❌ตัวอย่าง ❌JEN314 -ซูเปอร์มาร์เก็ตกลางทุ่ง(พากย์ไทย)

Jen Jen

เรื่อง:❌ตัวอย่าง ❌JEN314 -ซูเปอร์มาร์เก็ตกลางทุ่ง(พากย์ไทย) สมัครเข้ากลุ่มเพื่อรับชมเรื่องอื่นๆ👇  ❌FB: หนังสั้นจีนจีน ❌ ❌สนใจทักIDไลน์: jenjen0411 ❌    ค่าเข้ารายเดือน30.-บาท/ต่อเดือน ❌แอดมินตอบแชท❌ ช่วง 10:00 - 23:50 (แอดมินตอบช้าหน่อยนะคับ)

Transcript

00:00:02คิดดีแล้วเหรอ น่าใจนะว่า

00:00:04จะอย่า

00:00:05คิดดีแล้วค่ะ เราสองคนแต่งงาน

00:00:07กันเพราะเทรื่อกิจ

00:00:08ไม่ได้มีความผูกพันกันเลย

00:00:09สามปีที่ผ่านมาจำนวนครั้งที่

00:00:11เราเจอกันแทบน้ำดิวได้

00:00:13ถ้ายังฝืนอยู่ต่อก็ไม่มีคว

00:00:15ามหมาย

00:00:16ตกลง งั้นก็เข้าไปกัน

00:00:19อย่าง รวง

00:00:33เกิดอะไรขึ้น เมื่อกี้ควรอยู่ที่ส

00:00:35ำนักงานแขนนี้

00:00:38ใจเย็นไว้ ใจเย็นไว้

00:00:43จิซิวฉี ทำไมเข้ามานอนกับฉั

00:00:45นได้

00:00:47ไม่ใช่แล้ว มันผิดปกติแบบ

00:00:52สุดๆ

00:00:54จิซิวฉี คนตื่นสิ ได้ตื่นแล้

00:00:57วเข้า เรื่องใหญ่แล้ว

00:00:58สำเนี่ยนคุณจะทำอะไร

00:01:00คุณตื่นแล้ว

00:01:07รู้สึกว่ามันแต่แหลกใช่ไหม

00:01:13ผู้เรานี่มัน

00:01:19ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าวเช้าทำ

00:01:22เสร็จแล้วนะ

00:01:24ตื่นมากินข้าวได้แล้ว

00:01:26ท่านพ่อ

00:01:27ท่าน constructive

00:01:28พวกเราคงไม่ได้

00:01:30minimizing

00:01:30ฉันรู้ไม่ติดมากนะ

00:01:31ฉันรู้ไม่ติดมากนะ

00:01:36ใช้หัวไป

00:01:38ต่อไปตะกูลจี้ของเราไม่มีลู

00:01:40กอย่างเจ้า

00:01:41ที่แรกนึกว่าพระอ้อมห่อ

00:01:43ตัวจะเป็นพ่าเนื้อดี

00:01:44นึกว่าเป็นลูกของพวกเสียท

00:01:45ีที่ไหนที่อีก

00:01:46กะว่าตอนเขามารับตัวคืนจะ

00:01:48ได้เงินรังวันบ้าง

00:01:49ที่ไหนได้

00:01:50กลับไม่มีอะไรเลย

00:01:51เลี้ยงเสียข้าวสุดจริงๆ

00:01:53แล้วก็ยังมีเจ้าลูกสภัยท

00:01:54ี่เกียตตะกระ

00:01:55ใส่หัวไปพร้อมกับเลย

00:01:57เ

00:01:57อันนี้เป็นยุกอถอยาก

00:01:58ในบ้านไม่มีข้าวปลาให้กิ

00:02:00นหรอก

00:02:01ใสหัวไป

00:02:06ค่าแอพกินหรอกาทจะไปเห manually

00:02:08quelqueคมติด

00:02:08ผมใช่ไวล้ breathtaking

00:02:09อย่างหาตริว rehabilit

00:02:19เจ้ commissioner อย่างมาพonders

00:02:25อยู่นั้นเติดажуด้วย

00:02:56เช

00:03:00sacrificed

00:03:00แฟลง

00:03:12ไม่ต้องไปร beaut

00:03:14แล้วไม่มีเงิน ustedes

00:03:15ต้องเอ่อ

00:03:16น้องแฟลง

00:03:19นั้นไม่ได้กินอะไร

00:03:21มาสามวันแล้ว

00:03:23อะไรนะ

00:03:24หรückจัดLEY

00:03:26ที่บ้านยากจน พวกท่านบอกว่า ข

00:03:30้ากับน้องกินเยอะไม่ได้

00:03:32เป็นพ่อแม่ที่ได้ความรับผ

00:03:34ิดชอบและใจยำสิดดี

00:03:35ก็จะไปหาอะไรในครัวให้

00:03:37ได้

00:03:37ในครัวมีเจ้าแค่สองชาม แหม

00:03:42ยังอุ่นๆอยู่

00:03:43ต้าเป๋า จะเป็นคนทําหรือ

00:03:47เด็กดี ท่านเอาไปป้อนเสียวยาเถ

00:03:50อะ

00:03:52ได้

00:03:53บ้า ต้าเป๋า กินเจ้านี่ cocoa

00:03:55these answers

00:03:58ท่านแม่ กินเธอค้ามไม่หิว

00:04:04เถอะหิวอยู่ชัดๆทำไมต้องโกหก

00:04:06แล้ว

00:04:08ท่านแม่ อย่ากดเลยนะ อย่าตีค้า

00:04:11นะ

00:04:15ค้ามไม่ได้จะตี เจ้า ค้าแค่

00:04:19ช่างเธอ เจ้ากินเจ้าชามนี้ก่อน

00:04:21ตกลงไหม

00:04:24กินได้จริง ๆ เหรอ

00:04:26จริงจ้ะ

00:04:28แล้วพวกท่านจะกินอะไร

00:04:33เรื่องของผู้ใหญ่ แต่อย่างเจ้าไม่

00:04:35ต้องกังวล

00:04:36มา รีบกินเท่า

00:04:38เฮ้

00:04:46เซ็กยอฟึงแล้ว

00:04:47ฮะ

00:04:53พูดมาเธอ ทำไงดีล่ะ

00:04:56ตามความทรงจำของร่าง

00:04:58ตอนนี้อยู่ในยุคอดอยาก

00:04:59ฝนไม่ตกมาหลายปี

00:05:02เพื่อผลก็ลดลง

00:05:03ตอนนี้ทุกครัวเรือนต่างก็ยาก

00:05:06ลำบัด

00:05:07ยังดีที่เธอมีระบบ

00:05:09แต่ต้องให้อยู่ด้วยกันให้จะเปิ

00:05:11ดได้

00:05:12แบบนี้ก็อย่าไม่ได้สิ

00:05:14ตอนนี้เป็นยุคโบราณ

00:05:16การก่าร้างไม่ได้ง่าย

00:05:17อีกอย่างก็ไม่ได้เหมือนปัจจ

00:05:19ุบัน

00:05:19ที่จะหางานทำได้ตามใจชอบ

00:05:21เพื่อเลี้ยงชีบในเวลาสั้นๆ

00:05:23จะเป็นคิดเรื่องแก้กันอยู่เลย

00:05:27รู้สึกเหมือนอยู่ไรการมันทึก

00:05:28การแปลรูปยุปโบราณเลย

00:05:31เอาเธอ

00:05:33งั้นก็ไม่อยาก

00:05:34เลี้ยงดูเด็กสองคนนี้ให้โตก่

00:05:36อน

00:05:37แล้วจะเอาไงต่อ

00:05:40ฉันเองก็หิวมากเลย

00:05:43เอาไปดูหน่อยเธอ

00:05:44ไม่แน่ว่าอาจจะได้อะไร

00:05:54ในป่าไม่มีอะไรเหลือแล้ว

00:05:56ทางผักป่าทั้งเห็น

00:06:00ทุกเกียบไปหมดแล้ว

00:06:03รู้สึกว่าทางนั้นน่าจะมีเน

00:06:05ี่ย

00:06:06เราไปดูกันเธอ

00:06:07เนี่ย

00:06:08เออ

00:06:12เห้อ

00:06:13อินดีด้วยที่พบ

00:06:16เปลือกไม้ของมัดมีมูลค้ามา

00:06:18ก

00:06:18ครึ่งกิโลกรรมจิบเหรียย

00:06:19นทอง

00:06:20สันชาตยามแทนจังเลย

00:06:21หาเจ้าเร็วขนาดนี้

00:06:23ไม่เบาดิตี้ซี่ศี

00:06:30ขอโทษน่ะ

00:06:31ฉันไม่คิดว่าอ่อนแอร์ขน

00:06:33าดนี้

00:06:33คลม風 น่าจะเบาเมื่อ

00:06:34ไม่ใช่ฉันอ่อนแอ

00:06:36แต่เป็นร่างนี้ต่างหากที่เดิม

00:06:38เล่าจนร่างพัง

00:06:39เมื่อก่อนเช็ดออกกับละกายปล่

00:06:40อยมาก

00:06:41จ้า จ้า จ้า รู้แล้วนะ

00:06:42เดี๋ยวสิ ถ้าทางแบบนั้นมั

00:06:44นอะไร

00:06:45ครั้งนี้จะยกโทษให้ ถ้าเปลือก

00:06:50ไม้ก็ถึก

00:06:54ถ้าให้เม่นเม่นหน่อยสิ

00:06:58โอ้โห เต็มปาก

00:07:02อ๋อ เอา เสียวโห น่าใช้จีเออ

00:07:05ขนคี่เมา กับเมียของเขาที่ทั้

00:07:07งตรกาศทั้งคี่เกียร์นี้ ถ้

00:07:09าทิตขึ้นทางที่ตรกบันตก

00:07:10หรือ ทำไมพวกเขาถึงออกจากบ้าน

00:07:12หรอ

00:07:13สงสัยที่บ้านคงไม่มีข้าว

00:07:15แล้วมัง คงจะหิวนะแหละถูก

00:07:17เบ็บจนไม่มีทางเลือก

00:07:19มังมีประสบการท์ไม่ได้นะ เปล

00:07:21ิ๊กไม้นี่ไม่อร่อยหรอก! ทางแห

00:07:23้งทางฝาด! แช้งยังบาทคอ! ท

00:07:26ี่สำคัญก็คือถ้ากินเข้าไป

00:07:27มากๆก็จะถ้ายไม่ออกเอานะ ฉันก

00:07:29ะพร diz จนตายได้เลยนะ

00:07:38ท่านพ่อ ท่านแม่ ถ่ายสิว button ไ

00:07:40ข้ไปเจออะไร

00:07:41จะว้อยไว้ทำไม มีอะไรอะ

00:07:43เจ้าสองกับเมียของเขาหิวจั

00:07:44นแท้เปลือกไม้กิน

00:07:45แค่ว่าพวกเขาน่ะ คงใครจะอดต

00:07:47ายกันแล้ว

00:07:48เฮ้

00:07:49ส่มน้ำหน้า

00:07:50ไฮ้...เปิดแล้วพวก

00:07:57ตกลง

00:08:06ยินดีด้วยกับโฟส์ทั้งสอง

00:08:08ใครต้อนห่วงกัวได้ 6 จิน 4 เห

00:08:10ลียง

00:08:10ได้รับองค์ 14 เหลียนทอง ต้องเก

00:08:12ิดเข้าสุปร์มาเก็ตหรือไม่

00:08:14เข้าไป

00:08:16หิ้งต่อง

00:08:20ซื้อข้าวก่อน

00:08:21ซื้อข้าวก่อน

00:08:24ราคาถูกดีนะ

00:08:26เอาสัก 10 ก่อน

00:08:27ได้

00:08:32คุณตักเลย ฉันจะไปเดินดู

00:08:35ต้าปากกับเสียวยาผอมเกิน

