- 2 weeks ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:30โหลโหลโหล อีกทีแก้กับไฟไหนวะ
00:50ก็น่าจะช่วงไว้บายอ่ะ ทำไมหรอ
00:53เออตอนนี้ฉันกับพระนางเนี่ยอยู่ที่โรงพรยาบาลนะ
00:57เห้ам คุณแม่เป็นอะไรอ่ะ
00:59แค่นั้นเราอกไปเฉย ตอนนี้เราตัวดอยู่
01:05แต่ประนางเขาไม่ให้ฉันบอกแกนะ treasure changing
01:12คุณแม่ว่าเนี่ยจริงเลยนะ เป็นอย่างงี้ทุกทีเลยอ่ะ
01:16็๊ย แต่แกไม่นั่นเป็นห่วงนะ พอตัวร์เสร็จเนี่ย ฉันจะรีบขากลับไปสงบาลให้เรียบร้อยเลย
01:23แล้วแก Donc lighter하시는กลับมา
01:24ขอใจมากนะไว้เพื่อน
01:26โอเค
01:54คุณสาครับ จากที่นี่ไปไกลจากขนาบินไว้นะครับ
02:09ก็...น่าจะสักประมาณช่วงวงครึ่งได้ค่ะ
02:18อันนี้อีกษาตรงคุ้นจากสถานทุธนะคะเรียบร้อยแล้วค่ะ
02:23คราวนี้ห้ามทําหาอีกนะคะ
02:26ไม่งานอันนี้สาททิ้งคุณยที่นี่คนเดียวแน่ๆ
02:30งั้น...เราไปกันเลยไหมครับ
02:33ก่อนที่มันจะหายอีกรอบหนึ่ง
02:36ก็ดีค่ะ
02:38ไป
02:45พี่สาทครับ หรวมช่วยครับ
02:53ขอบคุณค่ะ
02:55ขอบคุณค่ะ
02:56ขอบคุณค่ะ
02:57โอ้โห
03:07ไม่รู้วันนานเท่าไหร่
03:12ถ้าฉันมาเธอเหมือนกัน ตั้งแต่วันนั้น
03:21ไม่อยากขอแค่เพียงสักวัน
03:27ให้เราได้มาพบกันเหมือนวันเก่า
03:35แม่มีออกเธอ คุณฟาครับ คลิต
03:42ฮะโหลว่าไงไว้
03:46อีกทีแกริมมาประโรงพย์มากันดวนเลยนะ แม่แกกาสุดว่า
03:50จะรีบมาอยู่นี้ล่ะ
03:56คุณฟาครับ ผมมีโทราดดวนอ่ะ ขอโทรกันนะครับ
04:12ถ้าให้ฉันกลับได้ไงล่ะแก ฉันก็ต้องอยู่ให้เขาเห็นหน้าก่อน
04:24จะได้แตมขึ้นไง
04:31แล้วมันผีดตรงไหนอ่ะ
04:34ก็ช่วยช่วยกัน ผีดเหรอ
04:37เอา ก็ชันชอบพี่เขา
04:41แล้วฉันก็อยากให้พี่เขาช้อบอั子
04:55ต้องเห็นแตกเลย
04:59พี่เขาบินไปทำงาน
05:01ถึงเลย
05:03โอเค
05:05จ๊ะ บ๊าย
05:09แบทหมด
05:24ลืมมาพร้อมว่าแบงมาด้วย
05:26ขอตัวขอหน้าค้าคุณแม่ เดี๋ยวมา
05:56ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่ามีสายชาสนบโทษรุ่นดีไหมคะ
06:01อ๋อ รุ่นไหนคะเน้อง
06:03รุ่นนี้ค่ะ หัวแบบนี้ค่ะ
06:05อ๋อ แบบนี้ค่ะ
06:06ขอยิ้มหน่อยนะคะ
06:10ขอบคุณค่ะ
06:12ขอบคุณค่ะ
06:26ขอบคุณค่ะ
06:42เฮ้วที่มีแบทเปลี่ 50% ละ
06:46อุ่นใจหน่อย
06:50อ๋อ
06:52แล้ว คนป้าหายไปไหนอ่ะ
06:55ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าคนไข้ห้องนี้หายไปไหนเหรอคะ
07:16เขาไปตรวจอะไรหรือเปล่าคะ
