- 2 days ago
- #ยหวาดาตง
- #ยหวาดาตงตอนท8
- #ยหวาดาตงยอนหลง
ยิหวาดาตัง EP.8 (ตอนที่ 8) ย้อนหลัง วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569
#ยิหวาดาตัง #ยิหวาดาตังตอนที่8 #ยิหวาดาตังย้อนหลัง
#ยิหวาดาตัง #ยิหวาดาตังตอนที่8 #ยิหวาดาตังย้อนหลัง
Category
📺
TVTranscript
00:00คนของเจ้าเหมืองบุกชุมเสือ
00:02โอ้ว!
00:03เผาชุมเสือให้หวันให้ว้วน
00:06มาสับนักโมง
00:08ชุมเสือของเราแตกครับ
00:12อ้า!
00:13อ้า!
00:15อ้า!
00:16กูก็จะทะลุกหนังมึง
00:19เอามาทำเป็นเสื้อยันนะสิวัน
00:21กูสั่งให้แทงทะหวานมัน
00:24เฮ้!
00:25โอ้ว!
00:26คุณทางจีวิตตัง ยาวะ นิภาน่า
00:28ดิภาหน้า
00:28ถ้ายังมีวัศนาต่อกัน
00:32ยกโทรได้ข้าด้วยอีกหรอ
00:34ข้ามาช้าไป
00:38ข้ามาช่วยเองกันลูกแม้เองไม่ทัน
00:58ที่ความช่วยไม่มีวัศนาต่อทำอย่างกัน
01:01ไม่มีวัศนาต่อใช้
01:07อย่าสักดิภาท่า
01:28ไปสนุกใจ
01:45มึงเป็นใครวะ
01:46มึงจะตัวนะเหรอ
01:51พวกจะหลองสัก
01:53มึงเป็นใครวะ ต่อหน้าพลักเนียงโทรมาได้
02:04มึงอย่าไปเลย เขาพรมอ่ะ นี่ไม่พิโยนลก
02:13เชื่อกคู่
02:16ก็คู่จะไป ใครก็ห้ามกันไม่ได้
02:21ขึ้นไป ถ้าใครหลักเขาจัดสอนอาคมให้เมือง
02:35แต่ก็ไม่หนังคือของพวกจากเจ้าเมือง
02:38ยังไงเขาก็ต้องรับกู
02:41ได้ ตามใจมึง
02:44ไอ้ลาช่อง
02:46มึงลืมแล้ว
02:48มึงต้องกันให้มึงบวด
02:52ไอ้ลาช่อง
02:54ม่อยต้องกัน
03:08มึงต้องกันให้มึงบวด
03:10มึงต้องกันให้มึงบวด
03:12ขอบคุณที่อาจพันเท่า
03:42ยิ่ม
03:53ยิ่ม
03:54ยิ่ม
03:56พ่อยิ่ม
04:02พ่อ
04:08แม
04:12พ่อ
04:16ฟัล
04:19คอร์
04:24ฟัล
04:26ฟัล
04:29ฟัล
04:31ฟัล
04:32อัน
04:37ฟัล
04:39คืนนี้นอนพักที่นี่นะพ่อเยี่ยม
04:47ไม่ว่าจะได้ยินอะไรหรือเห็นอะไรก็ตาม
04:52ห้ามออกมาเด็ดขาด
04:53จนกว่าจงหัวเช้า
04:55ทำมาหรอชะพี่
04:58ทำตามดีค่ะบอกพ่อพอ
05:09เยี่ยม
05:13ออกมาหาพ่อมาสิลูก
05:16มาหาแม่สิลูก
05:39พ่อ แม่ แยม
05:54พวกเรามารับลูกไปอยู่ด้วยกัน
05:58กลับบ้านเรากันถึง
06:00พวกเรามารับลูกไปอยู่ด้วยกัน
06:03กลับบ้านเรากันถึง
06:04พี่เยี่ยม แยมอยากฟังพลาภัยมานี้
06:07แล้วสอนว่า อย่าไว้ใจมนุษย์
06:24มันแสนสุด ลึกลัง เคลือกำหนด
06:31ถึงเทาวัน พันเกี่ยว ที่เรียวลด
06:36ก็ไม่คด เหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
06:41ไปอยู่ด้วยกันนะพ่อเยี่ยม
06:55น่าคิดเห็นลูกใจจะขาดแล้ว
06:58เยี่ยมน่ากอยู่กับพี่เยี่ยม
07:00พี่เยี่ยมไปอยู่กับเยี่ยมนะ
