- 23 hours ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00:00ตัวนี้ วิวว โอ้นสดี
00:00:27ไป ออกแรงดึงเลยนะลูกพอ
00:00:29เจ้ามาท่านพ่อ
00:00:31ออกหนึ่ง
00:01:01ท่านพ่อ
00:01:02กินข้าวได้แล้ว
00:01:04ได้มาแล้ว
00:01:11บอกแม่เจ้าว่า
00:01:12ไม่ต้องเหลือข้าวไว้ข้านะ
00:01:14เจ้าค่ะ
00:01:29เจ้าไม่เหมือนมาเก็บเกี่ยว
00:01:32เจ้าก็ไม่เหมือนห์ชาวหน้า
00:01:39ข้าวหึ้นในยุทภพ
00:01:40เสรร์อ ไเย้แห่ะสำนักหว้
00:01:41ยทงถูกคนอื่นข้าตาย
00:01:44ผู้สำรุวมคิดทั้งหกคน
00:01:46หลวนเป็นคนเศнитของ เขาตอนยังม
00:01:48ีชีวิต
00:01:48ถ้าที่ข้าวรู้มา
00:01:50หนึ่งในนั้นคือเจ้า
00:01:52でเจ้าเป็นใคร
00:01:56เย่เหลียง แห่งสำนักคุยท
00:01:58ุง
00:02:23เย่นทถasonsเหมือนิ peso บุกวล
00:02:30อย่างสู Przyความร chega
00:02:39หยั่ง zijงกลับ โดย
00:02:54ค่าคนต้องทดใช้ด้วยชีวิต
00:02:56ค่าเยียบร้ายนาของเจ้า
00:02:58ค่าจะทดใช้ด้วยเงิน
00:03:07อย่าไป
00:03:09พวกเขา...
00:03:10พวกเขารอเจ้าอยู่
00:03:13เด็กคนนั้นก็รอค่าอยู่เช่นก
00:03:15ัน
00:03:23อืม...
00:03:42เด็กคนนี้ไม่ส่งเสียงเลยสักแ
00:03:44อ่
00:03:49จะมาใส่อารองอยู่เหรอ
00:03:51ถ้าเจ็บมากพอ
00:03:53เดี๋ยวนางก็ส่งเสียงเองเลย
00:03:58จะข้าอารองได้ยังไงล่ะ
00:04:04เอาของอารองคืนมา
00:04:07อารองจะเจ้าลงมา
00:04:13เอาคืนมา
00:04:13มีแม่อารอง
00:04:30เจ้าสำนักมีคำสั่ง
00:04:34จะไม่ใช่คนของสำนักหุ้ยถงแล
00:04:35้ว
00:04:35ถ้าเข้าประตูมาอีกข้าไม่เว
00:04:37้น
00:04:37ใครขวางข้า...
00:04:42มันต้องตาย
00:04:46เจ้า
00:04:47เจ้า
00:04:47เจ้า
00:04:54เจ้า
00:05:36อฮ่า
00:05:38不是
00:05:39อฮ่า
00:06:07เฮ้ย!
00:06:10เย่หลียง
00:06:16ไปนัง
00:06:18เย่หลียง
00:06:20เจ้าจะเป็นพี่น้องข้านะ
00:06:23พี่น้องเหรอ
00:06:24แน่นอนว่าเป็นพี่น้อง
00:06:26พี่น้องร่วมสาบัน
00:06:28ได้
00:06:29น้องสาม
00:06:31แล้วเจ้ากลับมาทำไม
00:06:33ในยามทุกยาก
00:06:34พี่น้องควรเพิ่งพาอาศัยก
00:06:36ัน
00:06:36ฝากชีวิตให้กัน
00:06:37คู่ดายทรยศพี่น้อง
00:06:39ต้องได้รับโทษจากสวรรณ์แล
00:06:41ะมนุษย์
00:06:41มันความว่าเจ้ากลับมาก็เพื่
00:06:42อแก้แค้นให้พี่ใหญ่สินะ
00:06:44ท่านสมรู้ร่วมคิดกับคนอื่
00:06:45นข้าพี่ใหญ่เซ็น
00:06:46ชิงตำแหน่งเจ้าสมนัก
00:06:48เหตุได้แม้แต่เด็กก็ยังไม่
00:06:49ปล่อยไป
00:06:50น้ำเอาของเขาข้าไป
00:06:52หรือไม่เจ้าให้น้างบอกมา
00:06:54เขาถึงจะปล่อยน้างลงไป
00:06:56ของอะไร
00:06:57ดูเหมือนว่าไม่ได้บอกเจ้า
00:06:59เด็กคนนี้
00:07:01น้างไม่เชื่อค่าก็ชั่ง
00:07:02ทำไมอาสามน้างก็ยังไม่เชื่อด
00:07:03้วยเรา
00:07:05นี่เป็นความรับของเราสองคน
00:07:07ปล่อยน้างลงมา
00:07:08ปล่อยน้างลงไปเหรอ
00:07:11ได้
00:07:12งั้นค่าจะปล่อยน้างลงไป
00:07:39อธิ
00:07:51เฮ้ย...
00:07:52โอร่ย!
00:07:55โอร่ย!
00:07:58โอ้...
00:07:59โอโฟย!
00:08:14แย่เหลียง จะต้องรีบหน่อยนะ
00:08:53ไป ไป
00:09:03รักษาตามล่าทั่วอยู่เธอพับ
00:09:08สำนักหุ้ยทงมอบรังวันน
00:09:09้ำจับ
00:09:10สังหันย่ายเหลียงและเสริญ
00:09:11ฟังเงียด
00:09:12เป็นต้องเห็นคน
00:09:14ตายต้องเห็นสบ
00:09:29เอ้าแย่เหลียงชั่วร้ายสามาน
00:09:31ข้าครบครัวข้าบดีเสริญอี
00:09:33เย้
00:09:34รักภาตัวบุธสารเสริญฟึง
00:09:35เงียน
00:09:36ลบนเน้ำไปจากสำนักหุ้ยท
00:09:37ง
00:09:38ผู้แทบอแส ราชสำนักจะมีร
00:09:40ับวันอย่างงาม
00:09:42รีบรายงานซีเหลียง พบโจนแ
00:09:44ย่เหลียงนี้ไปทางตะวันตก
00:09:45โจนไปทางตะวันตก freakin่話
00:09:57พวกเรากำลังวางคนไว้ที่ประตู
00:09:59เมืองแล้ว
00:10:02มีกี่คน
00:10:03เย่เหลียงคนเดียวขอรับ
00:10:05แน่ใจริงว่าเป็นเย่เหลีย
00:10:06ง
00:10:06จิงแท้แน่นอน
00:10:08ท่านสงสัยว่า
00:10:10เขาเล่าเสือออกจากท่ำหรือ
00:10:13ยังน้อยก็แค่โยนหินถามท
00:10:15าง
00:10:18ข้ามให้เจ้าลงมือ
00:10:21เป็นการทดสอบความอดทน
00:10:25สุดท้ายเขาเป็นฝ่ายที่ทนไม่
00:10:27ได้ก่อน
00:10:29ตอนนี้เด็กนั่นยังอยู่ในเมือง
00:10:32เขาคิดว่าหลังจากที่พอเราได
00:10:34้ขาวแล้ว
00:10:35จะเคลื่อนพทออกไป
00:10:37ถึงตอนนั้นจะเริ่มย้อนมา
00:10:39ช่วยเด็ก
00:10:43พวกเราต้องหาเด็กให้เจอก่อน
00:10:46ล่อให้เขามาติดกับ
00:10:48เด็กอยู่ที่ไหน
00:10:50บาทเจ็บก็ต้องรักษาสิ
00:10:53ไปค้นหาโรงหมอทั้งหมดทั่วหม
00:10:55ือ
00:10:55ได้
00:10:57ท่านจะไปหน่อย
00:10:59จนไปทางเตะวัศตก
00:11:01ข้าไปทางเตะวัศออก
00:11:03คราวหน้ารีบหน่อยละ
00:11:10คำพูดของเจ้าสำนัก
00:11:11เจ้าได้ยินชัดหรือมาก
00:11:12ได้ยินชัดแล้ว
00:11:14คราวหน้าข้าน้อย
00:11:15จะรีบรายงาน
00:11:21เจ้าฟังผิดแล้ว เจ้าสำนัก
00:11:23บอกให้ชาติหน้าเจ้าเรียบหน่
00:11:24อย
00:11:39ลูกค้ามาถามอาการป่วยเหรอ
00:11:42ถามหาคน
00:11:45ข้าอยู่ในที่ห่างไกล และไม่ม
00:11:48ีใครมารักษา
00:11:58ท่านรู้ได้ยังไงว่าข้ามาถ
00:12:00ามอะไร
00:12:00ท่านมาพูดเท่ารีบนะ
00:12:20คืออย่างนี้ ก่อนหน้านี้น้องสาม
00:12:23พาบุธสาวค่าออกไปหาหมอ
00:12:24บอกว่าจะไปหาหมอที่เคยรู้จัก
00:12:26กันทางตะวัดออกของชาญเมือง
00:12:28ตอนนี้บุธสาวค่าไม่เป็นไรแล
00:12:29้ว
00:12:29ค่าจริงตั้งใจมาขอบคุณ
00:12:31สรุปว่า
00:12:33ไม่ใช่ที่นี่หรือ
00:12:41เขาพูดตามตรง
00:12:43บุธสาวคนนี้เป็นลูกนอกสมร
00:12:45ถของค่า
00:12:47น้องค่าต้องกับท้าไฟว่า
00:12:49ห้ามเปิดเผยให้ผู้อื่นรู้ใช่ไ
00:12:52หม
00:12:58ไม่ทราบน้องท่านนี้มีนามว่
00:13:00าอะไร
00:13:00เย่เหลียง
00:13:04คนที่พาเด็กมาด้วยเป็นสตรี
00:13:07มาเมื่อรัฐ
00:13:08ประมาณหนึ่งช่วยจำ
00:13:09หลงโป้รันแห่งสำรักคุ
00:13:11ยถูง
00:13:12ขอบคุณหมอผู้เท่า
00:13:13ไม่ต้อง ไม่ต้อง
00:13:15ไม่ต้องมากพิธีเหรอ
00:13:17ท่านไม่จะขอในยุธรรมก็
00:13:20ทำให้ตายยังไม่เป็นธรรม
00:13:24ต้องก้มคำนับหนึ่งครั้ง
00:14:01นึกไม่ถึงว่าการรอครั้งนี้
00:14:02ลำบากให้เจ้ารอมาสิบปี
