- 19 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป
00:05สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:10สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:15สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:20สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:25ทุกว่าชอบหลอกผู้สัทธา
00:27ทำตามใจบ้างเขาก็แก้งไม่เห็น
00:29แต่เจ้าถึงขั้นหลอกผู้ผู้มีที่รักการขนาดนี้
00:30เราให้เขามองพวกเขา
00:32เจ้าจำทำวิธีนี้เพื่อเงิน
00:35ยังไม่ความเป็นคนอยู่ไหม
00:37ก็ฉันเป็นเซียน
00:38ไม่ใช่คนดีนะ
00:40เทพเซียนจะทำอะไร
00:41มนุษย์อย่างนาย
00:42ไม่มีสิทธิมัชีนิ้ว
00:44เจ้าคิดว่า
00:45ตัวเองเป็นเซียนจริงเหรอ
00:46เลยสือ
00:47ขอเตินไว้ก่อนนะ
00:48ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่
00:50ถ้าเจ้าอย่างทำสิ่งชั่วร้ายแบบนี้ต่อไป
00:52ระวังฟ้าจะลงโทษ
00:54ฟ้าลงโทษฉันรับ
00:55ได้
00:56แต่ถ้าไหนอยากอยู่ต่อก็หุบปัก
00:58ถ้าไหนไม่พอใจ
00:59ประตูอยู่นั่น
01:00เจ้า
01:03เจ้า
01:05เจ้า
01:06เจ้า
01:07เจ้า
01:09เจ้า
01:10เทพรีตาเซียนมาโลกมนุษย์
01:12ตลอมตัวเป็นคนขายน้ำมัน
01:14คนที่มาซื้อ
01:15อยากให้แถมเท่าไร
01:17เขาก็ให้หมด
01:18เมื่อยายแก่คนเดียวเท่านั้นที่ไม่รู้
01:20จากนั้น
01:22เขาก็ไปที่บ้านของยายแก่คนเดียว
01:24โปรยข้าว
01:25หนึ่งกร้ำลงไปในบ่อนน้ำ
01:27ในบ่อนน้ำกลายเป็นเล่าชั้นดี
01:29สุดท้ายแก่คนเดียว
01:30ที่สุดท้ายแล้วจนร่ำรวย
01:32หนึ่งปีต่อมา เทพเซียนเห็นลูกชายนางก็เลยท่าน
01:35ถามว่า บ้านนี้ขายเรามาหนึ่งปีแล้วรู้สึกยังไง
01:39ลูกหน้าบอกว่า
01:40มันก็ดี
01:42แต่เสียดายที่มันมีกากเล่าเลี้ยงหมู
01:44มนุษย์
01:45โลกไม่ชิ้นสุด
01:47จากนั้นเทพเซียนก็สบัดมือ
01:49เข้าในบ่อ
01:50กล้อยกลับสู่มือเขา
01:52จากนั้นก็
01:54หันหลังจากไป
01:55เรื่องนี้สอนให้คนรู้ว่า
01:57เป็นคนละโมบนั้นไม่ถูกต้อง
02:00เมื่อก่อนเทพยายังเคยหลอกรวงคน
02:02รอมให้คนขายน้ำมันไปสั่งสอนคน
02:04ฉะนั้น
02:05ที่ทำสิ่งเดียวกับทิเทพเคยทำ
02:07ทำพิธีเหล่านี้
02:09ในจริงมี
02:10มีปร้อมในปร้อมมีจริง
02:12ฉันก็แค่อยากช่วยคุณนายผู้ใหญ่
02:14และผู้ใหญ่บ้าน
02:15ให้สบายใจ
02:17ฉันทำพี่ตรงไหน
02:19เทียงกันดูเดิดขนาดนี้
02:20งั้นมากินวุ้นเต่าสักชามให้ใจเย็นก่อนเถอะ
02:22ไม่นางเสียหัว
02:24เตอรู้ดีว่า
02:25ข้าสัตว์ในสารเจ้าไม่ได้
02:27ยังจะเอาวุ้นเต่าเข้ามาอีก
02:29นี้ไม่ได้ทำจัก
02:30เต่าแล้วนะ
02:32แค่ชื่อเหมือนเต่าเท่านั้น
02:34เป็นสมุนพรายไม่มีกระดังเต่า
02:35แต่โดดชาติเหมือนของจริงมาก
02:37ลองจิมดูสิ
02:39อ่ะ
02:40ที่จริงจะมีเต่าหรือไม่
02:44ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
02:45ที่สำคัญคือ
02:47มันช่วยลดความร้อน
02:49ช่วยผ่อนคลายได้
02:50อืม เสียหัว
02:53น้ำหอมสองควดนี้ใช้ดีมาก
02:55ฉันเอามาฝากเธอด้วย
02:57ที่นี่คือสารเจ้า
02:58ฉันไม่จำเป็นต้องใช้เหรอ
02:59จริงด้วยสิ
03:00จริงสิ
03:01ทำไมแม่ใหญ่ยอมให้พวกเธอมาแล้ว
03:03เราบอกว่ามาไว้ท่านเสียนให้ลูกค่า
03:05ฉันบอกว่าโดนผีดึงขาไม่บ่อย
03:08ไม่ใหญ่เลยให้เราเอามาเป็นยานกันผี
03:10แล้วเสียเตียละ
03:12ทำไมถึงไม่มาด้วยกัน
03:14ตอนนี้เขาคิด
