- 3 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:20เพราะเจ้า นันทาบูรง ขึ้น
00:22ไปทําสึกกับอังวะ
00:23ศึกครั้งนี้เจ้าเป็นคนก่อน
00:25อล่าชริงอำนาจกัน ถ้าไม
00:27่อยากไปให้เปรียงแบบ
00:28ข้าส่งสารไปถึงพันเริ่น
00:30เชิญให้เสด็จมะเจียเดอจากกั
00:31น
00:31มังจากประโรมันกลับสั่งคน
00:33ไปซุ้มรอดธรรมลาย
00:34เทลานี่ ข้ากระถือมีความผิด
00:37คิดคตเป็นกระบบ
00:38อันจะเรียงโทษปหานั้นหาได้
00:40ไหม
00:40ด้วยพระเจ้าของสาวดี
00:42นิตังอยู่ในความสุจริษ
00:44เราจึงขอประกาศให้เมืองพิศร
00:46ูโลก
00:46และอโยทยากับเมืองของสาวดี
00:49นั้นข้ากกัน
00:51ถับของสาวดีเพื่อมีชายตออ
00:53ังวะ
00:53แบบรู้ว่าเจ้าแข็งมื้น เจ
00:55้าเจอสึกหนักแม่
00:56ถ้าจึงใครจะขอร้องภาพินา
00:58กลำอโยทยา
00:59การนี้ถึงเป็นการหลัง
01:01จักทําเอิ้ยก็เริ่งให้ผู้
01:02อื่นรู้ไม่ได้
01:03ยายเสร็จเหลือนพ่อองค์เดียว
01:04แล้ว
01:05พี่มางา
01:07พี่ไม่อาจเท่งลูกแลบริวัน
01:09เอาไว้เข้าหลังบ้าง
01:11ข้ายกทัพออกจากหงสาวดี
01:31และได้พาชาวอโยทยาที่ยัง
01:33เหลืออยู่
01:34กลับมากับข้าด้วย
01:36กลับมากัน
01:39จดกติดดติด аньอคตรเป็นมี
01:41ใคร
01:41พวกแต่นการประตุอยู่
01:49ขอถูกแน่ تแปล่อย
01:54ทุกตัวสต้องทุกต่อมแค่
01:54นี้
01:56บันเข้าทยาทุกตัวุ่ง
01:57กลับบลิกับการประตุอยจัง
01:57พวกกลับมากัน
01:58สิครับทุกตัวเปลี่ยน
02:10ข้าเดินทับผ่านเมืองมอธมะ
02:13พระมหาเทนจึงได้ชวนให้ชาว
02:15มอนติดตามข้ามา พระยาเกียน พ
02:19ระยารามก็ตามมาด้วย
02:37เจริญพอน มหาประพิทย์ เ�mu�ย
02:40หรือไม่พระกูนเจ้า
02:41แญ่hicล่ะ พระเจ้าค่ะ
02:44อันไหนวะ พระมหงสวดีตามมาพ
02:46ระเจ้าค่ะ
02:47อยู่ไป้หางแค่เดินเท้า 2 วัน
02:48เท่านั้น
02:50พระมหงสวดีensity พวกออกจากอังว
02:52sources ได้ไม่นาน
02:52fazemakovasmunkt ตรงนี้เล็กเคึ drilled 확 coisa
02:54แฮ vo
02:55ทางห reached เขาDes pyh
02:58น่าจากรู้แกว เลย PKR
03:00ต้องหน้ามาก่อน จากปลอดแล้วทำ
03:02เยี่ย่งไหร่พระเจ้าค่ะ
03:08คราวนี้มีทั้งเด็ก ทั้งคู่หญ
03:11ิงและคนแก่
03:12เดินได้ช้า จากเพื่อนทับนี้ก็
03:16คงไม่ทันแน่
03:22นี้ไม่ทัน ก็ต้องส่วงสักคร
03:24าพระคนเจ้า
03:28ค้นของเรามีน้อย หากสุ่งมีได
03:30้ หลวงแต่ชาบ้านจะพากันตายส
03:32ิน