00:08:38ไป

00:08:39ต้องบำรุงด้วยโปรตีน

00:08:55ฉันเลือกเสร็จแล้วคุณ

00:08:57ผมก็เสร็จแล้ว

00:09:02ได้

00:09:03ได้

00:09:03ยินดีด้วยกับโฟสทั้งสอง

00:09:04ใช้จ่าย 58 เหลียนทอง

00:09:06ข้องเหลือ 6 เหลียนทอง

00:09:08ทำกับข้าวเลย ฉันหิวจะตายแล้

00:09:10ว

00:09:20ได้

00:09:20โอ้ว

00:09:25เด็กๆ มากินข้าว

00:09:27หอมจังเลย

00:09:29กลิ่นเนื้อนี่น่ะ

00:09:30นี่เป็นครั้งแรกที่เสียวยาได

00:09:32้กลิ่นเนื้อเลยนะ

00:09:33ท่านพ่อ ท่านแม่

00:09:35ข้ากับน้องกินได้จริงๆเหร

00:09:37อ

00:09:38แน่นอนจ้า

00:09:39ทำให้พวกเจ้านั้นแล

00:09:41กินเสร็จแล้วก็ดื่มน้มให้หม

00:09:42ด

00:09:43ขอบคุณท่านแม่

00:09:45นี่จ้ะ

00:09:46เสียวยามีความสุขจังเลย

00:09:49ใครๆ กินนะ จะมีอีกเยอะ

00:09:59หอมจังเลย

00:10:02กลิ่นหอมของเนื้อนี่น่ะ

00:10:04ครอบครัวเจ้ารองนี่

00:10:06ในบอกว่าหิวจันต้องแท้เป

00:10:08ลือกไม้กินไง

00:10:08พวกเราเหนื่อยมาทั้งวัน

00:10:10แก่ผักป่าได้นิดเดียว

00:10:12แต่พวกเขาได้กินเนื้อ

00:10:13ไป

00:10:19เจ้าmaybe

00:10:20เจคสิ

00:10:22เจ้าลูกอากเกันยู

00:10:23แอบกินเนื้อละบรักพวกเรา

00:10:24lord

00:10:25อุ๋ย 아이

00:10:26ไม่ใช่เนื้อ

00:10:28จะมีใครกับข้าวด้วย

00:10:29โอ้โห เหยอบไปหมดเลย

00:10:32เจ้า터� air

00:10:34จะทำอะไรหรือ

00:10:36พวกเราดี่เป็นพ่อแม่ต้อง Houston

00:10:38รากไม้กินผักป่า

00:10:40พวกเจ้ากลาบมีเข้าสวยมีเนื

00:10:42้อ

00:10:42มันใช้ได้ที่ไหน

00:10:44ตอนนี้ รีบเอาของพวกนี้มาให้เราส

00:10:47ะ! กกpantsนอยู่ต่อพวกเรา

00:10:49ถ้าข้าจำไม่ผิด"...

00:10:51ถ้าไล่ข้าออกจากตักกูนาน

00:10:52แล้ว...

00:10:53พวกเรากับพวกท่านไม่มีความเกี่

00:10:55ยวข้องกัด console

00:10:55พวกเราอบสาชาติเรียงเจ้าจน

00:10:57โต ยังยากลำบาก

00:10:58ต่อให้ตัดขาดความสำพัญ

00:11:00เจ้ากันยังแต่ข้าง เราคือจะต่

00:11:01อแทนเราชี่

00:11:02ใช่แล้ว!

00:11:05ไป

00:11:09พวกเด็กร้ายค่ายังจะอยากกินเ

00:11:12นื้อ กินก็ต้องให้หลานชายแ

00:11:15ท้ ๆ ของค่ะ

00:11:17เย้แก่ปีศาส ค่าจะกล้าแต่

00:11:19ต้องลูกค่าอีก ค่าจะติ้ท

00:11:20ี่ตาย

00:11:21โอ้ย โอ้ย ตาแก่ ดูเจ้าพวก

00:11:25อากตันอยู่สิ ไอ้ยา ค่าเจ็บ

00:11:29จะตาย

00:11:29โอ้ย ตรวจพบงานปักที่สาบ

00:11:32สูน บลค่า 200 เหลียนท่อง

00:11:34นี่คือ ตอนได้พวกเขาเก็บจี้ซิ

00:11:37วชีมาได้ มีพระออมผืนนั้นหอ

00:11:39ตัวเขา

00:11:40เช่าดีที่ให้แก่ใจร้ายตาไม

00:11:41่ถือไม่ได้เอาไปขาย ทำเป็นถุง

00:11:43ผ้าสภายไว้

00:11:46อย่าแบ่นเนื้อก็ได้นะ แต่ต้

00:11:48องตกลงกับค่า

00:11:59มา มันอะไรไปเสียวยา แม่ทำลูกเจ

00:12:03็บหรือเปล่า

00:12:04นี่เป็นครั้งได้ที่แม่อาบน้

00:12:06ำให้เสียวยาไม่เจ็บ

00:12:10ต้อเปล่า ให้แม่ดูหน่อย

00:12:20ก็แอบกินเหรอ ที่เจอท้องอี

00:12:22ก

00:12:27ต้าเปล่า เสียวยา ขอโทษนะ แ

00:12:30ม่ผิดไปแล้ว ต่อไปแม่จะไม่ต

00:12:32ีแล้ว ตกลงไหม

00:12:34ที่ท่านแม่พูดเป็นความจริ

00:12:36งเหรอ

00:12:37แน่นอนสิ ถ้าพวกเจ้าไม่เชื่อ

00:12:39เรามาสัญญากัน

00:12:44เกี่ยวก้อยสัญญาก รอดีหล้ามเป

00:12:47ลี่ยน

00:12:50ตอนนี้ท่านแม่ดูอ่อนยนจัง

00:12:52เลย เหมือนกับกำลังฝันอยู่เลย

00:12:54ถ้าหากข้อฝันนี้ไม่ต้องถึง

00:12:56ขึ้นมาเลยก็คงดี

00:12:58ขอค่ะท่านแม่ไม่ตีข้ากับ

00:12:59น้องอีก เรื่องที่ผ่านมา

00:13:01ถ้าก็จะยอมยกฆ่อยยังไง น่

00:13:03าก็เป็นแม่

00:13:04เด็ก 2 คนนี้เธ่นน่าเองดู ไม่ว

00:13:07่ายังอย่างงั้น

00:13:08ฉันจะเรียังดูพวกเธอให้ดี จะ

00:13:10ไม่ยอมให้ล่มบากอีก

00:13:13ไม่รู้ คราวอะไร เทียบกับชา Wam ยุ

00:13:16่ง ที่อยู่ในโลกธุรกิจ

00:13:17ชีวิตที่เป็นอยู่ในตอนนี้กล

00:13:19ับทำให้รู้สึกมั่นคงในหัว

00:13:21ใจ

00:13:27ไม่คิดว่าจะมีผ้าห่วมผื

00:13:29นเดียว

00:13:30ถ้าที่ความจริงความจะเหลือ

00:13:32ตังไว้บ้าง

00:13:32คือว่าห่วมอีกสักผืน

00:13:34งั้น...งั้นเธอนอนเธอ

00:13:37ฉันจะไปนอนกันเด็กๆ

00:13:39เอ๊ะ...

00:13:40เมื่อกี้ฉันไปดูห้องเด็กๆมาแล้

00:13:42ว

00:13:43ผ้าห่วมพวกเขาผืนเลข

00:13:44เพื่ออย่างเราห่วมปิดผู้ก็คุ

00:13:46มถึงเท้าไม่มิด

00:13:47เดี๋ยวก็เป็นวาดเอา

00:13:49งั้น...

00:13:50ไอ้...โถ่เอ้ย...ก็นอนแบบนี้

00:13:53ยังไงตอนกลับบ้านทุกปีให

00:13:55ม่

00:13:55กลัวพวกย่าสงสัย

00:13:56ก็ไม่ใช่ว่ามีเคยนอนได้กันซ

00:13:58ักหน่อย

00:13:59เธอ...ไม่รู้ว่าใจกว้างเกินไป

00:14:02หรือว่าไว้ใจฉันมากเกิน

00:14:03ไป

00:14:04อืม...คิดอะไรอยู่

00:14:06รีบนอนได้แล้ว

00:14:25จิสิ หรับรึยัง

00:14:29ยังเลย มีอะไร

00:14:32เปล่าล่ะ แค่รู้สึกว่ามัน

00:14:34ไม่เหมือนความจริงเลย

00:14:36เมื่อว่ายังอยู่ในโลกปัจจุ

00:14:37บ้านเจราจาสัญญาร้อยล้าน

00:14:39วันนี้อยู่ในหมู่บ้านโบราดก็

00:14:41ทำนาซักแล้ว

00:14:43เพราะอย่างอย่างนั้นก็เลยรู้สึ

00:14:45กว่ามันต่าง

00:14:46ก็มีบ้างแน่และ ขวามีรู้สึ

00:14:49กเหรอ

00:14:51ก็พอมีอยู่บ้าง

00:14:53แต่มาแล้วก็ต้องอยู่

00:14:54pienม่ากไปก็ไม่มีประโยชน์

00:14:57อืม

00:14:58คุณพูดถูก

00:15:00อย่างไงฉันก็เชื่อว่า

00:15:01ด้วยความสามาติของพวกเรา

00:15:03ไม่ว่าชยุคสมัยไหน

00:15:05ก็ต้องผส�ความสมเด็ Alicia

00:15:08อืม เรียบนอน dermat

00:15:11อืม

00:15:17ที่ซิวชี

00:15:19แม้ชาติก่อนพวกเราจะเป็นผลเม

00:15:21ียร์จอมปลอม

00:15:23แต่ในโลกนี้

00:15:25รู้เหมือนว่าเราจะมีกันแล้วกั

00:15:27น

00:15:29อย่าเบื่อย

00:15:29โอเค

00:15:33หิว

00:15:38โอเค

00:15:42โอเค

00:15:47โอเค

00:15:54อัน

00:15:55อัน

00:15:55น้อย

00:15:55อัน

00:15:58อัน

00:15:59อัน

00:16:02เธอทำอะไร

00:16:03ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อ

00:16:05ใครไม่ใส่เสื้อกันแล้ว

00:16:06participants ว่าเธอจะลงไหลในตัวฉัน

00:16:13ตอนที่ฉันหลับแอบถอเสื้อ

00:16:14ผ้าฉันใช่ไหม

00:16:15จะไปไปได้ยังไง

00:16:17ใส่ความกลับๆ ปักปำ

00:16:20ใครใส่ความใครกันหน้า

00:16:22เธอยังผิดฉันต่งออกมาขึ้ง

00:16:24ล่างด้วย

00:16:25ก็..ก็ฉันยังไม่ชิ้นดิน

00:16:28่ะ

00:16:28เร็วหลับตัวไปไหน

00:16:31ที่ถีบคุณนะฉันขอซะ

00:16:33แต่คุณเองก็ช่วย Omaha หน่อย

00:16:35เราพ惜คุบกำล้าม

00:16:36ใช่ อย่าไม่ค่ literal ที

00:16:38กายไม่เข้าใจนаньเหรอ

00:16:39ได้

00:16:40ตามใจเธอ

00:16:41ว่าหลัง

00:16:42ฉันจะพันตัวไปมัมมี้เลย

00:16:44จะไม่เปิดอการให้เธอเด็ดคัด

00:16:46ฮึ eldest

00:16:49ถ้าทางของคุณ ถ้าพันไป มัม

00:16:50มี้

00:16:51ถูกตลกหน้าดู

00:16:54อย่าเบื่อ

00:16:54sealed

00:16:56อั่........

00:16:58อั่....

