- 3 hours ago
- #ยหวาดาตง
- #ยหวาดาตงตอนท10
- #ยหวาดาตงยอนหลง
ยิหวาดาตัง ตอนที่ 10 (EP.10) วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2569
ยิหวาดาตัง EP.10 (ตอนที่ 10) ย้อนหลัง วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2569
ยิหวาดาตัง EP.10| 10 / 2 /2026
#ยิหวาดาตัง #ยิหวาดาตังตอนที่10 #ยิหวาดาตังย้อนหลัง
ยิหวาดาตัง EP.10 (ตอนที่ 10) ย้อนหลัง วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2569
ยิหวาดาตัง EP.10| 10 / 2 /2026
#ยิหวาดาตัง #ยิหวาดาตังตอนที่10 #ยิหวาดาตังย้อนหลัง
Category
📺
TVTranscript
00:00ว่าคุณข้ายอดเหรอ?
00:01ทำไมคุณเค้ากันเขา criticism เหมนไม่ได้วะ?
00:02izer
00:24หนึ่งปีแล้วดีค่ะไม่ได้ขาวเขาพี่ชายข้าลึด
00:27ที่ว่าว่าจะไปตามหาพี่ชาย lingด?
00:28เฮ้ย ลนหาที่แท้ ๆ
00:30ขอโทษนะจ๊ะ ลูกเนียม
00:32ฉันแค่อยากเจอหน้าพี่หลาซอสักครั้ง
00:58นี่น่ะหรอ สำนักเขาพร่ม
01:18อ๋อหรอ
01:19นี่เป็นเหรอ
01:28เพื่อเขาใจว่าฉันรักใคร
01:36ก็ในวันที่ตัวของฉันนั้น
01:40อันเถอะ
01:42โอ้เธอ
01:43ข้าไม่ได้ฝันไหมใช่ไหม
01:45ข้าเองฝัน
01:47ข้าก็คงจะฝันเหมือนกับเอง
01:50นี่คิดเลยว่าเราจะได้มาเจอกันที่นี่
01:54เอ่งบอกข้าเองไม่ใช่เหรอ
01:57ถึงโลกนี้จะกว้างใหญ่
02:00แต่หัวใจของเราก็จะหากันจนเจอ
02:09แต่คงไม่ใช่หัวใจข้าอย่างเดียวกันมัน
02:12ที่พาเองบุปป่าป่าโรงมาถึงนี้
02:19ข้ามาตามหาพี่ชาย
02:21PROF. P. P. P.ätお願いします
02:23พี่ชายบอกว่าเป็นการเจอโพรมที่สำหังเขาพรม
02:26ชาย nowhere instructed you hacerlo
02:27เอ็งอยู่ที่นี่น่าจะเคยเห็นพี่ชายค่า
02:30โลกสักค่า
02:31Adoh. P. P. P bien อันเชื่อถึง
02:36พ่อท่านจะรับเราะอยู่ブังอัน
02:38ข้าๆ ตามractionostad
02:39ชายเองไม่ได้อยู่ที่นี่นะ
02:41пользовался
02:46ข้าอุษาสตร์ใส่วิทย์ปลอบตัวเป็นผู้ชาย
03:07เองก็ยังตำค่าได้อีก
03:09ต่อให้เองผมสั้น แต่มไฟใส่หนวด
03:13เอาเขาหมาปิ mom มาทางจ่งตัวดำมิดมี
03:16ข้าก็จำได้ หน้าแอคไม่ได้เปลี่ยนซะหน่อย
03:20จะพร่อมตัวยังไง เองก็ยังไมทอาร้อผมเดิน
03:23ไม่ได้เจอกันตั้งปีนึง หน้าอิงก็ยังไม่เปลี่ยน Californian
03:30แล้วที่เองย้าไปอยู่กับตาที่มือฉอตiereมี่ยังไงบ้าง
03:32แล้วทำไมถึงมาโฟทร์ที่ขราวพรมนี้หรอ
03:37เริ่มันยา подоб
03:39ตอนนี้เองยังอยู่ได้ควรพระ caNam หรือเปล่า
03:44ข้ายายไปอยู่กับย่าที่หูยยาว
03:49üzik
03:50ผมไม่ได้กลับไปที่นั่นแล้ว
03:52เราเองล่ะ
03:54ข้าก็ผมไม่ได้กลับไปที่นั่นแล้วเหมือนกัน
04:00แล้วตอนนี้ก็จะไปไหน? กลับบ้านเหรอ?
04:07ยัง.. ค่ายังกลับไม่ได้
04:10มีบางอย่างที่ค่าต้องทำก่อนกลับไป
04:14แล้วเองล่ะ
04:16ค่าต้องไปตามหาพี่ชาย
04:20ไปตามหาเขาทำไม?
04:23เกิดอะไรขึ้น เองเล่าให้ค่าฟังได้หรือปล่ะ?
04:26ไม่ค่าเจอพี่ชาย ค่าจะเล่าให้เองฟังนะ
04:30เราเองรู้หรือว่าพี่ชายเองอยู่ที่ไหน?
04:34ไม่รู้
04:36เราเองจะตุลัดตุเลไปเรื่อยๆ นะเหรอ
04:40งั้น ค่าจะไปกับเอง
04:42เองไปไหน ค่าจะไปด้วย
04:44แล้วหากทาง ค่าอาจจะเจอพี่ชายก็ได้
04:47แต่ที่ที่ค่าไปมันตราย
04:50ค่าไม่อยากพาเองไปเสียงเป็นเสียงตายด้วย
04:53เราเองจะไปที่ไหนล่ะ?