07:18ก็ไม่นี่คะ
07:19เอา คนค่ะหาไปไหนล่ะ
07:24แน่ใจนะคะว่าเขาไม่ได้ไปตรวจอะไรค่ะ
07:27เอาอย่างนี้ค่ะเดี๋ยวดูฉันไปเท็กที่เขาเตอร์ให้นะคะ
07:30ขอบคุณค่ะ
07:32ตรงไปแล้วก็เดี๋ยวสุดแล้วก็เรียกผ่านเลยนะคะ
07:47ตรงไปแล้วก็เดี๋ยวสุดแล้วก็เรียกผ่านเลยนะคะ
07:55แล้วก็เรียกผ่านเลยนะคะ
07:57เธอ แล้วสุดแล้ว
08:03เป็นอะไรป่ะครับคุณ
08:29คุณ
08:33คุณขอบคุณ
08:35คุณสุดท้าย
08:37คุณสุดท้าย
08:39คุณสุดท้าย
08:41คุณสุดท้าย
08:43คุณสุดท้าย
08:45คุณสุดท้าย
08:47คุณสุดท้าย
08:49คุณสุดท้าย
08:51คุณสุดท้าย
08:53คุณสุดท้าย
08:55คุณสุดท้าย
08:57คุณสุดท้าย
08:59คุณสุดท้าย
09:01คุณสุดท้าย
09:04โอ้น ลงมานี่เลย
09:06โอ้ย เดี๋ยวที่นี่ ทำอะไรเนี่ย ปล่อยนะ
09:09อย่าตายไปได้ที่อื่น ตายไปแล้วกู
09:11โอ้ย มันก็เป๋าถึงมา
09:13มีคาด้วยสาดด้วย ถ้ายในตัว
09:15นี่ ปล่อยถึงน้ำไป
09:17อย่างตาอย่างไรวะ
09:18เอ้า
09:33มัน จุดชิ้งเป็นไรด้วยหรือเปล่า
09:48ครับ
09:54คุณ คุณครับ เป็นไรด้วยหรือเปล่าครับ
09:58ดี ดีครับ
10:01ขอบคุณนะคะ
10:03คุณค่ะ
10:17ขนางหรือเปล่า
10:21ขนางใช่ไหม
10:23ขนาง
10:25ขนาง
10:27ขนางหรือเปล่า
10:29คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
10:31คุณเจ็ดไหม
10:33ไม่กี่เกิดอะไรขึ้น
10:39คุณ คุณ
10:41คุณไม่สบายนะ
10:43ผมต้องพาคุณไปหาหมอ
10:45ไปเตรียมรถเร็ว
10:46ได้ครับ
10:47ผมจะพาคุณไปรงพยาบาล
10:49ฉันต้องไปรงพยาบาล
10:51ฉันไม่ไปไหนกับคุณทั้งนั้น
10:53คุณมีเหตุผลหน่อยสิ
10:55ฉันไปไหนนะคะ
10:57ฉันไม่ไปไหนกับคุณทั้งนั้น
10:59นี่คุณ
11:01ผมจะปล่อยคุณได้ยังไง
11:03ทำไมฉันไม่ได้นะคะ
11:05ทำไมฉันไม่ได้เหรอคะ
11:09แน่ว่าคุณเคยทำมาแล้วครั้งหนึ่ง
11:12จะทำอีกครั้งหนึ่ง
11:14มันจะเป็นไรไป
11:16ติดคุณ
11:17คุณจะต่อว่าผมยังไง
11:19คุณจะดาบผมยังไงก็ได้นะ
11:21แต่ผมต้องพาคุณไปหาหมอ
11:23เราจะไม่คุยกันในสภาพนี้คุณ
11:28ฉันไม่คุยเหรอคุณค่ะ
11:30ไม่ว่าจะอยู่ในสภาพไหน
11:33คุณ ... criteria
11:34II
11:35คุณให้โอกาสผมอีกสักครั้งหนึ่งนะ
11:38อย่าให้ผมต้องเลวด้วยการทήงคุณไปแบบนี้เลยนะ คุณ
11:43ฉันไม่เป็นไรฮะ
11:45คุณจะได้ละ
11:47คุณต้องไปหาหมอผมจะพาคุณไปโรงพยาบ้าน
11:51ฉันไม่ไปโรงพยาบ้าน
11:54โหว่ знаю คุณ
11:56ถ้าคุณจะการูลาไปสองชะติบ้านก็ได้
12:00ไม่เป็นไรหรอ?
