- 7 months ago
ดูละครอินเดีย ดูซีรีย์อินเดีย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:00:12และฉันคงไม่ต้องบอกให้เหนื่อยนะ
00:00:14ว่าถ้ามีใครอยากจะลองดี หาวิธีเล่นงานฉันละก็...
00:00:19เปรีมากับสมีนะ จะต้องรับกำ
00:00:26จำใส่หัวเอาไว้
00:00:29ไปสิ มีอะไรก็ไปทำสะสิ
00:00:38ขอบอกว่าอย่างนะ เย็นนี้ฉันจะมีแขกคนสำคัญมาดินเนอร์
00:00:43อย่าให้มีอะไรข้าตกบกคร้องได้ละ เข้าใจไหม
00:00:48ไปทำงานไป แยกยายได้
00:00:55มีร่า
00:00:57เธอต้องการอะไร เธอก็ได้แล้ว
00:01:02แต่ขอให้เธอรับปากหน่อยว่า
00:01:05จะให้หมอมาดูอากสยาทุกวันนะ
00:01:09ประเด่นก็คือ
00:01:11ต้องดูอารมณ์ฉันก่อนนะคะ
00:01:14ถ้าทำให้ฉันเบื่อหน้าเหมือนตอนนี้แล้วก็
00:01:17ใช่ไหมให้หมอมาล
00:01:19ฟังนะ เข้าเองก็ยังไม่ฝื้นเลย
00:01:25ฉันกลัวว่า ปล่อยว่าอย่างนี้จะอาการหนักได้นะ
00:01:29ถ้า...ถ้ามีด้านให้อากสยารักสาย
00:01:33แล้วพ่อกับแม่เป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้
00:01:39ทำยังไงดี
00:01:41ถ้าคนใครอย่าไม่ยอมฝื้นสถีให้รีบตามผม
00:02:02เป็นไม่ได้ว่าพวกคุณจะต้องให้เขาแอดมิตนะครับ
00:02:06คุณหมอคะ ฉันขอความเห็นเหลือ
00:02:08คุณ айจารย์ครับ แต่อาการของเขานะ
00:02:11อาจจะกลายเป็นความ่ารักขึ้นมาได้นะครับ
00:02:14ฉันไม่แค่
00:02:16ถึงจะเป็นยังไง
00:02:17แต่อากสยาจะต้องไม่ออกจากบ้านนี้
00:02:29แม่ต้องเฝ้ามานไม่ให้ขลาดแสตา
00:02:32อย่าให้มันออกไหนได้เด็ดขาดยุค
00:02:35ลูก ติดกล้องด้วย ทั้งในห้องนี้ แล้วก็ตามทางเดิน
00:02:39นอกจากเธอกับแม่แล้ว
00:02:41ไม่ให้ใครเข้าใกล้อากาศยาเป็นอันขาดนะเข้าใจมั้ย
00:02:54บากี้ช่วยแกออกมาจากกองไฟได้
00:02:57แต่ว่ามันจะช่วยชีวิตแกได้หรือเปล่า
00:03:05ชนยา
00:03:09ฉันกลัวมากเลยพี่
00:03:15ตอนนี้บ้านก็กลายเป็นชื่อเขาแล้ว
00:03:18ถ้ามีรากพาพอกับแม่ขึ้นมา
00:03:21ทุกเราก็จะไม่ได้ใจหน้าพ่อแม่เราอีกแล้วนะ
00:03:26ชนยา ชนยาเธอจะเย็นๆนะ
00:03:29เราต้องให้กำนังใจกันนะชนยา
00:03:32นี่เธออยู่ร้องไห้สักทีเธอนะ
00:03:35พี่อยู่นี่เธอไม่ต้องกลัวหรอกนะ
00:03:39พี่...พี่สัญญากับเธอนะ
00:03:42ว่าเราจะต้อง...
00:03:46พ่...พ่อกับแม่เจอ
00:03:48เชื่อพี่นะ
00:03:50ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก
00:03:52ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก
00:03:55พ่อกับแม่ต้องไม่เป็นอะไร
00:03:58เพราะพ่อกับแม่ท่านไม่เคยทิ้งเราไปไหนเลยนะ
00:04:02ไม่มีใครทำอะไรท่านได้หรอกนะ
00:04:04มานั่งนี่...เธอมานั่งนี่ก่อน
00:04:07นั่งก่อน...นั่งสิ
00:04:09ไม่ว่ายังไง ทองต้องอิ่มก่อนนะ
00:04:20อ้ำ
00:04:20ไม่กินเหรอชนยา
00:04:24สตรูของเรานะ
00:04:26ไม่ใช่อาหาร
00:04:27แต่เป็นมีร่า
00:04:29พี่ว่าเธอรีบกินเข้าไปให้หมด
00:04:31เธอนากิน
00:04:32ทุกอย่างเป็นแบบนี้เพราะนะอากัสตยา
00:04:34ถ้าเธอไม่บอกมีร่าว่าเราทำอะไร
00:04:38มีร่ากกับยุคโดนจับแล้วละ
00:04:41แล้วดูตอนนี้สิ
00:04:43เมื่อไหร่พวกเราจะหลูดพ้นสถี
00:04:47ชะนยา
00:04:51เดี๋ยวพวกเราก็ได้ชีวิตคืน
00:04:56เราจะมีความสุขกันอีกครั้ง
00:05:00อีกไม่นาน
00:05:02ทุกอย่างจะกลับเป็นปกติ
00:05:05พวกเราจะได้กลับมาอยู่กันพร้อมหน้าอีกครั้ง
00:05:09ทุกคนจะปลอดภัย
00:05:13เชื่อพี่นะ
00:05:16พี่ว่าตอนนี้เราต้องกินอาหารก่อนแล้วกันนะ
00:05:24อ้ำ
00:05:31มีประโยชน์เหลือ
00:05:36ที่เธอแปรพักไปรับใช้มีรา
00:05:39แม่เห็นเขาทำกับเธอเหมือนเป็นคนใช้อยู่ดีนั่นแหละ
00:05:43อย่างน้อยเราก็มีชีวิตอยู่
00:05:45ใครจะไปรู้หละถ้าเกิดหนูไม่บอกเขา
00:05:48ปลอดนี้เราอาจตายยกบ้านแล้ว
00:05:50ตายไปยังดีกว่าอีก
00:05:53วันนี้มีราจะจัดงานเลี้ยง
00:05:56แล้วเราก็ต้องอับอายขายหน้า
00:06:00ไม่รู้ว่าจะจัดงานเลี้ยงอะไรกันนักกันหนาอีก
00:06:08ปากีคือความหวังสุดท้ายของเรา
00:06:11เธอช่วยอากฎตยามาจากความตายได้อย่างบุดวิตเลย
00:06:16แต่ว่า...ดูเหมือนเธอเองก็แทบจะหมดหวังอยู่เหมือนกัน
00:06:21เธอกำลังเครียดมาก
00:06:24ไม่รู้ว่าพ่อแม่อยู่ไหน
00:06:26ไม่รู้ว่ามีร่าคิดจะทำอะไรกับปากีกับอากัสตยาและกับพวกเราด้วย
00:06:56ฉันไม่รู้ว่ามีร่าดูแลเธอดีขนาดไหน
00:07:03ไม่รู้ว่าเขาทำอะไรกับพ่อแม่ฉันและพวกท่านจะเป็นยังไงบ้าน
00:07:19ฉันทำอะไรไม่ได้และไม่รู้ว่าต้องทำยังไงแล้ว
00:07:23ฉันไม่รู้
00:07:26รู้ไหมดรอ
00:07:30ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยรู้สึกว่าเวทเท่านี้มาก่อนเลย
00:07:36ตลอดเวลามันนี้
00:07:40เธอคอยอยู่กับฉัน
00:07:44เธอช่วยฉัน
00:07:48ต่อให้มีปัญหาแค่ไหน
00:07:51ถึงปัญหาจะหนักหน้าสาหัติแค่ไหนก็ตา
00:07:59แต่โดโดจะคอยช่วยเหลือฉันเสมอ
00:08:06แล้วปัญหาก็จะผ่านพนไป
00:08:10โดโดโดโดโดโหหายไว้ไว้นะโดโด
00:08:21เธออยู่กับฉันตรงนี้
00:08:29เธออยู่กับฉันตรงนี้
00:08:43แต่ทำไมฉัน
00:08:46ฉันคิดถึงเธอมากเลยโดโด
00:08:50เธออยู่กับฉันตรงนี้
00:09:05ขอบคุณ
00:09:11เธอมาทำอะไร
00:09:21บอกแล้วยังไงล่ะ
00:09:28ว่าอยากเข้าใกล้อากัสตยา
00:09:29ออกไป
00:09:30ถึงแม่เธอจะไม่มีหัวใจ
00:09:38แต่เธอไม่จำเป็นต้องเป็นแบบเขาก็ได้
00:09:40สลายนี่
00:09:42ที่นอนป alternator
00:09:43ของเธอหน้าอยู่
00:09:45อย่าเอาชีวิตเขาม��นลอเร็ง
00:09:46เป็นแค่พี่ต่างแม่
00:09:50เข้าใจνεะ