03:44ข้าฝากพระคุณเจ้า นำชาบ้าน
03:46เดินหน้าต่อไป
03:48ไอ้ดวง เองพระฐานกองหนึ่งไปค
03:50ุมการชาบ้าน
03:51ไอ้เพช ไอ้สี เองพระร่านเองข
03:54องเรามาที่นี่ทั้งหมด
03:55เราจะกลับไปสู้กับมัน จันทั
03:57บของสวดีเอาไว้ให้ได้
03:59ข้าเจ้าค่ะ
04:05ทุกคน เก็ดของ เดียงตัวของเดิ
04:09นทาง
04:10เอ้า เล่งเก็ดของ
04:11ไปแล้วพวกเรา
04:16ทุกคน ออกมาเถอะ
04:22คิดสัย ไม่ดี ซันทับของเรา
04:27เป็นประเต้าทicki
04:28ทุกคน ไม่ไม่กลับการที่สุด
04:48สวัสดีที่สุดที่สุด
05:16สวัสดีที่สุดที่สุดที่สุ
05:17ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:17ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:17ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:18ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:27ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:33ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:38ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:39ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:39ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:39ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:45ดที่
05:46ดูแลทํานุกบรรุงเมืองอังว
05:48ะ ตางหูต่างตาเรา
05:51รับด้วยก้าว พระเจ้าค่ะ
05:53ข้างพระยาจันต้อเราเป็นเช่น
05:55ไรบ้าง
05:56พระยาจันต้อนำพร้ผล 50,000 คนอ
05:58อกติดตับ
05:59ตี้ทับพระนาเรศ
06:01จนถึงแม่นน้ำสโตง แต่ก็ย
06:02ังไม่อาจเอาชัยได้พระเจ้าค
06:04่ะ
06:07แท้จริงแล้ว
06:09สึกขานี้ไม่ควรเป็น
06:13เรามีคำสั่ง Uni ให้พระมห потому Richa
06:16จับพระเมรศมาสำเร็จโทษ
06:18เหตุได้จึงละเลยแล้บร่อยไป
06:23ค้ามีได้ละเลย
06:25ค้าได้ส่งวางจาประโห
06:27ให้ไปนําตัวพระเมรศ Read แล้วมาส
06:29อบสวนทวนความ
06:32แต่มันกลับรอบปฏ�37 ไม้เอา
06:34ชีวิตพระเมรศ
06:36ด้วยเหตุนี้ ภาณะเล็จจึงหล
06:38บหนีไปพระเจ้าค่ะ
06:40มังจาประโลมันทำด้วยรู้ดี
06:42ว่าเจ้าไม่กล้าทำ
06:45การที่มันแอบอ้างพระนามพระห
06:47มาอุปราชา โดนลงอายาไปก็ส
06:50งควรกันโทษแล้ว
06:52แต่การที่คิดค่ากับวดที่หล
06:53บหนี หาใช่ความผิดไหม
06:59รองใส่หน้าไปดี
07:01ไอ้มังจากประโลพนโทษและก
07:03ลับมารับราชการดังเดิม
07:05รับด้วยก้าพระเจ้าค่ะ
07:06ส่วนพระมหาอุปราชามังจ
