- 1 day ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00:01รายการนี้มีคำมัญญายภาษาไ
00:00:03ทย
00:00:54สถานเก็บสบรายยาต
00:01:18ไต้เท้าที่นี่แหละ
00:01:22สบของอดีตในอำเฟออยู่ด้านใ
00:01:26นนี้แหละ
00:01:28แหละ
00:01:29เฮ้!
00:02:02แต่เท้า ข้าว่าพวกเรากลับกั
00:02:06นเธอ
00:02:08กลัวอะไร มีข้าอยู่จะยันจะกลั
00:02:11วอะไร
00:02:15เส้น
00:02:27แต่เท้า
00:02:29ท่านฟังสิ
00:02:30โง
00:02:40ตะกดหาพระแสงอะไร
00:02:44ไปกัน
00:02:49แต่เท้า ดูนี่สิ
00:02:55สภาพสบอนาษเช่นนี้
00:02:57น้ำเพื่อถูกงูยักษ์กัดต
00:02:58าจริงๆหรือ?
00:03:00จริงแทนอน
00:03:02งูยักษ์นั่น สีสะใหญ่ขนา
00:03:04ดนี้
00:03:05ดวงตา เหมือนสัตว์ตลาดยั
00:03:07กษ์
00:03:26เที่ยงตรงปล่าหาร
00:03:28เท่า
00:03:28เท่า
00:03:40เจ้าไหร่
00:04:20ฟ้ามือพิชิตมังกร 2 ยุค
00:04:22ราชวงทิ่ง ในอำเภอลิ้นเจ
00:04:25ียงทั้งสองสมัย ทุกงูยัก
00:04:27ษังหารอย่างต่อเนื่อง
00:04:28เรื่องนี้ได้เสริยงไปถึงเมืองห
00:04:30ลวง
00:05:01Corn 떠�urfing
00:05:02ไม่ได้
00:05:13ซูทาน
00:05:14หินดีที่เดพบ
00:05:16เจ้ากล่ามายงเรื่องของข้าระ
00:05:19โ Noch! Pling
00:05:20เจ้ากระทำเรื่องชั่วช้ามากมาย
00:05:22วันนี้
00:05:23ค่าจะเป็นตัวแทนลาชวงชิ
00:05:24ง
00:05:25ตัวแทนฮองเต้
00:05:26สำเร็จโทษเจ้า
00:05:32ดูสิว่าเจ้าจะลงโทษค่ายั
00:05:34งไง
00:05:35จับพวกนางตลับมาให้หมด
00:06:08แม่นางอย่าได้กลัว มีพี่ซา
00:06:10ลอยู่
00:06:40อันนี้ค่าจัดการ เจ้าไปทางนั้
00:06:53น
00:06:56เจ้าระวังตัวด้วย
00:06:57วังใจได้
00:06:59เจ้าหนู ปูซาลของเจ้าเทียวซ
00:07:02าลมาแล้ว
00:07:04อัชาน รีบมาช่วยคันที
00:07:18ตัวทิ้งโทษค่ายสัญญาตอ
00:07:26ีก
00:07:44กลับกลับกลับ
00:08:20ทุกคนพูดนี้ทำเรื่องชั่วช้าไ
00:08:24ว้น้ำไม่ท่วนบีบบังคับ
00:08:25สตีให้เป็นนางโรม
00:08:26และ ได้ยินมาว่าสตีมากงij待ข
00:08:27ายในห takiข้าพาเข้าไปทั้งนั้น
00:08:29ทำไมเธmetroรู้เรื่องหออี้ชุนนิด Lebend
00:08:30colleague
00:08:31ไม่ใช่ อาชารย์เจ forbForce ตรงไปโต
00:08:36intermediate
00:08:36ดูเจ้า รับตำแหน่งพระราชธ
00:08:39านจากห้องเต้然后เจ้า Gall resilience
00:08:40ว่าวันนี้เจ้าey jersey ref anything
00:08:43เจ้ากันเป็นอ膨รรักalıสารพระอง
00:08:45ค์ที่รั้งรวยที่สุดแล้ว
00:08:46เจ้าว่าเจ้ารำ露ยขนาดนี้
00:08:47ไม่ฝ่าเพื่อนไปเที่ยวหอ อี่ชุ الح
00:08:49อง
00:08:49เสมอของเจ้าวันวันอ่ะ
00:08:55แม่แม่ไม่มานี่ chyba
00:09:14ค่ะ กิทย์กระแย่แล้ว
00:09:17เฮ้ย แค่ ข้า ข้าไปหาเซียวล
00:09:19ันก่อนนะ
00:09:20อย่าขยาบสิเจ้าค่ะ
00:09:23ควรงชายถูกข้ามว่าอยู่เป็น
00:09:24เพื่อนท่านนะ
00:09:27ก็ไงจ้ะ
00:09:28เซียวลัน
00:09:33เซียวลัน
00:09:34หูดได้กัน
00:09:35เพราะต่อข้าวเขาได้ทำคาดี
00:09:37ลีกไป
00:09:37เข้าไปไม่ได้
00:09:44เฮ้ย อย่างนี้
00:09:47อาทาน ทำไมซึกตีกันอีกแล้ว
00:09:50ทุกบ้าเฮ้ย
00:09:56เซียวหลัน
00:09:56โอ้ย
00:10:12ขอฟาบาท เดี๋ยวส่งกิ้ว
00:10:14สุชาติบังอาจนะ
00:10:16เจ้าสระเลวสองคน ทำค่าเสียเรื่อง
00:10:19อยู่เรื่อยไป
00:10:20ฟาบาท
00:10:22กรมอมก็ไม่ทราบว่าพระองค
00:10:24์จะเสด็จมาเยือนที่นี่
00:10:24เธอได้ cooler
00:10:25เฮ้ย
00:10:25เกือดู วัası วันนี้ไม่แพHi
00:10:29เมืองนี้ dentro
00:10:33ฟาบาท เค้าหูว
00:10:36którą plus ในเมืองฟาบาท
00:10:41ไม่ก็
00:10:41ขอzieอาจแม่
00:10:50เป็นแบบนี้ เดี๋ยว
00:10:52- เราก็ขายหน้าตายพอดี- ถูกแล
00:10:53้วฝ่าบาด
00:10:54- ให้ค่าคิดดูก่อน
00:11:00- เฮ้ย เพื่อนเถีย จะว่าถ้าเมือง
00:11:06หลวงเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา
00:11:07- ที่ไหนปล่อยขาวลื้อได้ไว
00:11:09้ที่สุด
00:11:09- ก็ที่นี่ไง หออี้ชุน
00:11:12- ใช่ เก่งมาก
00:11:14- แน่นอนอยู่แล้ว
00:11:16- นั้นจะว่าถ้าแม่หญิงใน
00:11:17หออี้ชุนรู้ว่าห้องเต้ปรา
00:11:19คับอยู่ที่นี่
00:11:22- ค่าตกลงก็ได้
00:11:25- แต่ว่าพวกเจ้าต้องยอมรับ
00:11:30เงินไขของค่าข้อหนึ่ง
00:11:31- ปล่าบาดรับสั่งมาเลย
00:11:33- ท่อมตน
00:11:35- ท่อมตน
00:11:37- จะต้องท่อมตน
00:11:38- ใช่
00:11:38- ไปเรียก รวมตัวขุนนางมาให้
00:11:47ค่าเดียวเนี่ย
00:12:10เจ้
00:12:13มาอีกแล้ว
00:12:15ไฟฟาบาทนะฮี
00:12:16ชื่นมื้นสารานรม
00:12:22ออกไปส่งคัตว์ มื้น มื้น ม
00:12:25ื้น มื้น มื้น มื้น
00:12:26ทุกท่านลุกขึ้นเทิด
00:12:28วันนี้
00:12:31ขับร้อมตัวมาตรวจหออี้ช
