00:01รายการต่อปีนี้ เหมาะสำหรับ
00:03ผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี ขวนได้รับคำแม่นำ
00:19พระชาตาถึงข้าเลยทีวรึก
00:23ครับมาหาเทียนทำนายว่า ภายใน
00:25ปีนี้ไม่เกินปีหน้า
00:27พระมหาอุปราชาจักสิ้นช
00:29ีพในสนามรบเป็นแน่แท้
00:31มีเพียงเท่านั้น พระเอกาทศรส
00:34งมีพระบัญชา
00:36ให้ค่ามาแจ้งต่อพวกท่าน
00:39ในเมื่อฟ้าเป็นใจแล้ว สึกคร
00:42านี้ ขอให้พวกท่านทั้งสาม
00:45จงร่วมมือร่วมใจกัน สั
00:47งหารพระมหาอุปราชาเสียให้
00:49จงได้
00:56เย็นใจกัน สังหารพระมหาอุ
01:15ปราชา
01:18ขอให้พระมหาอุปราชา
01:29แปลนี้ไม่โดนที่สำคัญ แค่
01:32จะทำให้ท่านจับดาบออกลงไม่ได
01:34้
01:54แปลนี้ เป็นเครื่องสำแดงขว่
01:59าปราฐนาดีจากน้องชายกว่าน
02:00ี้เธอ
02:10เธอ
02:11จัด
02:12เย็น
02:28จัด
02:30lavorชีวิตหวั่นจะเติดwoman เจ้าค่
02:31ะ
02:33มังจีชวาบัตย์者今日は
02:35จริง ต้องเลิกครับ
02:37ยกพลนกับหงสัววรี
02:39ยังความกลอดแค่ให้แกพระเจ
02:41้านั้นทนบุรองจะถึงที่สุด
02:43ผาย
02:45เอามาทั้งสองไปบั่น ไคว้ไอ้จ
02:46ิน
02:47อย่าให้กูหลบนาย and rat
02:48bakın ใช้ประเอา เห้น
02:51ข่าประเอา ไปด้วย
02:56หนา abbiamo
03:08มั่งจีชวา ก็โดดลงท้อดอย
03:11่างนัก
03:55- หักไม่ติกว่าเป็นลูก
03:56- หักไม่ติกว่าเป็นลูก
03:59ไม่ต้องตาม 6 วันไปเลย
04:15จมกลมหน้ารับโทษอยู่แต่นี้น
04:17ี้
04:19อย่าได้ออกไปให้ใครเห็นหน้า
04:22คนมันจะเย้ยว่าเป็นถึงพร้
04:24ำหาวประชา
04:25แต่ก็พี่ขาดตาขาวเราก็ไม่ใช
04:27่ชาย
04:29เย้ยว่าเป็นถึงพร้ำนึกได
04:47้
04:48ให้นุ่มพ่าสะเดียวมาขอวะ
04:49เข้ามา
04:50และค่าจะโยกโทษได้
04:51เย้ยว่าเป็นถึงพร้ำนึก
04:55เย้ยว่าเป็นถึงพร้ำนึก
05:00เย้ยว่าเป็นถึงพร้ำนึก
05:31น่าเวทธนานะ
05:33ทรงสั่งประหารแม่ทับในกอง
05:35ที่ตามเสด็จด้วยเพคะ
05:37ตายกับเป็นเบือทีเดียวเพคะ
05:41พระเจ้านั้นทบุเรงยิ่งวันย
05:44ิ่งโหดราย
05:46หากเราอยู่หงสาวดีต่อไปเห็นท
05:49ีจากมีอันตราย
05:50ด้วยไฟแห่งโทษะของพระองค์
05:52เป็นแน่แท้
06:15พระเจ้านั้นทบุเรงว่าต้อนผู้
06:18คนเตรียมทําสงครามกับอโยท
06:21ยาอีกครั้ง
06:33พระเจ้า ไป! พบขึ้น! พบขึ้น! พบ
06:36ขึ้น! เป็นแทย! ไป! ไม่ต้องรอบ!
