00:00รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อ่านมีภาพ เสียงหรือเนื้อหาที่ต้องใช้วิจรณะยานในการรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปีกว่าได้รับคำแนะนำ
00:30หนูไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
00:54นอกจากทางนี้ค่ะ
00:58โค้น
01:26เฮ้...
01:56เพราะติดตัวไว้
02:26เจ้าไหร่
02:52เจ้าไหร่
02:56ไอ้ไหรอ
03:26แม่
03:30ไม่ได้นะ
03:32ลูกเป็นลูกสุดที่ดักของแม่
03:35แม่บอกแล้วไง
03:37ว่าแม่จะปกป้องลูกเอง
03:56พวกเราคือ
04:14ครับครัวเดียวกัน
04:26ครับ
04:56ครับ
05:26ค้า สบายดีไหม
05:29ฉันก็ยังสบายดีอยู่เหมือนเดิมนะหละ
05:32นี่ก็ 3 ปีลอะนะ
05:34ตั้งแต่ interference ไปแคนาดา
05:37ทุกคนเป็นห่วงเธอมาก
05:39พ семь administrators
05:40ค่ะ
05:41ไม่ได้เลย
05:42ฉันก็ยังเหมือนเดิมหละ
05:45เมื่อไม่นานมานี้
05:46ฉันส่งแบบแปลนบ้าน
05:47ไปงานของมหา mais
05:49แต่อาจารย์ดันบอกว่า
05:50แปลนบ้านของฉัน
05:51ไม่มีความสมจิงเลย
05:54ฉันอยากสร้างพื้นที่ที่ผู้อยู่อาศัยมีความสุขเป็นพื้นที่ที่หาไม่ได้จากที่ไหนอีกแล้ว
06:01แต่จัดตนาของฉันคงส่งไปไม่ถึง
06:05ยากจังนะ
06:10ที่ที่มีคนรอคอยแล้วถามว่ากลับมาแล้วเหรอ
06:14และคนที่กลับมาก็ตอบว่ากลับมาแล้ว
06:17การสร้างบ้านที่ทำให้ครอบครัวอาศัยอยู่ร่วมกันได้ยังมีความสุขมากขึ้น
06:22มันได้กลายเป็นเบ้าหมายของฉันไปแล้ว
06:27ความฝันที่ฉันเคยเล่าให้ฟัง
06:30ตอนนี้มันชัดเจนขึ้นแล้ว
06:33อ๋อ พูดถึงเรื่องบ้าน
06:36ไม่นานมานี้ฉันไปบ้านถือมา
06:40บ้านหลังนั้นปรับปรุงใหม่แล้วนะ
06:42สะอาดขึ้นเยอะเลย
06:52ขอบคุณที่ให้ผมเดินชมบ้านนะครับ
07:07ถ้างนั้นผมขอกลับก่อนนะครับ
07:09อยู่กินเขาเย็นก่อนสิจ้า
07:11อ่าผม
07:12กินข้าวก่อนเธอถ้าพอมีเวลาน่ะ
07:14ได้หรือครับ ไม่ว่านักครับ
07:18งั้นขอบคุณมากครับ
07:20วานก่อนนี้ ทุกทุก mill ผัว lubi
07:25คุณพ่อคุณแม่ก็ยังสบายดีเหมือนเดิม
07:26แต่รู้เหมือนจะซ่อนความว่างเปล่าออกให้ไม่อยู่
07:27casosfight และสูยนจะพทนโทษและได้ร months
07:44โดย Buff at her
07:48แต่หวังว่าเธอจะแข็งอะไรอย่างดี และสุขภาพดี
07:51คิดถึงเธอนะ
