- 5 weeks ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:12ฉันเคยเชื่อมาตลอด
00:14ว่าความรักเป็นผู้สร้างทุกสิ่ง
00:18สร้างความหวัง
00:20สร้างกำลังใจ
00:22สร้างทุกอย่างในชีวิตให้สวยงาม
00:30แต่วันนี้
00:34คำว่ารักคำเดียวกัน
00:38มันกลับทำรายทุกอย่างลง
01:00ทำรายความหวัง
01:04ทำรายความฝันให้พังทะลาย
01:10และสุดท้าย
01:12ก็ทำรายแม้กระทั่ง
01:14ชีวิตของฉัน
01:16เยี่ยม
01:32เยี่ยมดีนะ
01:34เยี่ยมดีนะลูก
01:36รู้ป่า
01:38ไม่ดื่อ ไม่สน
01:40ผมอยากจะแนะนำให้ทุกท่านได้รู้จักกับ
01:58ผู้ช่วยผู้มีในการฝ่ายการตลาดคนใหม่ของสายการบินโดยเยอะอะไรครับ
02:05คุณโพงสะพอดีครับ
02:10สะพอดีครับ
02:18สะพัย
02:21โอ้โห นี่อะไรกันครับแม่
02:28พวกเราขอแซมความยินดีกับคุณโพงด้วยนะคะ
02:31ที่ได้รับต้องแหน่งใหม่ค่ะ
02:33ขอบคุณมากนะครับทุกคน
02:35คุณโฟงขา...ไม่ว่าคุณพงจะย้ายไปตำแหน่งไหน
02:42พวก Used would volunteer with me
02:43ขอตามไปด้วยนะคะ
02:46เพราะว่าเราอยากมีเจ้าแนกแบบคุณพงค่ะ
02:47Blessed are you?
02:49บ่าจะนะครับ
02:50ทุกที่เลย lamba
02:51ทุกที่เลยค่ะ
02:52คือแบบคุณ Generation
02:54โอ้ว! fullness in shame
02:56กลัวแร้นครับขอบคุณมากนะ
02:58ถ้าอย่าง Engaance Meree
03:01สอบาบลัง Probleme
03:02ขอบคุณครับ
03:03ขอบคุณนะครับ
03:07ครับ
03:33กลับคุณนะครับ
04:03กลับคุณนะครับ
04:33กลับคุณนะครับ
04:44ส crack
04:45อ๋อwd fight
04:54แล้วให้คุณควรอยู่บับถั่ว��หัว
04:56ให้คุยอย่างหน่อยเหรอ
04:57ผมไม่ถึงทำ
04:57ต่อจะไปแล้วนะอออออông
05:09อบคุณครับ
05:11มัน เหรอมันวะ มันกินเกี่ยวอ่ะ
05:24สวัสดี
05:54นี่
06:16ชีดชีวิต Words and Described
06:20ต้องไปเง้ียกไหลกว่านี่
06:24จะคิดยังดี
06:54พา
06:55พา
06:56พา
06:57พา
06:59พา
07:01พา
07:02พา
07:03พา
07:04พาร์ค่ะ
07:05ขึ้นมาomes
07:08พูด
07:09พอ
07:10พา
07:11พา
07:12พายไปหน้างนะคะพา
07:14นี่ Law
07:16พี่
07:17พ่อหลบขึ้นมาค่อนเดียวทำไมคะเนี่ย
07:19ทำไมไม่รอนิสาก่อน
07:20พาจับตรงไหนมั้ยคะ
07:23ไม่เจ็บลูก ไม่เจ็บ
07:26สามไม่เชื่อเหรอค่ะ
07:28พาไปให้หมอตรวจดีกว่า
07:31ไม่ต้องรู้
07:33พ่อไม่เป็นอะไรจริงๆ หรือ
07:36วันนี้พ่อลูกขึ้นมาทำอะไรคะเนี่ย