03:15คิดว่าตัวเองเป็นดาวเด่น
03:16และไม่เที่ยวกับพวกเราเลย
03:17เฮ้ย ตอนนี้ลูกค่าแย่งตัวยเยอะ
03:19ก็เลยคิดว่าตัวเองเป็นดาวเด่น
03:20ไม่ได้ว่ามีฝีมืออะไร
03:22ผู้ชาถึงได้ติดใจนะ
03:23ตอนนี้เราเลยต้องเรียกกัน
03:25เขาว่าเจ๊เตีย
03:26เสียหัว
03:27เมื่อไหร่เธอจะกลับหอบนเสียงอี้
03:28เราคิดถึงเธอจงเลยอ่ะ
03:30ได้ยินท่านเสียนบอกว่า
03:32ผีรายที่สิ่งร่างฉัน
03:34ต้องทำไปถึง
03:35ไม่ได้ผีถึงสี่สิบเก้าวัน
03:37น่าเสียได้ถ้าเธอไม่อยู่หอวนเสียงอี้
03:39และไม่เห็นได้
03:40นึกสนุกของแม่ใหญ่กับเธ่นจิน
03:42ถ้ายชาไหร่เลย
03:43เธอไม่ดูหรอกว่าแม่ใหญ่ลุก
03:45มันกินมากกระทืบโดย
03:47แม่ใหญ่เหรอ
03:48ใช่แล้วถามท่านจินนั่น
03:50จูก็หลงแม่ใหญ่มากเลยนะ
03:52พวกเขาอาจมีใจเย็กกันก็ได้
03:54โอ้ย
03:55ไม่มีทาง
03:57ถ้าฉันเป็นท่านจิน
03:58จะไม่สนใจให้แก่อย่างไม่ใหญ่หรอก
04:00ถ้าฉันเป็นไม่ใหญ่นะ
04:01ต่อให้แต่งงาน
04:02ก็ไม่เหลือกหัวแก่ลางมุกอย่างท่านจินมาทำพันเหรอ
04:05ไม่เอา
04:06ฉันคิดว่านะ
04:07ก่อนที่รัฐบาลจะห้ามการค้าประเวณีเนี่ย
04:10ไม่ใหญ่จะหลอกท่านจินเพื่อขายหอนังโลมให้
04:12ห้ามแล้วแน่เหรอ
04:13เสียหัวเธอจะเอาอย่างไรเธอ
04:15ตอนนี้ฉันยังไม่รู้หรอก
04:17แผนการของเราคือไม่วางแผนอร์
04:20ท่านจินขึ้นชื่อว่าขี้งกสุดๆ
04:23ถ้าเขาซื้อหอวันเสียงอี่จริงๆ
04:25จริงๆเราก็ไม่รู้จะทำยังไง
04:27ฉันช่วยเสียงเสียงสีให้พวกเราหลายครั้งแล้ว
04:29ได้แต่อันสวยสวยถ้า
04:30โอ้โฮ
04:32โอ้โฮ
04:34โอ้โฮ
04:35โอ้โฮ
04:37โอ้โฮ
04:38โอ้โฮ
04:39โอ้โฮ
04:40โอ้โฮ
04:42โอ้โฮ
04:44โอ้โฮ
04:45โอ้โฮ
04:47โอ้โฮ
04:49โอ้โฮ
04:51โอ้โฮ
04:53โอ้โฮ
04:55โอ้โฮ
04:57โอ้โฮ
04:59โอ้โฮ
05:01โอ้โฮ
05:03โอ้โฮ
05:05โอ้โฮ
05:07โอ้โฮ
05:09โอ้โฮ
05:11โอ้โฮ
05:13ต้องไปก่อนนะ เสียหัว
05:15แล้วเจอกัน แล้วเจอกัน
05:17คุณไอ้ซิน
05:18พักนี้สุขภาพเป็นยังไงบ้าง
05:20อาการแย่ลงทุกวัน
05:22วันนี้
05:23ฉันก็เลยมาหาท่านเสียน
05:25อยากถามความเห็นเขา
05:27ว่าฉันจะ
05:28จะรับอันุกเพิ่มให้สามีได้ไหม
05:30ทำไมจุดจูถึงได้คิดแบบนี้นะคะ
05:33ถ้าเขารับอันุเพิ่มจะได้มีคนดูแล
05:35ฉันก็จะได้ไปอย่างสบายใจ
05:38คุณไอ้ซิน
05:41อ่าหัว
05:42เธอซิน
05:43ท่านเสียน
05:44ท่านเสียน
05:45ดีจริงๆที่เจอท่านที่มีเรื่องอยากปรึกษา
05:47ฉันได้ยินทุกกัน
05:48ท่านเสียน
05:50ท่านเสียน
05:52ท่านเสียน
05:53ถ้าฉันช่วยรับอันุกให้สามี
05:55ท่านจะคิดยังไงคะ
05:57ฉันก็
05:58ก็ไม่คัดค้าหรอกนะ
06:00ถ้าท่านเสียนช่วยเลือกให้ฉัน
06:02ฉันก็หวัง
06:03ไม่ได้แล้ว
06:04แต่เรื่องรับอันุ
06:05ควรจะให้ผู้ใหญ่บ้านเลือกไม่ใช่เหรอ
06:07จะให้เลือกแถว
06:08ท่านได้ยังไง
06:10ฉันเคยบอกเขาหลายครั้งแล้ว
06:12แต่เขาก็ปฏิเสธ
06:13เขาบอกว่า
06:15จะผู้เดียวเมียดเดียว
06:17ไปทั้งชีวิต
06:18ไม่รับอันุเด็ดขอด
06:20ผู้ใหญ่บ้านแนวแน่
06:22รักแล้วไม่เป็น
06:23เปลี่ยนใจหายได้ยากจริงๆ
06:25ฉันก็เลยอยากเลือกคนให้เขาก่อน
06:28แล้วบ่างครับให้เขาแต่งงาน
06:30แต่ว่า
06:32ที่สำคัญที่สุด
06:33คือต้องเลือกคนดีๆ
06:35แต่งงานต้องเลือกคนดี
06:37รับอันุก็เช่นกัน
06:38หาหน้าไม่สำคัญ
06:39ที่สำคัญคือคุณงามความดี
06:41อุ๊ย...
06:42อุ๊ย...
06:43อุ๊ย...