00:12:33ุนกะทันหัน
00:12:33แต่กลับพบว่า
00:12:37คุณนางใหญ่สองท่านกำลังเสบ
00:12:39สุขอยู่ที่นี่
00:12:40อมมมมมมมม be
00:12:42ทุกท่านคิดว่า คากควรจะลง
00:12:44โทษพวกเขายังไงดี
00:12:46ทุกท่านฟาบาท ลงโทษพวกเขา
00:12:48isseวกัดสุขทั้งหมด elevation ไปเวลา 1 เดื
00:12:51อน
00:12:53ทุกท่านคิดว่า แผน produit vez receives
00:12:55ที่เมืองหรวงแผงริษ ส่งพวก
00:12:57เขาไปจับหนูในเมืองหรวงให้บ
00:12:59ท
00:13:01ทุดฝ่าบาตพักดีที่หลิน
00:13:03เจียร์ปรักกฎงูยักษ์
00:13:04ทำให้ในอำเภอทั้งสองสินชีพ
00:13:06ส่งพวกเขาไปตัวสอบคดีนี่ถ
00:13:08ือ
00:13:08ดิ อันนี้ดิ! พวกเจ้าสองคนมีคำ
00:13:10คัดข้าล
00:13:10ไม่ ไม่ ดิ! สูชาติเที่ยเฉียวส
00:13:14านรับบัญชา
00:13:15อัญญาค่ะ
00:13:17ค่าขอสั่งให้พวกเจ้าสองคนมุ
00:13:18่งหน้า ไปอำเภอหลินเจียง ตร
00:13:19วจสอบ ขดีงูยักษ์สังฮาร
00:13:21คนให้กระจัง
00:13:22รับบัญชา
00:13:23ออกเดินทางทันที่
00:13:27กลายมากเลย
00:13:42ถ้ารู้จากจIS plate
00:13:44หยุดมาเยอะว่อนนี้
00:13:45มาพูดเรื่องพวกนี้ ตอนนี้มีประโ
00:13:47いธอะไร
00:13:48โอกทนไว้
00:13:49ค่ะไปหาของกิน especialmente
00:13:51จะหาอะไรกิน
00:13:52เพื่อเราไปที่ว่าการอเบอร์ให้พวก
00:13:54เขาต้อนรับหรอกก็โจบแล้วไ
00:13:55ง
00:13:55ตอนนี้ไปที่ว่าการอเบอร์ไม่ได้
00:13:57คามีแผน
00:13:59ค่ะคิดถึงแป scalpของหอหủี้เส
00:14:03ียงจงเลย
00:14:05Comes m of sorry
00:14:05ตอนนี้ขอแค่ไศระเป๋าลูกเดี
00:14:08ยว
00:14:09ค่ะพอใจแล้ว
00:14:10สระเป๋าใส่สี่เหมือนเหนียวมา
00:14:12แล้ว
00:14:12สระเป๋าใส่สี่เหมือนเหนียวมา
00:14:13แล้ว
00:14:14สระเป๋าใส่สี่เหมือนเหนียวมา
00:14:15แล้ว
00:14:15สระเป๋าใส่สี่เหมือนเหนียวมา
00:14:16แล้ว
00:14:16ไปกันไปกัน
00:14:19สระเป๋าใส่สี่
00:14:22สระเป๋าใส่สี่
00:14:25สระเป๋าใส่สี่เหมือนเหนียว
00:14:25สระเป๋าใส่สี่เหมือนเหนียว
00:14:29สระเป๋าใส่สี่เหมือนเหนียว
00:14:43นึงไม่ถึงว่าบนโลกจะมีผ
00:14:46ู้ที่รูปถงงดงามเท่นนี้
00:15:15เฮ้ย อาชาณมีคนแย่งสระเปล
00:15:17่าของค่า
00:15:21อยู่น่ะ อยู่น่ะ อยู่น่ะ
00:15:23อยู่น่ะ อยู่น่ะ อยู่น่ะ อยู่น่ะ
00:15:29เฮ้ย มี journeys ไม่ได้fi ขา หา
00:15:33อยู่น่ะ
00:15:37วิ่งสิ เจ้าวิ่งแก่งนัก
00:15:39ไม่ใช่หรือไง
00:15:40เจ้าเบื้อก แย่งอะไรไม่แย่ง
00:15:42ไม่แย่งของร้านแทนใจของท่
00:15:43านซาลคนนี้
00:15:45วันนี้ ท่านซาลจะสอนเจ้าให้เป็
00:15:48นคน
00:15:49เฮ้ย เป๋ามือหน่อย
00:15:59โอ้ โฮ
00:16:00โอ้ โฮ
00:16:07ประมูก พวกเค้าจะตีค่ะ
00:16:09หืม
00:16:14หยุดนะ ยันเน ยันเน ยันเน
00:16:17ไปไหน
00:16:18ไปไหน ยันเน ยันเน เตื้อเที่ย
00:16:19วิ่งแล้ว
00:16:20ไม่ตับมา
00:16:24วิ่งไปไหน ยันเน
00:16:28ไปไหนแล้ว ไปไหนแล้ว
00:16:31พวกจอบไปทางนั้น พี่เหลือมาก อ
00:16:33ังนิ่ง
00:16:37พอท่านเหม็นพวกนี้ ในที่สุด
00:16:39ก็สลัดพ้นสักที
00:16:42ไป
00:16:43ไปดูทางนี้
00:16:49อุ๊ย โอยออเทฮ вокруг substitutehetic
00:16:51ก็ได้ไหน
00:16:52สกบสที่เตร Banff
00:16:55คนที่ الخ departure nhữngคน
00:16:56มีเมสตา ค้าไม่เคยร้ายใหน
00:16:58พวกเจ้าสองคนบิ่งแรงนักไม่
00:17:00ใช่
00:17:00หรือพวกเราติขา พวกน้ี้พ่อให
00:17:01้ should painful
00:17:01เออ
00:17:03ท่าน ถ้ายังไม่ลงมือ
00:17:04พวกเราจะตายอยู่ที่เท่า low
00:17:05แต่แต่มันไม่สưởngขดี
00:17:06ค่าทำรายพวกเขาไม่ลงหรอก
00:17:09อย่주세요
00:17:19โอ๊ย
00:17:19อืม คือ
00:17:24โอ๊ย
00:17:28ถ้าสองท่านฝีมือไม่เรียว ฮ
00:17:31ะ
00:17:34ขาด้อยประมุกพักกายาจกเกี
00:17:36ยวป่า
00:17:38พวกท่านเป็นใครกัน
00:17:40ประมุกสอยตาแหลมคม พวกเรามาจ
00:17:43ับเมือ
00:17:44พวกเราคือจอมยุดตกยากที่ผ่
00:17:46านมาทั้งนี้
00:17:48เอ้ย เมื่อกี้อยากจะถามน้องเขาว่า
00:17:49จะเข้ารูปพักกายาจกยังไง
00:17:51รู้สือ Verb해서ให้เป็น interactive
00:17:53พวกเจ้าอยากเขาร่วปพักกายาจก
00:17:55ของเรา
00:17:55ใช่ а c
00:17:57อุ้ย อุ้ย อุ้ย
00:17:59หน่อย
00:17:59โอ๊ย อยากที่ว่าاءถวะทั้งสี
00:18:02สมุตร
00:18:03โล้นเป็นมิดยอืมเสียอดร
00:18:05ายเพื่อเพื่อนพอง
00:18:07ต่างแต่นี้ไป พวกเจ้าก็เป็นคนของ
00:18:10พักกายาจกแล้ว
00:18:13ขอบคุณประมุคเฮ็ต
00:18:14เอ้ย วั�น่า
00:18:16เฮนใหม่สองคน ตามข้าไปล bipartisan
00:18:21สหายรู อยู่นี่ ลงทะเบียนให้พ
00:18:23วกเขา ได้
00:18:27เสี่ยวจินกัง ลงทะเบียนให้
00:18:29พวกเขา