12:02ไม่เป็นไรหรอ?
12:06ขอไปตัวรถสิ!
12:30ตัวรถสิ!
12:48หาโลปริวัย! ว่าไง?
12:51แม่หาย!
12:52หายไปได้ยังไง?
12:54นั่งดี ๆ คุณ
13:00คุณไปไงบ้าง ต้องกันอะไรไหม
13:07เดิมน้ำไหม น้ำอยู่ไหนเนี่ย
13:10ไม่ต้องค่ะ ฉันอยากอยู่นิ่ง ๆ
13:13อืม บ้าน สวยแล้วก็ใหญ่โตดีนะ
13:28คุณ อยู่คนเดียวหรือ
13:34คุณกลับไปฉันนะคะ
13:40ผมจะกลับได้ยังไงแล้วคุณ
13:44ก็..คุณยังดูไม่สบายอยู่เลยอ่ะ
13:48อืม
14:01ไม่มีคนอื่นอยู่กับคุณเลยหรอ ?
14:05ไม่มีค่ะ ฉันอยู่ที่นี่คนเดียว
14:09คุณกลับไม่ใช่นะคะ ฉันขอร้อง
14:14ทำไมคุณถึงไล่ผมนักล่ะคุณ
14:17คุณรู้ไหม
14:18ผมดีใจแค่ไหนที่ได้เจอคุณ
14:21ไม่เห็นมีอะไรหน้าดีใจนี่ค่ะ
14:26ทำไมจะไม่ดีใจแล้วคุณ
14:29ผมเนี่ยนะ รอคอให้คุณติดต่อกลับมา
14:33ผมเป็นหูงคุณนะคุณ
14:36ผมจะตามคุณ ผมก็ไม่รู้จะตามที่ไหน
14:39ได้แต่คุณนั่งรอคุณว่าคุณติดต่อ
14:42หยุดพูดนะคะ
14:46คุณจะรู้ฟื้นอีกทำไมค่ะ
14:48ฉันลืมมันไปหมดแล้ว
14:50ฉันไม่อยากจดจำเรื่องราวความผิดพลาดในอดีตของฉัน
14:54ฉันลืมมันไปหมดแล้วค่ะ คุณกลับไปเธอ
14:57นี่คุณเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นระหวังเราว่าความผิดพลาดอย่างนั้นเหรอ
15:09หลือจะให้บอกว่าเรื่องความอายุที่ทำ
15:22ถ้าผมขอโทษคุณในวันนี้
15:27คุณจะยอมยกโทษให้ผมในเรื่องที่เกิดขึ้นมาวันวานไหม
15:40ถ้าผมขอโทษคุณในวันนี้
15:44คุณจะยอมยกโทษให้ผมในเรื่องที่เกิดขึ้นมาวันวานไหม
15:48คุณไม่จำเป็นต้องขอโทษ ฉันลืมมันไปหมดแล้ว
15:57แต่ผมไม่ลืมนะคุณ แล้วก็ไม่มีวันที่จะลืม
16:01เพื่ออะไรคะ คุณจะจดจำเรื่องของเราไป
16:05เก็บมาก คุณใช่คำว่าเรา ไม่คุณหมายถึงเราสองคนใช่ไหม
16:13ไม่มีเรา ทั้งในอดีตแล้วก็ปัจจุบันค่ะ
16:18ฉันลืมมันไปเหมือนแล้ว คุณกลับไปเถอะนะคะ
16:21ฉันขอร้อง
16:28มิก
16:36แล้วมิก
16:40คุณดีขึ้นแล้วใช่ไหม
16:43ค่ะ ฉันไม่เป็นไรแล้ว
16:47คุณกลับไปเถอะค่ะ
16:51โอเค
16:54ผมกลับกระดัง นี่คุณ
17:03ไม่คือนำบัดผมนะ
17:06ถ้ามีอะไรก็ติดต่อผมได้
17:13นั้นผมว่ามไว้ตรงนี้น่ะ
17:19คุณก็รู้
17:21ยังไงฉันก็คงไม่ติดต่อกลับไป
17:23รอตลอด 20 ปีที่ประหารมา
17:25ฉันก็ไม่เคยติดต่อคุณเลย
17:27ผมรอคุณมาได้ 20 ปี