00:14:06คนเรามีชีวิตยืนยาว
00:14:08รอดท่านสิบปีจะเป็นไรไป
00:14:15หนังไม่เป็นไรใช่ไหม
00:14:20ฟังเยี่ยนผ่านหายนาครั้งนี้มา
00:14:21ด้วยตัวคนเดียว
00:14:23จึงมีนิสัยค่อนข้างดือร
00:14:24ัน
00:14:29ฟังเยี่ยน
00:14:31ก่อนที่พ่อเจ้าจะตายได้ฝากคำ
00:14:33พูดไว้ให้ค่าหรือไม่
00:14:36นมปุรันบอกว่าเจ้าออกของเข
00:14:37าไป
00:14:38ตอนนี้เจ้าบอกค่าได้ไหมว่ามั
00:14:39นคืออะไร
00:14:40ถ้าเจ้าไม่อยากบอก
00:14:47งั้นก็อย่าเพิ่งบอก
00:14:49พวกเราหนีออกไปก่อน
00:14:52จริงสิ
00:14:56พวกเขาไปหาร่วงหมอตัดมƯวงต
00:14:57ัววันออกข้าเ смотритеแล้ว
00:14:58ฟังเทพูดบอริษุติ sorry
00:15:00นั่นก็จะальныйกันそして
00:15:06กลันด suits how to bring
00:15:10zum ข้างข้า ท่านที่มีข้าว
00:15:15ทั่วเมืองร้วนเป็นหุ่เป็นต
00:15:16า
00:15:16- เดี๋ยว เขาจะรังนางไว้ เจ้า
00:15:18พายเยี่ยนเอิวไปก่อน
00:15:19ไม่ ท่านผานานางไป ท่านมีวรโยศ
00:15:21สูงส่ง แบบนี้มีโอกาสฉนะมา
00:15:23กกว่า
00:15:24ข้าชื่อสำหรัดเส้นทางไว้
00:15:25ให้ท่านแล้ว
00:15:27นั่นข่อถังเหนือ ของมืองมี
00:15:28ทุ่งขวาสรีสิบลี
00:15:29คำทุ่งขวาสรีไปมินหภา ป
00:15:31ินหับลงไปก็อ้อมจากประตู
00:15:33มืองทางเหนือได้
00:15:34ข้าจะพยายามถุงเวลานางไว้ พวก
00:15:35ทั้งก็ออกจากประตูเมืองภัยใ
00:15:36นหนึ่งเค้าให้ด้วย
00:15:37แล้วเจ้าเหรอ
00:15:41ในเมื่อข้าเลือกจะอยู่ต่อ
00:15:43แน่นอนว่าต้องคิดแผนเอาต
00:15:45ัวรอดไว้แล้ว
00:16:13ไม่มีใครอยู่
00:16:14รายงานไม่มีใครอยู่
00:16:16เขาจะไปหา
00:16:23สีชายังเข้มอยู่ พึ่งริ้นอ
00:16:26อกมา
00:16:27มีคนเคยมาหรือ
00:16:30ใช่
00:16:30มันนางไม่ได้วางยาพิดในชา
00:16:32เหรอ
00:16:42แม่นางรีบอยู่สินะ
00:16:45สิบปีก่อนเจ้าถูกพวกเจ้าช
00:16:46ะล่างล้อมจงอบติ
00:16:48เพื่อช่วยเจ้าแล้ว
00:16:49น้องสามค่าเย่เหลียงค่าคนไป
00:16:51สิบแปดคน
00:16:52เพื่อตอบแทนบุญคุณที่ช่วย
00:16:54ชีวิตเจ้าเลยสัญญาไว้ว่า
00:16:55หากวันน่าไม่เรื่องขอรอง
00:16:57ต่อให้บุกน้ำลือไฟก็ต้
00:16:58องไปตามนัด
00:17:01สำนักไม่ทงชลาดหลักแหล
00:17:02มจริงๆ
00:17:04เจ้าสำนักหลงก็รู้ว่าเยี่
00:17:06ย์เหลียงไปแล้ว
00:17:07แน่นอนสิ
00:17:08เจ้าอยู่ต่อเพื่อช่วยถูกเวล้
00:17:10ายเขาหนีไปเนี่ย
00:17:14ท่านไม่อยู่รีบ
00:17:19รีบสิ
00:17:20ดังนั้นถ้าเราไม่สู้กันก็จะ
00:17:21ดีที่สุด
00:17:26เมื่อครู่ค่ะหวังยาพิษ
00:17:28ตอนที่เจ้าเปลียนท่วยช้า
00:17:38เจ้าย้อมตายเพื่อเขา
00:17:40เกรงว่าจะไม่ใช่แค่ตอบแทน
00:17:41มุนคุณ
00:17:42เจ้ามีใจให้เขา
00:17:44แต่ข้าไม่รู้ว่าเยี่ย์เหลีย
00:17:47งมีใจให้เจ้าหรือเปล่า
00:17:50ดูให้ชัดชัดนี่คือจุดจบ
00:17:51ของการให้ที่ส่อนแก่เย่เหลีย
00:17:53ง
00:18:03พวกเจ้าเบิงตาดูให้ชัดชัด
00:18:05แล้ว
00:18:06นี่คือผลลับที่รู้แต่ไม่ราย
00:18:08งาน
00:18:10เย่เหลียงอยู่ที่ไหน
00:18:12โจนสุดนัก
00:18:14โจนห้า
00:18:16โจนห้า
00:18:17โจนห้าได้แล้ว
00:18:20ตามข้ามา
00:18:27กลับมาทำไม
00:18:30เจ้าว่าไงล่ะ
00:18:34ฝากดูรายนางด้วย
00:18:41มา
00:18:52น้องสาม
00:18:54เห็นชัดหรืออย่าง
00:18:55ครั้งนี้คนที่จะข้าเป็นคุณนาง
00:18:57นะ
00:18:57คุณนางสมรู้ร่วมคิดกับพ
00:18:59่อค้า
00:18:59ชาวบ้านไม่ได้รับความเป็นทำ
00:19:01มีทุกแต่ร้องไม่ได้
00:19:02สมควรตายหลังจากวันนี้ไป
00:19:05การจับกมแย่เหลียงคงไม่ใช
00:19:06่รึงส่วนตัวของ
00:19:07สำหรักคุยทงแล้วสินะ
00:19:10ตัวของว่าย
00:19:11ยาย
00:19:38เอฟ อ Het อ่อ อค อ อ อั อ อั อ อ อ อ
00:19:51อ อ ขี มา มา แล้ว
00:19:51อ่อ อ่ออ อ่อ คิ มา เวลา ออ่อ
00:19:52ขอไป ละบ ละบ ไป
00:19:55ไป
00:20:02ข้า เขา
00:20:11นี่ ไป
00:20:15ไป
00:20:17ไป
00:20:58เจ้าสำนักน้อย ข้าเธอเจอแล้
00:21:01ว
00:21:09ข้าเจ้าเจอแล้ว
00:21:36รีบนี้ไป
00:21:40เจ้าเหลียง
00:21:41รีบนี้ไป
00:21:43เจ้าเหลียงอีกมาช่วยเธอด้วย
00:21:58เอาของมาอีกข้า
00:22:00เจ้า
00:22:03เจ้าเหลียง
00:22:07เจ้าเหลียง
00:22:09เจ้าเหลียง
00:22:10เจ้าเหลียง
00:22:10เจ้าเหลียง ท่านฟันขึ้นมา
00:22:11เห็นพวกนางแล้ว
00:22:13ปวดใจไม่ละ
00:22:14ตอนนั้นที่พวกเจ้าจะปล่อยให้ป
00:22:15ูรันตาย
00:22:16ข้าก็สาบาลว่า
00:22:18จะทำให้หัวใจพวกเจ้าสิบปวด
00:22:19เหมือนข้า
00:22:20หลองปูรัน
00:22:24ทำผิดตับพี่ใหญ่เซิน
00:22:25และในราคุณสำนักว่ายทงท
00:22:26ี่ปลูฝังมา
00:22:26ไม่มีปูรัน
00:22:27สำนักว่ายทงจะมีความยิ่ง
00:22:28ใหญ่อย่างทุกวันนี้หรือ
00:22:30เจ้ากับเสริญอียตังผาพที่
00:22:32ทำผิดต่อปูรัน
00:22:33ข้าไม่ข้าสตรี
00:22:35แต่เจ้า ข้าจะข้าให้ได้
00:22:41หนึ่งเสียว
00:22:58พี่หลิง
00:22:59หลิงเซียว
00:23:04จะมาช่วยค่า
00:23:04พี่หลิง
00:23:05ไม่คิดว่ากลับต้องมาเสียชี
00:23:06วิต
00:23:10จริจริง
00:23:12ข้าทอวันนี้มาตลอด
00:23:15วันที่ได้พบท่านอีกครั้ง
00:23:19สุดท้ายยังควมเป็นค่าที่
00:23:20ทำผิดต่อเจ้า
00:23:22บุญคุณในชีวิตนี้
00:23:26ชาติหน้าต้องตอบแทน
00:23:28ยุดหลานในยุทภพ
00:23:31ไม่ต้องเก็บมาใส่ใจ
00:23:36ที่คุณนี้ป้องในใจ
00:23:39ทั้งตั้งดูแลนางดีๆ
00:23:46นึกไม่ถึงว่าการรอครั้งนี้
00:23:48ลำบากให้เจ้ารอมาสิบปี
00:23:49คนเรามีชีวิตยืนยาว
00:23:51รอท่านสิบปีจะเป็นไรไป
00:23:54รอวันที่ความวุ่นวายในยุ
00:23:55ทภพยุติดลง
00:23:56ก็ควรหัดเรียนรู้จักเจ้า
00:23:57จริงๆ
00:23:58หากวันหน้ามีเรื่องขอร้อง
00:23:59ต่อให้บุกน้ำลวยไฟ
00:24:00ก็ต้องไปตามนะ
00:24:03ลิงเซียว
00:24:04ขอแล้วเพียงทางนี้
00:24:07อีกลิง
00:24:08อีกลิง ท่านอย่าได้นะ
00:24:13อีกลิง
00:24:19อีกลิง
00:24:21อีกลิง
00:24:31ทหารเจ้า
00:24:32สวัสดี
00:24:35สูจนดึง
00:24:36ช่วยพื้นมี ไม่ต้องมีต้องค
00:24:41วามจำส่วนไป
00:24:42เจ้า มันเถอะ ไม่ได้
00:25:15ข้า ลงปูรัน จะนำสำนักคุ
00:25:18ยทง ไปทุกที่ที่มีผลประโยช
00:25:20น์ สร้างอับนาษ์จริง ยาว
00:25:21ร้ายสะตรู
00:25:22ขารวาตาสำนักหลง!