08:18Manuelตรงนั้น dipping wearing that
08:42แค่แค่แค่
09:12สวัสดี
09:42สวัสดี
10:12สวัสดี
10:14วิ่นนี้ว่า วิ่งกับบตรงนี้
10:16มันห่วมกับอยู่ในใคร
10:19ปล่อยไป แก มันแก่
10:22มันแก่มันกฮัง is a ง่าย ตอนนี้
10:28ต่อไป
10:58กลับใจ
11:28ที่นั่นคิมะตกเหมือนกันไหม
11:58ที่นี่ยิ่งเหมือนเดิมเลย
12:01ฉันอยากใช้ไฟเช็คที่นายให้อยู่นะ
12:28ทำแบบนี้เหมือนกับฉากในหนังเลยนะเนี่ย
12:35หนังเรื่อยอะไรนะ
12:37ถ้าเป็นสายสืบอีคงตอบฉันได้
12:44แบบทันทีแน่ๆเลย
12:46หนังสยองขวัญญี่ปูนเหรอ
12:49เริ่มข้อบครัวแตกแยกงั้นเหรอ
12:52ร้อยน่าสนุกจัง
12:54เด็กที่ชื่อมาทิลด้าพูดกับคาตกรีอองแบบนี้ครับ
12:58หนูไม่เคยเห็นใครกรนทั้งที่ลืมตาข้างนึงเลย
13:02ถ้าเป็นสุดนึงเลย
13:08โอ้ ชิงนั่นเลย
13:10นายไม่สุดบุรีนี้
13:12สัญญาตรงสองใจ
13:14เย็นตรงสลอด
13:16เย็นกล้า
13:18กันนยินๆ
13:20หือสุดนั้น
13:22จริงนี้
13:24เป็นสุดที่สุดนั้น
13:26หรือขอปุ่น
13:28ชื่อ言หรือ
13:29กล้าเจกตรงสุดตรงตะ
13:31นี้ตอบชิงนั้น
13:34อะไรก็แบบนอด
13:36ผลฟรัก
13:38มีสุดที่พระเจ้า
13:40เย็คเย็บมื้ORC
14:06ซื้อมาตีมายตีมืออีกแล้ว อยู่กัศของคุณไท้
14:10นั่นสินะฮะ
14:19มีอะไรเหรอ
14:24คือว่า
14:26เหมือนมีใครมองเราอยู่เลย
14:32ฉันคงเข้าใจผิดเอง
14:40เริ่งที่คล้องมี dear
14:44ความเติดออก
14:50ตรงนี้
14:53ได้กิน
14:59ขอบคุรกาษ
15:02สแกสิ
15:05คอยอาหรือบปัน
15:08ที่สุของเกิดที่สุดภาพ
15:16กลับการติดที่อาว
15:23ที่สุดที่สุดที่สุด
15:37เฮ้ค ดีก่อน
15:55ขอโทษจริงๆ
15:59ขนาดท้องอื่นฉันยังไม่กล้าเอาเขียมจิ้มนิ้วด้วยสัม
16:04ในเมื่อฉันหายดีแล้ว อาจจะยกโทษให้แล้วกัน
16:07ขอบคุณทิ้ง ๆ นะ
16:11พี่ค่ะ ลำบากมาเยอะเลยนะ
16:26ขอบคุณนะ
16:33ฉันต้องไปแล้วล่ะ คุยกันไปนะ ฉันขอตัวไปทำงานก่อน
16:42อย่างนี้เธออยากกินอะไรล่ะ
16:47อยากกินซูแจบี ฝีมือเพีย
16:50โอเค
16:52ลาก่อนนะครับ
17:03คิดถึงซันฮีจัง ถึงรู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์ก็เธอ
17:12ซันฮีหรอ
17:21ซันฮีตัดการติดต่อไปเลย
17:24ทุกคนเป็นห่วงกันหมด
17:27ได้ยินว่าไม่ได้ไปรงเรียนมาสองเดือนแล้ว
17:31มีอย่างทีนี้เอง
17:46อะไรอ่ะ
