- 5 weeks ago
ดูละครอินเดีย ดูซีรีย์อินเดีย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00:00ยอกเป็นๆๆ
00:00:03รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป
00:00:06สามารับชมได้ทุก minutos
00:00:13และอากาสยา
00:00:15เป็นลูกเลียงของฉันเองค่ะ
00:00:19มีแต่พระเป็นเจ้าเท่านั้นที่รู้
00:00:21ว่าฉันรักลูกทั้งสองคนเอให้เท่attersให้กัน
00:00:24และฉันรักมาอากาสยาจากใจจริงค่ะ
00:00:26แต่ไม่รู้ทำไม
00:00:27เขาถึงเด็กเกลียดฉันถึงขนาดนี้
00:00:29เขาเป็นคนอารมร้อนมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว
00:00:32เราทุกคนเหนื่อยกับนิสัยของเขามากเลยค่ะ
00:00:35ฉันบอกบ้านสามีเสมอ
00:00:36ว่าอากศยาควรหาหมอแต่ไม่มีใครฟังฉันเลยค่ะ
00:00:40ถ้าเขาได้รับการรักษาในตอนนั้น
00:00:42อาการของเขาคงไม่หนักขนาดนี้ค่ะ
00:00:44ท่านก็เห็นแล้วนี่ค่ะ
00:00:49ท่านเห็นแล้วใช่ไหมคะ ว่าเขาถึงกับทำรายแม่ของตัวเอง
00:00:53อากศยาเคยทำรายชั้นมาแล้วครั้งหนึ่งคะ
00:00:56ตอนที่เขายังเป็นเด็ก เขาพยายามจุดไฟเผ่าฉันค่ะ
00:01:01แม่ช่วยผมด้วยครับ ช่วยด้วย แม่
00:01:05โกหก เธอกำลังพูดโกหกอยู่
00:01:09เธอนั่นละ จุดไฟเผ่าผมทั้งเป็น
00:01:12ก่อนนั้นฉันกำลังท้องยุค
00:01:17แล้ว...แล้วอากศยาเขาคิดเองว่า
00:01:21ถ้าฉัน...ถ้าฉันพลอดลูกออกมา
00:01:23เขาจะไม่ได้รับความรักจากฉันอีก
00:01:26แล้วเขาก็จุดไฟที่ห้องนอนของฉัน
00:01:36แต่ฉันรู้ค่ะ
00:01:38ฉันก็เลยหนีออกมาได้ทัน
00:01:39แล้วฉัน...แล้วฉันก็เอาเรื่องนี้ไปบอกกับทุกคน
00:01:43ให้รักษาอากศยาได้แล้ว
00:01:46แต่ทุกคน...ขับฟ้องร้องฉัน
00:01:48ว่าฉันเป็นคนจากข้าเขา
00:01:50คิสวัสดีว่าคนเป็นแม่จากข้าลูก ได้โลงคอยอย่างนั้นหละค่ะ
00:01:54ฉันต่อสู้ค-ดี...
00:01:56เพื่อพี่สูตรในความผริสุตรของฉัน
00:01:59และโชคดีสาร เชื่อว่า к drunkard หาพวกนั้น
00:02:03ร้วนเป็นคำโกหก ท่านตรวจสอบดูได้นะคะ
00:02:07ท่านค่ะ ผู้หญิงคนนี้โกหกหมดเลยค่ะ
00:02:13เธอเป็นคนจุดไฟเผาอากศยา แต่ตอนนี้มาทอดเข้าทุกอย่างเลย
00:02:18คิดดูก็รู้ว่าเด็กแค่นั้นจะทำแบบนั้นได้ยังไงกัน
00:02:22ขอร้องละค่ะ ท่านอย่าไปเชื่อนะคะ
00:02:24เธอเป็นคนที่น่ากลัวที่สุดเลยค่ะ
00:02:26ฉันมองสติอารมณ์ครับ
00:02:27ท่านค่ะ ตอนที่ฉันรู้ว่า อากาศยาหลงรักปากี่มาก แต่เขารักอยู่ข้างเดียว
00:02:37ฉันเป็นห่วงปากี่มากจริงๆเลยค่ะ เพราะฉันรู้ดี
00:02:41ว่าเขารับความผิดหวังไม่ได้ สิ่งที่เขาเกลียดที่สุด
00:02:46คือมีคนปฏิเศษเขาค่ะ
00:02:50เพราะยังงั้น ฉัน ฉันเลยหาทางที่จะเตือนปากี่
00:02:55แต่พออากาศสยามารู้เรื่องนี้เข้า
00:02:57เขาก็ลักผ่าตัวฉันไปค่ะ
00:02:59พวกแกเชดหัวฉันออกจากบ้านโดยไม่ใหญ่ดี
00:03:08ฉันจะไม่ยอมทนพวกแกอีกแล้ว
00:03:10คอยดูแล้วกันนะ
00:03:11นี่ฉันพั้งเริ่มต้น
00:03:21เจ้องโง่ยุก
00:03:22เขาทำทุกอย่างให้อากาศสยาเพราะถูกบังครับ
00:03:27เพียงเพราะชีวิตแม่ของเขา
00:03:31ตกอยู่ในอันตรายนะคะ
00:03:33แต่ว่านานแค่ไหนแล้วที่เขาต้องเจอเรื่องแย่ๆ
00:03:37เมื่อเขาเห็นว่าอากาศสยาได้ลักภาตัวปากี
00:03:41และเขาทุกตีเธอเหมือนกับสัตว์
00:03:43เขาพยายามที่จะหยุดอากาศสยาแล้ว
00:03:53แต่หลังจากนั้น
00:03:54คุณรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นนะคะ
00:03:57เมื่อตำรวจเจอหลักฐานเกี่ยวกับเรื่องนี้
00:04:01เมื่อนั้นฉันก็ของเป็นอิสระ
00:04:03สาครที่เคอรบ
00:04:06นั่นเป็นเรื่องจริงครับ
00:04:08เราพบคุณมีราชездากการให้การของยุค
00:04:11นั้น Wahr mille Way
00:04:13ผู้หญิงคนนั้น 비เหมืออالมายเป็นแม่เท่านั้น
00:04:16เธอไม่คนยิงปากกี่ saga
00:04:18เธอไม่คนทำ
00:04:20เธอไม่คล่าค่าปากกี่ของผม
00:04:21ถ้าจะจ้งเกรียดจ้งชัง ฉันไปถึงไหนกันครับ
00:04:24ชั้นให้ความรักกับแกน้อยไปอย่างนั้นเหรอ
00:04:28ท่านคะ ฉันรู้ว่า อากศยาพยายามจากข้าฉัน
00:04:33แต่ว่า ความรักที่ฉันมีให้มันจะไม่ลดลงเลย ไม่มีวันค่ะ
00:04:45ฉันรู้ทุกอย่างเพราะสาร เขามันคือผู้ราย เขามันคืออาจยากร
00:04:50แต่ที่เขาทำไปนั้น เพราะความโกรธ ปากี้ที่เขาพูดถึง
00:04:56เขาก็สอดแนมเธออยู่ตลอดเวลา เห็นได้ว่าสภาปจิตใจของเขามันไม่ดีเลยค่ะ
00:05:01เขาต้องได้รับการรักษะ
00:05:04นี่เป็นสิ่งที่ฉัน��จะขอร้องถ่าน
00:05:06จนกว่าท่านจะได้ให้คำตัดศิลค viennent
00:05:11ขอให้ควบคุมเข้าไว้ในโรงพยบาลจิตเวท
00:05:14ที่ซึ่งเขาจะได้รับการดูแลอย่างดี
00:05:26เขาต้องการการดูแลหรือไม่เขาอาจจะแย่ลงได้
00:05:29สารที่ขอรบค่ะ
00:05:30เขา...
00:05:31เขาไม่ใช่อาจยากร
00:05:33เขาเป็นเพียง...
00:05:35เขาเป็นเพียงผู้ป่วยจิตเวทนะค่ะ
00:05:37ท่านได้โปรดเชื่อชั้น
00:05:39ท่านเห็นไหมละ
00:05:44ว่าสิ่งที่เขาทำนั้นมันร้ายสาระแค่ไหน
00:05:46เขาทำสิ่งแล้วนั้นได้ยังไง
00:05:50ฉันรู้ทุกอย่างจากตำรวจ ค่ะ
00:05:52ว่าเขา...
00:05:53ทำเรื่องแปลกในครุกอีกด้วย
00:05:55แต่มัน...