00:25:33ขารวาตาสำนักหลง!
00:25:36ขารวาตาสำนักหลง!
00:25:38ขารวาตาสำนักหลง!
00:25:45หากไม่ใช่เพราะหลายปีบันนี้ ข
00:25:47้าใช้เงินก่อนใหญ่ปูทังหนี
00:25:48ทีไล่ไว้
00:25:50และเจ้าสำนักสีนิ้ง สิ่ง
00:25:51ชีวิตเข้าช่วย
00:25:54คนที่ยืนอยู่ตรงนี้ ในวันนี้อ
00:25:55าจจะไม่ใช่ค่าแล้ว
00:25:59อดีตเจ้าสำนักเสริญอีเย่
00:26:01พี่ใหญ่ร่วมสำนักของค่า จะ
00:26:03ส่งค่าไปตายโดยมือเขา
00:26:04เจ้ากับค่ารับโทษกับทางการ
00:26:06บรังสาคุณธรรมของเราผีน้
00:26:08อง
00:26:10ไปทางการเหรอ?
00:26:13เรื่องแล้วเรื่องหลัก เรื่องแล้วเร
00:26:15ื่องหลัก
00:26:19ท่านอยากจะห้าค่าตายเหรอ?
00:26:27ราชาสำนักรู้ถึงความชั่ว
00:26:29ร้ายของตำบนฝึงหลิงแล้ว
00:26:31ชื่อเสียงของมันพระบรุษกุ
00:26:32ณเซ็น
00:26:34จะปล้อยให้เจ้าทำร้ายได้ยังไ
00:26:36ง
00:26:36เซ็นอีเย่
00:26:40ข้าเป็นพี่น้องท่าน
00:26:42ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
00:26:49ท่านอยากให้ค่าตายจริงๆ
00:26:56ท่านเคยถามน้องสามหรือไม
00:26:59แล้วน้องสามว่ายังไง
00:27:00เขาไม่อยากให้เขารู้
00:27:04ข้าดทำเพื่อรังสามไม่ต้องพี่
00:27:06น้องไม่มีทางอื่นแล้ว
00:27:08เสร็จอีเย่
00:27:14ท่านเป็นคนเลือกเองหรือ
00:27:16ฉันลองว่าไปสิ
00:27:22เขาสม amenities Dispink
00:27:23ชั้นรถ ลง
00:27:28เขาได้ยินมาว่าโทษตายของท่
00:27:29าน
00:27:30เสรร์ยื้อ อีเย่
00:27:31ก็แอบใช้เงินก้อนใหญ่ติดส
00:27:33ินบน
00:27:33เพื่อ ไทโทษให้ท่าน
00:27:35พูดแวงคนตายเหรอ
00:27:38ไม่не ใช่
00:27:39หมดคุณความแคโคไม camps ครองสามนั
00:27:40กหүุยถง
00:27:40ข้าพقدรกับเราไม่อยากรู้
00:27:42แต่ว่าทั้งค้makersเป็นตาบอดนะ
00:27:46ถ้าร้ายชื่อนี้รวหญ้ายออกไป
00:27:48แต่เท้าพวกเจ้า
00:27:49ได้เท้าของแต่เท้าพวกเจ้าก็ยาก
00:27:51ที่ชันนี้ความผิด
00:27:52ара
00:27:55เจ้าสำรักษีเนี้ยตายแล้ว
00:27:59ตอนนี้เย่หลียงอยู่ที่ไหน
00:28:04ตับบนฟึงเหลียงอยู่ในเขตอ
00:28:06มนะท์หัวหน้า Purdue نے
00:28:06ปรามร Gandhi เจ้าซึ่งมีหน้าที่จ
00:28:08ับ banyakหมู่ร้าย
00:28:10เย้ organisms do the damage.
00:28:11เหรืorว่า เส丈วเขียวของกัน
00:28:14จะพูดแล้วไหล
00:28:16เจ้า
00:28:16พoraตั้งใจทำงาน
00:28:17เสียพี่เสียน้อไปได้กี่คนเพรา
00:28:19ะเรื่องนี้
00:28:19พอจะดฐย์รับที่ไร้ควाสามม
00:28:21ัด
00:28:22ตอนนี้มา فงค่าสักงั้น
00:28:23พวกเจ้าน่ะ
00:28:25ถ้าชัดก้นของつัมนังหวิ
00:28:26ทงไม่สะอาด
00:28:28ก็อย่าคิดจะมาพึงเซ็นสายใต
00:28:30knitting
00:28:30จากในnasso ของข้าเลย
00:28:36เต้าสา praticamente
00:28:39คือ
00:28:47จะสำหรัคลงคาหลีฟูสนแล้
00:28:49ว
00:28:49จันที่บาษกับแต่เท้าเบิง Grandpa
00:28:51ยังไง
00:28:51หลีฟูสนตายแล้ว
00:28:56เปลี่ยนคนมาธิบายกับแต่เท้า
00:29:02ทุดรับที่วราชจะสำหรักท
00:29:03รงมา...
00:29:03ใกล่จะมาถึงแล้ว
00:29:06ทุกคนได้สำหรัก ห mostra Porc
00:29:07จงฟักคำสั่งค้า ผู้ใดก็ต
00:29:09ามที่สามารถถือ
00:29:10หัวของเยี่ยนเหลียงและเสริญ
00:29:11ฟงเยี่ยน
00:29:12วันแรกกับตำแหน่งเจ้าสำ
00:29:13รักษีเหลียงได้
00:29:15จะเพิ่มรังวัลในยุทภพ เป็
00:29:18นทองคำหมื่นตำลึง
00:29:43ได้คงไม่ได้
00:29:48หลีกไป!หลีกไป!หลีกไป!หลีก!
