:49ที่นอนอยู่บันพื้นถือว่าให
00:40:51้แล้วกัน
00:40:51ทิ้งเงินไว้ให้ค่า ค่าจะไป
00:40:52ค่าเย่เหลียงให้เจ้า
00:40:57หัวขโมย
00:41:16อาจารย์
00:41:16อาจารย์
00:41:18เจอกลับมาได้อย่างนั้น
00:41:19อาจารย์
00:41:21ลุกเงิน ลุกเงิน ลุกเงิน
00:41:22ค่าคิดถึงท่านเหลือเกิน
00:41:27อาจารย์
00:41:31อาจารย์
00:41:32ไอ Brooke ตา ๆ
00:41:33ฮะ
00:41:36ของปุวย คิดว่าขาสายตามให้ด
00:41:39ีล่ะ จริง ๆ ละ
00:41:40ать
00:41:43วันนี้คิดจะทำอะไรพี่hethaus
00:41:51สำหรับ CocFF
00:41:55ได้ไม่เมื่อเป็นแบบนี้ ก็ให้เย
00:42:02้ хорошийภาพธ่vey
00:42:03ถ้าไม่ต้องขอบคุณข้าหรอ
00:42:10แล้ว
00:42:32อย่าเพิ่งรีบร้อน
00:42:35คุยโทรกน
00:42:37คุยโทรกน
00:42:51ส่านอินอาจารย์ค่าถูกพิ
00:42:52ธรัพย์เฉพาะค่าแล้ว
00:42:53ลมเฉียงฝนพรรัม
00:42:54พิธนี้สึมลึกยาวนานไม่รู้
00:42:56จบ
00:42:56มันมีเข็มทิ่มแทงเข้าผิ
00:42:58วหนัง
00:42:59พิธจะรุนแรงขึ้นทุกวัน
00:43:00อีกไม่นาน
00:43:03จะเสียชีวิตพอลำใส่เน่า
00:43:04เปื่อย
00:43:07ค่าให้เจ้าตามหาเย็ดเหลียง
00:43:09แล้วค่าเขา
00:43:10ไม่มีที่บ้านส่านอิน
00:43:11เจ้าก็ไปหาที่อื่นสิ
00:43:13อีกยางทำให้เจ้าถึงไม่ค่าอ
00:43:14าจารย์เจ้าไปเลยล่ะ
00:43:16หลังจากเสียแรงแปลมาก
00:43:17สุดท้ายก็ใช้พิธที่เรียกว
00:43:18่า
00:43:19ลมเฉียงฝนพรรัม
00:43:21อาจารย์ค่าถูกพิธแล้ว
00:43:24เขาถอนพิธเองไม่ได้
00:43:27ถึงตอนนั้น
00:43:28ค่าจะกระจายขาวที่อาจารย์ข
00:43:30บาทเจ็บออกไปทั่ว
00:43:31ถ้าสิน้องค่ารู้เขา
00:43:33เขาต้องกลับมาช่วยอาจารย์แ
00:43:34น่
00:43:36เพราะเราตามหาเขาอยากเกินไป
00:43:39ให้เขามาหาเองเลยจะง่ายกว่า
00:43:43ถ้าหากเย่เหลียงอยากถอนพิธศ
00:43:44าลอิน
00:43:46คิดว่าต้องใช้พลังไปไม่น้
00:43:48อย
00:43:49ถึงตอนนั้นจะค่อยข้าเย่เหลี
00:43:51ยง
00:43:52เอาชนะด้วยเล่ง
00:43:54อย่างที่สอง
00:43:58ต่อให้สิน้องโง่ของข้าเกิ
00:44:00ดชุดคิดขึ้นมาได้
00:44:01และแต่สินใจไม่ช่วย
00:44:03อาจารย์ค่ะก็จะไม่กลายเป็น
00:44:05อุปสักแม่ค่า ค่าเสร็นฝ
00:44:06ึงเยี่ยนและแยะเหลียน
00:44:10จะมองค่าแบบนี้ทำไม
00:44:15เป็นสหายที่น่ากรวจริง ๆ
00:44:22ค่าไม่น่ากรวหลัก เจ้าตั้ง
00:44:24หากที่น่ากรว
00:44:25หากมีจุดออนอยู่ในมือย่างน่
00:44:27ากรว
00:44:27ไม่ถึงอะไร
00:44:29เจ้าแค่ใช้ข่าวปร้อม ก็ผ
00:44:31ูกมัดไอ้ขอทานนั่นได้แล้ว
00:44:35เจ้าไม่กรู้เหรอ
00:44:43เจ้าไม่กรู้เหรอ
00:44:56ฉันพอ
00:45:03อย่าทิ้งข้าไป
00:45:06อันพอ อย่าทิ้งข้าไป
00:45:17อ้าสาม
00:45:19เจ้าไม่เรียกเขาว่าแย่เหลี่
00:45:20ยงแล้วเหรอ
00:45:21ตอนที่พ่อค่ายังมีชีวิตอย
00:45:23ู่เคยบอกว่า
00:45:24อ้าสามเป็นน้องที่เขาชื่อใจท
00:45:27ี่สุด
00:45:29แล้วก็เป็นยอดคนสุดท้ายของค
00:45:31่าบนโลกใบนี้แล้ว
00:45:35นอนเธอ
00:45:48พี่ใหญ่
00:45:54เย็นเออไม่สบาย
00:45:58ครุ่งนี้ค่ะต้องเสียงอันต
00:46:00รายเข้าเมือง
00:46:03หากวินการพี่ใหญ่ยังอยู่
00:46:05ผมของให้เยี่ยนเออปลอดภัยด้
00:46:06วย
00:46:32ชักกริงร่องหายกลางดึกมื
00:46:33อเท่าเย็นเฉียบ
00:46:35ลูกใครขึ้นขนาดนี้เจ้าเป็
00:46:37นพอประสาอะไรเนี่ย
00:46:38ตั้งใจตรวจของท่านไปอย่าหมอ
00:46:40ว่าพอค่ะ
