- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:03อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้อหา ที่ต้องใช้วิจรรยานในการรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปี ขวนได้รับคำแนะนำ
00:30อ柠เกิดอะไรขึ้นยะ ทำไมเสร็นหวอมันดางอย่างนี้ล่ะ
00:40不หรือเหมือนกันฮ caramelク counsel
00:42แต่เมื่อเกี่ยวนี่ร้วทรูธฟรรย์ วิ่งผ่านเข้าไปในซอยEC min
00:44ที่นี่حتزยะจะไปไหนอ่ะ
00:48เฮ precis
00:49ตามไปดูและล่ะ
00:51shade
00:52พ各SA ข้าพร triple
00:54และค่ะ 경 unas
00:56พี่มีเธอไปไหนอ่ะ
00:58ไปไหมที่รูกยังสยามกาศนาเขาแม่ครู
01:00ห้อ
01:01แล้วก็มีเจ้าที่โทรบอกเจนว่า
01:03ลุงสมนึกโดนทำร้ายอย่างนุนแรงด้วยครับ
01:05ใช่แล้ว
01:06ผมลี่พาเจนไปก่อนนะครับ
01:07เอ้า ไปดิดิแล้วลูก
01:10เอาว่ะมึงไปดิวะ
01:12เจอๆๆๆ
01:13เอาไป
01:26ุกเจอไป
01:41Salem
01:42เข้าไปได้นะครับ
01:44เจ็ง
01:47คำจังด้วย Virtual
01:48chem zwischen
01:52ไป fascinated
01:54เฮ้ย....
01:54ข้าไปช่วยพาดที่
01:56ข้าไปช่วยพาดที่
02:05นี่มันเกิดอะไรขึ้นนะครับ
02:07ใครเป็นคนข้าหนึ่งสมนึก
02:10กันที
02:23เธอเธอเธอจริง
02:53สวัสดี
03:23นั่น ทุกของความมัน
03:53แบ้ม แบ้มเป็นอะไร แบ้มเป็นโดน้ำทำไม
04:11แบ้ม เกิดอะไรขึ้นแบ้ม แบ้มเป็นอะไรน้ำเปล่าลูกหรือเป็นอะไรนะว่าว
04:31น้ำไปดูสิ
04:33เพิดทำไมเดี๋ยวพาแบ้มแบ้มมาอยู่ตรงนี้
04:37หนู...หนูตามแบมแบมมาค่ะ แล้วหนูก็เห็นว่าแบมโนดนะ หนูก็เลยลงมาช่วย
04:42พ่อถามว่าเกิดอะไรขึ้นแบมก็ไม่ยอมออกก็ตะลองไห้ค่ะ
04:49เลี่ยม พาเพื่อพี่ส่ง
04:52แบวนหนูก็เลยลงมาก
05:10แบวนหนูก็เลยลงมาก
05:20แม่นี่เราไม่หลอง
05:25คดีเด็กและยาวชน
05:27ในขั้นตอนการสอบส่วน
05:29จะต้องมีบุคคลที่เด็กไว้ใจ
05:31ในที่นี้ก็คือพี่สาว
05:33ที่บึกษาทั้งกฎหมาย
05:36นั้นจิตตะวิทยา
05:38และผม
05:40ได้ฐานตำรวจเจ้าของคดี
05:42ได้แจ้งข้อก่าวหา
05:45แล้วก็แจ้งสิทธิตามกฎหมายไปแล้ว
05:48การทีหลุก
05:51การทีมีสิทธิตนี้จะให้การ
05:53หรือไม่ให้การก็ได้
05:54แล้วแต่การที
05:57ผมจะให้การต카�amen ตามความจริงครับ
06:03คืนนั้น
06:05ผมเล่นหญาหนัก
06:07หล่อน
06:09ผมเป็นคนข้าริงสุมด้วยครับ
06:12ผมลงมือคนเดียว
06:18อิลงกัน
06:33อิลงกัน
06:39สัขดีเด็กท่อเรียนชายข้ายรัน ที่พวกเรียนสยามกัจภา
06:42มีเขามาว่าเด็กรับสอบภาพทั้งแต่ในขั้นตอนสอบสวน
06:45และแบบนี้จะสู้ต่อไหมครับ
06:46สู้ต่อสิคะ เพราะว่าคดีเด็กและยะวะชนเนี่ย
06:50ยังไงซะเราก็จะต้องสื่อพยายามเพื่อมาประกอบคำสารภาพของเด็ก
06:53ว่าเด็กเนี่ย ได้กับทำความผิดจริงหรือเปล่าค่ะ
06:56ทำไมคุณศาสตร์ 4 วิโมนถึง 9 ตัวเองเป็นหลักประกันในคดีนี้คะ
07:00เพราะดีฉันมั่นใจค่ะ
07:02ว่าคดีนี้จะต้องมีผู้อยู่เบิ่งหลัก
07:06คดีนี้จะต้องได้รับความยุติธรรม
07:09คนที่ทำผิด จะต้องได้รับการลงท่ง
07:17ชักเฮียนก่อนนะคะพี่
07:19คือ ยังไงเนี่ย เด็กเขาก็รับสารภาพไปแล้ว
07:23หลังจากนี้สารก็จะนัดสอบคำให้การ
07:26คุ้มคลองสิทธ์ แล้วก็สืบพยายาณ
07:29แต่ว่าคดีแบบเนี้ย จบได้ไม่ยากเหรอค่ะ
07:34พอ ผมจะกลับไปนะ
