00:01Το διαγωνιστικό τμήμα Film Forward του 28ου Φεστιβάλ Δοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
00:06παρουσιάζει κάθε χρόνο ταινίες που αμφισβητούν τις συμβάσεις
00:08και αρθρώνουν μια νέα και τολμηρή κυρματογραφική γλώσσα.
00:11Φέτος το κοινό είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει 10 ταινίες.
00:14Τρεις από αυτές ήταν ελληνικές.
00:15Η Χριστιανά Χειράνα Γνωστάκη κέρδισε τον Χρυσό Αλέξανδρο του τμήματος
00:19για το ποιητικό ντοκιμαντέρ της Dear Future.
00:21Στο επίκεντρο της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας της βρίσκεται το θέμα του αρχείου
00:25και τι επιλέγουμε να διατηρήσουμε στη συλλογική μας μνήμη.
00:28Η σκηνοθέτης επισχέφθηκε αρχαία και συλλογές σε διάφορα μέρη του κόσμου
00:32για να μελετήσει τι κρατάμε και τι εντός εισαγωγικών ξεχνάμε
00:35αναδεικνύοντας διαφορετικές πτυχές της αρχαιακής πρακτικής και της αρχαιοθέτησης.
00:41Στο ντοκιμαντέρ Άλογο και Αναβάτης του Παναγιώτη Ευαγγελίδη
00:44παρακολουθούμε την τριήμερη συνάντηση δύο ανθρώπων
00:47σε ένα ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης μέσα στον καύσωνα του Ιουλίου.
00:50Η Σίλβια και ο Γιάννης Μιλάνε αστείευονται, κοιτάζουν, ξαφνιάζονται, κάνουν έρωτα.
00:54Μέσα στο μικρό δωμάτι έχουν φτιάξει το δικό τους προσωρινό κουκούλι.
00:58Ο σκηνοθέτης ρίχνει μια ομοί, αφοπλιστική ματιά
01:01στη σεξουαλική ζωή των ανάπηρων ατόμων
01:03ταρακουνώντας το θεατή με ένα δύσκολο θέαμα
01:05που είναι όμως ταυτόχρονα συγκινητικό και βαθιά πολιτικό
01:08και αφορά ανθρώπους της διπλάνης πόρτας.
01:12Κατεμέ δεν υπάρχει καμία διαφοροποίηση ανάμεσα στους ανθρώπους.
01:17Και η σεξουαλικότητα και το σώμα και η ψυχή
01:21είναι μια μεγάλη σκάλα και ο καθένας μας είναι στο τάδες καλή, στο δίνας καλή.
01:26Μπορεί να φύγει από αυτό το σκαλή, να ανέβει παραπάνω, να ανέβει και παρακάτω, να αλλάξει, να πάει δίπλα κτλ.
01:32Οπότε αυτές είναι οι κατηγοριοποιήσεις μιας συντηρητικής κοινωνίας και πατριορχικής βέβαια
01:37η οποία έχει πρότυπα για το πώς πρέπει να είναι ο σεξ, πώς πρέπει να είναι οι άνθρωποι, τι πρέπει
01:42να τους αρέσει
01:43πώς πρέπει να τους αρέσει, πώς πρέπει να το κάνουν κτλ.
01:46Οπότε εγώ δεν κάνω θεματικές ταινίες, δηλαδή δεν είναι μια ταινία για την αναπηρία.
01:51Δεν μου ταιριάζουν οι θεματικές ταινίες.
01:55Αυτό όμως που κάνω είναι πορτρέτ ανθρώπων, ένα ανθρωποκεντρικό σινεμά
02:00και εκεί θα δείξω όσο το δυνατόν περισσότερο όλες τις πλευρές του χαρακτήρα μου.
02:07Και μία πλευρά του χαρακτήρα του Γιάννη ή της κατάστασής του της υπαρξιακής
02:13είναι ότι είναι αυτό που η ιατρική ονομάζει τετραπληγία.
02:17Είναι τετραπληγικός και γενετήστε.
02:21Στις ιστορίες ενός ψέματος, η Όλια Βεριοπούλου μαθαίνει ότι μια παιδική της φίλη είναι άρρωστη.
02:27Οι γιατροί και οι οικογένειά της της το κρύβουν
02:29και έτσι πρέπει και η σκηνοθέτρια με τη σειρά της να το κρατήσει μυστικό.
02:33Με αυτήν ακριβώς την αφορμή κάνει αυτό το δοκιμαντέρ που εστιάζει στο πόσο ηθικό είναι ένας ασθενής
02:38να μην γνωρίζει την κατάσταση της υγείας του.
02:41Γιατί οι γιατροί λένε ψέματα ή αποκρύπτουν την αλήθεια
02:44και ποια είναι η πραγματική σχέση γιατρού και ασθενή.
02:47Πρωταγωνιστές είναι ο μπαμπάς της αλλά και πρόσωπο από το οικείο περιβάλλον της που είναι γιατροί.
02:51Όλοι μαζί θα προσπαθήσουν με ειλικρίνη, ευαισθησία και χιούμορ
02:54να αποκαλύψουν διάφορες πτυχές αυτού του δύσκολου θέματος.
02:59Δεν ήθελα με τίποτα να δώσω απαντήσεις.
03:03Αυτό που με ενδιέφερε ήταν πραγματικά το ψάξιμο.
03:05Αν και ανακάλυψα κάτι, υπήρχε μία ανακάλυψη που είναι ότι τελικά αυτό που φοβόμαστε να πούμε δεν είναι τόσο η
03:12ασθένεια
03:14όσο ο ορίζοντας του τέλους.
03:17Και βίνει ακριβώς στην Ελλάδα κυρίως η αρρώστια και κυρίως ο καρκίνος είναι συχνά συνδεδεμένος,
03:25είναι ταμπού και είναι συχνά συνδεδεμένος με το τέλος.
03:28Οπότε κατά μία έννοια γι' αυτό έχει μεταδοπηθεί και το πόσο δεν μπορούμε να ονομάσουμε την ασθένεια.
03:34Αλλά στην τραγματικότητα αυτό που μπορούμε να πούμε δεν είναι τόσο η ασθένεια,
03:37είναι πιο πολύ αυτός ο ορίζοντας του τέλους.
03:40Η ταινία μου έκανε εμένα να αλλάξω πάρα πολύ.
03:43Έκανε και τη σχέση με τον μπαμπά μου να αλλάξει πάρα πολύ.
03:47Και εγώ λέω τι μπορεί κανείς να ζητήσει παραπάνω από μία ταινία, τον κιματογράφο,
03:51από το να έρθει και να μετατοπίσει ακόμα και τα ίδια τα υποκείμενα.
03:55Και κάτι που έμαθα πραγματικά και που είναι πολύ σημαντικό για μένα είναι ότι μέσα από το χιούμορ,
04:01το οποίο μπορεί να έχει μία άλλη μορφή βίας βέβαια,
04:04ότι είναι βασικά ο μόνος τρόπος προσέγγισης της ζωής
04:08και ότι ουσιαστικά το μόνο που μας μένει είναι να κοροϊδεύουμε όσο μπορούμε ακόμα και το θάνατο.
04:18Το μυαλό σου πάει πάντα στο χειρότερο και όχι στο καλύτερο σενάριο.
Comments