17:50สมัยอยู่บ้านเด็กกำพล้า จุดูซันฮีก็มาบอกฉันว่าอยากเป็นแม่นะ
17:56แม่ล่ะ เป็นแม่แม่ เหรอ
18:11ไว้บ้า ถูกซันฮีก็มาบอกฉันว่าอยากเป็นแม่นะ
18:15แม่เหรอ หมึ่งแม่เธอ
18:17ทัณหลกใช่ไหมล่ะ
18:20ทั่วเองก็เป็นเด็กเท็ดๆ แต่อยากเป็นแม่คน
18:25เธอพูดแบบนั้น
18:31แล้วฉันก็ดีใจมากที่ได้ยิน
18:34สำหรับฉันแล้ว
18:37มันเป็นความหวังที่ยิ่งใหญ่มาก
18:52ไม่ใช่สิ
18:54ต้องเร็ว ๆ แรง ๆ กว่านี้
18:58ไม่ใช่ ขูดท่า ๆ แบบนั้นไม่ได้
19:02เร็ว ๆ แรง ๆ
19:04ฉันกลัวนี่
19:06จะกลัวอะไรเหล่า
19:13ฉันไม่เห็นจะกลัวสักนิด
19:15ก็เพราะสู่ยอนเป็นคนกล้าหารนี่น่า
19:17ไหนเธอ บอกว่าจะเป็นแม่ให้ฉัน
19:20คนเป็นแม่ต้องกล้าหาร
19:22ถึงจะปกป้องลูกได้นะ
19:23วังลูกได้นะ
19:24จริงด้วย
19:25ฉันจะเป็นแม่ของซูยน
19:27ส่วนซูยนก็เป็นแม่ฉัน
19:29คนเป็นแม่ต้องกล้าหารนะ
19:32อ้าว ซูยนลูกแม่กินนี่นะจ๊ะ
19:40อ้าว
19:54ความอบอุ้นจากครอบครัว
19:57ก็สิ่งที่ฉันไม่เคยจนตะนาการถึง
20:00ฉัน sites ว่าตัวตนแบบเด็กคนนั้นอาจจะเป็น
20:03คำนิยามของครอบครัว
20:08เพราะงั้นเพราะต้องแยกจากสอนฮีแล้ว
20:11ฉันก็เลยเหงามากจนน่อนไม่หลับเลย
20:16แต่ว่าหลังจากวันนั้น
20:19ฉันก็หลงทาง
20:21ได้จะซับสนจะถึงจุด
20:22ที่มองไม่เห็นอนาคตของตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว
20:29แต่แล้วฉันก็นึกถึงซ่อนฮีขึ้นมา
20:32เพราะว่าฉันอยากให้เธอมาช่วยฉัน
20:40ฉันถึงได้เข้าไปในโรงเรียนนั้น
20:42เพื่อที่จะตามหาซ่อนฮี
20:47อย่างนี้เอง
20:52ถ้าฉันสู้สักกับซ่อนฮีแบบนี้
20:55มาตั้งแต่แรกก็คงดีว่างนั้นไหม
21:01เป็นเพราะฉันมันอ่อนหัด
21:03ทั้งที่ชอบซ่อนฮีแต่ว่ากลับต้อนเธอให้จนมุม
21:11ฉันทำให้ซ่อนฮีต้องเจ็บปวดมาก
21:19เพราะซ่อนฮีกลับมาแล้ว
21:22เธอแค่มาออกความรู้สึกออกไปก็พอ
21:33อย่างให้โอกาสนั้นมาถึงจัง
21:52ความรู้สึกอยู่ในสพ
21:56เทคสงสุขทิ้งเก่อย
22:03โทษของ本นทมนี้
22:08ที่อยู่esoที่นี่ คิดสดี
22:14สงสุขที่นี่ความรู้สึกข้า
22:17เยียบจังเลยนะคะ
22:26เยียบจังเลยนะ
22:34คุณยังจำได้มั้ยคะ
22:39วันที่เรารับซ่อนให้มาจากบ้านเด็กกำพร้า
22:45และพามาที่บ้านครั้งแรก
