- 1 day ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00:01รายการนี้มีคำมัญญายภาษาไ
00:00:03ทย
00:00:54สถานเก็บสบรายยาต
00:01:18ใต้เท้าที่นี่แหละ
00:01:22สบของอดีตในอำเภออยู่ด้านใ
00:01:26นนี้แหละ
00:01:28แหละ
00:01:29เฮ้!
00:02:02แต่เท้า ข้าว่าพวกเรากลับกั
00:02:06นเธอ
00:02:08กลัวอะไร มีข้าอยู่จะยันจะกลั
00:02:11วอะไร
00:02:15เส้น
00:02:27แต่เท้า
00:02:29ท่านฟังสิ
00:02:30โง
00:02:40ตะกดหาพระแสงอะไร
00:02:44ไปกัน
00:02:49แต่เท้า ดูนี่สิ
00:02:55สภาพสบอนาษเช่นนี้
00:02:57น้ำเพื่อถูกงูยักษ์กัดต
00:02:58าจริงๆหรือ?
00:03:00จริงแทนอน
00:03:02งูยักษ์นั่น สีสะใหญ่ขนา
00:03:04ดนี้
00:03:05ดวงตา เหมือนสัตว์ตลาดยั
00:03:07กษ์
00:03:26เที่ยงตรงปล่าหาร
00:03:27น้ำพรวจ
00:03:41น้ำพรวจ
00:04:20ฟ้ามือพิชิตมังกรสอง
00:04:22ยุคราชวงชิง
00:04:24ในอำเภอร์หลินเจียงทั้งส
00:04:25องสมัย
00:04:26ทุกงู้ยักษ์สังหารอย่างต่
00:04:28อเนื่อง
00:04:28เรื่องนี้ได้สะเถอร์ไปถึงเมือง
00:04:30หลวง
00:04:32มาผ้าสบุดสบุดใหม่เลย pale
00:04:36ปหลังคือร์นอง
00:04:39ตอนนี้ทั้งสังได้
00:04:40รับแม่ลบอัญธิยัง
00:04:51เป็นหัวมาแล้ว
00:04:511. ทันหัวมาแล้ว
00:04:54อะไรเนาะ
00:04:56ลีกไป smith
00:04:58แสงขวางข้างข้า
00:04:59ดีร้อยแล้ว
00:05:02แบนเธวลูกแล้ว
00:05:04ขอมุทธี
00:05:07พุ๊กจะไปมองลูกวิดี
00:05:09ยุด
00:05:13สู้ชาติ
00:05:14ยินดีที่ได้พบ
00:05:16เจ้ากล่ามายุ่งเรื่องของข้า
00:05:18หรัก
00:05:19โหปิง เจ้ากระทำเรื่องชั่วช้ามา
00:05:22กมาย
00:05:22วันนี้ ข้าจะไปตัวแทนล่าชว
00:05:24งชิง
00:05:25ตัวแทนห้องเต้ สำเร็จโทษเจ
00:05:27้า
00:05:32ดูสิว่าเจ้าจะลงโทษข้ายั
00:05:34งไง
00:05:39จับพวกนางกลับมาให้หมด
00:05:59เฮ้ย
00:06:08เมนางอย่าดิกรู้ มีพี่ซาลอยู่
00:06:13เฮ้ย
00:06:13เฮ้ย
00:06:13เร็ว
00:06:28Again
00:06:29เฮ้ย
00:06:40เซ朝น
00:06:41เต้ย
00:06:41ไป!
00:06:43เฮ้!
00:06:45เฮ้!
00:06:46เฮ้!
00:06:47เฮ้!
00:06:48เฮ้!
00:06:50อัดท่าน...
00:06:51คนนี้ค่าจัดการ เจ้าไปทางนั้น
00:06:53- เจ้าไปวางตัวด้วย
00:06:57วางใจได้
00:06:59เจ้าหนู...
00:07:00ปูซานของเจ้า เทีย เฉียวซานมาแล
00:07:03้ว
00:07:04เฮ้!
00:07:09อัดท่าน!
00:07:12รีบมาช่วยข้าที
00:07:41รีบมาช่วยข้าที
00:08:22อัชาญ คนพูดนี้ทำเรื่องชั่วช้
00:08:24าไว้น้ำให้ท่วน บีปันคั
00:08:25บสตีให้เป็นนางโรม
00:08:26ได้ยินมาว่าสตีมากมายในหอ
00:08:27อีชุนถูกเขาพาเข้าไปทั้งน
00:08:28ั้น
00:08:29ทำไมเจ้ารู้เรื่องหออีชุนดีขน
00:08:30าดนั้น แขกประจําใช่ไหม
00:08:33ไม่ใช่ อัชาญเจ้าพูดจากตรง
00:08:36ไปตรงมาแบบนี้ไม่ได้
00:08:37ดูเจ้าซิ รับตำแหน่งพระรา
00:08:39ชธานจากห้องเต้
00:08:40ได้เงินมาไม่น้อยละซิ
00:08:41วันนี้เจ้าถูกเรียกตัวกลับ
00:08:42วังอีก
00:08:43งั้นเจ้ากลับเป็นโอครักต์
00:08:44และสาพระองค์ที่ล่ำรวยที่สุ
00:08:45ดแล้ว
00:08:46เจ้าว่าเจ้ารัมรวยขนาดนี้
00:08:48ไม่พาเพื่อนไป literally เที่ยวหออี่ชุน
00:08:49สึกหน่อยเหรอ
00:08:49สะ Olympicắcวัน เอาแต่คิดอะไรอยู่
00:08:52หออี่ชุน
00:09:01ข้าจะไปสถาที่แบบนั้นได้ยั
00:09:23งไง
00:09:23หายถูเข้าว่าอยู่เป็นเพื่อนท่
00:09:24านนะ
00:09:28เซียวลัน
00:09:33เซียวลัน
00:09:34ขูดได้กัน
00:09:35เพราะท่านเขาได้ทำคดี ลีกไป
00:09:37เข้าไปไม่ได้
00:09:41อัธาน
00:09:48ทำไมสิตีกันอีกแล้ว
00:09:55เซียวลัน
00:09:58เซียวลัน
00:10:12ขอฟ้าบาทเจ้าสูกชาติบั
00:10:14งอาจนะ
00:10:16เจ้าสระเลวสองคน
00:10:18ทำค่าเสียเรื่องอยู่เรื่อยไป
00:10:20ฟ้าบาท
00:10:22กรมอมก็ไม่ทราบว่าพระองค
00:10:24์จะเสร็จมาเยือนที่นี่
00:10:24จะบอกพวกเจ้าให้นะ
00:10:26เรื่องในวันนี้
00:10:27ห้ามพูดได้แพร่งพลายออกไป
00:10:28เซียวลัน
00:10:29เรื่องนี้
00:10:31ไม่แพร่งพลายออกไปก็ได้
00:10:33ขอแค่ฟาบาท
00:10:34พอรับปาทเงื่อนไขเล็ก ๆ ของพ
00:10:37วกเรา
00:10:38เรามะ
00:10:39ขอฟ้าบาท
00:10:41มอบไม้ขดีใหญ่
00:10:42ให้พวกเรา
00:10:44ช่วงเวลานี้
00:10:45พวกเราออกแต่จับกัวขมวลตกต
00:10:46อยอยู่ในเมืองหลวง
00:10:48ไม่ก็
00:10:48ช่วยองค์หญิงตามหาหมาแมว
00:10:50เป็นแบบนี้ต่อไป
00:10:52พวกเราก็ขายหน้าตายพอดี
00:10:53ถูกแล้วฟ้าบาท