00:09:52เขาจะรับการรักษา
00:09:54ตามสถานาตนั่นและ
00:09:56ยุคฯัง
00:09:58ฉันเข้าใจว่าเมื่อก่อนอากสตยา
00:10:00ให้เธอทำงานอันตราย
00:10:01งานผิดกดหมายต่าง ๆ นั้น ๆ
00:10:05แต่อากสตยาเปลี่ยนไปแล้ว
00:10:09เธอคือน้องชายต่างแม่ของเขา
00:10:12ช่วยคิดแล้วบอกหน่อย
00:10:14เธอไม่เคยทำผีศบ้างเลยงั้นหรอ
00:10:18ฉันรู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันแย่
00:10:21แต่อย่างน้อย เชื่อมองข้อดีเขาบ้าง
00:10:23และให้เขาเป็นรักษาที่หลงพยาบ้านเถอ
00:10:25ทั้งหมดที่ฉันจำได้ก็คือ อากศยา
00:10:28ทํากับฉันแย่ยิ่งกว่าหมาโตนึง Heritage
00:10:32เขาหลอกชัยฉัน
00:10:34ที่เขาทำแบบนั้นกับเธอกับเพราะเธอ
00:10:37เธอเป็นคนอนุญาตให้เขาทำเอง
00:10:45แล้วมีร่า เธอคิดว่า คนอย่างนั้น เขารักเธอจากใจก็เหรอ
00:10:50ไม่ เขาก็บรังหลอกใช้เธอเหมือนกันแหละ
00:10:55เธอก็รู้ว่าเขาทำแต่เรื่องชั่วร้ายต่าง ๆ น่า ๆ
00:10:58แต่เธอไม่เคยจะคัดคารเขาเลย
00:11:01เธอก็รู้ว่าเขาหลอกใช้เธอ แต่เธอก็ยินดีจะช่วยเขาทำช่วง
00:11:08ฉันรู้นะว่าเธอเองก็รู้
00:11:11เธอรู้อยู่แก็จใจ
00:11:13ว่ามีร่ากำลังทำเรื่องที่เร็วได้
00:11:17แต่เธอก็ไม่กล้าไปขัดใจเขา ยอมเขาทุกอย่าง
00:11:21ฉันว่าเธอเองก็ไม่เหลือความเป็นคนอยู่แล้วใช่ไหม
00:11:27ถ้าเธอเป็นคนอยู่ เธอควรจะคิดเองได้แล้วนะ
00:11:31ครับแม้ ได้ครับ รอแปปนึงนะครับ เดี๋ยวก่อน
00:11:41ยังมีงานต้องทำอีกเยอะเลย
00:11:44เป็นแค่คนใช้ไม่ต้องมาสอนเจ้าหน้าย
00:11:46จำใส่หัวเอาไว้ด้วย
00:11:47ครั้งล่างเนา
00:11:47ยังมีงานต้องทำอีกเยอะ
00:11:51หมุปปากแล้วเรียบลงไปทำ 써
00:11:55ฟังให้ดีเนี้ย
00:11:56ในห้องนี้มีกล้องติดตั้งอยู่
00:12:00ไม่ต้องแม้แต่จะคิดว่าจะพาตัวอากศยานี่ไปเลย
00:12:05ไปออกไปได้หร Shine
00:12:29เฉินนั่นค่ะ
00:12:30อ่าครับ
00:12:32เฉินนั่นค่ะ เฉินค่ะ
00:12:34เออ คุณไรจัน คุณทราบเงื่อนขายของเราหรือเปล่า
00:12:37คุณจะต้องให้ส่วนแบ่งตรงเวลานะครับ
00:12:40ถ้าไม่อย่างนั้นเนี่ย เรายกเลิกงานนะครับ
00:12:53คุณจะต้องให้ส่วนแบ่งตรงเวลานะครับ
00:12:55ไม่ต้องห่วงค่ะ เฉินค่ะ
00:12:59นี่ดูเหมือนว่าผมต้องขอโทษคุณรายจันนะคราวก่อน
00:13:08ถ้าคุณบอกผมก่อนว่าคุณจำเป็นต้องทำให้อากัสตยามีอาการแบบนั้นแล้วก็
00:13:15เพื่อที่จะได้โอนบ้านผมก็คงจะให้งานคุณไปแล้วนะ
00:13:21จะว่าไปเนี่ยผมเองก็ไม่น่าดวนตัดสินคุณเลยนะ
00:13:27ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ ถ้ามีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ฉันยินดีมากค่ะ
00:13:57ทีนี่ Capital
00:14:02ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
00:14:32ที่สุดท้าย
00:14:46คร้าวที่แล้วนี่ไม่เห็นคนนี้นะ
00:14:52เพิ่งจะเห็นว่านี้
00:14:53สวยเด็ดขนาดนี้เห็นที่จะลืมไม่ลงเลยเหรอ
00:15:02นาเวลี เข้าไปทำงานในครัวไป
00:15:06ไป
00:15:10คุณไรจัน ถ้าอยากจะรับใช้ผมแล้วก็
00:15:14ให้สาวคนนี้ไปกับผมกันแล้วกันนะ
00:15:32เท่าหัวงูบ้ากามแก่ตันหากลับอย่างคุณนะ
00:15:52สำควรจะไปอยู่ในครุกเท่านั้นแหละ
00:16:02ผมยกโทษให้ความผิดครั้งแรกได้นะ
00:16:07แต่ไม่ควรจะมีอีก
00:16:12ผมขอยกเลิกข้อตกลงทั้งหมดนี่
00:16:15และต่อจากนี้คุณไม่ต้องเสนอหน้าไปหาผมอีกเด็ดข้า
00:16:26ท่านค่ะ ฟังฉันก่อนค่ะ ท่านฟังฉันก่อนนะคะ
00:16:30ฉันขออภายด้วยขอร้องค่ะ
00:16:40ช็ilik ถ้าท่านค่ะได้โปรว
00:16:43ท่านก็รู้ว่าปากี้มันเป็นบ้า
00:16:45ขอร้องคุณซินภาช่วยหน่อยสิค่ะ
00:16:46ได้โปรว
00:16:47อย่ายกเลิกงานเลยนะคะ
00:16:49ฉันขอโอกาสสักครั้งค่ะ
00:16:50หรือว่าท่านจะใหญ่ฉันผ่อมาจินกําไรก็ได้ patt Spiel
00:16:55มาจินกําไรก็ได้ค่ะ นะ
00:17:02จะตกลงก็ได้นะ
00:17:05แต่มีข้อแม้อย่างหนึ่งคุณไรจัน
00:17:08ฉันให้ได้หมดทุกอย่างค่ะ
00:17:10ข้อแม้อะไรค่ะ
00:17:21ไม่เป็นไรนะ
00:17:26มีร่าทำอะไรไม่เคยดีสักเรื่องหรอก
00:17:29แต่ว่าวันนี้ความโลกมันบังตาหมดแล้ว
00:17:31แม้ แม้ แม้ว่ามันไม่เกินไปหน่อยเหรอครับ
00:17:44ไม่ อย่าแม้แต่จะคิดว่าจะมาวุ่นวายกับชนยาได้นะคะ
00:17:55พี่ท่านไม่ยกเลิกสัญญาถือเป็นพระคุณอย่างสูง
00:18:13และเพื่อตอบแทน
00:18:15ถ้าท่านต้องการฉันก็จะให้
00:18:17ให้
00:18:24สามีเธอสติไม่ค่อยดี
00:18:26และฉันเข้าใจว่าเธอเองก็คงเครียดมาก
00:18:33มา ฉันจะช่วยให้เธอดีขึ้นไงเหล่า
00:18:35เธอดีขึ้นไงเหล่า
00:18:36ปล่อยฉันนะ
00:18:39หยุดนะ
00:18:43ฉันจัดการเอง
00:18:48สงสัยแกจะลืมไปแล้วใช่ไหม
00:18:50คิดจะฝาเฟือนคำสั่งฉันเหรอ
00:18:52พ่อแม้ของแกนะ
00:18:54อยู่ในกำมือของฉันนะ
00:19:00เนี่ยฉันขัดใจท่านรัฐมนตรีไม่ได้สะด้วย
00:19:04ใครสักคนต้องไปทำให้ท่านบันเทิงจัด
00:19:11แก หรือไม่ก็น้องแก
00:19:18แกเลือกเอาก็แล้วกัน
00:19:20แกคิดว่าใครควรเป็นคนไป
00:19:22แกไม่ไป
00:19:24น้องแกก็ต้องไปแทน
00:19:34มีละ
00:19:36ฉันไม่ปล่อยให้เธอทำเรื่องสกปลกแบบนี้แน่
00:19:41เธอจะข้าฉันให้ตายไปเลยก็ได้นะ
00:19:45ไม่เคยพบไม่เคยเห็นคนสถุนเท่าเธอมาก่อนเลย
00:19:48หุบปาก
00:19:50หุบปากไปเลย
00:19:56ไม่งั้นนาเวลีจะได้ไปแพนแน่
00:19:59ไม่...ไม่นะ
00:20:01นาเวลีไม่ไปไหนทั้งนั้น
00:20:04แม่ก็หุบปากเอาไว้สิ
00:20:06หยุดพูดได้แล้วแม่
00:20:10ฉันไม่มีเวลามาก
00:20:12ม Savior
00:20:15อ่ามะ บอกมากจะไป
00:20:18อ่ามะ ไม่..