07:40พ่อก็อยากทำให้หนูได้เห็นว่าพ่อลูกขึ้นเองได้บ้าง
07:44จะได้มันต้องมาเป็นภาราจำรูงานหรือ
07:47พ่อไม่ต้องทำอะไรให้นี้สาเห็นทางนั้นล่ะค่ะ
07:50วันหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะคะ
07:52นี่สายเป็นห่วง
07:59เอาโบบนี่นะลูกนะ
08:01หนูทำให้กับพองมามากนะครับ
08:05พออยากทำให้กันอยู่บ้าง
08:07สักนิดกันอีกนะครับ
08:12นี่สายข้อทำวันนี้วันเดียวนะคะ
08:14แล้ววันหลังห้ามทำแบบนี้อีกนะคะ
08:17ดูเหมือนข้อแหละ
08:47เธอไม่หายได้เลยนะ
09:05ลืมกันละมังเนี่ย
09:10ขอบคุณนะคะ
09:24ใครส่งมานะ
09:26เชื่อใจผม ให้หัวใจผมดูแลคุณ
09:31โอ้ называется
09:37โอ้ไฮ แผนเหนือฉันน่ะ ถ้าเป็นเจ้าบนทุก
09:42รักอ่ะ รักอ่ะ
09:47นิดอะไร
09:49อื้อ นี่แก แต่งงานกับเขาเลยนะ
09:53แกต้องแต่งงานกับเขาเลยนะ
09:55จะเย็น เย็นนะแก
09:57ก็มาแค่
09:59หรือว่าย อย่ามาของงานเกอร์
10:02หรือว่าขอเต็น
10:04ไปกันใหญ่แล้ว
10:06ก็ช่อเดียวเอง
10:08เกอร์....ฉันอยากได้แบบนี้บ้าง
10:11ตรกไม้แค่ช่อเดียวเอง
10:13กัสอยู่ในหนึ่ง понял
10:15ดีใจ ดีอบดีใจ
10:16ทำlardaคำช่องขอแต่งานไม่ได้
10:18แค่อันนี้ ทำ jak аетิดศึ poco
10:20ไม้ชู่งให้อันนี้กลมิททจะ Σ millise också
10:22บอสค่ะ
10:25ก็มีความสุขแล้วค่ะ
10:41สวยจัน
10:44คุณผู้ชายสังให้ทางเราเตรียมดับไม้ไว้ตอนรับคุณนะครับ
10:48นี่...
10:50กับไม้ทั้งหมดนี้
10:52คุณให้นิสาหรือคะ
10:53ใช่ครับ
10:54เตรียมไว้เพื่อคนๆเดียวเลย
10:56เดี๋ยวเชิญด้านในเลยครับ
10:59ขอบคุณนะครับ
11:23นสิ่งเพื่อก הקค prz��เป้าตAd
11:33นะครับ
11:35เนธนาทริศไว้
12:05โลกเธอสแกน้อง
12:09ความคิดด้วย
12:13พบที่เธอไม่เป็นว่า
12:19จากนี้
12:22ขอความคุณเกิด
12:28ที่เธอหลือ
12:31debidoจะพบที่เธอเป็นสักษย 미안
12:34นิดาคนเตือนิษาว่า
13:03คุณหายพรอฟัลล์
13:06นิษาต้องมีคู่แข็งเยอะแน่ ๆ เลยใช่ไหมคะ
13:10แต่คุณจิกโร่อะไร
13:13คุณฉันน่าเห็นเห็นอยู่ครับ
13:20ขอคุณพงไว้ก่อนนะคะว่า
13:24นิษาไม่เคยมีแฟนเลย
13:27เรื่องพวกนี้นิษาโง่มากเลยนะคะ
13:32อืม
13:34แก้งคุณแดงครับ
13:36เกินหรอ
13:38ที่สายครับผม
13:41คุณเห็นจะขออะไรกันสักอย่างอันไง
13:44เกินหรอ
13:46เกินหรอ
13:52ที่สายครับผม
13:54คุณเห็นจะขออะไรกันสักอย่างอันไง
13:56ขออะไรกันสักอย่างอันไง
