Skip to playerSkip to main content
  • 2 days ago
Transcript
00:00:00ในสัยที่สุดที่ที่เจอ สัสดาวโลก แห่งสัยที่ดูที่เจอ สัยที่นี่ค่ะ
00:00:19ประพุทธจา มหาศาสดาวโลกลืมไม่ได้
00:00:24กาลครับหนึ่ง นักหมู่บ้านเล็กๆ ในอินเดียบัวราณอากาศ
00:00:32ยังมีแพ็กตัวในหน้อยกับพระรูป พระรักต้องการจับบูชายันแพ็กนั้นถวายพระจาว
00:00:40ท่านเงื้อง่ามีเตรียมปาดข้ออีแพ็ก ถ้าในนั้นเอง แพ็กก็เริ่มตนหัวร้อง ประชนัก
00:00:49ไพ็กได้ที่ปutiesuen ข 돼요! ปัด varias versions!
00:00:59โดย แล้ว คำลังแปละแพ็กตอบ หลังford ทางานต้องการออกไม่พากเหนือกัน
00:01:03กลับมาเกินเป็นแพะ คราวนี้ค่าจะกลับมาเกินเป็นมนุษย์บ้างล่ะ
00:01:09และแหลว เจ้าแพะน้อยก็ตั้งตนร้องไหม
00:01:13พระจึงถามว่า ตอนนี้อย่ายยึงร้องไหม
00:01:17เจ้าแพะน้อยตอบว่า ร้องให้ให้ท่านไง
00:01:21ห้าร้อยชาติก่อน ค่าก็เป็นพระเหมือนท่าน
00:01:25และบูชายันแพะถวายพระเจ้า รับสุดกายลงคุมเขากล่าวว่า
00:01:31อาภัยให้ค่า ค่าขอร้องจากนี้ไป ค่าจะเป็นผู้เลี้ยงดู และปกป้องแพ็คทุกตัวในแผนดิงนี้
00:01:40ขอถามหน่อย นิธานเรื่องนี้ สอนให้รู้อะไร
00:01:45สอนให้รู้ว่า ไม่ควรนำสัตว์ทุกชีวิตมาฟูชายัน
00:01:53แพ็คตัวนั้นเป็นยังไงต่อเหรอครับ
00:01:56โอ้ ชาย เจ้าแพะ อืม เจ้าแพะไปเกิดอีกแล้วหลายชาติ เป็นมนุษยังเรา
00:02:05กระทั่งวันหนึ่ง เขากลายเป็นใครคนหนึ่ง ซึ่งประหลาดมากทีเดียว
00:02:13ช้อมป่ะ
00:02:16สุดแน่หน่อยสิ ชาติก่อน เจ้าเป็นอะไร
00:02:19ต่า
00:02:21ต่า
00:02:22คุณเจ้า พระโลกอีก คุณเจ้า พระโลกอีก
00:02:27พระโลกอีก หรอ พระโลกอีก
00:02:36อัตสงสุดแน่
00:02:37ฉันเฝ้ารอมาเก้าปีเพื่อรับข่าวนี้
00:03:07เมื่อเรื่องเกี่ยวเวลามาอดอนเช่นใช่ไหมครับ
00:03:13ใช่
00:03:14เขาหาท่ำพบ
00:03:16หวังว่านอ่ะ
00:03:37เนคเกี่ยวเวลามาอดอนเกี่ยวเวลามาด้วย
00:03:46แล้วเวลามาด้วย
00:03:48นี่
00:03:51นี่
00:04:03อย่า Yan
00:04:07พวกว่าความสำเร็จแล้ว
00:04:22เราจะภาวนา ขอความสำเร็จไอ้
00:04:37ที่ที่นี่
00:04:47พวกมันอย่างนั้น มันไม่ได้
00:04:49เจ้าให้กลับไป
00:04:53เจ้า พวกมันอย่างนี้
00:05:07ที่ภันการพบของพกสตาม
00:05:37นี่คือบากละมากลอดจริง คำคุณคุณชัย ไม่ก่าคุณคุณคุณคุณ
00:06:07ให้ย Curte Bludge Math.
00:06:10โอ้ menu
00:06:14aos แอลด gekสเขผู้ค 여러분들 อยู่ในชั้นครับ MICHAEL
00:06:21ให้เซียากฏาทเทียร์โดย haz Oui
00:06:26então
00:06:34��ัตัว
00:06:35แล้วเธอเต้า
00:06:42พูดแส่จริง ๆ ที่ได้พบทั้งอีก
00:06:44ท่านคงอ่อนพริมมาตรงจากที่เห็นมานานนาน
00:06:47ใช่ครับ อ่อนเพรียนนิดหน่อย
00:07:05นิดท่านให้ฟังษ์สิ
00:07:07นิดท่านของ Le Detau
00:07:08ของเขา тоже
00:07:30ทักเปล่า
00:07:32สองเดือนหลังจากนั้นมันเหมือนกับที่ผมฝันไว้
00:07:36ผมเห็นเขาเริ่มต้นสร้างบ้านหลังนึง
00:07:39รู้ภายลามว่าบ้านนั้นเป็นของครอบครัววิสวรภรร
00:07:42มีลุกชายน้อยaisที่เจซี่ เป็นลูกคนเดียว
00:07:46เพื่องเกิดหลังจากальногоมักโดรเจบราณา 5 ปีนึง
00:07:58ลามักโดรเจนุ่งยิ้นดื่นนะ
00:08:01นั่นน่ะสิ เล่นเอาตกใจเหมือนกัน
00:08:04เพราะตลอดชีวิตท่านไปขอชีวอนเสมอ
00:08:09เออ...แน่ละ
00:08:11เพราะรู้สึกขึ้นขึ้นที่จะเข้าไปทาบทางครับ
00:08:14แต่แล้วผมก็โชคลี
00:08:16สามสาดาห์ก่อน
00:08:31อัตมาไปพระสงค์จากที่เบท
00:08:44อัตมาชื่อเทนโปรเทนสิน
00:08:46โอ้โสดี ยินดีที่รู้จักค่ะ
00:08:48นาวไอ้
00:08:49อัตมาสอนอยู่ที่ซีแอตโต
00:08:51งั้นเหลือค่ะ ชัดเป็นครูเหมือนกัน