07:02เยี่ยมไปไหน
07:23เยี่ยมไปไหน
07:25เยี่ยมไปไหน
07:39นี่มันอะไรกันขอรับพ่อท่าน
08:09สิ่งที่เองเห็นนั้น ร้วนเกิดจากจิตที่ปุ่งแตกทั้งสิ้น เมื่อได้ที่เห็นอี ให้ตั้งสติให้แนวแน่ แล้วภาพเหล่านั้นจะหาไอ้ไป
08:28นั่นใช่วิญญาณของพ่อ แม่ และนองศาพของกระผมหรือไม่ขอรับ
08:35ไม่ใช่หรอก ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป
08:42ไม่มีสิ่งใดจริงแท้ ต้องจากตายหายสูตรในสักวัน
08:48ถ้าเองอย่างยืดมั่น ก็จำไม่มีวันผลทุก
08:54พระทัน กระผมอยากกระเดียนอาคมขอรับ
09:08เรียงเพื่ออะไร
09:11เรียงเพื่อ
09:16กระผมจะได้กลับไปหล้างแขน
09:25ข้าจะสอดวิชาแพทย์ให้เอง
09:29แต่กระผมไม่ได้อยากเรียนแล้วขอรับ
09:31โนน ฝ้าส่างแล้ว
09:37เองออกไปหาสมุติภัยที่ปุ่งยาได้มาให้ข้าธี
09:41ที่ปุ่งยาได้
10:11ละซอ ข้าเต็มเครื่องบวนให้เองแล้ว
10:17ละซอ ไอ้นุย
10:32ด้วย
10:40โนตท์
10:49โตท์
10:52เก็ดไปที่สุดประเกิด
11:22เอ็งคงกูไม่กลับเรา
11:39พระสอง
11:41พี่นายอยู่รอล้าพวัสสะคำก่อนนะ
11:50พ่อพ่อเจอค่ะ
11:52ไม่หรอ จะยอบให้ค่ะออกมา
11:54แต่พ่อ หวัสอยากกับพี่บวทมากกว่า
11:57ตอนข้าบวท แด้น medio ไม่ต่อมาก
11:58แหลวรถต้องสึก แด้นเถอะต้องสึกอยู่ดี
12:04แต่ถ้าพี่เรينคมิชา คมจบที่ข่าผม
12:07พี่จะทำอะไรต่อ
12:09ค่อยทำให้พ่อยоворมรับในตัวข้าให้ได้
12:15อันนี้ มึงได้ยิ่งเสียงมันไหมวะ
12:38เสียงอะไรพี่
12:43ฉันนี้เนี่ยเสียงอีกา
13:07เดี๋ยวเองรอค่ากลงนี้นะ
13:09ขอบคุณบคุณที่สวัสดี
13:11จับเยี่ยวกัน
13:13ขอบคุณที่สซกบัน
13:17อีกแล้ว
13:23ขอบคุณคล้องคุณที่สวัสดี
13:25มาใครอ่ะ
13:44เฮ้ย
13:45นี่เธอจะข้าฉันเหลือเหรอ
13:54ก็โพบมาให้ทุกไม่เสียง
13:57เธอก็ต้องเป้ากัดตัวเองไว้ก่อนสิ
14:04ยิ้วหว่าใช่ไหม
14:07นี่ไอ้แชม
14:08เกลอของพ่อเองอีกคน
14:10จบสำนักขาวพมมาด้วยกัน
14:16ฉันไว้จ้ะ ของแชม
14:19นี่พ่อรู้จักแม่มาอดิตกระโรบนี่ด้วยเหรอ
14:24นี่มันอะไรกันนักหนา
14:33อายอดก็ต้องมาตาย
14:35ชุมเสือไอ้หวัดก็ถูกปราบจนราบคาบ
14:39อยู่ที่นั่วไม่ปลอดภัย
14:42ไอ้หวัดนะนะ
14:44มันก็เลยค่าพาลูกสาวมันมาขอใสอยู่กับเองที่ห้วยยาวนี่สักพัก
14:48ตามสบายเธอ
14:50คิดสวัสดีเป็นบ้านของเองก็แล้วกัน
14:53จะอยู่จนตายแล้วก็ได้
14:55คอมใจเองไว้แชม
14:58เพื่อนกันเนี่ย
15:01มันก็ต้องดัวกันยามตกยากนี้เหรอวะ
15:10เขาต้มรอนๆมาแล้วจ้า
15:12เธอจ้า
15:23ไฮเนียม
15:25ค่าเตรียมที่หลับที่นอนให้เองแล้วนะ
15:28ส่วนยี่หวา