07:08ีชว่าให้นำทับหลวงมีช้
07:11าง 500 ม้า 5,000
07:14คนเดินเท้า 70,000 ไปสมทบกับพยา
07:17จันโต
07:18และจับตัวพันเรธกลับมาสำ
07:20นัดโทษให้จงได้
07:23นี่คือการชดใช้โทษของเจ้า
07:42ส่งคลาม มีผู้แพ้ และผู้ชนะ
07:47ด้วยพระเจ้าสโตมังจอเป็นก
07:53ระบท แต่ไม่ยอมรับโทษ
07:56กลับหนีไปซึ่งพระชนที่ต่าง
07:57เมือง
07:59เราเห็นแก่วะอังวะมิบรรย
08:01า
08:02พระมาณดาของเจ้าเป็นพระพี่นาง
08:04ของเรา
08:05จึงงดเว้นโทษไม่ประหารเจ็ด
08:07ชั่วโคต
08:08แต่ให้ถอดถอนเจ้าออกจากตำแหน
08:10่งพระชายาพระมหาอุปราชา
08:15ผู้แพ้จะเป็นเช่นไหร่
08:18ก็สุดแต่ผู้ชนะจะกำหนด
08:23นับแต่นี้เจ้ากับพระมหาอุป
08:26ราชามังจีชวาถือวะขากก
08:29ัน
08:30ให้เจ้าหยิงนัดซีนแม่ดอ
08:31ออกจากตำหนัก
08:33ไปพรรมนักที่ท้ายวังร่วม
08:34กับพระมาณดา
08:36และห้ามเสด็จออกจากของสาวดี
08:38ตลอดไป
09:08ใสดีกว่าสุดในอีก
09:11ที่การปกาดถูกกับการปกาด
09:45ถ้าต้องการเป็นไทย
09:50เราจะแพร่มีได้แม้แต่ครั้งเดี
09:53ยว
10:32มีความศาคลับ
10:57แย่พายคนของเรา
11:00ถึงเป็นชั้นนี้
11:03พนเรธ วกเข้าติค่ายตอนฟ้าส
11:06าม
11:22ทางเราต้านไม่ไหว ได้แต่ถอยหนีมา
11:25ตั้งหลักอยู่ตรงนี้พระเจ้าค
11:26่ะ
11:36ให้ผลบาทเจ็บเสียวกว่าครึ่
11:37ง ที่ไม่บาทเจ็บก็อีดโรยนะ
11:43ถ้าหาเหล่านี้ ได้ตามก็มอมมา
11:45จากสิบอังหวะ ประเจ้าอยู่ไว
11:48้เร่งเดินครับ ไม่ได้หลับนี้
11:50นอน ให้ตามพระเจ้าให้ถังที่จง
11:52ได้
11:58แต่ก็ทั้งสึก ก็มีทั้งแรง
12:01กายและแรงใจ ทางหมดเส้นทั้งส
12:04องประการแล้ว จะกำลังสึกหรื
12:06อเยี่ยนไหร่
12:09ก็ตะหากมือเท่านี้นอน จะเดียน
12:36เข้าไปให้เข้าikh้า เรื่นสนุกม
12:37ือเท่านั้
12:41เจ้า
12:42เจ้า!
12:42เจ้า!
13:18ไหร่ผลเป็นเช่นนี้
13:21จะเอาชนะพันเรียกได้หรือ
13:30อับหลวงของค่าเอง
13:32ก็มาจากศึกอังวาเช่นกัน
13:37เจ็บบ้างพิการบ้าง
13:41มีได้ดีไปกว่าเจ้าสักเท่า
13:43ไหร่
13:47แต่ทรงมีพระบัญชา
13:49ว่าถ้าไม่ได้ตัวพันเรศ
13:51มีให้กลับไป
13:54พวกเราจากธรมชันได้ได้แล้วพระ
13:55เจ้าค่า
14:08ที่สุดิ์
14:09ที่นั่น 200 เราไม่รอดฉีกว่า
14:11ได้แล้ว knowledge
14:28ว่าว deiกลับ preferen
14:41เธอเยี่ยมไว้
15:18เจ้าพี่เจ้าทำกันอะไร
15:21ต่อจำต่อที่เราเรียนดาบได้
15:23หรือไม่
15:34เราชอบปันดาบ