06:45พวกเธอกลับกันแล้วไม่ใช่เหรอ
06:46เราจุดทุกเสร็จก็จะกลับแล้ว
06:48คุณนายสินไม่สบายเหรอคะ
06:50ฉันต้มน้ำแกงเก่งมาก
06:51พรุ่งนี้ฉันจะต้มน้ำแกงไปฝากที่...
06:53เก่งอีกหลบๆ
06:55อุ๊ย...
06:56อุ๊ย...
06:57หลบๆ
06:58อุ๊ย...
06:58ว่าสบายตัวขึ้นเจอ รับร่วงว่าคุณหน่อยกับนี้ บ้าคุณหน่อยเจอ
07:03สำนวดเก่งมาก แถมฉันยังเก่งเพื่องสิลละป่ะ รับร่วงว่าคุณหน่อยก็พูดใหญ่บ้าคุณชอบ
07:08ก็คุณหน่อยแค่ ฉันทำงานหนักได้ เหมือนเป็นคนการสิลละป่ะ รับร่วงว่าคุณสิค้า
07:13แค่เห็นก็รู้แล้วจ้า แต่ฉันยังเชื่อเรื่องถูกชะตานะ
07:18เธอหัวจ้า ฉันรู้สึกมาตลอดว่าเธอถูกชะตานะ
07:23ตากับฉันมาก เธอเป็นคนดีแถมยัง
07:25ก็ได้ เรื่องรับอันนู
07:28ฉันจะจัดการให้เอง
07:29ฉันจะช่วยผู้ใหญ่บ้าน เรื่องอันนูที่มีจิตใจดีงามแน่นอน
07:33จริงเหรอคะ ดีเลย ดีเลย
07:38ขอบคุณสวัสดี
07:43คุณท้ายเลย
07:45คุณกำลังจัดฉันนะแล้วหินหิน
07:48ทำไมถึงยังไม่ยอมลงหมากแล้ว
07:50ค่าแค่ก็มันคิดว่า
07:52พริท่านเสียนทำไม
07:53ที่ต่ออายุแลกอายุขายให้พวกใหญ่บ้าน
07:55แถมตอนนี้เลือกออนุอีก
07:57เฮ้ย นี่เหมือนอะไรกันนี่
07:58ท่านเสียนช่วยต่ออายุให้คุณนายผู้ใหญ่
08:01ทำพิธีแรกอายุขายให้ผู้ใหญ่บ้าน
08:03เพราะอย่างให้พวกเขามีความหวัง
08:05แต่พวกนี้เป็นแค่ความหวังหลอกๆ
08:07ในสีน...
08:08มีห้าของเรา
08:09มีระบุว่าห้ามพวกจาเทศด้วย
08:10จะต้องสื่อสัตว์
08:12โกหกไม่ได้
08:13ท่านเสียนกำลังผิดเสียน
08:15กำที่ช่วยร้ายนี้
08:16จะชักนำเข้าไปสู่ทางที่ผิด
08:18ฉันคิดว่าให้ความหวังหลอกๆ
08:20แก่พวกเขาก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนะ
08:23ไม่แต่เจ้าก็เข้าข้างเขาเหรอ
08:25เฮ้ย...
08:26สุ่งอยู่ที่ใจ
08:28ถ้าพวกเขาได้บอกลากันดีๆ
08:30ความเจ็บปลวดจะให้ค่อยผ่อนจนเบาลง
08:33ให้ความหวังพวกเขาหลอกๆ
08:35พอถึงตอนลากัน
08:37ความเจ็บปลวด
08:38เพราะความสิ้นหวังนั้น
08:40มันจะเจ็บเป็นเท่าตัว
08:42ฉันว่าท่านเซียนแค่ยียน
08:43ไม่อยากผ่อนหนักเป็นเบา
08:45ความเมียคู่นั้นรักกันมาก
08:47แต่สักวัน...
08:48ก็ต้องลาจ่ากกัน
08:50ให้พวกเขามีความสุขตออีกสักพักก็ดีแล้วนี่
08:53พอเขารักกันลึกซึ้งจริงๆ
08:57พอดี...
08:58ไม่เห็นความรักของคู่ผู้ใหญ่บ้านแล้ว
09:00ฉันอีกชาจริงๆเลย
09:02พอดี...
09:03จริงสิ คุณใช้เลย
09:05คุณเคยมีประสบการณ์รักลึกซึ้งแบบนี้บ้างไหมคะ
09:08แน่อีกนั้น...
09:11ค่าก็คือแต่งาน
09:13แต่เรื่องมันผ่านมานานแล้ว
09:15น่าเมียที่ตายไปยังจำแทบไปด้วย
09:18ไม่ได้เลย
09:19แต่ว่า...
09:20แล้วเจ้าทำอาหารบ้านเกิด
09:23คือว่านกคมินเจ
09:25รสชาติอาหารนี้...
09:27ค่ายังจำได้จนถึงตอนนี้เลย
09:28นี่...
09:30ไม่ด้างเสียวหัว
09:31พระยะบ้าน
09:33อาจารย์เหรอ
09:34ผู้ใหญ่บ้าน
09:35เมื่อที่นี่ทำไมเหรอคะ
09:36ท่านเซียนช่วยทำวิธีและ...
09:38ค่ายังจำได้
09:40ค่ายังจำได้
09:41ค่ายังจำได้
09:43ดังนั้น...
09:44ฉันจะอยู่ที่นี่ตลอดเจ็ดวัน
09:45พระยะบ้าน
09:46รู้ไหมว่า...
09:48พระยะบ้าน
09:48ที่แรกกระยุดขายที่ท่านเซียนทำให้ที่จริงแล้ว
09:50พี่เซียน...
09:51ช่วยเจ็ดการให้เรียบร้อยแล้วคะ
09:52โอ้...