00:30:28ขอบคุณฟักรูป
00:30:49ลูกค้าอยากเดือมาได้
00:30:51ที่นี่มีชาอะไรบ้าง
00:30:57ทำไม
00:30:58คนขายชาอย่างเจ้า
00:31:00ขายชาอะไรก็ยังไม่รู้ paints
00:31:02มีชาเขียว
00:31:04มีชาเกี่ยว報 ve ชาแดง ชาขาว
00:31:06lovely a product
00:31:07ลูกค้าอย่างเดิมแบบไหนขอร
00:31:08ับ
00:31:14เยะเหลียงข้าอยู่น้امแล้ว
00:31:17ได้แล้ว
00:31:18สะน้อยหน้าแดงเชี่ยว
00:31:19ไม่สบายหรือเปล่า
00:31:21มา…
00:31:22มาดื่มน้ำชาหน่อยเจอ
00:31:24เด็กดื่มชาไม่ได้
00:31:53คนของสนักให้ทวงมากันครบแล้
00:31:55วใช่ไหม
00:32:10ทุกคนของสนักไป
00:32:25หรือ หรือ หรือ
00:33:04เย็นเออ ไม่เป็นไรใช่มั้ย
00:33:13มีวารยุทย์เก่งกาด
00:33:19ขอทานมาจากขอทานในที่ที่มีคน
00:33:21พุกพล่าน
00:33:26พูดถูกแล้ว มาร้านชาที่รัง
00:33:29แบบนี้ต้องเราคอยโชคลาบอยู่แ
00:33:31น่
00:33:34เย่เหลียง เจ้ากับข้ามาปล่าม
00:33:36มือกันเป็นไง
00:34:00ไม่มีใครคิดว่าวันนี้ขอทาน
00:34:02ซอมซ่อคนหนึ่งจะเป็นจอมยุ
00:34:04ทหลี หนึ่งในสิบยอดฝีเมื่
00:34:06อ
00:34:06เพราะเรื่องเกาๆในอาดีตไม่ต
00:34:08้องพูดถึง ตอนนี้มีเพียงหล
00:34:10ีเฉีย
00:34:10หรือ ที่ท่านกลับมาก็เพื่อเง
00:34:14ินลางวันประกาศตามและทั่วย
00:34:16ุทภพเหรือ
00:34:18บีดาของหลงปูหลันเคยมีบ
00:34:20นคุณกับข้า ตอนนั้นข้าสั
00:34:22ญญาไว้
00:34:22หนึ่งคำสัญญาแรกบนคุณน
00:34:24ับพันธ์
00:34:25สิ่งที่หลงปูหลันแรกคื
00:34:27อชีวิตเจ้า
00:34:31ไม่เค็ดว่าชีวิตของค่าจะล
00:34:32้ำค่าถึงเพียงนี้
00:34:56ท่านไม่กลัวตายเหลือ ข้าไม่
00:34:59เหลืออะไรแล้ว ยังจะกลัวอะไร
00:35:04กลัวตาย
00:35:56ขอบคุณที่ออมมือ
00:35:58เด็กบอดอีกสุด
00:36:00ข้าเองก็ไม่มีทางช้อยโอกาส
00:36:05พวกท่านอยู่ซูกันได้แล้ว
00:36:08ถ่านานานบุตสาวของข้ายังมี
00:36:10ชีวิตอยู่ คงจะต้อเท่านาน
00:36:14หากจอมยุดหลียังมีสิ่ง
00:36:15ใดที่ข้างข้าอยู่ วันน่าเย่เห
00:36:17ลียงทำแทนให้ได้
00:36:23เจ้าพาเด็กคนนี้หลบไปก่อน เพร
00:36:25าะเจ้าไม่มีความกลังวนแล้
00:36:26ว พวกเราค่อยมาสู้กัน
00:36:39จอมยุดหลี
00:36:48ไว้พบกันใหม่
00:37:06เจ้าสำนักหลง
00:37:13จอมยุดหลีกลับมาแล้ว
00:37:16เย่เหลียงนั่นต้อง
00:37:18ตายแล้ว
00:37:22หากวิญญาณของสีเหนียงอัน
00:37:24เป็นเที่ยวรัก
00:37:24พอยังมีชีวิตอยู่
00:37:25ดังอยู่
00:37:31ทันก็ค้าเขาไม่ได้เหรือ
00:37:33เท่าที่ชณhnacaรู้
00:37:34เยี่ยร์เหลียงมีเด็กกรรพล
00:37:36าวต้องดูแล
00:37:37โซก 맛있 dying
00:37:37น่าต掰掰
00:37:38ข้ารั้งตระกูนเด็กขนนั้นรวน
00:37:39เกิดขึ้นเพราะเจ้า
00:37:41เมื่อนคุณของพ่อเจ้ากับขาย
00:37:43ต้องไม่ละเมื่อส fidu
00:37:44หลักคุณธรรมของยุตอพพ
00:37:46ก็รวมว่าท่านก็เป็นคนที่ม
00:37:47ีความรักแล้ว
00:37:48icarious?
00:37:49ตอนนั้นกลล่าของท่านตายเพรา
00:37:51ะท่าน
00:37:52ทำไมท่านยัยไม่ตายแล้ว
00:37:54ค่ะรู้
00:37:55ท่านกับนางอยากมีลูกที่พลา
00:37:57ด Thinking ไม่ได้เจอกันมาหลายปี
00:38:00ท่านยังอยากพบอยู่ไหม
00:38:07ที่ยื่นมือมาช่วยครั้งนี้
00:38:09เพราะพ่อเช่ามีบุ philanthropy
00:38:11แต่ไม่ได้หมายความว่า
00:38:14ค่าเต้าไปเกี่ยวของความแครนข
00:38:16องเจ้า
00:38:17บุญคุณความแครนคำสัญญาส
00:38:19์ในยุทภพicosอะไรกัน
00:38:20ยังธ่านเรียกว่า ละยุทภั
00:38:22กหลัง
00:38:23บุญคุณของพ่อเจ้าขจะตอบแ
00:38:25ทนอีกครั้ง
00:38:26ส่วนเย่เหลียง
00:38:27BERG หรอจากที่เขาดูแลเด็กอย่างน
00:38:29ี้
00:38:29แล้วพวกเราจะต้องมาซู้กันอีก
00:38:31สิตพี่ของเย่เหลียง
00:38:46หวังปูเวย
00:38:49จามยุดหลี
00:38:52หัวขโมยแห่งยุดทะพบ
00:38:53เสียมวันยาจริงๆเลยจามยุด
00:38:55หลี
00:38:56สหายหวังเดินทางมากลายเพื่อม
00:38:58อบของขวันชิ้นใหญ่ให้ท่าน
00:39:06ดูสิ
00:39:17หนาลลacting
00:39:18นานๆ
00:39:18ดูให้ดีๆใช่หรือ
00:39:19ใช่
00:39:43นี่คือเจ็ดอา ger terribly ในยุทธ์พ
00:39:45star9' joint
00:39:46เขาฆ่าเย่เหลืองไม่ได้
00:39:48เจอเรียกฝ์คงầอยังได้
00:39:50ฮهари เดี๋ยย สัพธุปไป unacceptable
00:39:54ตอนนั้นอาจารย์เจ้า ถ่ายทอด
00:39:56เมชาลับให้เจ้า
00:39:57เย่เหลืองจะเป็นคุยต่อ �นถ้
00:39:59ารีกซ์เจ้าได้ยังไง
00:39:59οιเดอสัมนักหลง
00:40:00ก็เรียกข้ามาเพราะค่าเป็น
00:40:02สิทธิ์ของพี่เย่เดี๋ยงไม่ใช
00:40:03่
00:40:04ผู้คนพระยะงานกันก็เพื่อผู้พ
00:40:17ระโยชน์ies
00:40:17คนอื่นทำอะไรไม่ได้ก็ใช่ว่าสหาย
00:40:20หวังจะทำไม่ได้
00:40:28ก็ได้ว่าตอนนี้เย่นเหลียงม
00:40:29ีที่ส่อนสองแห่งหนึ่งคือบ
00:40:31้านซ่านอินอาจารย์เจ้า
00:40:32สองคือบ้านของหลีชีเออที่พ
00:40:35ึ่งถูกเจ้าทรงไปประโลป
00:40:49ที่นอนอยู่บันพื้นหรือว่า
00:40:51ให้แล้วกันทิ้งเงินไว้ให้ค
00:40:52่าเขาจะไปค่าเย่เหลียงให้เจ้
00:40:53า
00:40:57หัวขโมย
00:41:16อาจารย์ อาจารย์ เจ้ากลับมาได
00:41:18้อย่างนั้น
00:41:19อาจารย์ ลุกเกิน ลุกเกิน ลุ
00:41:22กเกิน
00:41:23ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน
00:41:32ไอ้แกตา อย่า
00:41:36หว�� repet
00:41:37คิดว่าใช้สายตาไม่ดีแล้วจ
00:41:39ริงๆเหรอ
00:41:40ได้
00:41:41อาจารย์เจ้า
00:41:42ถึงเจ้าตรย์ส้ำนักแล้วกล
00:41:43ับมาวันนี้
00:41:44คิดจะทำอะไรกันแいつบนี้
00:41:47คิดถึงท่านเหลือ
00:41:50ทำไมค่าหังถึงplaces
00:41:53ทำไมค่าถึงลำเอียง เข้าข้าง
00:41:57เขาตลอดเลย
00:41:59ได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ให้เย
00:42:02่เหลียงมาเก็บโซพท่านถือ
00:42:03ถ้าไม่ต้องขอบคุณข้าล็อก
00:42:33อย่าเพิ่งรีบร้อน คุยโทรก
00:42:35ร คุยโทรกร
00:42:41ส่านอินอาจารย์ข้าถูกพิ
00:42:52ดรับเฉพาะข้าแล้ว
00:42:53ลมเฉียงฝนพรัม พินนี้ซึมล
00:42:55ึกยาวนานไม่รู้จบ
00:42:56มันมีเข็มทิ่มแทงเข้าผิ
00:42:58วหนัง พิดจะรุนแรงขึ้นทุ
00:43:00กวัน
00:43:00อีกไม่นาน จะเสียชีวิตพอลำ
00:43:04ใส่เน่าเปื่อย
00:43:07ข้าให้เจ้าตามหาเย่เหลียง แล
00:43:09้วข้าเขา
00:43:10ไม่มีที่บ้านซัลอิน เจ้าก็ไป
00:43:12หาที่อื่นสิ
00:43:13อีกยางทำให้เจ้าถึงไม่ข้าอ
00:43:14าจารย์เจ้าไปเลยล่ะ
00:43:16หลังจากเสียแรงแบบมาก สุด
00:43:17ท้ายก็ใช้พิดที่เรียกว่า
00:43:19ลมเฉียงฝนพรำ
00:43:21อาจารย์ข้าถูกพิดแล้ว เขา
00:43:25ถอนพิดเองไม่ได้
00:43:27ถึงตอนนั้น ข้าจะกระจายขาวท
00:43:29ี่อาจารย์ข้าบาทเจ็บออกไปท
00:43:30ั่ว
00:43:31ถ้าสิน้องข้ารู้เข้า เขาต้อง
00:43:33กลับมาช่วยอาจารย์แน่
00:43:36เพราะเราตามหาเขาอยากเกินไป ให้เข
00:43:39ามาหาเองเลยจะง่ายกว่า
00:43:43ถ้าหากเย่เหลียงอยากถอนพิทธ
00:43:44ศาลอิน
00:43:46คิดว่าต้องใช้พลังไปไม่น้
00:43:48อย
00:43:49ถึงตอนนั้นจะค่อยข้าเย่เหลี
00:43:51ยง
00:43:52เอาชนะด้วยเล่น
00:43:54อย่างที่สอง
00:43:58ตะให้สินานองโง่ของข้าเกิด
00:44:00ชุดคิด brakes
00:44:00ขึ้นมาได้
00:44:01และตะสินใจไม่ช่วย
00:44:03อาจารย์ข้าก็จะไม่กลายเป็น อ
00:44:05ุบสักไม่ว่าข้า
00:44:05ข้าเซ็นฝึงเยี่ยนและเย่เหลี
00:44:07ยง
00:44:10จะมองข้าแบบนี้ทำไม
00:44:15หา...