00:05:56มันไม่ใช่ความผิดของเขาเหรอนะค่ะได้โปรด
00:05:59สารที่ขอรบผมขอคลัดค้านครับ
00:06:03นี่มัลคลทะつ sponsor อะไรกันเนี่ย
00:06:06อย่างแรกคือคุณข้าตกรรมคนอื่น
00:06:10และจากนั้นคุณก็บอกว่าคุณจิตใจไม่ปรกติ
00:06:12สารที่ขรบครับ
00:06:16นั่นมันเป็นไปไม่ได้นะครับ
00:06:19อากศยาเป็นอายากรอย่างแน่นอน
00:06:21เขาข้าลูกสาวของผม
00:06:23และอายากรควรต้องอยู่ในคุก
00:06:25และสารที่ขรบครับ
00:06:30ผมทราบดีว่าพวกเขาจะจัดฉากนี้เพื่อปอกป้องเขาครับ
00:06:33ผมขอให้ท่านลงทอสถานหนักที่สุดด้วยครับ เขาคือคนที่คาตรกรรมลูกสาวของผม
00:06:39เอาล่ะ เอาล่ะ
00:06:45คดีนี้ได้ถูกยื่นโดยตำรวจ
00:06:50อีกเป็นสิทธิของตำรวจโทนนั้นที่สามารถคัดข้ามได้ คุณไม่สามารถพูดอะไรได้ในเรื่องนี้
00:06:56นี่คุณซิงพูดอะไรซักอย่างสิครับ
00:07:03กลับผมไม่มีข้าคาคาได้ ๆ ครับท่าน
00:07:09จากการให้การของพยาญและหลักฐานที่ประจักษ์ในวันนี้
00:07:14สาร ได้มีความเห็นว่าอักษยาไลจรรม
00:07:18มีความไม่สมบูรณ์ทางสติปัญญาและด้านจิตใจ
00:07:21จนกว่าจะมีคำตัดสินของสารในคดีนี้ เขาจะได้รับการรักษาในสถานมับบัติทางจิตที่ดี
00:07:38และเขาควรได้รับการดูแลเป็นอย่างดีด้วย
00:07:41ไม่ได้ครับท่าน นี่มันผิดพล่าแล้ว
00:07:47ผู้หญิงคนนั้นยิงปากกี้ของผม
00:07:49ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนหญิง
00:07:51สารขอเลื่อนกับพี่ภาษา
00:07:53เธอไม่อาจยากก่อน เป็นเป็นคนพล่าปากกี้ผู้หญิงคนนั้น
00:07:55เธอ...เธอเป็นคนหญิงปากกี้
00:08:08อากาศตยา
00:08:16ฉันหวังว่าคุณจะชอบของขวานของคุณนะคะ
00:08:19ฉันประทับใจมาก คุณทำงานได้ดี
00:08:23เขาหยิง สำหรับคันดูแลเป็นอย่างดี
00:08:25คุณไม่ต้องของวลเรื่องยุคไปห高น่ะครับ
00:08:27ยุคได้รับการคุ้มกัน ในการเป็นพยายามคัดข้างอ
00:08:48อากศยาด้วยตัวเอง
00:08:52แม้ต่อให้รู้ความจริงเกี่ยวกับกัสยาก็ตามเข้า aż SOL
00:08:57visible
00:08:57ซึ่งเป็นส่วนสviaว่าชียกรำ
00:09:00จากนะไม่มีทางที่การดูแล เขาจะอยู่ในฮือของแย่หรืออาของเขาแน่นอน
00:09:04ซึ่งจะเหลือเพียงแม่ของเขา au
00:09:06ท้านั้น
00:09:07ซึ่งเป็นคุณที่จะได้การดูแลเขาครับ
00:09:10ผมขอตัวก่อนครับ สวัสดีครับ
00:09:19ปล่อยชั้นไป หม่าว่าปล่อยชั้นไป
00:09:22เธอจะไม่ไว้ชีวิตใหญ่นั่น
00:09:24ใหญ่นั่นเป็นคนค่าปากีนะ ปล่อยฉัน
00:09:33แกเป็นคนทำทั้งหมดนี่สินะ
00:09:36เรารู้ว่าคนอย่างอากัสยาไม่มีทางค่าปากีแน่นอน
00:09:44แกเป็นคนค่าปากีใช่ไหม
00:09:52คุณแม่พูดได้ถูกต้องเลยล่ะค่ะ
00:09:59คุณแม่จะทำยังไงล่ะค่ะ
00:10:08คุณแม่มองเห็นแต่ความผิดของฉัน
00:10:11คุณแม่ก็ได้ยินสิ่งที่ฉันพูดในสารไปหมดแล้ว
00:10:14ว่าฉันรักเขามาก ๆ
00:10:16มันยังทำให้คุณแม่กล่อฉันอยู่อีกเหรอ
00:10:18ลืมเรื่องของฉัน
00:10:20ฉัน แล้วลองให้ความรักกับหลานอีกคนดูบ้างสิค่ะ
00:10:23แกต้องการอะไร
00:10:30บอกฉันมา ทำไมแกถึงต้องเข้ามาทำลายชีวิตของพวกเราอีก
00:10:35บอกมา
00:10:35บอกฉันสิ แกต้องการเงินเหรอ
00:10:38บอกมาสิ
00:10:39อย่างน้อยๆ แกก็ควรอยู่ห่างจากชีวิตพวกเราสะ
00:10:42ฉันไม่ต้องการเงินเหรอค่ะ
00:10:44ฉันต้องการแก้แค้น
00:10:50นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเองนะคะ อยู่ดูฉันทำลายต่อไปล่ะ
00:10:56อากัสยาที่รักของคุณนะ เขาจะต้องทนทุกธรมาณ
00:11:02เขาควรถูกเผาเป็นเท่าฐานไปแล้ว ตอนนี้ฉันยังจะทำให้เขาเจ็บปวด
00:11:08ทุกวินาทีของชีวิตของเขาเลยล่ะค่ะ
00:11:12ฉันจะธรมาณเขาให้มากๆ ให้เขาได้ร้องขอความตายของเขาเองนะคะ
00:11:19ยุกลูกรัก ไปถึง
00:11:49มีแต่พระเจ้าที่รู้ว่าแม่ของยุกและมาจากไหน ollut!
00:11:52เขาช่วยอาก겠어요 จะคุคนั้นโดยอ้างความบ้าข้างของเขา
00:11:58คนแบบเขาสมควรที่จะต้องได้อยู่แต่ในคุค!อยู่ในคุกซิ!
00:12:04ครับผมรู้ว่ hydraul muitas Legends เป็นเรื่องย่าอาจ
00:12:10นี่มันต์นี่มาหรอมากข้างでしょう
00:12:14แต่ว่าหลังจากที่เรื่องทั้งหมดได้เกิดขึ้นที่นี่
00:12:18พ่อก็ต้องการที่จะออกไปจากที่นี่นะครับ
00:12:24ผมได้ตอบรับข้อเสนอจากโรงพยาบาลในลอนดอน
00:12:28และพ่อผมก็ต้องการให้ผมตอบรับมัน
00:12:31ดังนั้น พวกเราทุกคนจะไปที่นั่นกันครับ
00:12:37ผมขอโทษด้วยนะครับ
00:12:40ไม่เป็นไรหรอก นายทำหลายอย่างเพื่อเรามามากพอแล้วนะ
00:12:45ไปเธอไป ไปให้ห่างจากเงาปีศาสตร์ของอากัศัยาถือนะ
00:12:50เริ่มต้นชีวิตใหม่ของนาย ขอพระเจ้าอวยพอนะ
00:12:53ขอให้พบแต่ความสุขนะ ลูกชาย
00:12:58โชคดีนะลูก
00:13:08นอนลงต่อก่อนดีกว่านะครับ ไม่เป็นไรหรอกครับ
00:13:19ชนาย่า ลากก่อนนะ
00:13:22ค่ะ
00:13:23ดูแลตัวเองแล้วก็พ่อแม่ของเธอดีดีด้วยหรอ
00:13:26ไปก่อนนะครับคุณป้า และสาตัวด้วยนะครับ
00:13:31หน่อย
00:13:59ทุกคนเอาไปให้หมด ฉันต้องการคุยกับเขาสองคน
00:14:06คนที่ต้องอยู่ในโรงพยาบาลมาก คือผู้หญิงคนนี้
00:14:20เธอเป็นคนข้าปากกี้
00:14:24ปล่อยฉันไปนะ ฉันจะข้าแก้ ฉันจะไม่ไว้ชีวิตแก้
00:14:29ปล่อยฉันสิ เว้ย
00:14:31คุณมีร้าครับ เชิญคุณทุกอย่างที่คุณต้องการเลยครับ
00:14:35ผมจะฉีดยาให้เขา และอีกไม่กี่วัน
00:14:38ทุกคนจะรู้เองว่าสภาวะจิตใจของเขาไม่คงที่
00:14:41ให้เขาเดินไม่ได้ หรือให้พูดไม่ได้เลยก็ได้
00:14:44ชั้นเซ็นปล่อย
00:14:59เจ้า!
00:15:29น่ารักจริงจริง
00:15:59นี่คือของเล่นของฉันต่อจากนี้
00:16:06ฉันจะกลับมา
00:16:09คุยกับลูกรักของฉันอีกนะ
00:16:12รู้ไหม
00:16:29จะทำอะไรต่อไปเหรอ
00:16:32ฉันต้องฉกช่วยทุกๆอย่างที่เป็นของฉัน
00:16:59รูปตรนา
00:17:05ถ่ Enemy ความของเราทำดีที่สุดแล้ว
00:17:08แต่ก็ยัง
00:17:10ฉันคิดว่า ในที่สุด
00:17:12มีร่าจะต้องได้การดูแลแอ ก節目ไป
00:17:15แต่คุณย้าค่ะ เพร风จะทำอย่างนานได้อย่างไง
00:17:17นี่ก็เป็นหนึ่งสิ่งที่ฉันเองก็กรftenอยู่
00:17:20ฉันบอกแล้วไง ว่าเหรอจะต้องกลับมาแน่นอน
00:17:24เธอเป็นผู้หญิงอันเท่าทาย
00:17:27แม่แต่ลูกชายของเธอก็อยู่กับเธอ
00:17:57เธอก็ไม่มีพื้นที่สําหรับบ้านหลังนี้
00:18:12ก็ไม่มีพื้นที่สําหรับบ้านหลังนี้
00:18:17เธอก็ไม่มีพื้นที่สําหรับบ้านหลังนี้
00:18:32แม่
00:18:35เป็นอะไรมั้ยคะ
00:18:37นี่คุณแม่ช่วยคิดก่อนที่จะพูดสักหน่อยเธอนะคะ
00:18:43คุณแม่ช่วยคิดก่อนที่จะพูด สักหน่อยเธอนะคะ
00:18:47ทำไมรอประพอของฉัน ต้องให้ฉันออกจากบ้านของตัวเองด้วย
00:18:51และตอนนี้ สิบดูแลอากศยาก็เป็นของฉัน
00:18:54และสมบัตินี่ จะเป็นของใครกันล่ะ
00:18:58ของฉัน
00:19:03โอ้ว ว่าแล้วว่าต้องมีคนไม่เชื่อคำพูดของฉัน
00:19:06ถนายความของคุณยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว
00:19:09ถามเขาดูสิ จ้เล่งพวกคุณต้องเชื่อที่เขาพูดเนี่ย
00:19:12- คุณผู้หญิงครับ สาร์ได้ให้สิทธิการดูแลอากศยากับคุณมีร่าอะไรจันแล้วนะครับ
00:19:18สาร์ بتความเห็นว่า ไม่แต่คุณก็ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่ง
00:19:21ของการกóอจกรรมของอากศยาด้วย
00:19:26- คุณยาคะ ไม่มันต้องไปเชื่อพวกเขาแล้ desafi
00:19:29นี่มันเรื่องร้ายสาระทั้งนั้น กลับไปพักผ่อนที่ห้องคุณย่าดีกว่า เดี๋ยวคุณย่าจะไม่สบายได้นะคะ
00:19:49น่ารักจริงๆเลย ที่รัก นี่ไม่ได้ยินที่ ถ้าหน่ายพูดอย่างนั้นเหรอจ๊ะ
00:19:56ห้องไหนเหรอที่เธอพูดถึง ฉันไม่รู้มาก่อนว่า ยิงชราคนนี้มีห้องแยกส่วนตัวในบ้านหลังนี้ด้วย
