- há 10 horas
Categoria
🎥
CurtasTranscrição
00:00:00- อยู่นี่- วิ่ง- ตรากูลจาง หล
00:00:17ีกวิเวกจากโลกไฟนอกมานานหล
00:00:19ายปี
00:00:19- ไม่คิดเลยว่าพวกแกจะยังตาม
00:00:21ค่ะ
00:00:21- คนแม้ไม่ผิด แต่มีซัพก็เป
00:00:22็นไฟ ส่วงว่าวิชาพลังภ
00:00:24ายในมา
00:00:24- สุดยอบวิชาตรากูลฉัน ไม
00:00:26่มีวันบอกให้พวกโจนแบบพวก
00:00:27แกหน้านอน
00:00:29- อูจี แม้ได้พนิดก้าส่ว
00:00:42นของพลังแก้ไว้ในโยชิด
00:00:44นี้
00:00:44- จงจำไว้ ชาติดีภาพใช้ก
00:00:47ำลังอีกเด็กขาด จะมีชีวิ
00:00:49ตเป็นเพียงคนธรรมดา
00:00:49- ไม่เอานะแม้!
00:00:51- ไม่ว่าต่อไปจะเห็นอะไรแก้ห้
00:00:53ามส่งสีงออกมา
00:00:53- ต้นไม้ที่สุงเดียนในป่าย
00:00:55้อมถูกลงค้นลง แกต้องเรี
00:00:57ยนรู้ที่จะซ่อนคม
00:00:58- โอ้ ...
00:01:31ขอบคุณ
00:01:51ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันคือผู้มี
00:01:53พละคุณของนายนะ เจ้าขอท่านน
00:01:56้อย
00:01:58พาเข้ากลับไปด้วย
00:02:00ครับ
00:02:06ออกมา
00:02:12ยังไม่ได้เรื่อน
00:02:15จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใคร
00:02:17เรียนรู้สุดยอดวิชามาเสเทื
00:02:20อนป้าได้
00:02:23ดูท่าแล้ว ยอดปิมือหนึ่ง
00:02:26ในมือคงหาไม่ได้แล้ว
00:02:28ครั้งนี้ตะกูลฉีน คงต้องขาย
00:02:30หน้าชาประชาในงาน
00:02:32ปลองเลือกคู่แล้วล่ะ
00:02:37อาว อะไรอ่ะ
00:02:42นายเป็นอะไรไปจากหูจี
00:02:44ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันขอไปตะ
00:02:46ขอไปแต่ยังงั้นเหรอ
00:02:47เป็นไปได้ยังไง
00:02:49ทำไมก็สอบสายจากด้านหลัง
00:02:50ต้องมีพอสวัสสูงแค่ไหนก
00:02:52ัน
00:02:58คุณหนู
00:02:58ในตามฉันมา
00:03:14วางใจเธอ ฉันจัดการทุกอย่าง
00:03:16เรียบร้อยแล้ว
00:03:17ชิ้นเช้าเกิดคือลูกสาวต
00:03:18ระกุลชิ้นที่มีพอสวัสสู
00:03:20ง
00:03:20รูปร่างงามที่สุด หากได้หล้
00:03:22อมรวมกับทันผู้นันละก่
00:03:24อ
00:03:24พลังยุดของเขาย่อมเพิ่มขึ
00:03:26้นหลายเท่าแน่นอน
00:03:27ดี
00:03:28ไม่ต้องควง ฉันจัดเตรียมค
00:03:30วรไม่แล้ว
00:03:30เพื่อฉันด้าในงานประลองเลือก
00:03:31อุกครั้งนี้
00:03:34ไม่แล้ว
00:03:36ชิ้นเช้าเกิด
00:03:57ต่อให้ต้องเสียให้นาย ฉันก็
00:03:58จะไม่มีวันยำพูดกับรัดฉ
00:03:59ันนั้น
00:04:16จังอุจี เอาเงินนี้ไป แล้วไปจาก
00:04:19เมืองเฟิงสะ
00:04:19คุณหนู
00:04:20เหลือวันนี้ft วันนี้ไปซะ
00:04:21ต่อจากนี้ ไม่ว่าจะเห็นอะไร
00:04:23ห้ามยุ่งเดชขาด จำไว้ให้ด
00:04:25ี
00:04:27ธานะของได้ ไม่คุ้บคุณกับฉ
00:04:29ัน
00:04:29อยากขัดควางฉันแต่งเขาตักก
00:04:31ูลใหญ่
00:04:36ريบพาเขาออกจากเมือง ห้ามพาเขาร
00:04:38่วมงานประลองเลือกคู่
00:04:43เธอแบบบ้องฉันแม่ 20 ผี
00:04:45ฉันจะถ groundsให้เธอต้องแต่งกับคน
00:04:47ที่ไม่รักได้อย่างไร
00:04:50อ๋อ
00:04:57หกหัว
00:04:57หลายปีที่ผ่านมาฟีมือนายก้า
00:05:01วหน้ารวดเรวก็จริง
00:05:02แฟนด้วยฟีมืออ่อนหัดแค่
00:05:04นั้น
00:05:04ไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของชั้น
00:05:06ได้
00:05:06ฉันหง
00:05:07ไอ้คนขายชาติ ตอนจะยกคุณหนู
00:05:10ให้คนแบบนั้น
00:05:11ตั้งแต่อาดีต ธรรกุลฉินห
00:05:14ยึถือแต่กำลัง �ยุด
00:05:15ใครฉะนะงานตาลองเลือกผู้ครั้ง
00:05:17นี้
00:05:17ฉินเฉาเกิờ ก็ต้องเป็นของผู้
00:05:19นั้น
00:05:20יאท่านคือสายเลือกธรรกุลฉิ
00:05:21น
00:05:21ไม่ใช่เครื่องมือไลกเปลียน
00:05:23ธรรกุลฉินบ całeกำลังหยุด
00:05:25ผู้หญิงก็แค่เครื่องมือใน
00:05:26การแลกเขียน
00:05:27ยิ่งไปกว่านั้น สู่นักที่ภาย
00:05:29แพ้ ไม่มีสิทธิ์เอ้ยปัก
00:05:30ไหร่
00:05:33เขาไม่มีสิทธิ์ แต่ท่านมีส
00:05:35ิทธิ์
00:05:44คุณหนูถึงกลับมาด้วยตนเอง
00:05:45คุณหนูไม่ฟรีมือที่สุด ใน
00:05:47บันดาทายาตรกูลชิ้น
00:05:48แต่การที่ลงมือเองแบบเนี่ย
00:05:50จะไม่เกิดไปหน่อยแล้ว
00:05:52ชิ้นชาวเกอร์ จะทำอะไร
00:05:54ท่านพุนำ ตามเกดกลับกรักู
00:05:55ลชิน ใครก็ตามก็ค Worlds ไปลองได้
00:05:57แน่นอนว่าฉันก็ได้
00:05:58รู้ไม่ การขึ้น begeลของเซนสัญญ
00:06:01าเป็นตาย บนเวธีนี้มีแต่อยู่ห
00:06:03รือตาย
00:06:03แล้วยังไงล่ะ ตأอทำให้ฉัน
00:06:04ต้อง自信ejในฉันตอนที่สุดชิ
00:06:06้น ฉันไม่มี Fragen そก็คู่นี้
00:06:08ย้ Louise ในเมื่อเธอคนนี้ แต่ม globe ใช้อ
00:06:14าสตร Metropolitan ธุรintérieur
00:06:19นั่นฉันจะให้เธอได้เห็นความร
00:06:22ายกาศของพวกเรา
00:06:23อิ่
00:06:28ไม่ใช่ชาติเดียวกับฉัน ฉัน
00:06:29ยอมตายกว่าแท่ง
00:06:31เดี๋ยวเธอก็พูดแบบนี้ไม่ได้
00:06:34แล้ว
00:06:34อีกเดี๋ยว เธอจะต้องคุกเขา แล
00:06:37ะวิงวรต่อฉันเอง
00:06:38ด้วยวิชายุดของฉันนอกจากวิธ
00:06:41ิยายุตรกูลจากเฟิงครั้งอดี
00:06:42ต
00:06:42ไม่มีใครตอบก่อนกับฉันได้
00:06:44แต่กูลชินของเธอ
00:06:46มันนับเป็นอะไรได้
00:06:48ไหร่อย่างไอ้
00:06:58หอมเสียจริงเลย หากไม่มีเสื้
00:07:04อภาพคุมอยู่ คงดิ่งหอมกว
00:07:06่านี้
00:07:16ผม
00:07:18เขา...ทำไมเขาถึงมาได้
00:07:24ช่างอุจี ทำไมไม่ได้หิบไปแล้ว
00:07:27ถ้าพวกเขารู้ว่าฉันมอบมัน
00:07:29ให้ได้แล้ว เขาจะยิ่งไม่ปล่อย
00:07:30ได้ไป
00:07:31ฉันไม่มีวันย้อมให้เธอต้
00:07:33องแต่งกับคนอื่น
00:07:38นั่นอ่ะ o people
00:07:45พ้อสวรรณandingของคุณหนูนั้น ไม
00:07:47่มีใครเทียบ
00:07:48คุณหนูก็เป็นแบบอย่างเช่าแล
00:07:50้ว
00:07:58นี่มันขอทานที่คุณหนูเก็บมา
00:08:00เรี้้งนี่นะ
00:08:00ไม่นึกว่า
00:08:01ขอทานที่คุณหนูเก็บมาเรี้ยง
00:08:03จะกล่าเชื่อชูจุ EcEN
00:08:05มีอะไรไม่ถูก
00:08:06ฉันเช้าเกอไม่ใช่คู่ต่อสม
00:08:08ภายในสามกระบนท้า
00:08:09เธอต้องแท้ interconnected
00:08:10เว่ยหรือพูดเปeled Town
00:08:16เห็นหรือยัง
00:08:17นี่แล้วคือพลังของคุณหนู
00:08:19ถาบจีนึง
00:08:19คุณหนูมองมือตอนเดิง้าreich
00:08:24โอ้ย ว่าสภาพแบบนี้ยังก
00:08:26ี้จะแต่งกับคุณหนูอีก
00:08:29ถ้าที่สองจบแล้ว
00:08:32ถึงตาชัดแล้ว
00:08:36มัด พระชัน พระ พยักษ
00:08:44คุณหนู นี่เขามีมัดพระชันพระ
00:08:47พยักษของชาวเซียด้วย
00:08:50นี่เขามี มัดราชันประพยักษ
00:08:53ของชาวเซียด้วย
00:08:54เป็นใครกัน ที่ถ่ายทอดวิชาน
00:08:55ี้ให้เขา
00:08:57พลังลมปราญเช่นนี้ไม่เร็วจ
00:08:59ริง ๆ น่าเสียดาย
00:09:00ชาวเซียอย่าโครกแก กลับไม่
00:09:02โครกใจ
00:09:02ถึงแจ่งแท้เลย
00:09:10เถอะ จกคุกเข่าตอนหน้าฉัน
00:09:13แล้วมุดลอดผ่านวางขาของฉั
00:09:15นไป
00:09:16ฉันถึงจะยอมพิจารณา
00:09:18ให้เธอ ได้กลับมาเป็นของเล่นฉ
00:09:20ันอีกครั้งหนึ่ง
00:09:23ต่อให้ฉันต้องตาย
00:09:25ถ้าจะไม่มีวันยอมให้แกมแต
00:09:27่ต้อง
00:09:29ดี ๆ ๆ มาเก่งนัก
00:09:32ได้
00:09:32ในเมื่อเป็นเช่นนั้น
00:09:34งั้นฉันจะให้เธอดู
00:09:36ว่าที่สามีในอนาคตของเธอ
00:09:39จะปราบเธอ ให้อยู่มัดยังไง
00:09:43เฮ้
00:10:08เฮ้
00:10:09ว่าคุณหนูนั้นสูงสักแต่ว
00:10:10่านาย
00:10:11แท่กำเนอต่ำต้อย
00:10:12แค่สุดนักที่เก็บมันเลี้ย
00:10:13ง
00:10:13มันกล้าฝันไฟกลิ่นคุณ
00:10:14หลาบ
00:10:39แบบนี้จริง ๆ
00:10:39ตรากูนฉินสร้างสมมิทยายุ
00:10:41ตมาก่อนคันไป
00:10:42กลับซู่คนต่างแนไม่ได้
00:10:44อย่าไม่ใครอีกไหมที่กล้าออก
00:10:45มา
00:10:45เชื่อคุณหนูทีเธอ
00:10:49คุณหนูมีบุญคุณ
00:10:50เหมือนว่านายจะไม่ฟังคำของเธอ
00:10:55ตอนนี้น่ะ
00:10:56เธอ
00:10:56ควรเรียกฉันว่า สามีได้แล้
00:10:58ว
00:10:59อย่าไม่ขอคุณ
00:11:04ชั่งหอมเสียจริง
00:11:05ปราพย思ศแบบนี้
00:11:06ถึงจะสาใจอย่างที่คิด
00:11:09ในไหนเธอก็ไม่ยอมเรียกในท่
00:11:10ายืน
00:11:11งั้นเธอก็คุ้มเขาเรียกท่าน
00:11:15เรียกซึ่ง ยังไม่เรียกอีก
00:11:16หรือ
00:11:17ไม่เรียก คุณกระกูลชิ้น
00:11:19ยอมแตกสลาย ไม่ยอมร้ายสักษ
00:11:21ี
00:11:21ยอมตายอย่างท่านนงเพื่อทนชา
00:11:23ต
00:11:23ไม่ยอมก็หัวให้คนต่างแจละ
00:11:27ยอมที่จะแตกสลาย
00:11:29ดิวกันอยู่โดยร้ายสักษีห
00:11:31รือ
00:11:31ในเมื่อแบบนั้น นั้นฉันจะให้
00:11:33เธอดูว่า อะไรคือ จอมแตกสลาย อ
00:11:37ีกว่าอยู่โดยไร้สักษี
00:11:44บากแข็งเสียจริงเลยนะ ก็ดี ใ
00:11:48นเมื่อเป็นแบบนี้ฉัน ก็มีว
00:11:50ิธีของฉัน
00:11:57ไป!