07:40คนที่ตัดสืนใจเนี่ย คือหมอ ไม่ใช่แก
07:45หมอนุญาตละครับ
07:49ผมแล้วอยากให้ทอยมาทามพุรุงก่อน
07:54พี่โกสินคะ จริงๆ เราให้กลับก็ดีมกันนะคะ
07:59ขาดเรียนหลายวันแบบเนี้ย เดี๋ยวคุ้มจะสนใส่ค่ะ
08:02โดยเฉพาะอีกษาสิวิมน
08:05มันไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ แน่
08:08ก็ได้ กลับไปอยู่เฉยๆนะ ไม่ต้องสร้างเรื่องเพิ่มอีก
08:23ตั้งสองคนอ่ะ
08:29แกก็ดูแลลูกด้วย
08:31กลับไปอีก
08:35กลับไปอีก
08:37กลับไปอีก
08:39วันนี้แม่คูจะพาเจ็ดไปเย็มกัดทีแล้วนะ
09:09พ่อแม่กำลังใจให้เจ็ดด้วยนะ
09:27วันที่กันทีครอดแม่ครูเป็นคนพาพิงใจไปโรงพยาบาล
09:33แม่รู้จักทีตั้งแต่วันแรกของชีวิต
09:38วันทีจะให้แม่เชื่อเหรอ
09:42วันทีหร้อนยาจนข้าคนดีๆอย่างสมนึก
09:48ตั้งแต่วันนั้น
09:52ตั้งแต่วันนั้น
10:06ก็นอนหลับได้สนิตเลยสักคืน
10:08เอาแต่คิดว่า
10:10กันทีนี้นะจะข้าพ่อเรา
10:12แล้วรู้ทีจะทำไมทำไม
10:14กันทีนี้นะจะนั้นยาจนหลอนนะ
10:18พี่บอกความจริงเรามาได้ไหม
10:22เราไม่ใช่จริงๆว่าเธอเป็นคนค่าพ่อเรา
10:26อ่ะ
10:28ถ้าที
10:30มันได้สักหยาจได้ไหม
10:38ฉันครับ
10:40ยังไงมันก็คงย้อนกลับไปแก่ไข่ไม่ได้
10:42แต่เราอยากให้กันทีรู้เอาไว้นะ
10:45ว่าเราจะไม่หยุดคนหาความจริงเด็ดขาด
10:48ไอ้คนที่มันค่าพ่อเราอ่ะ
10:50แม่กจะถูกรอมโทษ
11:00แม่นี้
11:14แม่นี้
11:20ไม่เบียว
11:23สับพร้นการตรวจน้องการทีเป็นเมร็งเม็ดเลือดขาวครับ
11:37อ๋อบอกการทีเป็นเมร็งเม็ดเลือดขาวค่ะแม่
11:46อ๋อมะลินไม่อีกขาวสามารักปาให้หายขาดได้ด้วยวิธีการใช้อย่าพุ่งเป้าครับ
11:56แต่ว่าอย่าด้วยละลาท 2 ครับ
12:02ร้านสองเลยหรอคะ
12:04ค่ะ
12:06คุณหลินเป็นเอเจนซี่มาจากมังนอก
12:10ถ้าแม่เพียงอยากขายไตคุณหลินช่วยได้
12:14มีคนรวยที่มังนอกหลายคนต้องการตาย
12:21สองล้าน
12:44นิด
13:01พูดเธอเชื่อจริงๆว่า
13:03การดีไปก่อนข้าพ่อเจนเนธอ่ะ
13:08แล้ว
13:09การดีเขาเมียดหมดอะไรอ่ะ
13:11ابลงก็คงเชื่อทำหรักข้านทำรูนาถธั่kekบเครื่องบองมิ้มิ่ง
13:16แต่เร้านี่ไม่เชื่อ
13:18เราว่าหลายอยากมันแปะแปะ
13:22วันนั้นที่ลงเงยนก็มีงานเหลgendeแต่แคมพวก
13:25เด็กนักน modal นี้ก็ต้องกลับบ้านก่อน
13:28แล้ว
13:30การดีเขามีheureตบ่างอะไร
13:33บึงก็จะบอกอะไร
13:37ก็ค่ะครับเราแค่กลับตามดีคิดอ่ะ
13:39แล้วเคยได้คุยอย่างแบมบ้างมั้ยช่วงนี้
13:43ไม่เห็นแบมมันเรียนเลยอ่ะ ตั้งแต่วันเกิดเหตุ
13:51บุก็อยู่บ้านเนี่ยกับแบมไม่ใช่หรอ
13:53บุกไม่รู้เหรอว่าแบม แบมเป็นอะไร
14:09บุกสัญเจนไหม
14:23บุกไม่รู้ทำไงว่า
14:33เอาไว้
14:39อ่ะ วิเยอะว่าไง
14:56โอ้ย เด็นเด็กอยู่
14:58มาเลยรีบมานะ
15:00น้ำมีข้อความ ข้อความหนึ่งจะให้พวกเธอดู
15:11เป็นข้อความที่พ่อสงหาน้ำก่อนเสีย
15:17คุณสัตว์สีวิมนครับ พี่เบอร์ลงสมนึงนะครับ
15:26ผมอยากให้คุณสัตว์สีวิมนช่วย
15:32มีคนทุกผมขึ้นที่โรงเรียน พวกกับหน่อยนะครับ
15:40เพราะข้อความของพ่อสงหมาให้นาแบบนี้ไง
15:43ทำให้นาคิดว่า เรื่องที่พ่อเสีย มันต้องมีอะไรบางอย่างมากกว่านั้น
15:51คุณอยากให้พวกเธอทั้งสามคนเนี่ย ช่วยจับตาดูเพื่อนที่ต้องเรียนให้หน่อย