15:30ไปนอนห้องเรียวกันทางโนรี
15:32หลานสาวค่า
15:34คาดหรืออะไรก็บ่อยช่างมัน
15:37จ้ะ
15:39อ้าว ไอ้ปัน
15:43ลมอะไรหอบเองมาเนี่ย
15:45ฉันเอาบ้าจากมาฟากจ้ะ
15:48มา มา
15:51ขอบใจจ้ะ
15:56ขอบใจจ้ะ
15:58เยี่ยมครับ
16:00ได้ครับ
16:02เอ็งด้วยข่าวอ้าเยี่ยมบ้างไหมวะ
16:04ออกโบค์ที่นี่รอบกัน
16:08ได้ค่ะ
16:13เช่งได้ข่าวไอ้เยี่ยมบ้างไหมวะ
16:19ของโปริศเนี่ยผ่าสบไม่เจอ
16:22ความที่มันอาจจะยังไม่ตายก็ได้
16:26ถ้าค่าได้เป็นกรองโปริศเมื่อไร
16:29ค่าจะตามตื่บคาดี
16:31แล้วท่วงความที่ทำให้เยี่ยมเลย
16:52อ้าวจ้า
16:54ถ้าหญิงเธอเป็นใครวะ
16:58ลูกเพื่อนพอคาชื่อยิหวา
17:01ใช่ไหม
17:02สนใจเหรอ
17:04อืม
17:05ค่าว่าสวย
17:06น่านักมิ
17:08ได้
17:10เดี๋ยวค่าแนะนำให้รู้จัก
17:12แต่ค่าขอเตือดนะ
17:14ว่าแม่อยู่กวันนี้ไม่ธรรมด้า
17:21เฮียบัน
17:22นักนอรี่
17:24คู่แท่ของเองอยู่ตรงนี้
17:26เฮียบัน
17:29ไปไหนมาจ๊ะ
17:30ไปตลาดมาจ๊ะ
17:31ไปซื้อผักมา
17:32ไปไหนมาจ๊ะ
17:36ไปตลาดมาจ๊ะ ไปซื้อพักมา
18:02แล้วผมเก็บสมุนภัยที่เป็นโตยาไม่ให้พอท่านแล้วขอรับ
18:08ได้อะไรมาบ้างล่ะ
18:12กระวันป่า แก้ไข้สัญญิบาต
18:17ท้องอืดท้องเฟ้อ จุกเสร็จ ปัศวะพิการ
18:23รางจืด ใช้ถอนพิศยาเบือเมา แก้ไข้ แก้ปวดบวมขอรับ
18:31ใบกระวันป่าอันนี้ใช้ไม่ได้มันเน้า
18:48พวกสมุนภัยเน้า ๆ พวกเนี้ย
18:51ก็เหมือนจิตที่ฟูงสร้าง
18:54ไม่สงก ใช้การอะไรก็ไม่ได้
18:58นำซ้ำยังมีโทษภัยอีกตังหา
19:04พ่อท่านขอรับ แล้วผมอยากเรียนอาคม พ่อท่านช่วยเมตราสอนให้กระผมที่
19:18พ่อท่านขอรับ แล้วผมอยากเรียนอาคม พ่อท่านช่วยเมตราสอนให้กระผมที่
19:26พ่อท่านช่วยเมตราสอนให้กระผมที่
19:30พรุ่งนี้ เองไปเก็บให้ค่าใหม่
19:34ได้
19:36กำพ่อเว๊อค
19:38สำคัญ
19:53เธอเย่งแล้ว
20:23เองจะไม่บอกค่าจริงๆหรอว่าเองชื่ออะไร
20:35ค่าก็ชื่ออ้อร้อของเองไงเบลอ
20:39เราจะครบกันแล้วเรียกชื่อนี้กันไปตลอดเลยหรอ
20:43มันไม่สำคัญหรอกนะ
20:47ว่าค่ากับเองจะชื่ออะไร
20:49ขอแค้ค่าเป็นค่า
20:52เองเป็นเอง
20:53แค้นี้ก็พอแล้ว
20:56ไม่รู้จักชื่อ
21:01ไม่รู้จักบ้าน
21:03แล้วถ้าวันหนึ่งเกิดเองหายไป
21:06ค่าจะไปตามหาตัวเองได้อย่ pakai
21:10ถึงโลกจะกว้างใหญ่
21:15ห่วั니ใจของเรา
21:15ก็จะตามหากันจริงเจอ
21:18เธอคือดวงฉัน ไม่มีเธอความฉัน ฝากวัน
21:26คนมันฟ้าหนึ่งคงกำนอด ให้ฉันบังเขียนคู่เธอ
21:33เพราะเธอคือดวงฉัน รักเธอในเพียงของเอง เท่ามา
21:41ถ้าเพื่อเธอฉันคล้อจะย่อนแล