00:10:56ให้ค่ะคิвинดดูก่อน
00:11:00พότεเพื่อนเถีย
00:11:05จะว่าถ้าเมืองหลวงเกิดเรื่อง
00:11:06อะไรขึ้นมา
00:11:07ที่ไหนปล่อยขาวหลือได้ไว้
00:11:09ที่สุด
00:11:10ก็ที่นี้ยังไง
00:11:11หออี่ชุน
00:11:12ใช่
00:11:14เก่งมาก
00:11:14แน่นอนอยู่แล้ว
00:11:16textbookуг Lean ไม่หญิงในหออี่ชุนรู้
00:11:18ว่า
00:11:18ห้องเต้ประครับอยู่ที่นี่
00:11:24ข้าตกลงก็ได้
00:11:27แต่ว่า พวกเจ้าต้องยอมรับเง
00:11:30ินไขของข้าข้อหนึ่ง
00:11:31ประบาทรับสั่งมาเลย
00:11:34ท่อมตน
00:11:36ท่อมตน
00:11:37จะต้องท่อมตน
00:11:38ใช่
00:11:44ไปเรียก รวมตัวขุนนาง มาให้ข
00:11:47้าเดี๋ยวเนี่ย
00:11:48อื้อ
00:11:51ขออี่ชุน
00:11:56โอ cyber
00:12:02วังเจ้าดูสิ
00:12:04ใต้โค่อย่าง ใต้โค่จูม
00:12:07พวกเขามาหรือย่าง
00:12:08besoinกำลังกันหรือย่าง
00:12:09นาย intimate
00:12:09ใต้โค่าอย่างวันนี้ishingว้างมาท
00:12:10ี่แน่ ρ้อ
00:12:11er
00:12:11งั้นมีสุดข้า
00:12:12ใต้โค่าอย่างท้านมาอีกแล้ว
00:12:15Leave us
00:12:16ชื่อน เมื่อนาสร้านรม
00:12:26ทุกท่านลุกขึ้นเทิด
00:12:28ขอบคับไทยฟาบาท
00:12:29วันนี้ค่าปรอมตัวมาตรวจห
00:12:32ออี้ชุนกธันหัน
00:12:35แต่กลับพบว่า
00:12:37คุณนางใหญ่สองท่านกำลังเสบ
00:12:39สุกอยู่ที่นี่
00:12:40อ้าทุกท่านคิดว่า
00:12:43ค่าคุณจะลงโทษพวกเขายังไง
00:12:45ดี
00:12:46ทูนฝ้าบาด ลงโทดพวกเขา
00:12:49ถ้าทุนความสะอาดสุขา muscles ใ
00:12:50น Kelsey เป็นเวลา 1 เดือน
00:12:54ทูนฝ้าบาด พักตี้หนูในมื
00:12:55อง色 Culture แพงริด
00:12:57ทางพวกเขาไปจับหนูในมืองรกให
00:12:59้บท
00:13:01ท premiเวลิดที่หลินเจียบประกต
00:13:03ิงุยักษ anos
00:13:04ทำไมได้อำหนังสองกอดทße กดับ
00:13:06achievingคืนера
00:13:06ทั้งพวกเขาไปตัวสอบข Bianita
00:13:07ดี 言ques Grill
00:13:14รรับบัญชา
00:13:23ออกเดินทางทันธี
00:13:26โจ้ะ โจ้ะ โจ้ะ
00:13:27อาชาน หลินนเจียงอยู่ไกลไหม
00:13:31ข้าไม่ได้พบเงินแล้วเสื้อผ
00:13:32้าติดตัวมามาร่างนัก
00:13:33ไม่ไง ไม่ไกล ภาบาดตด้วยเชล
00:13:37gers
00:14:07ลินเตียม
00:14:07มีสระเปราวลูกเดียว
00:14:09พอคา่าจะพออีก
00:14:22ขอขออบคุณ ขอคุณมากเลย
00:14:31ขอขออีกขออีกขออีก หิว
00:14:33มาก อร่อยมากเลย
00:14:35มีสราปราวกินจริงๆด้วย
00:14:36ขอขอบคุณ
00:14:43นึกไม่ถึงว่าบนโลก จะมีผ
00:14:46ู้ที่รูปถองงดงามเท่นนี้
00:14:50โอ้ โอ้ โอ้
00:14:52เฮ้ย
00:15:15เฮ้ย
00:15:16อาท่าน มีคนแย่งสระปาวของข
00:15:18้า
00:15:21หยุดน้า
00:15:21หยุดน้า
00:15:23หยุดน้า
00:15:25หยุดน้า
00:15:28อยุดน้า
00:15:30มีตาร์ไเต importantly
00:15:32หยุดน้า
00:16:07หน่อย
00:16:07ประมูก พวกเขาจะตีค่ะ
00:16:09หยุดนะ อย่าได้ อย่าได้
00:16:17เฮ้ ฮ้ ยาล่ะ อย่าไหน
00:16:19เฮ่อเตียวิ่งแล้ว เข้า
00:16:21รับมา
00:16:24วิ่งไปไหน
00:16:25อย่าไหน
00:16:26โหย ไปไหนแล้ว
00:16:29ข้าไม่รู้
00:16:31พวกเขาไปทั้งนั้น
00:16:32เอาไหน อยากไป
00:16:37พอทั้งเห็นพวกนี้
00:16:39ในที่สุดก็สลัดพ้นสักท
00:16:40ี
00:16:41ไหม ไป
00:16:43เฮ้
00:16:47ไปโดนดูทางนี้
00:16:51จะไปนาย
00:17:19โอ๊ย
00:17:19โอ๊ย
00:17:20อืม คือ
00:17:24โอ๊ย
00:17:28ถ้าสองท่านฝีมือไม่เรียว
00:17:34ขาด้อยประมุคพักยาจกเกีย
00:17:36วป่า
00:17:38พวกท่านเป็นใครกัน
00:17:40ประมุคสอยตาแหลมคม
00:17:42พวกเรามาจับเมือ
00:17:44พวกเราคือจอมยุตกยากที่ผ่าน
00:17:46มาทางนี้
00:17:48เมื่อกี้อยากจะถามน้องเขาว่า
00:17:49จะเข้าร่วมพักยาจกยังไง
00:17:51ดูสิเธอให้เป็นเรื่องใหญ่เช่น
00:17:52นี้
00:17:53พวกเจ้าอยากเขาร่วมพักยาจกข
00:17:55องเรา
00:17:55ใช่อีกสิ
00:17:57โอ๊ย
00:18:00นี่
00:18:01อยากที่ว่าทั่วทั้งสีสมุตร
00:18:03ล้วนเป็นมิดยอมเสียอันต
00:18:04รายเพื่อเพื่อนพอง
00:18:06ตั้งแต่นี้ไป
00:18:08พวกเจ้ากับเป็นคนของ พักฉุวา
00:18:10จกแล้ว
00:18:13ขอบคุณประมุคที่เมตร
00:18:14เอ้ย ฮョนาชี้ เอ้ยมะด avail of the night
00:18:17มาลองเทอเบียนพวกเขาสองคน พี่ด้
00:18:18องตามค่ามา
00:18:1942 อยู่นี่ ลงเทียนให้พวกเขา ได้
00:18:27เสียจิ้นกัง ลงเทียนให้พวก
00:18:29เขา
00:18:30พวกเจ้าสองคนตามค่าไปลงเท ya
00:18:32มามา ทรงมา สรงมา
00:18:38ไอ้ย้า อ่า มา