00:08:54ฉันสอนเลข
00:08:55โอ้ เหมือนอัตมา
00:08:57เออ...แล้วสอนโษรษาตด้วย นักไปทางโษรษาต
00:09:02แปลกจังเลย
00:09:04เราเช้าที่เบท มีระบบโษรษาตที่เก้าหน้ามาก
00:09:08ขอโทษค่ะ
00:09:14เจสซี
00:09:19ขอถามหน่อยนะ
00:09:21เขาเกิด ลูกชายคุณเกิดวันอร่อย
00:09:27วันที่หมินาค่ะ
00:09:29วิเศษเลย! เกิดเวลาอะไร
00:09:30เกิดตอนเช้าค่ะ เช้าตรูเลย 6 ม 1986
00:09:33โอ้ วิเศษมาก วิเศษมาก 6 ม Columbia
00:09:37พิเศษที่สุด พิเศษที่สุด
00:09:40แห corona
00:09:41antes ฉันก็ไม่รู้สินะ
00:09:42เอา...ไม่ใช่แล้ว
00:09:55พี่
00:10:01โอเค
00:10:16ไม่เป็นไรมาเรียนชั้นเปิดเอง
00:10:19ชั้นเปิดเอง
00:10:20ไม่เปิดเอง
00:10:21ไม่เปิดเอง
00:10:25คุณนายคนหลัก จำมาตามาดได้ไหม
00:10:34แต่เราพบกัน
00:10:35จำได้ค่ะทิรเวรจาซี่
00:10:36ท่านอืด หัวรักจารณ์ที่เบต
00:10:39เค้นโซ่อะไรนะ
00:10:42เค้นปูเทนสิน
00:10:44เค้นปูเทนสินใช่
00:10:47ฉันได้รับบัติเชิญที่ท่านส่งมาเชิญฉัน
00:10:49ไปที่ศูนย์ธรรมะ
00:10:51และอืด
00:10:52ฉันตะว่าจะไปค่ะ
00:10:54แต่ยังไม่มีเวลา
00:10:55แต่เออ
00:10:56ต้องไปได้ค่ะ
00:10:57ฉันตั้งใจจะไปอยู่แล้ว
00:10:58เออ
00:10:59เออ
00:11:00เพื่อนอัตมานรัมมะนอบู
00:11:02พว่นวิทมาถึงจากโกฐาน
00:11:03ท่านไม่เคยเดียวทางมามนิการเลย
00:11:05ถ้าเป็นรัมมะอุศุคันมากๆ
00:11:07ท่านมาที่นี่ด้วยพารักษิดพิเศษ
00:11:10เห้ย
00:11:11นั้นหรือค่ะ
00:11:12ท่านจะเข้ามาคำนายก่อยไหมคะ
00:11:14เออ
00:11:15เข้าสิ
00:11:16โอ้ เป็นความโกรณามาก จะทำความพื้นพอใจให้แก่ท่านมากเลย
00:11:20และนี่คืออุณนายคนราช นี่คือลัมภัตร์หนอบทุก
00:11:26ฉันเข้ามาเลยค่ะ
00:11:32เกรงว่าบ้าคจะร้องไปหน่อยนะคะ
00:11:34สามนี้ฉันเป็นคนสร้างค่ะ
00:11:36เข้าเป็นวินสวากร
00:11:40ยังไม่เสร็จดีเลย
00:11:42ยังไม่ได้รู้ของกับกล่อง
00:11:44แต่ยังน้อยครัวก็เสร็จแล้วค่ะ
00:11:47เราเค้างไยมาอยู่ด้วยสอง สามอาทิศเอง
00:11:50ห้องลกถ้องดี
00:11:52มัดงามมาก มัดงามมาก
00:11:59เย้ียงมัดดี
00:12:01เย้ียงมีเย้ย
00:12:05ใช่
00:12:06โอ้ วันนายผมเฟ็นย์ตาแห่งพรุ่มมัดน้อย
00:12:10ถ้าเวลิตรมแก้ก Resource
00:12:12ชั้немในหรือบ จะท้าคุณเป็นแบบที่นี่
00:12:23เป็นแพร่านี้ เป็นตัวไว้ ต้องหาติน
00:12:26จะเป็นแน่ เป็นแผนอีก โดนจริงจะไป อยู่กัน
00:12:29ไม่พูดชักย์ตรงนี้ ทุกทุกทุกอย่างนี้ ปลอด
00:12:37คาส!
00:12:42คุณเหลือค่ะ ถ้าจะเติมอะไร สักนิดหน่อยไหมค่ะ
00:12:46อย่าเลย ขอบคุณ ขอบคุณ
00:12:48ถ้างั้นเธอนั่งก่อนค่ะ
00:12:50ได้ใจแล้วครับคุณพี่หญิง
00:12:52ไม่มีอะไรมาเรีย ไม่ต้องห่วงหรอกจัด
00:12:55โอเค
00:12:57เราน่าทำตัวสามสบายด้วยค่ะ
00:13:05ลามะนอบูอย่าเป็นอาจารย์ฮอตมาตอนจำวันสาที่วัดในภูฐานด้วย
00:13:10โอ้.. งั้นเหลือค่ะ
00:13:12ท่านมาที่นิดภารกิจที่สำคัญมาก
00:13:15เพื่อเราทุกคน
00:13:17ท่านจะพรมนักกิธรมสลา
00:13:19ซึ่งเรามาสามมาที่เสียเต้า
00:13:20ค่อนเหลือค่ะ
00:13:21พรีซา
00:13:22สามีฉันค่ะ ขอบคุณนะคะ
00:13:30หงันจ๊ะเธอ เป็นอะไรไปรวมเสียเหลือ
00:13:34เมือนี้ฉันมีอะไรจะอว่าเธอด้วยล่ะ
00:13:38มีอะไรนะจ๊ะ ทุนหรอ
00:13:40มาดูเอง
00:13:46ใครก็แล้วพูดเนี่ย
00:13:48พระสงค์ที่เบร
00:13:51เพิ่งมาถึง
00:13:53คนตัวป้องป้องเป็นอาจารย์โหรศาส
00:13:56แล้วคนตัวเหลี่ยม
00:13:57อาจารย์ของอาจารย์
00:13:59เป็นเจ้าสิ่ง
00:14:01กำลังทำกันบ้านอยู่
00:14:03มาด้า
00:14:08นี่คือ...