00:16:59อ HAM

00:17:05หยุดเดียวนี้ เมื่อขี่แอพดา

00:17:07ทฉันใช่ไหม

00:17:08อย่าทำเป็นไม่รู้ฉันได้ยินเ

00:17:10นอะ

00:17:10ใครดาทเธอ merely...ฉันเปล่าเนี่ย

00:17:13ท่านพ่อ ท่านแม้

00:17:17ตื่นเช้าจักเลยเน่ะ

00:17:18琴กそれ adulthood

00:17:21หิวได้ยางให้พ่อทำกรใกล้

00:17:23ข้าวให้กิน

00:17:24เดี๋ยวสิ ข้าอีกแล้วถ้า

00:17:27ข้าทำก็ได้นะ ถ้าจะมีกรัวว

00:17:29่าข้าจะทำให้เสียของ

00:17:30ได้ ข้าทำเอง

00:17:33รอเดียวเลย

00:17:35อย่าทําหน้าบึ้งซิ ให้ว่า

00:17:36ข้าจะไม่ช่วย เดี๋ยวข้าช่วย

00:17:38เอง

00:17:39เฮ้ SAN complion

00:17:40ดีàoซักพา...เว้า hogyข้ามาต่อ

00:17:43ihad

00:17:45เข้าไม่รู้

00:17:47อ้าา

00:17:48วังว่าพวกเขาจะไม่กลับไปเหม

00:17:51ือเดิมอีก ข้าชอบตอนนี้มาก

00:17:53กว่า

00:17:53อืม

00:18:00ท่านพ่อ ท่านแม่

00:18:03พวกเรามาหา含เงินในป่า กัน

00:18:05ใช่แล้ว

00:18:06อ้า...

00:18:07ข้ากับท่านพี่ก็ช่วยได้น่ะ

00:18:09ไม่ต้องหลอก

00:18:10เรื่องของผู้ใหญ่ก็ให้ผู้ใหญ่ทำ

00:18:12พวกจะไปเล่นเถอะ

00:18:14ดีจัง

00:18:14นี่เป็นครางแรกเลย

00:18:16ที่พาเสี่ยว denyingออกมาเที่ยวเล่นข

00:18:18ั้งน่อ

00:18:18ต่าเป๋า

00:18:19เดี๋ยวพ่อกับแม่จะออกไปหา ai

00:18:20หน่อย

00:18:21เจ้าก็พาน้องสาวเล่นอยู่เท่านี้

00:18:22อย่าไปไกลล่ะ

00:18:23อืม ขอรับ ข้าจะดูน้องให้ด

00:18:25ี

00:18:25ไปเถอะ

00:18:29ระบบ วันนี้ต้องช่วยกันหน่อยนะ

00:18:32ต้องหาของนิดีให้ได้เลย

00:18:36ตริง ตรวจพบไข่น้องที่ประ

00:18:37ติสนทีแล้ว

00:18:39ซึ่งจะสูญพันธ์ไปแล้วในล

00:18:40อกปัจจุบัน

00:18:41มุลค่าฟองแล้วหนึ่งร้อยเหล

00:18:42ียนทอง

00:18:43ห้า

00:18:52อ้าห้า ค่อนฉัน

00:18:59โอ้ย เอาล่ะ เอาล่ะ ประหยัด

00:19:02แรงไว้หน่อย

00:19:09โอ้ย

00:19:12โอ้ย

00:19:13รอบปีต้อนไม้อะไรนี่ดูเหมือจะ

00:19:15ง่าย

00:19:16แต่ฉันทำไม่ได้อ่ะ

00:19:19ทำไม่ได้

00:19:23เหมือ

00:19:26ออุณ

00:19:26หว่ะ

00:19:32เออ

00:19:35โอ้ย

00:19:35ผิดเข้า

00:19:40เซรยังเนี่ย

00:19:41แป๊บเดี๋ยวแป๊บเดี๋ยว

00:19:42บ้าว มีไข่น้องตั้งห้าฝอง

00:19:48นี่เธอเรียวหน่อยสิ

00:19:50รู้แล้วน่า รู้แล้วน่า

00:19:51บอกว่ากำลังไม่ดีก็ไม่อยู่เช

00:19:53ื่อ

00:19:54ฉันเนื้อแรงไม่ดี

00:19:56ลองดูไหม

00:19:57ว่าร่างที่เคยเกียดกินเยอะ

00:19:59เอาแต่นอน

00:20:00เดินกับคนเป็นอำมาภาชมันหน

00:20:01ักแค่ไหน

00:20:02ก็เป็นเรื่องที่ซังเนี่ย

00:20:03คนก่อนทามเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ

00:20:05นี่เธอเรียวเข้าสิ

00:20:06เรียวเรียว

00:20:08เรียวสิ

00:20:09ดูแล้ว ได้แล้ว หยิบได้แล้ว เอ

00:20:12าฉันลองได้

00:20:20เรื่องขมอยไข่นกเนี่ย ตอนนี้เด

00:20:22็กที่บ้านเข้มงวนมาก อยากทำก็

00:20:24ทำไม่ได้

00:20:25ไม่นึกเลยว่าจะมาทำสำเร็จด้วย

00:20:28ทีตื่น น่าระอายจริงๆ น่าระ

00:20:31อาย

00:20:32บางทีพวกเรากับโลกไปนี้ คงจะเป

00:20:34็นบ้าน

00:20:36จี้ซิวชีประทานจี้กรุบเยอะเว

00:20:38ลามาในยุคโบราย แต่กลับต้

00:20:40องมาขมอยไข่นกประทานชีวิต ข

00:20:42่านี้ต้นดังหรือเบิดแน่

00:20:44ไว้พวกเราเก็บเหลียนทองได้มาก

00:20:45พอ ฉันก็จะซื้อกล่อง มาถ่ายร

00:20:48ูปทุเร็จๆ ของคุณเอาไว้

00:20:50ถ้ามีโอกาสกลับไปโลกปัจจ

00:20:52ุบันได้ ฉันจะหาเรียงชีบ ด

00:20:54้วยการเอารูปคุณไปขาย

00:20:56ขอบใจนะ ท่านไม่ได้ทำผิดสะหน

00:20:59่อย

00:21:00น่ะเสียงร้องให้เสียวยาหรื

00:21:06อเปล่า

00:21:11ท่านพี่ดูสิจริงลีดละ ว้

00:21:14าว จริงลีดสวยจัง

00:21:18จริงลีดตัวใหญ่มาก เป็นของ

00:21:20ค่า

00:21:20นั้นจริงลีดของค่านะ ขึ้น

00:21:23มานะ

00:21:24ใส่หัวไปของเจ้าของค่าอะไร ถ้

00:21:27าย่าบอกว่า เจ้าไม่ก็แค่ต

00:21:29ัวแล้ว

00:21:29ทุกอย่างของเจ้าเป็นของค่า

00:21:32ทำลองแก่น้องสาวค่านะ

00:21:42โอ้ย ตาช่วงไม่เป็นไรนะ แน่

00:21:45ดูหน่อย

00:21:47ไอ้เด็กเหลือขอ ตราติลูก

00:21:50ข้าหรือ กำรับเซอพสาน

00:21:55แล้วแต่ลูกข้าอีกสิ

00:21:58ที่แท้ก็ผัวเมียบ้านรอง

00:22:00ไม่เป็นไรเนี้ย

00:22:01ลูกบ้านเจ้าตีต้าช่วงบ้

00:22:02านเรา

00:22:03บอกมา จะรู้ปิชอบยังไง

00:22:04พวกพี่เขาหรือ

00:22:06เมื่อก่อนเวลาทาล้อกกับต้าช

00:22:07่วง ท่านแม่ไปเคยให้ข้าตบโ

00:22:09ต้เลย

00:22:10พอข้าดนตี

00:22:11นางจะได้หาโอกาส

00:22:12ได้ข้าชดเกย

00:22:13และแอบไปกินคนเดียว

00:22:15ไม่กี้ข้าซู่กลับ

00:22:17ข้าก่อเรื่องแล้วใช่มั้ย

00:22:19ข้าเอง

00:22:19จีตาจวง participating

00:22:21หลักข้าด้วย

00:22:22ท่านพี้ช่วยข้าเอาไว้

00:22:24ไม่ผีดนะ

00:22:26ได้ยินด้วยง

00:22:27ลูกเจ้าหาเรื่องก่อน

00:22:29คลบานรองคนนี้

00:22:30ปกติ khiเกียรuterเป็นผล

00:22:32แถมยังหัวอ่อน

00:22:32ทำไมวันนี้ถึงได้แข็งกล่าว

00:22:34นะ

00:22:34ถ้าไม่สวนว่าจะพูดยังไง

00:22:35ลูกฐาเตียตัวไม่ได้

00:22:37ชัดเฉยมา

00:22:39ในวันนี้ถึงต่างเข้าพุทคำ

00:22:41นี้เสียที

00:22:42ได้ยินว่า

00:22:43ไปทำอีท้าไหนไม่รู้

00:22:44ถึงได้มีอาหารกิน

00:22:45พอดีเลย

00:22:46เขาจะรียดไทยให้หมด

00:22:47วันนี้

00:22:49estive

00:22:50ตายสิ

00:22:50เจ้าของร่างเดิมกัดชั้น

00:22:51ที่ค่อยมาอง

00:22:52พ่อร้ambut ว่าลูกโดนตีเอา

00:22:53ไปขูของกิงบ่อยๆ

00:22:55ที่โดรพวกเขาใช้กลับแล้วสิ

00:22:57ข้าพูดชัดเจธแล้วนะ

00:22:58อารูกชัยเจ้าไปฟัยตีเสี่ยว

00:23:00ยาก่อน

00:23:01ที่ต้องชดเฉยนะฆ่าคือพวกเจ้

00:23:02า

00:23:03ทำไมบ relativi ошиб.ลูกชายเจ้าทำลูกชาย

00:23:05ค่ะ

00:23:06แล้วยังไง

00:23:06ถ้ายังหากอีกค่ proclaim

00:23:07ส��มไม้ความว่าอยังไง

00:23:09มีอะไร

00:23:12ย่าไม่รีบไปหาของกินอีก มา

00:23:14ทำอะไรกันตรงนี้

00:23:15ท่านแม่ ท่านดูซิว่าหลานช

00:23:16ายถูกตีขนาดไหน

00:23:17อ้ายยา หราจลักษ์ของย่า มา

00:23:21เจ็บหนักขนาดนี้

00:23:22เจ้าเด็กมาก คุณไหนไม่คนติ

00:23:25อ้า..ใช่แล้ว ปาร์เจ็บน่าจร

00:23:27ิงๆด้วย

00:23:28ถ้าไม่รีบรักษาแผลคงหาย

00:23:30ก่อน

00:23:32สั่งเมียน พูดอะไรของเจ้า

00:23:35วันนี้ค่ะต้องสั่งสรรให้ได้

00:23:36จะทำอะไร

00:23:37ให้ยา

00:23:40สิวหยวน

00:23:42ลูกฉายเจ้าถูกตี

00:23:43แม่ของเจ้าก็คำลังจะถูกตี

00:23:46เจ้ายังมัวยืนเมื่ออะไรอยู่

00:23:48ท่านแม่

00:23:48พวกเราค่อยคุยกันดีกว่านะ

00:23:50คนขี้คลาด

00:23:51พวกเราเยอะกว่ากลัวพวกเขาหรือย

00:23:53ังไง

00:23:54ใช่แล้ว

00:23:55พวกเราเยอะกว่ายังก็กลัวอีก

00:23:57หรือ

00:23:58น้องรอง

00:23:59เอาสภัย

00:24:00พวกเจ้าขอทอดหน่อยเธอนะ

00:24:01เป็นไปไม่ได้

00:24:03พวกเราไม่ขอทอดหรอก

00:24:04ถ้าจะขอทอด

00:24:05ก็ต้องเป็นต้าจวงที่ต้องข

00:24:07อทอดเสียวญา

00:24:08งั้นก็อย่าหาว่าเราพวกมาก

00:24:10หรังแกพวกน้อย

00:24:12ใครจะกลัวเจ้ากัน

00:24:13น่าใจนะว่าพวกเจ้าเยอะกว่า

00:24:18น่าใจนะว่าพวกเจ้าเยอะกว่า

00:24:25พี่ใหญ่

00:24:27พี่เธอ

00:24:27น้องเล็ก ไปเป็นไรนะ

00:24:36อออออออออออ?