15:36ชอบพร้อมนั่นไหม
15:37แต่เจ้าพี่มิชอบ
15:39ขล้านจัดสอง อยากเลือกไวๆ
15:41ค่าเหนื่อยแล้ว
15:43อยากเล่นยังอื่น
15:44ยังไม่ถึงเวลาพักเลย
15:47เอาค่าอยากตัวนั่น
15:48ค่าก็จะบอกเจ้า
16:07แต่ลูกเช้า
16:37ขอบคุณ
16:39ขอบคุณ
16:54ขอบคุณ
17:07ขอบคุณ
17:25หือดีว่าพ่อนักแล้วจักทำ
17:27อะไรก็ได้อย่างนั้นหรือมันจี
17:28ถวะ
17:37ขอบคุณ
17:37กับคุณ
17:50เก่ง
17:50ข้าวไว้อยู่ในดิสักวัน
17:53แรกคิดดูให้ดี
17:54ว่าเจ้าทำผิดตอบพ่อ
17:55ทำผิดตอบภองสาวดีเยี่ยงไห
17:57ร่
18:18เวลา
18:42เจ้าไหร่
18:44ช่าไหร่
18:59สิ่งว่าพระมหาอุปราชาอย
19:04ากมีได้สวยตั้งแต่มาวาด
19:07จึงจัดน้ำอ้อยมาถวาย
19:09จักได้ชื่นใจ
19:15คุกตารางนี้
19:18หาใช้ที่ของพระเจ้าอาควรเสด
19:19็ดไหม
19:26มังจีชวาพระทับอยู่ที่ใด
19:31หมอมฉันก็จักอยู่ที่นั่น
19:37เซว่ยก่อนสักนิดเธอร์
19:39เรื่องอื่นมีพักต้องเจราจา
20:05มีต้องเสด็ดมาอีกแล้วนะ
20:12หากเสด็ดพ่อรู้เข้า
20:15ท่านจักพ่อโดนกริวไปด้วย
20:20ส่งมีคำสั่งให้หม่อมฉันมา
20:23เยี่ยมท่านเอง
20:29พระเจ้านันฮะบุเรงส่งรักท
20:32่านดังดวงใจ
20:36มังจีชวาติดคุก
20:38พระองค์กลับทุกเสียยิ่งก
20:42ว่า
20:44ข้าทุกผิดเอาไหน
20:47ที่ข้าสั่งทอยทับใช่ว่าใจ
20:49ข้า
20:51ข้างแต่ข้าต้องการรักษาชี
20:53วิตพ่ายผลไว้เพียงเท่านั้น
20:57หากวันข้างหน้า
20:58ผู้ที่ขัดคำสั่งเราเป็นผู้อื่
21:00นวิชิกเจ้า
21:01จะให้เราทำเยี่ย่งได้
21:12ขอเดชะ
21:17พระมหาอุปราชา
21:19มีได้คิดขัดพระราชองค์การ
21:23ผักแต่มีแม่ตาต่อไพร่พ
21:25ลดอกไปค่ะ
21:26จึงตัดศินพระไทยไปเช่นนั้น
21:29ย่ามสึก ยอมมีคนตาย
21:32มัวจังคิดเล็กคิดน้อย
21:34ดังค่าควายสิดได้พลิก
21:36จึกเสียทั้งขึ้นทางล่อง
21:43หับเจ้ามีใจไม่ตาไพร่พลจ
21:46ริง
21:47ยามออกสึก
21:48จงสั่งให้พวกมันบุกไปครั้งหน
21:50้า
21:51ยังพอมีห้นทางรอด
21:53แต่ถ้อยกลับมาแล้วใส
21:55มีแต่จะต้องตายด้วยอาญาศึก
21:57เท่านั้น
21:59เจ้าพา
22:02ผู้ที่ถอยทับกลับมากับเจ้า
22:05สมควรโดนโทษประหาร
22:08แต่นี่เห็นแก่เจ้า
22:10จึงสั่งให้เจ้า
22:11เขียนด้วยรวดหนัง
22:13และตัดหูพวกมันทิ้ง
22:16ข้าที่พูดไม่รู้ฟัง
22:33คำสั่งเจ้าชีวิต
22:36พูดคำไหนต้องเป็นคำนั้น
22:40หากวันข้างหน้าเจ้าคิดทำสิ
22:41่งใด
22:43ไปจองให้จงดี
22:49สุดที่เจ้า
22:50ข้างหน่อย