00:18:30พวกเจอสองคนตามข้าไปลงทะเบีย
00:18:33น
00:18:36มา มา ส่งมา ส่งมา
00:18:37ไอ้ยา มา
00:18:42นี่คือตฐานที่ของพี่น้อพัก
00:18:44ยาจวกเรา
00:18:47พวกเจอพร้าะได้ตามสบายนะ พัก
00:18:49ก่อนก่อน
00:18:50พวกนี้ตื่นมาเริ่มงานนะ เอาเชิญ
00:18:53น่ะ
00:18:57เดี๋ยวข้าวเดี๋ยวข้าว นี่
00:19:02สองมา นี่สองมา
00:19:03แค่แค่สบัดมือทีเดียว ส
00:19:07วบ ล้มเป็นกอง
00:19:09หันกลับไปดู ไอยา ยังเหลื
00:19:12ออีกคน
00:19:13ค่าใช้วิชาพลังก้าว สุร
00:19:14ยันที่สาบศูนย์ไปนาน
00:19:16ค่าออกแรงเต ฟิ้ว คนพูดนั้น
00:19:18กระเด็นออกไปสิบคนลี้
00:19:20เล่นระวังล่ะ ดูบักชนไม้เข
00:19:22้าเหลือ ถูกเถอะเชื่อค่า หรื
00:19:23อยังล่ะ
00:19:24ดูทางหน่อย ดูทางหน่อย
00:19:26จริง จริง จริง
00:19:28นี่คือที่ว่าการอมเผอที่เจ้า
00:19:29ตามหาอยู่ไอ้
00:19:34ตัดสินยังยุติธรม
00:20:01อตัดสินยังยุติธรม
00:20:21อาชาญ
00:20:22อาชาญ ทำไมพวกเราต้องเข้ารวมพั
00:20:24กยาจก
00:20:25ทำไมเจ้าไม่เปิดเผินสถานะ
00:20:27อย่างน้อยเจ้าก็เป็นซูชาญที่
00:20:28โดงดังในเมืองหลวง
00:20:29แม้แต่ประมูกเฉียวก็ต้องเห็
00:20:31นแก่หน้าเจ้า
00:20:33เป็นขอทานไม่ดีตรงไหน
00:20:35importantly
00:20:35เจ้าเข Career
00:20:36กลได้ไม่เพิ่ง
00:20:38impose
00:20:40เจ้า เจ้าอยู่ในสถานะต่ำต้อย
00:20:43ถึงมีโอ Еще
00:20:44ได้มองเห็นข้อทั้นจ Galileo
00:20:48ก็ได้
00:20:50แล้วจะทำอย่างทั้งต่อ
00:20:52ชอันสูจรม
00:20:52ชอัน...ชอันสูจรรม
00:20:55ชอันสูจรม
00:20:55คนตายไปตั้งนานแล้ว
00:20:56ยังจะชันสูจอ jazz
00:20:58บันพักแห่งต้าชิงกล่า
00:21:00ว่า
00:21:00คนตาย
00:21:05ก็พูดได้
00:21:24มองด้วยตาแล้ว
00:21:25คนผู้นี้ไม่มีบาทแพลบนว่าน
00:21:27สีหน้าตื่นตระนก
00:21:29ก่อนตายต้องได้รับความตื่นต
00:21:31กใจ
00:21:36ดมด้วยกลิ่นแล้ว
00:21:44มีกลิ่นประหลาดบางอย่าง
00:21:46พูดตายเคยสัมผัสกับวดถู
00:21:48กที่เกี่ยวข้องกับยาก่อนตาย
00:21:50อืม
00:22:06จากการสัมผัสแล้ว
00:22:08ว่าด้างกายแข็งทื่นไปทั้งต
00:22:09ัว
00:22:10กลามเนื้อตึงไปทั่วด้าง
00:22:12ยิ่งยืนยันได้ว่าตกใจต
00:22:15าย
00:22:22จากการชิมด้วยลิ่นแล้ว
00:22:25ผู้ตายไม่ได้อาบน้ำมากว่าคร
00:22:27ึ่งเดือนแล้ว
00:22:27โอ้ย
00:22:29ฮะ
00:22:30ผู้ได้กัน
00:22:32คิดจะหนีเหรอ
00:22:33เข้าไปตามเอง
00:22:40ไม่ได้
00:23:09ไม่เป็นไร
00:23:09จะเป็นอะไรไหม
00:23:11ไม่เป็นไร
00:23:25เซ็น
00:23:28เฮ้ย วันหลังพวกเจ้าสองคนทำง
00:23:29านอยู่ที่นี่
00:23:34ไอ้ยา ความหิวความจนอันนี้
00:23:37ไม่พ้น
00:23:38เทาชึงเหลียงกล่าไว้
00:23:40ขอทานหมิน แส่แส่อะไรกัน
00:23:42ว่าใครเป็นขอทานเหม็นกัน
00:23:44พวกเราก็แค่ขอทาน
00:23:45เจ้าว่าแนมเผอถูกงูยะค่
00:23:48าตายจริงเหรอ
00:23:51เมื่อคือร้อนไม่ได้เพราะโชค
00:23:52ช่วยจริงๆ
00:23:53ชีวิตที่เหลือค่าจะต้องรั
00:23:54กษาให้ดี
00:23:55อาชาณค่าตัดสินใจแล้ว
00:23:57ค่าจะเริ่มต้นวางแผนชีวิ
00:23:58ตใหม่แล้ว
00:24:00อียาพี่ชายพี่สาทุกท่านแม
00:24:03่ตาหน่อยเธอ
00:24:05สีสมุตรวนเป็นพี่น้องพวกท
00:24:07่านทำทานหน่อยเธอนะ
00:24:09ถ้าไม่มีเงินให้จริงๆให้ส
00:24:11ระเป้าก็
00:24:12สระเป้า
00:24:14สระเป้า
00:24:43ขอท่านคุณเดียว
00:24:48ข้าตายไปเสียจะยังดีกว่า
00:24:50ให้สิ
00:24:53เหตุแม่นางต้องทำเรื่องโงขาว
00:25:15เช่นนี้
00:25:16เพราะค่าบอกว่า
00:25:17ค่าบูชาแทบงโงยักษ์จะร
00:25:19ักษาขาที่พี่กันของเขาให้ห
00:25:20ายได้
00:25:21แต่ตอนนี้
00:25:22ขาของพ่อค่าไม่เพียงรักษ
00:25:24าไม่หาย
00:25:24แต่คนก็หายไปด้วย
00:25:26ทุกคนต่างกล่าวว่าค่าถู
00:25:27กแทบงโงยักษ์กับไปสังห
00:25:29าร
00:25:30ตอนนี้
00:25:31ที่บ้านก็เหลือแค่ค่าคนเดี
00:25:33ยว
00:25:34ค่าก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว
00:25:37อืม แม่นาง
00:25:39หวางใจเธอ
00:25:40ให้เป็นหน้าที่ข้าเอง ข้าจะต
00:25:42้องสืบหาแบบออกแสของพ่อเจ
00:25:43้าให้ได้
00:25:45เจ้าน่ะหรือ
00:25:46เอ่อ ยัง
00:25:50หากท่าน적인 기본นางจムก็ต้องช่วยข
00:26:05้าตามหาท่านพ่อข้อصีพบ
00:26:06ให้เป็นหน้าที่ข้า
00:26:09แต่เจ้าก็ต้องเซ็นยากับค่าข
00:26:11้อหนึ่ง
00:26:11ท่านกล่าวมาเทิด
00:26:18อย่าทำเรื่องโงกขาวอีกล่ะ
00:26:24ไม่ทราบว่าคุณชายชื่อแส้
00:26:26อะไร
00:26:28สู...ช่าน
00:26:33ขอบคุณคุณชายสู้
00:26:38ไม่ทราบว่าไม่นางชื่ออะไร
00:26:43ขอชื่อชุนเซียว
00:26:46อ่า...