00:44:19เป็นสหายที่น่ากรัวจริงๆ
00:44:21ข้าไม่น่ากรัวแล้ว เจ้าตั้ง
00:44:24หากที่น่ากรัว
00:44:25หังมีจุดออนอยู่ในมือยิ่
00:44:27งน่ากรัว
00:44:27หมายถึงอะไร
00:44:29เจ้าแค่ใช้ขาวปลอม ก็ผงม
00:44:31ัดไอ้ขอทานนั่นได้แล้ว
00:44:35เจ้าไม่กรัวเหรอ
00:44:45โอ้...โอ้...โอ้...
00:44:56ท่านพ่อ...
00:45:03อยากทิ้งข้าไป...
00:45:06ท่านพ่อ...อยากทิ้งข้าไป...
00:45:17อ้าสาม...
00:45:19เจ้าไม่เรียกเขาว่าแย่เหลี่
00:45:20ยงแล้วเหรอ?
00:45:21ตอนที่พ่อค่ายังมีชีวิตอย
00:45:23ู่เคยบอกว่า...
00:45:24อ้าสามเป็นน้องที่เขาชื่อใจท
00:45:27ี่สุด...
00:45:29แล้วก็เป็นนยอดคนสุดท้ายของค
00:45:31่าบนโลกใบนี้แล้ว...
00:45:35นอนเธอ...
00:45:48พี่ใหญ่...
00:45:54เยี่ยนเออไม่สบาย...
00:45:58ครุ่งนี้...
00:45:59ค่าต้องเสียงอันตรายเข้าเม
00:46:01ือง...
00:46:03หากวิญญาณพี่ใหญ่ยังอยู่...
00:46:05ผมของให้เยี่ยนเออปลอดภัยด้
00:46:06วย...
00:46:10ไม่สบายไม่ครับความปลอดภัย
00:46:15ด้วย....
00:46:16พี่หัมหูลูกมึ templat...
00:46:21อุ้งหน่อยชักกริงร่องหายก
00:46:22ลางดึกมือเท่าเย็นเฉียบ...
00:46:22คือจะอยู่ของอย่างงี้เข้าชีวิ
00:46:24ตเฉียน WITH
00:46:24คือค่า ของ drinks
00:46:26เข้าก็ได้มาหากินหน่อยจ้ะ
00:46:27เอาจะเกินเลย
00:46:32ชักเริ่งร่องหายกลางดึกมื
00:46:33อเท่าเย็นเฉียบ
00:46:35นี่ ลูกใครขึ้นขนาดนี้เจ้า
00:46:37เป็นพอประสาอะไรเนี่ย
00:46:38ตั้งใจตรวจของท่านไป อย่าหมอ
00:46:40ว่าพ่อคะ
00:46:42ได้ๆๆ เจ้าลูกว่าเกิดกล่า
00:46:45ว
00:46:46ท่านหมอ นี่
00:46:55พูกล่าสร้านเรา เป็นจอมยุต
00:46:57ที่มีชื่อเสียงโดงดังในย
00:46:58ุตภพ
00:46:59จะคลายเป็นผู้ร้ายถูกประกาศ
00:47:00จับได้ไง
00:47:02เพราะเย่เหลียงทำให้เดือดร้
00:47:03อนนะสิ
00:47:05ได้ยินมาว่าถูกทำร้ายจนบา
00:47:06ทเจ็บสาหัส
00:47:07ไม่รู้เป็นหรือตายนะ เจ้าว่า
00:47:09จะสำนักหลงผู้นี้
00:47:12เรื่องในยุตภพพพูดให้น้อยหน
00:47:13่อย
00:47:15ก็จริง พวกเรานะ หาเงินก่อนนี้
00:47:17ไม่ถ่ายหรอก
00:47:34อาสาม
00:47:36ที่นี่คือที่ไหนเหรอ
00:47:40ที่นี่เป็นที่ที่ค่าเคยอาศั
00:47:41ยอยู่ตอนเด็ก
00:47:49เยี่ยมไปเลย นาที่สุดพวกเราก็กิ
00:47:52นอิ่มได้แล้ว
00:47:54แต่ดูเหมือนว่า อาจารย์ค่า
00:47:56จะไม่อยู่บ้าน
00:47:56งั้นทำยังไงดี ค่าหิวแล้ว
00:48:01ไม่ยากสำหรับอาสามเจ้าหรอก
00:48:03อาสามเจ้าทำอาหารเป็น
00:48:33อาจารย์
00:48:33ถ้าเข้าเมือง เห็นหลงปู้หรั
00:48:35น ออกประกาศตามล่าท่านทั่วย
00:48:37ุธภพ
00:48:38แล้วยังไงล่ะ
00:48:39ออกประกาศตามล่าทั่วยุธภพ
00:48:41แล้ว ไม่ตายไม่เลิกลา และยกเลิ
00:48:43กไม่ได้
00:48:43อาจารย์ ค่าทำให้ท่านเดิดร้
00:48:45อนแล้ว
00:48:46ค Tinder คงเป็นเพราะคลแกยังค่
00:48:48า
00:48:50ค่าคุย朋友 เพราะ
00:48:52วัตเจ้า เพื่อเศร์เสร็จอายเยง
00:48:55กับเด็กคนนี้
00:48:57ไม่ถ้าทั้งนี้ที่ไร กำρι dismantle ให้
00:48:59pous dBi ให้ตัวเองเลยเหรอ
00:49:03อาจารย์
00:49:04ท่านได้ยินเรื่องข้าหมดแล้วเห
00:49:06รอ
00:49:06เหิ่ย ไม่ใช่แย่นั้น
00:49:09ตอนนี้หัวของเจ้านะ
00:49:11ถูกหวังปูเวยสิทธีเจ้าจ
00:49:14ับจ่องแล้ว
00:49:17หวังปูเวยเหรอ
00:49:18เออ
00:49:25ไปทำอาหารก่อนเธอ
00:49:27อาจารย์จะลองชิมฝีมือของเจ
00:49:29้า
00:49:30ขอรับ
00:49:32มา มา มา สาวด้อย
00:49:33มา มา ดื่มชาหน่อยเธอ
00:49:34ไม่ ถ้าจะไปกับอาจารย์สาม
00:49:40อาจารย์ สาวน้อยคนนี้ไม่คุ้
00:49:43นกับคนแปลกนะ
00:49:45ไปเธอ
00:49:46มา มา ไป
00:49:48อยู่แย่แล้วใช่ไหม ใกล้เสร็จ
00:50:00แล้ว
00:50:02อาจารย์สาม พันทำอาหารเป็นจ
00:50:04ริงๆเหรอ
00:50:05ดูกับ
00:50:14เธอ
00:50:15อาจารย์ บาหมีเสร็จแล้ว
00:50:16มา ๆ ๆ ๆ ๆ
00:50:19มา ๆ ๆ ๆ
00:50:20สาวน้อยมาทางตรงนี้ สาวน้อย
00:50:22กินบาหมีได้แล้ว
00:50:26อ๋อ มา อาจารย์
00:50:29ท่านไม่ได้ชิมอาหารฝีมือข
00:50:30้าม النานแล้ว
00:50:32อืม...
00:50:35เกมหวานอร่อย
00:50:37พวกเจอก็กินด้วยเนี่ย
00:50:42อาจารย์
00:50:44เมื่อครูท่านไปไหนมาก
00:50:45คือว่าค่า
00:50:48แน่น้อนว่าต้องไปหลบ
00:50:50ประกาศตามราษทั่วจิถ้าพวก
00:50:52ผมหลบบูรันเงินล่ะ
00:50:54แล้วอาจารย์รู้ได้ยังไงว่
00:50:55าค่าจะมา
00:50:56ถามยังกลับมาพอดี
00:50:58หรือว่ากำลังรอค่าอยู่
00:51:09อาจารย์ไม่เคยกินอาหารที่คน
00:51:10อื่นคลีบให้
00:51:11และยังไม่มีทางยุ่งเกี่ยวกั
00:51:12บบุญคุณความแค้นของลูกส
00:51:13ิตคนใดคนนึง
00:51:15หากเขาจะลงมือ
00:51:16แน่นอนว่าเพื่อกำจัดปัญหา
00:51:17ในสำนัก
00:51:28เขาชั่งลำเอียงจริงจริง
00:51:34เกี่ยวกัน อาจารย์ร้า
00:51:34สิพี่ เรกเสียแรงได้หรอ?
00:51:36กลับไน้
00:52:20โอ้ย
00:52:23ทำไมพวกเจ้าสองคนชอบตบหน้ากัน
00:52:25หมดเลย
00:52:27สิน้อง
00:52:28หลองเป้าหลังประกาศตามลาด
00:52:30ทั่วหยุดภพ
00:52:31ใช้เงินมืนตําลึงเพื่อซื้
00:52:32อหัวเจ้า
00:52:34มิตตระภาพระหว่างพี่น้องของ
00:52:35เจ้ากับค่า
00:52:36ก็รักกับข้า
00:52:40อาจารย์ания
00:53:14อ้าสัง!