22:55ข้างหน่อย
23:14วันคิดอีก
23:15อันคิดอีก
23:33เป็นเยี่ยมเยี่ยมเยี่ยมสุดแก
23:35่
24:07พี่เนเรธ
24:11เจ้าขาว
24:12เร่งเดินผ่างทั้งวันทั้งคื
24:29นมีได้พักหน่วยหรือไม่
24:36แล้วดูทีหรือ ครั้งพอมทั้ง
24:39ดำกว่าเก่าตั้งวากไม้
24:42เอา ก็ลูกกินนอนอยู่ในสนามรบ
24:45แม่จักให้งามสักปาลใดแล้
24:47ว
24:48ห่อมฉันจะบทว่ารูกป้างมี
24:50ได้หรือเพคะ
24:54เรื่องดำนั้นอย่าบทเลยแม่จ้า
24:56ถึงลูกไม่ออกรบ ลูกกันดำ
24:58อยู่แล้ว
25:00เรื่องรูปงาม ยกให้เจ้าขาวมั
25:02นเถอะ
25:04คนนี้ก็งามเกิน เสด็จออกคราใด
25:07สาวสันกำนั่นในชะไม้
25:09มองกันไม่เป็นอ่านทำการทำงาน
25:13ก็มีเรื่องนี้แหละ ภาชนะพี่
25:15วะ
25:20แล้วเขาบวนเสด็จพระสุพันธ
25:21์กระยาเล่า จะเสด็จถึงพระนั
25:23กรไม่ได้
25:40เออ
25:41พี่มาไม่ได้แล้วจับไหม
25:46ฮะ
25:48มีเหตุอะไรเหล่า
26:06พี่ฝากความมาในสารนี้ พระเจ้าค
26:08่ะ
26:12พี่บอกว่า หรักแม่อ่านไม่จะ
26:15เข้าใจ
26:15มีเดี๋ยวใจ
26:36ค่ะ สุพันธ์กระยา
26:41เทหวอยบางคมมาอย่าง เบื้องบาจพ
26:43่อกับแม่
26:45ด้วยความรัก อ่าไล้เป็นล้
26:47นพ้น
26:51ลูกพามินอัทเวกลับไปอโยท
26:54ยาด้วยไม่ได้
26:56แต่มีอาจตัดใจทิ้งลูกไ
26:58ว้โดยลำพัง
27:00จึงมีได้ตามพระนาเรศกลับไป
27:02สนองพระเด็จพระคุณ
27:04ดังที่ตั้งใจ
27:07แม้ลูกจักอยู่หงสวดี
27:10แต่ใจพักดีต่อพอแม่
27:13และอโยทยาของเรานั้น
27:17มิมีวันเสื่อมคลาด
27:25หัวออกคุณเป็นแม่
27:32จักทิ้งลูกอะไรได้
27:54พ่อ
27:54เราทำผิดต่อลูกหญิงนัก
27:55ทิ้งให้ไปอยู่ตัวคนเดียว
28:01ถามกลางอายริงราชสัตรู
28:05อัยโยทยากับผมสวดีอย่างไรก
28:07็ต้องรบกัน
28:12สุภัณฑ์กระระยาอยู่ทั้งนั้น
28:18เดี๋ยวรอดปากเยี่ยวปากกาไปได
28:20้ลือ
28:29มาพอดี
28:34เจ้าพี่ของเจ้าเราอยู่ที่ใด
28:37พี่เจ็บไข้ยังไม่หายดีหรื
28:39อ
28:41ไข้ตัวหาย
28:43แต่ไข้ใจอาจจะยังพระเจ้าค
28:45่ะ
28:49ไข้อยู่ตรงนั้น
28:54ให้เชิญเสด็จพระมาITT guar explodes
28:56ข้ามีเรื่องจ medications ข้ารือเรื่องการส
28:58ึกสงคราม
29:00รับนrad9 พัнич้าค่ะ
29:02เจ้าพี่ไม่ใส่ใจในการสึก
29:05ไม่น่ำซ้าม
29:07ยังมีใจฝักฝ่ายสตรู
29:09ถ้ามหาอุปราชาของของสวีด
29:11ีเป็นไปเซียงเช็นนี้
29:14เราจะเอาธร 얘는ดันไอยรทยาได้ว
29:15ันใด
29:16แ clown insecure
29:21กระวังนั้น...