00:26:54ชุนเซียว
00:27:07ชุนเซียว
00:27:15อย่าเฮ้ย...นี่เจ้าทำอะไร
00:27:33ไม่เหนียว
00:27:34ไม่เหนียว
00:27:35ขอสราเปาสักสองสามลูก
00:27:48ไม่เหนียว
00:27:49ควบเราไม่ได้สั่งสราเปาแบบน
00:27:50ี้
00:27:52ควบค่าอยากได้สราเปาของเจ้า
00:27:54uso%.่ะ
00:27:57อันนี้สิ
00:28:00ยินไปข้าหน่อย две
00:28:01อ่า ๆ
00:28:03เฮ้ย !
00:28:03เฮ้ย 아이
00:28:06เจ้าโบอี saf
00:28:06อยัดตรัว
00:28:09เจ้านี่ก้ slowly
00:28:10ที่เซียว
00:28:10มาudible
00:28:11เซรามา поч มาดู
00:28:13เหมือน Union
00:28:22��?
00:28:24ว้อ entonces
00:28:29그다음에
00:28:29โอ้ 그래서
00:28:33จบ Subs Villa
00:28:34ปิดไปแล้ว
00:28:35ปิดไปแล้ว
00:28:36ยังไม่ลิดไป
00:28:36ปิดไปแล้ว
00:28:38ว impressive
00:28:39ไม่ดีปล่อย
00:29:10เฮ้ย ...
00:29:11เฮ้ย !
00:29:14เจ้าบ่าไปแล้วนึง ...
00:29:19เจ้าบ้าไปแล้วหนึ่งไง
00:29:20ไม่ใช่ อาท่าน ทำไมถึงเป็นเจ้า
00:29:22เมื่อกี้เป็น...
00:29:31ไปได้แล้ว
00:29:33ข้าจะมาหาเจ้าใหม่นะ
00:29:41ประมุก สายรูเขาเป็นอะไรไป
00:29:44ไม่ใช่
00:29:45ไอ้ยะ
00:29:48ข้าก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรไป
00:29:52มาได้พอดี เหลือทั้งสอง
00:29:54พวกเจอมาจากเมืองหลวง
00:29:55คือหินอาการเช่นนี้ไหม
00:29:59เฮ้า เป็นสายรู ดูดิ
00:30:03สายรู
00:30:06เหมือนจะโดดพิษ
00:30:07โดนพิษ
00:30:09เขาว่าเหมือนโดดคุณสัย
00:30:10หินสาย
00:30:13อย่า อย่า อย่าลูกกรอน
00:30:16จะสิ้น ใครจะโดบสิ้น
00:30:18เข้าหมายถึงอย่าสำหรับกิน
00:30:20อ๋อ อสหายรู อย่าลูกกรอนอะไรก
00:30:23ัน
00:30:24กลางวันให้คนกลาบไว้
00:30:25กลางคืนกินยาลูกกรอน
00:30:28กินยาลูกกรอน
00:30:29ดีค่ะ
00:30:30ค่าจะได้พบเทพ์งูยัก
00:30:34เทพงูยัก
00:30:34ในปากเทพงูยัก
00:30:37กวาง...กวาง...
00:30:39กวางเงิน
00:30:42ค
00:30:57ปลัมุคเฮียว
00:30:59พวกเราไปที่วัดงูยักษ์เดี๋ย
00:31:01วก็รู้เอง
00:31:04เสียอันตารายเพื่อเพื่อนพร้อง
00:31:06ไปกัน
00:31:08วัดงูยักษ์
00:31:18ประมุกเฉียว
00:31:22ให้ข้ายยืมหนึ่งตำลึง
00:31:23ไม่ให้ยืม
00:31:26เพื่อความจริงนะ
00:31:28อุ๊ย
00:31:30ข้ายาทายเป็นให้พักษ์
00:31:31ดู
00:31:36อุ๊ย
00:31:38อุ๊ย
00:31:48น народ แก pray improving
00:31:51เยอ ขอ remote wamran
00:32:11พวก ปาก กับปาก識
00:32:28ชิ้มก็равงาน
00:32:29ออดฐานน้อย ต่าลงมือกับประ
00:32:34เจ้าหรือ
00:32:36ต่าลงมือกับภักยาจกของค
00:32:38่า ขณค่า ค่าเจ้า
00:32:40ชากด เรื่องนี้ต้องมีผู้อยู่เบื้
00:32:42องหลังแน่นอน
00:32:43เพราะค่าทําตัวกลับไปสอ
00:32:44บสวน จะสาบว่าผู้ได้อยู่เบื้
00:32:46องหลัง
00:32:47งานกกวดแล้ว จะต้องสื่อผ้าคน
00:32:49ร้ายให้ได้
00:32:51ข้าจะลงมือทวงความยุติธ
00:32:53รรม ให้สหายหนูด้วยตัวเอง
00:32:57ตัดสินยุติธรรม
00:33:00บอกมา ขายเป็นผู้บงการ
00:33:03ขายยาปร่อม
00:33:04ขอทานเหม็น ยังจะทำตัวสูงส
00:33:07่งอีก
00:33:07นี่ค่ะ
00:33:08เฮ้ย อาชาน อาชาน อย่าวุวาม จั
00:33:12ดการกับคนแบบนี้ต้องใช้วิธ
00:33:14ีการ ดูข้าให้ดี
00:33:21พี่ชาย ใครเป็นผู้บงการอยู่เบื้
00:33:24องหลาง
00:33:25ไม่รู้
00:33:25ไม่รู้ใช่ไหม
00:33:28ดูสิว่านี่คืออะไร
00:33:31ถ้าเจ้ายังไม่พูด ข้าจะส่
00:33:33งเจ้าไปสวยส่งในประโลก
00:33:34ข้าพูด ข้าพูด
00:33:35ข้าพูด
00:33:36คนผู้นี้ก็คือ
00:33:38เฮ้ย
00:33:41เฮ้ย
00:33:45สิ้นลมแล้ว ข้าจะไปตาม
00:33:52ชั้นเธอ
00:33:53เกิดอะไรขึ้น เสียงอะไรกัน
00:34:03เฮ้ย
00:34:12โอ้
00:34:12โอ้
00:34:12โอ้
00:34:13ตอนนี้ค่าเข้าใจแล้ว
00:34:15ทำไมพวกเจ้าสองคนถึงได้รีบร้
00:34:16อนมาสอบสวนเจ้าขายยาปร้อม
00:34:18นี่
00:34:18ที่แท้พวกเจ้าก็คือผู้อยู่เบื
00:34:19้องหลัง
00:34:20ดูว่าค่าจะจัดการพวกเจ้าย
00:34:22ังไงทุกคนลุย
00:34:23เจ้าก่อน
00:34:26ไอ้ยาประมุก เขาตายแล้ว
00:34:28ตายแล้ว
00:34:38เกิดอะไรขึ้น