09:53ผู้ใหญ่บ้าน
09:54วางใจเธอคะ
09:55นอกจากทึ้นเซียนแล้ว
09:56เทพเซียนบนสวันร์
09:57จะต้องประทับใจนะครับ
09:58ขอบคุณนะครับ
10:00ขอบคุณมากเยอะหัว
10:03เซียหัว
10:04ฉันไม่เรื่องอยากคุยกับเธอหน่อย
10:06ฉันอยู่ทูปเสร็จแล้วจะมาหาเธอนะ
10:08ขอบคุณมากเซียหัว
10:10ทั้งสองคนฉันขอตัวก่อนนะ
10:13ขอบคุณมากเซียบร้อย
10:18ขอบคุณมากเซียน
10:23ขอบคุณมากเซียบร้อย
10:26ขอบคุณมากเซียบร้อย
10:28ขอบคุณมากเซียบร้อย
10:31ขอบคุณมากเซียบร้อย
10:33ก่อนเข้าอยู่นี่แล้ว
10:37เช้าเดี๋ยวเหรอ
10:38ใช่แล้ว ผู้ใหญ่บ้านจะรับเสียวเตียไปนะนู ช่วยเตรียมของว่ายหน่อย
10:43ฉันจะทำพิธีฟูกดวงให้กับพวกเขา
10:45พ่อเสียนตัวจริงไม่ทำเรื่องแบบนี้หรอก
10:48ฉันก็ช่วยสองหัวเมียคู่นั้นให้สมหวัง
10:51คุณนายผู้ใหญ่เลือกเอง
10:53นายคิดว่าเสียวเตียมของมัก
10:55ฉันก็แค่ช่วยดูให้
10:57ฉันดูดวงนี้
10:58ผู้ใหญ่บ้านกับเสียวเตียมีดวงผูกกัน
11:01เป็นคู่ที่สวรรรสร้าง
11:03นี่ ตกลงตามนี้นะ
11:05เธออยากกลับคำละ
11:06ฉันจะกลับไปเตรียมทําพิธี
11:08ฉันจะทำอย่างที่คุณมอง
11:11ฉันเสียญ ฉันไม่เริ่มกัน
11:13ฉันสำคัญต้องไปก่อน
11:14กลับดีๆนะคะ
11:15ไม่ต้องไปส่ง ไม่ต้องไปส่ง
11:18ฉันสำคัญต้องไปส่ง
11:21ฉันสำคัญต้องไปส่ง
11:23พวกเจียนี่เธอ คุยอะไรกับผู้ใหญ่ได้
11:28เธอรับปากอะไรเขา เธอจะทำวิธีอะไรกับเขา
11:33เธอเป็นท่านเซียน น่าจะรู้ทุกเรื่องไม่ใช่เหรอ
11:38เธอเป็นท่าน ให้กับไรนี้กับเธอแล้ว
11:41เขาให้กับไรเธอทำไม
11:43พวกใหญ่บ้านถูกใจเธอ จะรับเป็นอนุเหรอ เธอรับปาก
11:48ก็ต้องมีไป
11:50ส่วนท่านต้องมีไป
11:52ก็ต้องมีไป
11:53ฉันคัดคัน เธอไม่หมอสมกับผู้ใหญ่บ้านเลย
11:58ก็แก่กว่าเธอทั้งหลายปี
11:59ถ้าแต่งกับเขาว่าอ่านไม่ทันถึงปีใหม่
12:02ก็ต้องเป็นไม่แล้ว
12:03เธอเสียงคิดมากเกินไปหรือเปล่า
12:06ฉันไม่ได้คิดมาก
12:08ฉันเห็นเหตุการล่วงหน้า
12:11เขาคงจะรับปากให้อย่างนี้
12:13เธอเงินท้องมากมายกับเธอ
12:15เธอแต่งานกับเขาเพื่อเงิน
12:17จะไม่มีวันลงเอ้ยดี
12:18พี่ล็อก
12:19ไม่ได้ว่าผู้ใหญ่บ้านกับเป้านางเสียหัว
12:21อาธุกระหนดให้คู่กัน
12:23ปากฟ้าประธานก็ได้
12:25ปากเลย
12:28เสียหัว
12:30เธอจะแต่งงานกับผู้ใหญ่บ้านไม่ได้นะ
12:33เธอแต่งดื่มไม่ขึ้นอยู่กับฉัน
12:38นี่เธอเคยคิดไม่ว่า
12:42จะคายหอว่า
12:43วันเสียงอี่ให้กับฉัน
12:44ให้ฉันดูแลเอง
12:45ฉันเป็นลูกค้าประจำ
12:47ลูกค้าต้องการอะไร
12:48ฉันรู้ดีที่สุด
12:50ต้องดูแลลูกค้าได้ดีแน่เลย
12:52นี่
12:53แล้วฉันซื้อหอวันเสียงอี่แล้ว
12:55ได้กำไร
12:56เธอก็เก็บไว้เหมือนเดิม
12:57แล้วฉันจะรับเลี้ยงเธอต่อ
12:58คุณเลี้ยงฉันได้ก็ดีอยู่แล้ว
13:01แต่พี่บุญธำ
13:03ฉันในเมือง
13:04ไม่รู้เขาจะยอมหรือเปล่า
13:05โฮ เอ้ย
13:06ฉันต้องแบ่งส่วนแบ่งให้เขาอยู่แล้ว
13:08เพราะฉันเป็นห่วงเธอไง
13:10ท่านจริงเนี่ยร้ายจริงจริงเลย
13:13คุณพูดจริงหรือเปล่า
13:14อย่ามาหลอกฉันแล้วนะ
13:16โฮ โฮ โฮ จะหลอกเธอได้ยังไง
13:18หัวใจของฉันมันอยู่กับเธอ
13:20ตอนนี้แทบจะถอนตัวไม่ขึ้นเลย
13:22อย่าเรียกฉันท่านจริงเนี่ย
13:23เรียกฉันว่าพี่หาสิ