29:25กระทนเมือ พวก ž title
29:26กระวังนั้น...
29:36อาจุยนที่นี่ที่สุด
29:41ตามว่า ถือ ทิ้งจับ เกือ เกื
29:41อ ปีศพลังนี้
29:41กระวังนี้ ไม่พรุยมเวลา
29:42พยายามเกิน แก เร็วพราชิง
29:44คับว่า วังนี้...
30:00เจ้าไอ้มะทอดอะไรอยู่ที่นี่
30:03ถ้าเรียกให้ไปเข้าเฝ้าก็ไม่ไป
30:05ลืมไปแล้วเหรอว่าตัวเองเป็
30:06นใคร
30:11ถ้าท่านเห็นว่าค่ามีคู่คว
30:13ร
30:17จากทดทอนเสียก็ได้
30:19ตั้งแหน่งพระมหาอุปราชา
30:21คือผู้ที่จะมาควงแผ่นดีนี้
30:23ต่อจากท้า
30:25เจ้าไม่เสียได้เลยกันนั้นหนึ่ง
30:36ถ้า...นี้อาจเป็นได้หลังเช่
30:40นท่าน
30:44ถ้าเป็นยิ่งไหร่
30:46ตัวเที่ยมอมหิต
30:48หิตประนุษย์เหรอ
30:51หลานชาง
30:51ย้วน
30:52เสียงใหม่
30:53อโยทยา
30:54ทุกคนหมายเป็นใหญ่
30:58ผู้ใดเข้มแข็งกว่า
31:00ผู้นั้นยังมีใช้
31:02ต็อคมก็เป็นยิ่งคง
31:03ห antic
31:04วันคงไม่ข้ campuses
31:05ผู้อื่นก็จะข้าบเจ้า
31:09ข้าบกันไป ข้ากับแล้ว
31:11คนที่ต่ายคือพระ Safยพพัศชาช
31:13น
31:14ผัดให้พวกมือกของ supplies
31:16คนเกิดมาต่างนี้น่าทิ
31:18จะไปดูกว่าแจ hindม้าจักพวกร
31:21้ามนิ
31:22แรกมาได้เหลือดใช่เยอะมาก dopo
31:24collection ในชาคม
31:25ก็ไม่ต้องตายเปล่า
31:30มันใจ ปำรุงรักษาอาณาจ
31:33ับนี่ว่าให้ลูกให้ร้านของเจ
31:35้าเธอ
31:35ของจิทาวา
32:22เราขอแต่นตั้ง
32:24ให้พระนางราชท่าติกระละยา
32:26เป็นพระอาคระชายาในพระมหาอ
32:29ุปราชาพมังจีชว่า
32:31และขออำนวยพอร์ให้เจ้าทั้ง
32:33สอง
32:34ร้องคู่กันตราบนานเท่านาน
32:39เป็นพระมหากรุณาพระเจ้าค่ะ
32:51หลังพี่เทียพิเศษขอให้พระม
32:54หาอุปราชา
32:56ดำเนินการเกนไพร่ผล
32:59เรียงทับให้พร้อม
33:03เพื่อนำทับไปเตียโยทยา
33:11เหมือนพระมหาอุปราชาติกั
33:17บไพร่อม
33:17ฉันดีมือ ได้พระมหาอุปรา
33:21ชาติกับไพร่อม
33:53ขอคุณพระธนัตรัย
33:55เทวะอารักทั้งหลาย
33:58ปกป้องคุมครองอโยทยา
34:02ให้อยู่รอดปลอดภัย
34:05ไปจนชั่วโลกชั่วหลาน
34:12และคุมครองสุบันกระระยา
34:17ไม่แกลวคราด
34:20จากเพศภายทุกประกาศด้วยเธอ