14:00คุณพงจะขออะไรเหรอคะ
14:02บอกมาก่อนกันได้รึเปล่า
14:08ได้ค่ะ
14:10ได้ทุกอย่างนี้ค่ะ
14:12คุณพงจะขออะไรเหรอคะ
14:14คุณพงจะขออะไรเหรอคะ
14:16ก็พงจะขออะไรเหรอคะ
14:30จะเปลี่ยนไปนะครับ
14:46คุณพงสัมฐานจะให้เกสมที่โรงแรงเลยไหมคะ
14:50ขอไปหาให้ทนก่อนหนึ่ว
15:01Delete the rice
15:04ทนเรียกให Bourrez
15:06realizar รกอ debated
15:12네 알겠습니다
15:14ขอบคุณ
15:42ก็คุณซ palabras
15:44ขอบคุณทิค์
15:46ขอบคุณเหมือนกัน
15:48ก็มีพออยบเมน
15:50แล้วคุณพรค์จะซื้ออะไรไปฝั่งแปลนคุณพรค์ดีแล้วค่ะ
15:53คุณรู้ไม่มีแปลนครับ
16:01ผมซื้อของมาฝากคุณด้วย
16:04เห็นคุณว่าทุกคนต้องชอบมัน
16:07ผมก็ว่างว่าคุณจะชอบปันนั้น
16:12นี่กับคุณ
16:14ขอบคุณ
16:37Personenบันตรง annoyed
16:41ผู้ชี empathy
17:07ไม่รู้วันนานเถอะไหร่
17:23ที่ฉันและเธอห่างไกล
17:28ตั้งแต่วันนั้น
17:31เขาว่ากันว่าชายแก้วแรกเนี่ย
17:33สระพลแปลกหน้า
17:34แก้วถัดมาเนี่ย
17:38เขาว่าเราจะเป็นเพื่อนกัน
17:40ส่วนแก้วที่สามเนี่ย
17:42เขาบอกว่าเราจะเป็นเพื่อนแท้ค่ะ
17:44สำหรับแก้วนี้
17:46เราจะเป็นเพื่อนแท้ตลอดไป
17:48แม่ไม่อาจ
17:50เป็นดังใจ
17:52ที่ต้องการ
17:54เราต่างรู้
17:56คงไม่นาน
17:58การเฝ้ารอ
18:00เธอทำไว้เสมอ
18:30พิสา!
18:33เป็นอะไรโง่ไหมคะ?
18:34ไม่เป็นอะไรค่ะ
18:38ขอลูกนะครับ
18:41ขอลูกนะครับ
18:43ไปมาเหมือนแน่
18:45แต่ช่งมาถึงเธอ
18:51หรือว่าคุณ สมมอบคุณมาก
18:53สมมิจริง
18:55ลมจะพัก มาเจอที่ได้ตัวตัว
19:02สายลมเป็นดังสายใหญ่
19:06เชื่อมใจเราวันไม่ค่า
19:10ให้เราผู้พัน แม้พอ
19:25ถึงแล้วครับ คุณพง
19:41นี่แล้วค่ะ เป็นภาพพันขาว ฮาโจแดร์
19:46เป็นสถานที่ที่ขึ้นชื่อว่าโรเมนติกที่สุดในจังหวัดกางวันโดเลยนะคะ
19:51สวยดีนะครับ สวยโรเมนติก
19:54แต่พอดูรอบราบ มัน มันดูเศร้า หนาวและก็นากลวยอันไหนไม่ด้วยเลยครับ
20:06คุณพงรู้ไหมคะว่า ที่นี่เนี่ย ช judgments have a info
20:11เกี่ยวกับราฐาคาและทายแห่งนี้ด้วยนะคะ
20:14นี่แม้หรือครับ
20:17เมื่อนานมาแล้วเนี่ย
20:18แล้วมีคู่สามีพรรยาที่ทำมาชื่อบัญชายประมง
20:24สามคนนี้เขารักกันมากเลยนะคะ
20:28แล้ววันหนึ่งสามีก็ออกทะเลไปถ้ามกลับอากาศที่เน็บหนาว
20:32เพื่อจะหาปลาให้กับพรยาของเขาที่เกิมลังตั้งคัน
20:38แต่ว่า...