22:47ตอนก่อนที่จะเข้าบ้านซ่อนหีคงประมา
22:52เลยได้จะยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูนะ
22:55จริงด้วยสินะ
22:57และตอนนั้นเองท้องของซ่อนหีก็ส่งเสียงร้องออกมา
23:01เป็นเสียงที่ดังมากด้วยนะ
23:02ฉันเลยคิดว่าเธอหิว
23:06คงต้องหาอะไรให้กินซะแล้ว
23:08ก็เลยถามไปว่าเธออยากกินอะไร
23:11ว่า...แล้วเธอตอบว่าอย่างไรนะ
23:14เธอบอกว่าอยากกินออมูก
23:15ฉันก็เลยจัดการเอาของที่มีอยู่ในตู้เย็น มาทำให้เธอกินแบบเร็วเร็วไงคะ
23:22จริงด้วยนะ เธอบอกว่าเพิ่งเคยกินออมุกที่อร่อยขนาดนี้ แถมกินไปเยอะมากเลยด้วย
23:29แล้วตอนนั้นฉันก็บอกกับตัวเองว่าฉัน
23:41จะทำอาหารอร่อยอร่อยเพื่อเด็กคนนี้ไปจนตลอดชีวิต
23:48ฉันคิดแบบนั้นแล้วค่ะ
24:11เมื่อกี้ฉันรู้สึกมันเห็นซ่อนฮีแล้วค่ะ
24:26น่าจะออกไปกัน
24:41สนิ้ล
24:48ขอบคุณ
25:18สนธิ
25:28สนธิ
25:48สนธิ
26:03สนธิ
26:13สนธิ
26:15ขอบคุณ
26:45หิวแล้วใช่ไหม รีบกินเธอจ๊ะ
26:50ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงมากเลยนะคะ
27:00หนูคิดว่าคนอย่างหนูควรหายไปซะ
27:04ถ้าแบบนั้นพ่อกับแม่
27:06จะได้อยู่อย่างมีความสุขด้วยกันคะ
27:10หนู
27:13หน้าจะหายไปซะตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
27:18แต่หนูก็กรอเกินไปค่ะ
27:22หลังจากนัด
27:24ไม่ว่าจะหนีไปไกลแค่ไหน
27:28หนูก็จะ
27:30คิดถึงพ่อกับแม่ไม่หยุดเลยraft
27:33หนูคิดว่านี่คือครั้งสุดท้าย
27:37ขอให้เป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ
27:39ทุกคนเป็นครั้งสุดท้ายจริงจริง
27:43ขอให้หนูได้เห็นทุกคนเป็นครั้งสุดท้าย
27:51หนูมาด้วยความตั้งใจแบบนั้นค่ะ
27:55มาเมธามาดูกว่าสิกเพราะอาศิก่อน
28:02이렇게 널 보는 것만으로 아직은
28:09다가서지 못하고 수많은 시간 등 뒤에 숨은
28:19마지막
28:24너의 곁에 머물고 싶어
28:31조금만 더 가까이 서서
28:38내가 제일 잘 아는 건
28:42너의 작은 습관까지
28:46내게는 작은 꿈같은 사랑이란 거
29:08내가 제일 원하는 거
29:11너의 작은 하루에 내가 있는
29:17그런 꿈같은 사랑이란 거
29:30เรากำลังรอลูกอยู่ 테드แท้
29:32แล้วจะจากไปอะไรกัน
29:35หนูนะ
29:39เต็นอยู่กับพ่อแม่
29:42น่าว่า
29:43ก็กับพ่อแม่
29:45น่านอน ลูกเป็นลูกสาวของเรา
29:48ลูกเป็นทุกๆอย่าง
30:00หนูไม่รู้ว่าคุณทำยังไงดีค่ะ