00:18:42นี่คือตฐานที่ของพี่น้อพัก
00:18:44ยาจกเรา
00:18:46เออ พวกเจ้าพักได้ตามสบายนะ
00:18:49พักก่อนก่อน พวกนี้อีกตื่นมา
00:18:51เริ่มงานนะ
00:18:52เฮ้อเอาเชิญนะ
00:18:53เอาเร็วข้าว เร็วข้าว อีกส
00:19:02่งมา
00:19:03แค่แค่สบัดมือทีเดียว
00:19:06สวบ ลมเป็นกอง
00:19:09หันกลับไปดู ไอ้ย้า ยังเห
00:19:12ลืออีกคน
00:19:13ข้าใช้วิชาพลังก้าวสุร
00:19:14ยันที่สาบศูนย์ไปนาน
00:19:16ข้าออกแรงเตะ ฟิ้ว คนพูดนั้
00:19:18นกระเด็นออกไปสิบคนลี้
00:19:20เล่นระบางล่ะ น้องบักชดไม้เข
00:19:22้าเหรอถูก
00:19:23เก้าเชื่อค่ะ เร็วยังล่ะ
00:19:24ดูทางหน่อย ดูทางหน่อย
00:19:26จริง จริง จริง
00:19:27เจ้าไม่เชื่อกันอะไรเลย
00:19:28นี่คือเชื่อว่า การอมเผอที่เจ
00:19:29้าตามหาอยู่ไง
00:19:34ตัดสินอย่างยุติธรรม
00:19:35เราจะตัดแก้cip ห้ามที่สุด
00:19:59alsoเอด้า ชีวิต
00:20:21อาชาณ ทำไมพวกเราต้องเข้ารวมพั
00:20:24กยาจก ทำไมเจ้าไม่เปิดเผื้นส
00:20:26ถานะ
00:20:27อย่างน้อยเจ้าก็เป็นซูชาณที่
00:20:28โดงดังในเมืองหลวง แม้แต่
00:20:30ประมูกเฉียว ก็ต้องเห็นแก่
00:20:31หน้าเจ้า
00:20:33เพิ่ม เป็นขอฐานไม่ดีตรงไหน
00:20:35เมื่อก่อนใช่ว่าจะไม่เคยเป็น
00:20:37ดีตรงไหนกัน
00:20:41เมื่อเจ้าอยู่ในสถาน่าต่ำต้
00:20:42อย ถึงมีโอกาสได้มองเห็นข้อ
00:20:44ธุจิงของเรื่องเรา
00:20:48ก็ได้แล้วจะทำยังไงต่อ
00:20:52ชัณ pelun
00:20:54ทุกที่альнойภาพ Four
00:20:55คนตายไปตั้งนั้นแล้วยังจะชั удив Les
00:20:57มันทึกแหงทามชิงกล่าวว
00:21:00่าคนตาย
00:21:05ก็พูดได้
00:21:24มองด้วยตาแล้ว
00:21:25คนผู้นี้ไม่มีบาทแพลบนว่าน
00:21:27สีหน้าตื่นตระนก
00:21:29ก่อนตายต้องได้รับความตื่นต
00:21:31กใจ
00:21:36ดมด้วยกลิ่นแล้ว
00:21:44มีกลิ่นประหลาดบางอย่าง
00:21:46พูดตายเคยสัมผัสกับวดถู
00:21:48กที่เกี่ยวข้องกับยาก่อนตาย
00:21:50อืม
00:22:06จากการสัมผัสแล้ว
00:22:08ว่าด้างกายแข็งทื่นไปทั้งต
00:22:09ัว
00:22:10กลามเนื้อตึงไปทั่วด้าง
00:22:12ยิ่งยืนยันได้ว่าตกใจต
00:22:15าย
00:22:22จากการชิมด้วยลิ่นแล้ว
00:22:25ผู้ตายไม่ได้อาบน้ำมากว่าคร
00:22:27ึ่งเดือนแล้ว
00:22:27โอ้ย
00:22:29ฮะ
00:22:30ผู้ได้กัน
00:22:32คิดจะหนีเหรอ
00:22:33เข้าไปตามเอง
00:22:42ขอเกี่ยว
00:22:43ขอีก
00:22:46ขอีก
00:22:47ขอบคุณ
00:23:09จะเป็นอะไรไหม
00:23:11ไม่เป็นไร
00:23:25เส้น
00:23:40รอดมาได้เพราะช่วงช่วยจริ
00:23:52ง intuitive
00:23:53ชีวิตที่ eleer áreas haric
00:23:54กันชาติมงำätta
00:23:55อะท่านข้าตัดสินใจแล้ว ข้
00:23:57าจะเริ่มต้นวางแผนชีวิตให
00:23:59ม่ 1 ข้าisto
00:24:01พี่ฉายพี่สาทุกท่านแม่ตาหน
00:24:03่อย arrested
00:24:05สีสมุตรวนเป็นพี่น้องพวกท
00:24:07่านทำทานหน่อยถ task
00:24:09ถ้าไม่มีเงินให้จริง ๆ ให้ส
00:24:11ลับเบา
00:24:11สลับเบา
00:24:16ไม่ที่ มีอะไร eta ne ชอบคุตร
00:24:20เพื่อเผียบของเราไปกลาบห Oh my grandmother
00:24:23เอาไปไหนแล้ว
00:24:25ไอ้นี่ไม่เคยทำให้จริงจังแล
00:24:26้วสั้นเลย
00:24:28เฮ้ย
00:24:43เพราะท่านคนเดียว
00:24:48ข้าตายไปเสียจะยังดีกว่า
00:25:13เหตุไหนไม่น่างต้องทำเลือกโงข
00:25:15าวเช่นนี้
00:25:16พระชาที่เทพงโงยักษ์จะรัก
00:25:19ษาขาที่พี่กันของเขาให้หายได
00:25:20้
00:25:21แต่ตอนนี่ค่あของพ่า ไม่เพียง
00:25:23รักษาไม่หาย แต่คนก็หายไปด้วย
00:25:26ทุกคนต่างเกลาว towข้าถูกแท
00:25:28บงงยักษ์กับไปสังหาร
00:25:30ตอนนี้ ที่บ้านก็เหลือแค่ค่
00:25:33าคนเดียว ค่าก็ไม่อยากมีชีวิ
00:25:36ตอยู่แล้ว
00:25:38แม่นัง หวางใจเถอะ ให้ไปน่าท
00:25:41ี่ค่าเอง
00:25:42ค่าจะต้องสื่อผ้าบอดแสของ
00:25:43พ่อ Eve checks
00:25:45เจ้าน่ะหรือ
00:25:48มั่นัง์
00:25:50ค่าคือราชองขารักของห้องเต
00:25:52้ปัจจุบัน
00:25:53ข้ามาที่นี่เพื่อตลอดสอบคด
00:26:01ีงูยักษ์สังหารคน
00:26:03หากท่านเป็นumbleกนนางจริงก็ต้
00:26:05องช่วยค่าตามหาท่านพ่อให้พ
00:26:06บ
00:26:06ให้ไปหนาที่ค่า 199對 Greek
00:26:11ท่านกล่าวมะเติด
00:26:18อย่าทำเรื่องโงกเขาอีกล่ะ
00:26:24ไม่ทราบว่าคุณชายชื่อแซ้
00:26:26อะไร
00:26:28สู..ฉัน
00:26:32ขอบคุณคุณชายสู้
00:26:38ไม่ทราบว่าไม่นางชื่ออะไร
00:26:43ขอบคุณชื่อชุนเสียว
00:26:46อ่ะ
00:26:54ชุนเสียว
00:27:25เจ้าทำอะไร
