00:00मी माजा दुख सुधा, दलभारात कुण्डला, आणि अत्यांत दिरान, अपले सगयन साथी भाहर पढ़ले, अखेरचा श्वास दे किलबारे मदेचा माधितर्स
00:14विसावला, बारा मनितला प्रत्ते जाडात, खुलात, पानात, रस्त्यात, शायत नदीचा इमारतित, दादा
00:25प्रत्तत परशाहें, मला सपना तही वाटलनो तो, की बारामधित ही पोटनोडनो फईल, दादा अजू नहीं आपले अतनाहीत, असा अजू नहीं
00:44वाटत नहीं, आणिये मला मानने नहीं, पन्ये नहीं तुम्चा और आनि माज हावर, फरस्
00:55आणिलाए, दादांचा जान ही केवल, माज ही माजा कुटुम्बाची, वयक्तिक आनि नहीं, तर बारामति महाराष्ट्र, आणि देशाची हानि जाली असला
01:09मुझला तरी वाउगठान नहीं, दादांचा छी बारामति मंजे, आई सार्खी होती, बारामति नहीं चा केवा
01:25नागरिक हा दादा साखी खरा पंडुरंग होता, बारामति करांची सेवा मंजे पंडुरंगाची सेवा, हास दादांचा विश्वास आनि आधार होता, बारामति
01:38महीं दादांचा श्वास होता, मनुनस त्यांचा अखेरचा श्वास देखिल बारेमति चा माधितर्स वि�
01:54पानात रस्त्यात शालेत नदिचा इमारतित दादांत स्परशा है त्या निर्जिव इमारतित इन बुल्नारी पान आणि फुल सुधास दादां चाठोनी ने
02:09रड़ता है
02:10बारामधिकरांच विकसा साथी अधरने दादांच स्वपन पूर्ण करने साथी
02:17मी माज़ दुख सुधा त्रधरत कुण्डल आणि अत्यंत दिरान आपले स्वपन साथी भाहर पड़ले
02:29मात्र मला हाधीर तुम्हां बारामधिकरांच बगुनच आला है तुम्सा प्रेम तुम्सा पाठिमबा तुम्ची साथ
02:43हीज माज़ी शक्तिया है फे पहलांदा मी नम्रपन एक बूल करते
02:51गेल्या पस्तिश छतिश वरशा मधे तुम्ही सब्यानी आदरनी आजित दादांना प्रचंद मदा दिकाने निवडूंदिले लाए
03:03दादांचा तर्मुल्यूने प्रत्यक बारामतिकर आपनच उमेद्वारा होत या भावने दादांची इन्दी ओड़नुक नहीं मीज हातात गेता सथ
03:14आदरनी आदरनी दादांचा मधा दिकेचे विक्रम मुणित काड़ले आपन सगयानी पहली लाए
03:22तुम्हा मताचा बोज्या माझाव रहे मुण मीचुविस तास काम करतो आशा दादा नहीं मिज मनाईचे
03:29आदरनी दादांचा माघारी कि पहलेज निवड़नुक आए त्यामोई एकिवर्ड निवड़नुक नहीं
03:39तर आदरनी दादांचा श्रद्धन्जली आरपन करनाची बारप्रत्यक बारमती कराला खरसंदियाए
03:48आदरनी पवरसाहबननी या बारमती लावी कसादा दृष्टि कोन दिला दादा ने त्यावर अपला कस्टन रंग भरले कोन्दन भरले
04:01यह बारामती जला फुलो ला जगवला नी जागतीक दरजा कड़े निला
04:08अपले बारामती जी प्रतिश घा
04:11जरा है कमे नर नहीं यह बारमती करना मी या पुडे है
04:17वच्चन देदे
04:22बारामती अलु की बाहर जागत ल चला बनावा
04:25सरवाद प्रगत तालुका बनावन, हे दादांच स्वपनन होता ही दादांची जिद्ध होती, एक ध्यास होता, दादाना बारमती एक जागदिक दरज्याचा
04:40शिहर बनमाईच होता,
04:41ये स्वपन पूर्ण होनाची उम्हेटर अस्तानाच, नेतिन तेन आपले तुन मेलं, अगरने दादा मंजे के वड़ एक व्यक्तिन होते, तो
04:53एक विचार होते, एक व्यवस्ता होते, लोग कल्यान कारी, लोग कल्यानाची खरी-खुरी, तड़मन होते, जो परेंद जिवा�
05:04आहे, तो परेंद बारमतिकरेंची सेवा करताच राहीन, ये शब्द तयानी खरेकेले, आनी आगदीश, शेवर्चा श्वासा परेंद, दादानची जागा कुनेच गिवुशकत
05:17ने, हे तरी वार सत्या अपले सगरना महित्या हे, पंत्यान चा विकासा चा विचारना पु
05:33देनार नहीं, दादाना सक्षिक खिवनस में तुम्हाला खेही वचन देते, माजा से जी केवल पार्थानी जय, हेस माजा कुटुम बनाई
05:44हे में पहलांदा ही मंटले होते, तर संबुन बारमति, हा माजा परिवारा हे, प्रत्याक बारमतिकर, माजा कुटुम बचा सदस्य
05:54आहे, या कुटुम बचावी का सदक्थी मी आयुश्यभर, जक्यत रहीं, हा शब्द माजा ही आहे, दादांचा अचानक जानन, अनेक कारेकरतेंचा
06:08मनोबल खचल, पनकाजी करूना का, एक कही कारेकरतेला वारावर सोड़नार नहीं,
06:17दादांचा जनता दरबार या पुड़े तस्साथ सुरू रहे, लोकांची काम होना, हिस दादांची खरीश्र दहन जलिया है, दादांचा जानन अंतर
06:29बारा मति मदे, अत्यनता अस्वस्तेते से वातावर होतों,
06:35आनेक जनानी आशा भावनया आजू नहीं, आशास भावना हैत, ग्यापारी, शेतकरी, उद्योजोग, तरूर, महिला, सगलेच, सगलेच, हवाल दिल जालेले होते,
06:49आने ते स्वाबाई एक सुद्धाय, मात्रम्यास ठाम पने सांगते, बारा मतिसा विकास, पुरुशार्
06:57नहीं, सुरू रहीं,
Comments