00:46:42ได้ๆๆเจ้าลูกว่าเกิดกล่า
00:46:45ว
00:46:46ท่านหมอ นี่
00:46:55ผู้กล้าสร้านเราเป็นจอมยุด
00:46:57ที่มีชื่อเสียงโดงดังในย
00:46:58ุตภพ
00:46:59จะกลายเป็นผู้ร้ายถูกประกาศ
00:47:00จับได้ไง
00:47:01นี่ดิ เพราะเย่เหลียงทำให้เดื
00:47:03อดร้อนน่ะสิ
00:47:05ได้ยินมาว่าถูกทำร้ายจนบา
00:47:06ทเจ็บสาหัส
00:47:07มันว่าเป็นหรือตายนะ
00:47:09เจ้าว่าจะสำนักหลงผู้นี้
00:47:12เรื่องนี้ก็จะพบ พูดให้น้อยๆ
00:47:15ก็จริง พวกเรานะ หาเงินก่อนนี้
00:47:17ไปถ่ายหลก
00:47:18อาสาม
00:47:36ที่นี่คือที่ไหนเหรอ
00:47:40ที่นี่เป็นที่ที่ค่าเคยอาศั
00:47:41ยอยู่ตอนเด็ก
00:47:49เยี่ยมไปเลย นาที่สุดพวกเราก็กิ
00:47:52นอิ่มได้แล้ว
00:47:54แต่ดูเหมือนว่า อาจารย์ค่า
00:47:56จะไม่อยู่บ้าน
00:47:56งั้นทำยังไงดี ค่าหิวแล้ว
00:48:01ไม่ยากสำรับอาสามเจ้าหรอก อ
00:48:03าสามเจ้าทำอาหารเป็น
00:48:07อาจารย์
00:48:08ค่าสอนวัรยุธให้เจ้าจนหมด
00:48:10เปลือก
00:48:11ยังไม่เคยกินอาหารที่เจ้าทำ
00:48:12เลย
00:48:13ค่าขอดูหน่อยสิ
00:48:15เด็กสาวบันไหนกันทิ้งมี
00:48:16หลาบปากเช่นนี้น่ะ
00:48:19อาจารย์
00:48:38แล้วยังไงล่ะ
00:48:39ออกประกาศตามล่าโทษยุทภพ
00:48:41แล้ว
00:48:41ไม่ตายไม่เลิกล่า และยกเลิกไม
00:48:43่ได้
00:48:43อาจารย์ ค่าทำให้ท่านเดือดร
00:48:45้อนแล้ว
00:48:46คงเป็นเพราะคนแกยังค่า
00:48:50ค่าเคยกลัวใครล่ะ
00:48:52วัตเจ้าเธอ
00:48:54เพื่อเสริญอิเยกับเด็กคนนี้
00:48:57ไม่แต่ทั้งนี้ที่ไลก็มาเหลือ
00:48:59ไว้ให้ตัวเองเลยเหรอ
00:49:03อาจารย์
00:49:04ท่านได้ยินเรื่องของค่าหมดแล้
00:49:06วเหรอ
00:49:07ไม่ใช่แค่นั้น
00:49:09ตอนนี้หัวของเจานะ
00:49:11ถูกหวังปูเวยสิทธีเจา จั
00:49:15บจ่องแล้ว
00:49:17หวังปูเวยเหรอ
00:49:18เออ
00:49:25ไปทำอาหารก่อนเธอ
00:49:27อาจารย์จะลองชิมฝีมือของเจ
00:49:29า
00:49:30ขอรับ
00:49:32มา ๆ สาวน้อย มา ๆ ดื่มชาหน่อยเธอ
00:49:34ไม่ ถ้าจะไปกับอาสสาม
00:49:40อาจารย์ สาวน้อยคนนี้ไม่คุ้
00:49:43นกับคนแปลกหน้า
00:49:45ไปเธอ
00:49:47มา ๆ ไป
00:49:58อยู่แย่แล้วใช่ไหม ใกล้เสร็จ
00:50:00แล้ว
00:50:02อาจารย์
00:50:02อาสาม ผ้านทำอาหารเป็นจริง ๆ
00:50:04เหรอ
00:50:05เต้า
00:50:15อาจารย์ ป่อมีเสร็จแล้ว
00:50:16มามามามามามามา такой
00:50:19มามามามามามามา
00:50:20มามามามา
00:50:20สาวน้อยมาaboutsตรงนี้ weights
00:50:21สาวน้อย linhaด��고ง kuntอมีไฟได้แล้
00:50:24ว
00:50:24dalam한
00:50:27มาอาจารย์
00:50:29ท่านไม่ได้ชิมอาหารฝีมือข
00:50:30้ามอนานแล้ว
00:50:32อืม เข้มหวานอร่อย พวกเจาก็กิ
00:50:38นด้วยเนี่ย
00:50:42อาจารย์ มักครู่ท่านไปไหนมาก
00:50:45คือว่าค่า แน่น้อนว่าต้
00:50:49องไปหลบประกาศตามราษทั่ว
00:50:51จะถ้าพบผมลงบูรันเงินล่ะ
00:50:54แล้วอาจารย์รู้ได้ยังไงว่
00:50:55าค่าจะมา ถามยังกลับมาพอดี
00:50:58หรือว่ากำลังลอค่าอยู่
00:51:09อาจารย์ไม่เคยกินอาหารที่คน
00:51:10อื่นคีบให้
00:51:11และยิ่งไม่มีทางยุ่งเกี่ยวก
00:51:12ับบุญคุณความแค้นของลูก
00:51:13สิตคนใดคนนึง
00:51:15หากเขาจะลงมือ แน่นอนว่าเพื่
00:51:17อกำจัดปัญหาในสำนัก
00:51:28เขาชั่งลำเอียงจริงๆ
00:51:34สิพี่ เลิกเสียแสงได้ละ
00:51:37อมมมมมมมม ตัวของลูกสิต
00:51:48กลูก
00:51:59เฮ้ย!