00:12:01แก!
00:12:02ตั้งแต่นี้ไป ทุกครั้งที่ฉันถ
00:12:05ามเธอ
00:12:06ถ้าเธอกล้าพูดว่าไม่แล้วก็
00:12:08ฉันจะค่าคนให้ตักกวลชินท
00:12:10ีละคร
00:12:10วิธยายุชาวเสีย ก็แค่ของไร
00:12:13ค่ะ
00:12:14พิชชากับพวกแก ฉันเหยียบจ
00:12:16้ามได้ตามใจชอบ
00:12:17ยิงงามของพวกแก ก็ยังตกใน
00:12:19กำมือฉัน ให้ฉันแล้วตามเผอ
00:12:21ใจ
00:12:22เฮ้ คุณหนู
00:12:29คุณหนู
00:12:30โอ้ย!
00:12:32อ่ะ 02
00:12:34อ่ ¡ masters
00:12:35พวก อ่อนแอTOR
00:12:36ไม่มีมากแค่ไหนก็ยังอ่อนแ
00:12:38อดอยู่นี้
00:12:38ตอนนี้ ไม่มีใครช่วยเธอได้
00:12:40ผูห nouveงแกร่งเท่านั้นที่คู่ค
00:12:42วณ
00:12:42ฉัน
00:12:43คือผูห Är ganharแกร่งคนนั้น
00:12:44ผุกชาวเสีย
00:12:45รวดเป็นแท่ เงวแหล musical
00:12:47มีเพียงฉันเท่านั้น
00:12:48ที่คู่ควรได้ของเธอ
00:12:49จะเรียกหรือไม่เรียก
00:12:50ฉัน...
00:12:53แก!
00:12:55เจอเรียก Сегодня ยิงไม่เรียก
00:13:01เจอเรียก underestimate
00:13:03เรียก!
00:13:05เสดาเรียกแล้ว พวกเขาเป็นผู้ส
00:13:06defเด acne ผู้หรอก춰เข้าพวกเข Use
00:13:07สายไปแล้ว ถ้าเธอเรียกแต่แรก
00:13:09จะมีโอกาส
00:13:10แต่ว่าตอนนี้ เธอต้องข้ารอด
00:13:13ตรงนี้แล้วค่อยเรียก
00:13:15คุณโทille อย่านะ นี่คือศักษต
00:13:17ิกวรชีม
00:13:20ดูเหมือนว่า
00:13:21ชีวิตของพวกเขา จะไม่มีค่าแล
00:13:23้วสินะ
00:13:23อย่านะ!
00:13:24ขลาดเส้อ!
00:13:25ขอโทษทุกคน เป็นเพราะฉันไม
00:13:27่มีพลังพอ
00:13:28ฉันขอหน้าก่อน
00:13:32เอ้มไม้ที่สูงเด่นยอมถูกล
00:13:34มข้นลม
00:13:34ต้องเรียนรู้ที่จะซ่อนคม
00:13:36หากแม่ตะคนที่รักยังปกป้
00:13:38องไม่ได้
00:13:39สุดจอดวิชาที่มีอยู่
00:13:40ก็ได้ความหมาย
00:13:42อิ ยะ!
00:13:44อิ ยะ!
00:13:53นายมาทำไมนี่?
00:13:57จางอูจีเอ้ย
00:13:58มันมาได้อย่างไร
00:14:01หัวหน้าตากูนชิน
00:14:03ตากูนของท่านไม่มีใครแล้วถึ
00:14:05งยังไง
00:14:05ถึงกำพะขอให้ขอสาก опис äh
00:14:07ขึ้นมายืนบนเวธี
00:14:08หะ
00:14:09ฉันเข้าใจแล้ว
00:14:10แต่คงอย่าง ให้ฉันข้าแก้ก่
00:14:12อน
00:14:12ใช่ไหมล่ะ
00:14:13จางอูจี Aber
00:14:14นายคืนนาย ท่านคือ ท่านไม่มี
00:14:18เรา
00:14:18อย่าคืนว่า ฉันมีใจให้นาย
00:14:20ตลอดหลายปีมานี้ หนายก็เป็นแ
00:14:21ค่สุนังที่ตรกวลฉีนเลี้ย
00:14:22งไว้
00:14:23ไปเถอะ ตอนนี้เลย
00:14:25ได้ยินว่า ชาวเสี่ยมượcอรกล
00:14:27ับไว้ขัอยของถูกไฟฟันอยาก
00:14:28กินเหนื่อหง
00:14:29แต่น่าเสร็จไฟ
00:14:30ตอนนี้ ท่านตรกวลฉีน อยู่ในก
00:14:32รมือผมชั้นก้นแล้ว
00:14:34ทั้งตรกวลฉีน ร่นถึงสิท
00:14:36ธิพิดำ
00:14:36ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา ร่นถึ
00:14:38งทุ הנody
00:14:38เจ้าหวมวิทยายุทล์ของแถว
00:14:39เสียไว้
00:14:40ตอนนี้มีเพียงภั당ลมปราhayใ
00:14:42นจำนานท revolvesมันที่อาจนาเค้า
00:14:43ได้
00:14:44ถหน่ายไม่ไปก็ต้องจาย
00:14:45ในเป็นบ przallsไปแล้วเหรอขึ้นว
00:14:47ิทย์ los tay
00:14:48ไม่ใช่ชั้นไม่กลัวตาย
00:14:50แต่ฉันจะไม่มีวันตาย
00:14:52นี่ว่าอะไรนะ
00:14:53พวกระจอกนี้íทําอะไรฉันไม่ได้ห
00:14:56รอก
00:14:56เถอะปกป้องฉันมาสิบปี
00:14:57ฉันจะประป้องเธอทั้งชีวิต
00:15:04เจ้าจิ แ那个่ไปทำไม
00:15:06เรียบออกมา
00:15:07ตอบแทนบุญคุณก็ดีอยู่
00:15:08คุณตูเรียงในมาหลายปี
00:15:09ตอให้สันว์ก็ยังแทนคุณ
00:15:10แต่ตอนนี้นายเข้าไปทวกับเอาชี
00:15:12วิตไปที
00:15:12กำลังต่างกัน
00:15:13เรียบออกมา 1914
00:15:15ได้ยินไหม
00:15:16ไม่มีคายเชื่อแกสักคน
00:15:18ฉันเคยยินว่า
00:15:19เช้าเสี้ยไปทำเนียมเรียกันว
00:15:21่า
00:15:21วีราบรุษช่วยยิงงาม แต่น่
00:15:23าสินาที่ตอนนี้แกกำลังรถ
00:15:24หาที่ตายมากกว่า
00:15:26ในเมื่อกันตัดสินใจพรีชี
00:15:27พระความยิ่งใจ ฉันว่า เปลี่
00:15:29ยนวิธีกาเธอ
00:15:30จะจับล่า ต้องใช้แหะ แต่จัด
00:15:33การมดเมล็ง
00:15:34แค่เยียบมันก็พอ แกรู้หร
00:15:36ือไม่ ว่ากฎของการขึ้นเวธีค
00:15:38ืออะไร
00:15:38ควรเวธีประลอง ตัดสินกันด
00:15:40้วยแพ้ชนาท ไม่สนเป็นหรือ
00:15:42ตาย
00:15:43งั้นแกก็น่าจะรู้ ถึงความแต
00:15:45กต่างระหว่างแกกับฉัน
00:15:47แกควรที่จะเลือก เป็นคนที่ทาด
00:15:49จะดีกว่า ไม่ใช่คืนเวธี
00:15:51เพื่ออวนความไม่มีรับมรุษ
00:15:52ชั่ววุ
00:15:53ข้อแรก พวกขยาจากตะวันออก
00:15:55ยังพวกแกไม่คู่ควรกับหญิ
00:15:56งชาวเสีย
00:15:57ข้อสอง มินยานักสู้ชาวเสีย
00:16:00ผู้ในรู้มินต้องตาย
00:16:01ข้อสามล่ะ
00:16:02ชินเชาเกอ คือผู้หญิงของฉั
00:16:04น ใครแต่ต้องเธอ อย่าหวังจะตาย
00:16:07ดี
00:16:08ช่างผู้จ้าอวดดีนัก งั้นฉ
00:16:10ันจะขอดูหน่อย ว่าแก มีฟีม
00:16:12ือมากแค่ไหน
00:16:21อูจี อูจี เรียบหนีไป
00:16:28อูจี ร่นหาที่ตาย
00:16:35แม่ได้พนกพลังก้าส่วน ไ
00:16:37ว้ในจี หยกเส้นนี้
00:16:39จำไว้นะ ช่วยชีวิตนี้ห้างต
00:16:41่อสู้อีกเด็ดขอด
00:16:43นี่
00:16:44นี่
00:16:44นี่
00:16:45นี่
00:17:01ขอธานที่กุนู๋เก็บมาเลี้ยง ม
00:17:03ีวิทยายุติดตัวเหรอ
00:17:04อยากรายาสิบเมตรโดนเป้าหมาย ทำ
00:17:06ได้ขนาดนี้ มีเพียงพลังลม
00:17:08ปลานที่สูนหายไปนาเท่านั้น
00:17:09พลังลมปลานคือสุดยอดวิ
00:17:11ชา ปล่อยพลังภายในสังหารได
00:17:13้โดยแยบยนต์
00:17:14แต่กูนในตำนาดเท่านั้นที่ฝ
00:17:15ึกได้ แต่เจ้านมร้ายที่มาคนนี้
00:17:17ทั้งที่ไม่ใช่สายเลือด และไม่ม
00:17:18ีปรรสวรรรย์
00:17:21ฉันกวนคิดได้กังนานแล้ว มา
00:17:23สะเทือนฟ้า แต่กูนฉินมีคว
00:17:25ามหวังแล้ว
00:17:25เจ้าขอท่าน ได้...