17:29จะรออีกสักนิดจะเป็นไรไปแล้วคุณ
17:33ฉันยกโทษให้คุณค่ะ
17:35ผมรอคุณมาได้ 20 ปี
17:39จะรออีกสักนิดจะเป็นไรไปแล้วคุณ
17:50ฉันยกโทษให้คุณค่ะ
17:51ถ้ามันเป็นสิ่งที่คุณรอมานาน
18:05คุณจะได้ไม่ต้องรออีก
18:15ฉันจะยกให้ในวันนี้
18:21แล้วต่อไป
18:23คุณฉันให้ไม่ต้องมาพบ
18:25มาเจอฉันอีก
18:33จบนะคะ
18:39แม่ครับ แม่
18:47สวัสดีครับ
18:51มันเกิดอะไรขึ้นครับแม่
18:55แล้ว
18:57ทำไมท่านมาอยู่ที่นี่ได้ครับ
19:03แม่
19:05แม่
19:07แม่
19:09แม่
19:11แม่
19:13แม่
19:15แม่
19:17แม่
19:19ท่าน Rossell
19:25ท่านรู้จับแม่ผม InvestE
19:35แม่ครับ
19:37ขนาง นั่นดู
19:49คุณอย่ายุ่งกับเขานะคะ
19:51เขาเป็นรูปของฉัน
19:54รูปของฉันคุณเดียวค่ะ
19:58คุณ...คุณกลับไปก่อนเลยนะคะ
20:07ฉันขอเท่านะคะ
20:09นะคะ
20:10เรา...ฉันจะรับความจริงให้ฟัง
20:18นะคะ
20:24ก็ได้
20:26ผมจะกลับคุณ
20:29แต่ผมจะกลับเพราะฟังความจริงจักคุณ
20:40คุณครับ
20:41เดี๋ยวนะครับ
20:42เดี๋ยวนะครับ
20:45อาย
20:56เธอ
20:57เท่า
20:59เท่า
21:02ฉันดูยังขึ้นแล้วย
21:03ขอบคุณท่านมานะคะ
21:04คงไม่รบกลท่านแล้วล่ะค่ะ
21:06พี่
21:11ฉันกลับก่อนนะ
21:12แล้ว
21:13ดูแลแม่เถอดีๆเนอะ
21:16ครับ
21:17เยี่ยม หมดครับ
21:22แล้วฉันจะกลับมาใหม่
21:47เยี่ยม หมดกลับ
21:51ความยังรถบอกลัว
21:56ความยังหรอ
22:18มี Seat
22:40โลกจะแตกหล้วยไง
22:43ฉันทึกต้องกินข้าวคนเดียว
22:45ไม่ต้อง ไม่ต้อง ไม่ต้อง
22:48ขอแค่นั้นเปล่าฉันก็พอ
22:51ได้ค่ะ
22:52สรุปกว่าฉันก็ต้องกินข้าคนเดียวอยู่ดี
22:55เหมือนเดิมไม่มีผิด
22:57ไม่มีอะไรเหมือนเดิมไปได้หรอกคุ้ม
23:01อาจจะมีหลายสิ่งนะที่ต้องเปลี่ยนแปลง
23:05เช่นอะไรค่ะ
23:07ว่าถึงเวลาแล้วผมจะพอ
23:11ตัวแหละนั้น
23:19ตัวแหละนั้น
23:41มีลิตตัวด้าง
23:49มีลิตตัวด้วย
23:54มีลิตตัวออก
23:57คงทุกข้าง
24:02คุณเชื่อสุดนี้
24:06มีลิตตัวโหยสิ
24:11ถ้ากลนขับร้นของท่านขอโทษไม่เป็นแล้วก็
24:14ท่านควรที่จะออกมาขอโทษด้วยตัวเองกันครับ
24:17แต่แค่ขอโทษมันจะได้บ้างโจบไป
24:22ผมมีงานต้องทำนะครับ
24:24ไม่มีเวลามาทราบกับท้าย
24:33ท่านขอโทษ
24:36จักจัยจริง
24:38เอ่อ...คือ...ผมก็แค่...