34:25โลกชั่วชั่วสิ
34:25โลกชั่ว
34:42โลกชั่ว
34:46โลกชั่วสิ
34:54พ่อ
35:00พ่อ
35:01พ่อไม่เป็นอะไร
35:14เมื่อคืนใบไว้พระ แล้วเกิดหน
35:16้าเมื่อ
35:17ใครว่าไม่เป็นอะไรเพคะ
35:21หมอหลวงว่าพระโลหิตตีขึ
35:23้น
35:24หากรักษามิทุเรา
35:26จักเป็นกระใสรราฐไทยพี่ก
35:28้า
35:29ค่ายังไม่ตายตอนนี้ดอก
35:33เจ้ารำ
35:34เจ้าขาว
35:36มานี่
35:45การที่สั่งให้ไปทำ
35:48เป็นเยี่ยงได้
35:53หัวเมืองทั้งเหนือ
35:54ทั้งพิศูโลก
35:56พี่ชัย
35:57สวันขโลก
35:58สุขโฆไทย
35:59กำแพงเผ็ด
36:00และพิจิต
36:02ลูกได้ถ่ายข้าวเทกรัว
36:03อบพยพเมืองด้านนอกทั้งปวง
36:05เข้ามาในพรณครเรียบร้อยพ่อ
36:06เจ้าค่ะ
36:08ดี
36:09คืนปล่อยไว้
36:11ถ้าพงสวัสดียกมา
36:13จักยึดไปเสร็จเปล่า
36:16เจ้าขาว
36:18ดีให้ไปซ่อมกำแพง
36:20และคุดคู่เมืองทางตะวันออก
36:23ให้กวางลึกเป็นแม่น้ำ
36:25ประจบกันรอบพนคร
36:28สำเร็จแล้วหรือไหม
36:30กำลังเร่งมืออยู่ประเจ้าค่
36:31ะ
36:34เสด็จพี่เพคะ
36:36เรื่องการสึกนะ
36:38ปล่อยให้เป็นทุลากของลูกลู
36:40กเธอไปคะ
36:42หากทรงกองวลมากเกินไป
36:44เพราะว่าระกายจากสู้โซมนะเพคะ
36:49นั้นถ้าพุเรงไม่ยอมเสียอโ
36:51ยทยาไปแน่
36:54คงมาล้อมตีจงกว่าจะได้คื
36:55นไป
36:58เราจักต้องเจอกับสึกใหญ่
37:02เจ้าดำ เก่งกล้า แต่ใจร้อน
37:06ชอบบุกไปข้างหน้า
37:10เจ้าขาวสุขุมกว่า
37:14ต้องขอยระวังหลังให้เจ้าทั้
37:17งสอง
37:19อย่าทอดทิ้งกันเป็นอันข
37:21าด
37:22โครงขวาสุขสว่า
37:29เจ้าต้องฝ่า
38:24เจ้าต้องฝ่า
38:57เจ้าต้องฝ่า
38:58เจ้าต้องฝ่า
39:00อ้างทําสังของพระเจ้านั้นทํ
39:02าเลย
39:02แต่กระภายแผ่
39:07ถึงสามครั้งสามคราว
39:36วันอาทิตย์
39:38ขึ้นเก้าคำ
39:39เดือนสิบสอง
39:41จุนละสักราฏ
39:42948
39:45พระเจ้านั้นทบุเรง
39:47จิงต้องนำพล 25 หมด
39:49พร้อมช้างมา
39:51กรีธาทับมาโยทยา
39:54ด้วยพระองค์เอง
39:58พระพินางสุพัญกรรยาท่งข
40:00าวเมื่อว่า
40:01คลาวอาทิตย์
40:02เจ้านั้นทะพุเรง
40:02คุมทับหลวงว่าด้วยพระองค
40:03์เอง