00:20:20ชนยาจะไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น
00:20:22เยี่ยม แสดงว่าแกจะไป ไปได้
00:20:27ไม่นะพี่ไม่พี่ER หามไปนะขอร้อง
00:20:30อย่าให้พี่ไปนะแม่แหว
00:20:32อ่ามะไม่แหว
00:20:34ชนยาจะยิ่งเย็นนะ
00:20:36nt หมา belonging
00:20:37คิด คิดถึงพอแม่เอาไว้กับพอ
00:20:43เราต้องช่วยพอแม่เราให้ได้นะ นะ
00:20:47เธอ ไม่ต้องกลัวนะ
00:20:49ไม่มีอะไรหรอก เชื่อพี่
00:20:51ไม่มีอะไรหรอก พี่จัดการได้ทุกอย่าง
00:20:54เธอก็รู้
00:20:55มีร่อ เห็นแก่พระเป็นเจ้า เธอหยุดเธอนะ
00:21:09เธอเองก็เป็นผู้หญิง ทํากับผู้หญิงด้วยกันได้ยังไงเหรอ
00:21:13อย่าให้ปากี่ไป ปล่อยเธอไป
00:21:18ยาม
00:21:20พี่ พี่ ปล่อยพี่ฉันนะ พี่
00:21:26มีร่อ ปล่อยเธอ มีร่อ
00:21:28ปล่อย
00:21:50ย่าขอโทษอากัสตยา ย่าไม่สามารถช่วยปากี่เอาไว้ได้
00:22:09เข้ามา ข้ามา
00:22:11พาขึ้นไป
00:22:14โอหบ ปล่อย
00:22:28ร้องไปก็ไม่มีเครมมาช่วย
00:22:46หรือว่าเธออยากอ้อนวอนฉันนี้เหรอ
00:22:49อ่ะอ่ะอ่ะอ่ะอ่ะแบบหนึ่งเนี่ย
00:22:56ช่วยด้วย ช่วยด้วย ใครก็ได้
00:23:04เรียกคนอีกไหม ฉันไม่ชอบแบ่งของกับใครหรอกนะ
00:23:08ไม่แบ่งหรอกนะ
00:23:09อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามานะ
00:23:13อย่าเข้ามาใครนะ อย่าเข้ามา ไป ไป ช่วยฉันด้วย
00:23:18อ่ะ ไม่ อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา อย่า ไม่ อย่านะ
00:23:25อ้าว อย่านะ อย่าก็มาหา
00:23:31ผมยังไม่ก็หนีไม่พ้นหวังนะ
00:23:33อย่านะ
00:23:47อย่ามากล้ายชัด
00:23:49ไปกล้ายกล้ายเลย
00:23:56อย่ามากล้ายชัด
00:24:07ไปกล้ายเลยๆ
00:24:08อย่ามากล้ายชัด
00:24:10อย่ามากล้ายชัด
00:24:25ไปกล้ายใกล้เลย อย่ามากล้ายฉัน อย่ามากล้ายฉันนะ
00:24:55อย่ามากล้ายฉัน อย่ามากล้ายฉัน
00:25:24อย่ามากล้าย อย่ามากล้าย
00:25:44มากล้าย
00:25:45ไปกล้าย μα WHAT
00:25:48เจวร์
00:25:51เจวเว awfullyл
00:26:09นั่นใครกัน
00:26:17จะเล่นตะหลอกอะไร
00:26:20บอกอัน
00:26:39แก แกเป็นใครก็นะ
00:27:00อย่าเข้ามานะ
00:27:04ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ อย่าเข้ามานะ
00:27:07อย่ามัน
00:27:14อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา
00:27:31น่่ hippy
00:27:32น่ายเป็นใครกัน น่ะน่ ladder
00:27:34consum
00:27:37ที่สุด สอง ทบทชน께van
00:27:52เจอกัน เจอกัน ที่นี่
00:27:54ข้างขอบคุณ
00:27:56ที่สุด อดีพักรกิฟ
00:28:03สุด ที่สุด
00:28:07ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงกับใยปากีโง่นั่น
00:28:23มันคงคิดแน่ ๆ ว่าคงจะดีกว่าถ้าให้มีร่าค่ามันจริง ๆ
00:28:28มีร่า
00:28:30วันนี้ฉันจะเอาชีวิตแก้
00:28:37ได้ ในเมื่อแกเลี้ยงไม่เทื่อง กล่ามากนักนะ
00:28:47นี่แกมันไม่ทีคน แกมันเป็นดังแม่หมด
00:28:53แกยังไม่ได้เห็นปีศาสในตัวฉันหรอกนะ
00:29:03นี่แม่ครับ พอสักทีเธอ
00:29:13นี่แม่ครับพอสักทีเธอ
00:29:16นี่แม่ครับพอสักทีเธอ
00:29:25นี่แม่ครับพอสักทีเธอ
00:29:30ให้แกลืมไปแล้วเหรอวะ พ่อแม่แกอยู่ในการควบคุมของฉันอยู่น่ะ
00:29:35ชีวิตและความตายพวกมันก็อยู่ในกรรมมือของฉัน
00:29:38อาภัยให้ด้วยนิรา เขายังเป็นเด็ก ช่วยยกโทษให้สมีและเปรมาด้วยเธอได้โปรด
00:29:48แม่คือ ปล่อยมันไปเธอหน้า มันแค่เรื่องผิดภาสนะครับ
00:29:53จําใส่กโลกของแกเอาไว้นะว่า ไม่มีใครที่จะเหนือไปกว่าฉันคนนี้
00:30:10แม้แต่ลูกชายของฉัน
00:30:13ถ้าแกต่อต้านฉันอีกนะ ฉันจะทำกับแกแบบนั้นบ้าง ให้มากเหมือนป่าของแก
00:30:23ถ้ายังดื่อด้านอีกแล้วก็แกโดนแน่
00:30:28จําเอาไว้
00:30:30อย่าลืมที่จะจับตามอากศยาเอาไว้ด้วยล่ะ