00:17:27สิบปีก่อน เธอช่วยฉันไว้
00:17:29สิบปีต่อมา ฉันจะช่วยทั้งเท
00:17:31stonesกูนฉิน
00:17:31ในต้องรบวัง ทายควร確อพรぇ
00:17:34งวิธาทั้งหมดของชาวเศี่ยวไ
00:17:35ว้
00:17:35เธอห่วงฉันเลย
00:17:37ห่วงงั้นเลย
00:17:39ฉันnorm acquireห่วงเท식กูนฉิน เท่าน
00:17:41ั้นละ
00:17:41หวังใจเฉิน
00:17:43เขานายคือ ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้
00:17:45ของฉัน
00:17:46pole บ passed เรียง จะต้องแรกโดยเองล
00:17:48ะคา
00:17:48ชาสเชีย ในอดีตมีพวกคนมากม
00:17:51าย
00:17:51ที่สลาชีพตนเอง เคือนอุดมก
00:17:53ารสุดท้ายแล้ว
00:17:55กรับต้องร้มตาย กลางอุมเขา
00:17:58ดูจับuanมือแกะแล้ว เพ يl Spoaks
00:17:59หน้าให้จอบซะลอดลาบต่อช
00:18:00ั้นที่ว่า
00:18:01ทุกที่ชาสเชียง เด่งมั่นเพื่
00:18:03อฟ้าดิน
00:18:03ทุกท่อบค์อย่าง lumberอ สูกท่าน
00:18:05วิชาจัดบันพระชน
00:18:06สร้างพร้อมสงบสูกกระ kombูช
00:18:08น
00:18:28เฮ้ย ชนะเลย ชนะอยู่กัน
00:18:30ไม่นึงว่าขอทานตะกุลฉีน
00:18:31จะชนะดัง
00:18:32เห็นไหม นี่แหละพลาที่ชาวเช
00:18:34ียงวันนี้บริธีพลา
00:18:35เฮ้ย ช่วย
00:18:37ปัสสินกันด้วยแค้ชนะ ไม่ส
00:18:39นเป็นหรือตาย
00:18:41ไม่เมื่อแกยังไม่ตาย ชนะยังไม
00:18:43่สินสุด
00:18:44อืออออออออออออออออออ
00:18:46ออออออออออออออออออออ
00:18:47ออออออออออออออออออออ
00:18:47ออออออออออออออออออออ
00:18:48ออออออออออออออออออออ
00:18:49ออออออออออออออออออออ
00:18:50ออออออออออออออออออออ
00:18:50ออออออออออออออออออออ
00:18:52ออออออออออออออออออออ
00:18:53ออออออออออออออออออออ
00:18:53ออออออออออออออออออออ
00:18:53อออ
00:19:03แต่ฉันรู้ว่า แภ prem ดริงนี้เร
00:19:05ียงดูฉันมา
00:19:06because it's just enough, haven't it yet Hartmanman this man.
00:19:07ว้านน้ำจากแม่น้ำสายใหญ่ร
00:19:08อเลี้ยงฉัน
00:19:09บนแภ assets.
00:19:10มกต้าปุร LIKE นี้ทั้งคนแก่ เด็
00:19:12กชาย หยิง
00:19:13ต่างมีหน้าที่ขงตน ...
00:19:14ต้องทำตามบุจบาทขงตน!
00:19:16นักสNEW i Subscribe สมควรสعمันทิ้
00:19:18ย์
00:19:18สนามรบ ตายอย่างองค์อาท
00:19:19อุธิทย์ความพักดีต่อพั
00:19:21นดิ้น
00:19:21คุณหนู มิคิดว่าขอทานนี่จะ
00:19:23เก่งขนาดนี้
00:19:24เสียงเรียบความิคิดทํา
00:19:25หนูแน่ใจหรือว่าจะช่วยเขา
00:19:30จี้หยกเส้นนี้
00:19:32ไม่ธรรมดา มังกรซ่อนเร็น
00:19:34ยังไม่อาจออกสู่ทะเล
00:19:36หากมีคนล่วงรู้ ฐานะที่แท้จ
00:19:38ริงของเขา
00:19:38ทั้งแผ่นดิงธูเกิด คลื่นล
00:19:40มใหญ่
00:19:40แม้ค่ะ เขานะสงสาร อยากช่วยเขา
00:19:43เช่นนั้นลูกต้องจำไว้
00:19:45ข้ามให้ใครรู้ฐานะที่แท้จริ
00:19:46งของเขา
00:19:50ไอ้นุม ฉันจอมรับว่า
00:19:52แกมีฝีมือ แต่ว่าก็แค่นั้
00:19:54น
00:19:55รัฐกูลถึงโยนของเรา
00:19:56คือสุดยอดวิชาต่อสู้แห
00:19:58่งตะวันออก
00:19:59ส่วนวิชาข้าพวกชาวเสียก
00:20:00็แค่ลบมาก
00:20:01นั้นเลย
00:20:02แกงจริง ก็รอพี่ฉันมาก่อน
00:20:04นักสู้ตะวันออก ต่อให้เป็น
00:20:0610 คน
00:20:06ฉันก็สู้ได้
00:20:08ที่แกพูดเองนะ
00:20:09ทางดี ๆ กลับไม่เดิน
00:20:11นารกไหนประตู กลับพุ่งเข้า
00:20:14มา
00:20:14ไอ้นุมมาไปแล้ว
00:20:18ตะกูลถึงโยนแห่งตะวัน
00:20:19ออก
00:20:19เป็นตะกูลนักสู้นะ
00:20:20ในตะกูลพวกเขาไม่แต่เนีก 3
00:20:22ข้อด
00:20:23ยังฝึกวิชา
00:20:23บาทชาชนะมาได้ทับตาย
00:20:32ไม่ถ่า occurring
00:20:33ที่ชายฉัน
00:20:35ถังหยวนจังอี
00:20:37อะไรนะก็เป็นน้องของถังหยวนจั
00:20:38งอีเหรอ
00:20:39ถังหยวนจังอีเป็นไฟล่ะ
00:20:40น่ะคือยอดต่อกูลมโรรานแห
00:20:42่งตأวังออก
00:20:42เป็นนับหนึ่งน่างการต่อสู่เม
00:20:44ียนี้
00:20:44และยังเป็นสายตรงของต่อกูล
00:20:46ถังหยวน
00:20:46แค่ต่อกูลหยอดยังเกียงข
00:20:48นادนี้
00:20:48แล้ advertised Ras Mater
00:20:51รีบ matrix ขอโทษ ruler บา�들ที่
00:20:53ฉันอาจจะไว้ช่วยแกก็ได้
00:20:55คุณยอมระว่าฉันกลัว
00:20:56รู้ว่ากระกุลย่อยยังออนแอง
00:20:58ขณะนี้
00:20:59ต่อให้สายหลากมาเอง
00:21:00ผมยังไม่พอให้ขยับนิ้ว
00:21:02ที่ชายแกมาก็ต้องคุกเท่าให้
00:21:04ฉัน
00:21:05อะไรนะ รồนหาที่ตาย
00:21:07ไม่สูงมักถูกโคตลมไอ้น
00:21:09ุม
00:21:09แกสึกข้าดแล้ว
00:21:10ทางอูจี อย่าใจรอดนัก
00:21:15สายไปแล้ว
00:21:19เหมือนเธอขนาดเจ้าน festivalวินเล็ก
00:21:20for great
00:21:20มันผลดูคี่ดีbers่วน Ihre Makes
00:21:23เด LCDมันเรixoจะorerค learned better
00:21:24ต่อครับไม่ได้ว่า숙า
00:21:28ก็นายไม่ได้ว่า heavily
00:21:43ยังสู้เขาไม่ได้
00:21:44ตักกูลชิ้น มีหวังแล้วจ
00:21:45ริงๆ
00:21:45ตักกูลชิ้น ถูกขอทานโคต
00:21:47รได้ยังไง
00:21:48ตอนนี้ก็ยังมีโอกาสขอโทษ
00:21:50ตักกูลเทิงหยุน
00:21:51คือตักกูลนักสู้ที่สื่อท
00:21:52่อกันมา
00:21:53พ่อของชัดไปถึงเกิ่งปรมจ
00:21:55ารย์
00:21:55พวกเขาไม่ปล่อยแก้ไว้นะ
00:21:58พ่อ
00:21:59นี่
00:22:03พ่อ
00:22:05ไอใหญ่
00:22:06หือ
00:22:09อ่า...
00:22:13อ่า สอง
00:22:14เฮ้ย
00:22:16ปล่อย
00:22:19ปู...
00:22:20ปูเขาใช่เป็นบรมจารย์เลย
00:22:28จับเสีย
00:22:29นี่พวกเพลงแกรงแบบนี้ได้ยั
00:22:30งไง
00:22:31ไป
00:22:40จางอูจี หยุดหน้า
00:22:44ถึงหยวนตายไป
00:22:45จะสมผลเสียทั้งต่อกระกูลชิ
00:22:47้น
00:22:47และจางอูจี
00:22:51จางอูจี...
00:22:52ฉัน...
00:22:53จะจดจำแก้ไว้
00:22:54จำฉันแล้วจะมีประโยชน์อะไร
00:22:56ต่อให้จำร้อยครั้ง พันครั้ง
00:22:57แก้ก็ไม่มีวันชนัด
00:22:59ฉันแก้...
00:23:09คิดว่านายจะแข่งแกรงขนา
00:23:11ดนี้
00:23:11ฉันจะพาเธอไปทำแพล
00:23:18ฉันอะไรความสามารถ
00:23:20ยินดีชดใช้ด้วยชีวิต
00:23:23เดี๋ยวก่อน
00:23:28ส่วนนาย...
00:23:29ในเมื่อไม่ได้ผล...
00:23:31ก็คิดหาวิธีมาสะรับ
00:23:37เดี๋ยวก่อน
00:23:43body
00:23:44เจ้าขอทานฉันนะละ
00:23:45การประลองเลือกคู่จบละ
00:23:47จบแล้วเหรória
00:23:48ฉันว่า...