00:52:20อ่อย
00:52:23ทำไมผู้เจ้า 2 คนชอบทบน่ากันหม
00:52:25ดเลย
00:52:26เจ้ย นอง
00:52:28หล่งปีรับรากาธ์เองล่าท
00:52:30ี่อยู่แตะพ 45
00:52:31ใช้เงินมือนตำลืงเพื่อซื้อ
00:52:32หัวเจ้า
00:52:34มิตรภาพระหวังพี่นองของเจ้
00:52:35algับค่า ก็остid
00:52:36สิพี่
00:52:39ข่านไม่สนใจมิตรภาพระหวั
00:52:40งสำนักในอดีทเลยrial
00:52:41หากนั้นอาจารย์ถ่ายทอดวิช
00:52:43าดาบสังหารของสำ propia
00:52:44เจ้ากับข้าก็ตัดขาดความสั
00:52:45มพันธ์ไปแล้ว
00:52:47ที่มาวันนี้
00:52:49แน่นอนว่ามาเอาสิงที่ควรไป
00:52:50ของข้าคืนมา
00:52:52ตอนนั้นฝีมือท่านสู้คนอื่นไม
00:52:54่ได้
00:52:55อาจารย์ถึงได้ถ่ายทอดวิธ
00:52:57าดาบนี้ให้ข้า
00:52:57จะพูดแล้วไหล
00:52:59เดิบทิตแกน่าก็ลำเอียงอยู่
00:53:01แล้ว
00:53:03ข้าไม่เคยด้อยไปกว่าเจ้าเลย
00:53:16อาจารย์
00:53:19อาจารย์
00:53:37เรื่องใช้สมองจะออกฉะน่าข้าไม
00:53:38่ได้มันต่างแต่เด็ก
00:53:41จะเป็นคนต้องมามีทิต
00:53:44ข้าทาไว้บนหัวเด็กคนนี้แล
00:53:45้ว
00:53:49พินี้เรียกว่า
00:53:51ลมเฉียงฝนพรัม
00:53:53ไม่หวนปลับ
00:53:54ใช่ๆๆๆ
00:53:56สิตน้อง
00:53:58ครั้งนี้อย่าโทษว่าสิตพี่จ
00:53:59ายร้ายเลย
00:54:14หน่อย
00:54:15แบบนั้น
00:54:28พวกเราจะใดหรือมั้ยเจ้าคะ
00:54:31ไม่หรอก
00:54:32อาสามจะไม่ยอมให้เจ้าเป็นอะไรไป
00:54:34แน่
00:54:39อาสาม ระวังเจ้าค่ะ
00:54:44อย่างนี้อีกเลย น่าผ้าเลยนะ
00:54:51อย่างนี้เลย
00:54:54สิพี่
00:54:57พิดของท่านไม่อาจสังหารค่
00:54:58าให้ตายในตอนนี้ได้หรอก
00:55:00ถึงข้าจะข้าท่านไม่ได้
00:55:02แต่ข้าก็จะเอาชีวิตท่านจนเก
00:55:03ือบตายได้
00:55:04อย่างมากก็แค่ตายกันไปข้างหน
00:55:05ึ่งเท่านั้น
00:55:06อาสาม ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม
00:55:08่
00:55:10ทำไปทำไมล่าสิน้อง
00:55:12ไม่ช้าก็เร็วเจ้าก็ต้องตายอยู่
00:55:14ดี
00:55:14ใช่หรือไม่
00:55:16เจ้าก็ให้สิพี่หาเงินได้เยอะเย
00:55:17อะหน่อย
00:55:18เอาอย่างนี้
00:55:19เจ้าเอาหมีดไหมค่ะ
00:55:21ข้าจะเอาหมีดไป
00:55:22และบอกหลงปูรันว่า พวกเจ้า
00:55:24สองคนตายไปแล้ว ได้หรือไม่
00:55:27ไม่ได้นะ อ่าสอง
00:55:29เอาไหมค่ะ
00:55:30ได้ไม่ได้นะ
00:55:35ท่านพูดจริงเหรอ
00:55:37จริงๆๆๆๆ เอาไหมค่ะ
00:55:49มันก็ตอบเป็นแบบนี้สิ
00:55:52เด็กนี่ไม่เร็วเลย อยู่กันให้ดี
00:55:54ๆนะ
00:55:55ค่อยตามมาสามเจ้าไปให้ดีๆ
00:56:10ทำไมถึงไม่ระวังขนาบนี้แหล
00:56:12ะ
00:56:30แย่เหลียงและเสร็จฟังเยี่ย
00:56:31นตรงหน้าผาตาไปแล้ว เจ้าสำ
00:56:34นักหลง
00:56:40เชิญตัวสอบดูได้
00:56:43เป็นดาบของเย่เหลียงจริงๆ
00:56:49นักดาบในยิตภพเจ้าไม่ย้
00:56:51อมให้ดาบหางกาย ดาบอยู่ก็อยู่
00:56:52ดาบหักคนตาย
00:56:56รายชื่อล่ะ รายชื่ออะไรกัน
00:57:04สหายหวังช่วยแก้ปัญหาใหญ
00:57:05่ในใจค่าด้าน
00:57:06ข้าเตรียมสุราหารชัดดีเป
00:57:08็นพิเศษไว้ตอนรับเจ้าเพื่อ
00:57:09แสดงความขอบคุณเชิญ
00:57:16ฉะนั้นก็ขอบคุณท่านเจ้าส