00:30:35ไปให้พนหน้าฉัน
00:30:40แล้วแกก็จําเอาไว้ด้วย
00:30:44เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยวนะ นี่น่าเป็นใคร
00:30:55ปล่อยมือใช่นะ น่าจะทำอะไร
00:30:59ปิดประตูทำไมนะ ไปประตูเดี๋ยวนี้นะ นายเป็นใครนะ และใครจะทำอะไร
00:31:22ประตูเดี๋ยวนี้นะ นายจับฉันไว้ในนี้ทำไม
00:31:26ประตู ประตูเดี๋ยวนี้
00:31:29ฉันบอกให้ปล่อยฉันไป
00:31:32ประตูเดี๋ยวนี้
00:31:34เดี๋ยวเดี๋ยว
00:31:36ประกี้ เธอ
00:31:46เธอทำให้ดีกับฉันด้วยรุงไม้พวกนี้อย่างนั้นเหรอประกี้รายจัน
00:31:53ทำไมมันดูเหมือนกับว่าฉันคุ้นเคย
00:31:55และฉันรู้จักโดงตาคู่นั้นเป็นอย่างดีว่ามันเป็นของใคร
00:31:59แต่เป็นใครก็ช่างเธอถ้าเขาอยากจะช่วยฉันจริงๆ
00:32:03และทำไมถึงต้องขังฉันทิ้งไว้ที่นี้
00:32:23บาวัน
00:32:24บาวัน
00:32:26บาวัน
00:32:27บาวัน
00:32:28บาวัน
00:32:57บาวัน
00:32:58บาว
00:33:13บาวน
00:33:14ใครน่ะ
00:33:16แก แก แกต้องการอะไร
00:33:24ไม่ ฉันไม่ทำอะไรทั้งนั้นเพื่อที่จะออกไปจากที่นี่
00:33:30ไม่ ไม่มีใครอยู่ที่นี่แล้ว
00:34:14debonline
00:34:16ขอบคุณ
00:34:18ขอบคุณ
00:34:20ขอบคุณ
00:34:22ขอบคุณ
00:34:24นี่พี่ฉาย
00:34:26หน้าจะข้าurarเชังไง
00:34:28เกิดให้ขึ้นกับนายกันเนี้ย
00:34:30ปล่อยปร่อยชั้นไปได้แล้ว
00:34:32ไม่ได้ปลวดเธอ
00:34:34ปล่อยชั้นไป
00:34:36Duncan
00:34:38เปล่อย
00:34:40เห๊
00:34:43น 이..น 이....น 이ประเวันzeigtจะมันแค่ไป
00:34:45น น...นี้ประวันก์ปล่อยปล่อยๆ ช Bose, บอกให้
00:34:49โอ๊ย
00:34:52โอ๊ย โอ๊ย ... โอ๊ย único...
00:34:56อส resserl
00:35:12ฉันบอกให้แกคอยดูวิดีโอนั่น แต่แกไม่ฟังฉันเลย
00:35:16มันเกิดอะไรขึ้นกับแก
00:35:18นี่แกเป็นอะไรของแกเนี่ย
00:35:22เอามือถือมาให้ฉัน
00:35:25ฉันจะเช็คเอง
00:35:33นี่แกเริ่มเมาแล้วอย่างนั้นเหรอ
00:35:36ทำไมแกเป็นถึงขนาดนี้ ยก
00:35:39นี่แกฟังฉันอยู่หรือเปล่า
00:35:42แกต้องจับสามอากศยาไว้ตลอด 24 ชั่วโมง
00:35:46บอกฉันทันทีที่เขาได้สติ
00:35:49เขาจะต้องกลับมามีสติ แกเข้าใจมะ
00:35:53จำใส่หัวไว้
00:35:56ที่อื่นที่เขาใช้นายก็เพราะว่า
00:36:10นายทำตัวให้คนอื่นเขาใช้ยังไงล่ะ
00:36:12มีร่านี่อีก แม่ของนาย
00:36:14เธอกับดังหลอกใช้นายเท่านั้น
00:36:17นายเป็นใคร
00:36:46นายเป็นใคร
00:36:48นี่ นายเป็นใคร แล้วช่วยฉันว่าทำไม
00:37:16นายเป็นใคร
00:37:41ขึ้นไหนนั้น
00:37:45ปันกัช วิดีโอคอร์มาหาชั้นตอนนี้สิ
00:37:47ไหนต้องไม่เชื่อ หน้าเลยอ่ะ
00:37:48เร็วแล้วเข้าล่ะ
00:37:49โอ้พระเจ้า ด้วยพร้ออะไร เราถึงต้องมาที่นี่อ่ะ
00:37:52ไม่รู้เลยว่าเข้าอ่ะ ทำอะไรมาเนอะ
00:38:11แล้วมีคนจัดการเก่าเข้าแบบนี้เนี่ย เห็นไหม
00:38:14โอ้โห
00:38:15เราทำมนตรีนี่ คลายเป็นคนทำเขากันแล้ว
00:38:21โอ้โห
00:38:24haut
00:38:29د
00:38:35나�
00:38:37ท date
00:38:40ตอนนี้
00:38:42Purple
00:38:46ได
00:38:49เฮ้า!
00:39:19เสื้อของผู้หญิงคนนี้ขาดหลุ่นลุ่ย
00:39:21ดูเหมือนผู้ชายคนนี้จะทำไม่ดีกับเธอ
00:39:23จัดการเลย
00:39:25อันล้อย มาเลย
00:39:49มา ไหร่ ลิงพี่หัว ตรมหัวเลย
00:39:53นี่ผ้าของใครนั้นเหรอ
00:40:23นี่ที่แน่นอน ลุ่น อย่าให้กลับการทรมกัน
00:40:25细งเดินทรม ลุ่น สีห์คลิคนี้
00:40:38แกปลับข้อมัน
00:41:08ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
00:41:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่ส
00:42:08สวันละยักษ์
00:42:12ทางนั้นของล่าง
00:42:14ทุกขา ทางนั้น
00:42:16ทางนั้น
00:42:17ทางนั้น ฮรรรม สุดการแบบน้อย
00:42:20ทางนั้น
00:42:23ทางนั้น...