00:23:49ยังไม่จบนะ
00:23:50อ่ารู้ใช่ไหม
00:23:50การประลองเลือกคู่
00:23:52คือกดที่ด้ cobraกวลสิน
00:23:53สื่อพอกันมา
00:23:53อาจจะทำลายตระกูลชิน
00:23:55เพียงพระคันแบบมีทริงเหร
00:23:56อ
00:23:56ตามกดแล้ว
00:23:58เขาฉันย่อมิสิฐพาเธอไป
00:24:00มีฐานพ lat scared
00:24:01อาก็ควารักษากฎวั aumentar
00:24:03มีเงินไขว่า เขา ต้องเอาชนะเธ
00:24:06อได้ด้วย
00:24:06ตอนนั้นฉันแพ้ให้กับเขา และ
00:24:09เขาเอาชนะเธอหยวนได้
00:24:10ก็แสดงว่า เขาไม่ฝีเมื่อเหน
00:24:11ือกว่าฉัน
00:24:12ที่เขาชนะเธอหยวน ไม่ได้แปลว
00:24:14่าชนะเธอได้ใช่ไหม
00:24:16ก็ได้ อายใหญ่ งั้นฉันจะปลองก
00:24:22ับเขา เพื่อเป็นการพิสูตรทุ
00:24:24กอย่าง
00:24:24คุณหนู ฉันจะกล้าลงมือกับ
00:24:26เธอได้อย่างไร
00:24:27งอจริง ทำเป็นซู่กับพ่อ
00:24:29จะปล่อย ให้แกฉะนักไง ๆ ได้ย
00:24:32ังไง
00:24:38ดูถ้า คุณหนูคงแอบมีใจให
00:24:40้แล้วสิ
00:24:40ไม่คิดเลยว่า ไอ้ขอทานนี่จะค
00:24:42ว้าใจของคุณหนูมาได้
00:24:46เจ้าเด็กนี่ ไม่คิดเลยว่าแกจะ
00:24:48ช่วงดีถึงเพียงนี้
00:24:49คุณหนูชีดนี้บุญคุณต่อแ
00:24:51ก แกจงตอบแทนให้สุดกำลั
00:24:53ง
00:25:05คุณหนูต้องแพ้กับไอ้ขอท
00:25:08านไม่
00:25:08ใช่แล้วละ หากครั้งนี้คุณหนูเอ
00:25:10าชนะไอ้ขอทานนั่นได้
00:25:11แต่กูลชินคงขายหน้าหมดสิ้
00:25:13นยิ่งไปกว่านั้น
00:25:14ไอ้ขอทานเนี่ย ใช้วิชาลึก
00:25:16ล้ำ เจ้าชนะเขาไม่ใช่เรื่องง่าย
00:25:18เลย
00:25:18ก็จริง
00:25:36ชั้นบอกแล้ว ต้องมีการโกงน่
00:25:38อนแม่
00:25:39แต่ขอทานโสบรก จะชนะท่านเทืง
00:25:42ยวนได้อย่างไง
00:25:43เป็นแบบน่ะยังไง ข้ารู้สิ
00:25:44มือคุณหนูดีดิ
00:25:45คุณหนูจะทำอะไรเพราะที่ช่วยชีว
00:25:46ิตต stamp 점 이제
00:25:47ใช่ Julies ได้อย่างไง
00:25:47ติด้วย Det roland협จอ 得這麼 Cape
00:25:49คุณหนูช่ customization จะใช่ตามองแกนะ
00:25:52คุณหนู
00:25:54คุณหนู
00:26:00เป็นช่ Literally นี่ 발
00:26:01ป้าวัง เรื่องนี้มันอะไรกันน่ะ
00:26:03เหม็นว่ คุณรู้เห็นกันผส
00:26:04ประโยธ
00:26:05เลือบนคุณนะจริง
00:26:06ไม่ใช่หรอก
00:26:06น่าจะเป็นเพราะว่า ต fishermen стан.:
00:26:08ต่อคุณฉนฟังนอนผิดไว้ใ
00:26:09นตัวคุณหนู
00:26:11ขวบคุมตัวเองไม่ได้
00:26:12ป้ารู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง
00:26:14ฉัน อยู่ในตรงอกูนฉนมานาน
00:26:16เคยได้ยินมา แต่ก็ไม่รู้ว่าเร
00:26:18ื่องจริงหรือเปล่า
00:26:19ชีวิตแก ฉันเป็นคนให้
00:26:21แน่ดอน แกจะเลือกที่เธอนิ่ง ๆ
00:26:24อยู่ว่า
00:26:25แต่ลงมือสังขาญฉันก็ได้
00:26:34ฉันจะไม่ลงมือเด็ดข้าด
00:26:37เงินก็ปิดตายซะ
00:26:52ไม่ ฉันไม่ได้ตั้ง ใช่
00:26:55ฉันรู้ดี เมื่อสิบปีก่อน
00:26:57ถ้าไม่เพราะเธอช่วยไว้ ฉัน
00:27:00คงตายไปแล้ว
00:27:01แต่ว่า
00:27:05นี่
00:27:06จะทำไงดี คนหนูเหมือนกลายเป็นอ
00:27:08ีกคนไปแล้ว
00:27:08แบบนี้เราจะทำไงดี
00:27:13ป้าทำอะไรนะ
00:27:16มีแมลงบางชนิด ที่ฝังงึก
00:27:18ในร่างกลายเอาออกได้ยาก
00:27:19แค่ใช้ของบางอย่าง มันคับมั
00:27:21นออกมาก็พอ
00:27:22มันแรก มันคับให้ออกมา
00:27:28มายังไงกัน
00:27:40ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ
00:27:42ฉันรู้
00:27:43ไปกันเธอ
00:27:45เดี๋ยวกัน
00:27:48ฉันอนุญาติให้ไปแล้วเหรอ
00:27:49นายจะทำอะไร
00:27:50ทำอะไรนะเหรอ
00:27:52การประลองยังไม่จบ
00:27:54จะรี่ไปไหน
00:27:54lair麻อย่างไอ ตอนนี้เขาข้าบาดเจ
00:27:56็บ
00:27:56จะซู่ได้ยังไง
00:27:57Gy ในเมื่อตางก็เป็นคนฝึกยุธ
00:27:59จะไม่ค่ออ้างได้ยังไง
00:28:00ผู้แข็งแกลงคือผู้แข็งแ
00:28:02กลง
00:28:02ผู้ออนแอร์คือผู้ออนแอร์
00:28:04หรือว่าเมื่อต่อสู้ สถุรุ
00:28:06จะสงสาร
00:28:07เพราะแกบาทเจ็บกัน ไม่ว่า
00:28:08จะสึกผลัดกันล้อมตี
00:28:10หรือ 36 คนอุบาย
00:28:11แต่แต่อดีจนปัจจุบัน ผู้ช
00:28:13นะครองเกียติยด
00:28:14ผู้ชนะครอบครองสาวงาม
00:28:16ส่วนผู้แพ้ก็สมคลถูกขั
00:28:18งในอรก
00:28:18ตกต่ำไปชั่วกัน
00:28:19กบในกลา ไม่ควรได้เห็นแสง
00:28:22ตัววันแรก
00:28:23ยิ่งไปกว่านั้น อย่าไฟฝันก
00:28:25ินเนื้อหง
00:28:29ไม่เป็นไร
00:28:31ถ้าว่า บาทแพ้ของนาย
00:28:32ฉันไม่เป็นไรหรอก
00:28:34ดื่อจริง ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึ
00:28:36งไม่ค่ามาสำหรับแกขนาดน
00:28:38ั้นเลย
00:28:38เมื่อสิบปีก่อน ถ้าไม่ใช่คุ
00:28:41ณหูชินช่วยฉันไว้
00:28:42ฉันคงตายไปแล้ว ดังนั้น
00:28:45ฉันจะไม่ยอมให้ใคร แต่ต้องเธอ
00:28:48แม้เพียงเส้นผม
00:28:48ไม่เห็นลงสบไปหลังน้ำตาส
00:28:50ินะ
00:28:51เกรงว่าแกคงยังไม่รู้ว่า
00:28:52ทำไมฉันถึงยื่นข้อเสนอกับต
00:28:54ะกูลชินได้
00:28:55ฉันไม่อยากรู้สักนิด
00:28:56ฉันเจ้าเฉียน สามขวบ เริ่มฝ
00:28:59ึกยุด แปดขวบ สำไรเป็นนักย
00:29:00ุด
00:29:01สิบขวบ ขึ้นไปบรรมจารย์ พ
00:29:02อสิบห้ากก็ก้าวสู่ขั้นจอ
00:29:04บยุดคลื่องเก้า
00:29:05และตอนนี้ในเก้าวเขาสู่ประตู
00:29:07แห่งหยุด
00:29:08เมื่อครู้ที่ฉันไม่ออกโรงสู้ก
00:29:09ับแก ไม่ใช่เพราะว่าศกร đว
00:29:11่า
00:29:11แต่เพราะพลังของแก ไม่คού Ranger ให
00:29:13้ฉันเสียแรง
00:29:14แล้วไงล่ะ
00:29:15แต่โบราสมา พهแข็งแกรงย้
00:29:17อมในครองสาวงาม
00:29:18นี่คือสัจธรรมที่ไม่เคยเปล
00:29:20ียน
00:29:20ตอนนี้แกมีโอกาส เยิดเป็นสุ
00:29:22ดนักรับใช้ของฉัน
00:29:24เขาพูดถูก แม้นายจะไม่บาดเจ
00:29:26็บ ก็ไม่แน่ว่าจะสู้เขาได้
00:29:29ไม่ว่ายังไง ฉันก็ไม่ยอม
00:29:35ตั้งแต่วันนี้ ในเป็นผู้ชายของ
00:29:47ฉัน โฟตายเมื่อตายตัง
00:29:49เป็นคู่ที่รักกันลึกซึ่ง
00:29:51จริง ๆ
00:29:52เธอไปก่อน
00:30:05นี่ ฉันจะได้ให้แก้ได้ลิ้มร
00:30:07ถ ความตายที่ไหร่ที่ฝังสบ
00:30:09แล้วก็ ความทุกธนมันยีกว่
00:30:11าตาย
00:30:18แล้วมัน เล่นที่ฝังเหรอ
00:30:20หรือ หรือ หรือ หรือ หรือ
00:30:23หรือ หรือ
00:30:41โฟ หรือ หรือ หรือ หรือ หร
00:30:52ือ หรือ หรือ ลุก ไห้ นาย
00:31:11ฉัน 자꾸...
00:31:13ฉันพูดแล้ว
00:31:15ใน..