00:20:08แกกับแกน ออกไปซะ ฉันไม่ต้องการแกแล้ว ฉันมีคนใช้ใหม่แล้ว
00:20:15แล้วพวกแกทุกคนก็ด้วย ขอบคุณ
00:20:18อืม คุณต้องการให้ฉันบอกคุณตังหากไหมล่ะ
00:20:31โอโอ คุณแม่คะ เกิดอะไรขึ้นคะ มันคงเจ็บปวดหน้าดู
00:20:37คุณแม่ ฉันมีทางเลือก ตอนแรกคิดว่าจะโยนคุณ 3 คนทิ้งไปเหมือนคนใช้ผวกนี้
00:20:45แต่ฉันจะไม่ทำยังงั้น เพราะฉันเป็นลูกสภัยของสุดที่รักในคะ
00:20:50และจะให้ฉันปล่อยให้คุณตายนอกกระตูนันได้ยังไงกันละคะ จริงไหมล่ะ
00:20:55เพราะฉะนั้นป่าแบบนี้นะ พวกคุณทั้งสามคนก็อยู่ที่นี่
00:21:01ในถ Legends คนใช้ของบ้านนี้
00:21:04แล้วก็แม่คือคนใช้อาวุโส เพราะแม่เป็นผู้มีประสบการณ์มากสุดที่นี่
00:21:15และเธอเก็บข้าวของของฉันไว้ที่ห้องหญิงแก่คนนั้นด้วยฉันจะอยู่ที่นั่น
00:21:25แล้วแก่ทั้งสามคนจะได้อยู่ที่ห้องพักคนใช้ไป
00:21:34ยูกยินดีต้อนรับสู่บ้านหลังใหม่ของเรานะ
00:21:55ให้แม่พาลูกดูห้องในบ้านนี้นะ
00:21:57อักษยา
00:22:11อักษยา นี่มันช่างเหลวร้ายซะจริง
00:22:19ใครกันที่สาบแช่งครอบครัวเราให้เป็นแบบนี้
00:22:29ถ้าแกทำตัวดีจะตั้งแต่ตอนนั้นก็คงไม่มีใครกล้าทำกับเราแบบนี้
00:22:39เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
00:22:41คุณแม่กำนังคิดถึงหลานชายเหรอ
00:22:43คุณแม่คิดถึงตัวเองบ้าง
00:22:49ไม่ต้องเป็นห่วงเขานักหรอกค่ะ
00:22:51เขาสบายดี
00:22:53อยู่ที่โรงพยาบาลบ้างไงคะ
00:23:01ผมบอกแม่แล้วยังไงละครับ
00:23:03ว่าอักษยาเป็นคนตาบอด
00:23:05เพราะว่าความรักของเขาเนอะ
00:23:07เขาได้โอ้นสมบัสทุกอย่างไปเชื่อปาก��กีหมดแล้ว
00:23:09หากเรายังไม่เจอสบของปากีแล้วก็
00:23:11เราคงไม่สามารถที่จะériekapสมบัสนันมาได้ Idea 7 ปีนั่นนะ
00:23:15และในคณะเดียวกัน
00:23:16คุณมาถูกกัน เรากว่าขลบครัวปากีรู้เรื่องนี้โดยบางเอิญแล้วก็
00:23:20พวกเขาจะมาที่นี่
00:23:22และถวงเอาสิทธิ์ของพวกเขา
00:23:23consiste พวกเขาจะได้ท pullingสิทธิ์ในสมบาทของพวกเขาขึน
00:23:25แล้วเราจะทำยังไง กันดีล่ะ
00:23:30ฉันที่ตรึงอากาศINAกับครอบครัวของมัน
00:23:32ซึ่งเป็นสิ่งที่ meditate too
00:23:34พวกมันทำอะไรไม่ได้ale
00:23:36ฉันจะสอนบ од Al Greg and Link
00:23:40อ้างสิ ц ริold ในสมบัตท
00:23:42พวกมันจะไม่กล้าที่จะขึ้นเสียงใส่เราเลยด้วยซ้ำ
00:23:46แล้วจะยังไงก็เหรอครับ
00:23:50กุICO 196ข eso
00:23:56ครับ
00:23:57เรามีหมายจำในชื่อของคุณครับ
00:24:02เป็นไปได้ยังไง
00:24:03เรามีหลากฐานว่าคุณ must do me
00:24:06เพื่อว่าถูกประสงมที่ผิดคนหมายครับ
00:24:10และในกรณีนี้ประกันตัวไม่ได้
00:24:13ถ้าพิสุดอัยกรรมของคุณได้แล้วก็จะถูกจำคุกอย่างน้อย 5-7 ปี
00:24:18ผมทำงานในบริษัทเดียวกันมาหลายปี
00:24:21แล้วจนถึงวันนี้ผมยังไม่ได้ใช้เงินแม้แต่รูปีเดียว
00:24:24คุณใช้ไปแล้ว
00:24:32ผมว่าคุณคงจำไม่ได้หรอก
00:24:36ก็อาจจะ...
00:24:40ฮึ...
00:24:42เขาว่า...
00:24:44ฮึ...
00:24:45ภาวะแสกสรตามอายุ
00:24:47แต่คุณ...
00:24:48จะเข้าใจทุกอย่างยังแน่นอน
00:24:50คุยกับคนนี้สิ
00:24:55สวัสดีคุณสมี
00:24:57ฉันคือมีร่ารายชาติ
00:24:59คุณคงตกใจที่ตำรวจพูดแบบนั้นใช่ไหม
00:25:01แต่ชีวิตคนเราก็แบบนี้เหล่ะนะ
00:25:04ปากกี้...
00:25:10ปากกี้ยังไม่ตาย
00:25:12ฉัน...
00:25:14ฉันจะไปหาปากกี้
00:25:16ฉันจะพาเธอกลับมา
00:25:18ฉันต้องพาเธอกลับมาให้ได้ปากกี้
00:25:22موسیقى
00:25:30دہلیز پہ میرے دل کی
00:25:34جو رکھے ہے تُو نے قدم
00:25:38تیرے نام پہ میری زندگی
00:25:43لکھ دی میرے ہم دم
00:25:47ہاسی کا مینے جینہ
00:25:49جینہ
00:25:51کیسے جینہ
00:25:53ہاسی کا مینے جینہ
00:25:55میرے ہم دم
00:25:57มืม
00:26:1110
00:26:129
00:26:148
00:26:157
00:26:166
00:26:175
00:26:194
00:26:203
00:26:222
00:26:231
00:26:259
00:26:271
00:26:281
00:26:291
00:26:301
00:26:311
00:26:321
00:26:331
00:26:341
00:26:351
00:26:361
00:26:371
00:26:381
00:26:391
00:26:402
00:26:411
00:26:421
00:26:431
00:26:441
00:26:451
00:26:461
00:26:471
00:26:481
00:26:491
00:26:501
00:26:511
00:26:521
00:26:531
00:26:541
00:26:551
00:26:561
00:26:571
00:26:581
00:26:591
00:27:001
00:27:011
00:27:021
00:27:031
00:27:041
00:27:051
00:27:061
00:27:071
00:27:081
00:27:091
00:27:101
00:27:111
00:27:121
00:27:132
00:27:142
00:27:151
00:27:161
00:27:171
00:27:181
00:27:192
00:27:201
00:27:211
00:27:221
00:27:232
00:27:241
00:27:251
00:27:261
00:27:271
00:27:281
00:27:291
00:27:301
00:27:311
00:27:321
00:27:331
00:27:341
00:27:351
00:27:361
00:27:371
00:27:382
00:27:391
00:27:401
00:27:412
00:27:421
00:27:431
00:27:441
00:27:451
00:27:461
00:27:471
00:27:481
00:27:491
00:27:501
00:27:511
00:27:521
00:27:531
00:27:541
00:27:551
00:27:561
00:27:571
00:27:581
00:27:591
00:28:001
00:28:011
00:28:021
00:28:031
00:28:041
00:28:051
00:28:061
00:28:071
00:28:081
00:28:091
00:28:101
00:28:111
00:28:121
00:28:131
00:28:141
00:28:151
00:28:162
00:28:171
00:28:181
00:28:191
00:28:201
00:28:211
00:28:221
00:28:231
00:28:241
00:28:251
00:28:261
00:28:271
00:28:281
00:28:291
00:28:301
00:28:311
00:28:321
00:28:331
00:28:341
00:28:351
00:28:361
00:28:371
00:28:381
00:28:391
00:28:401
00:28:411
00:28:421
00:28:431
00:28:441
00:28:452
00:28:461
00:28:471
00:28:482
00:28:491
00:28:501
00:28:521
00:28:531
00:28:541
00:28:551
00:28:561
00:28:571
00:28:582
00:28:591
00:29:002
00:29:011
00:29:021
00:29:031
00:29:041
00:29:051
00:29:061
00:29:071
00:29:082
00:29:091
00:29:101
00:29:111
00:29:121
00:29:131
00:29:141
00:29:151
00:29:161
00:29:171
00:29:181
00:29:19โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย อะไรกันเนี่ย ใครให้ดูแก่วออกสยาเล่นกัน
00:29:38ไม่รู้เขาขโมยมาจากไหนเนี่ย ออกมา เดี๋ยวนี้เลย
00:29:49เรื่องว่าเป็นชั่วโมง ไม่ยอมออกมาสักที
00:30:01ขออีกบือผมด้วย บือผมด้วย
00:30:12อักาสตายา หินไม่ ฉันออกรายมาให้ดูไว
00:30:26มี leาจริงจนสิ
00:30:40โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ้ โอ๊ย โอ๊ย โอ้...
00:30:48โอ๊ย โอ combienพอ โอ้...
00:30:55มะมะ
00:31:11มะมะ
00:31:18มะมะของโปรดผม ช็อกโกลัตต์
00:31:25มะมะมะ Р fue b
00:31:29ของโปรดผมเลย
00:31:31มะมะมะ ladies
00:31:33ขอสองชิ้นได้ไหม
00:31:34‒ นั้นเหลือ
00:31:35ใช่ ๆ citizen
00:31:36มะมาเร็ว
00:31:42มะมา cables
00:31:44ขอผมนะได้โปรดได้โปรด
00:31:45ของโปรดผมเลย
00:31:47อยากินมากเลย
00:31:48งั้นทำแบบที่ฉันเคยสอนสิ
00:31:50ถึงจะได้กิน
00:31:51ที่สุดที่สุดท้าย
00:32:21อ่ะมามา ขออีกขออีกเมื่อกี้มันร่วงอ่ะ
00:32:38อ๋ออร่อยใช่ไหมล่ะ อร่อยที่สุดเลย
00:32:50แต่ทำไมมอมาไม่มาหาผมทุกวันเลยละ
00:32:56ผมอยากกินชโก beleดทุกวันน่ะ มอมา ได้โพลช
00:32:59ผมอยากกินชโก blevดอร่อยๆทุกวัน
00:33:03ลูกรัก
00:33:04ที่แม่ไม่ได้มาหาแก Brett ทุกวันละนะ
00:33:07ก็พระแกไม่เชื่อฟังชั้นเลย
00:33:10บอกฉันน่อยสิ
00:33:11ทำไมถึงไม่ย่อมให้ฉีดยาแล้ว
00:33:15ไม่..ไม่ มอมา..