06:44อย่าเอาลูกค่ะไป! อย่าเอาลูก
06:46ค่ะไปเจ้า
06:51ยังความเดือดกร้อน ให้กับไ
06:54ฟฟ้าพลเมืองทุกหย่อมยา
07:05อร์อโทธฟ้าความเดือดกร้
07:06อน ว่า ความเดือดกร้อน ทุกหย
07:11ังความเดือดกรแบบนี้
07:17เฮ้!เฮ้!เฮ้!เฮ้!
07:47เฮ้!
08:06โสวัยสักหน่อยพี่คะ
08:20ฉันไม่ได้สวย
08:26ไม่ได้บันทมมานานนับเดือนแล้
08:29ว
08:33ด้านนอกเป็นฉันไหนบ้าง
08:59เรื่องใด
09:02ท่างพระชัยสงส่วนถึงปะเ
09:04นี
09:15พระช่องนันฮะบุเรง
09:18สงให้แกนคนไปทำสึก
09:20ไม่ว่าหนูมิหรือแก่
09:25ถูกกว่าตอนไปสิ่ง
09:33ถ้าท่างพระเรียนจำสีอยู่ใน
09:35วันก็ยังมีเว้น
09:49กระสัตว์ดังส่งคราม
09:53เพื่อปกป้องอันและพระชาราช
10:00ไปหากทำทรงราช
10:04เอาเช้าหงสาวดีเป็นฝ่ายตก
10:06พุกได้ยาก
10:10จะทำเพื่อให้ใน
10:15เวลานี้
10:17พระเจ้านันพระบุดเอง
10:21มีทรงคิดถึงหงสาวดีไหม
10:23เหมือนโน้ย
10:29ในประไทยมีแต่ต้องกันจัก
10:30ทำสึก
10:33เพื่อหลังแขนพวกระโยทยา
10:43อันอาจักที่สะเด็บพอสุก
10:45สาวกมา
10:50จะจบสิ้นลงเช่นไงจริงจร
10:52ิง
10:54อันอาจักที่สุด
11:29เจ้าพี่
11:31หงสาวดีไม่ได้ขาดพวกก้า
11:33แต่ขาดพระราชาพุสรา
11:36เจ้าพี่พึงรักษาพระชนชีบ
11:38ไว้รอวันขึ้นเป็นใหญ่
11:40ด้วยมีเพียงท่านเท่านั้น
11:42ที่จะดักไฟส่งขามน้ำสันต
11:44ิดมาสู่แว่นแขวนได้
12:09ขอเดชะพระอายาวิพลเก้า
12:12พระมหาอุปราชา
12:15ขอเดชะพระอายาวิพลเก้า
12:15มังจีชวา ขอเข้าเฝ้า ทูนล
12:18องทุดีพระบาดพระเจ้าค่ะ
12:20อะไรไงเข้ามา
12:23รักเจ้าค่ะ
12:49ถард ขอ undergraduate lekker
12:57ได้อีก
13:08มันเธอภาพ
13:10หอดศรรม ถ้าอัยามีผลกว่
13:29า
13:30ข้า มังจีชวา ภาพหาวุปร
13:34าชาแห่งของสาวดี
13:36สำนึกในความผิดของตน ที่ล
13:38ะเลยต่อหน้าที่
13:42จึงขอพระราชาท่าน ภาพอรง
13:45ราชานุยา นำทัพอไปกระทําส
13:49ึกกับทางอโยทยา
13:51เพื่อนลบล้างความผิดแห่งตน
13:53พระเจ้าค่ะ
14:04เจ้าว่ากับไอ้ไหม เจ้าอาสา
14:08ออกรบ
14:12พระเจ้าค่ะ ข้าขออาสา ทํา
14:22สึกจนสุดกำลัด
14:25หากมิสนัก จากมิกรับปล่า
14:29พระเจ้าค่ะ พระเจ้าค่ะ ลูกพ
14:47อสมใจพ่อหนัก
14:52มิสลงให้เจ้า
14:53ไหม
14:55ค่ะ พระเจ้าค่ะ
14:59ค่ะ
15:00พระเจ้า ค่ะ
15:02พระเจ้า พันกาศแพนกาศัพ
15:04พระเจ้า ค่ะ คุย รับกัน
15:20ที่นี่ก็จัดการได้
15:28ขอบคุณที่เจอ
15:31ทุกคนที่นี่
15:31ทุกคนที่นี่
15:51ทัพของสวดีจากโยกทัพมาอี
15:53กแล้ว
15:56พระมหาอุปราชานำทัพมาเอง
15:58ด้วย
16:05ครานี้
16:06ให้ค่านำทัพแทนเจ้าพี่