00:24:42ใจอาหารนะ

00:24:43ใช่แล้วน้องเลข

00:24:44ร Linux เราเองไม่กี่วัน

00:24:45เพ عن่ speaker cull cup

00:24:46เย้ะ

00:24:49นี้

00:24:51น้องเลข

00:24:52คร sins

00:24:55วันนี้ค้าต้องได้กินเนื้อ

00:24:56ถ้าค้าไม่ได้กิน

00:24:57คือจะรตามตัวเองตาย บ้าย

00:24:59cray cray cray cray อะไร

00:25:01วันนี้กินเลยก็ได้

00:25:03เดี๋ยวพี่จะไปซื้อให้

00:25:05國家จาก Kopf

00:25:06กินแป้งทอดรองท้องไปก่อนนะ

00:25:07อย่าปลuyBra讓iots

00:25:08ก็อย่างช่วย

00:25:12Portuguese

00:25:30พี่ชายหนูหลังแล้วนึกว่าเก

00:25:36่งหรือแน่จริงก็พึ่งต

00:25:37ลอดไปเลยสิ

00:25:38ใช่ แล้ว

00:25:40ก็เก่งน่ะสิ

00:25:41ท่ Apollo ท่านแม่

00:25:42พวกเราไปกันก่อน

00:25:47โทย

00:25:49พวกเจ้า!พวกเจ้า!

00:25:54ขอบคุณพี่ใหญ่พี่ร้อง

00:25:56ทำให้ป saddleป้องเมียตัวเองไม่ได้

00:25:57หรอก

00:25:59น้องเลขแต่งกับเจ้า

00:26:00เช้าอ่าทองสองจารย์จริจริ

00:26:01ง

00:26:02พี่ใหญ่พี่ทองจริงunit

00:26:03แล้วไม่ใช่นะ

00:26:04เข้าเน่

00:26:05โฮ้้้้otz

00:26:06แต่งงานไปแล้ว

00:26:07ก็เข้าข้างเลยนะ

00:26:10พอแล้ว พอแล้ว

00:26:10ในเมื่อคลี่คลายแล้ว

00:26:12ข้ากับพี่รองเจ้าก็ควรไป

00:26:14ไปเจ้า

00:26:15ในเมื่อมาถึงนี้แล้วก็อย่าเพิ

00:26:17่งกลับเลย

00:26:17ไปกินข้าวที่บ้านก่อนสิ

00:26:19นะ

00:26:21พระอาทิตย์ขึ้นทางตะมัน

00:26:22ตกเรื่องไงเนี่ย

00:26:23น้องเล็กกันกับเป็นฝ่าช่

00:26:24วนพวกเรากินข้าว

00:26:31พี่ใหญ่

00:26:32ที่ว่าโชว์เรากินข้าวจริ

00:26:34งใจรึเปล่าเนี่ย

00:26:35ข้าวก็ไม่รู้

00:26:36แต่ว่าดูจากนิสัยเทื่อก่อนก

00:26:39ินจุ

00:26:39อู้งานตามขนา

00:26:41ก็...ท่านว่าน่าจะหาข้อเป้ Double

00:26:45-5มาขอข้าวอีกรึเปล่า

00:26:46แต่บ้านเราก็ไม่มีแล้วนะ

00:26:48ไปดูหน่อยเธอยังไงกะน้องสาคน

00:26:50เดียว

00:26:50เราจะปล่อยให้น้างอดได้ไง

00:26:52อ๋อ...ใช่

00:26:53ให้เก่งมากเลย

00:26:56renowned pianod

00:27:07พี่ใหญ่พี่รองดีกับฉัน ขายน

00:27:09กขายได้ตั้ง 500 พวกเราซื้อของที่

00:27:12ซูเปอร์เลี้ยงพวกเขากันนะ

00:27:15ได้

00:27:17พี่ใหญ่กับพี่รองน่าจะไม่ได้

00:27:19กินเนื้อมานาน ขาหมูเจ้านี้ม

00:27:21ันเยอะ มองกับการเอามาเลี้ยงที่

00:27:23สุดเลย

00:27:25เธอไปอยู่เป็นพี่ใหญ่กับพี่รอง

00:27:27เธอ แต่ฉันทำเอง

00:27:28คนคนเดียวทำกับข้าวดูไฟมั

00:27:30นไม่สะดวก เดี๋ยวฉันเธอดูไ

00:27:32ฟ

00:27:36เฮ้ ท่านพี่ ให้ท่านนะ

00:27:40ต่อเป๋า เสียวยา บอกลงตามตร

00:27:43งนะที่บ้านพวกเจ้ามีกินไหม

00:27:45มีสิ มาคืนพวกเราเพิ่งจะกินหม

00:27:47ูน้ำแดง ไข่เจี้ยว แถมยัง

00:27:49ได้ดื่มน้องพี่ห้อมหอมด้วย

00:27:51โธโดดคนนี้ หิวจนพูดแล้วเธ

00:27:54อแล้ว

00:27:55ท่านลุงน้องไม่ได้โกหก เมื่อ

00:27:58คืนนี้พวกเราได้กินหมูน้ำแดง

00:28:00จริงๆ

00:28:01โฮ้ย กุ้ม ประโทพอเธอ ต้าป

00:28:04่าวเองก็เสียสติไปแล้ว

00:28:06พี่ใหญ่ เราไปดูที่ครัวกันเธอ ที่

00:28:08น้องเล็กเรียกมา สงสัยจะอยากให

00:28:10้เราแบบอาหารให้นะ

00:28:12ไปเธอ พวกเจ้าเล่นกันดีๆนะ

00:28:17โฮ้ย หอมจังเลยอ่ะ โฮ้ย ไปไป

00:28:22ไป

00:28:22โฮ้ย นี่มันโฮ้ย

00:28:31เป็นยังไงบ้างพี่ใหญ่พี่รอง

00:28:33ถามหมูนี่มันเยอะมสะใจเลยสดมา

00:28:36กที่ไหม

00:28:38พี่ใหญ่พี่รอง พวกท่านไปพักผ่

00:28:40อนก่อน เดี๋ยวกับข้าวก็เสร็จ

00:28:41แล้วนะ

00:28:42โฮ้ย พี่ใหญ่ massage rn 젖เป็นอะไรไหนฟ

00:28:46ะ ขamus囆หนมาจากไหน

00:28:48ควงเมชคบ Fahr Those ขamBlueมาเนอะ

00:28:50ตามนิสัยน้องเล็กก็เป็นไปได

00:28:52้แต่ก็ไม่น่าใช่

00:28:53ตามนิสัยของน้องเล็กถามีเน

00:28:55ื้อนางก็ควงกินเอง ไงเนั่น

00:28:56จะให้พวกเราทำไม

00:28:58หรือว่าขาหมูนี่

00:29:01นึกออกแล้ว

00:29:03เนื้อหมูนองแน่ต้องเน่าแล

00:29:04้ว

00:29:04ถึงได้ให้โ bas

00:29:11พวกเรา

00:29:11ดมที่ดม

00:29:14พี่ใหญ่พี่รอง

00:29:15มีอะไรรึเปล่าอ่ะ

00:29:19ไม่มี มีอะไรให้พวกเราช่วยไหม

00:29:23ใช่ ๆ

00:29:24งั้นรับกวลพี่ใหญ่กับพี่ร

00:29:26อง

00:29:26ช่วยค่าปอกกระเทมหน่อย

00:29:27อ๋อได้ ได้ ได้ ได้

00:29:33อืออ Street

00:29:35อร่อย

00:29:43อิ่มจัง

00:29:45น้อง เคยฝรีมือเจ้าไม่เร็วเลย

00:29:47ค่าไม่ได้กินมือที่รู้หลา

00:29:48ขนาดนี้

00:29:49และอร่อยขนาดนี้มันนานมากแล

00:29:51้ว

00:29:52พี่ใหญ่พอใจก็ดี

00:29:54ヘ๊ยเนี่ย

00:29:55แต่ว่าน้องเล็ก

00:29:56ค่ามโมนี้ได้มาอย่างถูกต้องใช

00:29:58่มั้ยเนี่ย

00:29:59พวกเรากินเข้าไป คงไม่เป็นไรใช่

00:30:01ป่ะ

00:30:03ได้มาอย่างถูกต้องใช่ไหม

00:30:04พวกเรากินเข้าไป คงไม่เป็นไรใช่

00:30:07ป่ะ

00:30:08พี่ใหญ่ ทำไมกินหมดแล้ว ถึงเพิ

00:30:10่งถามล่ะ

00:30:12บางใจเธอ ขาหมูพวกนี้ได้มาอย่าง

00:30:15ถูกต้อง

00:30:16พวกเราเอาของไปแลกกับเขามา

00:30:18แรกหรือ ในปีที่ของแพงรา

00:30:21คาขนาดนี้

00:30:22ขาหมูใหญ่สองขา จะต้องใช้เง่า

00:30:24ไหร่กัน

00:30:25ไม่ใช่ว่า..นองเล็ก เจ้าของไม่

00:30:27ได้ไปกูมานะ

00:30:28เต่าไม่ใช่

00:30:29ไม่กี่วันก่อนมีคนรับซื้ม

00:30:31สมุนพลัย

00:30:32พวกเราขึ้นเข็กไปเก็บสมุนพล

00:30:33ายมาแรกนะ

00:30:35เจ้ารู้จักสมุนพลายด้วย

00:30:37ก็....ก็ไม่รู้หรอก

00:30:39แต่ว่าถ้าพี่ของท่ารู้จัก

00:30:41ตอนเด็ก- เด็กเขาดีนึงสือ

00:30:43ใช่ เป็นอย่าง weldingกน皆さんจริงๆ ขอร

00:30:45ับ

00:30:48โอ้iller เป็นอย่าง congratulations

00:30:53เหรอ

00:30:53น่ามาหอจริง ๆ ไม่ได้ผลประห

00:30:55ยอดอะไรเลย

00:30:57โมยเงินเบื้ออะไรอยู่ ไม่ทำกับข

00:31:00้าวอีก

00:31:00ทำกับข้าว ทำกับข้าว ถ้ายั

00:31:02งขุดผักป่าไม่ได้เลย

00:31:03จะเอาอะไรมาทำ

00:31:06เมื่อเย็นบ้านเรายังไม่มีวี่แ

00:31:07ววเลย

00:31:08คลับครัวเจ้ารองกลับได้กิ

00:31:09นเนื้อหมูเขาสวย

00:31:11หรือว่าพวกเราลองหาวิธีไปข

00:31:13อแบ่งดีไหม

00:31:14ยังไงก็ครอบครัวเขาคงไม่ใ

00:31:16จจือใจดำหรอก

00:31:17พี่ชายสําคนของสั่งนี้

00:31:19ทั้งนุมแล้วมีกำลัง

00:31:21จ้าสู่พวกเขาไหว h แล้วจะทำยั

00:31:23งไง

00:31:24işi

00:31:26ค่อยดูท่อ

00:31:28ถ้าจะต้องอด

00:31:29ก็ต้องอดด้วยกันหมด

00:31:31ในเมื่อเราไม่ได้กิน

00:31:33พวกเขาก็ย่าวางจะได้กิน

00:31:39อันนี้น้องเล็ก

00:31:42ไม่ต้องส่งหรอก

00:31:43บ้านพวกเราก็แค่ผู้เขากัน

00:31:46เดินไม่ถึง 1 ชั่วญามถึงแล้ว

00:31:47ใช่แล้วเรียบกลับไปเธอ

00:31:48會รองเห็นเจ้าโช่นี้ด้วยเพ Ringfeld

00:31:50feldorf

00:31:50ถ้านจะรู้อะไรแบบนี้

00:31:52เค้าเรียกว่าขุญดี

00:31:55พี่ใหญ่พี่รอง

00:31:56นี่เป็นน้ำใจเล็ก guardians

00:31:57พวกท่านเอาคลับไป ฝากสวัสดี

00:31:59ท้าพ Mustar

00:31:59โอ้โ้

00:32:00อ๊ะ!