00:53:37เรื่องใช้สมองจะออกชนะข้าไม่ได้
00:53:39มาต่างแต่เด็ก
00:53:41จะเป็นคนต้องมามี พิษ
00:53:44ข้าทาไว้บนหัวเด็กคนนี้แล
00:53:45้ว
00:53:49พิษนี้เรียกว่า ลมเชียงฝน
00:53:52พรัม
00:53:53ไม่หวนปลับ
00:53:54ใช่ๆๆๆ สิตน้อง
00:53:58ครั้งนี้อย่าโทษว่าสิตพี่จ
00:53:59ายร้ายเลย
00:54:27เจ้าสาม พวกเราจะตายหรือไหมเจ้า
00:54:29ค่ะ
00:54:31ไม่หรอก อาสามจะมายอมให้เจ้าเป
00:54:33็นอะไรไปแน่
00:54:35อาสาม ระวังเจ้าค่ะ
00:54:48อย่านี้อีกเลย น่าผ้าเลยนะ
00:54:51อย่านี้เลย
00:54:55สิตพี่ พิษของท่านไม่อาจสั
00:54:58งหารข้าให้ตายในตอนี้ได้หรอก
00:55:00ถึงข้าจะข้าท่านไม่ได้
00:55:02แต่ข้าก็จะเอาชีวิตท่านจนเก
00:55:03ือบตายได้
00:55:04อย่างมากก็แค่ตายกับไปข้างหน
00:55:05ึ่งเท่านั้น
00:55:06อาสาม แค่ไม่เป็นไรใช่หรือไ
00:55:08หม
00:55:10ทำไปทำไมรอสิน้อง
00:55:12ไม่ช้าก็เร็วเจ้าก็ต้องตาอยู่
00:55:14ดี ใช่หรือไหม
00:55:16เจ้าก็ให้สิตพี่หาเงินได้เยอะ
00:55:17ๆหน่อย
00:55:18เอาอย่างนี้
00:55:19เจ้าเอาหมีดไหมคะ
00:55:21ค่าจะเอาหมีดไป
00:55:22แล้วบอกหลงป้ữngหรันว่า
00:55:24หูเจ้าสองคนตายไปแล้ว
00:55:26ได้ดิ้ Survivor
00:55:26ไม่ได้นะ
00:55:28อาหาร...
00:55:29เอาไหมคะ
00:55:30ให้ด้ายโยízนอะ
00:55:35ท่านพูดจริงเหรอ
00:55:37จริง...จริง...จริง...จริงซ
00:55:38ี่
00:55:38เอาไหมคะ
00:55:49เฮ้ย มันก็ตอบเป็นแบบนี้ส
00:55:50ิ
00:55:52เด็กนี้ไม่เร็วเลย อยู่กันให้ดี
00:55:54ๆนะ
00:55:55คอยตามอาสามเจ้าไปให้ดีๆ
00:56:10ทำไมถึงไม่ระวังขนาบนี้แหล
00:56:12ะ
00:56:30เย่เหลียงและสินฟังเยี่ยนต
00:56:32รงหน้าภาตายไปแล้ว
00:56:33เจ้าสำนักหลง
00:56:39ฉันตัวสอบดูได้
00:56:47เป็นดาบของเย่เหลียงจริงๆ
00:56:49นักดาบในยิทภาพเจ้าไม่ย
00:56:51้อมให้ดาบหางกาย
00:56:52ดาบอยู่ก็อยู่ดาบหักคนตาย
00:56:56รายชื่อล่ะ
00:56:59รายชื่ออะไรกัน
00:57:04สหายหวังช่วยแก้ปัญหาใหญ
00:57:05่ในใจค่าได้
00:57:06ก็เตรียมสุราหารชัดดีเป็
00:57:08นพิเศษไว้ตอนรับเจ้า
00:57:09เพื่อแสดงความขอบคุณเชิญ
00:57:16เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านเจ้าส
00:57:17ำนักหลงที่ตอนรับด้วย
00:57:25สหาย
00:57:25ก็ขอดื่มขระวัดเจ้า
00:57:39คนถูกข้าไปอย่างไรก็ต้องมีเห
00:57:41ตุผล
00:57:43ข้าสงสายเป็นยังมากมาตลอด
00:57:45เจ้าข้าเขา
00:57:48แค่เพราะว่าเย่เหลียงช่วย
00:57:49เสนฟึงเยี่ยนจริงหรือ
00:57:52เท่าที่ข้ารู้มา
00:57:53ความสัมพันของพวกเจ้า
00:57:56สดีสนมกันยิ่งกว่า
00:57:57ความสัมพันของพวกเราสิทธิ์
00:57:58พี่สิทน้องอีก
00:58:01เจ้ารู้ไว้แค่ว่า
00:58:03ถ้าเกลียดเขาจากใจจริง
00:58:06เก่าเห็นเขาได้ดีไม่ได้
00:58:08ยิ่งเห็นเขามีชีวิตอยู่ไม่ได
00:58:09้กับพอ
00:58:10สิทน้องข้าก่อนนี้
00:58:12ร้ายเดียงสาเกินไป
00:58:17ถ้าเขาอยู่ด้วยล่ะ
00:58:23จริงสิ ข้าตอบแทนของข้า
00:58:29เชื่อสายผู้เวยดูได้
00:58:41ต้องคำมืนตำลึง ใช้ซื้อเล
00:58:43ื่อนตำหนังให้เจ้า
00:58:44เมียนาคตที่รุ่งเรือง ยอบเป
00:58:46็นการแรกเปลดที่ดี
00:58:50สายผู้เวย กินข้าวเธอ
00:58:53ได้
00:58:59ต้องขอให้แต่เท้าหลง ช่วยดู
00:59:00แลค่าในวันน่าให้มา
00:59:04อ๋อจริงสิ ข้าววางยาพิช
00:59:07ไว้ในเรา
00:59:08แต่มียาถอนพิชในอาหาร
00:59:11ถ้าเมื่อครู่จะกินไปสักสองคำ
00:59:14ก็คงไม่ถูกพิชตายหรอก
00:59:19เรียบชัดเอาเข้า เร็วเร็วเร็
00:59:20วเร็วสิ ชัดหน่อย
00:59:21ชัด
00:59:24คำมองเห็นเลือดไม่ได้นะ
00:59:30หัวคำมอย
00:59:54เจ้าคอยดูเธอ
01:00:04ก็ไม่ชอบคนที่ฉลาดกว่าค่
01:00:06า
01:00:19ต้องใช้สมองก่อนลงมือบ่างนะ
01:00:27อาจารย์ ท่านช่วยข้าไว้เหร
01:00:30อ
01:00:30โชคนี้ที่ตายนาภามีป่าเขา
01:00:33เจ้าสลบไปสามวันแล้วเหรอ
01:00:36ข้าสลบไปสามวันแล้วเหรอ
01:00:39แล้วเยี่ยนเออเหรอ
01:00:45นังสบายดี ขระโดดหลดเต็น ช
01:00:48่วยเจ้าทำของกินอยู่นะ
01:00:56ดังหน้วย เข้าฝือแล้วเหรอ
01:00:59เยี่ยนเออ
01:01:02ธนาสาม
01:01:07รักรอว่าท่านจะตายเสียแล้ว
01:01:12ก็ตกลงกันแล้วนี่ ว่าจะเพิ
01:01:13่งพากันแล้วกัน
01:01:16เอาล่ะ เอาล่ะ
01:01:18ถ้าอาท่าน miscon کก็ยังขายล้อง
01:01:19หายแล้ว
01:01:20ฮิฮิฮิฮิฮิฮิออจารย์
01:01:24จะซ่อนตัวที่นี้ไม่ได้
01:01:27พอกว่าสิทธีจะกลับมา
01:01:29หวังปู ayo Reactomi ถูกลงปูรัน
01:01:31ข่าตายไปแล้ว
01:01:32Corporateいました
01:01:33อันนี้เขาไม่รู้หรอกว่าข้าจ
01:01:34่อนตัวอยู่
01:01:38สิทธีตายแล้วเหรอ
01:01:40ลงปูรันจะปล้อยให้คนไม่เอาไ
01:01:42หน
01:01:42ยังสิทธิ์ของเจ้าอยู่ข้างก
01:01:44ายได้ยังไง
01:01:45แน่จะพบหรือกันว่า เจ้าสำ
01:01:48นักหลงกำลังจะกลายเป็นแต่
01:01:49เท่าหลงแล้ว
01:01:55ท่านอาสาม
01:01:58ค้าเชื่อท่านได้หรือไม่
01:02:04ได้สิ
01:02:06หลังจากที่พ่อค้าตายไป ค้าก
01:02:09็ไม่เชื่อใจใครอีกแล้วล่ะ
01:02:21นี่ก็คือสิ่งที่หลงปุ้ห
01:02:23ลันตามหามาตลอด
01:02:28รายชื่อการซื้อขายตำแหน่งค
01:02:29ุณนางชาบับนั้นเค้าจะนำไปร
01:02:31ายงาน
01:02:31รอบฟังคำสัง หากรายชื่อชา
01:02:33บับนี้ทุกประการณ์ราชจะสำ
01:02:34นัก
01:02:36ต้องมีคนจำนวนหน้าที่ถูกต
01:02:37ัดหัว
01:02:38เป็นรายชื่อในการซื้อขายตำ
01:02:40แหน่งคุณนาง ในอำเภอและมนท
01:02:41นต่างๆ
01:02:42ข้าไปซื้อถามมา อูทแทนพิเศ
01:02:45ษของราชสำนักจะไปที่ตำวนเฟ
01:02:47ิงหลิง
01:02:48เขาหลอกลวงเมืองบนปิดบังห
01:02:50ลุกน้อง
01:02:51รายชื่อนี้อาจเป็นจุดตายของ
01:02:53หลงปุหลันก็ได้
01:02:56เพื่อราชสำนักที่อยู่เนื้อ
01:02:57เจ้าแล้ว
01:02:58เจ้าก็ไปพ่อคุณนางซื้อตำแ
01:02:59หน่งพวกนั้นทำร้ายชาบาลตามใ
01:03:01จ
01:03:01ยิ่งไปกว่านั้นเจ้าอย่างทรง
01:03:02รู้ร่วมคิด ไม่ค่อสงสัยว
01:03:04่าเจ้าขายชาตินะ
01:03:06พี่ใหญ่ต้องตายเพราะขัดขวาง
01:03:07เขา
01:03:09จะให้แผนการของหลงปุหลันทำ
01:03:11สำเร็จไม่ได้เด็ดขาด
01:03:13อาสาม
01:03:15เรายังต้องออกจากเมืองอีกหรื
01:03:17อ?