00:34:41ประมุกเฉียว เขาถูกสังหาร
00:34:44คนไม่ได้หนีไป
00:34:45พระกยาจกของเราคุ้บกันแน่
00:34:47นหา
00:34:47คนนอกเขามาไม่ได้เลย
00:34:48มีโอกาสไม่ที่จะเป็นคนในพระก
00:34:50ยาจกเอง
00:34:51เจ้ากล่าพูดแล้วไหล
00:35:04คนตาในมือพวกเจ้า
00:35:07ค่าไม่เอาความ
00:35:09แต่พวกเจ้าใส่ร้ายพีนอภัก
00:35:11ยาจกของเรา
00:35:13ยอมไม่ได้
00:35:15กวงเราลงมือ
00:35:16ลุย
00:35:18เจ้า displasia
00:35:25อันเธอร์
00:35:25เจ้าหังไปก่อน
00:35:29เป็นสุขสร้าง
00:35:33ก็คงเปล่า
00:35:38เจ้าให้พวกเรา
00:35:46คงดี
00:35:46นี่
00:35:56นี่ อาชาติหนีแล้ว
00:35:59ตามไป
00:36:03กดหมายดังผู้เขา
00:36:12อาชาติ ผู้ขอทานตามมาอีกแล้
00:36:14ว โจรีบหาวิธีแล้วเข้า
00:36:23ไปไหนแล้ว ไปดูซิ
00:36:24ตั้งนี้
00:36:27นี่
00:36:32เยี่ยว!
00:36:34ซิ!
00:36:46โอ๊ย!
00:36:59원องเถอะ
00:37:00เลวเข้า ใส่ลงเท้าว ยังเดิน
00:37:01ตามผลเท้าป่าไม่ทันอีก
00:37:03เอ้า จะ
00:37:06เอ куда
00:37:06เข้าเอง
00:37:08เข้าบอกว่า ไปหาเจ้า ไม่ถึงว
00:37:10่าจะพบกันเลวขนาดนี้
00:37:11เพราะเรามีวาสนาต้องกันจร
00:37:13ิง ๆ
00:37:14เลยคุยได้แล้ว
00:37:15เฮ้ย ก็ดูล้ายตามทันล่ะ
00:37:16เออ
00:37:17атив่ามักทับครับแล้วจริง ๆ
00:37:22เฮ้ย จะพาพวกเราไปไหน
00:37:36ไอ้เยี่ย
00:37:37อิย
00:37:39ขาดนึกออกแล้ว
00:37:41คนผู้นี้ก็คือแม่นางที่ให้ส
00:37:42ระเป๋ากับพวกเราสินะ
00:37:44ไม่ซ้าว่าแม่นางเชื่ออะไรเหรอ
00:37:53แม่นางที่จิตใจดีเช่นนี้เสี
00:37:56ยดายที่เป็นใบ้
00:37:59คนใบ้อะไรกัน
00:38:01นางก็แค่ไม่มีเสียงเท่านั้น
00:38:03ใช่ไหมแม่นาง
00:38:05อืมเฮ่
00:38:14เขาว่านะเพื่อนเถีย
00:38:16เจ้านี่พยายามดีจริงๆ
00:38:19ถึงขั้นโนวดแป้งแล้ว
00:38:23ให้ย่า
00:38:25สระเป๋าใส่สีนี่ไม่ธรรมดา
00:38:26จริงๆ
00:38:27หลงจนหัวปักหัวปัมเลยนะ
00:38:32ค่าจะเป้าหมายใหม่ในชีวิตแล
00:38:34้ว
00:38:36พวกเรามาเที่ยวกันโ DIEply้
00:38:37นี่แม่นางไม่เหنียillarของค่ะ
00:38:38ขายสระเป๋าทีด้วยด้วยกัน
00:38:40บันค่าผ้าสมองเจ้าวัน beweน
00:38:43คิดอะไร พวกเรามาเที่ยวหัวหญิงก
00:38:45ัน finger
00:38:46พวกเรามานวดแป้งเหรอ
00:38:47พวก visually through the place
00:38:48บ้านชาจากฝาบาตมาทําคดี
00:38:50ทำคดี今日は потому
00:38:52uryมแล้วทำคดีไม่เป็นสังหน่อย
00:38:54ตอนอยู่ที่เมืองหลวง
00:38:56ถ้าไม่ไปเที่ยวหอขนิกากับฝ
00:38:57าบาด
00:38:58ก็ช่วยองค์หญิงตามหาหมาแม
00:38:59ว
00:38:59เพราะเราเคยทำเรื่องจริงๆที่ไหน
00:39:01กัน
00:39:03อ้าย...
00:39:04เพื่อเทีย
00:39:05ขอแค่พวกเราตั้งใจสืบ
00:39:08ความจริงย่อมต้องประกฎแน
00:39:09่นอน
00:39:10อีกทั้ง...
00:39:12อืม...
00:39:12อืม...
00:39:13พวกเรายังมีเจ้านี่
00:39:16ว่ากันว่า...
00:39:17บันทึกมี...
00:39:18นี่!
00:39:19เลิกเอาจะพูดว่ามันทึกกล่
00:39:20าไว้กับข้าสัที
00:39:22มีแต่เจ้าที่เห็นตำลายนี้เป็
00:39:23นสมบัติ
00:39:38กินอย่าลูกกล่อนดีค่ะ
00:39:40ข้าจะได้พบเทพงูยัก
00:39:43เทพงูยักคืออะไรกันแน่
00:39:46เพื่อใครค่ะดี
00:39:48ก็ต้องพึ่งตัวเองแล้ว
00:40:30ที่เจ้า
00:40:52ชุชัน
00:41:01เจ้าไปเธอ
00:41:04ไปสืบคดีของเจ้าเธอ
00:41:23steal
00:41:39เจ้าเจ้า ให้เจ้าเจ้า
00:41:45เข้าเป็นในเย ital 이랑 จะทำอะไรนะ
00:41:47โอ nurturing
00:41:48ปล่อยสิ
00:41:49ปล่อยนะ
00:41:50ขออย่าเสบสู่ให้ค่าสักเม็ด
00:41:51เธอ
00:41:51ปล่อยนะ ขออย่าเสบสู่ให้ค่าส
00:41:54ักเม็ดเธอ
00:42:11มันทึกแขนต้าชิง
00:42:24ตัดของอีก
00:42:25ทัวดูmore
00:42:30ยา ยาแสบสู่
00:42:40คุณชายสู่
00:42:42คุณชายสู่
00:42:42คุณชายสู่
00:42:43คุณชายสู่
00:42:53ขอบคุณ ซักลุ่มด้วย
00:43:28เฮ้ ท่าน lipos
00:43:30เฝ ท่านตื่นแล้ว
00:43:37ที่นี้คือที่ไหน
00:43:38ท่านเป็นลมในวัตนงูแล Sens
00:43:40ที่นี่เป็นบ้านของค่า
00:43:42บ้านเจ้า...