21:45ถ้าจะเชื่อเอง ก็เรา สักวันเราจะต้องตามผ่านจนเชื่อ
22:01เตรย์ปั้น อืม
22:04ร้านเท่าแก่เส่ง พาขายเป็นไงบ้าง
22:06เหมือนเดิมแหละ
22:08อันป้าเข้ายังให้ค่าจะสารต่อธุรกิจให้ได้
22:11ค่าก็บอกว่าค่าไม่อยากทำ ไม่ฟังค่ะ
22:14ร้านขาดที่เสื้อเฮียร์ ฉันเดียกให้ร้านดีก่ะ
22:21ขอบใจจันโนรีน
22:24ถ้าฉันหน้าผืนนี้ ฉันใต้ใต้ปักให้เฮียร์เลยนะ
22:32ขอบใจจันโนรีน
22:34อ่ะ
22:35ฉันก็หิ่งใจ
22:36ที่หวา
22:41อิหวา
22:49โนรี
22:50นี่อิหวา หลานรุ่งเนียม
22:52จะย้ายไปอยู่กับเรา รู้จักกันไว้สิ
22:55อิหวานะจ๊ะ
22:57โนรีจ๊ะ
22:59โนรีจ๊ะ
23:01โนรีจ๊ะ
23:03โนรีจ๊ะ
23:05สวยจัง
23:07เอ็งปักเองเหรอ
23:09ไว้สอนข้าปักมากนะ
23:13นี่ดอกอะไร
23:16สือดี
23:18ดอกโบตันแล้วจ๊ะ
23:21ดอกบตัดนะจ๊ะ
23:24คนจีนเขาชื่อว่าดอกบตัดเني้จะมีความใหม่ที่สื่อถึง
23:27รอมาแล้ว
23:40คนจีนเขาชื่อว่าดอกบตัด
23:42สื่อถึงช่วยลาบพร้อมน้ําด้วยเนี่ย
23:47ทั้งสวยและความหมายดี
23:50คนที่ได้รับต้องดีใจน่ะ ๆ เลย
23:53จริงไหม
23:55จริงจ้ะ
24:09ค่าชอบยี่หวะ
24:11เจอกันแค่ครั้งเดียว
24:15เองชอบแล้วเหรอวะ
24:17ยี่หวะนี่แหละ
24:18คือคนที่ค่าตามหา
24:20แล้วนังโนรีโล่อ่ะ
24:22เองก็รู้
24:24ว่าค่าคิดกลับให้丈夫น้องนุ่ง
24:26ไม่เคยคิด เกินเลยไปก่อน gambดね
24:31ค่าไม่อยากเห็นมันเสียใจนี่หวะ
24:34ยังไงซะ นังโนรีก็เหมือนน้องสาเลยแท้ของค่า
24:37อ่ะช้อง
24:38เองเป็นช่วยค่านะ
24:42ช่วยอะไร
24:43ช่วยให้ค่าร deadlines กับยิวห่า
24:45พ 모든เป็นเล่นอ่ะ
24:47ช่วยข้าหน่อยเธอนะฮะ
24:50ที่ฉันเพิ่นแก้ว
24:52ช่วยข้าเธอ
24:54หน้า
24:56นี่
24:58เอ็งชอบเธอปั้นเหรอ
25:19จัน
25:27ผู้หญิงเหมือนกันไม่ต้องเขือหลบหน้า
25:30แต่เธอปั้นไม่ได้มีใจให้ฉันหรอก
25:45เอ้า
25:45ทำไมล่ะ
25:47หน้าตายเองก็สะสวย
25:49แล้วก็ยังเก่งงานบ้านงานเรือน
25:51ข้าสื่ออีกว่าเลยฉัน
25:56ฉันเป็นเด็กกำพาที่ในแช้มเก็บมาเลี้ยง
25:58ไม่มีใครสนใจใช่หรอก
26:12ข้าช่วยไหม
26:17ช่วย
26:18อืม ให้เองสมวดกับเพียบปั้นไง
26:21แฮงกังเรือน้าสุขยอบจริงๆเลยน่าผูก
26:35แฮงกังเรือน้าสุขยอบจริงๆเลยน่าผูก
26:50ให้ ให้พวกมังอ่ะข้ากกันเองไล่
26:55แถมยังหลอกให้ทางการประกาศตัวไปสะตู
26:57เป็นไอ้เสือไหว
26:58แผนเยี่ยง
26:59ตอนนี้ให้คุณยอดก็ถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว
27:04หรือได้หวัดตัวเดียว
27:07ข้าส่งคนบอกตามล่ามันอยู่
27:09ถ้าจับเป็นไม่ได้ก็จับปลายมันสะเลย