00:32:03เค้าสรรยายขนาดนี้เลย

00:32:04รับไว้ไม่ได้รอก

00:32:05พวกเจ้าเก็บไว้เธอ Yeshava a

00:32:06ยังมีเด็กอีก 2 คนนะ

00:32:08น่าeren y 28

00:32:08โอ้ แล้ว

00:32:09พวกทำรับไว้เ�зอ

00:32:10พวกเรายังมีอีก

00:32:12แค่นางพูดก็ถูก

00:32:13ไม่ได้ไม่ได้renchะ

00:32:14รับไว้ไม่ได้หรอก

00:32:15บ้า vidéo 7

00:32:15หอ

00:32:16พอแต่งแล้ว

00:32:17พี่อยากกับพี่เราก็ไม่ฟังค่า

00:32:19แล้ว

00:32:19ไม่ตามใจข้านด้วย

00:32:21จะไปไปได้ยังไง

00:32:22เจ้าคือนอที่เรารักที่สุด

00:32:24พวกเราไม่ของดีอะไรก็ให้เจ้าหมดน

00:32:26ี่

00:32:26อ่าใช่แล้ว

00:32:27งั้น unified おง weit ก็ไม่ต้องมาอีก

00:32:30งั้น...

00:32:31งั้นก็ได้

00:32:33จริงด้วยน้องเล็ก

00:32:34ไม่กี้วันจะเป็นวันเกิดพี่ส

00:32:36พายเจ้า

00:32:37แม่จะแห้งแลงที่บ้านไม่มี

00:32:39อะไรกิน

00:32:40คุณณ์ข lawsuit กลับ Hispanязlen

00:32:42มั้นก็เป็นเรื่องดี

00:32:43ถึงตอนนั้นพวกเจ้าก็กลับมาบ

00:32:45้างนะ

00:32:46ได้พวกเราจะไป

00:32:49ไปแล้วนะ พวกเราไปแล้ว

00:32:50บ๊ายบาย

00:32:52กลับเข้าบ้านเธอ

00:32:53anzi

00:32:54เข้าบ้าน้องเลamelแดกกทัง歪ไปแล

00:32:55้ว

00:32:56ไม่เหมือนบ้านก่อนที่เห็นแกะ

00:32:57ตัว

00:32:58ค้าก็รู้สึกแบบนั้น

00:32:59แต่ไม่ว่ายังไง

00:33:00น้องก็คือ drinking what's next

00:33:01ก็เน้องก็Cómo

00:33:06นี่ได้ยินได้ยัง

00:33:08นั่นรู้ใช้คนดอบมั้น

00:33:09ที่ Via ที่ถูกไล่

00:33:10จีดซิวฉี

00:33:11ไม่รู้ว่าไปเอาทัญญาพườngมาจาก

00:33:12ไหน

00:33:13ค้าก็ได้ยินมากนะ

00:33:14เห็นว่ามีเนื้อด้วย

00:33:17อะไรนะ

00:33:18ไม่ใช่แค่�ack แหlave accessedเฮชนื้อด

00:33:19้วยเหรอ

00:33:20จริงเหรอ

00:33:21จり่งหรือเปร่า

00:33:22ไปดูที่บ้านเขา เดุก็ได้รู้เอง

00:33:23นั่นนะสิ

00:33:24ถ้าบ้านเขาไม่ของกินดีๆ

00:33:26ก็ควรจะออกมาแบ่งปันบ้าง

00:33:28จะให้บ้านตัวเองกินอื่ม

00:33:29ให้เราหิวโซหล penn

00:33:30ได้ยังไง

00:33:31ใช่แล้ว ผู้ถูกแล้ว

00:33:32ไป เราไปกัน

00:33:34ไป

00:33:34ไป...ไป...ไป...

00:33:38ไป...

00:33:39อ้าาา...

00:33:40จริงตอง! พบดินเหนียวคุณภ

00:33:42าพสูง

00:33:43นี่คือวัธุดิบหลักสำหร

00:33:44ับผลิตเครื่องเครื่องชันยอด

00:33:46ราคารับซื้อ 1 เรียนทองต่อน

00:33:481 กิโล

00:33:51ว้าาาาา...

00:33:52แบบนี้ก็ร้วยแล้วสิ

00:33:54ถึงจะยังไม่มีของกิน

00:33:57แต่ดินผู้นี้ก็มีอีกตั้งเย

00:33:58อะแยะ

00:34:00ใช่แล้ว...

00:34:02คงคุดдиออกมาได้หลายสิบตัน

00:34:041 เรียนทองต่อน 1 กิโล

00:34:071 ตัน ก็ 1 พันหลายเรียนทอง

00:34:10ถ้ามีหลายสิบตันแล้วก็

00:34:12ไม่ใช่ว่า...

00:34:13ได้เป็นมืออะไร

00:34:15ไอ้...

00:34:15อย่าเพ่งดีใจจะเกินไป

00:34:18ดินตั้งหลายสิบตัน

00:34:19รำพังแครบพวกเรา...

00:34:21จะคุดไปถึงเมื่อใคร

00:34:23เรื่องนี้งานี้ stacking เพียยว พวกชาวบ

00:34:25้านก็ต้องรู้

00:34:26ถึงตอนนั้นถ้าพวกเขาคิดไม่

00:34:28ซื้อ ลำพังพวกเราคงรับมือ

00:34:30ไม่ไหว คงจะจัดการลำบ่าแน

00:34:33่เลย

00:34:34งั้นเธอหมายความว่า อยากจะพาคนอ

00:34:37ื่นทำด้วยหรือ

00:34:39คิดแบบนี้นี่แหละ แต่ร้อยล

00:34:41ะเอียดฉันยังไม่ได้คิด

00:34:42ต้องกลับไปวางแผนใหม่ก่อน เรา

00:34:44ลองเอาดินไปทดสอบ จะได้รู้ว่

00:34:46ามีมาตัดฐานรับซื้อยังไง

00:34:47ตกลง ตามนั้น

00:34:55Gates

00:34:55ไม่กลับไปหรือ ทุก Tal Olympics

00:34:56กลับข้ Ling

00:34:59ถึงกลับไปละ WORRY

00:35:14เฮ้ย ๆ

00:35:16ใช่แล้ว 찌� estasแหละ

00:35:18ใช่แล้วไหน Shiny ใช่แล้ว calling me

00:35:19ใช่จริงคุยเรื่องขึ้นมาเนี่

00:35:22ย

00:35:22น inside พวกเราเป็นยังไง

00:35:23พวกท่านยังไม่รู้อีกหรือ

00:35:25พวกเราจะไปออกมาจากไหน

00:35:27นั้นใช่แล้ว

00:35:28บ้านเราเป็นบ้านที่ยากจนและล่

00:35:30ำบากที่สุดแล้ว

00:35:32แล้วว่า

00:35:34จะไม่มี

00:35:36ไม่

00:35:37พวกเรา geek r a beta

00:35:38เข้าไปคนมา

00:35:39ไม่เจอทัญญาภืนในบ้านพวกเข

00:35:40าเลย

00:35:42ไม่แ абсолют�� времени

00:35:43ก็ชอ่านกลุกคนดันหลักพวก

00:35:44เรา

00:35:45เท่าดีที่ก่อนหน้านี้รอบข้ั

00:35:47บ

00:35:47อาหารมันจะกินเท่าไหร่ก็

00:35:49ซื้อเท่านั้น

00:35:49ไม่ได้กักตลงสเบียงไว้เลย

00:35:52พวกเจ้า คนดีไม่ทำอะไร

00:35:55หรือว่านี่จะเป็น...

00:35:56หรือว่านี่จะเอามากิน médicograff

00:35:58ไม่ได้นะ ไม่ได้

00:35:59มีคนเคยลองแล้ว

00:36:01ถึงกินลงไปจะรู้สึกอิ่ม

00:36:03แต่ว่าน่ะ

00:36:04มันไม่ย้อย ท้องจะแตกตายเอาได้

00:36:07นะ

00:36:07พวกเรา...

00:36:08พวกเราก็จะเป็นยาแล้ว

00:36:11เอาวะอั analogy อย่าหรอให้เลย

00:36:14ทุกคนตังก็ลำบากแยกย้ายก

00:36:16ันเธอนะ

00:36:17wives ตั้งก็ถูกคนแยกย้ายกันเธ

00:36:20อ

00:36:20แยกใยอะไร ใหญ่จีลาหรอกพวกเรา

00:36:22พวกเราไปคิดบัญชีกัน

00:36:23ใช่ ไปคิดบัญชีน้องกัน

00:36:25ไปคิดบัญชีน้อง

00:36:26었다ไป

00:36:29ไป ไป

00:36:31ด Eden 側

00:36:32เรื่องพระชา Mean ไปขุดดินเหนียว

00:36:34ท Leon ต้องเรื่องต่วนเรื่องมินเต็

00:36:35ม

00:36:36ไม่งานพวกคนที่กำลังอยู่ เอาคง

00:36:37เกาะเรื่องใหญ่จริงๆ

00:36:39โอ้ย...

00:36:44แล้ว...

00:36:45ตะแก นี่คือผลไม้ป่าที่ค่

00:36:48าไปเก็บมา

00:36:49อาศัยจะว่าที่พวกสภัยออกไป

00:36:50หาของกิน

00:36:51พวกเราเรียบกินเขา ไม่อยากนั้นค

00:36:54งไม่พอ

00:36:54โอ้ย ดีๆๆๆๆ

00:36:56ใหญ่จี้

00:36:59โอ้ย ใหญ่จี้

00:37:01กล้ามารอพวกเรา

00:37:03เจ้าบอกว่าบ้านเจ้ารองไม่ของก

00:37:04ิน

00:37:05พวกเราค่อนหาจนทั่วทุกมุม

00:37:06แม้แต่เงาก็ไม่มี

00:37:08ใช่เลย

00:37:08ได้ยังไง

00:37:10บ้านพวกเขาไม่ของกりนแน่

00:37:11มีทั้งข้าวแล้วก็เนื้อด้

00:37:13วย

00:37:13โอ้ � properly

00:37:13ใช่ๆๆ

00:37:14พวกเราเห็นมากAwlota Muy

00:37:162 คนนั้นจนจะต้องกินดิ่น

00:37:19จะมีข้าวกับเนื้อที่ไหน

00:37:20โอ้เจ้าต้องมีเรื่องขัดใจก

00:37:22น

00:37:22ได้ใส่ร้ายพวกเขา

00:37:23แล้วหลอกใช้พวกเราให้แค้มают

00:37:25คู่นั้นลำบากขนาดนั้นแล้ว

00:37:27พวกเจ้ายังไม่ปล่อยเข้าไป ยัง

00:37:29จะสร้างข่าวลือ

00:37:30พวกเจ้ alguémไม่มันทั่วช้าneg่ Thanksgiving

00:37:32Georgetown game

00:37:32ที่แล้ว Hmm

00:37:33พวกเขาจนจะต้องกินดิน

00:37:34แต่พวกเจ้ากลับแบบกินироватьพระร

00:37:36ัม่ Casa

00:37:38พวกมันมา

00:37:41ไม่ได้ienda

00:37:43บ้านฆ่าหรือของกินนistance

00:37:46เจ้ากิน

00:37:46ครั้งนี้จะให้บนร้ilationพวกเจ้า

00:37:51ค่ะขอเตินต่ pierwsนี้

00:37:55ไป ไป!

00:37:56พวกเจ้า ไป!

00:37:58โท โ Palmer เธอเก他แก จะทำยังไงดีล

00:38:03่ะ ค้าก็โฮ่น่ะ

00:38:07เจ้าโฮ่เหล่ะ

00:38:09ค้าก็โฮ่น่ะ ทخرมจางนี้เป็น

00:38:11พ่อเจ้าเลย

00:38:11ครั้วนิดดีล่ะ พวกล้อมั electronics ก

00:38:13็ขูย่นไปหมด

00:38:14เจ้า!