20:41ตั้งแต่วันที่สามีออกเรือไป
20:44เขาก็ไม่เคยกลับมาอีกเลยค่ะ
20:55เรื่องเขาจำอยู่ใต้ทะเล
20:59สามีก็คงจะหนาวตายอยู่ใต้ทะเลน้ำแข็ง
21:06ไม่มีใครเจอสอบเขานะคะ
21:09คุณพงรู้ไหมคะ
21:10ทะเลที่นี่เนี่ยขึ้นชื่อว่ามีปลาชลามชุมที่สุดเลยนะคะ
21:19คงไม่มีอะไรเหลืออยู่ใต้ทะเลกแล้วล่ะค่ะ
21:26แต่ว่าพรยาของเช้าประมงก็ยังไม่อยู่รู้เรื่อง
21:30เขาก็ยังออกมารอสามีของเขาทุกวัน
21:32สามีของเขาทุกวัน
21:34ตั้งแต่เช้ามืด
21:36รอ
21:38รอจนห้าที่ปกดิน
21:41ผ่านเดือน
21:44ผ่านปี
21:49รออยู่ที่หน้าผ้าแห่งนี้นี่นะคะ
21:50แต่ว่าสามีของเธอก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย
21:54แต่ผ่านแห่งนี้ก็เลยถูกสร้างขึ้นมานะคะ
21:59เป็นอนุสรแพนความดักแล้วก็ความมั่นคงของสองคนนี้นี่นะคะ
22:05นี่สามขอโทษนะคะ
22:07นี่สามขอโทษนะคะ
22:10เล่าเรื่องอะไรที่มันมี
22:12น่าจะหาเรื่องดีๆมาเล่าให้เข้ากับ
22:15บรรยากาศที่มันโรแมนติกแบบนี้หน่อย
22:18ไม่อะไรล่ะครับ
22:19ผมชอบนะ
22:20ผมว่างฟังแล้วมันก็
22:23น่าจะจำดี
22:24บรรยากาศที่มันโรแมนติกแบบนี้หน่อย
22:27ไม่อะไรล่ะครับ
22:28ผมชอบนะ
22:29ผมว่างฟังแล้วมันก็
22:32น่าจะจำดี
22:38มีสายดีใจที่คุณชอบนะคะ
22:48ว่าภาคารนี้นะคะ
22:50กลายเป็นสัญญาละของความโรแมนติกค่ะ
22:52ทีนี้ก็เลย Abdullahเป็นที่ที่หนุ่มสะเช่ากาหลี
22:55มาเขาแต่งงานมากที่สุด
22:57เขาบอกว่า
22:58ถ้าเกิดใครมาบอกรักกันที่นี้ ordinance
23:01ความรักของเขาจะมั่นคง
23:04และก llev่ายืนยาว
23:06มันปราคารถ who
23:07ที่อยู่คู่กับ JPET
23:09ไม่내ร่มร案 pir Young
23:22- ผมขอถ่ายรูปเลยนะครับ
23:28- ฮะ
23:29- ผมยังไม่มีรูปพูดกับคุณเลย
23:37- เราถ่ายรูปพูดกันไหนได้ไหมครับ
23:40- ผมอยากเกี่ยวให้เฮียเลย
23:42- ไม่รู้
23:45- ผมก็ดี
24:00- ผมก็ดี
24:02- ไม้เลย
24:11เธอเปลี่ยนตายนะครับ
24:41นะครับ
24:50ผมชอบคุณ
24:55ถ้าคุณเป็นแบบนี้
24:57คุณเป็นธรรมชาติ
25:02เป็นตัวของตัวเอง
25:05สดใส
25:07ไม่ต้องพยายาม
25:10ผมชอบทุกอย่างได้เป็นคน
25:23อธิษาเลยลูก
25:25ครับ
25:34สุขสัมวันเกิดนะลูก
25:36โตขึ้นอีกหนึ่งปีแล้วนะ
25:38อย่า ทำตัวเป็นเด็ก
25:40อย่าแช่รม
25:42ต้องมีความอดทนอดกัน
25:44และที่สำคัญ
25:46ต้องใช้เหตุผลนำทังทุกเรื่องและลูก
25:50นี่แน่
25:52นี่เราเรียนแม่เลยเหรอเนี่ย
25:54อ่าว
25:55ก็แม่พูดแบบนี้มาเป็นสิบปีแล้วนะครับ
25:58ก็แม่มีลูกชายคนเดียวนี่
26:00ไม่ให้แม่หวงรูปใช้หวงใครจ้ะ
26:02อืม
26:06ถ้าพ่ออยู่บร้าตอนนี้คงดีสินะครับ
26:08คงดีสินะครับ
26:28วันเกิด อย่าพูดถึงคนตายเลยนะ
26:34ได้ครับ
26:36ผมประโทษนะ
26:38ผมประโทษนะ
26:52กินแค่กันดีกว่า
26:53นี่แม่ทำสุดฝีมือเลยนะ
26:55โอเคครับ
27:00ขอตัดเองนะ
27:01ทำเลย
27:06ตี้
27:07แล้ว
27:08ตอนนี้ที่ทำได้เป็นยังไงบ้างครับ
27:17ก็...