04:55เชื่อข่าวบันทัด
04:59หลานของเองมันดวงแข็ง ไม่ตายง่ายๆดอก
05:18ขอรับผมจะออกตามหามันได้ที่ไหนขอรับพ่อท่าน
05:25ดาวเตาเร็งรักษณา ดวงชะตามันอยู่ไม่ติดที่
05:30ต้องออกเดินทางร่อนเล่ไปเรื่อยๆ
05:33เองหายังไงก็หาไม่เจอ
05:41ขอรับผมเป็นห่วงหลาน อีกน่านไหมขอรับ กว่าจะได้เจอกัน
05:46เมื่อถึงเวลา มันจะกลับมาเอง
06:01พ่อท่านบอกว่า เมื่อถึงเวลายี่หว่าจะกลับมาเอง
06:04เองอย่าเป็นห่วงนักเลย
06:07ข้ารู้ พ่อท่านจับยามสามตาได้แม่นยำนัก
06:12คำนายอะไรไม่เคยพรา convicted
06:15แต่นี่หลานค้าหายไปทั้งคนใจค่าอยู่เชิดได้ยังไงวะ
06:18แล้วถ้าเกิดมันเกิดอะไรขึ้นมา ค้าคงมงหน้าผ่อมันไม่ติด
06:21ปมาแล้วพ่อมันไมติด
06:24ฉันจะให้คนไปรอที่สัมทา mniej เขาภม
06:26ถ้าอิวาาไปที่นั่น
06:28จะได้ส่งเขากับมาหาเรา
06:30แล้วถ้าพี่อิวาาไม่ได้ไปที่นั่นหราจา
06:32เดี๋ยวฉันให้พวกนี้ถามหาดugerโหconfBR
06:35ขึ้นได้บอกแสอะไรบ้าง
06:38อีกปั้นนoglo gouvernกันเยอะ
06:40หมูต้าเป็นซับปรถ
06:41ต้องหาเจออยู่แล้ว
06:51ขอบคุณกัน
07:21มึงสำเร็จ วิชาสายดำจากกูแล้วไอ้ลาซ่อ
07:38ขอบคุณท่านอาจารย์ ที่ถ่ายท่อวิชาไอ้ค่า
07:44มึงจำไว้นะ
07:46เลือดกู รูดิกายมึง
07:49อย่าที่คิดคดพรอยดเป็นอันขาด
07:52ไม่ฉะนั้น มึงจะได้รู้จักกับสิ่งที่น่ากลัวกว่า
07:57ความตาย
08:04ค่าจะพักดีกับพ่างอาจารย์
08:06จนกว่าชีวิตค่าจะหาไหม
08:09นี่ ไปตามทางของมึง
08:19คามตาย
08:22คิดคิดคุณต่อ
08:37คิดคุณอาจารย์
08:40อันนิโสสะ อีมังกายะ พันธนั่ง วิกึ่งขเร
08:52ไอ้หนุย มึงไปอับกู
09:11determines..
09:13เอิมังไม่ได้บอกข้าเลย ว่าเองจะไปทำอะไรที่เทื่อกบันทัส
09:17จะรู้ ไปทำไม
09:19ข้าก็ต้องรู้ สิشر scanner 2
09:22spontan 1
09:24แล้วใครบอกว่าข้าจะให้เอิ่งไปด้วย
09:27ซัก ข้าบอกแล้ว differently ว่าข้าต้องตามหาพี่ชาย
09:30พี่ชายข้า อาจจะจบ biography
09:32มิณล์ดองolesomelined research
09:34พี่ชายไม่ได้อยู่ที่นั่งหรammen
09:39พี่เองยังไปได้ ทำไมพี่ฉายค่าจะไปไม่ได้
09:46ค่าต้องไปที่นั่น
09:48เพื่อตามหาของมันการ
09:52แล้วของของเองน่ะ คืออะไร ก็บอกมาสิ
10:00เล็กไหลก็อะไรกด
10:06ค่าไม่เห็นเคยได้อินชื่อนี้มาก่อน
10:08มันต่างจากเหล็กไหลทั่วไปยังไม่หรอ
10:10เล็กไหลก็แล้อกด
10:12เป็นสุดยอดให้เห็งทราช
10:15มี pelธารุภาพมากที่สุดแวรมนาเหล็กไหลทั้งหมด
10:21หาก Promised Land ปิน Дรอย
10:23จะefятсяมาโยกคว่านาย
10:25ตกที่น้ำไม่ไหล ตกไฟ ไม่ๆ
10:30ено เท่าสู้กับใครก็ไม่มีวันภายแผ้
10:33แล้วเองรู้ดียั้งไงว่าตํานานนี้เป็นเรื่องจริง
10:36ข้าเคยอ่านเจอในน้ังสือบุตรที่สำนักเขา巧พรม
10:40มีผู้คนมากมายที่สอดแสวงหาเล่งไลกระและ 거idden
10:44แต่ก็ยังไม่มีใครเคยพบ
10:47mile
10:47ที่จริงเองก็สำเร็จวิชาอาคมจากสำนักเขาผลมแล้ว