16:09ดีหรือไม่
16:09เพราะเหตุใด
16:12เจ้าพี่กับพระมหาอุปราชา
16:16เห็นกันมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย
16:19หากจะต้องสู่รบกันให้ถึงตาย
16:25เจ้าพี่จะทำได้รึ
16:32ข้าเป็นถึงจองครับ
16:35เรื่องแค่นี้แยกจะทำไม่ได้
16:54เจ้าพี่จะทำไม่ได้
17:18เจ้าเชื่อจริง ๆ หรือ
17:23ว่าข้าจะตาย
17:29เรื่องเช่นนี้ก็หาควรเสียงไหม
17:37ออกมาทำเสร็จ
17:39ไม่ตายวันนี้ก็ต้องตายวันแน
17:42่
17:48เราข้ากันตายเอง
17:52ก็ดีกว่าตายด้วยเมื่อพูด
18:08อะไร
18:08ถ้าข้าต้องตายจริง ๆ
18:18ข้าขอตายด้วยเจ้า
18:21ก็ดีกว่า
18:47ก็ออกมาสูง
18:51ให้มันรู้กันไป
18:52ก็ดีกว่า
18:54ก็ดีกว่า
19:01ก็ดีกว่า
19:11ดีกว่า
19:28พระเจ้าแปะแล พระพิเรียง มัง
19:30จาปโล
19:31นำทัพขสมทบ พระเจ้าค่ะ
19:54หวายบองคุม รัสเตอค่ะ
20:00มากันพร้อมหน้าทีเดียว
20:05บางจีนอม ได้ขาวว่าเป็นพระ
20:09เจ้าแปลแล้ว ค่าคงต้องถวาย
20:12บางคง
20:14ไม่ต้องรอกเจ้าพี่ พูดค่าธร
20:18รมดาก็ได้
20:22แต่พ่อคงไม่ไว้ใจค่า เลยส่
20:29งพวกเจ้ามาสินะ
20:32เฉ็ดพ่อแกรงว่า เจ้าพี่จะล
20:34ำบากตากตำเกินไป
20:36เลยใช้ให้พวกข้าเข้ามาช่วยรบต
20:38ังหาก ไม่ใช่แค่พวกข้านะ
20:42ทับจากตองอูก็มาด้วย
21:13เจ้านำทับลงมาจากปองอูเทีย
21:14วหรือ
21:15ข้ามาแทนพ่อค่า พระเจ้าของ
21:18สาวดีมีพระบรรชามาว่า
21:22สงครามครั้งนี้ จากต้องชนะเท่านั้
21:25น จากแพ้ไม่ได้
21:37ข้ามาก
21:39ข้ามาก
21:41แล้วววววววววววว
22:10โอ้โอ้โอ้โอ้
22:40โอ้โอ้โอ้
23:10โอ้โอ้โอ้
23:13โอ้โอ้โอ้
23:14โอ้โอ้โอ้โอ้
23:51พ่อเมืองตกได้มันครานี้ ดือเห
23:53ลือใจ
23:54นอกจากข้าพุเจ้าแล้ว ใครก็เข
23:57้ากลายไม่ได้เลยพ่อเจ้าค่ะ
24:00หากระหว่างสึก พ่อเมืองเกรีย
24:02์ขึ้นมา
24:04ถ้าองค์จะเป็นอันตรายนะเพคะ
24:08เปลี่ยนชั้งทรงเผิดเพคะ
24:09ชั้นเพิ่มพ่อเกรีย์ขึ้นพ
24:11่อ �ensive
24:11ที่พ่อจนที่คือ เกรีย์ของข
24:35้าพ่อ
24:37โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย
24:52อยากไปกับค่าหรือไม่พ่อเหม
24:53ือ
25:07א�ิน 안녕ขอทุกคน
25:11ைพอสмуังของมัน
25:35ดินเรでしょう as
25:48กลองทับของข้า และกลองทับข
25:51องพระมาอุปราชาเข้าตารุมบร
25:53รกันและแต่สาย
26:09พอเมืองเกิดโมโห จนควบคุม
26:12ไว้ไม่ได้
26:16วิ่งเตลิดออกไปอย่างไรที่ทาง
26:39จนภัยผล และจับทุรังขบา
26:42ทก็ตามออกมาที่ทาง
26:47มีเพียงช้างทรงของพระเอกาท
26:49ดสลอททนั้น ที่ไล่ตามมาติด
26:52ติด
27:09แม่!