00:31:15นายชนะแล้ว
00:31:16ในเบอร์asındaฉันชนะแล้ว
00:31:18เธอก็้นทำอะไร
00:31:19ตํากติก Girlแล้วตอนนี้
00:31:21ฉันเป็นผู้หญิงของในเล้ะ
00:31:23ใน ๆ ก็เป็นผู้หญิงของฉันแล
00:31:24้ว
00:31:25เธอควรเรียกฉันว่าอะไร
00:31:26อ้า
00:31:28สเปอี
00:31:28บอี
00:31:29มาเข้าไปได้แล้วใช่ไหม
00:31:35แน่นอนว่าได้
00:31:40ใส่เขานะ ใส่เขา
00:31:45คนที่กล้าลองดีกับฉัน
00:31:46ไม่เคยมีใครจบดีสักราย
00:31:49เธอด้วย
00:31:51เลือดของคนอ่อนแอร์พวกนี้
00:31:53ไม่คู่ควรให้เปลือนมือฉันด
00:31:55้วยซ้ำ
00:31:56ต้องโทษฉัน
00:32:03ฉันผิดเอง
00:32:05ใครก็ได้
00:32:06ใครก็ได้ช่วยเขาแน่
00:32:08รียบเรียกแบบเรา
00:32:09ใครกล้าะะยับร้องดูได้หร
00:32:11ือ
00:32:13อาจจะดู้เขาตายทั้งอย่างนี้เหร
00:32:15อ
00:32:15มีอะไรน่าช่วย
00:32:16ก็แค่คอร์ทานที่เก็บมาเลยง
00:32:18แค่คนรับชัยจะไปช่วยทำไม
00:32:20ถ้ wand...
00:32:21ать tim...
00:32:21ท palate วิชาต่อสมของเตรากลูเป็
00:32:23นroid
00:32:23� millennialsแม่ ยืมทับ
00:32:25ทุกยัมยีเหรอ
00:32:26ถ้าไม่มีเขา
00:32:27หัวหน้าเตรากลูกจ้า
00:32:36ไม่ควรเก้าขึ้นเว้าที
00:32:37อ่ะ
00:32:39ขอร้างฟกท่านได้พรอดช่วยเข
00:32:41าที
00:32:42ได้พรอดช่วยเขาที
00:32:46นี่ ป้าจะทำอะไร
00:32:53เลือดออกแบบนี้ จะไปไว้ไม่ได้
00:32:56ป้ามีวิชาแพ้นึงไง
00:32:58แต่ว่า ฉันเคยพันแพลให้ตั
00:33:00วเอง
00:33:00ถึงยังไงล้องเสียงดูดีก
00:33:02ว่าปล่อยให้ตาย
00:33:08ต้องหวัง แบบนี้ไม่ได้
00:33:09อาการทนหนัก เขาอาจตายได้
00:33:12อย่างน้อยพันภาวไว้ ก็น่า
00:33:13จะช่วยได้บ้าง
00:33:15เชื่อฉัน
00:33:32เธอไม่ควรใช้สายตาแบบนี้มอง
00:33:33ฉัน
00:33:34ให้ฉันพาเขาไปท่ะ
00:33:35เธอเองก็รู้ว่าไม่มีทาง
00:33:36เขาเป็นคนไรข้าไปแล้ว
00:33:38ขอให้ฉันพาเขาไป
00:33:39ไม่ว่าเขาจะอยู่หรือตาย
00:33:40ท่านจะกลับมาดีๆ
00:33:42ก็ได้ งั้นก็ตามนั้น
00:33:46แกล จะการยังไงของแกล
00:33:48จะเย็นก่อน
00:33:48ฉันเองก็ไม่รู้ว่า
00:33:50ประกุญชินทึกกับซ่อนหยอ
00:33:51ดในมือไว้คนหนึ่ง
00:33:52ชินเฉาเกิรก็เป็นสุดจอดฝ
00:33:54ีมือ
00:33:54ดีที่ไม่ทำให้แผงของในท่านค
00:33:56นนั้นล่าทชา
00:33:57ไม่อย่างนั้น
00:33:58สิ่งที่เราทำมาทั่งหมด
00:34:00ในพังกันหมด
00:34:01และเจ้าขอธานนั่นแทดยวนไปไ
00:34:03Fang กันแน่
00:34:03เมื่อกี้
00:34:04ที่ทำร้ายฉัน
00:34:05ไม่ใช่หมัน
00:34:06แต่เป็น...
00:34:08เป็นพลัง
00:34:09ที่มองไม่เห็น
00:34:11พลังลมปราvalues
00:34:12ใช่แล้ว
00:34:13เพราะไปเป็น ไปไม่ได้
00:34:14ตระกุล Bened lleva 20 ปีก่อน
00:34:16ก็สาบสูญไปแล้ว ขลังลมปล
00:34:18าดตระกูนจางร้ายผู้เทียบได้
00:34:19ร้ายผู้ต่อทาน
00:34:20ไม่ ในโลกนี้ ยังมีอยู่คนหนึ่
00:34:23ง
00:34:25ชิ้นหง เมื่อกี้ได้ทำเรื่องดีๆข
00:34:27องฉันพังหมด
00:34:28สมขวนตายบอก
00:34:30ฉันเห็นแล้วว่า ตำแหน่งหั
00:34:31วหน้าตรกูนชิ้นของลาย
00:34:32โคงไปไปไม่ได้แล้ว
00:34:34เฝ้ย ยังดี ท่าท่านกำจัดก
00:34:36อธานั้นจาก
00:34:36กำจัดเหรอ
00:34:37ทอนราก ไม่ทอนโคน จากród популяр
00:34:39แต่ว่าไม้ ไม้ครองมันยังkeet
00:34:43พี่ไม่ต้องหวง ฉันจะทรงσι้ม
00:34:45ขวนไป ท่านไม่ต้องลงมือเอง
00:34:50เรื่องนี้ ตัวทำให้สาบเอง
00:34:53ห้าม 2020 พิดพล้าดไม่แต่นิดเด
00:34:55ียว ไม่อย่างงั้น
00:34:56ไม่ฉันจะปกป้องไน 95
00:34:57แต่ถ้ายามเหรอนั้นรู้เข้า
00:34:59ว่าในใจการเรื่องนี้ได้ไม่ดี
00:35:00แล้วก็
00:35:02นาย ดีกับน่าจะรู้ว่ามันจะล
00:35:04งเอายังไง
00:35:05โอ้ห Kṛṣṇa รู้ ฉันรู้
00:35:06หวंใจได้
00:35:07ฉะจะทำให้พอใช้
00:35:08เมื่อก่อน วิทยายุตระกูลจาง matt
00:35:10ทำให้ใช่เพราะ โตกูลจางมีข้
00:35:13อกำนด
00:35:14ตำแหน่งประięcy ร усп Minniex นักสู่
00:35:17ความองมีแต่โตกูลจัง
00:35:18ความหมายของนายคือ
00:35:19โตกูลจัง แข็งแกร Noch เราต่อ
00:35:21ม chin
00:35:21ไม่ is chinese d чтобы
00:35:23ไม่สิ
00:35:24ชะนัก butterfly
00:35:25นับมือกันก็ยังไม่อาจทำอะไร
00:35:27ได้
00:35:27เต็นซื้อแต่
00:35:28จะทำลายภายในตรกูลจัง
00:35:30เดิมทีก็มีสตรูที่ร้ายการ
00:35:32อยู่
00:35:41มัดที่ร้ายพลังพวกนี้
00:35:43จะนับเป็นอะไรได้
00:35:45ท่านคงยังไม่เข้าใจ
00:35:47ฉัน...
00:35:57เฮ้ย!
00:35:58เจ้าขนแส่ชิ้น
00:35:59ในไปหาเจ้าตัวที่ไม่เข้าท่
00:36:01าแบบนี้มาเหรอ
00:36:03งั้นฉันไม่ติด
00:36:05ที่จะให้แก่ตายวันนี้เลย
00:36:06เฮ้ๆๆ จะเย็นก่อน
00:36:08เฉินท่านดูนี่
00:36:10อะไร
00:36:13โอ้...ยอดฝรีมือตรกูลเย่
00:36:15แล้วเนี่ย
00:36:16วิชาเซียนชีทางรักเง่าลึ
00:36:18กล้ำ
00:36:19ที่แท้เป็นยอดฝรีมือตรก
00:36:20ูลเย่เชินนั่ง
00:36:22ฮะฮะฮะฮะ
00:36:25ถทั่วทั้งแผนดิน
00:36:26ตรกูลเย่เราไม่เคยกวบหัวให้
00:36:28ไกล
00:36:29เว้นตะเพียงตรกูลเดียว
00:36:30ที่ท่านว่าก็คือตรกูลจ้าง
00:36:33เปลือ
00:36:33ต้อง วิทยายุตรกูลจ้าง
00:36:35หลํานกลึกขาดดาวได้ยาต
00:36:36หน่าสีรดายที่ตรกูลจ้าง
00:36:38ได้หายศłaพฬilizненияijnไปแล้ว
00:36:39ตรกูลเย่ของเราไปไปตามฝ้าลิค
00:36:41ิด
00:36:42ถึงได้เป็นอดับหนึ่ง
00:36:48สาหัสมาก พันแผลแบบนี้ ยิ
00:36:50่งทำร้ายเขาหรือเปล่า
00:36:52คนฝึกยุษนะ สำคัญอยู่ที่ ภายน
00:36:54อกฝึกกล่ามเนื้อ ภายในฝึก
00:36:56จิดใจ
00:36:57ถ้าความเจ็บกัวเท่านี้ยังท
00:36:58้นไม่ได้ แล้วจาวอะไร ประชนะคนพวก
00:37:01นั้นได้
00:37:01ไม่หรอกว่าป้าจะเข้าใจมากข
00:37:02นาดนี้ ทำไมมาก่อนไม่เคยสังเกต
00:37:04เห็นเลย
00:37:04คุณหนูก็พูดเกินไป ฉันหน้า
00:37:07เป็นเพียงแม่บ้านของตะกูล
00:37:08ชิ้นเท่านั้น จะรู้เรื่องอะไรมากมาย
00:37:11พี่ต่อว่าการใช้ชีวิต หรือ
00:37:12เฉพาะคนที่อยู่ล่างสุดของสัง
00:37:14คม ทักษากันใช้ชีวิตควรต
00:37:16้องเรียนรู้
00:37:17ถ้าขาทักษาเอาตัวรอด ก็
00:37:19เหมือนถูกปิด หน้าต่างบาลหน
00:37:21ึ่งไป ชีวิตก็จะยิ่งลำบาก
00:37:24แน่จะเหมือนพวกท่านได้
00:37:25แค่ป่วยก็ไปรองพยาบาลที่ด
00:37:27ีที่สุดได้
00:37:29บนโลกนี้นะ คนจนยังมีมากนั
00:37:31ก
00:37:32เอาล่ะ อย่ามว่าเยือนนิ่งอยู่
00:37:33ไปช่วยสยาให้หน่อย
00:37:34ได้ค่ะ ประหวัง
00:37:56ก็คือ ไม่ใช่เรื่องของก็ ฉันร
00:37:59ู้ว่าก็มีน้ำใจ อยากช่วยคนค
00:38:01นนี้
00:38:01แต่ก็อายุมากแล้ว ยาวตัวเอง
00:38:03ไปหาเรื่องเรื่องร้อนเลย
00:38:08ครอ What's that?