00:57:17ำนักหลงที่ตอนรับด้วย
00:57:25สหาย
00:57:27ก็ขอดื่มขระวัดเจ้า
00:57:39คนถูกค่าไป อย่างไรก็ต้องมีเห
00:57:41ตุผล
00:57:43ค่าสงสายเป็นอย่างมากมาตลอด
00:57:45buzzer
00:57:45เจ้าค่าเขา
00:57:48แค่เพราะว่าเย่เหลیงช่วยเส
00:57:49นฟิงเยี่ยนจริงหรือ
00:57:52ถ้าที่ค่ารู้มา
00:57:53ความสัญพันคϊง ของพวกเจ้า
00:57:56สดีสนมยิงกว่า ความสัญพ
00:57:57ันคperformของเราสิทธิธี สิทน้อง
00:57:59อีก
00:58:01เจ้ารู้ไว้แค่ว่า
00:58:03ถ้าเกลียดเขาจากใจจริง
00:58:05เขาเห็นเขาได้ดีไม่ได้
00:58:08ยิ่งเห็นเขามีชีวิตอยู่ไม่ได
00:58:09้กับพอง
00:58:10สินน้องค่าก่อนนี้
00:58:12ร้ายเดียงสาเกินไป
00:58:14ถ้าเขาอยู่ด้วยล่ะ
00:58:23จริงสิ ค่าตอบแทนของค่า
00:58:29เชอสายปุ้บเวยดูได้
00:58:41ต้องคำมืนตำลึง
00:58:43ใช้ซื้อเลื่อนตำหนังให้เจ้า
00:58:44เมียนาคตที่รุ่งเรือง
00:58:46ยอบเป็นการแรกเปลดที่ดี
00:58:50สายปุ้บเวย
00:58:51กินข้าวเธอ
00:58:54ได้
00:58:54ต้องขอให้แต่เท้าหลง
00:59:00เธอดูแลค่าในวันน่าให้มาก
00:59:06เยอจริงสิ ค่าวางยาพิชไว
00:59:07้ในเรา
00:59:08แต่ไม่ยาถอนพิชในอาหาร
00:59:11ถ้าเมื่อครูจะกิดไปสักสองคำ
00:59:14ก็คงไม่ถูกพิชตายหรอก
00:59:19เรียบชัดเอาเข้า
00:59:20เร็วเร็วเร็วเร็วเร็วสิ ชัด
00:59:21หน่อย
00:59:23เยอมองเห็นเลือดไม่ได้นะ
00:59:26ก็ค่ะ ปรูดด้วย
00:59:44ก็ค่ะ ปรูดด้วย
00:59:50ก็ค่ะ ปรูดด้วย
01:00:04ข้าไม่ชอบคนที่ฉลาดกว่าค
01:00:06่ะ
01:00:08และไม่ชอบตัวค่าเองยิ่งก
01:00:10ว่า
01:00:19ต้องใช่สมองก่อนลงมือบ่างนะ
01:00:27อาจารย์ท่านช่วยข้าไว้เหร
01:00:30อ
01:00:30โชคนี้ที่ใต่นาภามีป่าเขา
01:00:34เจ้าสลบไปสามวันนั้นละ
01:00:36ข้าสลบไปสามวันแล้วเหรอ
01:00:39และเยี่ยนเออเหรอ
01:00:45นังสบายดีกระโดดหลดเต็นช
01:00:48่วยเจ้าทำของกินอยู่นะ
01:00:56นังหน่วยเข้าฝือแล้วหละ
01:00:59เยี่ยนเออ
01:01:02ธนาศาม
01:01:06รักรอว่าท่านจะตายเสียแล้ว
01:01:12ก็ตกลงกันแล้วนี่ว่าจะพึ
01:01:13่งพากันแล้วกัน
01:01:16เอาละเอาละ
01:01:18ทำว่าตะแก่ยังขาร้องหายแล้
01:01:20ว
01:01:22อาจารย์
01:01:24จะซ่อนตัวที่นี้ไม่ได้
01:01:27พึ่งบ้องกันว่าสิทภีจะก
01:01:28ลับมา
01:01:29วังปู Ouais..ถูกหลงปูรενข่า
01:01:31ตายไปแล้ว
01:01:33พวกเขาไม่รู้หรักว่าข่าศอน
01:01:34ตัวอยู่
01:01:38ศิภพีตายแล้วหรือ
01:01:40หลงปูรันจะปรายให้คนไม่เอาหน
01:01:42้อยังศิภพีของเจ้าข้างกายได
01:01:44้อย่างไง
01:01:46น handsome จะพบฮึกันว่า
01:01:47เจ้าสำ 발 tagกำลังจะกลายเป็นแต
01:01:49่เท้าหลงแล้ว
01:01:55ท่านนาสาม
01:01:58ค่าเชื่อท่านได้หรือไม่
01:02:04ได้สิ
01:02:06หลังจากที่พ่อค่าตายไป
01:02:08ค่าก็ไม่เชื่อใจใครอีกแล้วล
01:02:11่ะ
01:02:21นี่ก็คือสิ่งที่หลงปู้หล
01:02:23ันตามหามาตลอด
01:02:28รายชื่อการซื้อขายตำแหน่งคุ
01:02:29ณนางฉบับนั้นค่าจะนำไปรายง
01:02:31าน
01:02:31รอบฟังคำสังหากรายชื่อฉบ
01:02:33ับนี้ทุกประการณ์ราชสำนั
01:02:34ก