27:24แม่!
27:43และเมื่อฝุนควันจะห่างลง ค่
27:46าก็พบว่า เราสองคนพี่น้อง ตกอยู่
27:51ในวงล้อมของทหารโฮงสาวว
27:52ะดี
27:54ตกอยู่ในวงล้อมของทหารโฮง
27:57สาววะดีกว่าทหารโฮงสาว
28:02วะดี
28:24ทหารโฮงสาววะดี
28:25ทางนี้
29:09เจ้าเจ้าพร้อมแล้ว
29:26ขอบคุณที่นี่ ขอบคุณสิ
29:59เจ้าพี่
30:03น้องชาย
30:07แต่เหลือเข้ามาในวงล้อมเยี่
30:08ยงนี้
30:10ทางหงสาวดีมีทนูและปืนไป
30:16เจ้าจากถักออกไปได้เยี่ยงเลย
30:22เขาต้องลองด้วย
30:25หรือคำทํานายของพระมหาเทนจะ
30:27ผิดพลาด
30:30ที่ต้องตายในสึกนี้
30:32หล่างทีจะมีใช้ค่า
30:37เช่นนั้น
30:40ค่าก็ยินดีกับเจ้าพี่ด้วย
30:45แล้วเจ้าเรา
30:52รักเหรอ
30:54ตาในสนามร่ะ
30:56เข้าถูกกันด้วย
30:59เจ้าพี่ยังเคยบอกค้าเองไม่ใช
31:01่ด้วย
31:05จากวันนี้
31:08จวบจนถึงภายภาคหน้า
31:13จะหานักรบพิกล่าหารเยี่ยง
31:14เจ้า
31:17ก็คงไม่มีแล้ว
31:25พี่จะปล่อยให้เจ้าต้องตาย
31:28ด้วยฝีมือใคร่ผลได้เยี่ยงอะไร
31:35ฉะนั้น
31:38ค่าขอเชิญเจ้าพี่
31:41มาร่วมกระทำยุดถหัดที
31:44หากค่าต้องไป
31:48ด้วยน้ำเมือพี่
31:50ค่าก็มีเสียจัยแล้ว
32:11เมืองจีชวาด
32:15พร้ำหาปราชาแห่งหงสาว
32:17ดี
32:19จะกระทำยุดถัดที
32:22ด้วยพนเรธแห่งอายุทธยา
32:25ให้เป็นเกียติยด
32:28รักก็สื่อไป
32:30วิทยาพร้ำ
32:31ตัวนายุทธิ์
32:33เจ้าที
32:34ข้าให้เจ้า
32:35เจ้าแล้ว
32:39มีตรงงาน
32:47สวัสดีที่สุดสุด
33:13สุดสุดสุด
33:43ช่วยคaltaอสดี
33:44ครับ
34:11จะให้ฮ่าพิ
34:13มา
34:28พ่อเลย
34:30แค่เหนื่อยแล้ว
34:33เหนื่อยก็ยอบแพ้ที่เจ้าพี่
34:35ก็ไม่แพ้
34:36ง่ายก็ไม่แพ้
34:38ได้
35:07จงสู้ให้สุดฟีมือเธอด
35:10น้องชัย
35:15มีว่าผู้ใดจะแพ้หรือฉัน
35:16นะ
35:17ก็จักมีต้องเสียใจ
35:41จักมีต้องก็ต้องก็ได้
35:46ข้าโดนเธอร์
36:28ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่เจอ
36:40เวลา
36:40เจ้าติดว่า จะส่งสุดที่สิ
37:11การเป็นที่ของนุนที่สุดกลั
37:32ว
37:48อุธุร์สิ
38:18เมื่อก่อน ข้าคิดว่าสงคล้าง
38:22คือการข้าคนที่เราไม่รู้จัก
38:25ข้าคนที่ไม่ใช่พวกเรา
38:31แต่ในสงคล้างจริงๆ ต่อให้
38:34เป็นเพื่อน เป็นพี่น้อง
38:36เป็นคนที่เคยรู้จักกันดีมาก
38:38แค่ไหน
38:40หากคิดว่าอยู่คนละข้าง ก็ต้
38:43องข้ากันให้ได้
38:46เราสองคนโตด้วยกันมา ข้ารักเจ้
38:50าหวันน้องชายของข้า
38:55ข้าก็เห็นเจ้าพี่ เป็นเหมือนพ
38:57ี่ชายของข้า
39:02เราสองคน จะอยู่ข้างเดียวกันตลอด