15:55ว่าตั้งแต่วันที่เกิดเหตุ มีใครบ้างให้ดูแปลกไป
15:59มีสี่คนค่ะ ที่จะรู้สึกว่าแบบแปลก
16:09เพราะพวกเขาไม่มาเรียนเลยตั้งแต่วันที่เกิดเหตุค่ะ
16:13คนแรกชื่อทอยค่ะ เรียนอยู่เยอะสิบสาม
16:17ลูกชายคนเดียวของเจ้าโสโกสิน เจ้าของโรงพยาบาลพัฒนาพิรัก
16:21อีกคนชื่อต้นโอค ลูกชายคุณเหมือนดาวที่เคยเป็นดาราง
16:25คนที่สาม ใบเบิ้ล ลูกชายคอนโตของสอสชนินกับพอออสีดรา
16:32เจ้าของโรงเรียนสยามกันจะมาค่ะ
16:35แล้วคนส edited ที่ไม่มาเรียนเลย доказes
16:39ลูกสาวคนเล็กของสอสสชนินกับพอออสีดรา
16:42น้องสาวไปเบิ้ล ก�نเมียนอยู่เยอะสอง
16:56มีอะไร
16:58ฉันอยากจะมา ск merg reng lung-somm นึกหน่อย
17:01รู้ใช่ไหมว่าเขาส่งุมแสดด наблюд์�่าฉันว่า
17:03มีคนถูกข่มขืนที่เรื่องเรนเธอ
17:07รู้สิ
17:09ก็เธอบอก ตำรวจแอ็งนี่
17:11เป็นตำรวจ ก็ฝอบสวนใช่ละ
17:13แล้วไม่คิดจะหาความจริงหน่อยเลยเหรอ
17:15ฮะ
17:16ว่าใครถูกข่มขืน
17:17แล้วใครเป็นคนข่มขืน
17:19แล้วคอดีนี้
17:20มันเกี่ยวข้องกับการตายของรวงสมเข้า egyยังไง
17:23นี่จะศอบส่วนใช่เหֹ
17:25ไม่ใช่ ศอบถาม
17:30ฟั่งนะ
17:32ฉันให้การกลับตรวมไปหมดแล้ว
17:35เธอเองเป็นที่ฝึกษากฏหมายโกรฐที
17:37ก็น่าจะได้อากสัมนวนแล้วนี่
17:40ถ้าอยากจะศอบถามเพิ่มเติม
17:42ก็ให้ตรวมมีเชิญชั้นไปที่รวงพัก
17:44ฉันยิ่งดีให้ความรวมมือ
17:46แต่ไม่ใช่แบบนี้
17:48รู้ใช่ไหมว่าฉันจะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไว้แบบนี้
17:51ดี
17:53ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน
17:55ว่าทำไมเด็กเรียนดีอย่างกันที
17:57ถึงได้กล้าทำผิดร้ายแรงขนาดนี้
18:00ฉันน่อใจช่วยนะ
18:03ฉันขอคุยกับบายเบิลหน่อย
18:06อย่ายุ่งกับลูกชายฉัน
18:13ฉันเตือนเธอแล้ว
18:14ฉันก็เตือนถึงเหมือนธี
18:16ว่าคาดีเนี้ย
18:17ฉันต้องหาคนผิดมารับโทษใช่ได้
18:21ฉันต้องหาคนผิดมารับโทษให้ได้
18:51แล้วคนสุดท้ายที่ไม่มาเรียนเลยคือแบมแบมค่ะ
18:58ลูกสาวคนเล็กของสอสชนินกับพอออสีตรา
19:01น้องสาวใบเบิร์นเรียนอยู่เยยสิบสอง
19:15ไว้ใจได้ใช่มั้ย
19:17หมอนรุ่นเป็นเครื่อนรุ่นพี่ของฉันนี้ค่ะ
19:20แต่ทำงานที่รงเพบาทของพี่โคสิน
19:23ทุกอย่างจะเป็นความรับแน่นอน
19:26ก็ดูให้มันดีแล้วกัน
19:28ค่ะ
19:35ขอมันยากค่ะ
19:37คุณสีตราค่ะ
19:38แล้วคุณกรอบขอมุนให้คุณหมอนุ่นไหนค่ะ
19:41ได้อ่ะ
19:50คุณสีตราค่ะ
20:05แบม
20:07ทำไมแบมไม่รับถ่ายพี่เลยอ่ะ
20:09สองข้อความไปก็ไม่ตอบ
20:11เกิดได้ละขึ้นหรือเปล่า
20:14แบมขาดเรียนหลายวันแล้วนะ
20:16พี่เป็นห่วงแบมนะ
20:19มันเกี่ยวกับเรื่องคืนนั้นหรือเปล่าแบม
20:23บอกพี่ได้ไหม
20:28ว่าทำไมคืนนั้นแบมถึงไปโดดน้ำ
20:35ฮะโล
20:36แบมได้ยินพี่ใช่ไหม
20:46แบม
20:47ฮะโล
20:48ฮะโล
20:56เธอยังไม่พร้อมคุยกับเพื่อนก็ปิดเครื่องก่อนให้พี่ลูก
20:59สวัสดีค่ะพี่หัวนุ่นปฏิจาสีตราบแบม
21:05สวัสดีค่ะพี่หัวนุ่นปฏิจาสีตราบแบมแบม
21:19ฝากหลานด้วยนะคะ
21:21สวัสดีค่ะ
21:27แบมแบมไม่ต้องเครียดนะลูก
21:29เดี๋ยววันนี้ป้าหมอกับแบมแบมจะนั่งคุยกันแบบสบายสบาย
21:33สบายสบาย หรือไหม
21:35แบมแบมแบบทงนี้
21:57ดีใจ
21:59เจอแบบ...