01:02:36ต้องมีคนจำนวนหน้าที่ถูกต
01:02:37ัดหัว
01:02:38ค่ะอ..เป็นรายชื่อในการซื้
01:02:39อขายตำแหน่งคุณนาง
01:02:41ในอ้ำเพละมนทนต่าง ๆ
01:02:42ข้าไปซื ابถามมา
01:02:44อู่แทนพิเศษของราชสำนักจะ
01:02:46ไปที่ตำวนเฟิงหลิง
01:02:48เขาหลอกลวงเบืองบนปิดบังล
01:02:50ุกน้อง
01:02:51รายชื่อนี้อาจเป็นจุดตายของล
01:02:53งปู้หลันก็ได้
01:02:56ค่ 빠르게ราชสำนักที่อยู่เนื้อ
01:02:57เจ้าแล้ว
01:02:58เจอก็ไปพ่อคุณนางสือตำแนง
01:02:59พวกนั้นทำร้ายเชาบ้านตามใจ
01:03:01ยิ่งไปกว่านั้นเจ้าอย่างสรุ
01:03:02มร่วงกฤษ
01:03:03ไม่ค่อสงสายว่าเจ้าขายชาต
01:03:04ินะ
01:03:06พี่ใหญ่ต้องตายUP เพราะขัดขว
01:03:07างเขา
01:03:09จะให้แผนการของหลงกูหลันธ
01:03:11รรมสมฤ้างไม่ได้เด็ดขาด
01:03:13อ่ะสาม
01:03:15เราต้องออกจากเมืองอีกหรือ?
01:03:21เรื่องที่พ่ายยังทำไม่สมฤษ
01:03:24อาสสาม จะทำแทนเขาเอง
01:03:28เยลียง ตอนนิศภาพเจ้าเป็น safer
01:03:31หาว่าว่าว้างրา estarอยไป
01:03:33มือที่เจ็บหร algunosพ luôn
01:03:34ก็บิ่งไปหาหลงบลูกรันเพ
01:03:36ื่อร้นหาถี่ตาย
01:03:41เจ้าดูแลตัวเองให้สิดลี
01:03:43อาสสาม
01:03:49เพื่อถอนพิธων sheet แล้ว
01:03:51ท่านปกเคยอยู่ข้างกายท่านตลอ
01:03:52ดเลยนะ ท่านได้ไปเงาะเข้าหน่อยเธอ
01:04:11เย่เหลียง อาจารย์ใช้พลังภ
01:04:14ายในที่มีทั้งชีวิต เพื่อคั
01:04:17บพิตเธอร่างกายของเจ้าออกมา
01:04:21เพียงจะพิตเนี่ยรุนแรงมาก
01:04:23เกินไป ถึงยังมีพิตหลงเหล
01:04:25ืออยู่
01:04:27ต่อให้รักษาชีวิตเจ้าไว
01:04:28้ได้ แต่มือที่ถือดาบของเจ้
01:04:31า เคร้งว่าจะพิการแล้ว
01:04:34สิ่งที่อาจารย์ช่วยเจ้าได้
01:04:36ก็มีแค่นี้แล้วหลัก
01:04:53อาจารย์ช่วยเจ้า
01:05:06อาจารย์ช่วย
01:05:10อาจารย์ช่วยเจ้า
01:05:32อาจารย์ช่วยเจ้า
01:05:40เธอทำให้พี่หลิงเซียวต้องใต
01:05:42ล่ะ
01:05:46นั่นไม่ใช่ความผิดของเจ้า
01:05:48เธอไม่อยากให้ท่านต้องเดือร้อน
01:05:50ไปด้วย
01:06:10นั่นไม่ใช่ความผิดของเจ้า
01:06:25รออสามกลับมานะ เราจะเพิ่งพากั
01:06:28นแล้วกัน
01:06:46สิทธิ์อากตันอยู่เย่เหลี่ยง
01:06:48ขอกราบล่าอาจรรย์
01:06:52ไปเธอ ไปพระทุงความยุธิธรรม
01:06:55กำจัดภัยให้ปวงชน เดิ่มก
01:06:58ับเป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว
01:07:08เธอา cadaซักความมingaอาจรย์
01:07:22เธอ Asian
01:07:22เธอทำเธอไง
01:07:28長่าจรย์
01:07:28ลืม
01:07:29น spans
01:07:35อัศรรม
01:07:38อัศรรม
01:07:42หยุด
01:07:58ค่าร้อแต่เท้านานแล้ว เตรือมเล
01:08:00่าเอาไว้ดิ
01:08:00ไม่ต้องแล้ว จะสำนักหลง เราคบ
01:08:03หาแกเป็นการส่วนตัว ไม่คว
01:08:05รเปิดเผยมากไป ค่าเดืมช้าสั
01:08:06กท่วยก็จะไป
01:08:07เชิน แต่เท้า ข้างต้นนี้ก็คือ
01:08:10สมุติบัญชีของซำรักคุย
01:08:11ทางทั้งหมด วันนี้จะถวายขึ้นไป
01:08:13ทั้งหมด
01:08:18ราชสำนักให้ตำแหน่งคุณน
01:08:20างขั้นห้ากกับเจ้า เจ้าดีใจ
01:08:21หรือไม่เหรอ
01:08:24ดีใจจิ่งนักขอรับ
01:08:27เจ้าดีใจเร็วเกินไปแล้วเหล่