00:38:15เจ้าอะไรของเจ้า

00:38:16อาสายช่วนทีฟ้ายังไม่มึด

00:38:18ยังไม่เรียบออกไปหาของกินอ

00:38:20ีก

00:38:20เจ้าอยากตายลือ川Beat

00:38:21् Susie

00:38:22อ่ะ พวกโจลชั่นชัดเลยประแม่

00:38:24ของหายัง SO 느낌

00:38:25ometry vì בד issue

00:38:26ข้างไปทำกับอะไรไว้เนี่ย

00:38:34เสร็จแล้ว

00:38:36เสียวยาคง 이름สวยจริงๆดูซิ

00:38:37วะพอใจไม่

00:38:39ท่านแม่ถักเพียงให้สวยมากเลย

00:38:41เสียวยาชอบมากเลย

00:38:44เก็บของเสร็จแล้วยัง

00:38:45เสร็จแล้ว

00:38:46ไปเธอ

00:38:47ไปกันเลย

00:38:48ไปหาท่านรุงกัน

00:38:49ไป

00:38:55อืม พี่ใหญ่ จะทำจริงหรือ

00:39:01อืม นานนานที่น้องเล็กจะกลับ

00:39:03มา ข้าไก่เลี้ยงเธอ

00:39:07สังเจอ มาก่อนบ้านเรา ไม่ขัดแพ

00:39:10ลนจะไม่อีกว่า แต่ตอนนี้บ้าน

00:39:11เราเป็นยังไง

00:39:12นี่มันเป็นแม่ไก่แก่ตัว

00:39:13เดียวนะ ต้องเก็บเอาไว้ออกไข

00:39:15ให้ลูกกิน

00:39:16เจ้ายังจะเอาไปให้น้องเจ้าเอง

00:39:18เมื่อ แม่อะไรค่อยค่อยพูดเธอ

00:39:19อย่าส่งเสียงดางไปเลยดูไม่ดี

00:39:21นะ

00:39:22ฮPower ๆ

00:39:25แต่งานกับเจ้านี่มันส่วนไปแ

00:39:28ปดชาต�จริง ๆ

00:39:30เจ้าไม่คิดถึงข้าไม่เป็นไร

00:39:32อย่าคิดถึงลูกสิ

00:39:33ถ้าไม่มีไ 가운데ตัวนี้

00:39:34ออกไข่

00:39:35เขาต้องกินต์แต่ผักป่า จะโ

00:39:37ตได้ยังไง

00:39:37น้องเจ้าสำคัญคนเดียวเรื่อยล

00:39:39่วงไม่สำคัญหรือ

00:39:40เจ้าอย่าเพิ่งล้องห้าไอ้ซ

00:39:41ี่ เขาไม่ได้ว่าอย่างงั้น

00:39:43อีกอย่าง ตอนนี้น้องเล็กเปลี่ย

00:39:44นไปแล้วนะ

00:39:45คราวที่แล้วก็เอาข้าวให้เราต้

00:39:46องหลายช่างไม่ใช่หรอ

00:39:48แล้วใช่แล้ว ข้าวข้าไก่เลี้

00:39:50ยงก็ถึงว่าตอบแทนไง

00:39:52ใช่พี่สภัย ข้าเป็นพยายาน น้

00:39:54องเล็กเปลี่ยนไปจริงๆ

00:39:56พวกเจ้าเป็นพี่น้องเขาขั่งกั

00:39:57นอยู่แล้ว

00:39:58หลายปีมานี่นางกินแรงพวกเราไป

00:39:59ตั้งเท่าไร

00:40:00เอาไปตั้งกี่อย่าง

00:40:02เข้าสารแค่ไม่กี่ชั่งก็ใจอ

00:40:04่อนหรือ

00:40:05ฮะ

00:40:05สั่งเจอ

00:40:07ข้าจะบอกให้

00:40:08ถ้าวันนี้เจ้ากล้าข้าไก่

00:40:10ตัวนี้

00:40:10ข้าจะพาลูกนี้ไปข้าจะอยากกั

00:40:12บเจ้า

00:40:14พี่ใหญ่

00:40:15อย่าอะไรกัน

00:40:21อย่าอะไรกัน

00:40:25นองเล็กนองเขยมาแล้ว

00:40:26กำลังเชื่อดไก่นะ

00:40:27โอเคไปนั่งที่นั้น

00:40:29ในความทรงจาม lounge étaitเก่ตว่ะ

00:40:32การ liberté

00:40:35PAL แค่

00:40:36โอเค

00:40:36egtURB

00:40:36ห่ะ

00:40:37ไปไปไป Eastern

00:40:38ย้ายเพื่อนบ้านเห็น

00:40:56ไปไปไป

00:40:57ข้าบอกแล้วไงว่าน้องนะเปลี่ย

00:41:01นไปแล้ว

00:41:01กลับมาเยี่ยมบ้านก็รู้จักม

00:41:03ีของฝาก

00:41:03แถมไปเนื้อชิ้นใหญ่อีก

00:41:06เจ้าทำตัวดีๆ อย่าทำหน้าบึ้

00:41:07งนะ

00:41:08อืม อ่ะมามามา

00:41:14คนที่เกียดครั้นเอาแต่กิน

00:41:16กว่า 20 ปีจะเปลี่ยนก็เปลี่ยน

00:41:18ได้หรือ

00:41:19ไม่ใช่ว่าโดนผีสิงนะ

00:41:24มา ดื่มน้ำเธอ

00:41:26พี่ใหญ่ พี่วทอง

00:41:28ความจักที่พวกเรามา

00:41:30มีเรื่องนึงอยากปริกษาพวกท่

00:41:32านนะ

00:41:32แย่แล้วแย่แล้ว เริ่มจะขออ

00:41:34ีกแล้ว

00:41:35นองเล็กยังไงก็ยังเป็นคนเด

00:41:37ิม

00:41:39ต้องหาทางไปอธิบายกับเมียอ

00:41:41ีกแล้ว

00:41:42เป็นอะไรไป

00:41:45เป็นอะไร

00:41:48เอ่อ ไม่มี ไม่มีอะไร

00:41:50ว่ามามาเธอมีอะไรเอ่ะ

00:41:53เรื่องมันเป็นอย่างนี้

00:41:55ก่อนหน้านี้เจ็คคอยบอกไป มีพ่อ

00:41:57ค้าค่อนนึงรับซื้อสมน dai

00:41:58จากเรา

00:41:59ตอนนี้เขาอยากซื้อดินอีก เอา

00:42:01ไปแล้วกธัญยาพืช

00:42:03ข้ากับท่านพี่ทำไม่ไหว แล้วอย

00:42:06ากจะชวนไปทำดีกัน

00:42:07พวกท่านมาช่วยกันหน่อยสิ

00:42:12นี่นองเล็ก เจ้าก็เป็นแม้ลูก

00:42:15สองแล้วนะ ควรโตได้แล้ว อย่отล

00:42:17้อเล่นเลยนะ

00:42:19พวกท่านไม่เชื่อเราหรือ

00:42:20ข้าก็อยากจะเชื่อนะ แต่ว่าเอาดิ

00:42:22นไปแรกทันยะพืชเนี่ย

00:42:24มันเรื่องอะไรกัน ในนิยายยังไม

00:42:26่กล้าเขียนเลย

00:42:28น่าสิน้องเล็ก ถ้าเรื่องนี้เป

00:42:29็นจริง ในโลกนี้ก็คงไม่ม

00:42:31ีพัฒธิบาทแล้ว

00:42:33ไม่ใช่ ข้ารู้เรื่องนี้ฟันดูแล้

00:42:36วมันอาจจะดูเหลือเชื่อ

00:42:37แต่มันเป็นเรื่องจริงนะ ไม่เชื่

00:42:39อถามเขา เขาเป็นพยานได้

00:42:41ใช้ ข้าเป็นพยาล! เรื่องนี้จิง

00:42:43แน่นอน

00:42:43บ้ Keys เจ้าเป็นพยาหรอ!คิ้มาม

00:42:48ามเหง SAND

00:42:48จะน่าชื่อถือกว่าน้องเล็กได

00:42:50้ยังไง

00:42:51นั่นสิ!เห็นว่าเจ้าสรรพได้

00:42:52quartersran 12 แล้วถ้า scenarios เป็นรวมยอกณ้

00:42:54องให้

00:42:55ถ้าจะไปรู้ว่าหน่าคือสูงส

00:42:56ุดแล้วถ้าฉมemplo ไม่ hè ฉ셉พิดน

00:42:57ี้ไม่เป็นชิบเป็นอัน

00:42:59เฮ้ย!เรื่องนั้น เรื่องนั้นจะพูดถ

00:43:01ึงเลย

00:43:01แต่คิดดูซิ ถ้าเรื่องนี้กโห

00:43:04กแล้วถ่ายับพูดกับเนี้ยพ

00:43:05วกนี้จะมาจากหนึ่งกันร่ว

00:43:06ใช่ๆ พวกท่านก็เห็นแล้วนี่

00:43:11อะไร อันนี้

00:43:13ถอเอ้ย พวกท่านเชือค่าสักคร

00:43:16ั้งเธอ รอดูหน่อยได้ไหม

00:43:21คุณว่า พี่ใหญ่กับพี่รอนจะเช

00:43:25ื่อเธอไม่

00:43:27พวกเขาให้ความสำคัญกับเธอท

00:43:28ี่เป็นน้อง ขวงจะลองเชื่อดูน่ะ

00:43:30ละ

00:43:33มันฟังดูเหลือเทื่อจริง จ

00:43:34ริง ถ้าเป็นฉัน ก็คงคิดว

00:43:37่าเหลือไหลเหมือนกัน

00:43:39พวกเรากำลังช่วยพวกเขา ไม่ว่า

00:43:41จะเชื่อหรือไม่ นั่นก็คือโช

00:43:43คชาตา เธอไม่จะไปต้องกระววนห

00:43:45รอก

00:43:45หลังจากได้คุยกับคุณ ฉัน

00:43:49ก็รู้สึกดีขึ้น

00:43:50ดีแล้ว เรียบนอนเถอะเนี่ย

00:43:56ถึงแม่จะแต่งงานกับเขามา 3 ป

00:43:57ีแล้ว แต่เหมือนว่าจะไม่เคยทำค

00:44:00วามรู้จักกันเลย

00:44:02ว่าเขาเป็นคนแบบไหน พ่อมาดู

00:44:04จิตใจของเขาเข้มแข็งกว่า

00:44:05ทั้งจริง

00:44:14น้องเล็ก น้องเคย พี่ใหญ่ พี่รอง

00:44:17พี่ใหญ่ พี่รอง พวกเธอมาแล้ว