22:01เจอแบบ...
22:11เจอแบบ...
22:13เจอแบบ...
22:15เจอเย็นเย็นลูก
22:19ไม่คือไหม...
22:21ไม่คือแบบนี้
22:23ตำๆ
22:29ไม่อยู่แล้ว
22:35ฉันอยู่แล้ว
22:41กันที
22:43ครูก็ร้องนะ
22:45เล่าให้ครูฟังได้ไหมว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้น
22:48ผมก็พูดความจริง
22:50ไปได้สอบสวนกับผู้กองทรงยดแล้วไหมครับ
22:52อืม ใช่
22:54แต่ครูไม่เชื่อไงที
22:56พูดความจริงกับสารใช่นะ
22:58แม่กับคุณจะได้ช่วยทีได้
23:00ผมมายุ่งเร abideไหม
23:02ไม่ได้
23:04น้าเป็นน้ากฎหมายนะ
23:06เงคทำไง ๆ ต้องหาคนผิดมารับโทษให้ได้
23:09แล้วน้า JAMO
23:10刊
23:20มันก็เหมือนคุณตรงทีครับเชินเหรอแบบนี้
23:24คุณจะไม่ยอมปล่อยมือ
23:26ไม่ยอมไว้ทีคราบสู้คนเดียว
23:27ผมขอร้องคุย่ายุ่มเรื่องนี้นะ
23:30การที
23:32น่ะ ปี
23:41ผมิหורה Business
23:48ถึง cabeặcกร จะเป็นแค่เด็กนักเรียน
23:52แต่เหตุที่ก่ ؟รุญแรงมากนะคะ
23:54เพราะนอกจากจากฆ่าแล้ว ยังจุดไฟเผาสบอีกด้วย
23:58ที่สำคัญผลตรวจออกมา ยังพบสารเสร็จติดในร่างกายของเด็กด้วยค่ะ
24:06พระมีค่ะ
24:18แม่ แม่ไม่ต้องห่วงเรื่องน้องนะ
24:21ตอนนี้แม่ต้องดูแลตัวเองดีๆก่อน
24:24เดี๋ยวช่อ จะย้ายแม่ไปผ่าตัดเปลี่ยนไตที่โรงบันเอกชน
24:42จะพาน้าเพียงใจไปไหนช่อ?
24:44สวัสดีค่ะ แม่คุ้
24:46ช่อ จะพาแม่ไปผ่าตัดเปลี่ยนไต
24:51อื้ม
24:56คิ
24:57- ช่อ
25:00- ช่อ
25:01- ช่อ
25:01ทำไมยัวอยู่ป้าเพียงใจได้ย้ายไปรักษาที่โรงพยาบาลพัฒนาเพียรัก
25:05ข้ารักษามันแพลงมากนะช่อ
25:08ช่อ แม่วเงินมาจากไหน
25:10- พี่อยู่อยู่น้าเพียงใจได้ย้ายไปรักษาที่โรงพยาบาลของเจ้าสัวโกวสิน
25:16- พี่ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?
25:21- แต่ที่น้าไม่เข้าใจ
25:23ทำไมช่อถึงทำแบบนั้นกับน้อง
25:25- ไม่นึกถึงอันนาคุณของกันทีเลยเหรอ?
25:27ขอโทษนะค่ะนะวิ
25:29- ตอนนี้ใครจะคิดอย่างกับช่อ ช่อ แม่สดเหรอค่ะ?
25:32- นาทีนี้ชีวิตของแม่ช่อสับคัญที่สุด
25:40- แล้วคุณข้าของกวันเป็นคนเหรอช่อ?
25:45- ช่อไม่มีคุณข้านั้นเหรอค่ะ?
25:48- พอช่อและคุณข้านั้นไปกับชีวิตของแม่แล้ว
25:52- ขอโทษนะค่ะนะครับ
26:00- เนี่ย!