01:08:28ะ
01:08:30ได้ยินว่าเจ้าทำรายชื่อหาย
01:08:34ข้าน้อยมีความผิด
01:08:40อย่าถึงกับเรียกว่าข้าน้
01:08:42อยเลย
01:08:42แต่เจ้าต้องมีความผิดเป็นแ
01:08:44น่
01:08:44ไหนเจ้าบอกข้าวว่า รายชื่อน้
01:08:47อยซึ่งหลักฐานแล้วไม่ใช่เหร
01:08:48อ
01:08:48ใช่ขอรับ
01:08:50เพราะเกรงว่าอันจะทำให้แต่เท
01:08:51่าเดียวร้อน
01:08:52ก็น้อยจริงจัดการสังขันน
01:08:53้องสามและก็ลูกสาวุธธรรม
01:08:55ที่ร่วมสาวันกับตัวเองแล
01:08:56้ว
01:09:00เจ้านี่ชังเป็นคนโฮดเที่ยมจร
01:09:02ิงๆ
01:09:03เอาละ ก็ถือว่าเจ้าจงรัก
01:09:05ภักดี
01:09:07หากเป็นอย่างที่เจ้าพูดมา เรื่อง
01:09:09รายชื่อ
01:09:10ค่าจะถือว่าไม่เคยมีมาก่อน
01:09:12แต่ว่า หากวันใดวันหนึ่งร
01:09:14ายชื่อนี้ ออกมาประกฎสูสสายตาผ
01:09:16ู้คน
01:09:17เกรงว่าเจ้า ต้องได้ถูกค่า
01:09:20ล้างโคตรเป็นแน่
01:09:24ขอบคุณที่เท้าที่ให้ไฟขอร
01:09:26ับ
01:09:30สับสมบัติที่ส่งมอบให้ค
01:09:31ลังหลวงในวันเกิด
01:09:32เจ้าไปรวบรวมมาอีกร้อ
01:09:33ต้องเรียบถวายให้ในวันเกิด
01:09:34ของท่านอาคารับมหาเซนาบาด
01:09:36ิ
01:09:36ขอรับ
01:09:36เจ้าสำนัก ๆ
01:09:56ใต้เท้าพูดแทนพิศรติ ใน
01:09:58มือค่ามีรายชื่อที่หลงปู้ร
01:10:00ัน
01:10:00ซื้อขายตำแหน่งคุณนาง สมคร
01:10:02บคิดกับตางชาติ
01:10:03ขอเชิญใต้เท้าออกมาพบด้วย
01:10:09อ้าย ใต้เท้า ทางนอกมีคนที่รั
01:10:11กษาลองเรียศจับสำนักหนง
01:10:13ว่ามีการข้าขายตำแหน่งคุณ
01:10:14นางกับชาวต่างชาติ
01:10:15รอสังการลื้ยuet
01:10:16แต่เท้า ต้องมีคนมาก่อความวุ
01:10:19ธหลอยเป็นแ appeal
01:10:21ล 페 mountains
01:10:23ฟ้าวัดนjenigen futures มานานแล้ว
01:10:24กำลังซือเพรื่องสื้อขายตำ
01:10:25แหน่งคุณนาง
01:10:26หากหลักฐานของเขาเป็นความจร
01:10:28ิง
01:10:28ค่าจะไม่ปอกป้องเจ้าเป็นนันข
01:10:29าด
01:10:30แต่ข่าน
01:10:32จับคนผู้นี้เอาไว้
01:10:33หากหลักฐานเป็นความจริง
01:10:35ให้จับกุμและคุมขังทันท
01:10:36ี
01:10:36ถ้าขอรับ ขอใจเต้าโปรดอย
01:10:39ู่ในความสงบก่อน
01:10:40รอค่อนโน้ออกไปสอบที่เข้าต
01:10:42่อนหน้าใหfur pumพิสูตรครวามผิด
01:10:43สุดของตัวเองก่อน
01:10:44responsehelm ให้โอกาสข้าน้อนสะครั้งถ้
01:10:50าขอรับสเริ่งนี่เป็นความจ
01:10:51ริง
01:10:52ค่าٍค่อยมารับโทศตาก็ยั
01:10:53งไม้สาย
01:10:54ขอใจเต้าโปรดลิมช้าเพื่อ
01:10:55คลายควนกังวนช่างนี้ด้วย
01:11:04แต่เท้า ช้าก่อนขอรับ ชาดับ
01:11:07เป็นชาร้อน ค่าจะนำเอาชาเขีย
01:11:09วชั้นดีมาให้ท่าน เราจะได้สงบจ
01:11:11ิต สงบใจ
01:11:13จะสุนักรับใช้ตัวดี มีชา
01:11:16ชั้นดีเหตุได้ถึงไม่รินต่
01:11:18าแรกเหรอ
01:11:19นี่เจ้าคิดอะไรอยู่กันแน่
01:11:23ใต้เท้าขอรับ ขนาสเทร cracksG
01:11:25ขนาสเทร่า เชร์ theor ขอรับ ขนา
01:11:26สเทร่าเอง
01:11:27ฉัน jab差 ลีบประโยกร้อมชามา
01:11:28เอาชับเขียวชั้นดี
01:11:29peareศา ๆ ขอรับ
01:11:30不過ค่อยunkuว่า เธอ ชิดสร้อมาช
01:11:39า แล้ว babys child