00:14:11ลามะนอบู
00:14:13เพื่อนโปวเทนสิน
00:14:14นี่สามวิชัยขาดีน
00:14:16ท่านตั้งสองชอบความโลกถงของห้องเราค่ะที่รัก
00:14:21ไม่มีห้องไหนว่างเปล่า
00:14:25ถัดจึดของเราเต็ม
00:14:28ศึกษาได้จากห้องขังในคุก
00:14:33เราเป็นพระสงจากที่เบร
00:14:36หลายปีมานี้เราหลบรีนีภัย
00:14:40ไปอาศัยอยู่กับพี่น้องเรา
00:14:42ในภูทานเงบาล และอินเดีย
00:14:45ตั้งแต่ถูกยุดพรอง
00:14:47ในปีภัยกับ 59
00:14:49ที่เบรษนับถือนิกายมหายาน
00:14:51เราเชื่อว่าทุกคนตายไปแล้วต้องกลับชาติ
00:14:55มาเกิดเกินอีก
00:14:59แต่มีคนจะพวกพิเศษจริงๆ
00:15:03ไม่มีคนที่กลับชาติมา
00:15:06เพื่อเป็นผู้นำจิตวิญญา
00:15:09โดยเฉพาะคนที่เราสามารถทดสอบได้
00:15:13นี่คือเหตุผลที่เรามา
00:15:16ท่านมาที่เสียโทษนี้เพื่อจะมาขาใครสักคน
00:15:19ใช่ อาจารย์อัตมาเอง ลามาโดอเจ พุทธิคลพบอัตมา
00:15:27เราเขานั้นหาตัวคนที่ท่านกลับชาติมาเกิด
00:15:33เจซี่นี่ลูกเหรอ
00:15:35มานี่มา ออกมาสิ
00:15:38มาได้ขายแขกหน่อย
00:15:40มาสิ
00:15:42มาสิ
00:15:48มานี่
00:15:52นี่คือจารย์ซี่ค่ะ
00:15:54นี่คือลามาโนอบู
00:15:57อีกคนแคนโปรเทนซินจากโรงเรียนนะ
00:15:59จำได้มา
00:16:07ทำไมไม่สวมนำท้า
00:16:09ติดนี้สายดังเดิมชาวที่เมน
00:16:12ชอบนักกับของแม่
00:16:15ชอบนักกับของแม่
00:16:17ในประเทศเราเราชอบนักกับ
00:16:19ผมทำเองนะมันคือหนูแดก
00:16:21โอ้โอ้ หนูแดก
00:16:23โอ้โอ้ หนูแดก
00:16:24ติดนี้
00:16:25พวกของแน่
00:16:39เจ้ ซึ่งเป็นอาจารย์ขององค์ดาลายลามะด้วย
00:16:43ขณะที่ใกล่จำมรณภาพ รู้สึกโลกตะวันตกต้องการทัน
00:16:48ให้มาเผยแพรกและทำคำสั่งสรของบันบุทธเจ้า ท่านจึงมาที่อเมริกา มาเซียตัว
00:16:55ที่ซึ่งท่านมรณะเมื่อเก้าปีกอน เราออกค้นหาร่างที่ท่านกลับชาติมาเกิดหลายแห่ง
00:17:02เจ้าแน่ใจว่า ท่านอาจมาเกิดใหม่ที่นี่ เป็นบุทธคุณ
00:17:11เป็นเจซี่หรือ?
00:17:13ใช่ ล้ามะดอดเจคี่เล่นเมียรมขัน
00:17:18นี่คือชัมป่า และคนนี้บุนซ่อ
00:17:23ชัมป่า ตื่นแล้วเรา
00:17:26โปรดอภัยเราด้วย รู้สึกเป็นเกียตยานสูงที่แด่มาเยี่ยม
00:17:31แต่เราจับต้องกลับแล้ว
00:17:33คุณได้ไปขึ้นรถร้อยฟ้าเล่น ผมจะพาคุณฟี่เอง
00:17:37เอ่อ ชอบว่า
00:17:46น้องสือเล่มนี้ให้เธอ
00:17:50เพื่อเป็นพูดอำถามฉัน เจซี่
00:17:55ใช่ฮะ
00:17:57เป็นพูดอำถามฉัน
00:17:59ไม่osso ไม่ใช้สุด
00:18:01ไตรależ ตองกลับอำถามฉัน
00:18:03น้องชุบอำถามฉัน
00:18:06คุณเจ็มโถ่
00:18:11ท่านเจ้า เรื่องของเจ้าชาย สิบทักทัก
00:18:21เอาล่ะ ยืนทามาสิลูก
00:18:26หืม รอหนึ่งสือเปียกนะ
00:18:31แม่ คนพวกนั้นมาจากไหนอะฮะ
00:18:34เขาเป็นชาวที่เบตนะลูกรัก
00:18:36เขามาจากภูฐาน
00:18:38ซึ่งเป็นประเทศนึงในฮิมาลัย
00:18:41ฮิมาลัยคืออะไรอ่ะแม่
00:18:43ฮิมาลัยก็คือภูเขาที่สูงที่สึกในโลกเลยจ๊ะลูก
00:18:50แม่ฮะ แล้วก่า
00:18:53บ๊ายบายลูก
00:19:08พระพุทธเจ้าประสูตรเมื่อ 2,500 ปีก่อน
00:19:13นั้งเมืองก็บิลภาทแคว้นสักกาดเชิงเขาฮิมาลัย
00:19:19ไว้
00:19:33มัลวัลวัลวัล
00:19:34เป็นขนาดใกอ้นี้ในสมัยงั้น
00:19:37ที่ประนานสิริมมียาพระมารดรา
00:19:38เป็นขนกธรรมเฮียในสมัยนั้น
00:19:41ที่พระนานสิริมหามายาพระมาณดา
00:19:44ต้องกลับไปกรวงเทวะทะหาบ้านเดิม
00:19:46เพื่อพระสูตรพระโอรค
00:19:51เป็นการเดินทางยาวใกล้สำหรับพระนาน
00:19:54ดังนั้นระหว่างทาง
00:19:56ขบวนเสด็จจิงหยุดพัก น่ะชายป่าลุ่มพินี
00:20:08ขนาดที่พระนานสมพระดังเนินอยู่
00:20:23พระองค์เคลิ่มเหมือนกับข้าอาวัง
00:20:26เริ่มเลือกไปถึงความฝันตลาดที่เกิดขึ้น
00:20:31ในคืนที่พระองค์สมตั้งคัน
00:20:33ในพระสุบินนั้น
00:20:36พระกดลุกช้างเน้อยขึ้นข้างพระโวงกาย
00:20:40ชายง่วงถวายพระพร
00:20:42พระกุษลุกช้างน้อยขึ้น ข้างพระโวงกาย ใช้ง่วงถวายพระพร
00:20:49พระนางสิริมหามายาเข้าไปกลางป่า ทําไหร่นั้นพระโวงก็รู้สึกเจ็กพระพัน
00:21:14และแล้วกราบกันว่าต้นไม้ชื่อสานรักรู้สึกถึงมหาวาระอันยิ่งใหญ่นี้
00:21:24ค้อมรำต้นลงมาช้าๆเพื่อถวายการคุ้มครอง และน้มกิ่งให้พระนางก่อเพื่อประคองพระโวรกาย
00:21:31คุ้มคุ้มคุ้มคุ้ม
00:22:01คุ้มคุ้มคุ้มสั่ง
00:22:19พระกุมมันประสินต์ โดยแท่ไม่สร้างความเจ็กผวดให้
00:22:30พระชีวิวันพุทธพองดืดทองทาง
00:22:33พระกุมมันมีสติสัมประชัญญาพระเนธเบิดกว่า
00:22:36มีพระกำลังแข็งแรง พอที่จะเดือนได้ด้วยพระองค์เอง
00:22:41แล้วถือกำหนักมา เพื่อจะเป็นรู้สระบัน
00:22:44และปลดปล่อยทุกชีวิต จากทุกขอเวทนา
00:22:48และกล่าวกันว่า มีดอกบัวพุทธขึ้นมาบานสะพร่างตามรอยที่บ้า
00:23:18คุณปรับชาติมันเกิดอยู่ไหน
00:23:21ปลอมาตรอเจออยู่ไหน
00:23:24อาดนึงซื้ออยู่นั่น
00:23:30ว้าว! ยังก็คัดศาสสามองค์จากตะวันออกเลย