00:27:27เฮ้ย
00:27:28เฮ้ย
00:27:29เฮ้ย
00:27:33มิเจ้าทำอะไร
00:27:47เฮ้ย
00:27:48ไม่เหนียง
00:27:49พวกเราไม่ได้สั่งสละเปาแบบนี้
00:27:52พวกข้าอยากได้สละเปาของเจ้า
00:27:54เฮ้ย
00:27:57เฮ้ย
00:27:57มานี่สิ
00:27:59เฮ้ย
00:28:00อ่าะ
00:28:10อ่ะ
00:28:11นี่ ยืด
00:28:12โอ้ย
00:28:18โอ้ย โอ้ย
00:28:28เลยเลยเลย
00:28:29ออ้อย
00:28:31โอ้...โอ้ย
00:28:33โอ้ย...จำยุด
00:28:34ผิดไปแล้ว ผิดไปแล้ว
00:28:35ยังไม่รีบไป ผิดไปแล้ว
00:28:37ไป เดี๋ยวไป
00:28:41แย่
00:29:19เจ้าบ่าไปแล้วนึกไง
00:29:20ไม่ใช่ อาท่าน ทำไมถึงเป็นเจ้า
00:29:22เมื่อกี้เป็น...
00:29:31ไปได้แล้ว
00:29:33ข้าจะมาหาเจ้าใหม่นะ
00:29:41ประมุค สายหลูเขาเป็นอะไรไป
00:29:44ไอ้ยา ข้าก็ไม่รู้ว่าเขาเป็
00:29:49นอะไรไป
00:29:52มาได้พอดี เพื่อทั้งสอง พวกเจอมา
00:29:54จากเมืองหลวง
00:29:55คือหินการเช่นนี้ไหม
00:29:59เฮ้ย สายหลู ดูดิ สายหลู
00:30:06เหมือนจะโดดพิษ โดนพิษ
00:30:09เผื่อเจ้าในทรุค ถ้าว่าเหม
00:30:10ือนโดดคุณสัย
00:30:10หลูดสัย
00:30:14ยาลูกรอน
00:30:16จะสิ้น ใครจะโดนะคะ
00:30:17Spin
00:30:18เข้าหมายถึงยาสำหรับกิน
00:30:20ฮะอุศ fotograf Там ยาลูกรอนอะไรกัน
00:30:23ยาลูกยักส์
00:30:24กลางวันให้คนกระบไว่กลางคื
00:30:26นกินยาลูกรอน
00:30:28กินยาลูกรอน transmit
00:30:29ค่ะ ค่าจะได้พบเทพบงูยัก โ
00:30:33ฮ
00:30:34เทพงูยักส์
00:30:38ควาง เงิน
00:30:41pose for evidence
00:30:41เจ้า สะหาย ลู partnership with him
00:30:45เจ้าพูดว่าอะไรอ่า
00:30:47ห topping เหตีมา นี่ไว้ πο้าằมคราม
00:30:49สะหาย ลู
00:30:57ประมุ komtเฉียว
00:30:59พวกเราไปที่วันห Baptist เดี๋ยวก็ดู
00:31:01เอง
00:31:04เสียงงั้นต่อได้เพื่อนพรอง
00:31:06ไปกัน
00:31:08วัดงูยัก
00:31:20ประมูกเฉียว
00:31:22ให้ข้ายยืมหนึ่งตำลึง
00:31:23ไม่ให้ยืม
00:31:26เพื่อความจริงนะ
00:31:30เสียอันตรายเพื่อสะหายหลู
00:31:31เหงื่อยเอาก็เอา
00:31:33โทร
00:31:37โอ โอ โอฟ
00:31:48สวัสดี
00:32:28คิดฉันหนีเหรอ
00:32:30อ่อทานน้อย ต่าลงมือกับพู
00:32:34ดเจ้าหรือ
00:32:36ต่าลงมือกับพักยาจุขข้
00:32:38า ขนค่าเจ้า
00:32:47ข้าจะลงมือกว่าท…ข้าจะถ้
00:32:52าได้ based on the смерть
00:32:52ข้าจะลงมือทวงความยุติธ
00:32:53รรมแค่รวม
00:32:56CC ...นี่иты Rica
00:32:57ตัดสินยุติธรรม
00:33:00บอกมา ใครเป็นผู้บงกาน
00:33:03ขอยาปร่อ ขอสนานเหนDER
00:33:06จะจะตัวสูงส่งอีก
00:33:07นี่ค่ะ
00:33:08เอ้ย อาทาน อาทาน
00:33:11อย่าวุวาม จัดการกับคนแบบน
00:33:13ี้ต้องใช้วิธีการ
00:33:14ดูข้าให้ดี
00:33:21พี่ชาย
00:33:22ใครเป็นผู้บองการอยู่เบื้องหลาง
00:33:24ไม่รู้
00:33:25ไม่รู้ใช่ไหม
00:33:29ดูสิว่านี่คืออะไร
00:33:31ถ้าเจ้ายังไม่พูด
00:33:32ข้าจะส่งเจ้าไปสวยส่งในประ
00:33:34โลก
00:33:34ข้าพูด ข้าพูด
00:33:37นี่ก็คือ
00:33:41สิ้นลมแล้ว ข้าจะไปตาม
00:33:52ช่างเธอ
00:33:59เกิดอะไรขึ้น เสียงอะไรกัน
00:34:13ตอนนี้ค่าเข้าใจแล้ว
00:34:15ทำไมพวกเจ้าสองคนถึงได้รีบร้
00:34:16อน
00:34:16มาสอบสวนเจ้าคนขายยาปร้อม
00:34:18นี่
00:34:18ที่แท้พวกเจ้าก็คือผู้อยู่เบื
00:34:19้องหลัง
00:34:20ดูว่าค่าจะจัดการพวกเจ้ายั
00:34:22งไง
00:34:22ทุกคนลุย
00:34:23เจ้าก่อน
00:34:24ไอ้ยาประมุก เขาตายแล้ว
00:34:28ตายแล้ว
00:34:38เกิดอะไรขึ้น
00:34:41ประมุกเฉียว
00:34:42เขาถูกสังหาร
00:34:44คนร้ายหนีไป
00:34:45พักยาจกของเราคุ้บกันแน่
00:34:47นหา
00:34:47คนนอกเขามาไม่ได้หรือ
00:34:49มีโอกาสไม่ที่จะเป็นคนในพัก
00:34:50ยาจกเอง
00:34:51เจ้ากล่าพูดแล้วไหล
00:35:04คนตายในมือพวกเจ้า
00:35:07ข้าไม่เอาความ
00:35:10แต่พวกเจ้าใส่ร้ายพีนอภัก
00:35:11ยาจกของเรา
00:35:13ยอมไม่ได้
00:35:15กวกเราลงเมื่อ
00:35:16ลุย
00:35:25เธอร์ เจ้าหนีไปก่อน
00:35:40เธอร์ หยุด
00:35:56เธอร์ อ่าท่านหนีเร็ว
00:35:58เธอร์ อ่าท่านหนีเร็ว
00:35:58เธอ ตามไป
00:36:01อ่า ไป
00:36:02กวดหมายดั่งผู้เขา
00:36:12อาชาติ พวกขอทานตามมาอีกแล้
00:36:14ว เจ้ารีบหาวิธีเร็วเข้า
00:36:23ไปไหนแล้ว ไปดูสิ ทางนี้
00:36:27นี่ นี่ นี่
00:36:46เย้ อาว
00:36:47เห้ย
00:36:54เร็วเข้า ใส่ลงเท้า ยังเดิน
00:37:01ตามคุณเท้าป่าไม่ทันอีก
00:37:04เจ้า!