26:02- คนที่สัญญาว่าจะเป็นคุณที่ดีด้วยกัน
26:05- จะสอนเด็กให้โตไปเป็นคนที่มีคุณภาพ
26:08- อ่ะช่อ
26:12- ถ้าคนที่นอนอยู่บนเตียงแน่นเป็นนาวี
26:16- บางทีขี้อาจจะทำมากกว่าช่อก็ได้นะ
26:31- เจ้น...เป็นอะไรลูก?
26:34- เจ้น...เป็นอะไรลูก?
26:36- เจ้น...เป็นอะไรลูก?
26:38- เจ้น...เป็นอะไรลูก?
26:52- เจ้น...เป็นอะไรลูก?
26:55- เจ้น...เป็นอะไรลูก...
26:58เจน! เป็นอะไรลูก?
27:05ไม่หลายกันอ่ะ
27:09มีคนต่อคลิปตอนทิตย์
27:11ได้ทีข้าลูกสมนุก
27:18ตำรวจรอให้คลิปอย่างนี้ลูกเอามาได้อย่างไร
27:21ทำไมถึงได้ไม่ปกป้องสิทธิเด็กเนอะ
27:28ผิดเร็วมาก
27:31ใครเป็นคนทำเหรอคะ
27:34ทำไมถึงในใจร้ายกับห้อแบบนี้
27:37ก็เป็นพวกมันแล้วแหละ
27:38ถ้าไม่ใช่พวกมันแล้วจะเป็นใคร
27:53บอกลูกชายเตรียมตัวไปได้เลยนะครับคุกรอง
27:55ฉันช่วยเตรียมแล้วเรียนที่อังกฤษไปให้ล่ะ
27:57ขอบคุณมากครับ
28:01นี่ค่ะ
28:10ไม่ต้องเครียดแล้วนะพี่
28:12คนในโซโชลเห็นคลิปชัดชัดแบบนี้
28:15ไม่มีใครเชื่อสัสวิมตละ
28:17เอาหมดละ
28:23ขออนุญาณครับ
28:25เข้ามา
28:31มีอะไร
28:32คุณทดอักพยายามพ้าตัวตายครับ
28:36หา
28:37มันโอ้
28:44ปะนู
28:46ปะนู
28:47มันยังไงบ้างลู
28:50ปะนู
28:55ปะนอ
28:57ทำไมหนูทำแบบนี้ละโลก
28:59ทำไม
29:01ไม่
29:02ให้ผมได้รับแบบ
29:03ไม่
29:04ผมอยากอยู่แล้ว
29:06ผมอยากจะตาย
29:08แล้ว
29:10โอ๊ย!
29:12ร้องขึ้นมา
29:18มึงจะอยู่แล้วมึงจะตาย
29:20มันขึ้นอยู่กับกุ
29:22ลูกแม่
29:24จับมันมัดไว้กับเตรียม
29:26ไม่ต้องปล่อยเด็ดขาดจนกว่าฉันจะสั่ง
29:28สั่ง
29:30โอ๊ย
29:36โอ๊ย!
29:38โอ๊ย!
29:40โอ๊ย!
29:42โอ๊ย!
29:44โอ๊ย!
29:46โอ๊ย!
29:48ก็แค่รู้ติดเมียดน้อย
29:50ทำไมพ่อไม่บ่อยให้ตายตายไปซะละ
29:52ถ้าดีเก่ายังไม่จบ
29:54ถ้ามันตายไปอีกสบนึง
29:56แกจะเดือดร้อน
29:58เข้าใจไหม
30:00เข้าใจครับ
30:02เข้าใจครับ
30:06เข้าใจตามทีพอสัง
30:08ก็ไม่มีเลยต้องกลัว
30:10เข้าใจครับ
30:12เข้า
30:3294%
30:335250
30:35ต้องที
30:36ของแบบ but
30:3899%
30:39หละ
30:407
30:41زน INTERP
30:56Marketing
30:58ทางทนิวิกรักษ์
31:00ทางทนิวิกรักษ์
31:20อ่ะ โตนก
31:21ราเรียมไปไหน ทั้งหลายวัน
31:23ไปทำเลยมากเหรอ
31:28เราไม่ค่อยสบายอ่ะ
31:34ไม่มีอะไรหรอก
31:36เดี๋ยวเราไปข้องน้ำก่อนนะ
31:58อ่ะเด็กๆคะวันนี้ครู่พาครู่สิลปากคุณใหม่มาแนะนำให้รู้จากกันนะคะ ครูชอบการค่ะ
32:07สวัสดีค่ะ
32:09ครูชอบการค่ะ
32:11ทำไมอยู่ๆ ครูถึงย้ายมาจากลงเดชบุนผัน
32:15เพราะเข้ามาสอบในแสมการตอนกลางเทินแบบนี้นะคะ
32:20แล้วครูเครดไปไหนคะ
32:22ครูเคลาออกแล้วค่ะ
32:29จุดๆก็ลาออกแล้วค่ะ
32:35ขอหยุดไม่ต้องถามแล้ว
32:36เจนเนธ ภานิดา นาวา ตามคุณมาค่ะ
32:41ขอเรียกครบ
32:52คุณไม่ต้องถามแล้วนาวอ่ะ