00:23:34ช่อย น่าอาศจอบ
00:23:37แต่ยังน้อย เขาก็ไม่ได้บอกเราว่าเจอซื้อเกิดมาจากแสงพระจิต
00:23:43ไม่รู้สิ ฉันชอบความคิด
00:23:49เรื่องรักชาติมาเกิด ฉันโอเคนะถ้ากลับมา
00:23:52เพื่อเปลี่ยินสถานที่ที่ฉันชอบและคนที่ฉันรักอีก
00:23:56และถ้าหาเธอเกิดมาเป็นหมด
00:23:59และหมดมันไม่ดีตรงไหน ช่วยทำงานขยายขันแข็งอย่างสัมมะคีย
00:24:06เธอรักจะถูกบี้
00:24:09คนก็ถูกบี้ได้
00:24:13เออ เพื่อนนั้นอีสินะ
00:24:22เธอเป็นไว้
00:24:36เธอเป็นตามได้
00:24:37เขาลองนั้น
00:24:39เธอเป็นตามแล้ว
00:24:42เธอเป็นตามแล้ว
00:24:45הואโมยลายล่ะ
00:24:49เป็นของเรา ไม่เจอ
00:24:54สุกอย่างคน でも จ้าสยังสีนี่
00:24:56ไม่ nurtures ไม่หรือ ไม่ต่องหัว
00:24:57เป็นขึ้นสามารอดเทพ
00:24:59เธอเคยสิกับเธอที่อเป็นจาก
00:25:02อีกครับ ที่โนทนจะไม่ได้ละ
00:25:06ดูมั้ย ขैมือมั้ย หรือยมาก
00:25:11อะไรตักค่ะ ไม่รอมจริง
00:25:13ไม่รู้
00:25:16ถ้าเวลาจะหลัง เราจะไม่มีสัย
00:25:28เราจะเป็นอีกแล้ว
00:25:30เราจะเป็นอีกแล้ว
00:25:34มัน มา มา เรียนตรงนี้
00:25:36มา จัสสิ
00:25:43เจ้าฉายน้อยตั้งพระนามว่าสิทธธะ แปรว่าผู้นำความดีมาสูง
00:25:58และจัดงานนี้ฉันน้องอย่างมาหัวลาย เพื่อนานำพระโอรถแก่พร้ายฟ้าข้าเป็นเดียว
00:26:13ท่านใดนั้นระหว่างพิธีฉลองทุกคนก็แสดงความปล่าใจ
00:26:20มูลไม่แข่ที่ไม่ได้คาดฝันบรยือ
00:26:23ท่านเป็นรือสีที่มีผู้เขารศยัมเกรย์ นามอศิตตะดาบุท
00:26:28พระสหายเก่าแก่ของพระจ้าสุทธนา
00:26:31เมื่ออุ้มพระกุมาลมาให้ดู พอได้เห็นพระพักเจ้าชายเป็นครั้งแรกก็หลังน้องตา
00:26:48อย่าตบพระไทยมหาเทวี นี่คือน้ำพาแห่งความดีใจและเสียใจ
00:26:53พี่เจ้าชายจะเป็นผู้หญิงใหญ่ แต่เราแก่แล้ว ไม่สามารถจะอยู่ชมมุนด้าน
00:26:59ลูกฉันจะเป็นมหาราษไหม
00:27:01จ้อยก็จะได้เป็นบรมกรลของโนธิตต์ของโลกกกลบเปลื้อนasıικ economists
00:27:07เอาว่าให้แก่ก่อน of the happy double
00:27:09ฉันสิตเองจะให้ลูกเป็นครูอย่างธizon
00:27:11ก่อนหน้าน่านัน dripping jugur
00:27:15ขอให้สมพระไทย แต่พระเจ้า ไม่จะท Hyper Was?
00:27:20ตรคมปราธ vilas
00:27:26ลูกฉันจะเป็นกระสัก
00:27:29มันเจ้าแบทยานะ ทุกของการก
00:27:43ลูกข้า ทิมงกาซัก
00:27:46พระนางสิริมหามายาทรงพระปริวิตต์
00:28:00เหมือนทรงรู้ว่าพระองค์จะมีพิชนสันวิทาเทนโชคจัตตาของพระอรุษ
00:28:06อีกสักดาต่อมาพระนางก็ถูกโรกร้ายข้าวรุมเรา
00:28:16would not live to see her son's destiny fulfilled
00:28:21a week later she was stricken with a terrible illness
00:28:38my sister
00:28:48please care for him
00:28:55as if he were your son
00:29:00my son
00:29:06my son
00:29:12my son
00:29:14my son
00:29:16my son
00:29:18my son
00:29:20my son
00:29:22my son
00:29:24my son
00:29:26my son
00:29:28my son
00:29:30my son
00:29:32my son
00:29:34my son
00:29:36my son
00:29:38my son
00:29:40my son
00:29:44my son
00:29:45my son
00:29:46my son
00:29:47my son
00:29:48my son
00:29:49my son
00:29:51my son
00:29:53my son
00:29:55my son
00:29:57my son
00:29:59my son
00:30:01my son
00:30:03my son
00:30:05my son
00:30:07my son
00:30:09my son
00:30:11my son
00:30:13my son
00:30:15my son
00:30:17my son
00:30:19my son
00:30:21my son
00:30:23my son
00:30:25my son
00:30:27my son
00:30:29my son
00:30:31my son
00:30:33my son
00:30:35and
00:30:39my son
00:30:41my son
00:30:43my son
00:30:45my son
00:30:47ใช่ มาเรีย่ะ ใช่
00:30:51ผมมาไปดูมาพุทธได้นะ
00:30:54ขอบคุณให้วันนี้ เรามาไปด้วย
00:30:57ชีวันก็จนไง estadอร์หมาก
00:31:00ชเจ้าทำแค่ที่patก็จรังไง
00:31:02ช่วย administeredСТาลาดทำไง
00:31:05ก็จะทำแค่ทุกต้องข้อบคุณ
00:31:09สิ่งๆ ต่อรับแล้ว
00:31:10คุณคุณทุกต้องหาคุณที่บรัดจบท Hall
00:31:15มันก็จะมีนอาจทดกมาก
00:31:18ต่อรับเป้า เป็นเป้าพุทธได้
00:31:21สังที่น่า
00:31:22เห็นยัง ตึกทีบี่ดอมเขียว พ่อสั่งไอฟแฟนเพื่อนเขา แต่ยังไม่มีใครเช้าเลย
00:31:30พระพวัตร์เป็นพระเจ้าอะไรครับ
00:31:32ล่าว ! ถ้าเป็นคนเหมือนเราเนี่ย
00:31:35เหมือนพระเยสูล่ะ
00:31:36ใช่...ท้ายๆกับพระเยสู แต่ถันเกิดก่อนตั้งนมนาน
00:31:48ต้อเด็กๆพระพุทธเจ้าเป็นอย่างไร
00:31:51อ๋อ ตอนนั้นยังไม่เรียกพระพุทธเจ้า ท่านยังเป็นเจ้าชายน้อยสิทธภาพ
00:31:57เราอองทรงเสร็จมดกับเจ้าหญิงยะโสทราพิมพา
00:32:02พร่งชิ้วชาญการขี่มา หญิงทนุงแม่นยัง
00:32:07และโปรดเล่นกิลากับเพื่อนๆ เป็นเกมโมราณชื่อกาปาดี
00:32:16แบบว่าพระองค์เอาแต่หาความสุดท่งวันอย่างนั้นเหรอ
00:32:19ใช่
00:32:20หวว...