00:43:46บ้านเจ้ามียาเสบสุกไหม?
00:43:48ยาเสบสุก...
00:43:50ท่านก็ติดพิศยาเสบสุกเหม
00:43:51ือนกันหรือ?
00:43:51ชุดเสียว...
00:43:54นี่...
00:43:55ขอยาเสบสุกให้ค่าเธอ...
00:43:56ขอยาเสบสุกให้ค่าเธอ...
00:43:58ได้ไหม แค่แม็ดเดียว...
00:44:00ขัดไปทั้งตัว...
00:44:02ขัดไปทั้งตัวเลย...
00:44:03นั่นคือชายสู้ ขนอดท่านหน่อย
00:44:04เธอ
00:44:05ค้าจะถลังนึกไปกวดนี้ไม่ได
00:44:06้นะ
00:44:08depoisเจ้าเคยบูช้าเทพงูญักร
00:44:09ธีพาตج donneมี APS
00:44:13อยู่ไหน your son
00:44:15อยู่นี่ไหม ไม่มี
00:44:17มีไหม อยู่ไหน
00:44:21ร๊구리
00:44:30ศอดไว้ไหน อยู่ตรงไหน
00:44:36ไม่มี นี่ก็ไม่มี
00:44:38หาไม่พบ
00:45:11แม่นางคือ
00:45:25อาท่าน
00:45:27อาท่าน
00:45:27คุณชายสู้
00:45:29อาท่าน
00:45:30เจ้าไปอะไรมั้ย
00:45:35อาท่าน
00:45:40ทำไมถึงต้องกินยาเสบสุก
00:45:42กินมัน
00:45:44ก็จะได้พบกับเทพงูยากแล้ว
00:45:46ที่แท้เจ้าทำเพื่อไขก็ดี
00:45:50พอโทษด้วยอาท่าน
00:45:52ถ้าเข้าใจเจ้าผิดไป
00:45:58กินมันก็จะได้พบกับเทพงู
00:46:01ยากแล้ว
00:46:31ไม่หรอกอาท่าน
00:46:33เจ้ายังมีเพื่อนรักอย่างค่า
00:47:03อาท่าน
00:47:12ขอบคุณท้ายสูง
00:48:03ขอบคุณท้ายสูง
00:48:13ขอบคุณท้ายสูง
00:48:20ตอนนี้ค้ารู้สึกดีขึ้นมากแล
00:48:22้ว
00:48:24เยี่ยมเลย ถ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้
00:48:26ว
00:48:33ขอบคุณท้ายสูง
00:48:34ขอบคุณท้ายสูง
00:48:50ขอบคุณท้ายสูง
00:48:57ขอบคุณท้ายสูง
00:48:59ขอบคุณท้ายสูง
00:49:04ขอบคุณท้ายสูง
00:49:30ขอบคุณท้ายสูง
00:49:31ชั่ว respardon
00:49:33ชั่ว
00:49:34ชั่ว
00:49:38ชั่ว
00:49:41ชั่ว
00:49:43ชั่ว
00:49:47ชุดเซียว
00:49:54ข้าเธอชุนเซียว
00:49:57ชั่วจริงๆ
00:50:13ไม่เว้นแม่แต่สตีบริสุด
00:50:20อาชน
00:50:22พวกเราจะทำยังไงกันต่อ
00:50:24ปริ่งของยาเซ็บสุก
00:50:44ไปวัดงูยักกับข้า
00:50:46ได้
00:50:50วัดงูยัก
00:50:54ไม่มีวัดงูยักกับข้า
00:50:58ไม่มีวัดงูยักกัน
00:51:34อัตรน
00:51:37ไม่มีวัดงูยักกับข้า
00:51:40ไม่มีวัดงูยักกับข้า
00:51:59ไม่มีวัดงูยักกัน
00:52:13อาท่านดูเร็ว
00:52:17ของสิ
00:52:18ของสิ
00:52:21มาขนาดนี้
00:52:26ที่นี่
00:52:52อาท่าน!
00:52:54เฮ้ย! มันนี่ไปแล้ว
00:52:57อย่าเสบสุขถุกข้าทําลายหม
00:52:58ดแล้ว
00:53:04อาท่าน!
00:53:06เจ้าดูนะซิ
00:53:08มีอะไร? นั่นมันอะไร?
00:53:11มีบางอย่ามกำลังเทื่อนไหว
00:53:23เพื่อนเทีย! ระวัง!
00:53:29เพื่อนเทีย! จะไปตามคนชุดดำ
00:53:31ที่นี่เปล่าให้ค่าจัดการเอง
00:53:33อาท่าน! จะระวังตัวให้ดีนะ!
00:53:57เด็กสบายด้วย! ชั้นได้โวุย!
00:54:04เยี่ยน มีบางช่วย!
00:54:11อาท่าน!
00:54:19เฮ้ย!
00:54:20เจ้าเลย!