01:11:40緊 Musk
01:11:40จ๊ะ แต่เท้าอย่าช่วยpop
01:12:06น้องสาม
01:12:07เจ้ยังไม่ยอมปล่อยข้าไปหร
01:12:09ือ
01:12:09ตอนท่านข้าพี่ใหญ่
01:12:12ท่านเคยคิดจะปล่อยเขาไปหรือ
01:12:13มั้ย
01:12:13พี่ใหญ่ตายไปแล้วนะ
01:12:15ใช่
01:12:16พี่ใหญ่ตายไปแล้ว
01:12:19เราเหตุใด
01:12:21แม้แต่ลูกสาวของเขาถ้ายั
01:12:23งไม่ยอมปล่อยไป
01:12:24ก็เคยบอกแล้ว
01:12:26นังเอาของของข้าไป
01:12:33ใช่ของสิ่งนี้หรือไม่
01:12:36น้องสาม
01:12:39ข้าหางจากกิตยดเงินทองอีก
01:12:41เพียงก้าวเดียว
01:12:43เอามาให้ข้าเธอ
01:12:49ข้าเอาให้เจ้าหน้าที่อีกคนด
01:12:50ีกว่า
01:12:51เอามาสิ
01:12:52เอ่อ โว้ย ว้าย พวกเจ้ามีสิตต
01:12:54ัดสินใจในสำนักหุ้ยทง
01:12:55ตั้งแต่เมื่อไหร่
01:12:57หลมปูรัน
01:12:59บัตรนี้เองท่านก็ข้าขุนน
01:13:00างแล้ว
01:13:01ข้าว่าท่านคงไม่คิดจะออกจ
01:13:02ากสำนักหุ้ยทงแห่งนี้แล้
01:13:04ว
01:13:04แย่เหลียง
01:13:05อยู่เหมือนว่าวันนี้ระหวังข้
01:13:07ากับเจ้า คงต้องมือคนตาอยู่
01:13:08ที่นี่แล้ว
01:13:11โลงสบนี้
01:13:14ก็เตรียมเอาไว้สำหรับเราส
01:13:16องคนนี่แหล่ะ
01:13:18น้องสาม
01:13:20จังจำที่ข้าเคยพูดไว้ก่
01:13:21อนหน้านี้ได้หรือไม่
01:13:22ว่าเห็นใด ค่าถึงหาช่องห
01:13:24วงของเจ้าไม่เจอ
01:13:26เพราะค่าทำใจ ค่าเจ้าไม่ลง
01:13:28นะสิ
01:13:32ข้าไม่พูดถึงแล้ว
01:13:34ข้าวันเลย
01:14:05เหลือหวงจะยนไป
01:14:08จบ ต่อกェ ค่านักที
01:14:15ค่าเถอะ มันปลับขอมุ่ม
01:14:17เลย มันก็จบไว้ แล้ว
01:14:17ไม่ใช่หวงที่ไว้ ชั้นักดาล
01:14:19รพยาะ พากเจ้าตัว
01:14:20นอนมันหรับค่า lama
01:14:20จะยนมาศว่า ได้ หรับค่า
01:14:29เยี่ยง จะต้องยอมรับจุดออนข
01:14:32องเจ้า ในเมื่อจับดาบได้มามั่
01:14:34นคง ก็ให้มันอยู่บนแขนของเจ
01:14:36้าแทน
01:15:07ให้ดาบและแขนเป็นหนึ่งเดีย
01:15:09วกัน การสู่ริยะประชิดเป็นข
01:15:11อด้อย
01:15:13ลงปูรันสวมกรอเหลกตลอด
01:15:15ทั้งตัวหนาแน่น มีเพียงการ
01:15:18จะเข้ามาระวังตัว ถึงจะลงมื
01:15:20อได้
01:15:42ลุกขึ้นมา ถึงตอนนั้นลงปู
01:15:46รันยอมตรงหนึ่งที่จะโจมต
01:15:48ีเจ้าแบบระยะประชิด
01:15:53เจ้าต้องเปิดช่องโว่ให้เขาเห
01:15:55็นเยอะเยอะ เพื่อหลอกล่อยเข้าจู
01:15:57จงเข้ามา
01:16:09ถ้าเข้าโจมตีระยะประชิด ก
01:16:12็ให้ใช้ดาบเข้าสู้ เพื่อโจมต
01:16:14ีและป่องกันนะคราวเดียว
01:16:21หลังปูรัน ท่านข้าพี่ใหญ่
01:16:23ท่านเคยได้เสียใจหรือไม่
01:16:25พี่ใหญ่ไม่เข้าใจข้า เจ้าก็ไม
01:16:28่เข้าใจข้า เข่นนั้นก็จะส่
01:16:30งเจ้าไปพบเข้าแล้วกัน
01:16:31ถ้าเขาโจมตีเจ้าระยะประชิ
01:16:33connecting เจ้าละเลื่อมือข้างซ้ายของ
01:16:35เจ้า
01:16:36ถ้าเร็วไปนิด ก็จะถูกเข้ามอง
01:16:38ออก แต่ถ้าช้าไปนิด เจ้าก็จะต
01:16:40ายด้วยน้ำมือของเขา
01:16:42แผลนี้ยอมต้องเป็นการแหลก
01:16:44ด้วยชีวิต
01:16:45จะจำเอาไว้ว่า จุดตายของเขา
01:16:47อยู่ตายขอขวา โจมตีให้ได้NS ninete
01:16:50vecicotte
01:16:50ข้า!