27:12อายเสือวัดมันโห 뭇ไปได้ไม่ไกล
27:34เอเรียน
27:35กับอีกเสือวัดไอร่นี่
27:38เศอตสับมันเป็นหนึ่งหมึ่นทิ้งหนึ่ง
27:40เห็นเองไอ้แค้ง
27:44แล้วพวกไอ้เสือหวัดที่กองโกลิจับได้ละครับไต้ด้า
27:49เพราะฉะนั้นคอพวกมันซะ
27:56ขอรับ
28:10เฮ้ย
28:12เฮ้ย
28:14เฮ้ย
28:20อืม
28:24ปันร้ายหรอพี่ลาซอ
28:32แล้วปันว่าอะไรอ่ะ
28:41ไม่มีอะไรวะ
28:44เช้ามาเถอะ
28:46ของนอน
28:48ฉันนอนต่อก่อนนะ
29:11พวกสมุนภัยเน้าเน้าพวกเนี้ย
29:14ก็เหมือนจิตที่ฟุงสร้าง
29:17ไม่สงบ
29:18ใช้การอะไรก็ไม่ได้
29:21นำซ้ำยังมีโทษภัยอีกตังห้าง
29:40รับอีกว่า
30:06ไม่ว่าจะได้ยินอะไรหรือเห็นอะไรก็ตาม
30:08ห้ามออกมาเด็ดขาด จนกว่าทุกหัวเช้า
30:38กระดังงา แก้ลงเวียง บำรุงหัวใจ แก้ประสวภธิการ ว่านพังพรหรือในรับผู้สี
31:06ใช้บำรุงกำลังสัตรี ระหว่างตั้งคัน
31:10เพราะผมคัดแม่แต่สมุลไพรสดใหม่ ไม่มีเน้าเสียเลยแม่แต่น้อยขอรับ
31:24อืม ทำดีแล้ว ก็ทำต่อไปให้เป็นปกตินะ
31:31พ่อท่านขอรับ
31:35ได้โปรดเมตราสอนวิชาอาคมให้กระผมด้วยเธอขอรับ
31:41ซ Engagement ท報กальногоภาพ
31:44อืม สมุลไพรแต่ลัชนิดเน ร้วนมีเวลาของมัน
31:52บ้างอย่างต้องเก็บแส academic
31:56บ้างอย่างก็ต้องเก็บไว้
31:58บあきอย่างต้องเก็บหนาร้อน
32:01บางอย่างต้องเก็บหน้าหน่า
32:02บางอย่างต้องเก็บกังวัน
32:05บางยาศต้องเก็บกังคืน ขึ้นอยู่กับเวลาที่เหมาะสม
32:14แต่พ่อท่านขอรับ แล้วผมจะเป็นต้องเรียนอาคม
32:30มีคนมาขอพบพ่อท่านขอรับ
32:36ให้เข้ามาได้
32:45วุ่งนี้ไปเก็บมาให้ใครอีก
33:05พ่อท่านได้เอ็งเข้าไปพบข้างใน
33:16เอ็งเราข้ากังเงียนหน่อย ไม่ต้องตามเข้าไป
33:20พ่อท่านได้เอ็งเข้าไปพบข้างใน
33:23เอ็งเราข้ากังเงียนหน่อย ไม่ต้องตามเข้าไป
33:26จักพี่
33:28เอ็งเราข้ากังเงียนหน่อย ไม่ต้องตามเข้าไป
33:30จักพี่
33:38ถ้าสองคุณนั้นเจอกัน จะไม่เป็นอะไรหรือขอรับ
33:40ข้าวพรมเป็นดิดแดนสักษิต
33:42จะมาประหัดประหาหานาชีวิตกันที่นี่ไม่ได้
33:46ประหัสปหารเอาชีวิตกันที่นี่ไม่ได้
34:16ข้าคงรับเองวิศิตไม่ได้วะ
34:46พ่อท่าน แต่ข้ามีหนังสือส่งตัวอย่างเจ้าเมือง
35:00ทำไมพ่อท่านถึงไม่ยอมรับข้าเป็นศิต
35:03ข้าจะสอนอาคมให้กับคนที่ข้าสอนได้เท่านั้น
35:09ข้าจะตั้งใจเรียน โจทย์จำคำสอนที่พ่อท่านสอนข้าทุกคำ
35:15พ่อท่านใจข้าทำอะไร
35:18ข้าจะทำตามทุกอย่าง
35:25สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
35:28เจ้าจงไปตามทางของเจ้าเถอะ
35:39มาความไงพ่อท่าน