39:06ไป
39:07ใช่หรือไม่
39:10หากทั้งอยู่ข้างข้า ข้าก็จะอยู่
39:14ข้างทั้ง
39:18คือเป็นสักจะว่าจ้า
39:23คือเป็นสักจะว่าจ้า
39:37ข้าขออันทีฐาน ให้สองแผนท
39:40ี่เนี่ย
39:42อยู่ร่วมกันด้วยฟาสงบสุข
39:45เป็นป้านที่เมืองน้องจัก ตลอ
39:49ดไป
40:40นับจักว่านี้
40:42มีรู้ว่าจักได้พกขนิดนี้
40:44ไม่ได้
40:47แม้ว่าหงสาวดีกับอิโย
40:48ทยา
40:49จะเป็นบ้านพี่เมืองน้องกันไม่
40:51ได้
40:56แต่เจ้า
41:01เจ้าจะเป็นน้องของพี่เสมอไป
41:14น้องข้า แม้ ใจ
41:54โว้ย
42:14ทธิ์ทรับบันสุดที่สุดท
42:20ี่สุดที่สุดทิ้งที่แบบนี้
42:55เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า!
43:17การตายของมังจีชวา
43:20ทำให้พระเจ้านั้นทะบูดเล่ง
43:22เสียพระไทยเป็นคุ้มควัน
43:44มันปลดตายของมัน
43:46ไม่ได้เป็นคุ้มมัน
43:48จนตต้องตัวSabrid
43:51หนล่าต่อไกล
43:57สัตวนๆ
44:29ขอบคุณที่นี่ ขอบคุณทิ้น
44:35หลังจากนั้น หงสาวดีก็เกิ
44:38ดความวุ่นหวายภายในตามมามาก
44:40มาย
44:55พระเจ้านันทะบูเร่ง ไม่ได้ยก
44:58ทับมตีอโยทยาอีกเลย
45:34แต่คำมัธิธานของค่ากับมัง
45:37จีชวา ก็ยังไม่อาจเป็นจร
45:40ิง
45:45คนก็ยังทำสงคลาม ต่อสู้แย่
45:48งชิงกันต่อไป
46:12แม้วันนี้ ฝันของเรายังนี้อา
46:15จเป็นจริงได้ แต่วันข้างหน้
46:19า
46:20ทุกคนยอมต้องรู้ ว่าสันติ
46:22ภาพเท่านั้น จักนำมาซึ่งคว
46:25ามพาสุขตลอดไป
46:27ทุกคนยอมต้องรู้ ว่าสันติ
46:29ภาพเท่านั้น
46:32ทุกคนยอมต้องรู้ ว่าสันติ
46:33ภาพเท่านั้น ชับรู้ ดีสันติ
46:39ภาพเท่านั้น
46:42สวัสดีที่สุดที่สุด
47:10สวัสดีที่สุดที่สุดที่สุ
47:40ด
47:41สวัสดีที่สุดที่สุดที่สุ
47:45ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
47:51ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
47:51ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
47:51ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
47:52ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
47:53ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
47:53ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
47:53ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
47:53ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
47:53ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
47:53ดที่
47:53เธอสัมที่สุดที่สุดที่สุด
47:55ที่สุดที่ที่สุดท้าย
Comments