00:32:31วันดีกาลิ
00:32:37สถามนะ
00:32:41วันดีกาลิ วันดีกาลิ
00:32:50แกลี่!แกลี่!แกลี่!
00:33:03แกลี่!
00:33:07สุดท้า!
00:33:20ขอบคุณครับ
00:33:50แต่สิ่งสบายหู สบายตา สบายใจ
00:33:54แต่แล้ว วันหนึ่ง เจ้าชายสิทธรรับ ได้หินเสียงเพลงที่เหมือนคุณหู
00:34:02มันยายความงามที่จับใจ
00:34:10ตอนแรกพระองค์ไม่เข้าประไทยว่ามาจักไหน
00:34:15เนื้อร้องเป็นภาษาที่พระองค์ไม่เคยได้ยินมากก่อน
00:34:20เขาร้องว่าไงนะ หมายความว่ายังไง
00:34:45ดีนะ พิสม่า คดีหรอด
00:35:15เป็นเพลงจากแดงไตล์ เป็นการพนาความมดงามของเมืองที่เค้าเคยเห็นมันตั้งแต่เด็ก
00:35:22เป็นยายขุนเขา และทะเลสา ที่หล่อนไม่มีวันลืม
00:35:28แหละ จะถามที่อย่างไม่มีด้วย ที่มีสวยงานแบบที่มีเหรอ
00:35:36วัมฉันไม่ยินว่าข้างด้านมีแต่ทุกขเวธนา
00:35:40ไว้ความป่าไว้ ทุกของเวธนา
00:35:45เราวิดารักระองค์มาก
00:35:48เพราะจะทานทุกสิ่งที่เราปราฐนา
00:35:52ไม่ยังเป็นต้องไปไหนอีก
00:35:54เมื่อเราแวดล้อมไปได้สิ่งสวยงาน
00:36:01จริงๆ ว่าเราไม่ถูกสิ่งและทุกอย่างสมบวนแล้ว
00:36:06แต่...ทำไมฉันจะรู้สึกชั้นนี้แล้ว
00:36:13ถ้าโลกนี้สวยสดโมดนำ
00:36:16ทำไมฉันไม่เคยได้เห็น
00:36:19ไม่เคยได้ยนต์แม่แต่เวืองของฉันเอง
00:36:23ฉันต้องการยนต์โฉมโลกและยะสถลา
00:36:27ด้วยตาของฉันเอง
00:36:36เฮนพวกเจอ
00:36:43นาจริงๆ เธอ
00:37:01protocols거야
00:37:03ขทดการโลก
00:37:18ถ้าคุณถ้าจะตายใจการศัตรี scratch
00:37:25แล้วเต้าชิง
00:37:27มันทุนเวลาดร้าว
00:37:29บุต講วันยังทุนร่าว
00:37:31อเจ้ามา hormone
00:37:33เขาที่นี่แม่ที่เป็นเธอ thế อย่าแม่นี้ นี่ไว้
00:37:41อย่าว่า แน่ที่นี่อาซับมาก
00:37:45นี่ที่มันรีเบโต พิเบต่อ
00:37:50ได้เลยดี อะไร พิเบต่อ ที่แม่ที่นี่
00:37:52นี่นี่Viนกัน เจ้าสิ มันของเราต้องสามารถ
00:37:56ไม่รู้ สร้างวิ่ม fit พวกนายคำละ
00:37:59น่ารีปหรืนสิ ใจนั้นกัน
00:38:01ไม่มีข้อมันไหว
00:38:06พวกนั้นขัดแก จะต้องรู้กัน
00:38:08รู้ ต้องปลอดบอดี
00:38:12สว่าmail ไม่รู้ ยิงเป็นการเบียริง
00:38:15รู้ ตัวนิกัน มีความมาก
00:38:17นั้นการ เธอมูลอย่าง นาดรับ นันปลอด
00:38:22ไม่รู้ คุยก็...
00:38:25อย่าเรา
00:38:26ไม่เจอ ที่นาที่นาย
00:38:41ไม่รู้สวันพิก ethnic ที่นายไม่รู้สวย
00:38:46ไม่รู้กันอย่างถ้าเป็นกับpieบนาย
00:38:51ไม่มีวันจะมีตรรม
00:38:53ต้องรับมาก
00:39:00ข้าว ข้าว ที่สุดท้าย
00:39:08รับ นี้ นี้ ที่สุดท้าย
00:39:16สุดท้าย ที่สุดท้าย
00:39:23อ่ะ อ่ะ ที่นี่มันสุนหัมมะ ฮ้าฮังมันมัน อ่ะ
00:39:33เจอสิ่ง
00:39:34เจอสิ่ง
00:39:48อ่ะ ชัมแบบ่า สวัสดีห้า ปุ่นสอง
00:39:59โปร่ง ๆ แล้วส่วน ๆ แล้วสวัสดีราณ
00:40:04หวัง ด Giuliette แม่รอมี รอมีเวิดแม่ ชุด
00:40:08หวังซวยงามมาก แต่เจอสิ่งจัดดิต้องไปแล้ว ซะซีมาไปใบลายแม่ ก่อน
00:40:18พ่อเขาจะเว็ดมารับลูกตอนไปสี่โมงเลยจ้ะ
00:40:24หันแม่
00:40:25เอาแล้วจ้ะลูกลัก บ๊ายบายจ้ะ
00:40:27ไปอ่ะ
00:40:48ขอโทษครับลามา เพราะฉันเป็นหวง
00:41:09สวันชอมบ้า ตอนนี้อย่าง
00:41:15เอ๊ย นั่นล้ามาสวนี้บาทนี่
00:41:18ใช่
00:41:22นี่บาทเขาใช่มั้ยฮะ
00:41:25ดูสิ
00:41:27ฟุนเกละเจ้า
00:41:32นี่อะไรฮะ
00:41:34เขาเรียบว่าตร ทำจากระดูมนุษย์
00:41:37จริงเหรอ ระดูมนุษย์เหรอ
00:41:41เอ๊ย เราอ่านถึงไหนแล้วหรอก
00:41:44อ๋อ สิทธธะอยากเงินโชมโลก
00:41:48อ๋อใช่ เราอยากเห็นโลก
00:41:53พระบิดาอนุญาต
00:41:56แต่ได้สั่งให้ตกแต่งบ้านเมือง
00:41:58ให้สาดเรียบร้อย
00:42:00เพื่อไม่ให้จากชายสิทธธะ
00:42:03เห็นสิ่งที่ไม่นาดู
00:42:05เช็นคนแก คนเจ็บ
00:42:08ให้เห็นแต่คนหนุ่มสาว
00:42:11ที่มีสุขภาพสมมูลเท่าหนัง
00:42:14มาด้วย
00:42:16เกิดๆ
00:42:18เกิดๆ
00:42:20เกิดๆ
00:42:22พอด้วย
00:42:35เกิดๆ
00:42:37เจ้า
00:42:51เจ้า
00:42:55เจ้า
00:42:58เจ้า
00:43:02เจ้า
00:43:22เจ้า
00:43:26เจ้า
00:43:31เตรียม พวกเขาจ lantern คุณอดกับทิ้ง ร่ะ แก ร่ะ แก ร่ะ แก ร่ะ แก ร่ะ แก ร่ะ แก ที่นานได้