00:42:29แบบน้วย
00:42:32แม่คอบ ข้าวด้วยไม่ได้
00:42:56ข้าวด้วยไม่ไหม
00:42:58สนุกจังแล้วครับแม่
00:43:13อะไรทำให้ลูกชายของแม่กลายเป็นแบบนี้
00:43:23ทำไมมะมะเติมทิ้งให้ผมไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น
00:43:26ให้ผมอยู่กับความเกลียดชั่ง
00:43:28จนผมลืมความหมายของความรักไป
00:43:32พระเป็นเจ้าได้ส่งปากีเข้ามาในชีวิตผม
00:43:36ทำให้ผมเข้าใจคำว่าความรักอีกครั้ง
00:43:40แม่ครับสนุกจังเลย
00:43:44ความข้างใครปากีของผม
00:44:04ทำให้ผมทำลายชีวิตของใครหละหลายคนเพื่อเธอ
00:44:08ผมเป็นอะไรไปมะมะ
00:44:12ผมไม่ใช่คนเลวนะมะมะไม่ใช่ผมเลย
00:44:16ผมอยากกลับไปเป็นอักษยาคนเก่าอักษยารายจัน
00:44:22คนที่พร้อมมอบความรักให้กับทุกคน
00:44:34ผมอยากให้เงาของผู้หญิงคนนั้นไปให้พ้นจากชีวิต
00:44:40ของปากีสักที
00:44:42มีร่าคิดว่าผมยังนอนไม่ได้สติอยู่
00:44:58เธอคงไม่แค่ราคายหรอกว่าผมกำลังบางแผนทำลายชีวิตเธออยู่
00:45:04วันนั้นที่มีร่าทิ้งผมว่าให้ตายใต้กองเพลิง
00:45:08ตอนนั้นผมเห็นหน้าของนางผ่ายใต้หน้ากาก
00:45:11ความทรงจำของผมก็กลับมา
00:45:13ขอบคุณมีร่า
00:45:27ขอบคุณ
00:45:29ที่ทำให้ความทรงจำไวเด็กที่แสนหน้ากลัวกลับมา
00:45:32ขอบคุณ
00:45:34แม่ครับ ช่วยผมด้วย แม่ครับ
00:45:44แม่ แม่ ช่วยผมด้วยครับ
00:45:54ไฟเหมือนเดิม
00:45:56สินหน้าแบบเดิม
00:45:59แม่ครับ ช่วยผมด้วยครับ
00:46:03แม่ครับ ช่วยผมด้วย
00:46:05แม่ครับ ช่วยผมด้วย
00:46:07เรากลับมาแล้ว
00:46:09มีร่าจะได้รับบุธเรียนอย่างสาสม
00:46:12เราจะไปยอมให้เธอทำร้ายปากีเด็กท์
00:46:15พอฉันฝื้นคืนสติ
00:46:38ฉันก็ต้องแฮกกล้องวันจารณ์ปิด
00:46:40เพื่อช่วยชีวิตปากีให้ทันเรียรอ
00:46:42ไม่อย่างนั้นมีร่ากกับยุคจะต้องจับได้แน่นอน
00:47:12มีร่าอาจไม่รู้ว่า
00:47:14ไม่มีกล้องตัวไหนในโลกนี้
00:47:16ที่คนอย่างอากศยารัยจันแฮกไม่ได้
00:47:18เธอจะทำเหมือนยังไม่ได้สติ
00:47:20เพื่อว่าวางแฮกกล้องตัวไหนในโลกนี้
00:47:22มีร่าอาจไม่รู้ว่า
00:47:24ไม่มีกล้องตัวไหนในโลกนี้
00:47:26ที่คนอย่างอากศยารัยจันแฮกไม่ได้
00:47:28แฮกกกร้みたい
00:47:33อาจ plane
00:47:34เราเป็นร่าไห้
00:47:35มีร่าอาจไม่รู้ว่า
00:47:36ไม่มีกล้องตัวไหนในโลกนี้
00:47:39ที่คนอย่างอากศยารัยจันแฮกไม่ได้
00:47:43ชั Lin จะทำเหมือนยังไม่ได้สติ
00:47:45เพื่อวาวางแผนต่อไป
00:47:47ยุคกับมีร่า
00:47:48เจ้าได้คิดว่า
00:47:49ชั這一球ฉันยังนอนเป็นผักอยู่
00:47:52ไม่ได้สติ
00:47:54ชันขอโทษน่ะ ปากี้
00:47:55ฉันรู้ว่ากุญญากับนาเวลีจะต้องเสียใจมากที่เห็นฉันนอนนิ่งแบบนี้
00:48:01แต่ฉันจะให้มีร่าช่วงใช้กรรมที่นางก่อเอาไว้
00:48:16มันคือความรับพิชอบของฉันที่ต้องช่วยพ่อแม่ของปากีออกมา
00:48:25เป็นสัญญาที่ให้ไว้กับเพื่อนรักฉันจะหาพวกเขาให้เจอและแก้แคตมีร่าให้สาสมกับสินที่นางทำ
00:48:37ใจเย็นก่อนนะจ๊ะเชื่อมั่นในพระเป็นเจ้านะทุกอย่างจะดีเองปากีจะต้องไม่เป็นอะไรแน่นอนจ๊ะ
00:48:55พี่สภัย
00:48:57พี่
00:49:07พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
00:49:30ใช่
00:49:30โอ้ย
00:49:33ฉันน่าจะไปแทนพี่ประเปล่า
00:49:34ฉันได้ยับ
00:49:36ฉันได้ยับ
00:49:37ฉันได้ยับ
00:49:38ฉันได้ยับ
00:49:43ผมมใสว่ lớก
00:49:43locations
00:49:45Wisงนี้
00:49:46塊
00:49:53เช่า
00:49:53เช่า
00:49:58เธรน
00:50:01ganzen
00:50:01Alicia
00:50:02หวังว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับหนู
00:50:18คุณยา
00:50:20ถ้าเป็นเจ้าสงคุ้มครองหนู
00:50:25ไม่ให้เกิดอะไรขึ้น
00:50:32ถังนั้นเล่าให้ย่าฟังหน่อย
00:50:35หนูทำยังไงถึงออกมาจากที่นั่นได้
00:50:38ค่อยค่อยดื่ม ค่อยค่อยดื่มที่รัก
00:50:45ก่อนที่ รัฐมวนตรีจะทำไม่ดีกับหนู
00:50:56มีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาช่วย
00:50:59ผู้ชายเป็นใครกัน
00:51:01หนู หนูก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
00:51:06ไม่รู้ว่าเขามาทำไมเหมือนกัน
00:51:10เหมือนกับว่าเขาจะมีปัญหากับรัฐมวนตรีนี่
00:51:16ก็เลยกลับมาแก้แค้น
00:51:19แล้วหนูก็ไม่เห็นหน้าเขาด้วย
00:51:23แต่...
00:51:25แต่...
00:51:26แต่...แต่อะไรเหรอ?
00:51:32แกเป็นใคร!
00:51:56มันดาสายเป็นอะไรเนี่ย?
00:52:06หัวเทียนเหรอ?
00:52:07ไม่มีอะไรเปสด้วยสิ!
00:52:10จะเรียกช่างมาซ่อมก็คงไม่ทานแล้ว
00:52:14ถ้ายุกกับมีร่าไม่เห็นเราในห้องไปเป็นหาเนี่ย
00:52:18ต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
00:52:25ไม่ว่าเขาจะเป็นใครกว่าตาม
00:52:42ขอให้เขามีชีวิตที่ยืนยาว
