00:13นี่นั่นจะเป็นครั้งแรกในชีว
00:14ิตนาย ที่ไวรัสหนูดการคุ้บ
00:17คุ้ม
00:18ที่แท้มันก็ทรมานขนาดนี้
00:21แถมยังใครขึ้นอีก
00:45ดังนั้นคืนนี้ในความเป็นจร
00:47ิง นายต้องอดทนผ่านมันไปด้
00:50วยตัวของนายเอง
00:52คงจะลำบากกว่าตอนนี้หลายเท่
00:53าเลยละมัน
01:00เขาลุกไม่ขึ้นแล้ว อย่าให้เส
01:02ียเขาดีกว่า
01:15เธอกินอาหารเสียงดังมากจริ
01:16งๆ
01:18ต้องโทษนายน่ะแหละ ขนมปั
01:20งนี่กินไม่ได้แล้ว
01:24อยู่นี่แหละ กลิ่นของเธอทำให้
01:27ฉันหลับง่าย
01:27ของเธ 이
01:53นี่
01:57นี่เป็นครั้งแรกที่อัสวีย์
01:58มีความรัก
02:00ครั้งนี้ก็ปล่อยเขาไปทะ ร่วง
02:02นี้ค่อยตำหนีเขาดีๆ
02:53เป็นครั้งนี้
02:55เอ่อ เสียงเมื่อกี้ฉันไม่ได้เป็
02:57นคนทำจริง ๆ
02:58น่าจะเป็นตอนที่นาเขาเก็บของ
03:00และเผลอไปโดนอะไรเข้าหรือเปล่
03:01า
03:02ฉันไปดูก่อน ถ้าไหนไม่สบายก
03:04็นอนต่อสักหน่อย
03:07อย่าขยับ
03:10ข้างนอกมีคน
03:30คน ๆ นี้เมื่อวานฉันเจอเท่าแถว
03:32บ้านใน
03:32อย่าขยับทรงเด็ด
04:11เมื่อกี้เขาบอกว่าลงมืออะไร
04:13เมื่อกี้เขาบอกว่าลงมืออะไร
04:14ตอนในห้อง ฉันจะออกไปดู
04:49นี่เป็นวันที่พ่อแม่ของซี
04:50สินซุยเกิดเรื่อง
04:53แล้วก็วันที่เราได้เจอกันเป็นคร
04:55ั้งแรก
04:56งั้นก็หมายความว่าอีกเดียว
05:08พวกพี่ชายฉันจะมา
05:09แล้วคุมตัวซีสินซุยในฐ
05:11าณาผู้ต้องสงสัย
05:36นายแต่เลยดีกว่า
05:38รักษารรักฐานทั้งหมดในที่เก
05:39ิดเหตุไว้
05:42แล้วก็มีดนี่
05:45บนี้มีลายนิ้วมือนายจะอธิ
05:46บายยาก
05:53แล้วก็สีหน้านายด้วย
05:55ตอนนี้ท่าทางนายดูไม่เหมือนคน
05:57ปกติที่เสียใจ
05:58นายทำแบบนี้พวกเขาจะหาว่าเป็
05:59นพูดต้องสงสัย
06:01ถ้าทางเสียใจแบบนั้นที่เธอ
06:02หมายถึง
06:06เหมือนฉันจะทำให้เป็น
06:08เกือบลืมไปเลย
06:11เขาเป็นรอกขาดความรู้สึก
06:30หัวหอม
06:31หันหัวหอมก็ต้นน้ำต้าไ
06:32หลได้
06:34ไม่มีประโยก
06:35นายดู มันได้ผลมากเลยนะ
06:56นายเข้ามาหันเองสิ
06:59ไม่มีเวลาแล้ว
07:25มีเวลา
07:34มัน Hoffชา
07:35สชิ หรือดมัน
07:51งานเชื้อ
07:51เธอร์เบิบ
07:51เธอร์เผ็ก
07:55เราต้องทำงาน
07:55ถึงนี้
07:55เราต้องหา
07:56กันหา
07:56พ่อไป
08:03ดิด
08:03คาถถ้อง
08:12พวกเขานอนอยู่ตรงนั้นโดยไม่มี
08:13ลมหายใจ
08:16ฉันกลับกำลังแส้งร้องให
08:17้อยู่
08:31มันน่าเยอะหยันมากเลยใช่ไหม
08:40เสียใจมันไม่ได้อาศัยแค่
08:41น้ำตาแสดงออก
08:42ก็เหมือนกับตอนปกติพวกนายอย
08:44ู่ด้วยกัน
08:44พวกนายก็ไม่ได้แสดงความรู้ส
08:45ึกออกมาตรงตรง
08:46แต่ว่าฉันสัมผัสได้ถึงค
08:48วามรักที่พวกนายมีต่อกัน