24:43หนังขนาง
24:53หยุด!
24:55หยุดเดี๋ยวนี้นะ
24:57ทำไมต้องทำกันขนาดนี้ด้วย
25:01มันยังน้อยไปด้วยซัมค่ะ
25:03หลับคนที่จ้องจะแย่งหัวคนเอิน
25:06คุณก็ใจผิดฉันไม่คิดจะแย่ขอของแค่
25:09ฉันต้องหาที่ก็เป็นฝ่ายถูกแย่ง
25:12ไม่ใช่คุณ
25:14ขนาง... ขนาง...ขนางอยู่ต่อด left
25:18ฉันต้องอยากกับมาคุณพี่
25:21ขน...ขนางยุดก่อนคุณพังผมก่อนนะ
25:26คุณจะตามฉันมาเพื่ออะไรน่ะ
25:28อยากให้เรื่องมันแย่ไปังเก่านี้อีกนั้น เหรอ
25:32ถ้าผลของคุณขอโทษไม่เป็น
25:35คุณว่าควรมาขอโทษด้วยตัวเอง
25:37ถ้าควรขับรถของท่านขอโทษไม่เป็นแล้วก็
25:39ท่านควรที่จะออกมาขอโทษด้วยตัวเองนะท่าน
26:05แม่ครับ อย่าออกมาแล้วครับ
26:07แม่ครับ อย่าออกมาแล้วครับ
26:09แม่ครับ
26:33แม่ครับ อย่างหออกมาแล้วครับ
26:38จะได้สบายขึ้น
26:54แม่ครับ ผมขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ยครับ
26:59มากอบสงครับ วันนี้ได้แม่มาอยู่ที่นี่ได้ไงครับ
27:04früher แม่จะค่อยๆ เล่าให้ฝักแล้วกันนะ
27:08潘
27:12เค้า teaches
27:29พี่สงสัยชักเลยนะลูกแม่
27:34แม้ครับ แต่พรุ่มนี้นี่แรกต้องกลับไปที่รงมัยบาลนะครับ
27:40เพราะว่าแม้ต้องไปแบบโรธของว่าแม่โอเคหรือเปล่า
27:43ถึงจะเช็คเอาออกมาได้นะครับ
27:46จัble
27:50มีแต่เรื่องเหรอ
27:52พูดเรื่องอะไรที่แม่ฟังแล้วสบายใจบ้างสิ
27:56เรื่องอะไรที่ฟังแล้วสบายใจนะ
27:59เรื่องอะไรนะ
28:04พูดแล้วแม่จะสบายใจ
28:06โอเคครับ
28:26แม่รู้ไหมครับว่า
28:29ผมไปเกาหลีครั้งนี้เนี่ย
28:32ผมเจออะไร
28:36เจออะไร
28:49ผมคิดว่าผมไปเจอความรักมานะคะแม่
28:53อะไรนะ ความรัก
28:56จริงเหรอ
28:58ความรักของเพื่อน
29:00หรือ
29:02ความรักของตี้
29:04ตี้ไปเจอผู้หญิง
29:06ผู้หญิงที่ตี้รัก
29:08ผู้หญิงก็เป็นใคร
29:10ตี้ ตี้เรามมาเลยนะ
29:12คือความท่าของผมเนี่ย เกิดตั้งแต่ที่มึงถอยแล้วล่ะครับ
29:17แต่มันไปคอนเฟิร์ร์ที่ก็ดีครับ