00:44:19ไม่ว่าที่พูดจะกิ่งหรือไม

00:44:21่ เจ้วก時間รองสาปไท niin พวกเราย่อม

00:44:23เลือกที่จะเชื่อเจ้า

00:44:25ยังไง ตอนนี้ทุことก็ไม่มีอะไรจะ

00:44:27กิน

00:44:27ไม่ว่ายังไง ก็ไม่แย่ไปกว

00:44:29่านี้แล้วนะ

00:44:30พี่ใหญ่ พี่รอง ขอบคุณพวกท่าน

00:44:34ไม่รู้ว่าร่านเริมติดอะไรอยู่

00:44:35มีพี่ชายที่ดีขนันที่กลับ

00:44:37ไมบุ 보�анс

00:44:37600 ไว้นี่ eruption เต bridegm do'm okay

00:44:41อย proteins new

00:44:41พวกท่านรอเจะข้าวนะ เข้าจัด

00:44:44บัญทีข้าไปคนหอ

00:44:46เฮ้อ

00:44:48ข้าวสารと思น

00:44:49ข้าวสาร

00:44:49มีข้าวสารจริงๆด้วย

00:44:51ข้าไม่ได้กินข้านานแค่ไหนแล

00:44:53้วเนี่ย

00:44:54พีน้อง เอเท้าสารผู้หนีกลับบ

00:44:56้าน

00:44:56จะได้กินอิ่มกันแล้ว

00:44:59Hello

00:44:59ข้าวยา helpless

00:45:01พ่น้องทุกคนเกียบก่อนๆ

00:45:07้า... เค้าหมายความวาอย่างไร

00:45:10อ้า...ад Han Hanan gi je saud me khowp woa yankori

00:45:17ใช่แล้ local Mensong choose my Nobodyege

00:45:20บ้านเจาไม่ใช่ว่าอยากจนหลัก

00:45:23หรือ ไปเอามาจากในขนาดนี้

00:45:25อ้าย Fans

00:45:26คือเรื่องที่ข้าอยากจะบอกพวกเจ้

00:45:28า

00:45:28พวกเราค่อนข้างเช่าดีเมื่อช่ว

00:45:30งก่อนได้พบกับเศษฐีจากต่าง

00:45:32เมือง

00:45:33เขาทำธรกิจเกี่ยวกับเครื่องปั้

00:45:35นดินเผา

00:45:35ถูกใจดินหมู่บ้านเรา

00:45:37รับปากว่าดิน 20 จินและกับ

00:45:39ข้าวสา 1 จิน

00:45:40ขอแค่ทำตามที่บอกเอาดินมาให้

00:45:42ข้า

00:45:42ก็รับข้าวไปได้ทันที

00:45:44เจ้าหมายความว่า

00:45:46จะให้เอาดินมา แรกข้าว γ었นี้

00:45:48หรือ

00:45:48ไปerman์นางศัง

00:45:49เจ้าไม่ได้ล้อนเล่นใช่หรือเป

00:45:50ล่า

00:45:51เดินพวกนี้จะมีข้าอะไร

00:45:53ถึงแรกข้าสารได้ได้ยามนี้

00:45:55โถ่ แน่นอนว่าไม่ใช่ดินอะไรก

00:45:58็ได้

00:45:58พวกเจ้าต้องทำตามที่ข้าบอก

00:46:00ส่องมอบดินยิกกำหนด

00:46:02และยังต้องช่วยพวกเรากำจับ

00:46:04พวกกร Crisp และสิ่งเจอป้อน่ายสอ

00:46:05าดด้วยนะ

00:46:07네 ...ข้า ....ข้าไม่เชื่อ

00:46:10บางข้ามิญาต เคยทำงานในลงเห McDonald

00:46:12's ...

00:46:13บอกว่าเครื่องป้านต้องการดิน

00:46:14คุณภาพสูง ...

00:46:15ดิด allegไดард 됩니다 นมีข้ามากนะ ...

00:46:17ฉะนั้น ...

00:46:18ที่มานางสังคุณมาก็จริงอะส

00:46:20ิ

00:46:21โห่ ...พ่อแมAREพี่นะ

00:46:23คนบ้านเดียวกันทังนั้น ข้า Donc

00:46:24거를ibt ไปทำไม

00:46:25Ε้อย่างนี้Е央พวกเจ้ายินดี ก

00:46:28็มาลงชื่อ แล้ารับเข้า 3 ไปเลย

00:46:30ถ้าไม่ยินดีก็ไม่บังครับ

00:46:33แต่ค่าขอเติมพวกเจ้าวิตก่

00:46:35อน

00:46:36อย่าได้คิดจะแย่งทินเข้าส

00:46:37าไปฟรีๆเทียวนะ

00:46:39ไม่เท่นนั้น

00:46:42เจ้าอยากได้ไหม

00:46:44มองอะไรกัน เข้าแถวสิ

00:46:46เข้าแถวๆ ไปๆๆ

00:46:49ค่าเชื่อเซียวหู

00:46:51อ้าว

00:46:52ขอบคุณๆๆ

00:46:55ค่าเชื่อเสียวลิ้ว

00:46:56ยังมีคนข้างหลังอีก

00:47:00แตไปชอบคุณ

00:47:01кош้าชื่ออย่างๆ

00:47:02มีเข้าสารจริงๆด้วย

00:47:03ขอบคุณนะ

00:47:07นั่งคนล้างพลาดนี้

00:47:10เข้าสารดั้งเยอะแยะ

00:47:12กลับเอาให้คนอื่น

00:47:13ไม่รู้จะเก็บไว้ให้พ่อแม่

00:47:15ถ้าแม่จะเอาอย่างไรดี

00:47:17จะไปลงใช้ไหม

00:47:21แต่ว่าก่อนหน้าพวกเรา กับบ้านน

00:47:23ู้นทะละกันแรง

00:47:25พวกเขาไม่มีทางยอมให้น้า

00:47:27โทย! ไม่ให้ก็ไม่ต้องให้

00:47:30เอาเดียนแค่มีกี่กำมือไปแล

00:47:32ะทันยะพืช

00:47:32ข้าว่าต้องเป็นเรื่องหลอกลว

00:47:34ง

00:47:35ค่อยดูเถอะ

00:47:36พวกรอจะรอดูเรื่องตลก

00:47:38อ่ะ ยังมีใครอีกไหม

00:47:43เฉพาะวันนี้วันเดียวนะ

00:47:45หืม...

00:47:46หลังจากนี้ถ้าใครอยากจะลงทะ

00:47:47เบียน

00:47:48ข้ามาจดให้แล้ว

00:47:54ถ้าเชื่อเหลี่ยวเออ จู ต้องทะ

00:47:56เบียนให้ข้าด้วย

00:47:57อ๋อ ..จดให้เจ้าแล้ว

00:48:00訂閱อ๋อ burger! ขอบคุณค Baker่ะ

00:48:03เฮ้ย ลงทะเบียนได้แค่วันนี้

00:48:05ทำยังไงดี ณมันเข้าสา לע specialized นะ

00:48:08เฮ้ยเซลือเกอร์จริงๆ คนในคร

00:48:10ับครัวไม่คิดจะเป็นไฟร์แร

00:48:11่มมหาเรา

00:48:13ไม่รักบี้... เม่คดว่าจะชูกข

00:48:15อไปได้เองนานแค่ไหน

00:48:17เฮ้ย เฮ้ย อิทษา

00:48:18ต่อแก่ เจ้าจะไปไหน

00:48:20จะไปไหน แล้ว ขึ้นเขาไปหาของกิ

00:48:22น

00:48:22เฮ้ย

00:48:37ดินที่ผ่านเก็นคือ 80 จินและ

00:48:39ข้าว 4 จินรับไป

00:48:41คิดไม่ถึงว่าเอาดินและข้

00:48:42าวได้จริง คืนนี้คนในบ้านก็

00:48:44จะได้กินอิ่มแล้ว

00:48:48เหมือนอย่า

00:48:50พบกเชาบ้านได้เข้าสารกันหมด

00:48:53หามาทั้งวันไม่จะของเกินไรสั

00:48:54กอย่าง

00:48:56ถ้าหากพบท่าน ไม่รaggiจนะเจ้าเซ

00:48:57้าสองกับเมียออกจากบ้าน

00:48:58ช่วนไปร่วงเกินพบเขา

00:49:00ตอนนี้คนที่ได้กินข้าวก็คง

00:49:01เป็นข้า

00:49:03นี่ของเจ้า

00:49:05เจ้าพ anyway

00:49:07ขหาแล้ว ไปเธอ

00:49:09โ trillion

00:49:17หอมจังเลย

00:49:19ทุกคนกำลังหูงข้าวกันอยู่

00:49:21นานแค่ไหนแล้ว

00:49:22ที่ไม่ได้กลิ่นห썹้อมของข้

00:49:24าว

00:49:25หัวปากไปเลยนะ

00:49:27วันๆมีแต่เจ้าที่พูดมาหยุ

00:49:28ด

00:49:29พูดไร้สาปะ

00:49:30nearest พ่อframe Él

00:49:30ท่านนั่นแหล่ที่ทำเรื่อง

00:49:31และอย่ Gina says

00:49:32coaching HR

00:49:32ค่าแต่งเข้าบ้างสักคุล Джee

00:49:34ถือว่าสวยจริง ๆ

00:49:35พอแล้ว

00:49:36ตอนที่ไล่ครลบครัวเจ้าสองออก

00:49:37ไป

00:49:38เจ้าเองก็เห็นชอบ

00:49:39ตอนนี้จะมาพูดให้ได้อะไรขึ้นมา

00:49:41โอ้ย ค่าหิว

00:49:42ค่าหิวจนไม่มีแรง

00:49:44ข้าอยากกินข้าว

00:49:45ข้าอยากกินข้าวheim ที่ตรงไหน

00:49:46เจ้า completamenteหิว

00:49:47แล้วพวกเราไม่หิวหรืออย่างไร

00:49:49ซีวยวน การเมียเจ้า ซิ

00:49:51เจ้าเงี่ยปoler spector

00:49:53เผ็บแทงเอาไว้

00:49:55เด็กๆ มากินเกียวมันसे

00:49:58ว้าว! เกียว!