08:49ผ่านวิธีที่หลึกสึงมาก ๆ น
08:50ั่น
09:23เยอะหยุด
09:24ๆ
09:27เยอะหยุด
09:32เป็นายามีทั้งหรอก
09:34สิ
09:34เยอะหยุด
09:46กลับกลับ
09:48พอตัวแบบ
10:42ส่องมือมันให้ฉัน
10:51ธิ้นซิ ชิว73ically
10:53ชิว73 ชิวhip 파พฆ่า
10:54ชิว73 its leg
10:56ชิว73 government
10:56Responsive
11:00ชิวci
11:01ชิว73
11:02Smalltrent
11:02Ludom
11:03Impassions
11:04ike
11:33มีอะไรขึ้นกันแรกครับ
11:35ตรงนี้
11:36ตรงนี้
12:06สบุดประฝึกหัด ชื่อสกุล อ
12:08ู หนม หวี่ ชั้นป่อ 5 ห้องหนึ่ง
12:13ห้ามขยับนะ คุณเป็นใคร ทำไมถึ
12:16งไม่อยู่ในห้องหนูได้
12:19ทำไมถึงเรียกชื่อของหนู
12:24ที่แท้คนแลวก็มีคนหน้าตาหลอ
12:26บแบบนี้
12:31ถ้าคือ
12:34อู น้องอื่
12:35นี่พี่ชาย มีคนแล้วที่ไหนเหมือน
12:37พี่ ที่ง่อขนาดนี้บ้าง
12:40เมื่อกี้ยังหาหนูอยู่เลย ตอนนี้มาไม
12:42่รู้จักหนูอีกแล้ว
12:49เลือดนี่นา
12:50ทำไมพลายกระสุนปืน ทำไมรู้สึก
12:52เจ็บแล้ว
12:58ที่นี่มันเป็นโลกความจริง
13:00ๆ หรอ
13:07มีหน้าสมองพี่ถึงได้ดูทึ่
13:08มๆ เพราะมีคนแลวคนอื่นทำให้พี่
13:11บาดเจ็บ
13:12แล้วยังกระแทกหัวพี่จนความ
13:13จำเสื่อม ลืมทางกลับบ้านแล้
13:15วใช่ไหม
13:16จากนั้นพี่ก็หนีมาตลอดทาง จะมา
13:18ถึงห้องของหนูใช่ไหม
13:26ดื่มเจ้านี่แล้วจะลืมความเจ็บ
13:27ปวด คนปกติหนูไม่แบ่งให้เขา
13:29หรอกนะ
13:34ขอบใจนะ
13:44ทำไมเธอถึงให้ฉัน ให้ฉันดื่ม
13:46แล้วมันดอกความฝอยเนี่ย
13:47ก็นี่มันเครื่องดื่มแสนอร่
13:49อยยังไงล่ะ ไม่รู้จักเสบสุ
13:51กจริงๆ
13:54ไม่งั้นพี่ดูดเลือดหนูไหมล่
13:56ะ พ่อหนูบอกว่าเลือดหนูสุด
13:58ยอดไปเลยนะ
14:01ทำไมแขนมีรอยเข็มเต็มไปหมด มี
14:03คนต้องแกเธอแล้ว
14:11พ่อหนูเอง
14:15พี่ชาย พี่ซ่อนตัวก่อนนะ เดี๋ยว
14:17ส่งเสียงเด็ดขาดแล้ว
14:19หนูจะปล่องพี่เอง
14:29ทำไมพ่อจะเปิดประตู
14:57เต่า จะปล่องพี่สุด
14:59ของพี่สุดยอด
14:59เจ้า จริงๆ
15:06เจ้า ข้า พี่คุ้มทุกคน
15:11ข้า ที่สุดยอด
15:12ข้า ที่สุดยอด
15:29ขอบคุณครับ
15:57หลังจากเข้าไปในป่าตะวัน
15:59ร้อน การเวลาก็ยุ่มเยืองไปหมด
16:05จะต้องรู้ให้ได้ว่ามันเกิดอะไรข
16:07ึ้นกันนะ
16:16ขอบคุณครับ
16:48ที่นี่จะต้องไม่ใช่ลูกความจร
16:49ิงแน่นอน
16:49ขอบคุณครับ
17:42พี่ชาย พี่ช่วยพาหนูไปเงียบเงี
17:45ยบได้ไหม
17:46ทำไมละ
18:13พี่ช่วยพวกเราแล้ว
18:23ขึ้นบันด้าย
18:47เดินขึ้นต่อไป
18:53ไปทางขวา
18:56ในกระเป่าเรียนมีพระพันคอ
18:57ที่แม่ถักให้
18:58ต้องเอาไปด้วย
19:02เดี๋ยวข้างพระจะตามมาแล้ว
19:09เดี๋ยวข้างพระเจ้า
Comments