00:00Σε όλα αυτά τα χρόνια, τα 14 χρόνια που ζούσατε εκτός Ελλάδος, ζήσατε στην Ιταλία, ζήσατε στην Αγγλία,
00:10όταν λέγατε στον πατέρα σας ότι θέλω να δω την Ελλάδα, τι σας απαντούσε, τι σας έλεγε?
00:16Υπομονή.
00:17Υπομονή.
00:18Υπομονή.
00:19Μέχρι το 1974, που δεν ξέραμε τι θα γινότανε, υπήρχε αυτή η αίσθηση ότι μπορεί να γυρίσουν, να πέσει η
00:27χούντα και να γυρίσουμε στη χώρα μας.
00:28Τι κάνανε οι γονείς μου, είχαν φέρει έναν καθηγητή, Ιωάννης Κανελόπλος, ο οποίος μας έκανε μάθημα, σπίτι, τα τρία αδέλφια
00:36και η κόρη του, η Κέλλη,
00:37σαν παιδιά μέσα στην Αθήνα, σε δημοτικότητα, είτε βιβλία, είτε μαθαίτερα.
00:42Σαν να είστε σε ελληνικό σχολείο.
00:43Αν ήταν αύριο να πάμε να επιστρέψουμε, να ήμασταν έτοιμοι να γυρίσουμε.
00:47Με τον πατέρα μιλούσατε ελληνικά.
00:49Μέσα στην οικογένεια μητέρα, πατέρας και παιδιά, συνήθως αγγλικά.
00:53Αλλά με τον πατέρα μου, μία έτσι, μία άλλος.
00:55Ανάλογα και βέβαια στη συζήτηση και ποιος ήταν και στο δωμάτιο.
00:58Οπότε τα ελληνικά σας τα οφείλετε στον καθηγητή Κανελόπουλο ουσιαστικά.
01:02Σε ένα μεγάλο ποσοστό σε αυτόν και βέβαια υπήρχε και συνέχεια γιατί το προσωπικό όταν φύγαμε την Ελλάδα μέσα στο
01:08σπίτι είχαμε δύο-τρία παιδιά που είχαν έρθει μαζί μας.
01:11Και οπότε εκεί μιλάς ελληνικά.
01:13Είχαμε μια δαντά από την Ιρλανδία, αλλά είχαμε και μια ελληνίδα η οποία την βοηθούσε και όταν έκανε γευτή ρεπό
01:19είχαν την ελληνίδα.
01:20Οπότε ήταν μια ζωή, είχαμε ελληνικά μέσα στο σπίτι, ήταν καθημερινά.