00:54:59ที่ว่าก่อนอําเพื่อ
00:55:19น่าตายอย่างกระโจนดูว่าประ
00:55:20มุกจะจัดการกับเจ้าอย่างไร
00:55:24เฮ้ ขึ้นสาร
00:55:27เกรียงกล้อย
00:55:33พูดมา
00:55:34ตัดสินยุติทธิ์
00:55:35ใครเป็นผู้บงการเจ้าอยู่เมืองห
00:55:37ลัง
00:55:39ไม่รู้
00:55:40ช้าก่อนๆ
00:55:42ประมุกเทียว
00:55:43ข้าไม่รู้จริงๆว่าใครเป็น
00:55:45คนบงการ
00:55:47ยังปากแข็งใช่ไหม
00:55:48อีกเดี๋ยวปากเจ้าก็จะเล่อแข
00:55:51็งแล้ว
00:55:59ไม่เหนียง
00:56:01ไม่เหนียงจะไม่เป็นไรใช่ไหม
00:56:04ข้ายอมรับ
00:56:06ข้ายอมรับว่าค่าเป็นผู้บ
00:56:07งการ
00:56:08ขอแค่พูดเจ้าไม่ทำร้ายไม่เห
00:56:09นียง
00:56:09พูดเจ้าพูดอะไรข้าก็ยอมรับ
00:56:14พาตัวเข้าไป
00:56:16อ่าท่าน
00:56:19อ่าท่าน
00:56:21ทุกขอด้วย
00:56:49อ่าท่าน
00:57:38อ่าท่าน ทุกขอด้วย
00:57:47อ่าท่าน
00:57:50อ่าท่าน
00:57:50สูสาน
00:57:51พี่น้อของเจ้า
00:57:53ยอมนับผิดแล้ว
00:57:54พวกจะเป็นผู้อยู่เบิ่งหลังยา
00:57:56เสบสุข
00:57:57เจ้ายังไม่ได้ให้จำ
00:57:58เสียแต่โดยนี้อีก
00:58:00งั้นเหรอ
00:58:01พวกเราเป็นคนบงการ
00:58:07พวกเราคือราชโอคลักษ
00:58:08ที่ฟาบาดส่งมาเพื่อสืบคดี
00:58:10นี้โดยเฉพาะ
00:58:12ประมุกเฉียว
00:58:14ท่านตังหากที่เป็นผู้บงการอย
00:58:16ู่เบื้องหลังสินะ
00:58:17กล่าใส่ร้ายประมุกของพวกเรา
00:58:19มา จัดเขาไหร่
00:58:20ก่อน
00:58:21อุฟ
00:58:27ต้อให้เจ้าจะเป็นรักษา screenshot
00:58:29แต่โทษเสร brow ไปสีเจ้า
00:58:31ยังไม่รับโทษหนัก
00:58:33จะลองคิดดูไฮดี
00:58:35ถ้าได้ไปสถาที่เก็บสบได้ing
00:58:36หยากชั้นถูดสบของไไม่ Guerra เผอ
00:58:37จรง
00:58:38เพราะว่า สบถูกทำให้ 일ะ
00:58:39จนไม่เหลือเขา เดเสME
00:58:41สบนั่นไม่ใช่สบของนายอเภอจง
00:58:43เลย
00:58:44หัว ผู้จาร์เหลียวไหล
00:58:47ชุนเสียวเคยบอกว่า
00:58:49พ่อของนางขาพิการ
00:58:51สบนั่นก็พิการที่ขา
00:58:55อีกทั้ง
00:58:56พ่อของนางก็ตายพระยาเสบสุก
00:58:58ดังนั้น
00:59:00จึงสนิทธานได้ว่า
00:59:02สบนั่นก็คือพ่อของชุนเสี
00:59:03ยว
00:59:04แล้ว...แล้วมันเกี่ยวได้กับข
00:59:06าเหล่า
00:59:07เพราะว่าเจ้า
00:59:08ก็คือในอpalเฅอจง
00:59:11ประมุค
00:59:12ท่านจะเป็นในอpal เดียร์จงได้
00:59:13ยังไง
00:59:14เป็นแล้วหลายชắtๆ
00:59:16เจ้ามีลาคารอะไร
00:59:17ก็อย่า 49 separated
00:59:21คนชุดดำที่อยู่ข้างนอกก็คือ
00:59:22เจ้าใช่ไหม
00:59:23เจ้าไม่ทยารวัง
00:59:24ทำพาคราดเอียวหลวนอัวไว้
00:59:28ก็แก้พาคราดเอียวที่ป entails
00:59:30길ไป Pinot
00:59:33คง filming
00:59:46สร้างพิษ แปลงโฉมพวกนี้เป็
00:59:48นวิชาจากพักมานของพวกเจ้าท
00:59:50ั้งนั้น
00:59:52เจ้าแปลงโฉมเป็นประมุกเฉี
00:59:54ยว เจ้ากระบบทพักมาน
00:59:59สูสาน จะเราได้ทางจริงๆ ดูว่า
01:00:05ข้าจะจัดการกับเจ้ายังไง
01:00:08ถ้าก่อน ยังไม่รู้ว่าใครผิด
01:00:10ใครถูก ดูก่อนค่อยว่ากัน
01:00:26กันพม una Link is here
01:00:42พระมุก เชื่อไม่หอม рублей
01:00:46น้อนเรือไม่ต้องรับให้ช част NY
01:00:49น้อง 었는데เชื่อไม่ลอด
01:00:56ประมูก!
01:01:01มะอยอยู่ ไม่ใช่ไว้ไม่ประมูก
01:01:11ประมูก!
01:01:16ไม่เนียงลำบากเจ้าแล้ว
01:01:19ไม่ได้
01:01:21ถึงจะพบตัวคนร้าย
01:01:24แต่ยังต้องการสูตรยาเสบสุ
01:01:25ข
01:01:26ถ้าหาไม่พบแล้วก็
01:01:28ชาวบ้านยังจะถูกทําได้ต่
01:01:29อไป
01:01:30แต่ตอนนี้พวกเราไม่มีสูตรยา
01:01:32ก็ยังกลับไปได้งานฝ่าบานไม
01:01:34่ได้อยู่ดี
01:01:40ไม่เหนียงไปอะไรไป
01:01:45เจ้าหมายความว่า
01:01:47เจ้ารู้สูตรยาเสบสุข
01:01:49เยี่ยมไปเลย
01:01:50แบบนี้เราก็ปิดคดีได้แล้ว เจ
01:01:53้าดีใจไหม
01:01:54ไปกัน
01:02:01ไม่เนียง
01:02:03ไม่ใช่สิ
01:02:04นายอำเภอจง
01:02:06ดีใจเร็วเกินไปหน่อยไหม
01:02:08ไม่เนียง
01:02:15เจ้าอยากปิดคดีมากสินะ
01:02:20เธ้าล่ะ
01:02:21ข้ากับซูสาน
01:02:23จงใจแสดงรังคอร์ให้เจ้า
01:02:24ดู
01:02:27อัท่าน นี่มันเรื่องอะไรกัน
01:02:30ข้ากับประมุกเฉียว สบตายยื
01:02:32นощันกันเรียบร้อย
01:02:40ผู้อยู่เบื้องหลังคือเจ้าสิ
01:02:41นะ
01:02:45อัท่าน อัท่าน เจ้าเข้าใจผิ
01:02:47ดหรือเปล่า
01:02:47น่างคือไม่เนียงจะไปนางได้อย
01:02:48่างไร
01:02:49นางไปกระบบทภักนาณ
01:02:54นางนี้มาถึงลิ้นเจียง ดับต
01:02:56ำแหน่งได้อำเภิร์
01:02:57ภักนาณมีวิชาสยศาทร์ ส
01:02:59ามารถพูดภาศามูขวบคุมงู
01:03:01ยักษ
01:03:01แต่ว่า..
01:03:03ควพูดสูตรวิชานี้ จะต้องแป
01:03:04ลงร่างจากชายเป็นหญิง
01:03:06แล้วก็คือเจ้านี่ล่ะ
01:03:10สูตรยาเสบสุกก็ไม่มาคนในภ
01:03:11ักนาณความาณ interfering
01:03:12พูดนายกินยาเสบสุกไม่ yอม
01:03:14รับการคุบคุมจากพวกเจ้าขู
01:03:15จจริงๆ
01:03:16พ่อเค้าชุนเสียวก็เป็นหนึ่
01:03:17งในนั้นใช่มั้ย
01:03:20อีกยัง สะกดปรอยตามพวกเราชั
01:03:22นสุดสบ
01:03:23คนที่สังหารชุนเสียวร่ะใส
01:03:24่ร้าให้กับประมุคเฉียว
01:03:25หร their people
01:03:25ให้เข้าสงมาสินะ
01:03:29เจ้าวางแผนได้ดีจริงๆเลยนะ
01:03:32ประการแรก...
01:03:33สามารถยือมือพวกเรา กำจัดป
01:03:34ระมุขเฉียว
01:03:35ประการที่สอง สามารถรอให้พวกเรา
01:03:38กลับเมืองหลวง
01:03:39แบบนี้...