00:33:17ไม่อยากฉีดเลย ตรงน้ำไม่ prophet เขาได้ไหม Bonnanador
00:33:21ไม่อยากฉีดยา infar maidable
00:33:24เวลาที่เด็กดือ จะโดนอะไรรู้ไหม
00:33:27ช..ช..ช..ชชชชชดไฟ負้าเจ deadline
00:33:31ถูกต้องแล้ว
00:33:36ฉันช่วยให้แกรอดจับหมอชชชกไฟフ้าแล้ว
00:33:40จำได้ไหม เกฮะเก้ายังจะเดออยู่อีกเหลือ
00:33:42ไม่ดีแล้ว
00:33:44ตรงนี้
00:33:46มัมя levels did in the evening?
00:33:48yes นี่ไม่รู้ nostro ผมมัม so리
00:33:52พวกเขาหน่อยอ่ะ ผมไม่เอาไฟฟ้า ผมกลัวแล้ว
00:33:55ได้ปลด ผมไม่อยากโดนช็อดไฟฟ้า
00:33:58พรกรว่ะ ขอร้องมัมเม้า
00:34:00เออเออ
00:34:06มัม recommend
00:34:08ผมกลัว
00:34:10ผมไม่อยากโดนช็อดไฟฟ้า
00:34:12ผมจะเชื่อฟังแม่ทุกอย่าง ได้ปลดเธอมัมม Piece
00:34:14ลูกรักแก่ก็รู้นี่นา
00:34:29ฉันพูดแค่คลังเดียว เท่านั้นไม่ชอบพูดซ้ำหลายรอบ
00:34:35ผมไม่อยากไป ได้ปลวด ได้ปลวด ผมไม่อยากไปเลย ม่า ม่า
00:35:05แม่ ตื่นค่ะ
00:35:27นาเวลี ตื่นลูก
00:35:33นาเวลี ตื่นลูก
00:35:53ทำไมยังทำงานบ้านไม่เสร็จกันอีกแล้วเนี่ย
00:35:57ตั้งใจจะทำให้ฉันขาหักใช่ไหม
00:36:11ตาบอดหรือไง ไม่เห็นฉันเดินมา
00:36:13นาเวลียร์
00:36:17นาเวลียร์
00:36:27นาเวลียร์
00:36:41นาเวลียร์
00:36:43นาเวลียร์
00:36:45เลขามานี่
00:36:49ค่ะคุณ
00:36:51คนรับใช้บ้านนี้คงลืมไปว่า ต้องทำให้ฉันพอใจเท่านั้น
00:36:55มันทำแบบนี้กับฉัน
00:36:57วันนี้หนังเปรมาไม่ต้องกินข้าว
00:37:03ค่ะคุณ
00:37:05รองเท้าเปียกนาไปหมดแล้ว
00:37:09ไม่เห็นหรือไง
00:37:17เร็วสิ
00:37:35รัชนีทั้งสองจะไปเรียนแล้วเหรอฮะ
00:37:49แก้ทั้งคู่
00:37:51ถ้าสร้างปัญหาทำงานไม่เรียกร้อย
00:37:55ก็ไม่ต้องปลงไม่ต้องไปมาหาอะไรกันแล้ว
00:37:59ไปให้พน
00:38:01ขอทอดท่ะ
00:38:17แม่
00:38:19หมอจากโรงพยาบาลบ้าทโทมมานึ่ง
00:38:25มีอะไรอีกละ
00:38:27เมื่อคืนเราเพิ่งไปมาเอง
00:38:29คุณนาย
00:38:31รถพร้อมแล้วครับ
00:38:33สายไปตั้ง 5 นาที
00:38:35ที่สัยเดิมเดิมแบบนี้มันไม่ได้เรื่องเลยนะ
00:38:37วันนี้ไม่ต้องให้มันกินข้าวเหมือนกัน
00:38:41วันนี้วันสวยจริงๆ
00:38:43น้องเปรมาทำฉันเสียอารมณ์แล้วมาอากศยาอีก
00:38:45ครับคุณหมอ
00:38:47ได้ เดี๋ยวผมไปกับแม่
00:38:49ได้ครับ
00:38:51วันนี้วันสวยจริงๆ
00:38:53น้องเปรมาทำฉันเสียอารมณ์แล้วมาอากศยาอีก
00:38:55ครับคุณหมอ
00:38:57ได้ เดี๋ยวผมไปกับแม่
00:38:59ได้ครับ
00:39:01ได้ เดี๋ยวผมไปกับแม่
00:39:03ได้ครับ
00:39:25คุณสมีค่ะ
00:39:31มีรา
00:39:35กำลังไปที่โรงพยาบาลที่จับอากศยาขังเอาไว้
00:39:39ฉันอยากขอร้องคุณหลายครั้งแล้วล่ะค่ะ
00:39:43ช่วยไปดูเขาให้หน่อยได้ไหม
00:39:45ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่เป็นยังไงบ้างนะคะ
00:39:47ฉันคิดถึงเขาเหลือเกิน
00:39:51ฉันอยากไปหาเขา
00:39:53แต่ก็ออกจากบ้านไปไหนไม่ได้
00:39:57จะให้นาวเวลีกับสนยาไปก็ไม่ได้
00:40:01เบอร์ที่กาตามทั้งคู่ไปมหาวิทยาลัยทุกวัน
00:40:03เหลือแค่คุณคนเดียวที่จะช่วยได้
00:40:05ได้โปรดช่วยฉันด้วยเธอนะคะ
00:40:09ไม่คุณนิลิมา
00:40:11อากศยาทำอะไรไว้กับปากี้บ้าง
00:40:13ไม่มีทางที่ผมจะลืมได้เลย
00:40:15ปากี้
00:40:17ต่อให้อากศยากำลังจะตายต่อหน้าผม
00:40:32ผมก็จะไม่ชายตามองสักนิดเดียว
00:40:35สักนิดเดียว
00:40:52โทรมามีเรื่องโดนอะไร มาคืนชั้นพึกมาเอง
00:40:55ที่จริงนี่ผมต้องย้ายไปที่อื่น
00:40:57หมอที่มาทำงานแทนผม
00:40:59เขาไม่อยากรับผิดชอบดูและอักษยานะครับ
00:41:01เพราะที่เราทำอยู่ทุกวันนี้มัน
00:41:05ทำให้ยากินยาฉีดเขาหลายตัว
00:41:07แถมต้องชอดไฟฟ้าอีกด้วย
00:41:09เขาถึงได้กลับไปเป็นเด็กแบบนี้นะครับ
00:41:11จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหมอ
00:41:13ไม่ฉีดยาหรือว่าชอดไฟฟ้าให้มัน
00:41:15จะเป็นยังไงคะ
00:41:17งั้นอากษยาก็จะเป็นปกติในไม่ช้า
00:41:29แผนของเราได้พังกันพดดี
00:41:31จะทำยังไงต่อ
00:41:33ยูก
00:41:35เธอน่ะ
00:41:37อย่าเพิ่งกังวลใจไป
00:41:39รู้แล้วนะ
00:41:41ฉันไม่ปล่อยให้แผนที่ระวางเอาไว้
00:41:43พังไปง่ายง่ายหรอกนะ
00:41:45ลูกไม่ห่วงว่าตัวเองจะเป็นยังไง
00:41:55แต่พระแม่ช่วยคุ้มครองอากษยาให้ปลอดไฟด้วยนะคะ
00:41:59คุณนิลิมา
00:42:01ฉันลืมเรื่องที่อากษยาทำกับลูกสาวฉันไม่ได้
00:42:05คุณนิลิมา
00:42:07ฉันลืมเรื่องที่อากษยาทำกับลูกสาวฉันไม่ได้
00:42:09แล้วคงไม่มีทางยกโทษให้เขาก็จิน
00:42:11แต่ในฐานะแม่คุณนิลิมา
00:42:15ฉันเข้าใจความจะปลวดของคุณดี
00:42:18ต่อให้ลูกจะทำผิดปลาดมากแค่ไหนก็ตาม
00:42:34แต่ความเป็นแ á แมร์ ก็ยังห่วงลูกไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
00:42:39ฉัน พยายาม บอกกับทุกคน ว่า อากัสตยา
00:42:44ไม่ได้เป็นคน คราบปากกีสักหน่อย
00:42:48แต่ว่าไม่มี ใครยอมเชื่อ ฉัน สักคน
00:42:50น่าสงสาร เค้าต้อง โดน ลงโทษ กับ ความผิด
00:42:54ที่ เขา ไม่ได้ ก่อเลย
00:42:56ตอนนี้ ไม่รู้ ว่า เขาเป็น ยังไงบ้าง
00:42:58ไม่รู้ เลยว่า เขาจะ Durn ใหญ่มี ล่า
00:43:01ทำ ราย เขา อีก บ้าง หรือเปล่า
00:43:09เพื่อช่วยชีวิตอากัสตยา พระแม่ต้องทำอะไรสักอย่าง
00:43:22สร้างปฏิหารให้ปรากฏด้วยเธอด
00:43:24ส่งนางฟ้ามาช่วยเขาด้วยเธอดพระแม่
00:43:28แม่แต่เทวดาที่ว่าแน่นะครับ
00:43:30ยังอยากมาดูเอลพิวๆของสาวนักคนดีเลย
00:43:33โอ้โห
00:43:34เย้
00:43:39ทุกคนดี
00:43:42ตัวต้องสามความตลออก
00:43:55ทุกคนด้วยเธอų
00:44:00ทุกคนด้วยเธอ
00:44:03ทุกคนด้วยเธอ
00:44:05อักษัยต้องทนทุกธรรมานกับกรรมที่กำลังสนองเขาอยู่
00:44:20พระแม่หยุดลงโทษเขาได้แล้ว
00:44:24อักษัยต้องทนทุกธรรมานกับกรรมที่กำลังสนองเขาอยู่
00:44:32พระแม่หยุดลงโทษเขาได้แล้ว
00:44:35พระแม่ปกป้องเขาเถอะนะ
00:44:37รูปขอร้องให้พระแม่ช่วยชีวิตเขาด้วย
00:44:41อย่าให้เราต้องสิ้นสัทธาเลยนะพระแม่
00:44:54พระแม่ได้โปรดสุ่งใครมาก็ได้
00:44:58มาช่วยปกป้องเขาด้วยเถอะ