13:25น้องกุย วางใจเธอหน้า
13:28อยากกังวลเลย
13:29พี่หานะ
13:30จะรักเธอแบบนี้เสมอไป
13:33ดูแลกันแบบนี้
13:34พวกนี้พวกเราจะต้องรีบไป
13:36ทําสยาสซื้อขายกันให้รีบ
13:38พี่หา
13:39พี่ว่าไงฉันก็ว่าไงแหละป่ะ
13:43ท่านเสียนข้อ
13:44พี่ว่าไง
13:45ท่านเสียนข้อ
13:46พี่ว่าไง
13:48ท่านเสียน
13:49ฉันตัดสินใจทําตามที่ท่านบอก
13:51ให้หูเตียเป็นน้องบุญทําตา
13:53ทําตา
13:53ท่านเธอจะได้แต่งเข้าตกวลสินอย่างถูกต้อง
13:56นี่
13:57ยังไงหูเตีย
13:58ก็มาจากหอนั่งโลม
13:59ตรงอาบน้ำเปลี่ยนชุด
14:01ถือสีนในสารเจ้าสามวัน
14:03ร้านกลีเรียนในอดีตกลายเป็นคนใหม่
14:06ขอบคุณท่านเสียน
14:08ขอบคุณท่านเธอร์
14:11ขอบคุณท่านเธอร์
14:13หู
14:14เฮ้
14:15ทำไมถึงมากับเซี่ยวหัวล่ะ
14:16หรือว่าจะให้สีนล่งหรือ
14:17หรือว่าจะให้สูงประกับ
14:18สี่หัวมาเป็นอันนูอย่างนั้นละค่ะ
14:20เป็นไทยนะ
14:21สี่หัว
14:23สี่หัวแต่กับผู้ใหญ่บ้านไม่ได้เด็ดขาด
14:28ชาติแล้วฉันเป็นนี่พี่นึงไง
14:30ดินามนี่ต้าเซียน
14:31ผู้คุณไม่อาจคู่กัน
14:33ดวงเสียหัวก็คือจันท้าสมุตร
14:36จะต้องคอยไปทักอยู่ที่สุด
14:38มีตำนากไทยอิม
14:39ไม่ใช่ตำนากตะวัน
14:40ถ้าแต่งกับผู้ใหญ่บ้าน
14:42จะเป็นการทำรายการ
14:43ถ้าแต่งกับผู้ใหญ่บ้านถึงขาด
14:46ก็...ที่รับ
14:47ถ้าไม่เป็นไทย
14:48ที่จริงทุกคนเข้าใจผิดแล้ว
14:50ผู้ใหญ่บ้านก็จะรับ
14:53ฉันเป็นลูกบุญธรรม
14:55ถ้าฉันเป็นลูกบุญธรรม
14:57จากนี้ผู้ใหญ่บ้านและคุณนาย
14:58อีกคนดูแล
14:59คุณนายจะได้สบายใจสักที
15:01ที่รับ
15:03เธอยังจำตอนที่แต่งงานกับฉันได้ไหม
15:06บ้านเธอร่ำ
15:08บ้านฉันยากจน
15:10ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ
15:13บ้านเธอไม่อยากให้แต่งกับฉัน
15:15เธอร่ำบากใจ
15:17ทำให้เป็นเธอ
15:18ทุกมาก
15:21จนสุดท้ายแล้ว
15:23มีหมอดูคนหนึ่งบอกเธอว่า
15:26บ้านเธอ
15:28เราเป็นคู่รักสามชาติ
15:29ทุกลิฐิตให้คู่กัน
15:32ถ้าหากว่าพวก
15:33พวกเราอดทนกันต่อไปก็จะมีโชคลาบ
15:38ที่จริงวันนั้น ฉันได้กลับไปกัน
15:43ไปหาหมอดูคนนั้น ถึงได้รู้ว่า ปีนาทนกัน
15:48คุณกับเขาเตรียมกันโกหกฉัน
15:52เพราะความหวังนี้
15:53ทำให้ฉันมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
15:58เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
16:03ฉันต้องขอบคุณคุณที่ให้กว่าหมวงท่านนะคะ
16:07ขอบคุณ
16:08ขอบคุณที่เธอยังมีความหวัง
16:10ไม่ว่าจะเรื่องจริงหรือหรอก
16:13เราก็ไม่ต้องการมือที่สาบ
16:15ขอแค่เรามีใจเดียวกัน
16:18จริงหรือหรอก
16:19มันก็ไม่สำคัญแล้ว
16:20โอ้...
16:22ท่านสิ
16:23ขอบคุณที่เธียน
16:24ช่วยเลือกวันมงคลให้เราหน่อยได้ไหม
16:27ให้พวกเรา
16:28ก็ใหญ่บ้านกับเสียหัว
16:30ทำพิธีสาบ่านตนได้กัน
16:32ไม่มีปัญหาแน่นอน
16:33เอ๊ะ แล้วพิธีรับอันนุของผู้ใหญ่บ้านกับเป็นนางเสียเตีย
16:36ก็ไม่ต้องทำเลย
16:38ไม่รู้สิ
16:39ilingล่ะ คิดว่าจิงล่อย
16:42พวกมัน
16:43อเออ อ๋อ ขอต Может ขอติดยังไงมาก
16:44ขอติดยังไงไห้
16:46ผ่านขอติดยังไง
16:47ขอติดยังไง
16:48ห..
16:49ห้าหาหาหาหา!
16:51ห้าหา...
16:51ไม่ใจจะได้ ไม่ใจ ไม่อยากใจ..