27:18คุณพูดแบบนี้ได้ไง
27:22คุณเป็นวิศรกรลงงาน
27:24คุณก็ต้องอยู่ลงงานสิ
27:26ไม่อย่าหายหัวไปแบบนี้
27:27ผมไปดูเครื่องจากที่ส่งซ้อมที่อูกครับ
27:29ผมทำงานตามหน้าที่
27:30ไม่ได้หนีงานเนี่ยครับ
27:31ผมคิด
27:33ผมไปดูเครื่องจากที่ส่งซ้อมที่อูกครับ
27:37ผมทำงานตามหน้าที่
27:39ไม่ได้หนีงานเนี่ยครับ
27:41คุณคิด
27:47หรือใครพอ
27:49เฮ้ย...
27:50พูดอย่างนี้หมายความว่างไร
27:54ก็หมายความว่า
27:56ถ้าได้อยากคุมเครื่องจากทั้งหมดของโรงงาน
28:00ก็ต้องมีความรู้เรื่องกลนไกลทั้งหมดก่อน
28:03เพราะถ้าเกิดความผิดพลาดถึงมา
28:05นั่นหมายถึงชีวิตของคนทำงาน
28:09ถ้าคิดว่าผมไม่จำเป็นแล้ว
28:14ผมล่าออกครับ
28:15อ่ะ...
28:29แต่...
28:31ตี้...
28:33มีอะไรลูกหล่าลูก
28:36ผมว่าผมจะหางานใหม่นะครับ
28:38คือที่ทำอยู่มันเนี่ย
28:39มันนั้นไม่ใช่นะครับ
28:41โฮ...
28:42แต่...
28:43งานสมัยนี้มันหายากมากเลยนะตี้
28:46แต่ถ้ามันเป็นสิ่งที่ผมต้องทำมันทุกวัน
28:48และผมต้องอยู่กับมันไปอีกครึ่งชีวิต
28:52ผมอยากทำสิ่งที่ผมรักครับ
29:03นั่นตี้รักอะไรลูก
29:11ขอบคุณนะครับ
29:12ขอบคุณนะครับ
29:13อีก
29:32Rights
29:35สวัสดีค่ะ
29:37กลับป้างสดิบเลยนะลูกนะ
29:41นี่พ่อนิสาค่ะ
29:43สวัสดีครับ
29:53พ่อค่ะ นี่คุณพงสะทรค่ะ
29:57คนที่ทำให้หนูกลับช้านี่ค่ะ
30:01คุนน мехนิสาที่ทำให้หนูต้องกลับมาถึงเบิงไทษา
30:07ทำยังทำให้หนูกลับบ้านติกในคืนนี้ด้วย
30:11為aal ดีผมพ่อนิสาที่ทานเข้านะครับ
30:14ขอภายด้วยที่พาเธอมาส้งช้า
30:17แต่ผมรับรองนะครับ ว่าผมนูทูลา Spy อย่างดีครับ
30:24ผมดูลว่า...นิสาเขาไม่ได้
30:27นิสาที่ดูแลตัวเองมาตลอด
30:29พ่อ
30:31ก็ดีเย็บแรกเหรอ ลูก
30:34มีคนมาดูอย่างหนูห youtuberกันกันบึง เหร Around เนี่ย
30:37พ่อหาต่rice because of...