00:45:00วันนี้มีโชว์พิเศษ ซิมบ้า สิ่งห้ำบาเจ็บมาโชว์ไม่ได้
00:45:05โอ้เฮ้
00:45:08ว้าว ทุกคนส่งเสียไปกำลังใจ
00:45:11ต้านรับสาวน้อยบุ่นบุ่นครับ
00:45:14บุ่นบุ่นบุ่นบุ่นบุ่น
00:45:24โชว์
00:45:27โชว์
00:45:32โชว์
00:45:35บี کان میری جھوکری
00:45:37संतरे की ٹोکری
00:45:39گھر تو چھوڑवाया
00:45:41अब क्या چھوڑाएगी
00:45:42แกนอกเกรียร์
00:46:12रोमियो रोमियो गलिके रोमियो भूली शक्तल वाले सर के सर पर पियो
00:46:28रोमियो रोमियो भाड के प्रेमियो
00:46:40काहे गल पड़े हो बिन बुलाहे बरातियो
00:46:44ले तो गई करने जा रंदू में हम भी ले जा
00:46:48ले तो छोरी पे ऐसी ना सोदी
00:46:52कभी लगे मोना लिशा कभी कभी लगे लोनी जा
00:46:56और कभी जैसे पाडम बनी
00:46:59हाई मेरी परम परम परम परम परम सुन्तनी
00:47:03साथ से पैर कलक बेता हाशा हसम से भरी
00:47:11ए छोना नहीं मझको
00:47:19हत जोड़ जाहे पमो बर बर मा नहीं मझको
00:47:33आए दिकानेरी छोगरी संतर की डोगरी
00:47:39घर तो छुड़वाया या छुड़ाएकी नौगरी
00:47:43देखके कमर के त्रै भागे नक्स में
00:47:47त्रै छैसे घडिका काटा ही तिकर डोगरी
00:47:51पलिकुन मैं थुड़ा खा है ताईसी
00:48:03अ जसो जा का अप Bear
00:48:13पुड़ फुड़ झार,शुड़ा दो बन जाए
00:48:15धोप।
00:48:18นับนานจัง นี่ถ้านับเป็นแสน อันนับทั้งวันเลยเหรอไง
00:48:23เดี๋ยวเร็วเข้าพิชาย
00:48:24ฉันปั้นเธอให้เป็นดาราเชียวเนอะ
00:48:27ยังจะมาทวงตางฉันยิกๆอีก ทำฉันเสียอารมมมติแล้วเนี่ย รู้นะ
00:48:32ฉันดังเองได้ ไม่จําเป็นต้องพึ่ง คนบ้าแบบนายอย่างนี้หรอกนะ
00:48:38สอบ้านตบทเมธุรคา ถ้าเงินของฉันขาดไม่รูปีเดียว
00:48:41จะคว้างลูกตาหนาไปขาล่ะ แล้วเงินมาใช้เลย вд Birp
00:48:45ไม่...ไม่ต้องนำเงินแล้ว
00:48:46นี่ไม่ว่าใจฉันได้ไงครับSUBUNBUN
00:48:50ฉันชื่อบุ่นบУนก็จริง
00:48:52แต่ไม่ได้ซื้อเบอร์ใช่วัย
00:48:57แต่จำไว้นะ
00:48:59บุ่นบУนไม่ใช่หมู
00:49:01แต่เป็นลูกปืนตังหาก
00:49:03บูนบูนไม่ใช่หมู แต่มันก็ศูนย์ปืนตั้งหาก
00:49:10ฉันให้เวลา บูนบูน
00:49:12เฮ้ย คุณแม่ธุรักษาให้ตายสิ
00:49:15ไวยยังก็ปลิงเลย
00:49:26จะได้วิ่งไปไหน
00:49:29วันนี้ไม่มีทางปล่อยเธอไปนะ
00:49:32วิ่ย
00:49:34บูนบูน
00:49:36ห้ายไปไหนของเธอเนี้ย
00:49:48ทำอะไรอยู่น่ะ
00:49:52ทีนี้จะแสดงอะไรอีกล่ะ
00:49:55แล้วจะทำพิธีอาร wünกครับaya
00:49:56ที่ทำไม
00:49:57แชชชชชชชชชชช ทำพิธีอยู่อย่ะพูดซิคะ
00:50:01สฮ họนะเย็ไม shelf แม่บลนเก่งจัง
00:50:05นี่ อ่า อ่าอanniส嗎
00:50:09แม่รู้มั้ย ชาวบ้านบอกว่า ขอพระแม่ธุรคาน
00:50:12วิงบอรณ์ให้ท่าน หยุดสร้านคู่แม่ลูก
00:50:15เหมือนบุญบูน กับแม่ของบุญบูนได้แล้ว
00:50:19ชาวบ้านบอกให้เราทางคู่ทำอารติด้วยกลัน
00:50:22หนูก็ทำแล้วไง
00:50:24พวกเขาเขารบแล้ว แล้วถ้าแม่บอกว่าหนูทำผิดแล้วก็
00:50:28ทีนี้ ชอบบ้านเชาช่อง เขาจะคิดกับหนู ยังไงอ่ะคะ
00:50:33ฟังนะ ลูกสาว เล่นใหญ่แบบนี้ ไม่ทำให้แม่ใจเย็นลงหรอกนะ
00:50:37พูดจนปากฉีกถึงหู แล้วไม่ให้เป็นเต้นต่อหน้าผู้ชาย
00:50:41แต่ลูกสาวฉัน ถ้าเป็นหูทวนลม ไม่ยอมฟังเลย
00:50:46มันเป็นสินละปา ทำไมเจ้าต้องเก็บไว้ด้วยหรอฮะ
00:50:49โล รูปเราก็ตอยแล้วยอ่ะนั้นเหลือ ยังน้อยไม่ต้องพูดให้ท้ายรูปบ้างก็ได้
00:50:58ใครจะยอมแต่งงานกับพวกเต้นกินรํากิน
00:51:01แม่คะ หนูไม่มีวันเล混 ต็ eggplant แน่นอน เพราะตอนนี้ มันเป็นส่วนหนึ่งค Arbeits 북경wood
00:51:08ทางแสงสีเสียงบนเวทีมันเป็นตัวตนนของบุ่นบู แล้ว
00:51:13พอจะกลัวบุ่นบู ก็ช่างเขาไปสิด้วย SUBSCRIBE HOW GULdy
00:51:17ก็ไม่ยอมแพ้หรอก
00:51:21อ๋อ หรือว่า แม่ห่วงเรื่องแต่งงาน
00:51:25ถ้าแม่อยากให้หนูแต่งเร็วเร็วแล้วก็
00:51:27บอกหนูมาเลย แม่อยากได้ผู้ชายแบบไหนแล้วหนูจะหามาให้
00:51:33ก็ได้ งั้นฉันจะเอาค่าจ้าง
00:51:35ที่ได้จากการเต้นแรงเต้นกามาทำเป็นฟืนจุดไฟทำกับข้าว
00:51:39ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ก็ได้ไหม
00:51:41ได้ ได้ ได้ ก็ได้ จะแจกชาวบ้าน จะจุดไฟเผา ก็แล้วแต่
00:51:44ถึงยังไง หนูก็จะเก็บเงินให้ได้ หนูจะเอาเงินไปรักษาย่า
00:51:52เข้าของย่าจะต้องหายดีค่ะ ขอยดูแล้วกันนะ
00:52:00คราวนี้พ่อกับย่าน่ะ จะได้ร้องเพลงเต้นรำด้วยกันช่ำ ๆ ไปเลย
00:52:05ไม่ว่าแม่จะโกรดลูกแค่ไหน แต่แม่ก็รู้ตัวดี เป็นเพราะแม่ เป็นห่วงลูกสาวแม่มากจริง ๆ
00:52:17โฮ เอ้ย ไม่ต้องห่วงหนูหรอกนะ ว่าแต่หนูหิวข้าวจดกินชางได้แล้ว
00:52:24ได้ ๆ ไปทำเดี๋ยวนี้จ้ะ
00:52:26แม่พบรูปของหนูติดตัวแม่ตลอดเลย ปากิ
00:52:41แต่ต่อหน้าทุกคน แม่ร้องหายให้ใครเห็นไม่ได้
00:52:48สอปร้ายส
00:52:52คุณแม่
00:53:09ฉันมีสอปร้ายส์ให้คุณแม่โดยเฉพาะเลย มานี่สิ มานี่มานี่มา
00:53:14คือว่าฉันพาคนที่คุณแม่ตั้งหน้าตั้งตารออยากเจอมาหา ไม่ต้องนั่งรออีกต่อไป
00:53:20ฉันเป็นคนพามาให้เองเลย
00:53:27ฉันใจดีมาก ๆ เลยนะครับคุณแม่ ดีไหม
00:53:31ยุกจ้า
00:53:33คุณแม่
00:53:48คุณแม่
00:53:50เย้า
00:54:05เธอนันเกน
00:54:35ที่สุดที่สุดที่สุด
00:55:05อักษัยา
00:55:07อักษัยา
00:55:11ข้าเป็นเจ้า
00:55:15นี่...เกิดอะไรขึ้นกับหลานนี่
00:55:19นี่...เธอทำอะไรกับหลานของฉัน
00:55:35นี่...เกิดอะไรขึ้น
00:55:39นี่...เกิดอะไรขึ้น
00:55:43นี่...เกิดอะไรขึ้น
00:55:49ลูกรัก
00:56:03แม่ไม่ได้อยากลงโทษแกเลยสักนิดนะ
00:56:07แต่แกทำให้แม่ต้องลงโทษ
00:56:09ให้บอกทุกคนไหม
00:56:11ที่แกต้องโดนลงโทษเพราะอะไร
00:56:13แต่แม่จำเป็นต้องบอกนะ
00:56:15มั
00:56:31พูดกรอกหูจะอยู่นั่âu
00:56:33ทำฉันปวดหัว
00:56:34ฉันถึงเขวนช็กโอกล็ต
00:56:36เป็นการลงโทษ
00:56:38น่ะคุณแม่ขา
00:56:39แต่ว่า...เข้ากินไม่ได้นะ
00:56:42แต่ชิ้นเดียว
00:56:45โอเคก็ได้ก็ได้ อย่าทำหน้านักสงสารแบบนี้
00:56:59แกก็รู้ ฉันเห็นแบบนี้ เดี๋ยวฉันก็ใจอ่อนพอดี
00:57:04แกอย่า ให้เอาเทพออกไหม
00:57:13เอาออกดีไหม ทำท่าไกให้ฉันดูก่อน เดี๋ยวเอาออกให้
00:57:28สัญญา