29:22เรา...ผู้หญิงมันที่รูปรัก
29:26เขาเป็นไทย
29:42เจ้ย
30:06สหา...เป็นอะไรลูก?ไม่สบายรึเปล่าเราอ่ะห้ะ
30:10อัน
30:12ส่ายแห่ง เวียนหัวแล้ว เกรื่นใส่หน่อยนะ พ่อ
30:14ไม่เป็นไรล่ะค่ะ
30:16มา ๆ ๆ ๆ ยาพ่อ จะแบ่วยายน่ะ
30:18ไม่เป็นไรร่ะ พ่อ
30:20สาดีคือละค่ะ
30:22ไปหาหมอดีกว่าไม่รู้
30:27ไม่เอาล่ะ พ่อ
30:29สาวว่า แค่การเต่นแปลงเองค่ะ
30:32แน่ใจนะ
30:34พ่อค่ะ นี่กี่โมงแล้ววะค่ะ
30:44สิบโมงแล้วลูก
30:46อุ๊ย พี่สาปต้องรีบไปแล้ว
30:49จะรีบไปไหนลูก
30:53บอกไม่ได้แล้วค่ะพ่อ มันเป็นสปรริสค่ะ
30:57พี่สาปไปนะคะ สวัสดีค่ะ
30:59สวัสดีเจ้า
31:13สิบพย์และโกงเขา
31:25เดี๋ยวคุณที่สารอสักคู่นะคะ คุณพวกประชุมอยู่ค่ะ
31:27แต่หลังจากประชุมนี้ก็เสร็จแล้วค่ะ
31:31ไม่ต้องบอกคุณพงนะคะว่านิสามารอ
31:35นิสาอยากส็ปรริสนะคะ
31:39ได้ค่ะ เอาเป็นว่าคุณที่สาด
31:42ดื่มอะไรไปภังๆ ก่อนนี้มั้ยคะ
31:43เขาเป็นช้ารอนแล้วกันค่ะ
31:45ได้ค่ะ สักครู่นะคะ
31:47ขอบคุณค่ะ
31:49นี่คือ Royal Airline ในวันของคุณพ่อ
32:07นี่คือ Royal Airline ในวันของฉัน
32:18กับคุณ
32:43คุณเป็นแบรนครับ
32:46ช่วนผมก็เป็นกันโปรดักษ์
32:50ผมคงไม่กล้าตีเสมอเหรอครับ
32:54นั้นก็ทำตัวไว้เป็นแบรนสิคะ
32:57แบรนเดียวกัน
33:00มูลค่าเดียวกัน
33:02รับดับเดียวกัน
33:10มันไม่ง่ายนะครับ
33:12ที่รู้สับกรีนจากโปรดักษ์ไปเป็นแบรนต์
33:16มันก็ไม่ใช่ทุกคนด้วยที่จะประสบความสำเร็จ
33:20แต่ฉันเชื่อว่าคุณทำได้
33:23มันเอาแล้วนะคะที่จะเป็นแค่โปรดักษ์
33:26เป็นพนักงานที่นั่งกินเกินเดิดไปวันวัน
33:32ชาร้อนได้แล้วค่ะ
33:46ชามลิค่ะ
33:48มีห้อเนี่ยห้อนหอมนะคะ
33:50ขอบคุณนะคะ
34:02นิษาขอตัวก่อนนะคะ
34:04เออ เออ
34:06คุณนิษา
34:08ไม่รอคุณพงว่าหวันนี้
34:10คุณต้อนผมจำมงทุกทีเลยนะ
34:12ฉันชอบปุ๊ชคน
34:14ฉันบิ่งเฟิร์สแคลส
34:16มีพร้อมเป็นพร้อม
34:30มีพร้องทุกอย่าง
34:34ที่ขาดก็แค่...