00:52:44ไม่ ไม่ จนกระทั่งมาคืนเขาก็ยังนอนนิ่งเฉยเฉย
00:52:45ฉันกำลังไปดูเขาที่ห้อง
00:52:46เดี๋ยวฉันจะบอกกวนอีกที
00:52:47ดีจริง
00:52:49ดีจริง
00:52:51อากัสตยาที่น่าสงสาร
00:52:55นอนเหี่ยวเป็นพักเฉียว
00:52:57ฉันกำลังไปดูเขาที่ห้อง เดี๋ยวฉันจะบอกคุณอีกที
00:53:15ดีจริง อากัสตยาที่น่าสงสาร นอนเหี่ยวเป็นผักเชี่ยว
00:53:22จากนี้แกจะต้อง นอนแบบนี้ไปตลอด
00:53:27ใช่แล้วหมอ นอนนี้ไม่ขยับ
00:53:57แม่ ดูนี่สิ
00:54:01ใครทำให้ท่านอยู่ในสภาพนี้ ปากกีละ
00:54:11พังถึงบ้านสดสดร้อนร้อน
00:54:13นังปากกีทำเรื่อนนี้หละ มันจะต้องนึกไม่ออกแน่ว่าฉันจะทำอะไรกับพ่อแม่ของมัน
00:54:17นี่เรากำลังจะทำอะไร ห้ามให้ใครรู้เด็กขาดว่าเราสบายดี
00:54:32เราต้องหาทางตามหาลุงกับป้าให้เจอก่อน
00:54:47รู้ตำแหน่งสัญญาณมือถือล่าสุดของลุงก็พอแล้ว
00:55:02ถ้าฉันโดนยกเลิกข้อตกลงซื้อขาย ต่อให้แค่สองเพลงนี้ฉันก็จะไม่ปล่อยแก่ไว้แน่
00:55:19ขอโทษนะปากี ผมอยากช่วยคุณแต่ทำไม่ได้
00:55:24ไม่ห่วงพ่อกับแม่แล้วเหลือไงฮะ
00:55:27ก็ห่วงนะสิ ถึงได้ยืนอยู่นี่ไง
00:55:29ไม่อย่างนั้นฉันเปลี่ยนคำให้การต่อสาร และบอกทุกคนไปแล้ว
00:55:35คนที่พยายามจะค่าฉัน ไม่ใช่อักสตยา แต่เป็นคุณตั้งหากแล้ว
00:55:42คุณจะได้ใช้ชีวิตที่เหลือในคุกน่าจะดี
00:55:46ฉันไม่สนคําขู่ร้ายสาระของแก่หรอกนะ
00:55:53ฉันก็แค่อยากจะรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
00:55:59จ้าวล่ะ
00:56:08มันไม่ใช่เรื่องบังเอินหรอกนะปากี
00:56:10เชื่อว่าจะต้องเป็นคนที่พระเป็นเจ้าส่งมาเพื่อที่เจ้า
00:56:13ปกป้องหนูแน่นอนเลยจ๊ะ
00:56:15เบรคมไม่ใช่เทวดา
00:56:18แต่เป็นผู้ร้ายเพราะทำให้ปากีเจอสถานการณ์แบบนี้
00:56:22งั้นเหละฉันนี่อยากจะเห็นเทวดาที่พระเป็นเจ้า ส billionaire มาช่วยปากกี้สะจริงๆ
00:56:31อย่ามองข้ามพลังของพระองค์นมีราจะต้องเป็นคำอธิตธานของพ่อแม่เธอแน่นอน
00:56:37พอลของพ่อแม่มีพลังมากเลยนะ ต่อให้เธอจะเกิดใหม่สะกี่รอบก็ทำร้ายปากกี้ไม่ได้หรอก
00:56:45มั่นน่าสะจริงนะ กล้าพูดกับฉันแบกนี้เหรอ
00:56:50มา มา
00:56:51จะเย็นเย็นก่อนสิ อย่าไปสนใจเลย
00:56:57ไปทำงานสะ
00:56:59แกด้วย
00:57:01ชั้นรู้ว่าจะจัดการแกดยังไง
00:57:18คืนนี้จะเป็นคืนที่น่าจดจำที่สุดในชีวิตแกมีร่อ
00:57:28มาเอ้ย
00:57:31สัตรูรายใหม่ของรัฐมนตรีโพรมาจากไหนอีก
00:57:36พรุ่งนี้รัฐมนตรีกับสิงหาจะไปดูตัวอย่างสินค้าลอดใหม่ของเรา
00:57:40ฉันต้องไปดูแลท่านด้วยตัวเอง
00:57:42แต่ว่าชักไม่แน่ใจท่านจะมาหรือเปล่าก็ไม่รู้
00:57:45ถ้าเราทำเรื่องผิดพลาดแม้แต่น้อย
00:57:47ข้อตกลงนับสิบล้านอาจถูกยกเล่อก่อนได้
00:57:49งั้นมีทางเดียว เราไปตัวสอบทุกอย่างเพื่อความมั่นใจ จะได้ไม่ผิดพลาด
00:57:54ไม่
00:57:55ฉันไปคนเดียวน่าจะดีกว่า ปากียังอยู่ในบ้านหลังนี้
00:57:59ฉันปล่อยอากัสตยาไว้คนเดียวไม่ได้ เพราะแบบนี้ลูก
00:58:03ต้องเฝ้าอยู่ที่นี่
00:58:04ตอนนี้แม่กับพ่ออยู่ที่ไหน
00:58:21อยู่ที่ไหนกัน
00:58:25เราพยายามตามหาพ่อแม่ทุกที่ที่ทำได้แล้ว
00:58:35ถ้าเขาไม่มีเป่าแสเกี่ยวกับพ่อกับแม่เลย
00:58:41หนูเป็นห่วงพ่อกับแม่จังเลย
00:58:46ไม่รู้ว่ามีราบพ่อแม่ ไปซ่อนที่เกษารณาดหรือเปล่า
00:58:54แล้วได้ทำรายพ่อกับแม่บ้างไหม
00:59:00ตอนนี้ที่ทำได้
00:59:03หนูต้องเชื่อฟังคำสั่งของมีรา
00:59:05โดดที่หนูไม่มีทางเลือก
00:59:13หนูคิดถึงพ่อกับแม่แล้วเกิน
00:59:24شاید کبھی نہ کہسکو میں تُن کو
00:59:47کہے بھی نہ سمجھ لو تُن شاید
00:59:52شاید
00:59:55شاید میرے خیال میں تُم اک دن
01:00:01ملو مجھے کہیں پہ گم شاید
01:00:07جو تُم نہ ہو
01:00:11رہیں گے ہم نہیں
01:00:15جو تُم نہ ہو
01:00:18رہیں گے ہم نہیں
01:00:22نہ چاہے کچھ
01:00:25تم سے زیادہ
01:00:26تم سے کم نہیں
01:00:28جو تُم نہ ہی
01:00:58ทุกอย่าง
01:00:59ทุกอย่างต้องเรียบร้อยเข้าใจนะ
01:01:00ทุกอย่างต้องเรียบร้อยเข้าใจนะ
01:01:01ครับ ได้ครับ
01:01:02ทุกอย่างต้องเรียบร้อยเข้าใจนะ
01:01:03ครับ ได้ครับ
01:01:08รัฐมันตรีจะมาดูสินค้าตัวอย่างของเราทุกอย่างต้องเรียบร้อยเข้าใจนะ
01:01:23ครับ ได้ครับ
01:01:25ระวังอย่าให้กล่องเสียหายล่ะ
01:01:36อย่าให้เกิดความเสียหายนะ
01:01:39สินค้าในกล่องมีมูลค่าเป็นล้านเลย
01:01:41ฉันต้องการรายการสินค้าทั้งหมด
01:01:46รีบโลดสินค้าเร็วเข้า
01:01:51รีบโลดสินค้าเร็วเข้า
01:01:54ติดโลดสินค้าเร็วเข้า
01:02:15ถ้าขืนเธอยังทำตัวไร้มารยาตกับฉัน
01:02:18รถพ่อกับแม่ของเธอก็คงจะ...
01:02:20พ่อคะ!
01:02:24พ่อ...
01:02:48มัน...
01:02:50เป็นแค่ฟัน
01:02:52jack
01:02:54ไม่...