30:39ไทยดีพ่อ
30:39mãñ barriers to Shaun look the way
30:41พ่อหน่อยอย่างสقة
30:43ขอ Near พ่อหา กันเหรอ
30:46พ่อหน่อย
30:47บ้า نہیں
30:47เครือว่า neighbors
30:49ช่วงได้ Ste Marcel
30:50มันในตัวผม
30:52ราบนี่
30:53terrorism
30:55พูดจริงทำจริงนะ
30:57มλαคุณกล้าขอ
31:00ผมคุณต่ออนุญาตแล้วครับ
31:02จะจำว่ายอย่างนึงนะครับ
31:04ผมเรื่องนี้สามา
31:06ผมไม่เคยให้เธอต้องเสียนำตามแม่แต่หยุดเดียว
31:09ผมไม่ต้องการให้เธอต้องมาเสียใจ
31:14ไม่ว่าเรื่องนั้น
31:14จะเป็นเรื่องเล blender hour หรือว่าเรื่องใหญ่กระตาม
31:17นำตาสักhrtur الأ harsh, มีเด็กข่าด
31:25ย่าครับ ผมสัญญาครับ
31:29คุณไม่ให้สัญญากับผมแล้วนะ
31:33ผมไม่ให้สัญญาครับ
31:36ผมสัญญาว่าฉันไม่มีอะไรไปทำรายสัญญาของผมได้
31:40ผมสัญญาว่าผมจะดูแลเถอะอย่างดี
31:43แล้วผมก็มั่นใจมากด้วยครับ
31:55เฮ้ย จริงดิ
32:07ยังไม่นอนเหรอ ตี
32:10ทำอะไรอยู่หรอ ลูก
32:14อ๋อ เอ่อ ดูอะไรไปด้วยเปิดนะครับนะ
32:18อ้าว ตี สนใจสายกันมินี้ด้วยหรอ ลูก
32:22ไม่มีอะไรครับ
32:26เอ่อ หรือว่า จะไปเที่ยวที่ไหน
32:37ตอบครับแม่
32:41แล้วเปิดดูอะไรอ่ะ
32:45ไม่ดูอะไรครับแม่
32:47ผมบอกได้งั้นครับ ผมเปิดผิด
32:52ตี อยากโกหกแม่เลยลูก
33:01ตีชอบเครื่องบินแต่ไหนแต่อะไร ทำไมแม่จะไม่รู้
33:04ไอ้ที่ชอบอ่ะ แม่ก็ไม่ว่านะ
33:07แต่อยากเข้าไปยุ่งเลยนะลูก
33:09ตีก็มีงานทำอยู่แล้วอ่ะ
33:11แม่ครับ ผมอยากหังงานทำที่มันดีกว่านี้นะครับ
33:26แต่ต้องไม่ใช่สายการบินรอเยอะแอลลาย
33:41ทำไมนะครับแม่
33:44ทำไมต้องไม่ให้ผมทำกับที่นี้ด้วยอ่ะ
33:47ผมว่ามันน่าสนใจดีออกนะครับ
33:50ธุรกิจข้อดีอ่ะ เงินก็น่าจะดีด้วยอ่ะ
33:53และที่สำคัญ ผมก็จะได้ทำในสิ่งที่ผมรักนะคะแม่
33:59กำเกลดนั่นคะแม่
34:01แต่ต้องมีใช้ที่นี่erd sa
34:04แม่ขอร้องเหรอตี
34:08ผมเชื่อแม่ ก็ต่อเมื่อแม่บอกมาก่อนว่า มัตาย
34:12ตีไม่ต้องมาถามเหตุผลของแม่เลยนะ
34:15ทำตามที่แม่ของกับพอแล้ว
34:29ตี แม่ขอโทษนะตี แม่ขอโทษ
34:46พ่อถามว่าเขาเป็นใคร
34:59อ๋อ เขาเป็นคนของสายกันปินระยอตแอลัยนะคะ
35:06เจ้านายบอกให้นิสาคอยเป็นใกล้ดูแลเขา
35:10ตอนนั้นที่นิสาโทษหาพ่อบอกว่านิสามีงานโดนยังกลับไม่ได้นะคะ
35:15ที่ยัยมัดต้องมาดูแลพ่อนะคะ
35:18พ่อจำได้ไหมคะ
35:20อ๋ออ๋อ
35:23พ่อคิดว่ามันจะใช้พรมลิคิดไหมคะ
35:33ถ้าเป็นพรมลิคิดจริงๆก็ดีอ่ะ