35:42พ่อท่านเป็นภา
35:45เป็นภาก็ต้องช่วยคนสิวะ
35:48พ่อท่านไม่ถ่ายท่อยวิชาเองก็กลับไปซะ
35:51เองก็เสือบ
35:53ข้าอุษาด้านโดนบุปภาฟาดงจะมาถึงข่าพรมนี้
35:59พ่อท่านจะได้ข้ากลับไงไงอย่งี้เหรอ
36:01ถ้าเองอย่างดื่อดึง
36:03ข้าท้ายคนมาลากเองออกไป
36:05ถ้าจะทำว่าได้มันครั้งสุดท้าย
36:20จะสอน
36:23หรือไม่สอน
36:25มันเค้าก็ไม่กล้าเหรอ
36:32เอ็งจงกลับไปสร้าง
36:48ข้าจะปุ่งหาบัด
36:50พี่ท่าเซอร์
37:10พี่ท่าเซอร์
37:11พ่อท่าขวบพุทธเราเป็นสิทธิ์ไหมพี่
37:13มันหงวิชาไม่ยอมสอนให้กู
37:15เอ้า
37:16ในแค่ๆบอกว่าพ่อท่านเขาไม่ตา
37:19ไอ้หนุย
37:20มันอย่าพูดชื่อวันก็ได้ยินอีก
37:22ไปกับ
37:23อย่ารีบไปไหนวะ
37:26ไอ้ลาสอบ
37:27กูไม่ไป
37:29ไป
37:31ไป
37:33ไป
37:34ไป
37:36ไป
37:37ไป
37:39ไป
37:40ไป
37:41อันนี้
37:42โอ้ย
37:43ไป
37:44ไป
37:45ไป
37:46ไป
37:47ตาไปสิวัน
37:48เฮ้ย
37:49เฮ้ย
37:50เฮ้ย
37:55เฮ้ย
37:56เฮ้ย
37:57เฮ้ยเฮ้ยต่อดิพี่
37:58เฮ้ย
37:59เฮ้ยหลีไม่นอนแล้ว
38:00เฮ้ย
38:01ไม่ต้BERG
38:02เทีย
38:03มาก็wife
38:04ออกษาตาย
38:08활동 Running
38:09繼續
38:10ลำมาก็ข้าตาย
38:11โอ้ย
38:13พี่
38:15ถอย
38:16900
38:19ไอ้หนุย
38:22ไอ้หนุย
38:23นี่ลาสอ Milk ไป
38:27ไอ้หนุย
38:31มันไป!
38:32มึงไปไอ้!
38:43ไอ้หนุย
38:46ไอ้หนุย
38:47ไอ้หนุย
38:48มันื่นได้ มันไม่ได้
39:11แทงเข็มขึ้น แล้วก็ตาหัดได้เป็นวงกลม
39:16เสร็จแล้วแทงลงตรงจุดเดิม
39:18ก็ดึงได้ให้ตึง ย่งตะเข็ดใต้ผ้า แถงเข็ดขึ้น
39:26พี่ลองทำคุ้ย แถงเข็ดลง
39:32แถงเข็ดขึ้น ตะวัดได้เป็นวงกลม ตะวัดได้เป็นวงกลม
39:41แล้วก็ดึงได้ให้ตึง ย่งตะเข็ดใต้ผ้า ย่ากจัง
39:59ฟามิดง่ายหรอที่อยู่ พี่หว่าฟามิดเป็นด้วยหรอจ้ะ
40:06พอฉันบ้างสิ ได้สิ ให้ไว้ฉันฝ่อนแล้ว
40:20เฮียปั้น มาหานะแชมหรอจ้ะ
40:23เอ่อ คือ ขึ้นจ้า ขึ้นจ้า
40:30ไอ้ปั้นมันจะชวนยี่หว่าไปเดินเล่นที่ตลาดนะ
40:34ไปด้วยกันนะ ยี่หว่า
40:38ได้สิ ป๊ะ โนรี ไปเที่ยวตลาดกัน
40:44ป๊ะ โนรี ไปเที่ยวตลาดกัน
40:58อืม อืม
41:12ภักก้า ภักก้า เอาไรทุกเจ้า
41:13เต็มไป ตัมบน เล็ก ๆ ไม่ได้คลิก ๆ เหมือนตัวเมืองท่า คิดดี
41:30เองอยู่นี่ของเหงาแย่
41:34อย่างนั้นเองก็ต้องพายหยิวหว่ามาเดินเล่นบ่อย ๆ บ่อย
41:36ยิวหว่าจะได้มินเป็น
41:37ข้าไม่หัวหรอก ข้ามิโนลีเป็นเพื่อน
41:42ไม่มีอีกหลายอย่างที่อยากทำด้วยกัน
41:46แล้วเองชอบทำอะไร
41:48ชอบร้อยดอกไม้
41:51เย็บผ้า หรือว่าชอบทำอาหาร
41:56ที่เองพูดมา...