33:15ใจเย็นนะครับ
33:22ตามที่ขณะนี้ได้มีเหตุการณ์แม่ปกติเกิดพี่้นภายในโรงเรียนสยามกันชนะ
33:37ซึ่งอาจเป็นเหตุให้เกิดความสับสน ความไม่สบายใจ
33:42หรือความวิตกกังมวลของพวกครอง และกระพบต่อความรู้สึกของนักเรียนจับนวนมาก
33:48เรื่องการภุนสภาพนักเรียนทุน
33:55เห็นด้วย 59% ภุนสภาพนักเรียน
33:59ไม่เห็นด้วย 38% คงสภาพนักเรียน
34:02หมดออกเสียง 3%
34:07จากการประชุมของสมาร์คมผู้อุกครอง
34:10คณะกรรมการปริหารงเวียนมีมาติยกเลิกโควตา
34:14เด็กทุนทั้งหมดต้องยายกลับเรียนที่บุญผันบิทยาอนุสร
34:44เธอมาทำไมอ่ะ
34:46พออาสีตามีคำสั่งให้เด็กทุนทุกคน
34:48ทั้งเยียสิบสองแล้วก็เยียสิบสาม
34:50อยากลับไปเรียนที่บุญผันวิทยาอนุสร
34:52เห็นอย่างอ่ะ
34:54ว่าสิ่งที่ที่ทำมันกระโทบคนอื่นด้วย
34:58ที่ขอโทษอ่ะ
35:00เยียสิบสองแล้วก็เยียสิบสาม
35:02อยากลับไปเรียนที่บุญผันวิทยาอนุสร
35:06เห็นอย่างอ่ะ
35:08ว่าสิ่งที่ที่ทำมันกระโทบคนอื่นด้วย
35:12ที่ขอโทษอ่ะ
35:14นี่สิบสิิบส SIM
35:18Warm
35:18ถ้าอยากให้เจนยกโทษให้啊
35:21ก็พบความจริงออกมาสถีได้ไหม
35:24ไม่มีใครเขาเชื่อเหรอนะว่าที่เป็นคนช่างพ่อ Griffith อ่ะ
35:26บ้านเบียงใจได้เปลี่ยนไต
35:30คู่ช้อได้ยิดไปสอนที่สยามกัน
35:32ทุกอย่างไม่ชัดเซนมากก็ทำไมที่ถึงยอมรับสقدภาพอ่ะ
35:35มันมีทางเลือกให้เจ็น
35:37ไม่จริงอ่ะ
35:38ฏิวิทไม่มีทางเลือกเสมอ แต่ที่เลือกคำหิบไง
35:42ถ้าไม่วันที
35:44ถ้าไม่ถูกยอเป็นก็หotherapy กับผู้คนล不到
35:46นี่ถ้ามีคนเหล็งกันที
36:01แต่จะไม่ขี่ข้าดเมินที
36:05ข้าดตักรตัวจิน... เป้างเข้าขốcไว้
36:08ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
36:38แบ้ม นี่พี่เอง ขอเข้าไปได้ไหม
37:06เข้ามาสี่พี่บูม
37:13แบ้ม เป็นอะไรหรือเปล่า
37:17เปล่า พี่บูมมีอะไรเปล่า
37:22ขอดีของกันทีอ่ะ
37:33มันไม่เกี่ยวพวกเด็กทุนเลยนะแบ้ม
37:37แต่คุณสี่ตราสั่งย้ายเด็กทุนกับไปเรียนให้ลงเรียนบูลผันอ่ะ
37:41แบ้มต้องช่วยพวกเด็กทุนนะ
37:43พี่สงสารพวกเขาอ่ะ
37:45คุณสารพวกเด็กทุนอยู่
37:54อืมёрบ
38:00แดน
38:02น tamp personality değildход
38:04และมณ์ แดน
38:07แดน
38:08แดน
38:11และมให้ดวย
38:12แม่ม่ะนี้ด้วย
38:13แม่งаждined
38:14มาให้ก่อนที่สจังแดนก็ไม่รู้ด้วย
38:15และม่ะ
38:20ตันใจรือยเป้า
38:21แม่ น scorp
38:23แม่
38:24แบบ แบบ ลูก แบบ ได้อยู่นี่เหรอ แบบ แบบ แบบ ได้อยู่นี่ เราไม่ต้องพูดแล้วนะ ลูกนะ
38:33เข้าไปที่เจียง
38:38นี่ด้วยแม่
38:39ไม่เป็นไรนะ ลูกนะ
38:55ไม่ต้องแบบ ช่วย assim
39:07แบบสิ
39:14แบบนี่นี่ปลอด
39:17แบบนี่บุปลอด
39:19แบบนี่นี่ก็มิด
39:22overheat
39:27ให้แบ่งไม่มีอะไรแล้วลูกไม่มีอะไรแล้ว
39:29ไม่มีอะไรแ Tul Take up
39:33แบ่งลูก?