00:57:43แกอย่าตอนตอนตัวิติ
00:57:58โอ้โห โอ้ร้าว
00:58:17มะมะ
00:58:22เจ็บมากเลย
00:58:26มะมะ ผม ผม กิน ช็อกอเลตน่ะหรือยัง มะมะได้โปรดนะ ผมทำท่าไก่ให้ดูแล้วไง
00:58:33อยากกินมากใช่ไหม อยากกิน อยากกิน
00:58:38กินไหม
00:58:53มะมะ โยนช็อกอเลตผมทำไม
00:58:55ฟังที่พูดกันบ้างสิ ฉันพูดคำไหนคำนั้น
00:58:59ฉันบอกมาให้แกกินช็อกอเลตก็หมายถึงไม่ให้กิน
00:59:06นี่เธอไม่มีหัวใจบ้างหรือยังไงกัน
00:59:09หรือใจดำจนกลายไปปีศาสตร์ไปสันแล้ว
00:59:15ทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ อากาศยา
00:59:18ไม่ต้องห่วงนะลูก อย่าอยู่นี่แล้ว
00:59:21อยากได้อะไร อย่าหาหมดให้ทุกอย่างเลย
00:59:24ทำไมยายถึงได้มันด่า ด่าแม่ของผมอะฮะ
00:59:27เดี๋ยวกัดก็เลย
00:59:30ผมกัดจริงๆนะ
00:59:35อากาศยา ปล่อยย่าสิลูก
00:59:40แม่ผมไม่ชอบให้ใครมันด่าหรอกนะ รู้ไหม
00:59:43ห้ามด่าแม่ผมนะ ใช่ไหม มามา
00:59:46ไม่ต้องห่วงหรอกนะ นั่นยากของลูกเอง
00:59:50ฉันพูดเอง ไม่ต้องห่วงนะ
00:59:55ระวังด้วยนะ
00:59:56เห็นยังมันเรียกว่าการควบคุม
01:00:03มันเป็นเกมควบคุมไงคะ
01:00:05คุณก็รู้นี่ ไม่มีใครควบคุม
01:00:09คนได้เก่งเท่าฉันอีกแล้ว
01:00:13เห็นแล้วใช่มั้ย อากศยา หลาน หัวแก้หัวแหวน
01:00:17ทำตัวเหมือนตุกตามือ บนนิ้วของฉันเลย
01:00:28ทุกคนฟัง แล้วทำต่ำ
01:00:31ฉันจะทำเรื่องขออนุญาตต่อสาน
01:00:34ให้ย้ายเขาไปอยู่โรงพยาบาลอื่น
01:00:37จนกว่าจะถึงตอนนั้น เขาจะต้องอยู่ที่นี่นะคะ
01:00:42ห้ามใครเข้าใกล้ เขาเด็ดขาดเลยโดยเฉพาะคุณยา
01:00:49ไม่งั้นเด็กที่น่าสงสาร
01:00:53จะต้องโดนลงทด
01:00:57จะปั้งโดนลงทด
01:01:08มามา ผมขอท่องกรอนปาให้ฟังได้รึเปล่าละ มามา
01:01:13ได้สิ ท่องเลย
01:01:14ผมไม่ลืมแล้วท่องไม่ผิดด้วย ผมสัญญานะ
01:01:17ท่องเลยลูกท่องเลย ท่องเลย ทุกคนอยากฟังท่องเลยจ้ะ
01:01:26ปลาเป็นราชนีแห่งสายน้ำ
01:01:29ปลาอาศัยอยู่ในน้ำ
01:01:31ปลาจะกลัวถ้าคุ้นจับ
01:01:33ถ้ามันขึ้นจักน้ำ มันจะตุย
01:01:41เก่งมากเลยลูก
01:01:44อันนิ ยังยืนอึงกันอยู่ทําไม
01:01:46ปรอบมือเร็วเข้าสิ
01:01:47ปรอบมือสิ
01:01:48ปรอบมือเร็วเข้า
01:01:49เร็วเร็วเร็วเร็ว
01:01:50ปรอบมือเร็วเร็ว
01:01:51ปรอบมือเร็ว
01:01:52คือ... คือ... ช็อก... ช็อกโกแลต
01:02:04ตามมาสิเดี๋ยวแม่เฮ้ย
01:02:06มัมม้า...
01:02:20แม่... เห็นพวกนั้นใช่ไหม
01:02:24ถ้ามันเกิดจำได้ล่ะ ยุ่งแน่แน่เลยงานี้
01:02:27ไม่ต้องกังวลไปหรอก
01:02:29ลูกไม่รู้จักแม่ดี ไม่มีทางจะให้เกิดขึ้น ใจเย็น
01:02:34เย็นด้วยยอง
01:02:36ยอง
01:02:38ไปทางขวา อีกนิด อีกนิด
01:02:40เย็นด้วยยอง
01:02:42ยอง
01:02:44ไปทางขวา อีกนิด อีกนิด
01:02:46เย็นด้วยยอง
01:02:48ยอง
01:02:50ไปทางขวา อีกนิด อีกนิด
01:02:52พ่อหันขวาอีกนิด อีกนิด
01:02:54พ่อหันขวาอีกนิด นึง
01:02:58ออกอีกนิด นึง
01:03:02นั้น ตรงนั้นแหละ
01:03:04เพี้ยนไปลูกปะราวเนี่ย
01:03:06หันพันร์ลมไปที่ตัวพ่านี่นี่
01:03:08ใช่แล้วละพ่อ
01:03:10พ่อต้องใช้พันรมเหมือนกัน
01:03:12แต่ถ้าลูกสาพ่อ จะเป็นสุปตาєมือไร่ ensures
01:03:15จะติดแอร์สTIONทั้งบ้านไปเลย
01:03:17เอาให้เย็นฉ่ำกันทุกคน
01:03:19เอาเลยเอาเลย
01:03:20หันพระชาด Brent ไปทางพ่อ เถอะ
01:03:22ได้ได้ ส prs ตาเรียบกิ่นแล้วจะได้รีบไปนอน
01:03:25พรุ่งนี้เราต้องออกจากบ้านแต่เช้า
01:03:28เราจะไปศ 160 คราพระศิวะ ที่วัด thar ghana ด้วยกันไงล่ะ
01:03:33ว่ากันว่าใครที่ไปศ 1 ส 10 ครา การ จะสมปราธนาทุกราย
01:03:41วีหารฐรรรค นาส ดีก้น ครับ
01:03:44แล้วคุณอายคุณจะต้องไปเป็นทางเดียวที่คุณจะช่วยกัสยาได้
01:03:48วิหารทารักนาศอยู่ห่ายจัดที่นี่ 100 กิโลเมตร
01:03:51ทุกๆปีจะเปิดให้สักระพระสิวะ
01:03:54และในวันนั้นคนที่สักระจะต้องเทนมที่สิวะลึง
01:04:01ด้วยใจบริสุทธิ์นะครับ
01:04:03ความปรัฒนาของพวกเขาถึงจะเป็นจริงขึ้นมานะครับ
01:04:07ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ
01:04:14เพื่อให้อากัศยาหายเป็นปกติ เราจำเป็นต้องไปวิหารถารักนาจกัน
01:04:22แม่มีราคุมอยู่เราจะออกไปได้ยังไงล่ะ
01:04:26แม่ก็รู้นิ ใครก็ตามที่ออกจากบ้าน หนูต้องรายงานให้มีรารู้
01:04:30ทำไมเห็นแก่ตัวแบบนี้โมณนะ
01:04:35แทนที่จะช่วยเธอกลับมาติเศษได้ยังไง กันนะ
01:04:37เธอเป็นเลขาของพวกเขานี่น่า ลองน้มน้าแม่ลูกคู่นั้นให้หน่อยได้ไหม
01:04:43นิวรักชีวิตของหนูกับลูกสาวนะแม่ ไม่มีทางพูดให้แม่เด็ดขอด
01:04:48โมน่า ทำแบบนี้ก็ช่วยลูกสาวเธอด้วยเหมือนกันนะ
01:04:52ลองคิดดูถ้าอากศยาหายดี นาวลีก็ไม่ต้องโดนควบคุมอยู่แบบนี้นะ
01:05:07ก็ได้ หนูจะลองดูแล้วกัน
01:05:14หนูก็ทนหนังมีราบไม่ได้เหมือนกันเลย
01:05:19เอ่อ คุณยุค
01:05:35คือ ที่จริงแล้วแม่ ต้องไปทรักนาดบูชาพระสิวะทุกๆปี
01:05:46ฉันรู้ดีค่ะ งานปีนี้คุณมีราบคงไม่อนุญาตให้แม่ไป
01:05:52ฉันก็พยายามอธิบายให้แม่ฟังแล้วแต่ว่า เธอร้องหายไม่หยุดเลย
01:05:57แม่หัวเสียแล้วก็ดื่มมาก
01:05:59ฉันเกลงว่าถ้าเราไม่ให้ไปสุขภาพของแม่อาจจะแย่ลงแล้วจะยิ่งเพิ่มปัญหาและภาระให้พวกคุณไปอีก
01:06:10ถ้าคุณเห็นด้วยฉันจะให้นาเวลีไปเป็นเพื่อนแม่ด้วย
01:06:14เพราะว่าแม่ไปวัดคนเดียวไม่ได้แน่นอน ได้โปรดค่ะท่าน
01:06:21ฉันไม่ไว้ใจพวกเธอหรอกเนอะ
01:06:27ถ้าอย่างนั้นฉันจะขอไปถามแม่ก่อนก็แล้วกัน
01:06:34ขอบคุณค่ะ
01:06:38เอ่อ แม่ไปเตรียมตัวก่อนอีกตั้งนานกว่าจะถึงวัด
01:06:49แม่ผูกแน่แล้ว
01:06:51แป๊บนึงนะ เรียบมานะ
01:06:54คุณย่า หนูจะขอพรจากโพเลนาสให้เพราะองค์ประทานพอทให้ย่าหายดี
01:07:01ดูแลตัวเองด้วยนะคะ
01:07:09ค่ะแม่ทุรคา
01:07:11จะบอกหลานยังไงดีนะ
01:07:15ย่าเชื่อว่าวันนี้จะมีปฏิหารครั้งใหญ่เกิดขึ้นกับหลานแน่นอนเลยจ้ะ
01:07:25ขอบรถไปจอดด้วยเลย
01:07:27ขอบรถไปจอดด้วย
01:07:43แม่ยอมให้พวกคุณมาก็เพราะว่าผมมาด้วย
01:07:45ห้ามเล่นตุกติกอะไรทั้งนั้น
01:07:47รู้นะ ไม่อย่างงั้นพวกคุณได้เจอปัญหาใหญ่แน่