41:58ค่าทำไม่ได้กับอย่าง
42:02งั้นเองก็ต้องชอบแตกตัวสวยๆ
42:05พาดีเลย
42:07พ่อไอ้ป๊ันเนี่ย เป็นพ่อค้าใหญ่ของนี่นี่
42:10ไว้ให้ปั้นพาไปเลือกดูที่ร้างของมัน
42:13ที่นั่นมีแต่ของสวยๆ งำงาม ของมีเยอะเลย
42:19ค้าไม่ชอบแต่งเหนือแต่งตัว
42:22ไม่ชอบผัดหน้าทาปาก
42:24แล้วก็ไม่ชอบน้ำหอมตำปุงด้วย
42:27แล้วเองชอบทำอะไรล่ะ
42:35ค้าชอบ
42:38ปามีด
42:44ค้าไม่จะถามเองหลายทีแล้ว
42:48ไอ้วิชาปามีดประตาไกลเองเอง
43:04เธอของก็ผักหมดแล้ว
43:07เฮ้ย
43:09เฮ้ย
43:09พี่ใตายมาดีๆ
43:11หรือใต่ร้วยตำตา
43:12ฮะ
43:12มันก็ไม่มีจริงๆ แต่พอแสง
43:14พอแสงเช้าอ่ะ
43:16ยิงขายของไม่ได้เลยสะ
43:24มันมึงอ่ะ
43:25กว่ารูกตาวมึงมาขายกู
43:27หรือ
43:28ลูกฉันนั้นเด็กอยู่เลย
43:29ปกสามมันเธอสาม
43:30อย่าอาวันไปเลยสะ
43:32อย่าประเจ้า!
43:33น่าตรง!
43:34มันตุ่ม!
43:35ไปฉันด้วย!
43:36ไม่ดี!
43:37บุก เบิ่ง!
43:37น่างแกเด็กกับผู้หิด
43:39ผู้ชายอุ่งสะ
43:40ของเขาไม่ทำตอนหรอกแล้ว
43:44ดูมึงว่าเสือขนาบอะไรด้วย
43:48แต่คนของคุมแพง
43:50อย่าไปยุกกับพวกมันเลย
43:54คิดว่าเป็นคนของทางการ
43:55แล้วเจอลางแกใครอื่นไงก็ได้งั้นเหรอ
43:59เหย! พวกมึง
44:00ส่องสอนนี้ดังนี้ให้มันหายปากดีกว่าชื่อวะ
44:05ไปพี่
44:07ข้าจะปกมองเองอยู่ว่า
44:11เฮ้
44:30เฮ้
44:54ได้
45:00ถ้าขอบใจเองมากนะ
45:02ฉันไม่ขอบใจจ้ะ
45:04ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วซ่ะ
45:08ยิหวา
45:17เมียม
45:23ข้าสั่งแล้วใช่ไหม
45:24ว่าอย่าออกไปก่อเรื่อง
45:25ฉันไม่ได้ก่อเรื่อง
45:27ไอ้พวกนั้นต้องหาที่ก่อเรื่อง
45:29ยักจะมาเฉียงอีกเหลือ
45:31कรุ่م
45:33거� 시간ผมเห็นลางแกคนที่มีทางชู่ก่อน
45:35จะให้ฉันนิ่งดูได้ได้ด้วยไง
45:37เราต้องช่วยเหลือคนที่กำลังเดิดร้อง
45:39ลุกเนียทำโฆษาชะฉันเอง
45:41อยักจะมาย้อนอีก
45:43ยันนี่
45:45ลุกเนีย
45:4691
45:47แต่พวกไอ้แสมไม่หาเรื่องแบ้ค้าก่อน div
45:49อย่ายวาเค้าไปช่วยเอง
45:51จริงจ้ะ
45:52ฉันเห็นเต็มสองลูกตา
45:54เอาเธอ เอาเธอ
45:55เรื่องมันก็แล้วไปแล้ว
45:57เรามาหาทางแก้ไขกันดีกว่า
46:01ไอ้แสงเนี่ย
46:02มันเป็นคนสนิทของไอ้พิมพ์
46:04ป่านนี้มันคงกลับไปรายงานเจ้านายมันแล้ว
46:22พ่อ ขอถามให้หน่อยสิ
46:31อืม
46:34อี้หวาเป็นใครแน่
46:38ก็เป็นหลานลุงเนี่ยมไง
46:40โห่พ่อ อย่าทำไข่ซื้อน่อยเลย