10:51ทำไมต้องด้านด้นตามหาเด็กไลด้วยหมาย
10:54จะมีจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้
10:58เพราะมันจะทำให้ข้ามีพลังอำนาด
11:01เหนือว่าคนที่มีวิชา ผมทั่วไป
11:09ถ้าเหล็กหลายพ่อกูเป็นของแท้ ไอ้แม้มันต้องไม่ตาย
11:17แสดงว่าเหล็กหลายของพ่อวัติของจริง ถึงนี่ยิงไม่ออก ฝันไม่ข้าวหรอพี่
11:24บางทีพี่ชายค่า อาจจะกำลังตามหาเหล็กหลายมันกับเองก็ได้นะ
11:31พี่ชายเองสนใจเรื่องภานนี้ด้วยหรอ
11:35พวกผู้ชายก็สนใจอยู่ไม่กี่อย่าง
11:37เรียนวิชาอาคม แล้วก็ตามหาของดีไว้ป้องกันตัว
11:41เหมือนกับเองไง แบรอ
11:43นะ ให้ข้าไปด้วยนะ
11:46นะ
11:48นะ
11:50นะ เปรอ
11:53นะ
11:57ข้าไปด้วยนะ
11:59สวัสดี
12:01ตัวได้
12:03อือ ตัวได้
12:15เฝ้าแล้วไม่จ๊ะ
12:17ค่ะ เพิมนี้นะจ๊ะ
12:22ขายดีไหมว่ากันนี้
12:23ตั้งแต่ช้างขายไม่ได้เลยจ๊ะ เพ่าผุด
12:25เฮ้ย
12:27กูเคยบอกมันแล้วงานว่าให้เรียกกำนันผุด
12:30พ่านช่วงเมืองแต่งตั้งลุงกูให้ขึ้นเป็นกำนัน
12:33ควรพล้างงามแทนให้ขุดยอดนะเว้ย
12:35ต้องจำใส่กระโลกของพวกมึงไว้บ้าง
12:37ดีจ้ะ
12:42- หัวเพื่อง
12:43- หัวแล้วจ้ะ
12:44ดี
12:46ขายดีๆนะมึงนะ
12:48จ้ะ อ้อมนังสุด
12:50- ฮึ ฮึ ฮึ ฮึ
12:58เรียวๆๆๆๆ
13:00นั่ง οιเวลาียครับท่าง
13:02ทำไมพวกกูจะนั่งไม่ได้วะ
13:05ที่มีโคงจองไว้แล้วขอรับ
13:08- ใครวะ
13:09- กูเอง
13:14- พวกแก
13:19เพราะแก ลือไปหาตัวอื่นให้คุณแพ้งมาหน่อยป่ะ
13:22กูจะนั่งตัวนี้ มึงน่าแหละไป
13:28มึงมีสิทธิ์อะไรมาร่ายกู ฮะ
13:30มึงจะเอิดกับใครก็ได้ แต่ไม่ใช่กู
13:35มึงคิดว่ากูกลัวมึงอ่ะ ฮะ
13:38หรือมึงจะเอาไอ้พุทธ
13:39ก็เอาสิ
13:50เฮ้ย ไอ้พุทธ มึง มึงสะกดให้กูยิงมัน
13:55ไอ้ทิม กูไม่สะกดให้มึงยิงหัวกับบานตัวเอง ตายก็บุญเท่าไหร่แล้ว
14:02มึงกันมันหมาหัวหน้ากันนะเว้ย
14:03ไม่อยู่ในสายตาท่านจะเมืองอีกอย่าง มึงจะทำอะไรกับมึงก็ได้
14:12กลับเว้ย
14:19นับวัน มันจริงจองของคุณก็รุบที่
14:30มันคงถือมีใต้เท้า ขอยให้ถ้าให้มันอยู่
14:33ให้คุณมันมีอาคม
14:35ว่าคุณทำอะไรมันยาก
14:36ปล่อยให้มันนั่งชูคอไปก่อน
14:39วันไหนพลาดขึ้นมา ปูนี้แหละ
14:42จะเป็นคนเยียบมันให้จมดินเป็นคนแรก
14:44ไม่ได้เจอกันสนานเลยนะ
15:05กับผมไม่โจนชั่ว
15:11ไม่กล้าไปกลาบพ่อท่านให้ปรมี ต้องบวงออกเหรอครับ
15:15อืม
15:16ในดีก็มีเร็ว
15:19ในเร็วก็มีดี
15:20สัจธรรมของโลกก็เป็นเช่นนั้ง
15:24ถ้าเองเร็วโดยสันดาษ
15:26ค่าก็คงไม่สออยวิชาให้เองตั้งแต่แรก
15:28แต่ว่าตอนนี้วิชาอาคมที่พ่อท่านเมษตาถ่ายทอดให้กับผม
15:34พบ
15:35เสริมแล้วขอรับ
15:38ความประมารถ สร้างความจิบผ่ายมานักต่อนนัก
15:43เองแพ้มัน ก็พอเองประมารถโดยแท้
15:46ก็ผมควรทำอย่างไรที่ขอรับ
15:50วิชาทั้งหลาย ล้วนอยู่ในตัวเองทั้งสิ้น
15:53คาธาเป็นเพียงเครื่องกำหนดจิต ไม่ให้ออกนอกกายเท่านั้น