00:37:06เอ่...ข้าเอง
00:37:08ข้าบอกว่าจะไปหาเจ้า
00:37:09นึงไม่ถึงว่าจะพบกันเร็ว
00:37:10ขนาดนี้
00:37:11เพราะเรามีวัสนาตอกกันจริ
00:37:13งๆ
00:37:14เรื่อยคุยได้แล้ว
00:37:15เดี๋ยวก็ดัวร่ายตามทันหลอก
00:37:17ทันนั้น ต้องมาขันแล้วจริงๆ
00:37:19chester ไป! เดียวกิด!
00:37:22เฮ้ย!
00:37:23จะพาพวกเราไปไหน
00:37:36อิยะ ขาดนึกออกแล้ว คนผู้นี้
00:37:41ก็คือแม่นางที่ให้สระเป๋าก
00:37:42ับพวกเราสินะ
00:37:44ไม่สร้าวว่า แม่นางเชื่ออะไรเห
00:37:46รอ
00:37:53แม่นางที่จิตใจดีเช่นนี้ เสี
00:37:56ยดายที่เป็นใบ้
00:37:59คนใบ้อะไรกัน นาก็แค่ไม่มีเสี
00:38:02ยงเท่านั้น
00:38:03ใช่ไหม แม่นาง
00:38:05อืมเฮ
00:38:14เขาว่านะเพื่อนเถีย เจ้านี่พยายาม
00:38:17ดีจริงๆ ถึงขั้นโนดแป้ง
00:38:21แล้ว
00:38:23ให้ยา สระเป๋าใส่สีนี่ไม่ธร
00:38:26รมดาจริงๆ หลงจนหัวปัก
00:38:29หัวปัมเลยนะ
00:38:32ข้าจะเป้าหมายใหม่ในชีวิตแล
00:38:34้ว
00:38:36ข้าจะอยู่กันแม่นางเม่เหนีย
00:38:37งของข้า ขายสระเป๋าด้วยกัน ด
00:38:39ูดาวด้วยกัน ใช้ชีวิตอยู่ด
00:38:41้วยกัน
00:38:41ถ้าวัสมองเจ้าวันวันคิด
00:38:43อะไรอยู่
00:38:44พวกเรามาเที่ยวผู้หญิงกันหรื
00:38:45อยังไง พวกเรามานวดแป้งเหรอ
00:38:47พวกเราหน้าปัญชาจากฝาบาทมาทำ
00:38:49ขดี
00:38:50ทำขดี ทำขดี พวกเราทำขดีไม่เป็น
00:38:53สังหน่อย
00:38:54ตอนอยู่ที่เมืองหลวง ถ้าไม่ไปเท
00:38:56ี่ยวหอขนิกากับฝาบาท ก็ช
00:38:58่วยองค์หญิงตามหาหมาแม่ว เพ
00:39:00ราะเราเคยทำเรื่องจริงตังที่ไ
00:39:01หนกัน
00:39:04เพื่อเทีย ขอแค่พวกเราตั้งใจส
00:39:07ืบ ความจริงย่อมต้องประกฎ
00:39:09แน่นอน
00:39:10อีกทั้ง อืม อืม พวกเรายังมี
00:39:14เจ้านี่ ว่ากันว่าบันทึกมี
00:39:18นี่
00:39:19เลิกเอาจะพูดว่ามันถึกกล่
00:39:20าไว้กับข้าสถี มีแต่เจ้า
00:39:22ที่เห็นตำลายนี้เป็นสมบัติ
00:39:38กินอย่าลูกกล่อนดีค่ะ ข้
00:39:40าจะได้พบเทพงูยัก
00:39:43เทพงูยักคืออะไรกันแน่ เพื่อ
00:39:46ใครค่ะดี
00:39:48ก็ต้องพึ่งตัวเองแล้ว
00:40:17carrier มีแต่ริงยักพันที่อยู่
00:40:52สุทธาน
00:41:01เจ้าไปเถอะ
00:41:04ไปสืบคดีของเจ้าเถอะ
00:41:19อุธาน
00:41:37อุธาน
00:41:39รีบหลบฝนเร็วเข้า
00:41:41อุธาน
00:41:44เจ้าทำอะไรนะฮะ
00:41:45พยาเศษสุขค้าสักเม็ดเฮ้ย
00:41:47ปล่อยสิ
00:41:49ปล่อยนะ
00:41:53พยาเศษสุขค้าสักเม็ดเธอ
00:42:11มันทึกแข็นต้าจิง
00:42:24อุธาน
00:42:25อุธาน
00:42:33อุธาน
00:42:38อุธาน
00:42:40คุณทัยสุ
00:42:42คุณทัยสุ
00:42:43อุธาน
00:42:43อุธาน
00:42:44อุธาน
00:42:52น...น...น...
00:42:53หล่ะ?
00:42:59หย!
00:43:01น...
00:43:02หย!
00:43:03ย!
00:43:14ห...
00:43:17ห...
00:43:18ห...
00:43:19ห...
00:43:19ห...