01:16:57พี่รองของข้าตายไหม
01:17:00ตั้งแต่ตอนที่ข้าพี่ใหญ่แล้ว
01:17:25โลงสบนี้
01:17:27วันนี้ข้าขอมอบให้ท่านก็แล
01:17:28้วกัน
01:17:30เพื่อมิตรภาพสุดท้ายของพวก
01:17:31เราพี่น้อง
01:17:33เพริงเผาเมคาฟ้าดินแดงดา
01:17:35ดเป็นหนึ่งเดียว
01:17:36วันน่าเตรียมท่องเที่ยวไปทั่
01:17:37วสีทิต
01:17:38ทํานาศทําไร้ในชนบทของอา
01:17:40จารย์
01:17:40ดูแลท่านอาจารย์ชนแก่ตาย
01:17:42เยี่ยมจริงๆ น้องสาม ไม่เอาไหน
01:17:44เลย
01:17:45บุรุษควรมีบานิทัทยิ่ง
01:17:46ใหญ่
01:17:47เวลาช่าวนี้ก็ควรจะช่วงช
01:17:48ิงท์เซียว
01:17:48แก่หลองทัพสร้างชื่อสี campo แล
01:17:49ะความชอบที่จะถูก
01:17:50จากพูดห PARAV
01:17:52ท๔ released
01:17:55ร้ำ
01:18:07ร้ daring
01:18:09มี...อำนาจ...
01:18:13แต่เท้า แต่เท้า แต่...
01:18:15หะ?
01:18:17รีบไปได้งานทั้งกัน หลงปู่ห
01:18:18รันวางอย่างพี่พูดทายพิเศษจ
01:18:19นไทย
01:18:38ห้า!
01:19:10อาจารย์! ในที่สุดท่านเข้าข
01:19:12ลับมาสักที!
01:19:17อาจารย์...
01:19:21อาจารย์สดเจ้าในเพียงเท่าน
01:19:23ี้แล้ว!
01:19:31สิดกลับมาช้าเกินไป
01:19:38วันนثرสายแล้ว peloพวกische
01:19:49ราวนั้นเถอะ
01:19:50กวันน estiloเถอะ
01:19:53Ouais
01:19:54อาจารย์...พวกเราจะไปไหนกันต่อ
01:19:56หรือ MHM
01:19:58พวกเรายังติดข้างจอมยุดหร
01:19:59ีอยู่อีกหนึ่งเรื่อง
01:20:00- ไปหาลูกส้าของเขาหรือ MHM
01:20:06- นับจัดนี้ไป เจ้าพวกเราเจ้าท
01:20:08ี่กลับค่ะ
01:20:08ก็ก็จะมีพี่น้องเพิ่มอีกคน
01:20:09นะ
01:20:09แล้วท่าน จะรักใครมากกว่ากัน
01:20:11แล้ว
01:20:19ก็เจ้าหน่ะสิ
01:20:21ไปกันเถอะ
01:20:28ไป
01:20:38ตอนตอนตอยตรงนี้
01:20:40ตอนตอนตอนต่อาจารยนกะนี้
01:20:57ถ้าแห่งความกัน 노래를ไม่ทำไม่ได
01:20:58้
01:20:58นี่ยังก на ดีนสิ
01:21:03สวัสดีที่สุดท้าย
01:21:36สวัสดีที่สุดท้าย
01:22:05สวัสดีที่สุดท้าย
01:22:06สวัสดีที่สุดท้าย
01:22:09สวัสดีที่สุดท้าย
01:22:13สวัสดีที่สุดท้าย
01:22:16สวัสดีที่สุดท้าย
01:22:32การดูได้ด้วยด้วย
01:23:30คุณความต้องแบบนี้
01:23:34เก็นไหล
01:24:01สวัสดีที่สุดสุด
01:24:32สวัสดีที่สุดสุดสุด
01:25:01สวัสดีที่สุดสุดสุดสุด
01:25:37สวัสดีที่สุดสุดสุดสุด
01:25:38สุดสุดสุดสrey
01:25:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
Comments