15:58เมื่อจิตแนวแน่ มีพลัง อาคมขังก็จะกลับมา
16:02ได้
16:24เดินฝ่ามาทั้งวัน ไม่อาบนั้นอับข้าหรอ
16:27ไม่เป็นไร ข้าอย่างอย่างไม่ร้อน
16:32คลัวค่าจะอาบดูเองนี่
16:36เป้า ค่าก็แค่ยังไม่อยากอาบ
16:41เองนี่ ชิคเกียกกับทั้งอาบน้ำ
16:46ทำเนี้ยหมู่วันค่า ให้อาบน้ำแค่เดือนละหล
16:52ประหัด ไม่อาบก็ไม่ต้องอาบ
16:57คลัวค่าจะอาบน้ำได้
17:27น่อร์คี่สาว สำหรับอีกลัว
17:57ขอบคุณครับ
18:27ที่ไหนได้ก็นี่มาอาบน้ำกันเดียว
18:57กอลา
18:59อีดเหรอ นี่ๆ เองมันดูข้าเหรอ
19:08ว้าว ข้าไม่ได้ทั้งใจ
19:10ไม่ได้ทั้งใจได้อย่างไร ก็เห็นอยู่นี่
19:13ค่าไม่เห็นอะไรทั้งนั้น
19:17จะไม่เห็นได้ยังไง ก็ยืนอยู่ตรงนี้ไง
19:19เองออกไปเลยนะ ไปเลยนะ
19:22เออ เออ เออ เออ ไปแล้ว ไปแล้ว
19:39ทำอะไร
19:40หน่อยเองบอกว่าหมูพ้นเองอา kalking for
19:54ตอนerdingsว่าคาจะหอบการบอกแนfriends
19:56differently
19:57ที่เราบอกใช้ที lat кварти ทไอ้อะไร
19:58Gr nearest
20:03นี่
20:05สุดยังตัวของไม่เยี่ย
20:07ข้างหน้ารีเป็นอื่นเห็นจะจริง
20:11แล้วไม่คิดว่างหรอ
20:13ว่าคนที่เป็นอื่นอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงก็ได้
20:16แต่อาจจะเป็นผู้ชายที่จึกใจโลเล
20:19เหมือนแม้หลักปัก literature ควาย
20:22อยู่ใกล้ใครก็รับคนนั้น
20:24ได้ใหม่ลืมเปล่า ได้เตาลืมหมา
20:34เองเป็นรักแรกของข้า
20:37ค่าจะเรือเป็นได้อย่างไร
20:40แล้วเองหรอ
20:48อย่างรักค่าเหมือนเดิมนึกป้า
20:51เพิ่งเข้าใจว่าฉันรักครับ
21:01ก็ในวันที่ตรงของฉันนั้นไม่มีเธอ
21:06ค่าจะอิ่งได้มั้ย
21:12คิดถึงเธอมากมายเลือกัน
21:16ร้ายเรียวรับใจเธอไม่มีเธอ
21:21โอ้วเธอ
21:22จะเป็นเสมือนด้วงใจ
21:26ลกใครสิ่งไทยเมื่อฉันร้ายจะ
21:30ทุกวันดูเงียกเงิน
21:33เด่นแสงตัววันเท่มมันไหร่
21:37เราจะอยู่ไปเพื่ออะไร
21:40เพราะเธอคือดวงชัก
21:43ของฉันไม่มีเธอคงจะผ่าน
21:47สักวันวัน
21:50คนบนฟ้านั้นคงกึ้นนอด
21:53ให้ฉันบ้งเคียงคู่เธอ
21:56เพราะเธอคือดวงชัก
21:58ของฉันรักเธอด้วยเพียงเท่านั้น
22:04ถ้าเพื่อเธอฉันเพราะจะยอมแลก
22:08ปลอดอย่ายักหัวใจฉันจากเธอ
22:16จิเจรุนิจิตตัง
22:22เจตะสิกังรูปปัง
22:25นิบภานัง
22:26มะนะพาทะ
22:28ปัฒวิทาตุที่ครังวา
22:30ทะกะสาจาชีวังปุติธิ
23:00คับเองคืออะไรหรือ
23:13นับแต่นี้
23:15เองจะอยู่กับค่าตลอดไป
23:22พี่
23:24ฉันหิว
23:26เย้ว
23:28เย้ว
23:42เย้ว
23:44ม่า
23:46สุด
23:48นับครับ
23:50เย้ว
23:52เย้ว
23:54วันพุ่นร้านปิด วันหลังค่อยมาใหม่
24:17ค่าไม่ได้มาตัดผม
24:24นี่ร้านตัดผม ถ้าเองไม่ได้มาตัดผม
24:32งั้นก็คงมาผิดที่แล้วล่ะ
24:35ที่นี่ใช้บ้านอาเจ็กแชม ใช่มั้ย
24:37รู้จักพ่อข้าด้วยหรอ
24:43ตาหลง
24:51อาเจ็ก
24:54กลับมาจากปีนังเมื่อไรล่ะ
25:05เดือนที่แล้วขอรับ พอเรียนจบ ก็ผมก็ได้กลับมาช่วยงานที่บ้างทันที