46:44ผู้หญิงอะไร อย่าเก่งก้าสามารถขนาดนั้น
46:46ใช่ ค่าเห็นปามีฝึกฝักฝักฝักฝักใส่พวกไอ้แสง
46:50ใครยังพึ่งเลย
46:52นั่นสิ พี่หวาเขาเป็นลูกเต้าหรอกใครแหละจ้ะ
47:04รู้แล้วพวกเองปิดป่างให้สนิทหน่อยนะ
47:15ยิ้วหวาเป็นลูกเศราเซ็ววัน
47:20เสื้อหวัดที่ถูกตามล่าคดีข้ายกครัวขุญยอดน่ะหรอพ่อ
47:28คุณก็แสดงว่าเสื้อหวัดมีลูกสองคน
47:30ก็คือพี่หวากับพี่ลาซอ
47:32งั้นยิ้วหวาก็ไม่รู้ของส่วนค่า
47:34คุกเองก็พึ่งเอ็ดไป
47:38ข้าวว่าเรื่องนี้มันแปลกๆ
47:40เสื้อหวัดกับผุญยอดเป็นเพื่อนร่วมสำนักเขาพลมมาด้วยกัน
47:44เสื้อหวัดไม่มีทางค่าผุญยอดแน่นอน
47:46แต่เพื่อนค่าเพื่อนก็มีอยู่ถมไป
47:48พ่อรู้ได้ยังไงว่าเสือหวัดไม่ได้ค่ะ
47:50เพราะค่ากับไอ้เนียง
47:52ก็เป็นเพื่อนกับมัน
47:54ก็เป็นเพื่อนกับมัน
48:24เว้า
48:38ก็ดี
48:42ก็ดี
48:47ก็ดี
48:49สิ
48:51สนุก
48:52โอ๊ย!
49:17ไอนูย!
49:19ไอนูยติน!
49:22ไอนูย!
49:24ไงกล้อด!
49:35โอ๊ย!
49:52เฮ่!
49:56เรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
50:05ค้าก็ไม่รู้เหมือนกันหรอ?
50:07อะ!
50:09อะไรบ่า!
50:10อ้า!
50:12อ้า!
50:13โอ๊ย!
50:14อั๊ย!
50:15อ่า!
50:16อั๊ย!
50:17อ่า!
50:18ไอนูย!
50:19ข้าจะไปหาบายศัพท์เสรอมาห้ามเรื่องเอง
50:22รอข้าก่อนนะ
50:23เฮ้...เฮ้...เฮ้...เฮ้...
50:28อย่าทิ้งฉัน
50:31ได้หนุย
50:35อิ่งเป็นเหมือนน้องชายค่ะ
50:39ถ้าไม่มีทางทิ้งอิ่งเด็ดขาด
50:42เฮ้...เฮ้...ắn gambится
50:56มันใจฮnezξ Nasi
51:02ฉันครั้งก็ได้ยินเหรอ
51:07เ peach
51:12หอหอหอหอหอหอหอหอหอหอ 흩...
51:19ไปอายนูย ขาวรู้วิเทียวสายอย่างนั้น
51:22อย่าค่อย
51:26อ่ะ อย่าค่อย
51:31ขังใจหนูเฮ่ย
51:36หนึ่ง สอง สามไป
51:37อ้อหอ...ไป
51:40เอา...
51:57เอา...
51:58ไหนที่สุด
52:00มึงก็มาหากูจนได้
52:03พี่ พี่หรือเปล่าพี่
52:13มันไม่ใช่พี่
52:19พี่รู้ได้ยังไง
52:22กูว่ากูเคยเจอมันมาแล้ว
52:26มันแน่ จริง
52:29เข้าเข้ามาอีกใกล้ก็สิ
52:32นิ้ย นิ้ย
52:35ให้นุย นิ้ย
52:39มันเหล่าบอกตรงนี้
52:42ค่อย ค่อย ๆ เนุย
52:46พี่รู้ว่า
52:47พี่นิ้ว
52:50พี่รู้ว่า
52:54พี่ราซอ
53:03ถ้ามึงจะค่า
53:21มึงก็ค่าค่ายกู
53:23จะปล่อยน้องกูไป
53:25มึงอยากเรียนวิชานักใช่ไหม
53:34กูจะสอนให้มึงเอง
53:45กูจะสอนมึงเอง
53:48สนับสนุนด้วย
Comments