30:04พ่อตั้งหากละ ที่ไม่มีสิทธิ์ฟังคำพวกนัดจากหนู
30:19ตอนที่หนูบอกว่าแทงค่อยองโฮ
30:23เพราะเอาแต่คิดจะปกปิดเรื่องนั้น
30:27เพราะคิดว่าตัวเองทำไปพื้นหนู
30:34แต่ความจริงพ่อทำเพื่อตัวเองตั้งหาก
30:41เพราะว่าพ่อโทษมองรอบครัว
30:45ของตัวเองพังทลายลงไปเฉยๆอีกครั้งไม่ได้
30:51ไม่ว่าจะยักไง
30:56พ่อก็เสียหนูไปไม่ได้
31:04เป็นเพราะว่าพ่อเอาจะคิดแบบนั้น
31:07ทั้งที่หนูอยู่ตอนหน้า
31:10แต่พ่อก็ไม่ได้มองหนูที่เป็นหนูเลย
31:16ทั้งที่หนูมองพ่อยู่ตลอด
31:21แต่พ่อเราไม่คิดที่จะมองหนู
31:36เป็นเพราะว่าพ่อเองที่ต้องแบบรับทุกอย่าง
31:51และต้องทดทุกทรมานแบบนี้
31:54ส่วนฮี
31:57พ่อกอโทษนะ
32:01ทั้งพ่อ แม่และซอนฮี
32:10ไม่มีใครสมมูลแบบหรอกนะ
32:15แต่ถึงอย่างงั้นก็เธอ
32:17ถ้าใครสักคนรองให้เราก็จะโอกก่อน
32:20คอยจับมือและคอยส่งยิ้มให้
32:25เราใช้ชีวิตแบบนั้นได้ไม่ใช่เหรอ
32:31เราอยากใช้ชีวิตต่อไปกับลูกนะซอนฮี
32:34ในธาดะคร่องครัว
32:39เราไม่ใช่พ่อแม่ที่สมบูลแบบ
32:45แต่หนูช่วยเป็นลูกของเราได้ไหม
32:50หนู
32:59ขอเป็นลูกสาว
33:01ของพ่อกับแม่ได้ไหมคะ
33:04ได้สิเจอสนฮี
33:15เจอสนฮี
33:18เจอสิเจอส์
33:24เจอสิเจอส ถ้ามัน
33:30เจอสิเจอส์
33:35พ่อค่ะ
34:02ขอบคุณมากเลยนะครับ
34:35สบายดีใช่ไหมคะ
34:39ขอโทษที่หนู
34:45เสียเมรยาส่งจดหมายฉบับนี้มา
34:48โดยไม่บอกไม่เกล่าวนะคะ
34:49พ่อเคยบอกหนูว่า
34:54เวลาที่อยากถ่ายทอดความจริงใจ
34:56ไปถึงใครให้เขียนจดหมายส่งถึงคนคนนั้นคะ
35:01พ่อบอกว่า
35:04พ่อเองก็เรียนรู้มาจากแม่ของตัวเองอีกที
35:17หนูอยากถ่ายรูปครอบครัวค่ะ
35:23และหนูอยากให้คุณญ่าอยู่ในรูปนั้นด้วย
35:31หนูเชื่อว่าคุณญ่าจะมา
35:34หนูจะรอนะคะ
35:41จากหลานสาวที่เชื่อในตัวคุณญ่า
35:43สอนฮี
35:45ฉันในแหละคือคนที่ทิ้งครอบครัว
35:58ฉันรักษาครอบครัวตัวเองไม่ได้เป็นความผิดฉัน
36:04ฉันพยายามดินรนเอาตัวรอดคนเดียว
36:09ไม่ได้รู้เลยสักนิดว่าลูกคนเล็กถูกรังแก
36:14และปล่อยให้เขาตาย
36:16ส่วนลูกคนโตก็โท่ตัวเองแล้วต้องเจ็บปัวจากเรื่องนั้นมาตลอด
36:23แต่ฉันก็กรับไม่ได้สนใจใหญ่ดีอะไรเขาเลย
36:34ฉันเป็นแม่แบบนั้นแหละ
36:38แล้วฉันก็ยัง