25:10ตั้งใจว่าจะขยากกิจการการขาดิหัวยาวนี่
25:14อืม
25:15เท่าแก่กินงวล สบายดีหรือตาหลง
25:18อาป้าสบายดีขอรับ
25:20ท่านฝากไปชาติจากเมืองจีน
25:22มาให้อาเจ็กแชมกับอาเจ็กเนียมด้วย
25:26อืม อะไร
25:28อออม
25:36น่าจะแพง
25:38กินได้หรือเปล่า ก็ไม่รู้
25:42อันจังวะนี่ดิ
25:44อืม...เสียมารายาต
25:48เองคงไม่รู้
25:50ว่าไร้ชาปลาค่าที่ฟูเจียน
25:52ต้องจองลูกหน้าเป็นตีปี
25:54ถึงมีเงินก็ใช้ว่าจะได้กิน
25:58เภรือดหลังนั้น
26:02เท่าแก่จินห่วนเสื้อเอาให้นานแล้ว
26:04ถึงจะเก่าจาก็พออยู่ได้
26:06ระหว่างที่อยู่ที่นี่
26:08ค่าจะให้โนรี
26:10ดูแลเรื่องอาหารการกินที่หลับที่นอนให้
26:14อยากได้ไหร่ก็บอกโนรีมาได้เลย
26:22ก็ผมเป็นชาย
26:24อยู่กับโนรี 2 ตัว 2
26:26อ๋อ คงจะไม่เหมาะ
26:28ก็เองว่าจะเป็นที่ขอร่า ขอด้าน่ะขอรับ
26:35งั้นก็ให้ช้างมาดูแลต้าหลงเดียวกัน
26:38ไม่เอาอ่ะ รูม
26:40ฉันไม่ชอบดูแลใคร
26:42โดยเฉพาะคนเลือกมาก
26:46อย่าคิดเกียร์สนักยาว
26:48เองน่ะหลายช้าง
26:50ไปอยู่เป็นเพื่อนต้าหลง
26:52ไม่เอาพอ
26:56ลูกขอให้พี่หวาแครวคาดปลอดภัย
27:08จากอันตรายทั้งปวง
27:10แล้วก็ขอให้พี่หวารีบกลับมาไวๆ
27:12เฮียบปั้นจะได้เลือกเศร้าเสียที
27:26โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย
27:28เดี๋ยวหวัง
27:38ชั้นนี้ซ้อมซ้อมจริงๆ
27:40เธอช่วย
27:42กับคุณสำหรับ
28:12- ไอ้ช้างไม่มาด้วยเหรอ?
28:15- เหี้ยช้างต้องไปดูแลแขกคนสำคัญนะจ๊ะ
28:18- ใคร?
28:20- คุณชัยต้าหลงลูกถ้าแก่จินง้วนนะจ๊ะ
28:23- ถ้าแก่จินง้วน สนิตสนุมกะพ่อค่ะเป็นอย่างดี
28:27- ทำการค้าก็อยู่บ่อยๆ
28:29- เห็นทีว่างๆ ค่ะต้องไปไปหาบ้างแล้ว
28:34- ค่ะ...
28:36- ค่ะเฮียบมันจะมาเมื่อไหร่ก็บอกนะจ๊ะ
28:39- ฉันจะได้ทำหัวของเว้ยแห่ง
28:41- เองรู้ด้วยเหรอวะ ค่ะชอบ
28:44- แล้วค่ะจะรอชิ้มฝีมือเองนะโนลี
28:49- แล้วค่ะจะรอชิ้มฝีมือเองนะโนลี
28:52- แบบนี้เมื่อมือเอง
29:10- แล้วค่ะสนุมนี้
29:14- แล้วค่ะทีวิตสถบริกสปกอบทวา
29:16- ค่ะทีวิตสูงสาวพลสม Anthony
29:21ที่สุดที่สุดท้าย
29:52ข้ากลับได้หรือยัง?
29:56ยัง
29:58อาจกแชมสั่งให้เองอยู่รับใช้ข้า
30:02พ่อข้าบอกให้อยู่เป็นเพื่อน
30:05ไม่ได้เป็นท่ารับใช้
30:08ก็เหมือนกันนะแหละ
30:10ยังไงเองก็ต้องอยู่กับข้า
30:13ที่เรือนี้
30:16เว้นจริง
30:21เว้นจริง
30:26เปลี่ยนท่าปูที่นอนนะค่ะ
30:31เปลี่ยนทำไม
30:33ค่าแพ้ฝุ่น
30:35ฝุ่นฝึ่นที่ไหน
30:37สะอาจกว่าห้องนอนค่าอีกเนี่ย
30:43เอาไปเปลี่ยน ค่านอนไม่ได้
30:48เฮ้ย
30:51อยู่ที่สิ
30:54อาจริง
30:56ดลง
30:59ซักนิด
31:06จิตกหัวเฉราะทะติ
31:10เฮ้ย
31:12เรื่องมาชิบไฟ
31:13จิตกหัวชัยยยงกะทะตัย
31:14เรื่องมากจะผ่ายจิตหัวใช้อย่างกระท่าศ
31:20ชั้ง
31:23มีอะไรอีกอ่ะ
31:37ผู้หลังไงค่าที
31:42หลังเองก็ถูเองสิ