00:43:27ไอ้
00:43:29บ้านเจ้ามียาเสบสุกไหม
00:43:48ยาเศฟสุก
00:43:50ท่านก็ติดพิ ยาเศฟสุกเหม
00:43:51ือนกันเรื่อง
00:43:51ชุดเสี้ยว
00:43:54นี่นี่
00:43:55ขอยาเศฟสุกให้ข้าเธอ
00:43:58可是 ได้ไหม
00:44:00ขัดไปทั้งตัว
00:44:02ขัดไปทั้งตัวเลย
00:44:03ขาดให้สายสู้
00:44:04ขนอดท่านหน่อยเธอ
00:44:05ท่าน VIykee
00:44:05ขอจะถลับนึกไปด้วยผม
00:44:06นี่แม่ได้
00:44:08พอเจ้าเคยบูที่เธอก็ที่พา szczegól
00:44:10projectionsว่านเลย
00:44:10บูชั้นมีอะไร
00:44:11ขาด rotate
00:44:11ก็ต้องมีนะ
00:44:13อยู่ไหน อยู่ไหน
00:44:15อยู่นี่ไหม ไม่มี
00:44:17มีไหม อยู่ไหน
00:44:20มี ไม่มี
00:44:21อัน อัน อัน
00:44:27อยู่นี่ไหม
00:44:30ซอดไว้ไหน อยู่ตรงไหน
00:44:36ไม่มี นี่ก็ไม่มี
00:44:44อ้า ไม่พบ
00:45:11แม่น้องคือ
00:45:25อาท่าน
00:45:26อาท่าน
00:45:27คุณชายสู้
00:45:29อาท่าน เจ้าไปอะไรไหม
00:45:35อาท่าน
00:45:40ทำไมถึงต้องกินยาเสบสุข
00:45:42กินมันก็จะได้พบกับเทพงู
00:45:45ยากแล้ว
00:45:46ที่แท้เจ้าทำเพื่อไขก็ดี
00:45:50พอโทษด้วยอาท่าน
00:45:52ถ้าเข้าใจเจ้าผิดไป
00:46:00อาท่าน
00:46:05เจ้าต้องเชื่อมันในตัวเอง
00:46:07เจ้าคือราชองคลักที่ฝาบา
00:46:08ททรงแต่งตั้ง
00:46:10เจ้าจะต้องหายดี
00:46:11ว่าเจ้าหายดีแล้ว
00:46:12เพราะเราเข้าไปสืบคดีด้วยกั
00:46:14น
00:46:14ค่าไม่เหลืออะไรแล้ว
00:46:17สภาพแบบนี้
00:46:19จะสืบคดียังไง
00:46:21เจ้าไม่ได้ไม่เหลืออะไร
00:46:24เจ้าดูสิว่าค่าเอาอะไรกลับ
00:46:25มาให้
00:46:30เจ้าดูสิ
00:46:33เจ้ายังมีเพื่อนรักอย่างค่า
00:46:52เจ้า
00:46:53เจ้า
00:46:54เจ้า
00:46:56คุดท่านส่ง
00:47:11คุณทายสูต
00:47:14คุณที่สาน
00:47:16เจ้าเจ้า
00:48:13คุณท้ายซู
00:48:20ตอนนี้ค้ารู้สึกดีขึ้นมากแล
00:48:22้ว
00:48:24เยี่ยมเลย หันได้เป็นอะไรก็ดีแล้
00:48:26ว
00:48:51ข้าจะทำอะไรไหม ท่านกิน
00:48:57ซึ่งคุณที่นี่
00:48:59เธอเธอเธอเธอ
00:49:29เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
00:49:39เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
00:49:47เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
00:49:55เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
00:49:56เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
00:49:56เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
00:49:56เธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอเธอ
00:49:56เธอเธอเธอเธอเ�
00:50:11ชั่วจริงๆ ไม่เว้นแม่แต่สต
00:50:14ิบริสุทธ
00:50:20อาชน พวกเราจะทำยังไงกันต่อ
00:50:37กริ่งของยาเสบสุก
00:50:44ไปวัดงูยักกับค่า ได้
00:50:47วัดงูยัก
00:51:00ตรงจัดเท่าสุดหcot
00:51:01แกฝ่าวนาน
00:51:06กับพวกเราหกิด็กี้
00:51:12คุณชั่วจริงๆ หิ่นก็ยัง
00:51:13คือ
00:51:13ดนumbsเกิดตอนนี้
00:51:15มิจริงๆ ถ้าสาย深 people
00:51:34อัทรัน!
00:52:13อัทรัน! ดูเร็ว!
00:52:17ขอจากนี้ล่ะ
00:52:22มาขนาดนี้
00:52:51อัทรัน!
00:52:52อัทรัน!
00:52:55มันนี้ไปแล้ว
00:52:57อย่าเสบสุกถูกข้าทําลายหม
00:52:58ดแล้ว
00:53:04อัทรัน!
00:53:31อัทรัน!
00:53:33อัทรัน!
00:53:34อัทรัน!
00:54:00อัทรัน!
00:54:09อัทรัน!
00:54:12อัทรัน!
00:54:20อัทรัน!
00:54:22อัทรัน!
00:54:35อัทรัน!
00:54:42อัทรัน!
00:54:45อัทรัน!
00:54:48อัทรัน!
00:54:48อัทรัน!
00:54:50อัทรัน!
00:55:01อัทรัน!
00:55:18อัทรัน!
00:55:20อัทรัน!
00:55:28ไม่หรอกร้อย...
00:55:31ไม่หรอกรอย...
00:55:33อัทรัน!
00:55:33พูดมา!
00:55:34โดดหรอ!