00:38:08ฉันเคร็บผู้ใหญ่เอ็นดูผู้น
00:38:10้อย มาอยากลงมือกับคนที่ไม่เกี่ย
00:38:11วคร equals
00:38:12เพื่อคนแบรกหน้าคนเดียว อย่าว
00:38:13่าชีวิตตัวเองมาเสียงเหรDas
00:38:15แกก็อายุปุ่นนี้แล้ว น่าจะเข
00:38:16้าใจดีกว่าฉัน
00:38:17นกโ foreigner หัวย่ามถูกยิงก่อน
00:38:19ตอนไหมใหญ่ยามถูกล้อมโฟง
00:38:24แกไม่กลัวเหรอไงว่าน้ำชา
00:38:26ไม่มีผ冶
00:38:28ไม่รู้ คนแกที่งุ่มง่ามอย่างแ
00:38:31ก ฉันไม่ต้องลงมือเลย
00:38:32ในห้องเล็กๆแบบเนี่ย ก่อนท
00:38:34ี่พิชจะออกริษ ฉันก็จะการแก
00:38:36ได้อย่างง่ายได้
00:38:37ห้องแคบๆ หมายถึงที่ให้หนีมี
00:38:40น้อย
00:38:45ไม่คิดเลยว่า ยายแกนี่ใช้ดาบ
00:38:47เป็นด้วย
00:38:48ไม่ค่อยเข้าใจหรอ
00:38:49ฉันว่าแกไม่เข้าใจจริงๆ
00:38:51ยังไงซะ
00:38:51ควรที่รู้จักใช้ดาบerman prev wang ส
00:38:54่งเดช
00:38:54ฉันเองก็ไม่ได้เข้าใจนัก
00:38:56โยิ่งขวดนั้น ดาบเริ่มนี้
00:38:58ก็ไม่ใช่ของฉัน
00:39:00ย่างแกนี่ ! แกไม่ไว้หน้าชั้
00:39:02นสินะ
00:39:02หน้าน่ะ มันเป็นสิ่งที่ต้อง
00:39:04สร้างเอง
00:39:05หน้ายังแกน่ะ ใครเห็นเขาก็ไม่
00:39:09สตรับ
00:39:10ทีแท้ก็มีฝีมืออยู่เหมือน
00:39:11กัน
00:39:11ฉันดูถูกแกเกิดไปหน่อย แต่คน
00:39:13คนนี้ แกไม่มีทางปกปก
00:39:15เจ้าเชียน ให้เงินแกเท่าไร
00:39:17ยอดฝีมืออย่างแก ถึงยอมข
00:39:20ายชีวิตให้
00:39:21จะให้เงินฉันเท่าไรก็ตาม แต่ฉ
00:39:23ันจะบอกแกว่าอย่างนึงน่ะย
00:39:25ัยแก
00:39:25มันเชื่อเสมอว่า คนกำลังจะต
00:39:27าย คำผู้สุดท้ายมักดีง่าง
00:39:29สมขวนตาย
00:39:40แกมาได้ยังไงน่ะ
00:39:42แล้วคนนั้นล่ะ
00:39:43ไขกัน
00:39:44คนที่ ใครจะตายน่ะสิ
00:39:46แกเฉียนให้แกมาสินะ
00:39:47นอกจากเขา จะแพ้ไม่ประยังหาคน
00:39:49นอกมาช่วยอีก
00:39:50แม้แต่คนบาทเจ็บก็ยังไม่ต
00:39:51่อย
00:39:52การแพ้ชนะ ไม่ได้เรื่องธรรมดา
00:39:54ของนักสู่
00:39:55ไหนพลพุชนะไม่เคยแพ้
00:39:56ยินต้องท่องจำ 13 กระยุทธให้
00:39:58ขึ้นใจ
00:39:59เพื่อให้มันรู้เป้าไม้ไม่เลือก
00:40:00วิธีการ
00:40:01นั่นแล้วเธอจะเป็นรู้ผู้ชาย
00:40:02เธอรากไม่หมดหรือรู้ไปไม้ผิด
00:40:04ก็งอกใหม่
00:40:04มันอยู่ที่ไหน
00:40:05เขาไม่คู่ควร
00:40:06ถูกฉันไล่ไปแล้ว
00:40:07เธอ
00:40:08เธอซื้อยาอะไรมา
00:40:10ฉันซื้อยาอะไร
00:40:11มันเกี่ยวอะไรกับแกแล้ว
00:40:15ฉันไม่รู้จริงๆ
00:40:17เขาถูกไล่ไปแล้ว
00:40:21นี่
00:40:22เป็นโอกาสสุดท้ายของเธอแล้ว
00:40:24ฉัน...ฉันไม่รู้จริงจริง
00:40:26ไม่มีใคร
00:40:44ฉันไม่ไหรiques
00:40:44ฉันไม่มีใคร
00:40:50คุณไม่ไหรอ
00:40:53คุณชาติ
00:41:03ทำไม ไอ้เย่ชนคนนั้นอ่ะ ยังไม
00:41:05่กลับมาอีกเหรอ
00:41:06อ๋อ เขาไปไล่ล่าไอ้ขอทาน ย
00:41:09ังไม่น่ารัก ก็จะกลับมาเอง
00:41:20กล้ามรวงเกินชั้นเจ้าเชียน
00:41:22ไม่มีใครได้จบสวย
00:41:26ยิ่งไปกว่านั้น ชิ้นเชาเกิร
00:41:28์ เป็นคนที่ท่านผู้นั้นเลือก
00:41:30ตอนนี้แม่ต่อสีตกูลยุด อย
00:41:32ู่ตอนหน้าท่านผู้นั้น
00:41:33อย่าไม่กล้ามแม่กับพิบตา
00:41:48เป็นแก้ เจ้าชิ้นแก่คิดจะ
00:41:52ทำอะไรนะ
00:41:53ฉันจะทำอะไรนะเหรอ
00:41:55ปะหวังจะไม่ฉันมาอยู่ที่นี่ เอ
00:41:57อ คุณหนูใหญ่ ช่วยนายไว้
00:41:59แล้วเธอล่ะ
00:42:03ปะหวัง ป่าต้องรู้แน่
00:42:06ปะหวัง คุณหนูใหญ่ไม่ตาต่
00:42:08อพวกเรามากนะ
00:42:09ปะหวัง ออกไปซื้อย่าให้แก
00:42:12แต่ทุกคนจับตัวไป
00:42:13เมื่อครู่ฉันพ่ะไปหาเธอที่ร้
00:42:15าญญา
00:42:15เจอพูดเพียงสิ่งนี้
00:42:19นี่ของเธอ
00:42:22เรื่องนี้น่ะ
00:42:23กับใหญ่ยุ่งเลย
00:42:26ไม่ว่ามันจะเป็นใคร
00:42:27ฉันไม่ lifes ให้เธอเป็นอะไรนะ
00:42:31ต้องเป็นเจ้าเชียนทั้งแน่
00:42:33เดี๋ยวก่อน
00:42:34ในบันดาสิคาสร้างนะง้ bess
00:42:36ถนะ המש Color
00:42:38ต่อนนี้เหลือเพียง
00:42:39ต่อกเป็นจูนต่อก投แยะและต่
00:42:40avasก
00:42:40เจ้าเชียน
00:42:42เป็นยอดฝีมือตกูลเจ้า อาย
00:42:44ุแค่ 25 ก็ได้เป็นหวนหน้าตก
00:42:45ูล
00:42:46ด้วยความสามารถ ได้รับการยอ
00:42:48มรับจากทุกคน
00:42:49แคมมั่นใจว่า จะไปจริงๆ หร
00:42:51อ
00:42:51หญิงแต่นสวยเพื่อคนรัก ใช้สล
00:42:53าชีพเพื่อคนที่เข้าใจ
00:42:55ฉันยอมเป็นวีราบุรุษ ไม่
00:42:56กี่วินาทีต่อหน้าคนที่ฉัน
00:42:58รัก
00:42:58ดีกว่าเป็นคนขี้ขลาดไปตลอ
00:43:00ดชีวิต
00:43:01เดี๋ยวก่อน
00:43:08ไม่คิดเลย ว่ายังมีวันที่ต้
00:43:11องใช้มัน
00:43:19เจ้าฉิน แกจะทำอะไรนะ
00:43:22ทำอะไรนะเหรอ คิดไม่ถึง
00:43:24ตอนนี้อัคหยาตนั่นมันตายไป
00:43:26แล้ว
00:43:29ไม่ไม่ alarm pressure
00:43:29ฉีนเชBlue เธอรู้ไหมว่านี่น deeper
00:43:33ก็แค่มือสกระปลก side Larh
00:43:35ทางนoppel area
00:43:37ในเมืองเจียง นี่คือ
00:43:39มือที่มีอำนาจล้นฟ้า
00:43:41เป็นมือที่สามารถสั่งฟ้าส
00:43:42ั่งฟนได้
00:43:43และยังจะเป็นมือที่ปกคลอม
00:43:44มือนี้
00:43:45ได้ทั้งมื้อง
00:43:47EMix
00:43:47แน่นอน
00:43:50มันยังเทียงมือที่จะธรรา
00:43:52ดเธอด้วย
00:43:55คุณแบบแก ถึงฉันตาย ฉันก
00:43:58็ไม่มีวันมอง
00:44:05หวางใจได้เลย ฉันน่ะทำอะไรจะต้องถ
00:44:08อนรากถอนขวนให้สินสัก
00:44:10ฉันว่า ตอนนี้ไอ้ขอทานนั่น
00:44:13คงตายไปแล้วล่ะ
00:44:17เกี่ยวว่าอะไรเนี่ย
00:44:18ก็ไม่มีอะไรมาก พวกเราแค่ส่งยอ
00:44:21ดฝีมือตรกูลเย่
00:44:22ไปค่าไอ้ขยาดนั่น
00:44:24ฉันว่า สบเขามันตอนนี้ คงแย
00:44:26่งชิ้นส่วนกระจัดประจายแล
00:44:28้ว
00:44:30ชิ้นเชาเกิร์ ทำไมจะถึงช่วยไ
00:44:32อ้ขยาดนั่น
00:44:32จนตอนนี้ ถึงทำให้เธอกูชิ้นต
00:44:34กสวยไปด้วย
00:44:35สัส ไม่มีดัก
00:44:37เขายังไม่ได้ ถึงจะจัดการแก
00:44:53ที่นี่ละ
00:44:55มาทำไม
00:44:56หาคน
00:44:57ห้าคน รู้ไหมว่าที่นี่ที่ไหน
00:45:00รู้สื่อ
00:45:01และยังกล้ามมาอีก
00:45:02ที่ของคนตายไง
00:45:04แก begging อยากตายเลย
00:45:06กล้ารักพาตัวคนรักชั้น Breath
00:45:08วันนี้ มีหนึ่ง ก็จะคลายเป็นส
00:45:11บโดดเดียว
00:45:12ถ่ามีร้อย ต่องกลายเป็นสู่สาน
00:45:14หมู
00:45:15โอ้หัง!
00:45:20รนหาที่ตาย!
00:45:32กา...ไม่จะขังเกล่ง...
00:45:34แต่กาสู้คนที่อยู่ข้างในไม่ได้
00:45:36นะ
00:45:36ฉันเดือดกาให้อยู่ตอนนี้ยัง
00:45:38ทัน
00:45:38ไม่งั้น...ถ้าทันผู้นั้นรู้...
00:45:40กาจะเผ่นนะ
00:45:41งั้นฉันก็อยากเห็นส่งหน่อย
00:45:43ว่าฉันจะจบเหยังไง
00:45:47ดูเหมือน...จะไม่หาใจแล้ว
00:45:50ไม่ต้องห่วง...ถ้ายังไม่ตายห
00:45:52รอก
00:45:52เมื่อเป็นของเล่น...ก็ต้องมีร
00:45:55่างกายที่สมบูรณ์สิ
00:45:57รายก็ได้!มานี่เร็ว!