31:51ข้าถูไม่ถึง
31:57ทำอะไรเป็นบ้างว่าเนี่ย
32:12เรื่องเกียดค่าเหรอ
32:16เปล่า ค่าแค่ไม่เคยทำให้ใครอ่ะ
32:21เป็นข้าก็เป็นคนแรกของเอง
32:30ก็ใช่
32:36ถ้าไปให้ข้ามหาทําลีสร้างอุดังเก็บของค้าที่นี่
32:40ข้าคุ้มทำให้เองลำบาบเอง
32:42รู้ตัวก็ดี วันหลังก็ใช้ข้าให้มันน้อยหน่อย
32:57เอาผ้ามาใช้ตัวให้ข้าที
33:00ป่าเลย เป็นพ่อเองนั่นแหละที่ทำข้าหลม
33:14เหลือ
33:16ใกล้จะมืดแล้ว เราคงต้องพาแกรงมาที่นี่
33:21เองรอคงนี้ ข้าจะไปหาฟื้นมาก่อนไกล
33:25เซ็บเหลอ
33:28ดูโน่น แสงไฟ
33:31ต้องมีหมู่บ้านอยู่ตรงนี้แน่เลย
33:33ถ้าตาหรือแบบนี้ไม่น่ามีหมู่บ้านขน
33:38ไปท่านา
33:41โอ้ย
33:47โอ้ย
34:00ชั้นว่ายจ๊ะ
34:01อืม นี่พวกเองสองคนจะไปไหนกันเนี่ย
34:05พวกเรากันเลยจ๊ะ
34:06เราสองคนจะไปหายาที่ต่างเมือง
34:08เพราะเอินผ่านมาแถวนี้
34:10อืม
34:12นี่ก็ใกล้คำแล้วพักที่นี่กันก่อนเถอะ
34:15ฟ้าแจ้งแล้วค่อยไปต่อนะ
34:17ก็ดีเหมือนกันแล้วจ๊ะ
34:24ฉันเดินทั้งวันจนเขตขาไปหมดแล้วจ๊ะ
34:27ไป
34:28ไป
34:29ไป
34:30ไป
34:31ไป
34:32ทั้งหมด
34:33ทั้งหมูบ้านก็เหลือแตกทนแก่แก่เท่านั้น
34:35อืม
34:36เถอะ
34:37อืม
34:38อืม
34:39อืม
34:41อืม
34:42หมูบ้านเรานี่อ่ะ
34:43ถูกเข่าเงินลูกร้าน
34:44ก็เลยต้องนี้มาอยู่กลางปากลางเขาแบบนี้แล้ว
34:48แล้วลูกหลาดลงกับป้านแล้วจ้ะ
34:51ไปลบใจกันหมด
34:54ทั้งหมู่บ้านก็เหลือแตกฝนแก่แก่เท่านั้น
34:57เธอลูกลุงยังอยู่นี่นะ
35:00ปานี้อายุก็คงจะไล่ๆ เพ่ากับพ่อนุมนี้แล้ว
35:07แต่เองน่ะโชคดีนะ
35:09ที่ได้นั่งหนูนี่มาเป็นเมีย
35:12แล้วจะมีลูกด้วยกันเมื่อไรหรือจ้ะ
35:23เราคงเป็นฝั่วเมียกันนะจ๊ะ
35:26เลยยังไม่อยากคิดเรื่องรู้
35:28อย่างไรก็รีบมีลูกซ้า จะได้ทันใช้
35:33อย่างนั้น อยู่แล้ว
35:36นี่ หนังหนู ล้างเท้าให้ผัวเองสะสิ
35:43ไม่ต้องหรอกป่ะ
35:46ฉันทำเองได้
35:52ไม่ได้
35:54ทํานียมของหมู่บ้านเราเนี่ย
35:56ก่อนเข้าบ้าน เมียจะต้องล้างเท้าให้ผัว
35:59จะได้อยู่กินกันไปนานๆ
36:02ล้างก็ล้างจ้ะ
36:06มันถัด
36:20มัน
36:24เจ็กพี่พี่แล้วใช่ไหม
36:45อย่าง
36:54ทางเนียมอะไรเนี่ย กดขี่ผู้หญิงชัดชัด
37:22หล้างท้าวแล้วต้องมาแช่น้ำได้กันอีก
37:25รุงกับป้าบอกว่าก่อนทางแดมในหมู่บ้านนี้
37:30ต้องแช่ตัวในบอกน้ำก่อน ร่างกายจะได้สะอาจหมดจด
37:34มองอะไรนะหันไปเลย
37:42จ้าHigh ทำไม
37:45ตอนเองเล่นน้ำไม่ทานน้ำตก ค่าก็เห็นหมดแล้ว
37:50ไอ้ชองดอง
37:52เห็นมั้ย
37:54ถ้าย淆นเกื้องตาร์ตากับข้างจากแรก
37:56ก็ไม่ต้อง dishonорыแบบนั้น è
37:58เองหน่าแหละ
37:59พี่หกหลุ่กับป่า บอกว่าข้าเป็นเงียเอง
38:01เอ้า
38:02ก็ข้าเป็นห่วง
38:04รู้ว่าใครจะเสมยงเอง
38:07ข้าผิดด้วยหรอ
38:08ผิด
38:09ผิดيةข้าเป็นห่วงเอง
38:11ผิดที่
38:12เองไม่ได้เป็นอะไรกับข้า
38:17ตอนนี้ยัง