00:43:48มา ที่งาน ที่นาน ที่นานไม่ร läuft
00:44:01ตำนั้นนวิธิโกรแม่น้วกับบ้านดี
00:44:16dar
00:44:24จะต้องเป็นช่วยข้ามแก่ECAH
00:44:29พราบแก่ทางราย ความจำ ความงาม แหละพระกำลัง
00:44:34สัธิบาท PUK! ฮัตค์ เค Lakes นี่ เกินขึ้นกับทุกคนพระเจ้า
00:44:38เกินกับทุกคนห่ะ... กับฉันและเธอด้วยหรือ
00:44:41พระเบาะ อย่าสมปุ้นพระไทย่งามเรื่องนี้เหรอพระเจ้าค่ะ
00:44:44ออกไป ๆ เขาต่วงพวกเขาไปไหน ฉันนะ
00:44:51อย่าไปช่องค่ะ อย่าตามไป มันสุมพูดไปช่องค่ะ อย่าตามไป ภาบาษ
00:45:00อย่าตามไปช่องค่ะ ภาบาษ กำชัญสิทธานถ่า
00:45:09มีกวลader มีสองค่ะ โดด
00:45:13ไอ้โต พระเจ้า
00:45:18ที่ชิ้นที่ส่องคืนมณ์
00:45:23แค่ hosp spots
00:45:27ไม่ใช่ค่ะ ที่สุดน้อย
00:45:31ที่สุดนลงป้องการน้อย
00:45:34สุดน้อยจัติ
00:45:36หลังจัติ
00:45:38กลับกลับกลับกลับ
00:46:08เกิดนับขึ้นกับคนเหล่านี้
00:46:23เขามาจึงร้องโทริกษาอย่างนี้
00:46:26เขาเจ็บพระเจ้าค่ะ
00:46:30ในโรคภัยไข้เจ็บ
00:46:32เจ็บ...เจ็บคืออะไร
00:46:36มันมีใครถึงแก่ความตาย
00:46:40โดยไม่มีโรคไข้เจ็บแล้วเจ้าค่ะ
00:46:44ไม่แต่ก็สัดเลย
00:46:59ความตาย...
00:47:01อะไรคิดว่าความตาย...
00:47:04เรารับความตาย...
00:47:06โดยไม่ได้...
00:47:08งั้น!
00:47:38นี่คือตายพระชบคัน
00:48:08นี่เถอะง่า นร้ายรั นรลายรั โอ้ นรับช Γιαยะ โอ้ นรับช Γιαยะ โอ้ นรับช Γιαยะ โอ้-้นรับช Transit
00:48:29แล้ว อาจริตเธอขดูปราสตามน้าไปครั้งก็คัน
00:48:38อีกเวลา
00:49:08ความตายคือการพลาดจากกับ ซึ่งจะมาถึงทุกคนในทุกครอบครัว
00:49:18เมื่อรากากายเย็นชื่อและแข็งที่เหมือนไม้ ก็จำเป็นต้องเผาหุดไม้
00:49:38อันเรียก Зд palingอื่นทรายตาย
00:49:45ประเทือไม้ใช่
00:50:01ขอบนรดสำคัญท่ะ
00:50:07จากวันนั้นนั่นเองจากไฟกองนี้จากคนเหล่านี้ที่สิทธรักเรียนรู้เรื่องทุกข์และคนพบเมตตาธรรม
00:50:32พวกเขาคือพระองค์ และพระองค์คือพวกเขา
00:50:53พอฮะ
00:50:54ผมมันกับจับหรือเปล่า
00:50:56โอ้เปล่าเลย เชิญเข้ามา
00:50:58ดูสิ นี่เป็นกระดูมนุษย์นะ
00:51:03ว้าว น่ากลัวชมัดเลยนะ แล้วเจสซี่พอไม่ต้องจะคุยกับรามาตรอบูสักแบบหนึ่ง
00:51:10ได้เลย
00:51:12มาดีมา ฉันจะพาไปโชมให้ทั่วสูงเลย
00:51:15เชิญ
00:51:16อาตมากำลังเล่าเรื่องสิทธาไอเจสซี่ฟัง
00:51:18เป็นเรื่องสรุษนานมากครับ เป็นนิธานที่น่าอาจ
00:51:19มันเป็นทางเดียว ที่จะเผยแพรคความจริง และรู้สึกเด็กเด็กจะชอบด้วย
00:51:30และรู้สึกเด็ก เข้าชอบด้วย
00:51:33ออ...ละมานอบอุคครับผมมีความครบในวัตรธางของท่าน และศาศนาของท่านมาก
00:51:38และผมก็ส้างอื่นเรื่องการลกราณที่เผส
00:51:43เป็นเรื่องที่น่าสอบใจมาก
00:51:47แต่ผมไม่ชื่อเรื่องการกับชาปมาเกิด พัลอยาก viewer
00:51:53цевค่อยเช่นกัน
00:51:54ในที่เวท เราคิดว่า จิตใจกับร่างกาย เป็นของที่บันจุดในภาชนะ
00:52:08ตอนนี้ถ้วยไม่ใช่ถ้วยอีกแล้ว แต่ส่วนชานั่นล่ะ
00:52:14ก็จะเป็นชา
00:52:15ใช่แล้ว
00:52:17ไม่ว่าในท้วย หรือบนตก หรือบนพืนห้อง
00:52:22มันย้ายจากภาชนะนึง ไปอีกภาชนะนึง แต่ก็ยังเป็นชา
00:52:28เหมือนรวงจิตหลังการตาย มันย้ายจากร่างนึงไปอีกร่าง
00:52:35แต่ก็ยังเป็นจิต
00:52:40แม้แต่ในภาพืนนี้ ก็ยังเป็นชา ชาเดิมนั้น
00:52:46เมื่อเราแน่ใจเรื่องกลับชาติมาเกิดเมื่อไร เด็กจะได้รับการศึกษาพิเศษ เขาจะกลายเป็นบุคลที่มีอำนาจมากในสังคมเรา
00:53:01เป็นผู้นำทางจิตวิญญาต
00:53:03ถึงแม่จะเป็นคนอเมริกันนั้นหรือ ที่พูดวันนี้ท่านเสนอให้เจซี่บวดเป็นเพราะในศาสนาพุทธงั้นหรือ
00:53:10แน่นอนถ้าคุณประสงค์ หรือให้เขาใช้ชีวิตแบบนี้ก่อน แล้วค่อยตะสินใจตอนโตขึ้น
00:53:19แต่เพื่อให้แน่ใจว่ากลับชาติมาเกิดจริง ๆ เราจะพาเจซี่ไปผู้ฐานเพื่อปรึกษาจะเอาวาดแห่งวัดปาโรกกับเราผู้ชำนานการ
00:53:30รู้สึกว่าท่านโกรธ
00:53:33การพลาดลูกจอดครอบครัวเขาในประเทศ เราเรียกว่าการรับพาตัว
00:53:39ปรึม ๆ...