01:03:40เจ้าก็สามารถยึดครองภạกยาจ
01:03:41ก
01:03:41หายาเสพสุขของเจ้าต่อไป
01:03:43และก่อนตั้งสบันพักม представляนๆ
01:03:47olo...
01:03:50นี่ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม
01:03:52เจ้าไม่มีทางหลอฆค่าเจ้านี่
01:03:53บ่าพกว่าเฟียวว่าไม่จริ
01:03:54ง
01:04:07กลับกลับกลับกลับ
01:04:36ไม่เจียงตัว
01:04:37กระมุตรพักมาล
01:04:39นี่มานับกว่าปลายสันเทอ
01:04:48ตันชุย
01:04:50เจ้า
01:04:58เจ้า
01:04:59ช่ายชุดดำที่ใช้เข็มบิดสั
01:05:00งหารคนและอยู่ในโลงานพริยาก็
01:05:02เป็นเจ้าทั้งนั้น
01:05:03ข้าเองแหละ
01:05:06เจ้าคนทรัยด
01:05:08ตะแกะไม่หยอมตาย
01:05:10เจ้าอย่าได้โทษครับ
01:05:12ถ้าเจ้าไม่ตาย
01:05:14ข้าจะเป็นประมุตกในอย่างไร
01:05:15จะขวบคุมพักรยาจกอย่างไร
01:05:17เจ้า...
01:05:18คนตำซ้ำ
01:05:19พวกเจ้าเป็นราชองค์ขรักษ์
01:05:21ข้ารู้ตั้งเกอร์แรกแล้ว
01:05:27อีกทั้ง...
01:05:28ใครยังรายงานใต้เท้าจง
01:05:31แต่ก่อน...
01:05:32ที่ข้าไม่ลงมือสังหารพวกเจ
01:05:34้า
01:05:34เพราะข้าไม่อยากให้ราชสำนั
01:05:36กรู้เรื่อง
01:05:38ตอนนี้...
01:05:39พวกเจ้ารนหาที่ตายเอง
01:05:45พวกเจ้า...
01:05:45เลิกโมตเธอ...
01:05:47งูรักของเจ้า...
01:05:48ถูกข้าสังหารแล้ว
01:05:49อะไรนะ?
01:05:50แดนนารกว่างเปล่า...
01:05:52พูดผีอยู่บนโลกมนุษย์
01:05:54เจ้าสังหารครอบครัวของชุดเส
01:05:56ียว
01:05:56ข้าก็จะให้เจ้าชดใช้ด้วยเลือ
01:05:57ด
01:05:58ไปตายสัตว์!
01:06:06อันเธอน!
01:06:06เก็ก
01:06:07เก็ก
01:06:08เป็นใจ
01:06:10เร็ว!
01:06:39ประมุค ประมุค ประมุค เข้าใจ
01:06:41ผิด ประมุค ประมุคไว้ชีวิ
01:06:42ตด้วย ประมุค
01:06:47ยอมทำลูกอย่างเพื่อเพื่อนพองเหร
01:06:55อ
01:06:57ไม่จริง
01:07:05อาทน
01:07:09ไม่เหนียน
01:07:15อาทน
01:07:17จ้า
01:07:19ไม่เหนียน
01:07:48เพราะอะไรกัน
01:07:52ทำไมค่าถึงยังเอาชนะฝ่ามื
01:07:54อพิชิตบังก่อนไม่ได้
01:07:55ไม่เห็น
01:07:59มาน
01:08:00จะเอาชนะธรรมมะได้ยังไง
01:08:05อาทน
01:08:07ให้ข้าจัดการเธอ
01:08:10อาทน
01:08:11ใช่
01:08:41ขอบคุณ
01:09:00อ่า...
01:09:02ข้าจะตีเจ้าแล้วน่าเร็วเข้
01:09:03า
01:09:04เอ้ย...
01:09:05สาบบาท...
01:09:06รับออนฮอดพันเนศสินนั้น
01:09:07คืออะไร
01:09:15อะไร
01:09:15อะไรก็น่ะ
01:09:17ใครก็ได้
01:09:19จ่วยด้วย
01:09:20รักขาค่ะ
01:09:21ใครก็ได้
01:09:22รักขาค่ะ
01:09:30ของปลอม
01:09:30อืม...
01:09:32อืม...
01:09:34อืม...
01:09:35รับอม...
01:09:36ข้าวไหวบคุณฝาบาท...
01:09:37อืม...
01:09:52ข้าได้ยินว่า...
01:09:54ที่...
01:09:54อย่างโจ
01:09:55เกิดกระดีคัดกรรมอีกแล้ว
01:09:57พวกว่าราชการมนทนหูกว่างถ
01:09:58ูกสังหาในหอลี่หง
01:10:00ข้าสงสัยว่าเรื่องนี้
01:10:01มีคนหมายจะปองร้าย
01:10:02ข้าจึงตัดสินใจส่งพวกเจ
01:10:04้าสองคนไปสืบดู
01:10:05มีสิ่งใดจะคัดค้านหรือไม
01:10:07่
01:10:08อืม...อืม...
01:10:22ก็พักมานทำได้
01:10:23ก็ละม่อมหวังให้ฝาบาท...
01:10:26จัดสังงพ...
01:10:27ช่วยเหลือชาวเพลิ้นเจียง
01:10:29อ้าย...
01:10:30อากนางป้าชิงเป็นเหมือนพวกเจ
01:10:32้าสองคนกันหมด
01:10:33ชาวบ้านคงได้ใช้ชีวิตอย่าง
01:10:34สงพสุก
01:10:35ข้าออกเที่ยวก็เพื่อบันเทาคว
01:10:36ามทุกใจต่อบ้านเมืองและราส
01:10:38ดอนเท่านั้น
01:10:39ข้าก็หวังใจประเทศสงพ
01:10:40ประชารมเย็น
01:10:41ข้าจะต้องมอบยุกสันทีสง
01:10:43ครุ่งเรืองให้ราสดอนอย่างแน่
01:10:44นอน
01:10:45อันุมัตร
01:10:58ชุนเซียว
01:11:05หากไม่ใช่เพราะค่า เจ้าก็คงไม
01:11:07่เป็นแบบนี้
01:11:18ที่จริงแล้ว
01:11:19มัยยังมีความรับที่เจ้ายั
01:11:21งไม่อยู่รู้
01:11:23เรื่องของม่่อยเนียงผผ่านไปแล
01:11:25้ว
01:11:25วันหลังยับพูดถึงอีกเลย
01:11:28ข้าวะเพื่อเทีย
01:11:30เจ้ารู้ไหมว่าทำไมตำราเล็บนี้
01:11:31ถึงสำคัญกับข้าขนาดนั้
01:11:32น
01:11:33นี้เป็นบันทึกสื่บคดีแห่
01:11:34งต้าทิงที่ฝ่าบาดพระลัช
01:11:36sthan ให้ไม่ใช้เหรอ
01:11:37ที่จริงแล้ว
01:11:39มันยังมีความรับที่เจ้าย
01:11:40ังไม่รู้
01:11:42นั่นเหรอ
01:11:43ใช่แล้ว
01:11:44มีความรับอะไรขอค่าดูหน่อย
01:11:53มันทึกแห่งต้าทิง
01:11:57ผู้กำกับเฉินสุ่น
01:12:09มีความรับที่เจ้า
01:12:57มีความรับที่เจ้า
01:13:12มีความรับที่เจ้า
01:13:31สวัสดีใจ