38:19อีกหน่อย เดี๋ยวก็เป็นเอง
38:23หรือ
38:25จะคืนนี้เลย
38:28อีกก็ผิดเลย
38:30เห็นเป็นทางงูเลยนะ
38:32ต้องเมืองบ้าน Quran มาที่ Wisasse
38:46หมู่ บ้านนี่มีกี่ครอบครัวลง
38:48ก็มีแค่สีห้าครอบครัวตั้นดั้นแหละ
38:50ก็ตอนกลางวัน คนเข้ามาเข้าพ่าล้าศัทกันหมด
38:55ก็ต่อกลางทื้อย กลับเข้ามานอนกัน
38:58คนที่นี่เข้าต่างคนต่างอยู่
39:00ไม่น่าล่ะซะ หมู่บ้านนี้ถึงได้เงียบสงก
39:04ไม่เหมือนหมู่บ้านฉัน ใครทำอะไรนะ รู้กันหมด
39:08เงินถ้าชอบ พวกเองก็ไปอยู่ด้วยกันสิ
39:15ให้เมียฉันกลับไปอยู่ที่บ้านThreeจ้า จะได้คอยหงหาข้าวปล้ายฉันกิน
39:20ดีๆ เป็นเมียมก็ต้องปวนดีบัดผูอะ
39:24สЯภัยดีๆแบบนี้ ชัดชอบ
39:28แม้ว อืม อาหารบ้านปากินกันได้มั้ย
39:37โอ้โห น่ากินทั้งนั้นเลยจ้า ป้าทำเองเหรอจ้า
39:58จ้า น่านนานจะมีคนผ่านมาหมู่บ้านแล้วสักที ป้าก็เลยตั้งใจทำสุดฝีมือ
40:15ลุงกับป้าไม่กินด้วยกันหรอ เอาเลยเอาเลย พวกฉันกินกันอิ่งไปแล้ว
40:20กินเยอะเยอะนะ จะได้หลับสบาย
40:23อย่างนั้น ฉันไม่เก่งใจนะนะจ้า จ้า
40:35อืม
40:38คุณจะกลับท่าคิลี
40:53คุณจะกลับท่าคิลี
40:55ไปทำไม
40:57คุณจะไปข้าให้พุทธ
41:11ไปทำไม
41:13คุณจะไปข้าให้พุทธ
41:18มันเป็นกำลังอยู่ที่ควรพังงาม
41:20ถ้าคุณจะข้ามัน
41:22ต้องไปที่นั่น
41:30คุณไม่น่าหลงเชื่อไม่เรื่องคุณยอดเลย
41:32เพราะกูทะแท้ให้หนุย
41:36คุณยอดเลยต้องตาย
41:41คุณยอดถึงข้าวชะตาขาด
41:44ใครก็ยือเป็นไว้ไม่ได้
41:46แต่ถ้าพ่อกูรู้
41:48ว่ากูรู้มึงไก่ผุทข้าคุณยอด
41:52พ่อกูคงเกียดกู
41:56พ่อวะ จะไม่มีวันรู้เรื่องนี้
41:58ถ้าพี่คล้ายผุทปาย
42:00ความรับของพี่
42:01ก็จะตายไปพร้อมกัน saint
42:02ต้ายผุดต้าย
42:04ความรับของพี่
42:06ก็จะตายไปพร้อมกับไอ้ผุด
42:32ยือว่าเฮ้ย
42:36ตอนนี้อันอยู่ที่ไหน
42:56ไหนวัน
42:58ไอ้วัน
43:00ใจขอ
43:02เองก่าจะเอาให้ตายเลยหรือไงไว้เนียม
43:04และคนดีๆไหนเข้ามาแบบนี้วะ
43:08รู้ค่าไปไงบ้าง
43:20ยี่ว่ามันคิดยังไง
43:22มันถึงได้หนีไปหายลาสอง
43:24มันจะไปตามพี่ชายมันก็ไม่แปลกหรอก
43:28พวกมันสองคนลักกันมาก
43:30ตายแทนกันก็ยังได้
43:32พอถ้าขวบพุทธต่อจิตมหาค่า
43:34ถ้าพุมันอยู่ที่เขาผม
43:36พอถ้าก็ต้องบอกค่านะ
43:38ก็มันจะไปไหนได้
43:40ผู้ชายไอ้ไว้ใจญ่าก
43:42ค่าน่ะไม่อยากเองนำตาแค่หรัวเขา
43:44เอ็งเก็บซอยสินีไว้ให้ดีและกัน
43:46อย่าให้พออีกเห็นเข้าเชือ
43:48หรือว่ามันจะตามแค่หนุ่มนั่นไป
43:52ค่าไม่รู้
43:54แต่ค่ารู้ว่ายี่วะมันกำลังมีความรัก
43:56หรือว่า มันจะตามไอ้หนุ่มนั่นไป
44:00ใคร? ไม่เป็นใคร?
44:03ข้าไม่รู้ แต่ข้ารู้ว่า ยี่หวามันกำลังมีความรัก
44:11ข้าจะไปตามยี่หวากลับมา
44:13ถึงจะไปที่ไหน?
44:14ที่ไหนข้าก็จะไปให้เนี่ย
44:16ข้าเสียลูกชายไปคนหนึ่งแล้ว
44:18ข้าจะไม่ยอมเสียลูกสาไปคนหนึ่ง
44:26ที่นี่สุดท่าน.