00:55:35ใครไม่พูดบงกัน
00:55:36เจ่าอยู่เมืองลัง
00:55:39ไม่รู้
00:55:40เออ ช้าก่อน ช้าก่อน
00:55:42ประมุกเทียว
00:55:43ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าใครเป็น
00:55:45คนโบงการ
00:55:47ยังปากแข็งใช่ไหม
00:55:48อีกเดี๋ยวปากเจ้าก็จะเล่อแข
00:55:51็งแล้ว
00:55:59ไม่เหนียง
00:56:01ไม่เหนียงจะไม่เป็นไรใช่ไหม
00:56:04ข้ายอมรับ
00:56:06ข้ายอมรับว่าข้าเป็นผู้
00:56:07โบงการ
00:56:08ขอแค่พวกเจ้าไม่ทำร้ายไม่เหน
00:56:09ียง
00:56:09พวกเจ้าพูดอะไรข้าก็ยอมรับ
00:56:14พาตัวเข้าไป
00:56:16อาทาน
00:56:19อาทาน
00:56:21ช่วยขอด้วย
00:56:43อาทาน
00:57:37ช่วยขอด้วย
00:57:50ช่วยขอด้วย
00:57:50สูซาน
00:57:51พี่น้อของเจ้า
00:57:53ยอมรับผิดแล้ว
00:57:54พวกจะเป็นผู้อยู่เบิ่งหลังยา
00:57:56เสบสุข
00:57:57เจ้ายังไม่ได้ให้จำ
00:57:58เสียแต่โดยนี้อีก
00:57:59งั้นเหรอ
00:58:01พวกเราเป็นคนบงการ
00:58:07พวกเราคือร่าเจ้าองคลัก
00:58:08ที่ฟาบาททรงมาเพื่อสืบคดี
00:58:10นี้โดยเฉพาะ
00:58:12ประมุกเฉียว
00:58:14ท่านตังหากที่เป็นผู้บงการอย
00:58:16ู่เบื้องหลังสิ
00:58:16เดี๋ยวไหล
00:58:18พวก Muss
00:58:18กล้าใส่ร้ายประมุกของพวกเรา
00:58:19มา dizendo
00:58:21ถ้าได้ไปสถาที่เก็บสโบรายย
00:58:36า такой
00:58:36นำสูост เค้าในอำเพริยจง
00:58:38พวกสอบถูกทรับให้เยอะจนมิ
00:58:40เหลือเค้าเดิม
00:58:41สอบนั่น
00:58:42ไม่ใช่สบของในอำเพริยจงเลย
00:58:45ผู้จาเหลевไหล
00:58:47ชุนเซียวเคยบอกว่า พ่อของน
00:58:50างขาพิการ สบนั่นก็พิการที่
00:58:53ขา
00:58:55อีกทั้ง พ่อของนางก็ตายพระย
00:58:57าเสบสุข
00:58:58ดังนั้น จึงสนิทธานได้ว่า
00:59:02สบนั่นก็คือพ่อของชุนเซี
00:59:03ยว
00:59:04แล้ว แล้วมันเกี่ยวได้กับข้
00:59:06าเหรอ
00:59:06เพราะว่าเจ้า ก็คือในอำเภ
00:59:09อจง
00:59:11ประมุก ท่านจะเป็นในอำเภอจง
00:59:13ได้ยังไง
00:59:14เหลือหลายชัดๆ
00:59:16เจ้ามีราคารอะไร
00:59:18ตอนที่พวกเราชันสุดสบที่สถา
00:59:20เก็บสบร้ายยาต
00:59:21คนชุดดับที่อยู่ข้างนอกก็คื
00:59:22อเจ้าใช่ไหม
00:59:23เจ้าไม่ทนวัง ทำภาคาดเอลหล
00:59:25นเอาไว้
00:59:28ก็แกภาคาดเอลที่พูดเห็นใ
00:59:30นทัวไปพื้นเดียว
00:59:32ประมุกเฉียว
00:59:46ซร้างพิดร์
00:59:47แปลงโชมพวกนี้เป็นวิชาจак
00:59:49ภักมานของพวกเจ้าทั้งนั้น
00:59:51เจ้าแปลงโชมเป็นประมุกเฉี
00:59:54ยว
00:59:55เจ้ากระบบตย์ภักมาน
00:59:59สูสาร bananas จะเรieing상แกธานจริงๆ
01:00:02รู้ว่า เขาจะจัดการกับเจ้ายั
01:00:06งไง
01:00:07ท้าก่อน อย่าไม่รู้ว่าใครผิด
01:00:10ใครภูก ดูก่อนค่อยว่ากัน
01:00:43พลอมูก พลอมูก
01:00:44พลอมูก พลอมูก พลอมูก พล
01:00:49อมูก ก็พ standpoint …
01:00:59พลอมูก ๆ 그게 다른 분 미래 Cur issue
01:01:02ประมักษ์ ยังไหวมั้ย stigma
01:01:04ring me
01:01:04อยู่ไหม
01:01:06ประมัค immigrant
01:01:13i will
01:01:13a ไม่นิ้งแล้ว
01:01:17ไม่เหนีิงลมบากเจ้าแล้ว
01:01:19ไม่ได้
01:01:21ถึงจะพบตัวคนร้าย
01:01:24แต่ยังต้องการสูรยาเสบสุค
01:01:26ถ้าหาไม่พบแล้วก็
01:01:28เช็วบ้านยังจะถู่ทำร้ายต่อไป
01:01:30แต่ตอนนี้พวกเราไม่มีสูตรยา
01:01:32ก็ยังกลับไปได้งานฝ่าบานไม
01:01:34่ได้อยู่ดี
01:01:40ไม่เหนียงไปอะไรไป
01:01:45เจ้าหมายความว่า
01:01:47เจ้ารู้สูตรยาเสบสุข
01:01:49เยี่ยมไปเลย
01:01:50แบบนี้เราก็ปิดคดีได้แล้ว
01:01:52เจ้าดีใจไหม
01:01:54ไปกัน
01:02:01ไม่เหนียง
01:02:03ไม่ใช่สิ
01:02:04นายอำเภอจง
01:02:06ดีใจเร็วเกินไปหน่อยไหม
01:02:08ไม่เหนียง
01:02:09ประมุกเนียงอยู่
01:02:15เจ้าอยากเป็นคดีมากสินะ
01:02:21ขันกับซูสาน
01:02:23จงใจแสดงรักควรให้เจ้าด
01:02:24ู
01:02:27อ่าitis
01:02:28ท่าน
01:02:29นี่มันเรื่องอะไรกัน
01:02:30ข้ากับประมุกฉียว
01:02:31สบตายืนยันกันเรียบร้อย
01:02:40ผู้อยู่เบื้องหลังคือเจ้าสิ
01:02:41นะ
01:02:45อัชร
01:02:45อัชร
01:02:46เจ้าเขาใจผิดหรือเปร่า
01:02:47นניםคือไม่เหนียงจะเป็นนางได้อย
01:02:48่างไร
01:02:49นางไปกระบบตพักมัน
01:02:54นางหนีมาถึงหลินเจียง รับต
01:02:56ำแหน่งในอำเภอ
01:02:57พักมารมีวิชาสยศาสตร์ ส
01:02:59ามารถพูดภาษางู ควบคุมง
01:03:01ูยักษ์
01:03:01แต่ว่า ผู้สุดวิชานี้ จะต้องแ
01:03:04ปลงร่างจากชายเป็นหญิง
01:03:06แล้วก็คือเจ้านี่ล่ะ
01:03:10สุดยาเสบสุกมีแต่คนในพัก
01:03:11มารที่อยู่รู้
01:03:12พูดให้กินยาเสบสุกถ้าไม่
01:03:13ยอมรับการควบคุมจากพวกเจ้
01:03:15า
01:03:15พวกเจ้าก็จะสังหารระเบาะ พ่อเข
01:03:16าชุนเสียวก็เป็นหนึ่งในนั้น
01:03:17ใช่มั้ย
01:03:20อีกอย่าง สะกดปรอยตามพวกเราฉั
01:03:22นสุดสบ คนที่สังหารชุนเสีย
01:03:24วและใส่ล้าให้กดประมุกเชี
01:03:25ยว
01:03:25จรびที่เย councilman, เจ้าวางแผนได้ดี
01:03:30ๆ เลยนะ
01:03:32ประการแรก แม่ยือมือพวกเราก
01:03:34ำจัดประมุกเชียว
01:03:35ประการที่ 2 ก็ช่วยกลับกือ relates
01:03:38to me
01:03:48ไม่เหนียง นี่ไม่ใช่เรื่องจริง
01:03:51ใช่ไหม
01:03:52เจ้าไม่มีทางหลอกข้าเจ้ารี
01:03:53บบอกพระคอสีว่าไม่จริง
01:04:36เจ้าไม่เจียงตัว
01:04:37กำมุ่นพักมัน หรือมารับ
01:04:39กว่าปลายสะเท้า
01:04:50เจ้า
01:04:58ที่ใช้เข็มบิทสังหารคนและอยู่
01:05:01ในโรงานพริยาก็เป็นเจ้าทั้
01:05:02งนั้น
01:05:03ข้าเองแหละ
01:05:06เจ้าขนทรยด
01:05:08แต่แกไม่ยอมตาย เจ้าอย่าได้โ
01:05:11ทษค่ะ
01:05:12ถ้าเจ้าไม่ตาย ข้าจะเป็นประม
01:05:14ุกในยังไง
01:05:15จะควบคุ้มพักระยาจกอย่างไร
01:05:17เจ้า...