40:05มีพล 25 หมื่น
40:06ช้างพัน 2
40:08หม้าอีก 12
40:09และมีทับจากหัวเมืองมาร่วม
40:11สมทบ
40:12รวมทั้งสิน 24 ทับ
40:16คุณท้าคุณเจ้า
40:182040 ทับ
40:20กลัวหรือไว้เผ็น
40:24เจ้า cựวอะไร
40:26ชู้เมื่อไหวเอาแค้ตาย
40:27ท brid Tá��
40:27พระเจ้าค่ะ
40:31ไอสี
40:33ไอ้เผоры
40:34เชexisting
40:35อยู่ข้างนอก
40:36เองไปตอน salud
40:36เขามายุดกำแพงเมืองเสียให้หมด
40:39ส่วนเอง ไอ้ดวง
40:40ภาดะหารไปรวบรวมเศียง
40:42เก็บเกี่ยวพรืyorsunของเช 쓰고
40:43เข้ามาเก็บไว้ınıทHam reflections
40:46พระเจ้าสิ
40:51เผาบ้านที่ให้หมดทุกหลัง
40:53อย่าเหลือไว้เป็นที่ผมนักแ
40:55ก่สดทรู้
40:56ช่วยกันเผา เร็ว!
41:05เจ้าเขา
41:06เรามาเตรียมของรับเสน็น
41:08ประเจ้านั้นถ้าพูดเลงให้สมป
41:09ระเกียดสึกใหม่
41:22ไม่เจาา
42:10กล้องสอตในมองไปดูมา
42:13เรามีพล่ายผลน้อยกว่าทางหง
42:14สวดีมากนัก
42:19เช่นมัน
42:21ต้องมียกพลเขาประท้า
42:22ไม่โดบเยื้อเยอะติดพัน
42:26พวกเราออกไป อย่าให้มันธร rang ตัง
42:27ตัว
42:28ค้าจะได้มากที่สุด ใช้หรอกเวล
42:30าหน่อยที่สุด
42:31แล้วนีบกับ enjo้าข้า ข้าจะเป
42:33็นคนน้ำเอง
42:35มีล่ายแพตชenary ข่า
42:37ไม่ทับคนเดียว! มีค้าเท่ากับ
42:40อ運
42:40เอาหารนับพันไพกา
42:52ฉะนั้นข้า นำเอ พี่เป็นถึงโ
42:56อรัสสถายาทแห่งอโยทยา จะ
42:59เอาชีวิตไปเสียงได้เยี่ยงไห
43:01ร่
43:03คนเราน้อยน้ำใจจึงสำคัญ หา
43:06ข้าหลบบรรชาการอยู่ข้างหลั
43:07งไพ้พลจะไม่ก้าบุกไปข้างหน
43:08้า
43:10ให้ทุกคนดูข้า ข้าไปทางไหนให
43:13้ตามไปทางนั้น นี่คือคำสั่ง
43:21ข้าไปลูกพ่อ
43:45เป็นพร้ำหาอุปราชาแห่ง
43:47หงสาวดี เป็นหน้าที่อันติ
43:50ดตัวมาตั้งแต่เกิด ชอบหรือ
43:52ไม่ ก็มีอาจเปลี่ยนเป็นอื่น
43:55ใดได้
43:57หน้าที่เป็นดังเมกหมอก บทบัง
43:59ดวงตะวัน
44:01คำอธิฐานของเราทั้งสอง จึงมี
44:04อาจเป็นจริงได้
44:07ต่อจากนี้ ก็ต่างทำหน้าที่ของ
44:10ตัว
44:12หากพบเจอกันก็ไม่ต้องยังมื
44:15อ
44:15อันติดตัว
44:45ที่สุดที่สุดที่สุด
Comments