44:54ขอดูหรอ นะ
44:56นอนเดียวกันอันนี้แหละ เดี๋ยวรุ่งกับป่าสงสัยเอา
45:08นั้นเองเป็นนอนกับหนูน ข้าจะนอนกับนี้
45:14ดึกๆอากาศหนาว นอนให้ใกล้ข้าเนี่ยกุ่นกว่านะ
45:19ข้าคิดหลอน ไม่ชอบนอนกับใคร
45:26ดังดีข้าคุณก็พาธรรุ่มบ personnel ของเรื่องเรื่องสัย
45:35ข้าเบิดมาจากป่าคุณ.นอกว่า แต่พร้าเผ็ก чтобы กลับนั้ย
45:42กต้องพา žeเธออีกษัติตรง่อย
45:46ก็น่าใจ id y ที่ที่สุดว่า แล้วจอบทันสุดว่า
45:51นี่
45:58เองมองหน้าค่าทำไม
46:00มองหน้าเอง ค่าจะได้หลับวันนี้
46:04แต่ค่านอนไม่หลับ เองหัดไปกลุงมุ้นเลยนะ
46:07นี่ค่ะทิ่งตาบอด
46:21นี่ค่ะ ดูอยู่ตรงนั้น
46:27ไหน ไม่เห็นมี
46:31นี่ค่ะ ดูอยู่ตรงนั้น
46:37ไหน ไม่เห็นมี
46:51แต่เมื่อกี้ค่าเห็นจริงๆ
47:16เองตาฝ่าแล้ว ออกแล้ว
47:21อืม
47:25อืม
47:39กลงนี้ที่นอนค่า ที่นอนเองอยู่กลงนุ้น
47:45ก็ค่าจะนอนกลงนี้
47:47เองไปนอนคงนุ้นเลยไป
47:49ไม่เอา ค่าชอบนอนกลงนี้
47:53โอ้ย
47:55ค่าอืดอาจ
47:58นอนนอนไปเธอหนา
48:00เดี๋ยวคืนเดี๋ยวก็เช้าแล้ว
48:03โฮ้ย ถ้าลูกแล้ว
48:14น่อด้วย
48:15นี่ อีกเบลอ
48:17มัน
48:19มัน
48:21มัน
48:22มัน
48:23มัน
48:24มัน
48:25มัน
48:27มัน
48:30มัน
48:31มัน
48:34ตรงไว้
48:37ก็มีตอบตัว
48:39อัลลัข
48:53อลลัข
48:56อา..
48:57อ่อ..
48:59อเธอ..
49:01อลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
49:31อ่ะ...
49:45นั่น...
50:01อาหารนี่มียาสั่ง ทำไมใช้อาค์ของไม่ได้
50:09โอ๊ย ต้องไม่ฟรีมือของรุ่นกับป้านแน่ ๆ เลย
50:19เอาหรอ
50:21เอาหรอ
50:23เอาหรอ
50:26เอาหรอ
50:28เอาหรอ
50:32เอาหรอ
50:51นี่มันอะไรกับวันนี้อ่ะ
51:01คืนนี้ ลูกชายเราจะได้มีเมียร์สักที
51:05เราสองคนเนี่ย จะได้นอนตายตาหลับกันสักทีนะ
51:08อืม
51:09อืม
51:10ได้เวลาส่งตัวเจ้าสาวนะ
51:11โอ้ม โอรังมาตี เมจดีดามัย
51:12โอ้ม โอรังมาตี เมจดีดามัย
51:14โอ้ม โอรังมาตี เมจดีดามัย
51:16โอ้ม โอรังมาตี fodดีดามัย
51:18โอ้ม โอรังมาตี
51:20อืม
51:25ได้เวลาส่งตัวเจ้าสาวแล้ว
51:30โอมโอรังมาตี
51:32เมจดีดามัย
51:34โอมโอรังมาตี
51:36เมจดีดามัย
51:38เมจดีดามัย
51:40โอมโอรังมาตี
51:42เมจดีดามัย
51:44วิญญาณคนตาย
51:46จงสมสู่คนเป็น
51:48คุณเป็น วิญญาณคนตาย จมสมสู่คนเป็น โอโรังมาตี จมสมสู่คนเป็น โอโรังมาตี เเมจะดีดามัย
52:05ลูกป้า ปล่อยข้าไปเดี๋ยว อินูก เองจะต้องเป็นลูกสะไทยค่ะ
52:18เปล่า เองเบลอ่ะ
52:35เองทำลายไม่ดีแต่งงานละกู โรวัง
52:48อ่ะ!
53:18คำทำนาย ของข้า เป็นจริง แล้ว สอง ข้อ
53:23ข้อแรก อีก สาม วัน มีแอ่งจะตาย พ่อศัพย์ มีพิษย์
53:27และข้อ สอง ลูกชาย เองจะนำ ความ วิบัตร ชิบหาย ไอ้ใหญ่ หลวง มาสู่ชุมเสือ
53:35เหลือ เพียงแค่ คอเดียว อีก คอเดียว เท่านั้น
53:41มันไม่ใช่คำทำนาย
53:43แต่มันเป็นคำศาพตั้ง่ะ
53:45จะคำทำนายหรือคำสาบ
53:47เองก็ไม่มีวันหรือผ้น
53:50ยิ่งเองไ Essentials ตามลูกสาวเองเท่าไหร่
53:53ความตายก็จะยิ่งมาถึงเองเร็วเท่านั้น
53:57ค่าไม่ได้รักตัว กลัวตาย
54:00ฮ่ expecting ข้าไม่อยากให้ลูกข้าต้องมารับกรำหนักที่ค่าพ่อ
54:03เด็กฝาแปดสองคนั้น
54:06มีจะตาเชื่อมโยงสื sprinkle ถึงกัน
54:09หากคนหนึ่งตาย อีกคนก็ต้องตายตาม ภายในสามวันเจ็ดวัน
Comments