34:38กับตัน
34:42ฉันบอกวิธีคุณไปหมดแล้ว
34:46ถ้าคุณยังอยากเป็นนักล่า
34:49ยังอยากตามล่าความสมบุญแบบ
34:53ก็ลงมือทำสิคะ
34:56เยี่ยวอยู่ตรงหน้าคุณแล้ว
35:00แล้วคุณจะรอแล้ว
35:03แล้วคุณจะรอแล้ว
35:20เออ...รู้แล้วว่าเข้ากล่า
35:22ไม่ได้ลืม
35:24บางนี้ไปจริงเนอะเนี่ย
35:30เยี่ย
35:32เยี่ย
35:34โอ้ย...
35:36คุณ
35:42คุณ
35:44โอ้ย...
35:46โอ้ย...
35:48โอ้ย...
35:50โอ้ย...
35:52โอ้ย...
35:54Hund
35:56นี้สาด Little
35:57นี้ก่อนนะ
35:58มาคอยคอยนะครับ
35:59โอ้ย...
36:00เดี๋ยวรู้...
36:01โอ้..
36:02โอ้..
36:06โอ้...
36:09โอ้..
36:10โอ้ย...
36:11โอ้...
36:12โอ้ย...
36:13ยังไงเดี๋ยวน่ะ
36:17ผม...
36:18ผ่าไปลงไปบ้านได้ดีกว่า
36:21ผมจัดการเอง
36:30เขาจะเป็นลมอ่ะ ผมจะผ่าไปลงไปบ้าน
36:32ขอบคุณมาก
36:33แต่ผมจัดการเองได้
36:36จัดการเนี่ยครับ
36:38คุณรู้จัดเธอด้วยเหรอ
36:43คุณถามผมว่าผมรู้จักเธอไม่งั้นเหรอ
36:46ใช่สิครับ
36:47ผมว่าอยากจะรู้ว่าคุณจัดการในฐานอะไรไม่ทราบ
36:55เธอเป็นคนรักของผม
37:06ชัดเจนไหมครับ
37:09อันนี้เธอ scientода
37:14คุณเธอ licenceเธอwhy
37:36คุณเป็นลงไหม แต่ผมพาคุณเป็นลงไว้บ้างเดี๋ยวนะ
37:47คุณไหวไหม
37:50โอ้ยค่ะ
37:51เดี๋ยวค่อยลูกนะครับ
37:58โอ้ยครับ จ๊ะ จ๊ะ
38:00ไหวครับ
38:01ไหวครับ
38:06โอ้ยครับ
38:10คนดังน่ะ
38:21คุยอะไรกันอยู่ค่ะ
38:23ทำไมดูเครียดกันจัง
38:25ผมขอเคลบังอย่างให้รับร้อยก่อนอีกกว่า
38:29แต่ผมจะล่า
38:36โอ้ยครับ
38:38โอ้ย
38:41คุณที่ออกฟรีส
38:43ไม่ทำไมอย่างนี้ได้เนี่ยครับ
38:45รายสำหรับ
38:47เรื่องว่านั้นก็หลายขึ้นเนี่ย
38:49ทำไมทันประทานถึงไปอยู่ที่บาลเราได้เนี่ย
38:51เมื่อใดที่สายลมพัน
38:53ดังมีความรักมาช่วยปลอบความ
38:57เมื่อใดที่สายลมพัน
38:59ดังมีความรักมาช่วยปลอบความ
39:13ยังหูใจ
39:16ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน
39:22ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใหญ่กัน
39:29เพราะรักเธอก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน
39:37มามองไม่เห็น
39:40แต่ฉันรู้สักถึงเธอ
39:46มามอง
39:49มามอง
Be the first to comment