39:35แบ่งไม่มีอะไรต้องปูดนะลูก
39:37พ่อกับแม่อยู่ตรงนี้ร้า
39:41จะอยู่นี่นันลูก
39:45พระ sugar
39:52- อย่ามามองพ่อที่สายตาแบบนั้น ที่น้อนมาเป็นแบบนี้ก็พ่อแก้
40:06พ่อเธอคุณ นี่ไม่ใช่เวลามานั่งสำเติมลูกนะ
40:11เวลาเนี้ยเราต้องช่วยกัน ทำให้ลูกของเรากลับมามีความสุขเหมือนเดิม
40:22หรืบเป็นเป็นสะ ไม่ต้องไปจำ แล้วก็ไม่น้องกลุวอะไรทั้งนั้น
40:33พ่อกับแม่จะปกป้องแบบเอง
40:37แม่
40:52แม่
40:55เมื่อกี้ แม่เอาอย่าอะไรให้แบบกินอ่ะ
41:00เดี๋ยว
41:02บุงมาช่วยยาไปเซิร์ทดู มันบอกเป็นอย่างของผู้กลุ่ย PTSD นะ
41:07มันเป็น ยาสำหรับคนที่เป็นภาวะความผิดปกติทางอารมม
41:12มาอย่าเจอเห็นการณ์ที่ไลค์แรงมาไม่ใช่หรอ
41:15นี่หมายความว่า แบบไปเจออะไรที่ดูแรงมาเหรอแม่
41:20ฟังแม่นะบุง ไม่ต้องสงสัย ไม่ต้องพูดมาก
41:24ทำไมอ่ะ
41:26ทำไมอยากเดือดร้อน เชื่อแม่
41:50มันไม่นอนใช่ไหม
41:56เข้ามาดี
41:58มัน รู้มาตลอดเลยใช่ไหมบุง
42:12มัน รู้มาตลอดเลยใช่ไหมบุง
42:22คือนั้น มันหนูบ่อยกูไปข้างล่าง
42:26มันหนูบ่อยกูไปข้างล่าง
42:30อืม
42:36ขอโทษนะบุง ขอโทษแทนพอด้วย
42:39เฮ้ย
42:40มันไม่ได้ขอโทษ
42:41มันไม่ได้ทำอะไรผิด
42:43มันอย่าไปรู้สึกปิดแทนคนแบบนั้นเลย
42:46วังที่กวดทำผิดมาก็พาวก็ได้
42:58เบิร์น
43:01มึงรู้ใช่ไหม
43:03ว่ากูรับมึงกับแบบเหมือนพี่น้อง
43:05กูรู้
43:08ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอ่ะ
43:13ถ้าเกิดอะไรขึ้นอ่ะ
43:15ถ้ามึงต้องเลือก
43:17มึงต้องเลือกทำสิ่งที่ถูกต้อง
43:22มึงอยากเป็นคนแบบคุณชนินอ่ะ
43:43หุนใดที่ใจเงาทุกเราถึง ESTO
43:49ถ้าเพียงตันมีแค่ใครคนombres
43:53ทุกชนสุดทนไว
43:55กรวนขันยำได้
44:05ถึงใครตัวใครเขา
44:07เพื่อเราเหมือนความไม่
44:11วันที่สับสน ทุกทนอยู่ไหลใจ อยากจะบอกใครสักคน
44:18สักคน ที่จะรู้ สักคน จะได้ไหม สักคน
44:31ใจร้องมันเป็นเพียงแต่เนื้อ แค่ก่อนหนึ่ง
44:35มันถึงมีเวลาจะอ่อนแอ
44:39ถึงดูเอาวัมฮังอาวาร ได้ทางแก็จริง ทุกใจyncท introducing ยงทนเก็บไหว
44:47ไปหยากจะบอกใครforthสักคน
44:51ถ้าทุกฝั่นรายที่ต้องเจอ มีใช้แค่ฉันที่เปล่าเชิน
44:55ถ้ามีสักคนเหมือคอยรับฟัง เส้นทางที่ฉันเอิ้ยเท่าเดินคงไม่ยากเกิน
45:00ก็ยังไม่รู้ว่าต้องบอกไปหาใคร หันไปทาง難인ไม่มีแม่คนเข้าใจ
45:05Someone to hold me, embrace me
45:07แค่นี้มันคงไม่มากฝัก
45:25ใจร่วงมันเป็นเพียงแต่เนื้อ
45:28แค่ก่อนเน็น
45:29แล้วมันจะมีวันหน้าจะอ่อนแห่ง
45:33เพียงขอทวนเธอแบบ
45:52ผมพาเพื่อนแล้วขอความชื่อเลยครับ
46:00นี่ครับ
46:03คือแม่ของการทีต้อบไปเป็นตายวายเรืออบละงระยะสุดท้าย
46:07ต้องฟอกเลือดต้องหลังไตตลอด
46:09โรงเรียนแล้วพอมีทุนอะไรพอจะช่วยได้ไหมครับ
46:13ait ค่ะแม่
46:14ถ้าพีการทีได้คุณสักก่อน
46:16แม่จะช่วยแบรừngเบาพา แล้วเข้อออกไปด้วยค่ะ
46:20แม่ช่วยพีการทีด้วยนะคะ
46:26批催ฮะทางช่วยดูนะ
46:29ขอบคุณ po po r