16:53ใช่ จริง จริง
16:55มาดูสิ มาดูนี่สิ
16:57ฉันซื้อหอวัน
16:58เซียงอี้มาแล้ว
17:00จากนี้นี่หมุบ้านห้าเผา
17:02กิจการใหญ่ไปของฉันหมด
17:04รวยเละ
17:03ดินดีด้วยคุณพี่
17:05เป็นเรื่องดีจริงๆ
17:07แบบนี้เราก็ร่ำโรยกว่าเดิมแล้วสิ
17:08แบบนี้
17:09อย่าซื้อห่อยละสิ
17:10คุณพี่อ่ะ
17:11จากนี้จะมีผู้หญิงข้ามามาก
17:13คุณพี่จะลืมเราไหมคะ
17:15ฉันถูกให้เด็กโง
17:16นี่
17:17ฉันให้สัญญานะ
17:18จากนี้ถ้าฉันให้ท่ามาแม่
17:19จากหอวนสังอี้
17:20จะกลับมาสอบเธอ
17:21นี่มีแบบริงว่า
17:22แบบนี้แล้วนะคะ
17:23แบบนี้แล้วท่านกิน
17:24แก้สิแย่
17:25แท่นี้อยู่สบายดี
17:26รัฐบาล
17:27ประกาศห้ามครับ
17:28นี่บางแห่ง
17:29หมู่บ้านข้างๆ
17:30และเขาจะใช้อีกไม่กี่วันแล้ว
17:32ห้ามก็ห้ามไปสิ
17:33และมันต้องเป็นบางแห่งด้วย
17:34แบงไปจะมีประโยชน์อะไร
17:35แค่ขาวรืนอ
17:36ไม่ใช่ครับ
17:37รัฐบาล
17:38คือต้องมีการจับสลาก
17:39ได้หอนั่งรมแห่งไหน
17:40ก็ต้องปิดตัวลง
17:41หมู่บ้านห้าเผา
17:42มีหอนั่งรมไม่ก็
17:43แห่งอีกวินานต้องโดดหัววันถึงนี้
17:45โดดปิดแน่
17:46กุยอีก
17:48เออเนี้ย
17:49ต้องรู้ขาวนี้มานานแล้วนะ
17:50เลยหรอกฉันซื้อหอวนเสียงอีก
17:52ให้ฉันติดกับ
17:53แค่ได้บอกให้ฉันใช้สนเน
17:55ลงแล้วไว้จังเยอะ
17:56ตอนนี้ขาดทุนยำ
17:58แค่ได้บอกแน่
18:00ขอบคุณ
18:01ขอบคุณ
18:02จริงสิ
18:03ถ้าเร็วเร็วหน่อยสิ
18:04ถ้ามีคนเห็นใจเยอะเอาด้า
18:05เร็วเข้าสิ
18:06เร็วเร็ว
18:07เร็วเร็ว
18:08นี่อะไรเยอะโอ้มแดวนี้
18:10นี่วันแน่ออกมา
18:11ไปตั้งเทอสัย
18:12เยอะโอ้มแดวนี้
18:13เจ้าวันนี้ ออกอะไร
18:14นั่นจิ่งมีอะไรเหรอครับ
18:15ลิกขึ้นอีกออกมา
18:16เอ่อ เห้ย
18:18ไม่อยู่ ไม่อยู่ ไม่อยู่ ไม่อยู่บ้านแกแล้วสิ
18:21อ้าว ท่านจีน ทุกฟัง
18:23อ้าว ตาร Hamid
18:28ตัวเรียกว่าของเราไม่เกี่ยวกับคุณนะครับ
18:33กูเฮ้าเนียง ขายหอวันสิ่งนี้ให้ท่านกินแล้ว
18:37ตอนนี้ไปใช่ตัวปุ่ง
18:38ท่านจิน รัฐบาลสังห้ามครับระเวณี
18:43หาวันสิ่งอีกเลยปิดน้ำ หล่อยพวกเราไปท่าน
18:45ขอหิ่งลอดสิ ถ้ายังไม่มีการห้ามในหมู่บ้านนี้
18:48ถ้ายังเป็นเจ้านายพวกเธอ ถ้ายังไม่หอวันสิ่งอีก
18:51จะผลหนึ่งสัน หรือขนหนึ่งสัน ก็ตอบเป็นของชาย
18:53ถ้าจิน ไม่เจอกวีอร์เหนียงเลย
18:55ผมหาไม่เจอครับ หังนั่นมันหลอกฉัน
18:57ถ้าไม่เจอกวีอร์
18:58เจอเหนียง จะถ้ากลับไม่คิดบันชีกับพวกเธอ
19:00โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย
19:03โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ้ โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย
19:07ฮ частไว้ มัน Nicki stock
19:08เฮ้ยหัว พระบบอกคุณไหนพอใหญ่เป็นอย่างไรบ้าง
19:11พอเป็นลมไปแล้ว
19:13พี่ใหญ่บ้านก็เชิญหมอจากในเมืองมารักษาให้
19:15แต่ได้ยินว่าอาการไม่ดีขึ้นเลยค่ะ
19:18อ๋อจิสิ ได้ยินว่า ผัวเมียคู่นั้นมีลูกชายคนหนึ่ง
19:22ใช่แล้ว
19:23ลูกพวกเขาเรียนอยู่ที่เซียงไห้
19:25พอเรียนจบ ก็ทำงานให้รัฐบาลเลยไม่ได้กลับมา
19:28เพื่อใหญ่บ้านส่งโทรเล่งให้เขาแล้ว
19:30เพื่อให้เขากลับมาเดียวๆ
19:32คิปริติ
19:33ถึงว่าคำโกหกจะช่วยสร้างความหวังได้
19:36แถมยังทำให้คู่รักอยู่ได้การหลาย
19:38สิบปี โดยที่ยังรักกันมากๆ
19:42พวกเขาสามารถ
19:43ที่สองคนรักกันมากจริงๆ
19:45ไม่แต่เทพเซียนก็ยังแปลกใจ
19:47ตรงนี้
19:48ถ้า ถ้าจะต้องเรียนรู้ใหม่ซะแล้ว
19:51อย่าคิดว่าตัวเองไปเสียจริงๆนะ
19:53พี่เหลย มาลองชิมนอกมินเจอดีฉันทำดูสิ
19:58ดีล่อย
20:03มาค่ะ
20:04เข้าไปเก่งจริงๆ ไม่นายเสียจริงๆ
20:06อืม
20:07ค่ะ
20:08มาเก่งจริงเลย
20:09ขอบคุณ
20:10โอ้ย มาจริงๆ ละ
20:11ขอบคุณ
20:12ขอบคุณ
20:13ขอบคุณ
20:13ไม่ต้องเกลียงใจ
20:15เมื่อมันข้า จะรึกหน้านางออกแล้ว
20:18ไม่ต้องเกลียงใจ
20:23เมื่อมันเซียน ความรับสวัสดี
20:28เมื่อมันห้ามเปิดเผย
20:31เธอเสียง เธอเสียง
20:33เมื่อเสียง ภัยบาทบอกว่า
20:35คุณนายจะไม่ไหวแล้ว
20:36อย่าให้ท่านไปหาเดี๋ยวนี่
20:38คุณพี่...