01:02:57brute
01:02:58ชันต้องหาให้ได้ว่าพ่อกับแม้อยู่ที่ไหน
01:03:03พวกนาのはอะไรบ้างหรือเปล่า
01:03:05สงสัยว่านางส่งทันไปเกธารณาหรือเปล่า
01:03:09ฉันคุณทำยังไงดี
01:03:11Maintenfernมาอยู่บ้านพอดี
01:03:13ทําจากไว้คนที่ห้องของนางก่อน เพื่อจะเจออะไรบ้าง อย่างน้อยก็ต้องเจอบ้างสิ
01:03:18รหัสผ่าน รหัสผ่าน รหัสผ่านคืออะไรนะ
01:03:46เอ่ม เอ่ม ใครจัน ใครจัน
01:03:58ยุค
01:04:09นี่ก็ยังไม่ใช่
01:04:16คุณอยู่ที่รักษัน
01:04:22ถ้าสถานที่รักษัน ที่รักษัน ต้องด้วย โดนกติดกลับ
01:04:30- มากับชั้นเดียวเข้า ถ้ามาทำอะไรที่นี่ พี่ถึงหากมาทำอะไร ถ้ามีรักกับยุคจับได้ เกิดปัญหายใหญ่กับพี่แน่นอน
01:04:56- คนพวกนี้อันตรายขนาดไหน พี่ก็รู้เนี่ย ชะนายา พี่รู้พวกเขาอันตรายขนาดไหน พี่ถึงได้เป็นห่วงพ่อกับแม่มากยังไงล่ะ พี่ต้องรีบหาพวกท่านให้เจอนะชะนายาก่อนที่เรื่องเร็วรายจะเกิดขึ้น
01:05:10- ฉันก็ห่วงพ่อกับแม่มากเหมือนกัน แต่ว่า ตอนที่พี่พยายามหาพ่อกับแม่ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันก็ต้องเสียพี่ไปอีกคน
01:05:24- แล้วใครจะอยู่กับฉันล่ะ เราไม่มีทางเลือกอื่นเหลืออีกแล้ว นอกจากจะต้องเชื่อฟังมีร่าอย่างเดียว
01:05:34- ไว้เราค่อยพูดเรื่องนี้กันที่หลังนะ เอาจากห้องนี้กัน มาเร็ว
01:05:39- เอ็กกระฝานอยู่นี้ได้ยังไง
01:06:18LAUREN
01:06:23นอนมันเสียงอร่อย
01:06:53นอนมันเยี่ยมอร่อย
01:07:23ทําอะไรของแกอะฮะ เกือบทํากล่องของชะล่นพื้นแล้ว
01:07:31จ้างคนแบบนี้มาทำงานได้ยังไงกันอะฮะ
01:07:34มาเอากล่อไปเร็วเข้า
01:07:36ส่วนนาย ออกไปเดี๋ยวนี้
01:07:39มีระวังด้วย ค่อยค่อยวาง
01:07:44Оฮะ ...คุณคงหลับไปแล้ว แต่ไปดูหน่อยดีกว่า
01:07:54ครับม่า
01:07:56มีข่าวดีมาบอก ฉันคุยกับสิงหาเรียบร้อยแล้ว
01:08:00ไม่ว่าจะเกิดอะไรคึ้นต่อให้เกิดเรื่องกับรัฐมุ Ηก็ตาม
01:08:04แต่ข้อตกโลงของเราไม่มีทางยกเลิกได้ข้อตกโลงยังอยู่
01:08:07คนที่มาทำร้ายรัฐมุ Ηก็นจดเก่านะ
01:08:13ถ้าข้อตกลง ถูกยกเลิกจริง ๆ เราพลาดโอกาสทำเงินนับล้านได้เลยนะแม่
01:08:26แม่ มีใครอยู่ข้างหลัง
01:08:43แม่ มีใครอยู่ข้างหลัง
01:08:58แม่ มี มีใครอยู่ข้างหลัง
01:09:16โทว เอ้ย แบตมาหมดอะไรตอนนี้เนี่ย
01:09:19ดีที่แบตไม่หมดตอนที่คุยกับสีมหา
01:09:23ไม่รู้เลยยุคพูดอะไร กลับบ้านค่อยคุยแล้วกัน
01:09:28รากู รากู
01:09:30ครับผม
01:09:31เอามือถือไปชาร์ทให้ฉันหน่อย
01:09:32ได้ครับ
01:09:33โอ้ย
01:09:39นี่ พังหมด พังหมดแล้วเนี่ย
01:09:43ถ้าเกิดของพังขึ้นมา
01:09:45สภาพอย่างแก่เนี่ย จะมีปัญญาชดใช้ได้งั้นเหรอ
01:09:49ยกขึ้นมาสิ
01:09:52แล้วก็ระวังให้ดีด้วย
01:09:58เป็นใครกับไม่
01:10:04ไม่ เปิดมือถืออีกต้องหาก
01:10:07โทรเข้าเราประพอกดังก็ไม่ติด
01:10:13โทรเข้าเราประพอกดังก็ไม่ติด
01:10:17ดูเหมือนที่นั่นจะไม่มีสัญญาณ
01:10:19ลองโทรหารากูดูก็แล้วกัน
01:10:23ครับ คุณยุค
01:10:25ขอคุยกับแม่
01:10:26เราสักครู่นะครับ
01:10:27คุณอายครับ คุณยุคโทรมาหาครับ
01:10:29แม่มีคนอยู่ในโกดังเนี่ย
01:10:31เป็นคนเดียวกับที่ทำร้ายรัฐมนตรีรึเปล่าก็ไม่รู้
01:10:33ตอนนี้แม่บอกให้คนงานทุกคน
01:10:35รีบตามหาตัวมันให้เจอ
01:10:37เดี๋ยวผมตามไปเนี่ย
01:10:39โอเค
01:10:41รา Firstly yeah
01:10:43คุณอายครับ คุณยุคโทรมาหาครับ
01:10:46อะไร
01:10:47แม่มีคนอยู่ในโกดังเนี่ย
01:10:49เป็นคนเดียวกับที่
01:10:50ทำร้ายรัฐมนตรีรึเปล่าก็ไม่รู้
01:10:52ตอนนี้แม่บบอกให้คนงานทุกคน
01:10:54รีบตามหาตัวมันให้เจอ
01:11:08ให้มันได้รู้ว่า กล้าแยนกับฮีร่าไหร่จัน ผลจะเป็นยังไง เข้าใจ หาให้เจอ ไป
01:11:38รักกู เจอมันไหม ยังยังไม่เจอเลยครับ เออผมหาต่อนะ ไป พี่ไปหาเรียวเข้า
01:12:08เลยว่า
01:12:38น่า สองคนไปทางนวน ในตามชั้นมา
01:13:03นี่...ก็...ก็...ก็ดังระเบิด
01:13:06ไฟไม่ก็ดังหมดแล้ว
01:13:08ทำอะไรสักอย่างสิ
01:13:09มุลค่าสินค้านับสิบหลายเช่านะเร็วเข้าเร็ว
01:13:15เป็นไปไม่ได้...มัน...เป็นไปไม่ได้
01:13:36แก่เป็นใคร...ใครส่งแก่มา
01:13:52แก่เป็นคนที่ทำร้ายแล้วทำวนตรยใช่ไหม...
01:13:58แก่มันใจมังเร็วเข้า
01:14:00แก่มันได้ไหม...
01:14:02แก่มันจะแก่มันที่นี่ ไงไงไหม...
01:14:04แก่มันไงไงไหม...
01:14:06แก่มันเกิดไปแล้วเข้า
01:14:08ผมต้องการให้คุณช่วย หรือไปเร็วเข้า
01:14:19เบอรากูนี่ ไงรากู
01:14:28ยุคแจอยู่ไหน
01:14:29แม่ อะไรขึ้น
01:14:31ก็ไฟไม่โกดดังนะซิ
01:14:33สิ่งค้าที่เราต้องส่งไม่หมดแล้ว
01:14:38ขอบคุณมากที่มาช่วย
01:15:08บากกี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
01:15:11ทำไมถึงยืนมือมาช่วย
01:15:13หรือว่าเธอรู้อยู่แล้วว่าเป็นเรา
01:15:16ไม่ ๆ คิดมากเกินไป
01:15:19เธอร์เจอร์เจอร์เจอร์
01:15:27มาเธอร์เจอร์เจอร์
01:15:31เจอร์เจ้า
01:15:35สวัสดีที่สุดท้าย
01:16:05ลงมา
01:16:11มาสิ
01:16:33ขอบคุณ
01:16:34ڈڈڈو
01:16:39ڈڈڈو
01:16:43ڈڈڈو
01:16:47ڈڈڈو
01:16:49ڈڈڈو
01:16:51ڈڈڈو
01:16:56ڈڈڈو
01:16:58ڈڈڈو
01:17:00ڈڈڈو
01:17:02ڈڈڈڈu
01:17:14ڈڈڈڈڈ
01:17:18looked at and head rätt
01:17:27DDDDDDDDDDDo
01:17:48อืมม ตอนท้าน