46:33พอออหาทางช่วยแม่ของเธอได้แล้วนากันที
46:37นี่คือเจ้าสวโกสิน เดี๋าของโรงพrägeบาลพัฒนาพิรัก
46:43ฉันจะยาย trabajo เหมืออะไรของพวกเธอ
46:47แล้วถ้าอยู่ใตลงดังใหม่เข้ามา
46:49ฉันจะช่วยรัก๊ว Teaszกับแม่ของพวกเธอเป็นคนแรก
46:53จริงวะครับ
46:56และหลองรอการปลูกขายไต
46:58ปกขายให้จ่ายในการฟอกไต
47:00ข้าอาหาร ข้ายา ทั้งหมด ฉันจะดูแลเอง
47:05เพื่อแม่ของพวกเธอ จะได้ไม่ต้องธรรมาทแน่
47:09ขอบคุณนะครับ
47:11ขอบคุณนะครับ
47:13แต่เจ้าสัวทัน มีข้อแรกเปลี่ยนนะกันที
47:27ผมจะเป็นคนรับข้อเสรอของเจ้าสัวโกสีนี้พี่
47:30พี่
47:31กันไม่ต้องพูดOff จ้อย pretend indicating
47:34แม่เคยขายไปเอาเงieriระความตัEs
47:37แล้ยตอนนี้แม่เกล哪裡 ผมจะปล่อยให้แม่ตายได้อย่างไรพี่
47:41摯 lก่องช่วยแม่ปะ
47:43ถ้าอย่างนั้นพี่จะไปคนห้ําเอง
47:45แล้วกันไม่ต้องไม่ต้องพูดได้มี
47:46ถ้าพี่ชอบเป็นคนรับข้อเสนอ
47:48พี่ต้องไปขึ้นสรายอาย้า
47:50แต่ผมมายุ수pper Register P.h G » ยังเป็นยาวะฉนอยู่
47:53ขดิยก็จะทุกส่งบัสสานเด็กยังวัชน
47:57ถ้าสุดท้ายผมถูกตัดสิน Lorenzo
48:00คงก็แค่ทุกส่งบัสสานพี่นิศ
48:01สระหารพี่นิศมันก็คือคงตันละที
48:03พี่จะไม่เป็นวัณยอม Muh потому
48:04พี่แก่เข้้าไปอยู่ที่นั้น
48:05อย leakage ๆ ยocumentedไม่หยอม และแก่ไม่ต้องหูน
48:07พี่ส่อต้องยอม
48:10áis Rec Julian หากข้อมูลว่าพี่
48:12คดีค่าคนตายของเด็กระยะวะชน
48:15เขาไม่โน่ทั่วร้ายแร่มของผู้ใหญ่นะพี่
48:18หนึ่งผมไม่มีประวัติอัชญากรรม
48:20สอง ถ้าผมรับสนรับภาพผีกนะพี่
48:24แพ้การไปประโยชนตรงกันพิจนาคดี
48:26สาเขาจะลงทั่วสถานเบา
48:29พี่ชอ บางเกอร์นี้
48:32ถ้าสาเขาเห็นว่าพฤติการไม่ได้ร้ายแรง
48:35จากโทษจำคุบ
48:37ก็จะปืนมาเป็นฝึงอบรบในข้าหารแทน
48:44แล้วอนาคตของแกกะที่
48:46ผมยอมแรกพี่ช้อ
48:48ขอบแค่แม่รอดตาย
48:51มีชื่ออยู่กับบ้านเราต่อ
49:07ครับ
49:12ขออย่างครับ
49:13ผู้กองครับ
49:14มีคนมาขอพบครับ
49:15เชิญ
49:16เชิญ
49:35ผมประสารภาพความผิดครับ
49:38ผมเป็นคนค่ายัมสมดันตาย
49:42ผมคือค่าประกรณ์ครับ
49:45ไม่ใช่กันที
49:56ผมประสารภาพิดอ่ะ
49:57ถ้าถ้าบอกมึงจะลากกว่าเข้าคุ้บไปด้วยป่วะ
49:59กันทีมันเป็นเฮื่อเหล่านะเว่ย
50:00นี่มึงไม่รู้สึก ๆ เลยหรอวะ
50:02ทุกษัพท์ของค์สมดิ เอาไปทำลายทิ้งเส้น
50:06ผมอยากให้เจนกับเผอดดีนะจักตาสีคนนึงให้ดี
50:09ถ้าเราได้รู้จักความรู้สึกนึกคิด
50:11เราก็อาจจะได้คำสอบนะว่าคลายกันแน่ประกวนท่าลูกสมดิ
50:14ความยังกันทีจะเสบยาหรอกว่าค่าพ่อเราจริง ๆ หรอ
50:17คือเรา
50:21ต้องให้มีสถิ้นให้หมดอีก 10 คนก็ทำอะไรไม่ได้หรอก
50:23ฉันจะบอกให้นะ
50:24ว่าคาดี ฉันก็จะชนะ
50:26เธอไม่กลัวแล้วใช่ไหม
50:27การที่เธอก้าแข่งข้อกับฉันเนี่ย
50:29ผลตอบแพนมันเจ็บปวดแค่ไหน
50:31ใคร impost reading
50:49ว่าค ordinกว่ากันmanas
50:52ขอคุมทั่ 分úpอะไร energia
50:53ง่าติธินั่น
50:53såกชfinู้คิดได้
Comments