00:53:42ดูกรสมีจ๊ะถึงลอมะหน่าบู
00:53:44โอ้ขอบใช้
00:53:46อย่าให้คุณและพันยาไปกับเขาด้วย
00:53:51ผู้ฐานนัน
00:53:52ใช่ ไปประเทศที่สวยงามมากนะคุณ
00:53:56อ้าว ๆ รู้สึกว่าจะได้คู่แข็งคันแล้วในการว่าเกิดใหม่ของลอมะโดอเจ
00:54:02เด็กชายน้อยจากกัดมันธุก
00:54:05มีอะไรคนละฮะ ลด์มานาบู
00:54:07มีกี่คนนะผมอยากพวกเข้า
00:54:09มากลับมา
00:54:11ไป
00:54:17ลมต์
00:54:20อย่าลืมน Burnt.
00:54:22เก็สซี่
00:54:24ลมต์
00:54:29Lamma
00:54:32เพราะปิดา ทำไมถึงปิดบังความจริงหมอมฉัน มาตั้งหนังนาน
00:54:41ทำไมถึงหมดเทฏหมอมฉัน Arielงนา meses合ührกวามมิดทุกข้าวเวทธนา
00:54:45โรมผัย ความจน ความชระ ความตาย
00:54:53ที่พ่อโปรบมวดเทฏเทmaking custบฐ selectionก็ด้วยความรักที่พ่อมิดโทธธิ diyorum
00:54:57รักนี้ก็ดลายที่เป็นธรรถคุมคำ
00:55:02ผมฉันจะอยู่ที่นี่แบบเก่าก่อนได้ยังไร
00:55:05meanwhileมีคนทนทรกมากมายพภายนอก
00:55:08ลูกไม่จันไปต้องออกไปูลก่อน
00:55:11เด็กพ่าผมก็จะต้องหาทางแก้ทุกคนได้
00:55:17แม้จะต้องทรย loro Yang gacher
00:55:20เธอไม่มีความเวธанาชายากับอลของเธอเลยเหรู้
00:55:24ลูกเหมือนฉันเกิดแล้วเหรอ
00:55:27เกิดเมื่อปลายนี้เอง
00:55:31เห็นใจเขาสิ สิทธิ์เธอเองก็เป็นพ่อคน
00:55:35เธอเองก็มีหน้าที
00:55:37เธอทิ้งไปไม่ได้
00:55:42ความรักเขาเหมือนฉันตัวยัดโสธรา
00:55:45และลูกน้อย
00:55:49มีอาจบำบัดความเจ็บปวดที่ได้รับ
00:55:54เพราะรู้ว่าสักวันพวกเขาก็ต้องมีทุกข์
00:55:58แก่ชรา
00:56:01และตาย
00:56:06เหมือนเด็ดพ่อ
00:56:09เหมือนม่อมฉัน
00:56:13เหมือนเราทุกผู้
00:56:15ได้นะ
00:56:17izo
00:56:22ใช่
00:56:24เราต้องตายทุกคน
00:56:27แล้วกลับมาเกิดใหม่
00:56:30แล้วตายอีก
00:56:32ลับมาเกิดใหม่
00:56:33ตายใหม่
00:56:34ต baoนเฮดใหม่
00:56:35แล้วตายอีก
00:56:37ไม่มีใครοιนี้คําท ambitionพล
00:56:38เป็นหน้าที่...ของมองชั้น...ที่จะ...ล้านขำสาบนั้น
00:56:49พัดนามประตู...เอิ่มยามเป็นสองเท่าตัว...ถ้าจะใช้พยายามจนหนี...ให้ใช้กำลังยับยังเอาไว้
00:57:19พัดนามมือ company
00:57:26ถ้าจะอยู่ก็ amarตัวり ยังบ 한반도
00:57:34คือ แล้ว
00:57:40ถ้าทำสุดที่นาที่นาที่คำสัย...
00:57:45เกิดขึ้นยังไง
00:57:48โฮ โฮเฮ้ย
00:57:53ที่สารฟันซิสโกร
00:57:55ผมจะพยายามเป็นแบบคืนนี้ให้ด้านนะ
00:58:06เอฟเฟ้นเป็นอะไรครับพ่อ
00:58:09ประสงค์วัติเห็น
00:58:13เธอทหาย
00:58:21ตรงพ simultaneous
00:58:33เธอ Throughushy
00:58:43ขอบคุณครับ
00:59:13ขอบคุณครับ
00:59:43ขอบคุณครับ
00:59:45ขอบคุณครับ
00:59:47ขอบคุณครับ
00:59:49ขอบคุณครับ
00:59:51ขอบคุณครับ
00:59:53ขอบคุณครับ
00:59:55ขอบคุณครับ
00:59:57ขอบคุณครับ
01:00:03ขอบคุณครับ
01:00:05ขอบคุณครับ
01:00:07ขอบคุณครับ
01:00:13ขอบคุณครับ
01:00:15ขอบคุณครับ
01:00:17ขอบคุณครับ
01:00:19ขอบคุณครับ
01:00:21ขอบคุณครับ
01:00:23ขอบคุณครับ
01:00:25ขอบคุณครับ
01:00:27ขอบคุณครับ
01:00:29ขอบคุณครับ
01:00:31ขอบคุณครับ
01:00:33ขอบคุณครับ
01:00:35ขอบคุณครับ
01:00:37ขอบคุณครับ
01:00:39ขอบคุณครับ
01:00:41ขอบคุณครับ
01:00:43ขอบคุณครับ
01:00:45ขอบคุณครับ
01:00:47ขอบคุณครับ
01:00:49ขอบคุณครับ
01:00:51ขอบคุณครับ
01:00:53ขอบคุณครับ
01:00:55ขอบคุณครับ
01:00:57ขอบคุณครับ
01:00:59ขอบคุณครับ
01:01:01ชนะ ชนะ ชนะ ชนะ ตื่นละ
01:01:08อะไรเหรอ
01:01:09ตรีมะกรรษฐกะ ตรีมะกรรษฐกะ อย่าใครเห็นเจ้านะ
01:01:13ไหร่พบจะทิ้ประตูวัง ไปเร็ว
01:01:15พระเจ้าคัน
01:01:31มีแต่ช้าใหญ่ทุกรัพยังตื่นอยู่มาช้าคัน
01:01:46ทางน้วมเป็นหลับวันนะ ชนะ
01:02:01นี่เท้าสิทธ์ทัลท่าโกหลังที่เป็นจัดหลัก
01:02:07กันรัศทางอันให้พันทิอลโนกรับ
01:02:14ข้าข้าข้า ข้าข้า
01:02:44โอเครื่องในใส่นวิธิตะพร้าด..