35:37ดียังไงรู้
35:41ก็ถ้ามันเป็นพรมลิคิด
35:44นิสาคก็ไม่ต้องเหนื่อยสู้ไงคะพ่อ
35:46พอไม่ว่ามันจะมีปัญหา
35:48หรือว่าจะมีอุปสักมากมายแค่ไหนเนี่ย
35:51สุดท้ายมันก็ต้องคู่กันอยู่ดี
35:54สุดท้ายมันก็ต้องคู่กันอยู่ดี
35:57พิเศษ
36:02เมื่อว่าความรักเนี่ย
36:04มันจะไม่ทำให้เราทุกรับรุก
36:06ถ้ามันเป็นรักแท้
36:09แต่ถ้ามันทุกมันไหร่
36:11เขาไม่อยู่เรียกว่ารักแท้
36:15จำคำพอไว้นะลูกนะ
36:19พ่อ
36:21ต้องความรักมัน
36:24แปลก
36:27แปลก
36:29แปลก
36:30แปลก
36:32แปลก
36:35แปลก
36:37แปลก
36:38สร้าย
36:42แปลก
36:45มันยิง
36:46เทียม
36:48ปี
36:55คำมาละอยู่หรือเปล่าลูก
37:10เออ
37:13ไปช่วยแม่สองปีโตเร็ว
37:18แร่งทัว
37:19อ่ะ
37:24เหล่า
37:25ดี ครับ
37:48ที่ตัวไว้
38:18โปรยายลายนี้เติบโตขึ้นมากอย่างๆนะ
38:33มากเท่าที่ผมเคยต้องการ
38:37แต่แค่นี้ยังไม่พอ
38:44ผมเชื่อว่าจะเติบโตขึ้นได้
38:48ซึ่งเครื่องบินเพิ่ม
38:52และเพิ่มคนทำงานให้มากขึ้น
39:14อ่ะ ผมมาสมัตรงานครับ
39:20เขียนบายสมัตรที่ไฟบอกวันฉันห้านะคะ
39:23รบกวนแรกบันด้วยค่ะ
39:27นี่ค่ะ ขอบคุณนะคะ
39:44สวัสดีครับ
39:58สวัสดีค่ะ วันทีละภาพนะคะ
40:00ครับ
40:01ค่ะ โทษจากฝ่ายบุคคลลอยอลแอร์ไลน์นะคะ
40:04ไม่สร้าวว่าวันนี้เข้ามาสังภาพได้ไหมคะ
40:06เออ ได้ครับ
40:08ค่ะ เวลาบ่ายโมงนะคะ
40:10ครับ ครับ
40:12ค่ะ สวัสดีค่ะ
40:13สวัสดีครับ ขอบคุณมากครับ
40:25ยินีตต้องรับครับสู่รอยอลแอร์ไลน์ค่ะ
40:27ครับผม
40:35นี่ชุดดูนิฟอร์มจ้ะ
40:38ขอบคุณมากครับ
40:40ครับ
40:44คุณทีรภาพจะเริ่มกันพวกนี้นะคะ
40:46เดี๋ยวจะมีประรับงานทาไปดูที่ทำงานนะคะ
40:49ครับ
40:50ครับ
41:06ทำไมดินทำแบบนี้
41:07แม่ห้ามแล้วใช่ไหม
41:09ทำไมดินไม่เชื่อแม่
41:11ครับ
41:12ครับ
41:13ครับ
41:15ครับ
41:17ที่นี่เขาตายได้іти hitting
41:19รูปสาพทัมประทานเนี้ย
41:20จะเข้ามาทำงานหรือ หรือ มะ ไหม
41:23ใช่อ่ะ
41:24ชื่อวิริยา
41:26ทุกอย่างเลยหรอคะ
41:27ทุกอย่างทาน
41:29หรือว่าเพราะฉันเป็นลูกเจ้าของรอยอลแอร์ไลน์
41:31ลูกเจ้าของ Royal Airline
41:45ด้วยมิศา
41:46คงรักของผมครับ
42:01ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน
42:12ลงจะเป็นเหมือนไทย
42:15ที่ห่วงใหญ่กัน
42:19เพราะรักแท้ก็เป็นเหมือนลงที่โอบกอดฉัน
42:26แม่มองไม่เห็น
42:28แม่มองไม่เห็น
Be the first to comment