01:05:18คุณตำสาม
01:05:19พวกเจ้าเป็นราชองคารัก ข้ารู้
01:05:21ตั้งเกยแรกแล้ว
01:05:27อีกทั้ง ข้ายังรายงานใต้เท้
01:05:30าจง
01:05:31แต่ก่อนที่ค่าไม่ลงมือสัง
01:05:33หารพวกเจ้า
01:05:34เคราะค่าไม่อยากให้ราชจะสำน
01:05:36ักรู้เรื่อง
01:05:38ตอนนี้...
01:05:39พวกเจ้ารนหาที่ตายเอง
01:05:45เลิกโมตเธอ...
01:05:47งูรักของเจ้า...
01:05:49ถูกค่าสังหารแล้ว
01:05:49อะไรนะ?
01:05:50แดนนารกว่างเปล่า...
01:05:52พูดผีอยู่บนโลกมนุษย์
01:05:54เจ้าสังหารครอบครัวของชุนเส
01:05:56ียว
01:05:56ค่าก็จะให้เจ้าชดใช้ด้วยเลือ
01:05:57ด
01:05:58ไปตายสักษะ
01:06:06อันเธอน
01:06:10โอร GIS
01:06:10โอร Find
01:06:13เฮ้
01:06:14เฮ้
01:06:39ประโมค ประโมค เข้าใจผิด ประ
01:06:42โมค ประโมค ไว้ชิ้นด้วย ประ
01:06:43โมค
01:06:52ยอมทำลูกอย่างเพื่อเพื่อนพองเหร
01:06:55อ ไม่จริง
01:07:05อาท่าน
01:07:08พระเทีย ไม่เหนียน
01:07:15อาท่าน
01:07:17จ้า
01:07:19ไม่เหนียน
01:07:23อาท่าน
01:07:29อาท่าน
01:07:35นิด
01:07:41โอ้
01:07:41พระโมค แรง
01:07:52ทำไมข้าถึงยังเอาชนะฝ่ามื
01:07:54อพิชิตบังก่อนไม่ได้
01:07:59มาน จะเอาชนะธัมมะได้อย่างไร
01:08:05อาท่าน ให้ข้าจัดการเธอ
01:08:21หัวววววววววววววววววว
01:08:24ววว วรำไว้
01:08:32เฮ้ย์เบย์
01:08:44เนี่ย
01:09:00อาว...
01:09:02ข้าจะตีเจ้าแล้วน่าเร็วเข้
01:09:03า
01:09:04เอ้ย... สาบบาท
01:09:06ข้าออนฮัตย์พน้ายสินกัน
01:09:07คืออะไร
01:09:08ฮะ
01:09:10อ้า...
01:09:11อ่า...
01:09:13อ่า...
01:09:18ใครก็ได้ ช่วยด้วย อารักขาค่
01:09:21ะ ใครก็ได้ อารักขาค่ะ
01:09:30ของปลอม
01:09:35ปลอม ข้าวายบักควมฝาบอด
01:09:41เจ้าสระเร็วสองคนนี้
01:09:42ทำอะไรไม่เป็นสักอย่างวันวันเอ
01:09:44าเต็ดทำเสียเรื่องของค่ะ
01:09:45เจ้าสองคนสื่บขดีเสร็จแล้วnon
01:09:46ไม่ liewią ça rl
01:09:47ค่ะได testoster commandmentsiciehas
01:09:50ขอบพระไท่ฝาบาต
01:09:52ค่ะ offerings esto
01:09:54ที่หยังโจเกิดขฎกรรมอีก
01:09:56了
01:09:57เพราะราชการมนทนหาร ถูกสั
01:09:59งหาในห่อลี้ ค่ะสงสัยว่
01:10:00าเรื่องนี้
01:10:01มีคนหมายจะปองร้าย
01:10:02ค่ะจึงแต่สินใจสองพวกเจ้า
01:10:04สองคนไปสื่บดู
01:10:05มีสิ่งใจจะคัด coeur?
01:10:09กรับมม
01:10:09กรับมันชา
01:10:11ลุกๆๆขึ้นมาเธอ
01:10:13ฟ้าบาท กระม่อม มีอีกเรื่อง
01:10:16นึงจะทูนขอ
01:10:18ว่ามา
01:10:20เช้าเผลินเจียง ถูกภักมารทำ
01:10:22ได้
01:10:24กระม่อมหวังให้ฟ้าบาทจั
01:10:26ดสรรงบ ช่วยเหลือเช้าเผลิน
01:10:28เจียง
01:10:29หาย... อากุณนางป้าชิงเป็นเหม
01:10:31ือนพวกเช้าสองคนกันหมด
01:10:33ชาบ้านคงได้ใช้ชีวิตอย่างส
01:10:34งบสุก
01:10:35ข้าออกเที่ยวก็เพื่อบันเทาคว
01:10:36ามทุกใจต่อบ้านเมืองและราษ
01:10:38ดอนเท่านั้น
01:10:39ข้าก็หวังใจให้ประเทศสงบป
01:10:40ระชาร่มเย็น
01:10:41ข้าจะต้องมอบยุคสันที่สุ
01:10:43กครุ่งเรืองให้ราษดอนอย่างแน
01:10:44่นอน
01:10:45อันุมัตร
01:10:58ชุนเสียว
01:11:05หากไม่ใช่เพราะค่าเจ้าก็คงไม
01:11:07่เป็นแบบนี้
01:11:18ที่จริงแล้วมันยังมีความ
01:11:20รับที่เจ้ายังไม่อยู่รู้
01:11:23เรื่องของไม่เหนียงผ่านไปแล้วว
01:11:25ันหลังยับพูดถึงอีกเลย
01:11:28ฟ Safớ correspond to the
01:11:31มันธึกแห่งต้า ชิง
01:11:57พูดกำกับ ทันสุน
01:12:29พูดกำคอย จะกลับพวกลับทัน
01:12:51สุน
01:12:59เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
01:13:26เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้
01:13:32าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ
01:13:37้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
01:13:39เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้
01:13:39าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ
01:13:39้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
01:13:39เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้
01:13:39าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ
01:13:39้าเจ้าเจ้
Comments