36:42เอาแต่ทำตัวใจร้ายกับซอนฮีมากหรือเกิน
36:49แต่แกกรับขอให้ฉันไปหา
36:54ถ้าไม่ไปจะไม่เสียใจจริงๆเหรอครับ
36:59ไปแล้วจะให้ฉันทำยังไง
37:02ผมก็ไม่ซากครับ
37:05แต่ว่าปกติแล้ว
37:09ท่านประทานเป็นคนที่ตัดสินใจทำทุกอย่าง
37:14โดยไม่ปรึกษาผมมาตลอดอยู่แล้วนะครับ
37:18ถ้าหากตอนนี้
37:20กำลังนึกลังเลอยู่แบบนี้
37:26ก็แปลว่า
37:28ยังมีบางส่วนที่ท่าน
37:31รู้สึกตัดไม่ขาดอยู่หรือเปล่า
37:32ขออภัยที่ล้ำเส้นนะครับ
37:36ขอไปที่ลำเส้นนะครับ
37:40ส่วนฮีล่ะ
37:41อ๋อ
37:42ลูกบอกให้รอแปบนึงนะคะ
37:44อ๋อ
37:45ส่วนฮีล่ะ
37:46อ๋อ
37:47ลูกบอกให้รอแปบนึงนะคะ
37:50อ๋อ
37:51อ๋อ
37:52อ๋อ
37:53อ๋อ
37:54อ๋อ
37:55อ๋อ
37:56ลูกบอกให้รอแปบนึงนะคะ
37:57อ๋อ
37:58นิกทาย
37:59อ๋อ
38:00อ๋อ
38:01อ๋อ
38:02อ๋อ
38:03อ๋อ
38:04อ๋อ
38:05อ๋อ
38:06อ๋อ
38:07อ๋อ
38:08ลูกบอกให้รอแปบนึงนะคะ
38:09อ๋อ
38:10นิกทาย
38:11อ๋อ
38:12อ๋อ
38:30อ๋อ
38:31อ๋อ
38:45ขอบคุณนะคะ
38:46ที่ยอมมาด้วย
38:52อ๋อ
38:54จากตรงนี้ฉันจะเดินไปเอง
39:00ผมจะรออยู่ตรงนี้นะครับ
39:18เป็นไงคะ
39:19ถ้าไม่มีจะดูโล่งไปไหม
39:22พอคะ
39:28โอ้ ซันฮี
39:58คุณแม่
40:22ลูกสาวแก่บอกให้ฉันมา
40:28ให้ฉันได้ขอโทษแก่นะ
40:36ฉันทำให้แก่เจ็บปวดมาเยอะ
40:41ขอโทษด้วยนะ
40:45ผมต้องหากล่ะครับ
40:51ที่ไม่ได้พยายามเข้าใจความรู้สึกของคุณแม่
40:56ขอโทษจริง ๆ รักครับ
40:58ขอโทษจริง ๆ รักครับ
41:00อื่นจู
41:16เธอคงเป็นคนที่เจ็บปวดที่สดแล้วล่ะ
41:20ฉันขอโทษนะ
41:24คุณแม่ครับ
41:26คุณแม่ครับ
41:28คุณแม่ครับ
41:30คุณแม่ครับ
41:32คุณแม่ครับ
41:34符ทAND
41:36อี่ไหม
41:38เพมาร์
41:40หน้า
41:56เอาละยิ้มก้องกว้างเลยนะครับ
41:59หนึ่ง สอง ซ้ำ
42:26ทีพลุกฟตรด..
42:31ทีพลุกฟตร็จริง พลุกสัก
42:44ทีพลุกฟตรงนี้
42:47ตีเจmittา
42:49ทีพลุกฟตรงนี้
42:51โอ้โฮ สีสัมน่ากินมากเลยนะเนี่ย
42:58ที่รักรับนี้หน่อย
43:00ขอบคุณนะคะ
43:21ขอบคุณสำนับอาหารค่ะ
43:24ขอบคุณสำนับอาหารค่ะ
43:29มูกว่าฉันก็รับมูล
43:33อร่อยมากนะ
43:35ขอบคุณที่รักโชค พอเฟิคต์แฟมิลี
43:50ชอย submissions anntาว่าฉันanking
43:53ขอบคุณพอทะอฟ COOK
44:10ขอบคุณอ Someран
44:14ate
Comments