20:41ฉันมองอะไร...
20:43ไม่ค่อยใจเห็นแล้ว
20:45แล้วลูกเราจะกลับมาเมื่อไหร่ครับ
20:48ลูกเราจะกลับมาแล้ว
20:50เธอรอกก่อนนะ
20:51ไม่ต้องห่วงนะ คุณนาย
20:52ฟ้ายอมรู้ความรู้
20:53ความรัก ฟ้ายจะทำให้สมหวังแน่นอน
20:57พันสี
20:58เกียน ฉันเชื่อใจท่าน
21:00เฟี่ยวหัว...
21:01อยู่เป็นเพื่อดคุณนายหน่อย
21:02ฟ้าย
21:03ท่านสิ
21:05พันสิ
21:07ความรู้พันสำหรอบว five
21:08ไม่ไหวใช่ไหม
21:08ยอมส่งผลอยู่แล้ว
21:10ท่านเซียร
21:12ท่านได้มีวิทยา
21:13ท่านเซียร
21:18ท่านได้ก็ทำไปแล้ว
21:19ในฐานะเซียร
21:20ฉันได้ทำทุกอย่างไปแล้ว
21:23บางครั้งฝืนลิกฤฟ้าไม่ได้
21:25ในฐานะเซียร
21:25ก็แรกแสงมากไม่ได้
21:27ถ้าก่อน
21:28ถ้าหน้านี้ฉันไม่ต่ออยู่ให้คุณไอ้
21:30เกรงว่าจะอยู่ไม่ถึงตอนนี้หรือ
21:32ขอบคุณที่
21:33ท่านเซียร
21:33ขอบคุณท่านเซียร
21:34ก็ย่ายบาดวางใจ
21:35ฉันจะสวนวนให้คุณไอ้
21:38ต่อไป
21:39เพื่อจะได้อยู่ต่อได้อีกสักพัก
21:43เซียร์หัว
21:45ฉันกลัวมากจริงๆ
21:48ฉันมองอะไรไม่ค่อยเห็นแล้ว
21:52หูฉัน
21:53ฉันก็ไม่ค่อยได้ยินอะไรแล้ว
21:57คุณไอ้
21:58คุณต้องไม่เป็นไรค่ะ
22:02ในท่าน
22:03ข้างนอกมีคนมาหาค่ะ
22:04บอกให้ไปหาเขาเดี๋ยวนี้
22:07ใครกันน่ะ
22:09ท่านเซียร์
22:10ผมขอตัวก่อน
22:13เซียร์
22:16เซียร์
22:17เซียร์
22:18ฉันจะกลับมาก
22:20ไม่ต้องหวงค่ะคุณไอ้
22:21เขาใกล้จะกลับมาแล้ว
22:22เราอีกหน่อย
22:24ลูกแม่
22:25ทำไมป่านี้แล้ว
22:26ถึงยังไม่กลับมาหา
22:28เซียร์
22:29เซียร์
22:31เซียร์
22:32เซียร์
22:33เซียร์
22:34เซียร์
22:35ใครกัน
22:36เซียร์
22:38แม่ ผมกลับมาแล้ว
22:43หัว?
22:45หัว หัว ครับ ครับ ครับกัน นั่นครับ
22:48นะ ครับ
22:50แม่ ผมกลับมาแล้ว
22:52ฮ่...
22:53ใจจังอีหรือเปล่า
22:58ไม่มีใจ
22:59หัว...
23:00จังอีหรือ...
23:02ลูกหรือ...
23:03ไม่มีใจจังอีหรือ...
23:05ได้แล้ว...
23:07ลูกแม่...
23:08ลูกกลับมาแล้วงั้นเหรอ...
23:11ลูกหอมลงไปเยอะเหรอ...
23:14แม่...
23:15ผมทําทําทําทําทําทําทําแม่บอก...
23:17ตั้งใจเลยนึงสือ...
23:18ตอนนี้ผมทําง่าให้รัฐบัล
23:21เด็กดี...
23:22ลูกเป็นเด็ก...
23:23ให้แม่กอดหน่อยลูก...