01:07:51ผมจะรออยู่ตรงนี้ พวกคุณเรียบไปสกระรถ
01:07:55ได้จ้ะ มา
01:07:57ไม่ค่ะยาย หนูถือให้เองค่ะ
01:07:59ยายเอง มา
01:08:01งั้นคุณยายเข้าไปก่อน เดี๋ยวหนูเอาของบูชาไปให้
01:08:05โอ้ว มาชิบา มามัชิบา
01:08:09душi di me
01:08:11ขอบรถก่องเจอปรถก่อน
01:08:12incrüm Robin
01:08:13f
01:08:35เฮ้ย ตำรวจมาจับให้หมด
01:09:00ตัวแค่นี้ได้อ่านเป็นคมโมย
01:09:01เฮ้ย ตำรวจแล้ว
01:09:02ขโมยอะไร ไหนขโมย
01:09:07เด็กเนี่ยขโมยนมทำพี่ทีน่ะสิ
01:09:12พี่ป่าหรือเปล่า โปรเลนาสให้สมองมาหัดใช้ซับบ้างสิ
01:09:15ทุกคนถวายนมให้โปรเลนาส
01:09:18แต่ถ้าเด็กน้อยจะขอดื่มสักหน่อยมันจะเป็นอะไรไป อ่ะ
01:09:21เอ๊ะ เสียงนั่น
01:09:27พี่ชาย ด้วยความปลดปลานของโปรเลนาส
01:09:30พี่ก็ควรแม่ตาเด็กน้อยด้วยสิ
01:09:38แล้วเพราะองค์เคยพูด แบบที่พี่พูดกับเด็กๆพวกนี้บ้างไหม
01:09:47ว่าแต่เด็กๆพูดว่าขอนมหน่อยหรือเปล่าอ่ะ
01:09:50ไม่ๆๆ
01:09:52ไปเด็กๆป่ะ
01:10:00มันนี่ ไม่ต้องเสนินหน้าทุกเรื่องก็ได้
01:10:12บองให้มากับแม่ลูกก็ไม่ฟังแม่พูดเลยฮะ
01:10:19น้ำเสียงนี้ ทำไมฟังแล้วคุ้นหูจังเลย
01:10:30เอ่อคือ คุณยาย ทำไมดูอรอไม่ดีเลย หนูพาไปพักดีไหมคะ
01:10:47อันนี่ อันนี่ นั่นใคร เดี๋ยวก่อนจะไปไหน
01:10:51เดี๋ยวสิ เธอจะเอาไปไหน
01:10:53นี่เธอ นี่แย่จังเลย
01:10:56นี่ไปไหนแล้วเนี่ย อ้านี่
01:11:00รู้ไหมเด็กๆ เล่นเสนื่อยเลยนะ
01:11:03กว่าจะขโมยไม้พวกเธอดื่มได้
01:11:11ขโมยของของคนอื่น
01:11:13ไม่กลัวบ้างเลยหรือไง
01:11:15อ่ะ เป็นใครกัน
01:11:17ดูหน้าหน่อยสิ
01:11:18ปล่อยผม
01:11:32นั่น เป็นคนข้าปากี้
01:11:35ปล่อยผม
01:11:42นั่น นั่น เป็นคนข้าปากี้
01:11:44ปากี้
01:11:46ปากี้
01:11:50อ่ะ ยกโทษให้หนูด้วยนะ
01:12:02แม่แก เด็กๆ
01:12:03อ่ะ ขอโทษนะคะ
01:12:06แต่คุณดูเหมือน
01:12:08แม่แกในหนังฮินดี
01:12:09โบราจริงๆ ที่รอทักถ่ายลูก
01:12:11ไง ลูกชายของแม่กลับมาแล้ว
01:12:15เดี๋ยวแม่ทำแค่รอตวาที่เจ้าชอบให้กิน
01:12:18และจะปอนเจ้าด้วยมือของแม่เองนะจ้ะ
01:12:21คุณดูเหมือนแบบในหนังเลยค่ะ
01:12:25คุณอย่า
01:12:26พึ่งโมโหหนูนเลยนะคะ
01:12:28คือหนูทนเห็นเด็กๆหิวไม่ได้
01:12:31ถึงยังไงคุณก็ต้องถวายอยู่แล้วนี่น่า
01:12:34เทนมทิ้งไปก็เสียได้เปราๆนี่เนาะ
01:12:37เอานม
01:12:39นมมาให้เด็กๆน่าจะดีกว่าอิ่มทองด้วยนะ
01:12:43ขอสาบานตอบพระแม่ธุรคค่า
01:12:48พระสิวะต้องดีใจแน่นอน
01:12:50โอ้มหาเทพท่านตอบรับคำวิงวรณของลูก
01:12:54ท่านส่งปากีกลับมาให้เราแล้ว
01:13:01อากศยาจะต้องหายดี
01:13:04โอ้มหาเทพท่านตอบนี้
01:13:05โอ้มหาเทพท่านตอบนี้
01:13:19อืม
01:13:25เดี๋ยวร้องหายทำไมแล้วคะ
01:13:28หนูยังไม่ได้ทำเรื่องดีๆเลยนะคะเนี่ย
01:13:30มันก็ไม่แปลกหรอก
01:13:33อ่ะเป็นแบบนี้แหละ
01:13:34ใครได้คุยกับหนูแค่ไม่กี่นาที
01:13:36ก็ต้องลงรักหนูทุกราย
01:13:39ปากี
01:13:41ปากกี้
01:13:44หนูหายไปไหนมา
01:13:52หนูไปอยู่ที่ไหนมา
01:13:56ย่ายังคิดอยู่ตลอดว่าหนูยังอยู่
01:13:59แต่ว่าหนู...หนู...หนูเป็นยังไงบ้างจ๊ะ
01:14:02เกิดอะไรขึ้นกับหนู
01:14:06พอหนูจากไปมีเรื่องเกิดขึ้นตั้งมากมาย
01:14:16ปากกี้
01:14:19ปากกี้นี่ใครอ่ะ
01:14:25หนูว่าคุณคงจำคนผิดแล้วล่ะค่ะ
01:14:30หนูไม่ใช่ปากกี้อะไรนั่น
01:14:36หนูหน้าชื่อบุลบูลค่ะ
01:14:47อย่าทำแบบนี้สิปากกี้
01:14:50ที่ผ่านมาเราต้องเจอแต่ปัญหา
01:14:55อย่าคำไม่ออกแล้วล่ะนะ
01:14:57หนูเข้าใจละ หนูเข้าใจทุกอย่าง
01:15:12คุณทำเป็นจำคนผิดเพราะว่าจะหลอกเงินหนูละสี่ใช่ไหมล่ะ
01:15:16ไม่ล่ะ
01:15:19แน่เห็นหน้าบุลบุลสื่อๆ คงคิดว่าไม่ทันคนละสิ
01:15:26บุลบุลไม่ไรเดียงสานะ
01:15:28แต่ร้ายเหมือนก็สุนปืนตั้งหาก
01:15:33ไม่มีทางที่นุลงกลงง่ายๆ หรอก
01:15:35แมวปากกี้ปากกี้ปากกี้
01:15:37เดี๋ยวสี่ปากกี้
01:15:38มัมมี โอ้ยเจ็บ
01:15:47โอ้ยมัมมี
01:15:48นมที่ลูกขโมยไปให้เด็กๆ ถ้าเกิดเขาแจ้งความขึ้นมาได้กินเข้าแดงแน่แน่
01:16:01โอ้ยมัมมี ทำอะไรเนี่ย
01:16:03หนูน่ะ กำลังจะได้ไปเป็นสุขตาแล้วนะแม่
01:16:09ช่วยให้เกียดหนูต่อหน้า FC หน่อยได้ไหม
01:16:12ทำแบบนี้หนูเสียนหน้าหมดนะ
01:16:16โอ้ยพระเป็นเจ้า นี่มันอะไรกัน
01:16:19ไม่ๆ ไม่ใช่ปากี่ของเรา
01:16:24มันนี่เลย มากับแม่
01:16:27คุณยาย
01:16:30ทำไมสีหน้าดูไม่ดีเลย
01:16:34แล้ว คุณยายถวายนมเสร็จแล้วเหรอ
01:16:41หนูเพิ่งไปซื้อของศักระมาเอง เราจะศักระต่อไหมคะ
01:16:46พระเป็นเจ้าไม่ได้ยาก ให้แค่มาศักระ
01:16:51แต่มีจุดประสงค์อื่นตั้งหาก
01:16:54ไม่ถึง
01:16:56คุดคุณยาย
01:16:58คือ มันนี่
01:16:59มันนี่
01:17:00มันนี่
01:17:01รีบมาเลย
01:17:02เร็ว รีบเดิน
01:17:05ปล่อยหนูเธอ แม่
01:17:06นี่
01:17:07อยู่ตรงนี้เลยนะ แม่จะไปถวายนมสักระก่อน
01:17:11ห้ามไปไหน อย่าคิดนี้ไปช่วยใครอีก
01:17:13มันนี่อีกก็ใจไหม
01:17:14มันนี่ปลอยหนูสิเข้าใจแล้ว
01:17:16แม่ทำอะไรเนี่ย คนมองกันใหญ่แล้ว คิดบนจริงๆ
01:17:20มามี มีปัญหาอะไรอีก
01:17:22ทำไมแม่ไม่ยอบเข้าใจสักทีฮะ
01:17:24ถ้าใครเอารูปหนูไปทวิต หรือโพสต์ลงเฟสบูกแล้วก็
01:17:27หนูก็ออกจากบ้านไปได้พดดีอ่ะสิ
01:17:29พระเจ้า ความเพิ้วฝันอยากจะเป็นดาราไม่จบไปสินสักที
01:17:38ฟังนะสาวน้อย ฉันเหลือเนื่อยกับเธอมาก
01:17:41รออยู่นี่นะ เดี๋ยวฉันมา คุดใจ
01:17:48กระติกไปไหนเนี่ย มาสายตลอดเลย
01:17:56อากาศยา
01:17:57มะมะ บอกให้หน่อย ผมไม่อยากฉีดยา มันเจ็บมาก
01:18:05พยาบาลมาที่นี่ก็เพื่อดูแลลูก ทำตัวดี ๆ ให้เขาฉีดยาสะนะ
01:18:09ลูกรู้ดีใช่ไหม ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันกลด
01:18:14เก็บไปลูกฉันหรือเปล่าเนี่ย
01:18:20มะมะมะ มันเจ็บมาก มะมะไม่เอา มันเจ็บมาก ไม่เอา
01:18:25อืม ก็ได้ ไม่อยากฉีดก็ไม่ต้องฉีด งั้นก็ไม่ต้องกินมือเท้า
01:18:29หรือว่าน้องใหม่ใกล้จะคลอดแล้ว มามาจะรักน้องมากกว่า ไม่รักแก่แล้วโอเคนะ
01:18:55มัมม่า โทยอ่า
01:19:04เอาล่ะ สิละค่ะ