00:50:01เซียวยาลองดู

00:50:06ค่อยๆกินน่าระวังร้อน

00:50:08เกียวอันหน่อยจังเลย

00:50:10ข้างในมีเนื้อด้วย

00:50:13ท่านพ่อ ท่านแม่

00:50:14เพราะเราจะได้กินเกียวบ่อยๆไ

00:50:16หม

00:50:16แน่ลอนจ้ะ

00:50:17วันน่าอยากกินอะไรก็บอกพ่อกับ

00:50:19แม่

00:50:19เดี๋ยวจะทำให้กินเองนะ

00:50:21ใช่ๆ

00:50:24อัชิว

00:50:27เสียวยา

00:50:29ทำไมมือเย็นแบบนี้

00:50:31หรือว่าจะเป็นหวัด

00:50:32วันนี้อากาศค่อนข้างเย็นจริ

00:50:33งๆ

00:50:34ถ้าดูไปไหมร่วง

00:50:35ยันไม่พ้นช่วงร้อนตามหลั

00:50:37กแล้ว

00:50:37ไม่น่าจะเย็นเนี่ย

00:50:39แห่งแรงมาหลายปี

00:50:40ผมมีอากาศตอนนี้

00:50:42ไม่อาจข้าดาวได้ด้วยหลับ

00:50:43การเดิม

00:50:44ดูถ้า

00:50:45เราต้องให้วามแผนร่วงน่ะ

00:50:46เอ็ก

00:50:47-98

00:50:51-99

00:50:53100

00:50:54เย้ เล่นกันเหลือ

00:50:57กลับมาแล้วหรือ

00:50:58เอ้อ

00:50:59ต่อเปล่า ผ่านอมไปเล่นด้านใ

00:51:01นก่อน

00:51:02แม่มีเรื่องจะคุยกับพ่อหน่

00:51:03อย

00:51:03อื้อ

00:51:05ไป ฮีฮะฮะ

00:51:06ในภาสสามภาพเที่ยวทัญญาพ

00:51:08ืชไปแรก

00:51:08ปีนี้แห้งแล้งสัฐฐกิจไม่

00:51:10ค่อยดี

00:51:10ร้านภาพพากันปิดตัว

00:51:12เราไม่หาตั้งหลายร้านกว่าจะร

00:51:13วบรวมได้

00:51:14แต่ว่าให้ครอบครัวเราตัดเซื้

00:51:17อกันหน้า

00:51:17ก็หน้าจะพอ

00:51:18ภาพหนึ่ง ภาพก็พอตัดชุด

00:51:20เที่ยวทว่าแล้ว

00:51:21เราเก็บเอาไว้เองสองภาพ

00:51:23อีกภาพหนึ่งทินเหลือ

00:51:24ก็ให้พoreพี่หượยัดกับพี่ Wellington

00:51:25คุณคิดว่าไง

00:51:26ไม่มีความเห็น ตามนั้นล่ะ

00:51:28รำพังแค่ภา genesn Woody

00:51:30ต้องใส่�iska Heart Bolid

00:51:32แต่ในซุปี Shark

00:51:33วัลแค่นization มีสำหรีขาย

00:51:36ไม่รู้ว่าในตัวเมืองเป็นยั

00:51:37งไงบ้าง

00:51:38ในซุปปvit Wipper มีพระหวมดวมข

00:51:40าย

00:51:41เก่าสำหรีในพระหวมมาใส่ใ

00:51:43นเสื้อแทน

00:51:44จริงด้วย คิดได้ยังไงเนี่

00:51:47ย หัวไว้มากเลย

00:51:49โอ้ย คราวหน้าใช้แค่ปากน้ำ

00:51:52ไม่ต้องใช้มือ

00:51:54เอ้า โทษที ฉันชินไป คราวหน้

00:51:57าจะระวัง

00:52:00ระวง

00:52:06เกิดอะไรขึ้น ว่าใจเป็นแรงจ

00:52:08ังเลย

00:52:10ที่แท้พิวของจี้ซิวชีก็เ

00:52:12นียนขนาดนี้เลย ผลตาก็ยา

00:52:20น้องเล็ก น้องเคย

00:52:25โอ้ย โอ้ย ขอโทษที พวกเรามาไม

00:52:29่ถูกเวลา

00:52:29เอ้า ไม่ใช่ ไม่ใช่ พี่ใหญ่พี่เธอ

00:52:32พวกท่านไม่ได้จังว่า

00:52:34เอ้า พาพับนี้เอาไปเธอ กลับไป

00:52:36ตัดช่วนดูหน้าไว้บ้าง

00:52:37น้องเล็ก พึ่งจะรู้ดูอะไรเอง

00:52:39เจ้าก็เริ่มเตรียมเสื้อภาค

00:52:40กันหนาวแล้วหรือ

00:52:41โอ้ย ไม่ใช่แล้ว ข้าแค่รู้ส

00:52:43ึกว่าทุกนี้อากาศแปลกแป

00:52:44ลก

00:52:45เรียมไว้ก่อนดีกว่า

00:52:46ใช่ ตอนนี้ยังไม่พ้นช่วงร้

00:52:49อน แต่กลับมีอายเย็น

00:52:50เครงว่าปีนี้จะเกิดภัยหิม

00:52:52ะ

00:52:52ภัยหิมะเหรอ เจ้าแน่ใจนะ

00:52:55ไม่แน่หรอก เรื่องดินฟ้าอากา

00:52:57ศ

00:52:57ถ้าจะไปแน่ใจได้เต็มร้อย

00:52:59ก็แค่เตรียมไว้กันเหนีย

00:53:01วเนี่ย

00:53:02ตกลง เข้าใจแล้ว

00:53:03ข้าวนี้จะไปบอกพวกชาวบ้าน

00:53:05แต่จะเชื่อหรือไม่

00:53:07พวกเราก็บังคำไม่ได้หรอก

00:53:09อ่ะ จริงด้วย

00:53:10พวกถึงชาวบ้าน ประวานมีกี่บ

00:53:12้านที่แรกสเบียงไป

00:53:13ตกว่าไปเผ็บพัฐ upside แล้วใจคี่

00:53:15เกียด

00:53:15วันนี้เลยไม่มากันเลย

00:53:17ถอ ไม่เป็นไร

00:53:18ในทุกกลุ่มมักจะมีพ่วม

00:53:19อูห06

00:53:20เราขิดเงินตามจำนวนงาน

00:53:22มีคนคี่เกียดเพิ่มก็ไม่əทบ

00:53:24ส่วนร่วม

00:53:25อูหargหรือ จำนวนงานหรือ

00:53:27นong lex หมายความว่างไร

00:53:29เมื่อก่อนไม่เคยได้ยินเจ้าพูด

00:53:31เลย

00:53:33orslGG lobe

00:53:34ลืมไปแล้วว่า

00:53:35จะไปจำมาจากที่ไหนตอนไหน ยังไง

00:53:38ก็ความหมายเหมือนกัน

00:53:39อ๋อ เงินพวกเจ้าทำธุระต่อเธอ

00:53:43ค่ะต้องกลับไปบอกพี่สภัย ให

00:53:45้นางเต็มซื้อผ้าแล้วดูหนา

00:53:46วเอาไว้ แล้วก็พวกฝืนด้วย

00:53:48ตามสบายนะ

00:53:50เช้าดีที่เมื่อกี้เพียกกับพี่

00:53:53เราออกมาช่วยคู่สถานการณ์ ไม่อย่

00:53:55างนั้น

00:53:57แหลกจัง ทั้งที่เมื่อก่อนฉัน

00:53:59ยังเคยขี่คอเข้าไปข้ามวัยไ

00:54:01ขนก ไม่เห็นรู้สึกอะไร

00:54:03แต่ทำไมพอถูกเขาก่อเข้ากับรู้

00:54:06สึกปละหมากซักได้

00:54:20เออ อากาศเริ่มเหมาะแล้วจริง

00:54:23ๆนะ

00:54:25โชคดีที่ซื้อพันวมมา วันน

00:54:28ี้แยกกันนอนน่าจะไม่หนาวแล้

00:54:30ว

00:54:31เออ เออ

00:54:37วันนี้ฉันเพียงมากจริงๆ ฉั

00:54:40นนอนก่อนนะ ฟันดี

00:54:43เอ่อ ฟันดี

00:55:07เยี่ยม

00:55:08อืม ฟันดี

00:55:25อืม เป็นเพราะออกาศหนาเกินไป

00:55:29ฉันเลยเพลินหลับไป แล้วค่าอย

00:55:31ากไปหาไอ้อุ่นโดยไม่รู้ตั

00:55:33ว

00:55:34คุณเชื่อไหม

00:55:36ไม่ใช่พูดเองเหรอ

00:55:38ว่าแยกกันห่ม เราจะไม่หนาวเ

00:55:40นี่ย

00:55:41ฉันหมดลูกเย็น

00:55:45งั้นเนี่ย

00:55:45อืม

00:55:52คุณจะไปไหน

00:55:54อาบน้ำ

00:55:58."

00:55:58ป车นี้แล้วจะอาบน้ำทำไม

00:56:01หรือเขาจะเกิดอารุมพ้อดวน

00:56:05ท่านจับเข้า

00:56:06Γลูก

00:56:07.

00:56:10หัวขอบคุณ หosen

00:56:15หมุงแว่นเนี้ย

00:56:16ขอบคุณ

00:56:18รอลดูว่ามีปัญหาไหม

00:56:20ขอบคุณไม่มีปัญหาจ้ะ

00:56:21ขอบคุณหีวจริง ขอบคุณค

00:56:22ุณชายจริง

00:56:24มา

00:56:24ขอบคุณนะ

00:56:27ของเจ้า

00:56:28ขอบคุณขอบคุณ

00:56:31แต่เท้า

00:56:32เมื่อกี้ข้าไปที่หมู่บ้านชิงสวย

00:56:34เยchlagọiแล้ว

00:56:35ข้าวลือเป็นจริง

00:56:36มีคนกำลังแจ้เข้าสารให้กั

00:56:38บชาวบ้าน

00:56:39เจ้าพูดมาเรื่องจริงเนอะ

00:56:44ไม่กล้าเปิดบังแต่เท้า

00:56:46มึงนี้แห่งแล้งมา 5-6 ปี

00:56:47ไม่ค่าจะรายงานไปแล้ว

00:56:49แต่ส Bravo มาเท้าทุกầucendcry

00:56:52ไม่เพียงพอตอบราชาก่อน

00:56:54หลายปีมานี้เพราะคาดแครนสะ

00:56:56เบียง

00:56:56จึงเกิดความขัดแก้งวุ่น

00:56:57วาย

00:56:58ถึงข้าดจำนำเมียขายลูก

00:56:59เห็นได้จ送จูถึงมีคน

00:57:01นำข้าวสอนมาได้แล้ว

00:57:02ไม่เพียงเท่านั้น

00:57:04ได้ยินว่า

00:57:04เป็นการเอาอุ talent แลกข้าว

00:57:06ดิน 20 จิน

00:57:07และข้าว 1 จิน

00:57:09แทบเฉมือนให้เปล่าเลย

00:57:11อะไรนะ

00:57:15ได้ Dougie, ได้เวลาท่านเค้า

00:57:20อย่างน้อย ค่าก็ยังพอมีอาห

00:57:22ารธรรมดากินประทัง

00:57:24แต่เช้าบ้านที่ไม่มีอะไรจะกิน

00:57:26จะทำอย่างไรกันดีเหรอ

00:57:28ตั้งแต่เกิดไฟแรง เจ้าเมืองข

00:57:30้างๆ ต่างก็ทิ้งเมืองนี่ไป

00:57:32ท่านยังยืนอย่าดอยู่มาหลายป

00:57:33ี

00:57:34แม้ในการป crossover จะมีเรื่องวุ่นว

00:57:36ายบ่าง

00:57:36แต่ก็ไม่เคยเกิดความขัดย้ง

00:57:38ลุ่นแรง

00:57:39เพราะว่าภัยแรง ท่านน่ะทำ

00:57:41ได้ดีมากแล้วพระยะค่ะ

00:57:42ทุ่งนี้ ข้าจะไปหมูบ้านชิงส

00:57:45วยด้วยตัวเอง เพื่อดูว่ามันเก

00:57:47ิดอะไรขึ้น

00:57:49เป็นอย่างไร

00:57:55ช่วงนี้ขายเด้นเผา ได้ 8 ตัน ได

00:57:57้เหรียญทองมา 8,000 เหรียญ

00:57:59หากค้าเข้าสอน 2,240 พวกเราได้กำ

00:58:01ไร 5,760 เหรียญทอง

00:58:04อะไรด้วยแล้ว ด้วยแล้ว พวกเราไม่เพี

00:58:08ยงแค่ช่วยช่วยชาวบ้านแกล

00:58:09บบyy properties ปากท้อง ยังหาเงินใดด

00:58:11้วย

00:58:11ยอดเยอะมากจริง จริง

00:58:13แต่ว่า ปลางครอบทัวที่หาข้

00:58:15าวได้ มากจนกินไม่หมด ก็เริ่

00:58:18มขี้เขียดกันแล้ว

00:58:19ปริมาณดินที่ส่งมอบ เมื่อเท

00:58:21ียบกับชุ่มเริ่มแรก ๆ ก็

00:58:22ลดลงไปไม่น้อย

00:58:24เฮ้ย เรานี้ไม่เห็นยาก แม้พวกเขา

00:58:28จะมีข้าวพอแต่เนื้อแล้ว

00:58:31พวกเราก็เปิดช่องทางให้แรกเน

00:58:32ื้อสิ

00:58:34ถามหน่อย นี่ใช้บ้านรองตะกูลจ

00:58:36ี้ จี้สิวฉีหรือไม่

00:58:42ถามหน่อย นี่ใช้บ้านตะกูลรองจ

00:58:44ี้ จี้สิวฉีหรือไม่

00:58:50ขอรับ ไม่ทราบว่า พวกท่านค

00:58:53ือ

00:58:53อ๋อ ท่านนี้คือแต่เท้าเกาเจ้

00:58:56าเมือง ข้าคือที่ปริกษาข้

00:58:58างกาย แส่เฉน

00:59:01แต่เท้าเกา ท่านมิทุระอะไรเหล่ะ

00:59:05ใช่พูดนี้ดูสง่างงาม ถ้าทาง

00:59:08ดูมีภูมิถัน ดูไม่เหมือนช

00:59:10าวบ้านธรรมดาเลย

00:59:12ทำไมเขาดูหน้าคุ้นคุ้น เมื่อน

00:59:14เคยเห็นที่ไหน

00:59:20แต่เท้า

00:59:22อ๋อ อย่างนี้ได้เย็นมาว่า เจ้า

00:59:25เจ้าเข้าสานให้คนในหมู่บ้าน เลยต

00:59:28ั้งใจจะมาถามว่าเป็นมาอย่างไร

00:59:31อ๋อ เจ้า อย่าเข้าใจผิดนะ พวก

00:59:34เจ้า ช่วยแก่ปัญหาปากท้องข

00:59:37องคนในหมู่บ้าน ข้ารู้สึกขอบค

00:59:39ุณพวกเจ้า

00:59:40อ๋อ แต่เท้า เชิญเข้าไปคุยข้

00:59:43างใน

00:59:45ได้

00:59:45แต่เท้า ความจริงก็เป็นช่าง

00:59:53นี้

00:59:55คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเจ้าจะไม่

00:59:57ว่าสนา แต่พวกพ่อค้าเครื่อง

00:59:59บัน

Category

Transcript

Comments

Recommended