01:18:08อืมม ตอนท้าน
01:18:15ตอนท้าน
01:18:18โทษ หายดีตักแถมอะไร
01:18:22วันที่มีร่า พยายามจะเผาผมให้ตายทั้งเป็น
01:18:48เวลานั้นผมเห็นหน้าของนางท่ามกลางเปลวไฟ
01:18:55ผมนึกถึงเหตุการณ์ตอนยังเด็กใต้ทําทีน
01:19:00ผู้หญิงคนนั้นพยายามเผาผมให้ตายทั้งเป็นครั้งแล้วครั้งล่ะ
01:19:07ความทรงจำทั้งหมดก็กลับมา
01:19:15ผมอยากบอกความจริงกับคุณช่าจะขาด แต่กลัวว่าจะยิ่งทําให้
01:19:20พ่อกับแม่ของคุณเป็นอันตรายมากไปอีก
01:19:23ผมถึงไม่ ผมถึงไม่กล้าบอกคุณ
01:19:27เพราะว่ากลัวคุณจะตกอยู่ในอันตราย
01:19:30มันคือคำตอบว่าทำไมผมถึง
01:19:33อยากให้พวกคุณทั้งครอบครัว
01:19:36ไปให้ไกลจากเรื่องย่งเหยิงเร็วที่สุด
01:19:39ทุกคนจะได้ปลอดภัย
01:19:42เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้
01:19:48ผมถึงจำเป็นต้องปิดบางคุณ
01:19:50เรื่องเร возможно Conference ที่คุณต้องพ่อเจิญตอนนี้
01:19:53เป็นความรับในชอบของผมเอง
01:19:55ผมไม่ต้นเหตุของเรื่องนี้
01:19:58ผมไม่ควรได้รับการโยกโทษให้ต้ส้нали
01:20:00แต่ว่า
01:20:01ผมแค่อยากคืนรอยยิ้มแล้วก็
01:20:03ความสุขให้คุณอีกครั้งเท่านั้นเองปากิ
01:20:06ผมจะได้ชอดใช้ความผิดของผมด้วยเนี่ย
01:20:10เท่านี้เอง
01:20:16โด๊ก โด๊ก
01:20:18บากี้ผม
01:20:20ผมขอโทษจริง ๆ นะ
01:20:23ผมรู้คำนี้ไม่ควรออกจากปาก
01:20:26ปีศาทที่ไม่มีความเป็นมนุษย์แบบผมเลย
01:20:29แต่ผมรู้สึกอย่างงั้นจริง ๆ ๆ นะบากี้
01:20:33ผมละอายใจจริง ๆ นะบากี้
01:20:36ละอายในสิ่งที่ผมทำลงไป
01:20:40คุณช่วยยกโทษให้ผมได้ไหม
01:20:42เห็นแก่ความเป็นเพื่อนรักของเรา
01:20:46ช่วยยกโทษให้ผมด้วย ได้โปรด
01:20:48โด๊กโด๊ก
01:20:59โด๊กโด๊กโด๊ก ไม่ ๆ ๆ ๆ ๆ
01:21:02ลุกขึ้น ลุกขึ้น ลุกเร็ว
01:21:07ไม่
01:21:16คุณทำเรื่องไม่ดี เอาไว้มากก็จริงโดโดบ
01:21:21แต่คุณก็ได้รับโทษอย่างทนทุกทรมานไปแล้วนึก
01:21:25ตอนนี้ฉันเห็นคุณ รอดพลนจากประตูนาโรคมาได้แล้ว
01:21:36มัน...ไม่ใช่ความผิดของคุณโดโด ไม่ใช่ความผิดของคุณเลยนะ
01:21:43เชื่อฉันน่ะ เชื่อฉัน
01:21:47เชื่อฉันแถนาคุณไม่คุณรับโทษจากใครทั้งนั้น
01:21:50แต่ว่านะโดดบ ตอนนี้ ครอบครаешьของเราสำคัญที่สุดเลย
01:21:57เราตั้งป์ป้องบ้องคลอบคลอบของพวกเรานะ
01:22:13เราทั้งคู่ จะช่วยกันป์บ้องผัวเขา
01:22:15ไม่มีอะไรในโลกนี้ ที่พวกเราทำไม่ได้
01:22:21ว่าแต่บอกหน่อย คุณรู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ที่นั่น
01:22:25ฉันพังเอินได้ยินยุกับมีราคุยทรศัพท์กันนะสิ
01:22:30มีคนในกระดัง นี่ฟังเนอะ
01:22:32แม่บอกให้คนงานทั้งหมดไปจับตัวมันมาให้ได้
01:22:35ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย
01:22:46ไม่รู้ว่าทำไม
01:22:49ถึงรู้สึกว่า
01:22:52เป็นผู้ชายคนเดียวกัน กับที่ช่วยฉันเมื่อวานนี้
01:22:59เป็นคุณใช่ไหม
01:23:06รู้ไหมดูดอบ
01:23:09คุณใส่หน้ากาก
01:23:12ฉันก็เลยไม่เห็นหน้า แต่ว่า
01:23:16ดวงตา
01:23:21ฉันไม่เคยลืมตาคู่นี้ได้เลย
01:23:26เพราะว่าฉันคุณเคย
01:23:29กับดวงตาคู่นี้แล้วเกิน
01:23:34และเพื่อตอบข้อสงสัยของฉัน
01:23:38ก็เลยไปที่ห้องของคุณ
01:23:40พอฉันไม่เห็นคุณอยู่ในห้อง
01:23:42ก็รู้ได้ทันทีเลยว่าคุณคือ
01:23:46พอฉันไม่เห็นคุณอยู่ในห้อง
01:23:48ก็รู้ได้ทันทีเลยว่าคุณคือ
01:23:49พอฉันไม่เห็นคุณอยู่ในห้อง
01:23:51ก็รู้ได้ทันทีเลยว่าคุณคือ
01:23:52ผ ผ...ผ ผ...ผู้ชายใส่หน้ากาค
01:23:54ที่ช่วยชีวิตฉันไวเมื่อวัล
01:23:56แล้ว...ค...คุณไม่อยู่บ้านเลยคิดว่า
01:23:58ฉันควรไปหาคุณดีกว่า
01:24:00เพื่อคุณต้องการให้ฉันช่วย
01:24:02คุณคือ ผู้ชายใส่หน้ากัก ที่ช่วยชีวิตฉันไวเมื่อวัน
01:24:11แล้วคุณไม่อยู่บ้านเลยคิดว่า ฉันควรไปหาคุณดีกว่า เพื่อคุณต้องการให้ฉันช่วย
01:24:21ผู้พิทัก
01:24:26คุณเป็นคนช่วยชีวิตผมบากี้
01:24:32ผมขอสัญญากับคุณเลยนะ ปากี้
01:24:36เรื่องเลวร้ายที่เก่ยขึ้น จนถึงตอนนี้
01:24:39ความลำบากที่เคยเจอ เราผ่านมันมาหมดแล้ว
01:24:43ต่อจากนี้ไป
01:24:45ไม่มีล่ะ
01:24:49ผมนี่ล่ะ
01:24:51จะเป็นคนคอยปอกป้องคุณเอง
01:24:54ปอกป้องคุณ จากเรื่องเลวร้ายทั้งหมด
01:24:57ผมจะเป็นคนคอยอยู่เคียงข้างคุณเสมอ
01:24:59ผมให้สัญญากับคุณด้อยเลย
01:25:02โดโดโด
01:25:18มีร่ากับยุคนะ
01:25:21เรากลับบ้านกันก่อน
01:25:23ที่ยุคจะสงสัยดีไหม
01:25:29เชลา
01:25:43ที่รับบ้านกับสัญญาฟังได้
01:25:45ก็จะสนใจเชื่อหร่าง
01:25:47กับบันต่อ
01:25:51ความภัสติ
01:25:53ความเป็นใจเชื่อสัยปพา
01:25:56ความสัญญาฟังได้
01:25:59ขอบคุณเธอเจ้า มีรากกับยุคยังมาไม่ถึง
01:26:29ใครที่มันทำ ถ้าฉันรู้แล้วเจอมันแล้วก็ฉันจะ
01:26:59ลูกขึ้นเหลือง หลับสบายได้อย่างไร หะ เิดอะไรขึ้น
01:27:08แกเห็นหน้าผู้ชายคนนั้นพิ๊กแม่ว servers
01:27:13เหะ ติกฉันเพิ่งมาถามเรื่องนี้เนี้ยนะ จะไปดูได้อย่างไร
01:27:19ผู้ชายที่มาช่วยชีวิตฉันเขาใส่หน้ากาก แล้วฉันจะไปเห็นหน้า
01:27:23เห็นหน้าเขาได้ยังไงล่ะ
01:27:25ถ้าแกกล้าโกหกฉันน่ะ
01:27:27จำไว้ให้ดี
01:27:28ไม่อย่างนั้น
01:27:29พ่อแม่
01:27:31จะไม่ได้กลับมาหาแกอีกเลย
01:27:35แกจะไม่นีโอกาสเจอพวกมัน
Comments