01:19:16คุณยายของเธอไปไหน
01:19:33ถ้าสการะเสร็จเรียบร้อยแล้ว บอกให้รีบกลับบ้านได้
01:19:38ถ้ายังไม่เสร็จ ก็ให้เร็วขึ้นหน่อย
01:19:40เดี๋ยวก็ต้องกลับไปเตรียมอาหาร
01:19:43ให้อักษยา หลานชายตัวน้อยอีกไม่ใช่หรือไง
01:19:50ไม่รู้คุณยายไปไหน
01:20:01ชะนู เอาถุงมาให้แม่
01:20:03แม่ เออ นูถือได้แม่
01:20:06เดี๋ยวก็ตีเลยนี่ ส่งมาเร็ว
01:20:10ลูกโตแล้วอย่าดึง
01:20:12เดินไม่ดูตามมาตะเรือเลยนะป่า
01:20:23พูดอะไร ฉันเดินไม่ดูงั้นเหรอ นายชนเสื้อฉันตก
01:20:27ฉันต้องซักเสื้อใหม่
01:20:30ปากแดดรอผ้าแห้งแล้วต้องรีดใหม่
01:20:32แถมต้องเดิน ปากแดดหิวเสื้อผ้าหนักหนักกลับมาอีกรอบ
01:20:36ยังมีหน้าเหมือนว่าฉันได้ยังไงเนี่ย
01:20:39ช่างมันเธอแม่
01:20:40ช่างมันเถอะเหรอ ช่างมันได้ยังไง เขาไม่ได้เป็นคนซัก
01:20:43ฉันต่างหากก็เป็นคนซัก
01:20:45ป่าจะดรามาทำไมเนี่ยฮะ ก็แค่ซักใหม่อ่ะ
01:20:47นายก็พูดง่ายๆได้สิ นายไม่รู้นี่ว่า ครอบครัวฉันต้องเจอกับอะไร รับรู้ความเจ็บปวดของเราไหม
01:20:55เราต้องเจ็บปวดขนาดไหน ฟังให้ดีนะ
01:21:00ดูผ้าพวกนี้ มันไม่ใช่แค่เสื้อผ้าร่วง มันคือชีวิตของครอบครัวเรา
01:21:06ผ้าพวกนี้ฉันจัดการเอกได้ แต่ฉันจะรับมือความเจ็บปวดที่ลูกฉันตายได้ยังไง
01:21:12ปัญหาทุกอย่างมันยังไม่จบ
01:21:15ฉันจะต้องทำอย่างไร
01:21:16ฉัน...ฉันจะทำอย่างไรสิ
01:21:20เออผมผิดเองก่อโทษป่าด้วยแล้วกันนะครับเนี่ย
01:21:229 เท่าไหนนี่ สวยแต่เช้าเลย
01:21:24นิ่มแล้วก่อน ทําตบก็ต้องเก็บด้วย
01:21:27เก็บขึ้นมาให้หมด
01:21:29- ก็ขราบทั่งแล้วใหม่า boarding เราก็ต้องเก็บ Experimental
01:21:32- แม้ค่ะเอนุ researching กลับมา ทนุ
01:21:33ขอให้จำไว้อย่างหนึ่ง ต่อให้เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่เรายังมีกันเสมอ นะ
01:22:03เฮ้ กับติกทำไมมาช้า
01:22:26เชอกันอีกแล้ว คุณย่า
01:22:31คราวนี้อยากได้อะไรอีกล่ะ
01:22:33เกิดอะไรขึ้นกับหนู ปากี จำชั้นไม่ได้แล้วจ้ะ ทำไมหนูทำแบบนี้
01:22:38โอ้ ให้ตายสิ อย่าทำให้หนูงุนหยิดได้ไหม บอกแล้วว่าไม่ใช่ปากี
01:22:42เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนสิ ดูนี่ก่อน
01:22:44ก่อน
01:22:59ก่อนสิ อย่างจะบอกอีกไหม ว่าในรูป ไม่ใช่ตัวหนู ฉันจำคนผิด
01:23:14พระแม่ธุรคาให้ตายสิ พุ่ยคนนี้หน้าเหมือนหนูเลยอ่ะ
01:23:29เห็ม ๆ zab ๆ เหมือนหนูโรค வpertเลย
01:23:35แบบนันลครช่อง 3 เรื่อง ก็สลองกับ 2 ปี Concept
01:23:43ผู้หญิงคนนี้เหมือนหนูมาก ก็จริงแหละ
01:23:45เห้ย แต่ว่านูสวยกว่าเยอะเลย แล้ว...ไม่มีใครจับหนูแต่งหน้าได้ด้วย
01:23:50ผมหนูก็ส้อะไรสวยเกกว่าเธอตั้งเยอะ ถึงหน้าเหมือนกัน
01:23:55แต่ยังไงหนูก็สวยกว่าอยู่ดี ค่ะ
01:23:58ปากี เลิกทำเป็นเล่นได้แล้วนะ ดูนี่นะ
01:24:04รูปครับครัวของหนู
01:24:15คราวนี้จะปฏิเศษอีกไหม ว่าไม่รู้จักพวกเขานะ
01:24:21ส่วนคนนี้อากัสตยา สามีของหนู
01:24:29ään
01:24:32จำได้หรือยังรู้ว่ารJUNกจำไม่ได้อีก
01:24:36ยังเปรียจเขาอยู่อีกเหureau
01:24:40หนูยังไม่ให้อพายเขาใช่ไหม หรอ
01:24:44หนูถึงทําเหมือนจําเขาและทุกคนไม่ได้ แถมยังทํานิสัยแตกๆ แบบนี้อีก
01:24:50เราทุกคนต้องการให้หนูกลับมา
01:24:54โดยเฉพาะสามีของหนู ยิ่งต้องการหนู
01:24:58คุณยา ฟังหนูให้ดี คือนี้ หนูเหมือนปากีของคุณก็จริงนะ แต่หนูไม่ใช่ปากีจริงๆ
01:25:09จะบอกยังไงดี ถ้าคุณเห็นอะไรในมือถือคนอื่น เหมือนกับของคุณนะ คุณจะคิดว่าเป็นของคุณไหม ไม่สิ
01:25:19งั้นหนูก็ไม่ใช่ปากีของคุณ
01:25:21บุญบุญ
01:25:23โอ้ย กระเตกกว่าจะเสด็จนะ
01:25:25เดี๋ยวก่อน
01:25:28- เธอเสียความส่งจำ เพราะว่าตกหน้าหผา ทำตามที่ฉันแอดนำเธอนะ มาอยู่กับพวกเรา
01:25:38เรามีความรัก ให้กับเธอ ความส่งจำของเธอจะกลับคืนมา
01:25:44เธอจะจำเรื่องราวทั้งหมดได้ไหน ไม่ช้า
01:25:47- เสียความส่งจำ ตกหน้าผาเหรอciendoämäเนี้พеленเรื่องอะไร หนุ่งไม่รู้จ้าคน อย่าพยายามายุ่นกับหนูเลย
01:25:54นุไม่ใช่บากกิจริง ๆ นุไม่ใช่ขอร้องล่ะ ปากกี่ ๆ
01:26:01กระติกทำไมมาช้าขนาดนี้อะ
01:26:03ฉันมีขาวมาบอกเธอ
01:26:04อะไร
01:26:04อีกสามวันเนี่ยจะมีโชว์ที่คุณเขานะ เงินดีด้วยล่ะ
01:26:08ดราดังในมูลใบก็มาด้วยอะ
01:26:11ถ้าเธอไปเข้าตาใครเข้าเนี่ย ดังไม่รู้ตัวเลยนะ
01:26:14นี่ เธอจะไปไหมล่ะห 아닛
01:26:16กําแม้ถูนคา โอกาสที่ฉันดอมมาตั้งนานมาถึงแล้ว
01:26:21คราวนี้ไหนจะได้เห็นชื่อของฉันทั่งคุณเขา Virgin-Fl supervision จะดังแล้ว
01:26:26Billie-Fl jawSerable จะได้เป็นซุ้มตาแล้ว
01:26:28- ให้ฉันเล่าต่อไหมอย่างoglo โอfe
01:26:29- ได้ ได้ก่ายอีกแล้วเหรอเล psychopath
01:26:31เsz Winter เตราะ pretend find what's up
01:26:32ถ้าทุนลูกสาวชั้นเสียคล êtes she army
01:26:32ถ้าฉันจะข้าน้альная
01:26:33信юер integrating with a marker
01:26:34เสียคน ฉันจะค่าใน
01:26:35เดี๋ยว มามี มามี ทำแบบนี้ทำไม
01:26:37เขาเป็นผู้จัดฟ้านหนู
01:26:39ให้เกียดเขาหน่อยสิ
01:26:43แล้ว มีปัญหาอะไร
01:26:44มันเป็นโอกาสที่ดีของหนูนะ มามี
01:26:49แข็มเงินก็ดีด้วย
01:26:50คิดถึงเงินเยอะ ๆ เอาไว้สิ
01:26:52จะได้มีเงินรักษาคุณย่าไงละคะ
01:26:56เขาของย่าก็จะได้หายดี
01:26:58ไม่ดีเหรอ ที่ย่าจะเดินไปน่ามาไหนได้
01:27:00ไม่ ไม่จำเป็นหรอก เราดูแลย่าเองได้
01:27:02ไม่อยากได้เงินเต้นกินรำกินของเธอ
01:27:06ฉันไม่ปล่อยเธอหรอกนะ ไปโดยนี้ ไปเลยนะ
01:27:09นี่ ปล่อยชั้นเสร็จ
01:27:11จำไว้นะอีก 3 วัน
01:27:12ถ้าเห็นนายอีก ฉันไม่ปล่อยนายไปแน่
01:27:15มัมมี
01:27:17หนูไม่ปล่อยความฝันหนูหลดไปหรอกนะ
01:27:19หนูดื่อขนาดไหน มามีก็รู้
01:27:21ไม่ว่ายังไง หนูก็จะรักษาเขาของคุณย่าให้หายให้ได้
01:27:26เด็กคุณนี้น่าเหมือนปากี่ยังกลับแกะเลย
01:27:32แต่นี่สายต่างกันสิ้นเชิง
01:27:35คุณยาย หายไปไหนมากฮะ
01:27:40ยุคจะให้กลับบ้านแล้วนะ
01:27:49อันนี้เชิญ อันนี้เชิญ
Be the first to comment