23:28ลูกรักของแม่
23:30ความหวังแม่เป็นจริงแล้ว
23:33ตายก็ตายตาหลับแล้ว
23:36แม่
23:37แม่
23:38แม่จะต้องไม่เป็นรับ
23:40แม่จะต้องหายดี
23:42แม่ไม่ต้องห่วง
23:43คิดไปถึงว่านายจะปลอมตัวไปรูปผู้ใหญ่บ้าน
23:47เพื่อปลอบใจคุณนาย
23:48ที่จริงค่าเคยคิดแล้ว
23:51ถ้าคุณนายผู้ใหญ่
23:53ไม่ได้พบหน้าลูก
23:54เป็นครั้งสุดท้ายก่อนตาย
23:56ค่าเช้าว่าคุณนายผู้ใหญ่
23:58จะต้องจากไปเพราะกับคำเสียใจแล้ว
24:01ไม่ใช่แค่นัง
24:03ข้าเช้าว่าลูกนาง
24:04และผู้ใหญ่บ้าน
24:05ก็ต้องเสียใจมากแม่
24:08พี่เลย
24:09วันนี้คุณช่วยคนได้สามคน
24:11คิดแผนการนี้ได้ยังไง
24:13ขอบใจที่ทำลูกควิ่นเจให้กิน
24:16มันทำให้ค่าได้ถึงอดีต
24:18ไม่ได้ตายไป
24:19ยาติของค่า
24:20แต่เรื่องราวในอดีต
24:23นี่อาจจะเรียกว่ารสชาติชีวิตก็ได้
24:26ไม่ได้เสียหัว
24:27ขอบใจเย้ามากนะ
24:28ที่ทำให้ค่ารู้สึกเหมือน
24:30อยู่บนโลกบนุกจริงๆ
24:32นายเนี่ย
24:33ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
24:34ไม่เคยเข้าใจความรู้สึกคน
24:36แถมยักหัวดือ
24:37อย่างดีนะ
24:38ถ้าฉันคอยเตือสติดนายสั่งสอนนาย
24:41ขอบคุณมากนะท่านเสียน
24:43ขอบคุณของนายไม่จริงใจเลย
24:46ที่ฉันก็วนที่สุดตอนนี้คือ
24:48ไม่รู้ว่าคุณนายสินจะทนได้อีกกี่คืน
24:51วังว่าคุณนายผู้ใหญ่
24:52จะทนได้
24:53ฉันได้อีกกว่าลูกจะกลับมา
24:56เฮ้ย...
24:58เฮ้ย...
24:59เฮ้ย...
25:00เฮ้ย...
25:01เฮ้ย...
25:03เพื่อดูสนใจ
25:04蓮้า...
25:05เฮ้ย...
25:06เฮ้ย...
25:07ให้เฮ้ย...
25:08เราข้าขายกันแล้ว ไม่มีมัติข้ากันแล้วนี่นัง
25:11วันนี้เธอจะจับเธอกลับไป
25:13ไม่ใช่ว่าเธอติดนี้ฉันเท่าไหร่
25:14เอ่อ
25:15เห็นฉันล่อได้กลับ
25:17เอ่อ
25:17ค่ะ
25:18แต่มันกลับลงไป หวังอาจนั้นกลับมาหลอกเช่นเหรอ
25:23เช่าจากลับไป
25:25เก่าจากลับไป
25:27เยี่ยม
25:28ไอ้
25:30คุณทำอะไรกัน
25:32ช่วยฉันด้วยค่ะ
25:33แกเป็นใคร
25:35ผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ขอบูบ้านหาเผา
25:37สินจังอี้
25:38โอ้
25:41โอ้
25:42เงินสอตัว
25:43พวกของพวกเรา
25:44มาต้องรบกันผู้ใหญ่บ้านหรอก
25:45ถ้าไม่ทำพิกฎหมาย
25:46ก็มาต้องกลัว
25:47อย่าไม่ปลอยอย่างนี้
25:48ไม่ต้องรบกัน
25:50ไม่ต้องรบกัน
25:52ไม่ต้องรบกัน
25:53ที่รัก
25:56ที่รัก
25:57ที่รัก
25:58เวลาดื่มอย่าแล้ว
26:00เมื่อ
26:02เมื่อ
26:03ที่รัก
26:05ที่รัก
26:06ที่รัก
26:07ทำไมเธอดูไม่เหนื่อย
26:08ที่รัก
26:09เมื่อ
26:10เมื่อ
26:11ที่รัก
26:12ที่รัก
26:13ที่รัก
26:13ที่รัก
26:14แหละ
26:15ที่รัก
26:16ที่บาย
26:18โอ้โห ฉันได้ยินเป็นบากติแล้ว
26:21คุณพี่ หรือว่าฉันได้ยินเป็นบากติแล้ว
26:23หรือเธอจะหายดีแล้ว
26:24จริงด้วย หรือเธอจะหายดีแล้ว
26:26โอ้โห เมื่อเธออุนดีจังเลย
26:28ถ้าเธอต้องคุ้มครองแน่ ถ้าเธอต้องช่วยเราไว้แน่
26:31นี่จะเมื่อที่รัก
26:33มาลูกพ่อ พวกเรามา
26:35เขาเข้าให้ฉันเสียนกัน
26:37ฉันเอาด้วยมา
26:38เธอที่รัก
26:39เธอไม่ต้องคุ้กเขา
26:40หรือฉันกับลูกชายคุ้กเขา แพนก็พอ
26:43หรือวิธีเหรอ
26:44จริงด้วย ลูกแม่เป็นลูกครุกเขาเธอ
26:47พ่อแม่
26:48ที่จริงผมไม่เชื่อเรื่องงมงาย
26:50เดี๋ยวนั้นผมจึงไม่คิดที่จา
26:52คุกเขาไว้แจนเสียน
26:53พวกนี้เหรอ
26:54ลูกพ่อ
26:55จะไม่เชื่อใจในท่านเสียนได้อย่างไร
26:57รู้ไหมว่าตอนนี้
26:58แม่ป่วย
26:59ได้ท่านเสียนช่วยส่วนมุลคุ้มครอง
27:00ที่ลูกกลับมาได้เร็วแบบเนี่ย
27:02ก็เพราะได้ช่วย
27:03ท่านเสียนช่วยทำไปที่ไว้
27:05ใช่แล้วลูกแม่
27:06คนเราต้องรู้จักตอบแทนบุญคุ้ม
27:08ถ้าหากขอผ่อนแล้วได้ดังหวัง
27:10ก็ควรมาว่ายเทพเจ้า
27:12ลูกก็ควรมาว่ายเทพเจ้า
27:13หลักการง่ายๆแบบนี้
27:14อย่าบอกนะว่าลูกไม่เข้าใจ
27:16แม่
27:17อาจไปได้มึง
27:18ก็คืนก็ได้
Comments