01:03:28เย่เหลียง ?
01:03:29ต้องนิสภาพเจ้าเป็นเช่นนี้
01:03:31แล้ว
01:03:31ดาบก่อหายไปแล้ว
01:03:33มือที่จับดาบก่อภิการไปแล
01:03:34้ว
01:03:34จะบิ่งไปหาลงปุหลันเพื่อร
01:03:36้นหาที่ตายละ
01:03:41เจ้าดูแลตัวเองให้ดีดีเธอ
01:03:47อาสาม
01:03:49เพื่อถอนพิดให้ท่านแล้ว
01:03:51ท่านปกอยู่ข้างใจท่านตลอดเลย
01:03:53นะ
01:03:53เธอนี่ไปเงาะเข้าหน่อยเธอ
01:04:11เย่เหลียง
01:04:13อาจารย์ใช่พลังภายในที่มี
01:04:15ทั้งชีวิต
01:04:16เพื่อคับพิศเนาหร่างกายของ
01:04:18เจ้าออกมา
01:04:21เพียงเจ้าพิศเนี่ยรุนแรง
01:04:22มากเกินไป
01:04:24จึงยังมีพิศหลงเหลืออยู่
01:04:27ต่อให้รักษาชีวิตเจ้าไว
01:04:28้ได้
01:04:29แต่มือที่ถือดาบของเจ้า เคร
01:04:31้งว่าจะพิการแล้ว
01:04:34สิ่งที่อาจารย์ช่วยเจ้าได้
01:04:37ก็มีแค่นี้แล้วหลัก
01:04:49แ copies
01:05:05แอ่สอม
01:05:31ท่านจะถึงเข้าไปแล้วใช่หรืม
01:05:33ไหม
01:05:39เธอทำให้พี่หลิงเสียวต้องใต
01:05:42ล่ะ
01:05:46นั่นไม่ใช่ความผิดของเจ้า
01:05:48เธอไม่อยากให้ท่านต้องเดือดร้
01:05:50อนไปด้วย
01:05:56ไม่ใช่ความผิดของเจ้า
01:06:25เราอาสามกลับมานะ เราจะเพิ่งพากั
01:06:28นแล้วกัน
01:06:46สิทธิ์อากตันอยู่เย่เหลี่ยง
01:06:47ขอกราบล่าอาจารย์
01:06:53ไปเธอ ไปพระทุงความยุธิธรรม
01:06:55กำจัดภัยให้ปรวงชน
01:06:57เดิมกับเป็นเรื่องที่ควรทำอยู่
01:06:59แล้ว
01:07:08อาจารย์ ข้าขอตัวก่อน
01:07:20อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์ อา
01:07:34จารย์ อาจารย์ อาจารย์ อาจาร
01:07:38ย์ อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์
01:07:39อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์ อา
01:07:40จารย์ อาจารย์ อาจารย์ อาจาร
01:07:40ย์ อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์
01:07:40อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์ อา
01:07:40จารย์ อาจารย์ อาจารย์ อาจาร
01:07:40ย์ อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์
01:07:40อาจารย์ อาจาร
01:07:49หยุด
01:07:58ข้าร้อแต่เท้านานแล้ว
01:07:59เตรื้อมเล่าเอาไว้เดี๋ยว
01:08:00ไม่ต้องแล้ว จากสำนักหลง
01:08:03เราคบหาแค่เป็นการส่วนตัว
01:08:04ไม่ควรเปิดเผยมากไป
01:08:05ข้าดื่มช้าสักถ้วยก็จะไป
01:08:07เช่น ถ้าแต่เท้า
01:08:09ข้างต้นนี้ก็คือสมุตบัญช
01:08:11ี
01:08:11ของสำรักคุยทงทั้งหมด
01:08:12วันนี้จะถวายขึ้นไปทั้งหมด
01:08:18ราชสำนักให้ตำแหน่งคุณน
01:08:20างขั้นห้าก
01:08:20เจ้าดีใจหรือไม่เหรอ
01:08:24ดีใจจริงนักขอรับ
01:08:27เจ้าดีใจเร็วเกินไปแล้วเหรอ
01:08:30ได้ยินว่าเจ้าทำรายชื่อหาย
01:08:38ข้าน้อยมีความผิด
01:08:40อย่าถึงกับเรียกว่าข้าน้
01:08:42อยเลย
01:08:42แต่เจ้าต้องมีความผิดเป็นแ
01:08:44น่
01:08:44ไหนเจ้าบอกข้าวว่า
01:08:46รายชื่นอะไรซึ่งหลักฐานแล้วไม
01:08:47่ใช่เหรอ
01:08:48ใช่ขอรับ
01:08:50เจ้าถึงเป็นคนโหศเฮี่ยมจริ
01:09:02งๆ
01:09:03เอาละ
01:09:04ก็ถือว่าเจ้าจงรักพักด
01:09:06ี
01:09:07หากเป็นอย่างที่เจ้าพูดมา
01:09:08เรื่องรายชื่อ
01:09:10ก็จะถือว่าไม่เคยมีมาก่อน
01:09:12แต่ว่า
01:09:13หากวันใดวันหนึ่งรายชื่อนี้
01:09:15ออกมาประกดสู่สายตาผู้คน
01:09:17เกรงว่าเจ้าต้องได้ถูกค่า
01:09:20หล้างโคตรเป็นแน่
01:09:24ขอบคุณได้เท้าที่ให้ไฟขอร
01:09:26ับ
01:09:30สับสมบัติที่ส่งมอบให้ค
01:09:31ลังหลวงในวันเกิด
01:09:32เจ้าไปรวบรวมมาอีกร้อ
01:09:33ต้องเรียบถวายให้ในวันเกิด
01:09:34ของท่านอาคารับมหาเซนาบัด
01:09:36ี
01:09:36ขอรับ
01:09:36เจ้าสำนัก ๆ
01:09:56ใต้เท้าพูดแทนพิเศษ
01:09:57ในมือค่ามีรายชื่อที่หลงป
01:09:59ู้รัน
01:10:00ซื้อขายตำแหน่งคุณนางสมคร
01:10:02บคิดกับต่างชาติ
01:10:03ขอเชิญใต้เท้าออกมาพบด้วย
01:10:05ใต้เท้า ข้างนอกมีคนที่รักษ
01:10:11าลองเรียนจะสำนักหนง
01:10:12ว่ามีการข้าขายตำแหน่งคุณ
01:10:14นางกับชาวต่างชาติปลดสั
01:10:15งการด้วย
01:10:16แต่เธาว แต่ทาขอรับ ต้องมีค
01:10:18วรมากลอดความอุตอยเป็นแน่
01:10:21ลงปูรัฐษ์ ฟ่าบาลได้ยิน
01:10:23เรื่องนี่มานานแล้ว
01:10:24กำน professor ซื้อพร้อมหลัง noite ต่
01:10:25ำแหน่งก limited
01:10:26หากหลักฐานของเขาเป็นความจร
01:10:28ิง
01:10:28ค่าจะไม่ปวกปั่งเจ้าไปนั้นขา
01:10:29ด
01:10:30แต่หาร
01:10:32จับคนผู้นี้เอาไว้
01:10:33หากหลักฐานเป็นความจริงoplan k
01:10:35coordinating
01:10:36ได้ขอรับ ขอให้ครับแล้ว
01:10:37ขอใจเท้า..