00:46:00ถ้าเขามา...แกไม่มีทางแม้แต่
00:46:02จะหนี
00:46:02ถ้าที่ดีเรียบนี้ไปตอนนี้...ไม
00:46:04่งั้น...
00:46:10นุมสาว!ไม่มีอะไรสำคัญกว่า
00:46:12ชีวิต!
00:46:13รีบไป!ไปเดี๋ยวนี้!
00:46:16ไม่ทันแล้วหละ!
00:46:19ไม่ทันแล้วหละ!
00:46:27แกนี่ถึง!ถ้าถึงหยวน!
00:46:29เป็นมัน!ไอ้สระเลวนั่น!
00:46:31ดื่อร้อนไม่เปลี่ยน!ไม่รู้จัก
00:46:33ถอย!
00:46:33ทันมาถึงแล้ว!เรียบแต่การมาเลย!
00:46:35แก!
00:46:38ไม่ใช่ว่าแกควรจะ...ตายไปแล้ว
00:46:40เหรอ!
00:46:41ตายเหรอ!
00:46:42ด้วยวิธีการแค่นั้น...
00:46:44คิดจะให้ฉันตายเหรอ!
00:46:46ที่จริงมันควรถูก!
00:46:47คำจัดไปแล้วดิ!
00:46:50heel long!
00:46:51อย่างนี้นี่เอง...
00:46:54แม้ว่าแกรอดผุ encant จากไฮน่
00:46:57ะไปได้
00:46:58แกก็ถูกดาดทอดทิ้ง
00:47:00พูดหิงหักหลัง RM
00:47:01คนอย่างแกเนี่ย...ทั้งชีวิท...
00:47:03ก็ไม่มีทางадиกฝืน!
00:47:05แม้แกจะรู้ว่าชิ้นเช่าเกอ
00:47:07อยู่ข้างใน!
00:47:08แล้ teníaง่ายใดเล่า...
00:47:09แกไม่มีทางเข้าไปได้หรอก!
00:47:11ยิ่งไปกว่านั้นชิ้นเช่าเกอ
00:47:13อยู่ข้างใน
00:47:13กำลังมีความสุขอยู่เลย
00:47:15แกว่าอะไรเนอะ
00:47:16ฉันบอกว่า ชิ้นเช้าเกิรมี
00:47:18ความสุขอยู่ข้างในไงล่ะ
00:47:20แกว่าอะไรเนอะ
00:47:21ชิ้นเช้าเกิรมีความสุขอยู่
00:47:24ข้างในนะสิ
00:47:48จ้างอูจี...วิชาหยุดมัน...
00:47:52ไม่...
00:48:01จ้างอูจี...ยังไม่ตายกันเหร
00:48:04อ
00:48:04ฉันมาเอาชีวิตก้า
00:48:08ฉันมาเอาชีวิตก้า
00:48:11ถอยไปซะ...ทำไม...อยากช่วยเธอเหรอ ฮ
00:48:14ะ
00:48:18ฉันจะไม่รู้ว่าแค่นี้จะเยี่ย
00:48:20ชวนได้ยังไง
00:48:21แต่ทีนี้เต็มไว้ด้วยหยอดฝ
00:48:22ีมือ...แม้ตายุง
00:48:25ก็อยากคิดจะบินออกไปได้...ยิ่
00:48:27งไอ้ขี้แพ้ยังแก
00:48:30ฉันก็ว่า...ทำไมถึงกล้าขน
00:48:36าดนี้ที่แท้พลังก็ฝืนคื
00:48:38นแล้ว
00:48:39แต่ว่า...แกกล้าลงมือไหม
00:48:43ไปซะ...ยิ่งสนใจใช่...
00:48:46ฉันจะไม่ไปไหน...
00:48:47แต่ช่วยฉันไม่ได้แล้ว...
00:48:49ตาย...ฉันก็ไม่กลัว...
00:48:51วัยแดงวันนี้คุ้มค่าที่จะ
00:48:54ลิ่มลอง
00:48:55เพราะมันมีกลิ่นเลือบป่
00:48:56าบบนอยู่ด้วย
00:49:17ไม่เป็นไรนะ...
00:49:19ฉันไม่คิดเลยว่านายจะมาช่วยฉ
00:49:21ัน...
00:49:21หัดนาย...เป็นใครกันนะ...
00:49:24ฉันผิดเอง...ที่ปิดบังตัว
00:49:27ต้นมาตลอด...
00:49:28ความจริงฉันคือจารกอูเจี
00:49:30ย
00:49:32scare หลายปีก่อนจะATTALงถูกทำลาย...
00:49:37เพื่อช่วยชั้นแม่ของชั้น...
00:49:38จึงคุณปภลังของฉันไว้…
00:49:40ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ...
00:49:42ฉันก็ตายไปนานาเร้า...
00:49:44ฉันซ่อนตัวตนตลอดหลายปี
00:49:45...
00:49:46จนถึงครั้งนี้...
00:49:48ฉันถนไม่ไหวอีกแล้ว...
00:49:50ฉันจะไม่ให้เธอได้รับบาดเจ็
00:49:52บ Wii
00:49:52หรือหน้าตรอมโตรกวลยุธ
00:49:54ธิก La Rury
00:49:55ก็ว่าอะไรเนอะ แก็คือ ปลาที่
00:49:59หลุดรอดหนึ่งในสีตรกวล
00:50:01ยายอย่างงั้น을
00:50:01ปลาที่หลุดรอดตลอดร้อด
00:50:03ร้ aixíปีตรกวลยางฉันสื่อALD ร
00:50:05ง ไม่ผิดต่อสวรร performances ไม่ผิดต
00:50:07่อประชาชน
00:50:0920 ปี ก่อน ฉันทนมาตลอด
00:50:1220 ปี ต่อมา ฝืนฟูตรกูลล่าง
00:50:15แค้น
00:50:16หน้าที่ ที่ไม่อาจรีกเรียง
00:50:19หน้าที่ ที่ไม่อาจรีกเรียง
00:50:21นั้นตอนนี้ฉันจะส่งกะ
00:50:23ไปอยู่กับครอบครัวของกะ
00:50:32หื้น!
00:50:33นิ้นิ้งทำไมอีกนิ้นมาช่วย
00:50:36ซิ!
00:50:42ไม่เร็วเลย สมก็เป็นคนเท่ากูนจ
00:50:45ัง
00:50:45เส้นลมประหาขาดมาเจ็บสาหั
00:50:47ส
00:50:47แต่สามารถฝื้นตัวได้เหมือน
00:50:49เดิม
00:50:49แต่ถ้าเสือได้ แกะชนะไม่ได้
00:50:52เร็ว ถ่ายพลังมา ไอ้เจ้านี้มาเจ
00:50:55็บสาหัก
00:50:56ในเวลาที่เราจะต้องซ้ำ มาแผลให
00:50:59ม่ที่มัน
00:51:03สบรับ อูจี เป็นฉันที่ทำร้
00:51:06ายได้
00:51:37ป้องหวัง ไม่เป็นอะไรใช่ไหม ไม่เป
00:51:40็นไร ป้องหวังป้าเลย
00:51:44พลังภายในเขียมข้นมาก ดูเห
00:51:46มือนป้า ข้าเย่ชวนสินะ
00:51:48รู้ก็ดีแล้ว
00:51:50ป้องหวังป้า
00:51:51ตอนที่นายบาดเจ็บ เป้าหวังล
00:51:53งมือช่วยรักษา
00:51:54ตอนนั้นฉันก็น่าจะรู้แล้ว เป
00:51:56้าหวังไม่ใช่คนธรรมดาแน่
00:51:58นอน
00:51:58แค่พันแผลธรรมดาก็ทำให้ร
00:52:00่างกายนายหายไปปกติได้
00:52:02ยิ่งประกว่านั้นยังทำให้ฝี
00:52:04มือของนายเก้าน่าขึ้นมาก
00:52:06มีหน้าฝีมือฉันพัฐนาขึ
00:52:08้น
00:52:09แต่...ไม่สิ!
00:52:11วิชาตรกุญจางมีเอกลักษณ
00:52:13์เฉพาตัว คุณนอกอยากจะช่วยได้
00:52:15จัดการที่นี่ก่อน
00:52:18พวกเรา ข้าบันซะ!
00:52:24แก ข้าบันซะ ไปจัดการ
00:52:34นี่ แกไป
00:52:39อูจี ไม่เป็นไรใช่ไหม
00:52:47ไม่เป็นไร อย่าออกแรงมากเกินไป
00:52:49ป้าคือใครกันแน่
00:52:51ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาบอกเรื่องพวกน
00:52:52ี้
00:52:59เบื้องหลังเจ้าเฉียน ยังมะ
00:53:01ยอดฝีมืออยู่
00:53:02เมื่อกี้ เก็บประสิเกตเห็นไง
00:53:04ไม่ฮัมว่า พลังของเจ้าเฉีย
00:53:06นถึงเจ้ารุญแรง
00:53:07แต่แท้จึงแล้วคือพลังลม
00:53:09ประorean
00:53:10構ดอีกอย่างคือ จริงๆแล้วเจ
00:53:12้าเฉียน
00:53:13Bailey มาเข็นหลายไปเลยนะ
00:53:13deixaえるวิชายุดตะกูลจาง
00:53:14แม้ไม่เดียวเรียนถึงแก่น
00:53:15แท้
00:53:16ได้แค่ส่วนหนึ่ง
00:53:17ก็ถึงว่ายากมากแล้ว
00:53:18ป้าคือใครกันแน่
00:53:19คนที่แยกวิชายุดตรกุลจางอย
00:53:21่างลึกซึ้งได้
00:53:22ต้องรู้จักยุดตรกุลจางเป็
00:53:24นอย่างดี
00:53:24ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะบอกเรื่องพวกน
00:53:26ี้
00:53:26เอาแบบนี้แค่veckshorenousพากันไปก่
00:53:29อน
00:53:29ฉันตรวจสเฟ็มใหม่พวกเขาก่อน
00:53:30ป้าร่วังต้วยด้วยนะ
00:53:32บ้างใจเถอะ
00:53:39นี่คือบ้านของป้าหวังเหลา
00:53:50ยิเลนใหญ่มาแล้ว
00:53:52เอ้ย โอ้ย
00:53:53เฮ้ย ท่าชาลาดแล้ว
00:53:56โอ้ย ที่...ไม่เป็นไรใช่ไหม
00:53:57น่าแปลก...ป่าเข้าใจวิชาย
00:53:59ุดตระกุญจาง ได้ลึกซึ้งขน
00:54:00าดนี้
00:54:00น่าเป็นไข่กัน...
00:54:01หรือว่า...ป่ามัน nhưป่าหวั
00:54:03งนะ
00:54:04ไม่ใช่แน่
00:54:05เธออยู่ตระกุญชินมานานรู้ไหมว
00:54:07่าป่าหวังมาเมื่อไร
00:54:08ถ้าฉันจะไม่ผิดแล้วก็น่าจะ
00:54:11สิบปีก่อน
00:54:12หลังจากที่ในมาที่ตระกูลชิ
00:54:14ด
00:54:14งั้น...งั้นก็ไม่น่าผิด
00:54:18ผู้น้ำจาง มีคุณมหาท่าน
00:54:24นิ่งๆ
00:54:38หนึ่ง สอง สาม
00:54:42สามวิ ยังไม่ตายอีก
00:54:44อร่มแล้ว
00:54:52มันจริงๆ
00:54:53ฉันก็บอกแล้ว
00:54:54ไม่มีเสียงยุงเสียงแมลงห
00:54:55วี
00:54:56อรมก็จะดี
00:54:57ถ้าสารการเล่นกรฟก็จะพัฒน
00:54:59า
00:55:08อืม...