01:02:48พระธังคิวทธิตะพลาดบริธิตะ..
01:02:53พระเจ้า sections..
01:02:57ขนาบริธิตะพลาดกระเจ้าของทัน..
01:03:00ละทันคลิดได้รึ..
01:03:03พระเจ้าค่ะ..พวกเค้าคือด้วย..
01:03:06พระเจ้าสลับ ภาษย์ภาษย์ที่เจ้าผม ในชีวิت พระเจ้าค่ะ..
01:03:09พระชุดค่ะ แล้วธรรมันตรงเอง โดนกว่าพวกเขาจะมันรู้สโดาบัน
01:03:14มันรู้สโดาบัน
01:03:39ขอบอกให้เธอ
01:03:49ฉัน ฉันทำเช่นนี้ ก็เพื่อทุกคน
01:04:03ฉันจะแสวงหาความรู้แจ้ง
01:04:08ตัวรถ ปลกเจ้า
01:04:22ชั้นสพ
01:04:30ไม่เจอร์ Alsล่าตัวอีก ฉันไม่เจอ
01:04:37ฉันไม่ ฉันไม่ ฉันไม่ ฉันไม่...
01:04:52ทางนี้เธอบตัวเตรา และพวกนี้และพวกนี้สิ อยู่ในเกี่ยว
01:05:12และพวกนี้ยังไม่อพวกนี้ อยู่ในต้องเรา
01:05:22แกก่อน!
01:05:24แก่อน!
01:05:26แก่อน!
01:05:52เด็กที่ Yangหล่าง
01:06:22ทุกคนที่ซะสูงครับ
01:06:52อีกเหลือนว่าเกอด
01:07:17นักพลดปัญจวักคีว เห็นปฏิหานีกับตา ต่างเข้าไปวันทากล้อยกล้าย
01:07:33และได้เป็นสาวคดุ่นแรกของสิบพันธัก
01:07:47สิบพันธักร ไม่ก็ยิ่มแรกคุณอบเบ็็นครับ
01:08:05คุณชั้นริค ไม่รู้ ปดิว conveyมันมีสิบพันธักร เนี่ย
01:08:17เจ๊สซี่เป็นไงบ้าง
01:08:19เงียบเจ๊คครับ
01:08:20เข้าเอาตาอาศหลักศรือยอยู่แต่ในห้อง จะหลับไป
01:08:25ครับใจ��น้องเมรียส์ที่อยู่ดูแลความเรียบร้อยให้
01:08:29คุณเจ๊ค ฉันทำอาหาร Football หรือเปล่า
01:08:31อย่างนั้น
01:08:32เจ๊คซี่คอยจะพาเธอไปสมบ้าน
01:08:35เลยครับ ขอบคุณมาก คุณนะ
01:08:37คุณนะ
01:08:47มือที่ที่เธอตเต็ก
01:09:06สิ ตอนนี้
01:09:17พอบคุยแกอย่าอยู่นี่
01:09:26แกอย่างนี้
01:09:38เธอจริงไหม
01:09:47รีซา ฉันคิดว่าเจซี่ก็จะไปกูฐาน
01:09:54อะไรนะ
01:09:59ฉันว่าเจซี่ก็จะไปกูฐาน
01:10:02โจ๊กใส่ไข่ใช่มั้ย
01:10:06เปล่า ฉันเพิ่งจะเปลี่ยนใจ
01:10:09เพราะไอ้เรื่องไม่ได้เท่าหลายแหลงนี้
01:10:12พูดอะไรอย่างอันดีน
01:10:14теอันดีน หรือว่าเหรอเริ่มจะเชื่อว่าเจซี่เป็นรามาที่ BEN
01:10:20เหมือนคนเรื่องต้นเรื่องนี้ ก่อน
01:10:34แล้วลูกเราของนเหรอดูตื่นสี่ตุ aprend to pony
01:10:38นั้นวิดอือ
01:10:40ไม่คำนะ
01:10:43- แล้วก็เล่นหัวกับป้องเพื่อนแต่นอน.
01:10:44- ไม่คำนะดิ ไม่เห็นคำอะไรจะซีพวยผู้ภาวน์ไม่ได้
01:10:47- แค่ 2-3 เรื่องเท็คเท่านั้นละนะ
01:10:53- ไม่. เข้าไปไม่ได้
01:10:56- ลูกต้องไปโรงเรียน
01:10:58- ฉันก็ยังต้องสอนเรื่องสือกับอยู่
01:11:00- พาเข้าไปไม่ได้
01:11:02- ให้ฉันไปกับลูกมา
01:11:06- ไปกันสองคนเหรอ
01:11:08- จ่ะ
01:11:10ทิ้งฉันไว้ที่นี่...
01:11:13ถ้าใครดูรายเจสซี่ที่ไหนกะล่ะ
01:11:16โรคไม่เคยจากกับฉัน
01:11:19ก็ฉันไม่มีอะไรทําที่นี่ ได้แต่น่าร้อนให้เธอทนายจะระจากกับเธอนาย
01:11:23เพื่อจระจากทังไง
01:11:28บางที อาจจะเป็นช่วงเวลาให้ฉันใครควร
01:11:30ว่าจะทําไงกับชีวิตที่เหลือ
01:11:34โดยไม่มีฉัน
01:11:36ฉันรักเธอนะฮริเศร์...
01:11:37จ๊ะ
01:11:38เราไม่รักสิ
01:11:40ก็แค่สอง สาม อาทิตย์เอง
01:11:43ไม่เป็นไรหรือมั้ย
01:11:50ถ้าก็เกิดแต่สินใจว่าเจซี่เป็นคนปรับชาติมาเกิด
01:11:53ไม่มีทางหรือ ตอนนี้ก็ได้ตัวคู่แข็งแล้ว
01:11:56เด็กชายน้อยได้กัดมันทุก
01:12:02ขอโทษทีนิ
01:12:04ขอโทษที
01:12:06ขอโทษทีนิ
01:12:12ขอโทษทีนิ
01:12:14ขอโทษทีนิ
Comments

Recommended