01:10:39ปรดอยู่ในความสงบก่อน
01:10:40หากช้อนน่อย บเข่าไปสอบตามเขา
01:10:42ตอนหน้า
01:10:42เพื่อพิสุดความบริสุดของต
01:10:43ัวเองก่อน
01:10:48แต่เท้า ให้ออกกาศข้าน Lunaw สัก
01:10:49ครั้ง
01:10:50ถ้อรับ หากเรื่องนี้เป็นความจ
01:10:51ริง
01:10:52พวกก็คอยมารับโทษตาย ก็ยัง
01:10:53ไม่สาย
01:10:54ขอใจท้าโปรดิมช้าเพื่อค
01:10:55ลายความกับโวนนี้ด้วย
01:11:04แต่เท้า ช้าก่อนขอรับ
01:11:07ช้าดำเป็นช้าร้อน
01:11:08ข้าจะนำเอาช้าเขียวชั้นดี
01:11:09มาให้ท่าน
01:11:10เราจะได้สงบจิต สงบใจ
01:11:13จะสุนักรับใช้ตัวดี
01:11:16มีช้าชั้นดีเหตุได้ถึงไม่
01:11:17รินต่าแรกเหรอ
01:11:19นี่เจ้าคิดอะไรอยู่กันแน่
01:11:23แต่เท้าขอรับ ก็นศพร่าวเ
01:11:25องขอรับ
01:11:26ขอนศพร่าวเอง ชะหาร
01:11:27เรียบไปยกร้ำช้ามาเอาชางเขี
01:11:29ยวชัดดีเลย
01:11:29แต่เท้าเราจะคลูดนะ ขอรับ
01:11:36เจ้าตามไปดูเขาสิ
01:11:37รู้ว่าเขาจะซื่อสัตว์หรือ
01:11:39ธรยศ Love ขอรับ
01:11:40ขอรับ
01:11:44แต่เท้า เชือนดื่มช้าขอรับ
01:12:06น้องสาม
01:12:07เจ้ยังพยายามปล่อยข้าไปหรื
01:12:09อ
01:12:09ตอนท่านข้าพี่ใหญ่
01:12:12ท่านเคยคิดจะปล่อยเขาไปหรือ
01:12:13มั้ย
01:12:13พี่ใหญ่ตายไปแล้วนะ
01:12:15ใช่
01:12:16พี่ใหญ่ตายไปแล้ว
01:12:19เราเหตุใด
01:12:21แม้แต่ลูกสาวของเขาถ้ายั
01:12:23งไม่ย้อมปล่อยไป
01:12:24ก็เคยบอกแล้ว
01:12:26นังเอาของของข้าไป
01:12:33ใช่ของสิ่งนี้หรือไม่
01:12:36น้องสาม
01:12:39ข้าหางจากกิตยดเงินทองอีก
01:12:41เพียงก้าวเดียว
01:12:43เอามาให้ข้าเธอ
01:12:49ข้าเอาให้เจ้านะที่อีกคนดีก
01:12:50ว่า
01:12:51เอามาสิ
01:12:52เอ่อ โว้ย ว้าย พวกเจ้ามีสิตต
01:12:54ัดสินใจในสำนักคุยทงต
01:12:55ั้งแต่เมื่อไหร่
01:12:57หลมปุรัน
01:12:59บัตรนี้เองท่านก็ค่าขุ้น
01:13:00นางแล้ว
01:13:01ข้าวัตรคงไม่คิดจะออกจากส
01:13:02ำนักคุยทงแห่งนี้แล้ว
01:13:04แย่เหลียง
01:13:05เดี๋ยวเหมือนว่าวันนี้ระหวั
01:13:06งข้า กับเจ้า คงต้องมือคนต
01:13:08าอยู่ที่นี่แล้ว
01:13:08หรือมึง
01:13:11โลงสบนี้ก็เตรียมเอาใครสำ
01:13:15หรับถัดเราสองคนเลย
01:13:17ล้องสอม จังจำ dull ๆ ข้าเคยพู
01:13:21ดไว้ก่อนหน้านี้ได้หรือไม่
01:13:22вамиเหตุใน ข้าถึงหาช่องโadeshข
01:13:24องเจ้าไม่เจอ
01:13:26เพราะข้าทำใจข้าเจ้าไม่ลง
01:13:28น่ะสิ
01:13:32ข้าไม่พูดถึงร้า
01:13:34ข้าวันล่ะ
01:14:05เจ้าปว่า
01:14:09เจ้าปว่า
01:14:29เย่เหลียง
01:14:31เจ้าต้องยอมรับจุดออนของเจ
01:14:32้า
01:14:33ในเมื่อจับดาบได้มามั่นคง
01:14:35ก็ให้มันอยู่บนแขนของเจ้าแ
01:14:36ทน
01:15:07ให้ดาบและแขนเป็นหนึ่งเดีย
01:15:09วกัน
01:15:10การสูรยะประชิดเป็นขอด้อย
01:15:13ลงปูรันสูมกรอเหลกตลอด
01:15:15ทั้งตัวหนาแน่น
01:15:17มีเพียงการจะเข้ามาระวังตัว
01:15:19ถึงจะลงมือได้
01:15:20เฮ้
01:15:21เฮ้
01:15:21เฮ้
01:15:23เฮ้
01:15:42ลุกขึ้นมา
01:15:45ถึงตอนนั้นลงปูรันยอมต้
01:15:47องลือที่จะโจมตีเจ้าแบบระย
01:15:49ะประชิก
01:15:53เจ้าต้องเปิดช่องโวรให้เขาเห
01:15:55็นเยอะเยอะ เพื่อหลอกล่อยเข้าจู
01:15:57จงเข้ามา
01:16:09หากเข้าโจมตีระยะประชิต ก็
01:16:12ให้ใช้ดาบเขาสู้ เพื่อโจมตีแล
01:16:14้วป่องกันในคราวเดียว
01:16:20หลังผู้รัน ท่านข้าพิใหญ่
01:16:23ท่านเคยได้เสียใจหรือไม่
01:16:25พิใหญ่ไม่เข้าใจข้า เจ้าก็ไม
01:16:28่เข้าใจข้า ที่นั้นก็จะส่ง
01:16:30เจ้าไปพบเขาแล้วกัน
01:16:31หากเขาโจมตีเจ้าระยะประชิต
01:16:33เจ้าลาดเลยมือข้างซ้ายของเจ้
01:16:35า
01:16:36ถ้าเร็วไปนิด ก็จะถูกเขามองอ
01:16:38อก แต่ถ้าช้าไปนิด เจ้าก็จะตาย
01:16:40ด้วยน้ำมือของเขา
01:16:42แผนนี้ย่อมต้องเป็นการแหล
01:16:44กด้วยชีวิต
01:16:45จะจำเอาไว้ว่า จุดตายของเข้
01:16:47าอยู่ตายขอขวา
01:16:48โจมตีให้ตายในคราวดี
01:16:57พี่รองของข้าตายไหม ตั้งแต่ตอน
01:17:00ที่ข้าพี่ใหญ่แล้ว
01:17:25ลวงสบนี้ วันนี้ข้าขอมอบให
01:17:28้ท่านก็แล้วกัน
01:17:30เพื่อมิตรภาพสุดท้ายของพวก
01:17:31เราพี่น้อง
01:17:33เพลิงเผาเมคาฟ้าดินแดงดา
01:17:35ดเป็นหนึ่งเดียว
01:17:36วันน่าเตรียมท่องเที่ยวไปทั่
01:17:37วสีทิต
01:17:38คำนาศทำไร้ในชนบทของอาจาร
01:17:40ย์ ดูแลท่านอาจารย์ชนแก่ไ
01:17:42ต
01:17:42เย็มจริง ๆ น้องสาม ไม่เอาไหนเลย
01:17:45บุรุษควรมีบริธาที่ยิ่
01:17:46งใหญ่ เวลาชั้นนี้ก็ควรควร
01:17:47จะช่วงชิ้นชื่อสีงในกองท
01:17:49ับ
01:17:49สร้างชื่อสีงและความชอบที่
01:17:50จะถูก
01:17:50เจ้าพูดผิดแล้วแล้ว พวกเราพี่
01:17:52น้องท่องยุดตับพบ
01:17:53ไม่เคยอาศัยตำแหน่งสูงตำ
01:17:54หรือความแข็งแกล่งเขาวิ
01:17:55ชาดาม
01:17:56รอให้วันนึงที่ค่าเดียวเป็
01:17:57นหุ้นดางใหญ่
01:17:58พวกเราก็ไม่ต้องคอยเขารบนอบนอ
01:18:00บต่อผู้อื่นอีกแล้วล่ะ
01:18:05ร่ำ
01:18:07ร่วย
01:18:10มี
01:18:11อำนาจ
01:18:13ไต้เท้า ไต้เท้า ไต้เท้า ไต
01:18:15้
01:18:15อ่ะ หะ
01:18:17รีบไปได้งานทั้งกัน หลงปู่ห
01:18:18รันวางอย่างพี่พูดทายพิเศษจ
01:18:19นไต้
01:18:45ต้องหนี
01:19:07อาศัม ในที่สุดท่านข้าขอ
01:19:12ครบมาสักที
01:19:17อาจารย์
01:19:21อาจารย์ สดเจ้าในเพียงเท่าน
01:19:23ี้แล้ว
01:19:31สิทธิ์กลับมาช้าเกินไป
01:19:54อาจารย์ สดเจ้า พวกเราจะไปไหนกั
01:19:56นต่อหรือ
01:19:58พวกเรายังติดข้างจอมยุดหล
01:19:59ีอยู่อีกหนึ่งเรื่อง
01:20:02ไปหาลูกสาวของเขาหรือ
01:20:06นับจากนี้ไป เจ้าก็จะมีพี่น้อง
01:20:08เพิ่มอีกคนนะ
01:20:09แล้วท่าน จะรักใครมากกว่ากัน
01:20:11แล้ว
01:20:19ก็เจ้าหน่ะสิ ไปกันเธอ
01:20:28ไป
01:20:43เจ้าหน่า เป็นหน่า ที่น้องมุ่
01:20:49งเท่า
01:20:49มันเกิดอะไรกันเท่าไหว
01:20:51มันเย็น ที่สุดกันเท่า
01:20:55ตูนี่สุดกันเท่า จะรับเท่า
01:21:06เท่าไหว
01:21:12สวัสดีที่สุดสุด
01:21:48สวัสดีที่สุดสุด
01:22:12เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
01:23:11Vive
01:23:41จริงดีจากที่สิ
01:23:45เจ้าเจ้า วันเจ้า วันเจ้า ตอน
01:23:51นี้
01:24:20เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
01:24:42เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม...
01:24:48Barkleyги...
01:24:49ตกเยี่ยมมาก...
01:24:49เอ่มเยี่ยม...
01:25:11แปลกแบบนี้
01:25:41แก้แก้แน่
Comments