00:55:11มันเนี่ย มันเนี่ย
00:55:17แก้...
00:55:17เพราะไม่มีขาวไม่ดีให้ฉัน
00:55:19อรมเสียใช่ไหม
00:55:22เปล่าครับ
00:55:23เออ...งั้นคงเป็นขาวดีสินะ
00:55:26ผู้น้ำจาง...
00:55:28ผม...ผมล้ำแล้ว
00:55:31เริ่มทิ้งไม่อยากเล่นกรฟแล้
00:55:34ว
00:55:34แต่ไม่มีทางเลือด
00:55:36ต้องหยับตัวสั้นหน่อย
00:55:42อืม...
00:55:44อืม...
00:55:45แกก็รู้
00:55:46ทักสารการเล่นกรฟชั้นเดิมท
00:55:48ี่ก็ย่ายอยู่แล้ว
00:55:48เดี๋ยวตอนเล่นกรฟ
00:55:49ถ้าเล่นแล้วเสือไปโดนหัว
00:55:51ก็อย่าโทรชั้นอ่ะ
00:55:53เฮ้ย...
00:55:55อย่ากรู้...
00:55:56ไม่เจ็บลอก
00:55:57หะ...
00:55:59รู้ว่าล้มเหลว
00:56:01แล้วยังมีหน้ามา
00:56:03นี่เป็นเรื่องที่โงที่สุด
00:56:04ที่แกทำในชีวิต
00:56:06เธอก華 скаж Louise
00:56:06ข้าวขอทุกูล ชามปล่อยผมให้
00:56:07เธอ
00:56:07ผม
00:56:08ผมมาที่นี่
00:56:09มีเรื่องจะมารายงานให้ท่านทราบ
00:56:11ฉันไม่สง
00:56:13เธอ...
00:56:15อย่าไม่รู้ h kneอร้าตกูลจางเ
00:56:16นือร้อนอยู่
00:56:17ๆ อย่าตัวงัรอยนอ่ะ
00:56:35คนหนึ่ง
00:56:36ไอ้นี่อะไรที่ทำร้ายผมท่านจาง
00:56:38ท่านต้องจัดการได้ผมนะท่านจาง
00:56:43แน่นอนอยู่แล้ว
00:56:45ขอบคุณผู้นำจาง ขอบคุณผู้
00:56:47นำจาง
00:56:47ขอบคุณผู้นำจาง ขอบคุณ
00:56:51ม้าฝ้าประตูยังไม่ได้ให้อ
00:56:58าหารเลย
00:56:59เอาไปให้มันกินซะ
00:57:06มหาฉันโดยไร้สุ่มเสียง เม
00:57:09ื่องเจียงนี้ แต่ไปด้วยผู้มีพร
00:57:11สวรรษจริง ๆ
00:57:12แต่ว่าในกำมือฉัน ไม่เคยข
00:57:15าดแคลนชีวิตคน มหาถึงที่
00:57:17แล้ว แม้แต่มะแรงวัน ก็วิ
00:57:19นนี้ไม่พ้น
00:57:20พวกเขาออกไปไม่ได้ แต่ฉันน่ะ
00:57:26เธอเอง
00:57:29เธอเอง
00:57:30ตอนนั้นวิชายุดของตรกกูลจ
00:57:31างรุ่งเรืองไม่ถอย ไม่มีใครเที
00:57:33ยบได้
00:57:34ตรกูลจางรุ่งของฉันอกล่า
00:57:35หานเพื่อชาติ ยอมตายเพื่อชาบ
00:57:37รадชา
00:57:38ถ้าไม่ใช่พระแกเป็นสายรับว
00:57:39างยาพิช descobrk ๆ
00:57:40ตรกูลจางรุ่งของฉันคงไม่
00:57:42เสื่อมสลาย
00:57:43งั้นไ
00:57:47가방ดี ๆ กลับไม่เลือกเดิน กลับ
00:57:53เลือกวิง มาตาย
00:57:55ฉันจะจัดการแก
00:58:05หยุดล่ะ
00:58:08แม่
00:58:10แม่ เป็นแม่จริงๆ
00:58:12ทำไมไม่บอกตั้งเตอราก
00:58:14โลกของนักยุดต่อสู้ข้าฟ
00:58:16ัน
00:58:16แม่แค่อย่างให้ ลูกมีชีวิ
00:58:18ตยังอิสระ
00:58:19ไม่ต้องมาโพพันรุ่งว่นวาย
00:58:21เหล่านี้อีก
00:58:22อรองเป็นท่าน
00:58:25ทำไมล่ะ
00:58:26ทำไมงั้นตอนนั้น
00:58:28ถ้าไม่ใช่พระตกูลจางลำเอีย
00:58:30ง
00:58:30ฉันคงไม่ต้องทำเรื่องนี้หรอก
00:58:32ก็เพราะพวกแกนั่นแล้ว
00:58:34ฉันที่มั่นฝึกฝนฝึกวรยุ
00:58:36ษมาเป็น 10 ปี
00:58:37ก็ยังไม่มีสถานะ
00:58:38ในแต่คูณจาง
00:58:39นักยุดต้องแข็งแกรงเพื่อ
00:58:41บอกป้องบ้านเมือง
00:58:42รักษาประชาชนมีใจเพื่อแผ
00:58:44่นยินยุด
00:58:44มานความยุดที่ทำ
00:58:46ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียงผลประโย
00:58:47ชน
00:58:48เพื่อสแวงหาอำนาจจนต้องห
00:58:50ลังเลือด
00:58:50แค่จะเข้าใจอะไร
00:58:52มีเพียงคนที่ยืนบรยอดเขาเท
00:58:53่านั้น
00:58:54จึงมีสิตเหนือผู้คน
00:58:56มีเพียงคนที่ยืนอยู่เหนือเท่
00:58:57านั้น
00:58:58จึงมีค่าในการฝึกวิชายย
00:59:00ุด
00:59:00หลาย ๆ ก็มากันพร้อมหน้าแล้
00:59:01ว
00:59:01งั้นก็ตายพร้อมกับสลาย
00:59:11ไม่เลวเนี่ย
00:59:12พลังของแกลำหน้าลูกหลานต
00:59:13ะกูลจางทั้งหมด
00:59:15ถ้าตะกูลจางยังไม่สิน
00:59:16แกคงเป็นคนที่โดดเด่นที่สุ
00:59:18ด
00:59:19แต่หน้าเสียดาย
00:59:20สิ่งที่จะล้มฉันได้
00:59:21มีเพียงดาบเจ็ดดาว
00:59:23แต่แกใช่ดาบเจ็ดดาวไม่ได้
00:59:25เพราะดาบเจ็ดดาวตะกูลจาง
00:59:27ต้องได้รับการยอมรับจากบั
00:59:29นพระชน
00:59:29ใช้เลือกเป็นสื่อ
00:59:31ใช้ชีวิตแรกเรียน
00:59:32ในสายตาฉัน
00:59:34แกเป็นเพียงเด็กนุมคนหนึ่ง
00:59:35เท่านั้น
00:59:37บอกมา
00:59:38ดาบเจ็ดดาวอยู่ที่ไหน
00:59:40ไม่มีทาง
00:59:43บอกมา
00:59:44ดาบเจ็ดดาวอยู่ที่ไหน
00:59:46ไม่มีทาง
00:59:47ดูเหมือนว่า
00:59:48ถ้าไม่สนใจชีวิตลูกชายเลย
00:59:49สินะ
00:59:50ทั้งแต่กูลจางมีเพียงชั้นเท
00:59:52่านั้น
00:59:52ที่ได้รับการยอมรับจากดาบ
00:59:54เจ็ดดาว
00:59:54ไม่
00:59:56ยังมีอีกคน
00:59:59ลูกแม่
01:00:00ยังจำได้ไหมว่าพ่อลวกสอนเค
01:00:02ล็ดอะไรให้ลูก
01:00:30เธอเฮ้ย
01:00:33อิ่...
01:00:35ดาฟเจ็ดตาว ๆ เจ็ดตาว
01:00:37แกสามารถหลา psiของсеของดาฟเจ
01:00:39็ดตาว ขึ้นมาใหม่ได้จริง ๆ
01:00:40วิชายยุดลับของตะกูลจาง ท
01:00:42ั้งหมดอยู่ในมือฉัน
01:00:43ตามหาแทบตาย ไม่เจอ
01:00:45แต่กลับได้มาโดยง่าย
01:00:51ทำไมเป็นแบบนี่?
01:00:52ถ้าคิดจริง ๆ เหรอว่ามันได
01:00:54้ว่า
01:00:54ผมไม่รู้ถ้าเธอซ่อนตัว ตน อยู่
01:00:55ในตะกูลชิน
01:00:57ถ้าไม่มีฉัน ใสสวายยังเจ้
01:00:58าเชียน เค้าไม่มีวันไปก่อเร
01:01:00ื่องที่สกุลชิ้นได้ ทิ้งกั
01:01:02ย่อมเห็นร้อนกว่า
01:01:03เรียบหนี
01:01:06เร็ว ห่างเข้านีไป
01:01:09มา
01:01:10เรียบหนีไป
01:01:17มา
01:01:24หนีไปซะ
01:01:27ดาบเจ็ดดาว เป็นเพียงเครื่อง
01:01:29หมายของทุกกูล
01:01:30การมีดาบเจ็ดดาวแน่นอนว่
01:01:31าสามารถเชิดหน้าทั่วแดน
01:01:33แต่ความรับสึกยอดของทุกก
01:01:34ูลจาง
01:01:35ไม่ได้อยู่ที่ดาบไม่ใช่วิชายย
01:01:37ุด
01:01:38และไม่ใช่คนใดคนหนึ่ง
01:01:40หัวฝึกตน
01:01:42ต้องฝึกใจเป็นสิ่งแรก
01:01:44อียอด
01:01:45อียอด
01:01:55อุชี ฉันรู้ว่านายกำลังเจ็
01:01:57บปวย
01:01:57แต่ท่านไหนไม่หนี
01:01:58ป้าววังจะเสียสลับให้เสีย
01:01:59บเรา
01:02:01ไปก่อนเธอ
01:02:02บ้าปิ่นแล้วเหรอ
01:02:04ฉันเข้าใจที่แม่พูดแล้ว
01:02:06วิชายุดตรกุลจางไม่เกี่ยวกั
01:02:08บการฝึกกำลัง
01:02:11แต่เกี่ยวกับการถึงใจ
01:02:24เจ้าอูจี
01:02:27แกไม่นีแล้วเหรอ
01:02:29งั้นวันนี้ ฉันจะข้าแกซ่ะ
01:02:35เป็นไปไม่ได้
01:02:43ฉันไม่ดาบเจ็ดแล้ว
01:02:44แกชนะฉันได้อย่างไร
01:02:49เป็นไปไม่ได้
01:02:53นี่แหละวิชายุดตรกูลจาง
Comentários