- 5 weeks ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อปีนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:21เป็นยังไงบ้างคะ
00:24เพื่อกดทุกศัพท์หากุดแก้วทั้งวันค่ะ
00:27มีดีว่าแบตหมดนะคะ งั้นก็คงกดต่อ
00:30ข้าวปาก็ไม่กินนะคะเนี่ย
00:33ขอบคุณนะคะ
00:45แก้ว แก้ว แก้ว แก้วมารี่ยังค่ะ
00:53คับ แก้วมารี่ยัง
01:23อันนzw. ค่ะ
01:28คุณลง ค่ะ
01:30ตอนที่คุณลงรับธุรษรรษ์
01:32เขาบอกคุณลงว่าอย่างไรบ้างเหรอคะ
01:36เขาบอกว่าเขาชื่อแก้ว
01:40เขามีรู้กับลงชื่อนิล travel
01:44และวันก่อน ค่อยักไปหานุงที่ลงเพบาทอยู่เลย
01:48และวันนี้ก็บอกว่าเขาจะมาหารุงที่บ้านด้วย
01:53เขาเคยไปหาพ่อที่โรงพยาบาลล่ะครับ
01:56ใช่ลูก ใช่
01:59เขายังเคยเอาแหวนมาให้พ่อดูเลยนะ
02:03แหวนั่นน่ะ มีชื่อลันจวนด้วย
02:13คนที่เอาแหวนให้พ่อดูที่โรงพยาบาล ก็คือนาข้าว
02:19ทำไมพ่อ nh especialmenteข้าวคือแม่เหรอคะ
02:27ใช่ใช่...ให้客ใหม่ได้มาที่บ้านหลังนี้แนะๆเลย
02:33เขาต้องไปหาพ่อที่บ้านของเรา
02:36บ้านที่รันดา
02:38ใช่...เขาต้องชินแนะๆเลย
02:43พากิมพากิมพากิมพาพ่อไปบ้านี่รันดาหน่อยนะลูกพาพ่อไปหาแก้วหน่อยนะลูก
02:51นะ
03:13ที่นี่คือบ้านนี่รันดาครับพ่อ
03:28พ่อครับ
03:42พ่อครับ
03:45พ่อครับ
03:48พ่อเคยอยู่บ้านนี้กับแก้ว
03:53กับพี่รันดา
03:56มีความภัย
04:01มีความภัย
04:05เจ้า
04:10พ่อครับ
04:16มีความภัย
04:19วันอาจจะมุ้นเมียน
04:49บ้านสิ่งยังเหมือนเก่า บ้านยังยังไม่เปลี่ยน
04:55จากวันที่พดกัน
05:00ภาพตอนที่พดกัน
05:03จะเข้าทำอาหารแบบนี้ครับ
05:05เจ้าต่อไปผมจะไปกินข้าวที่อยู่ไงไง
05:08ก็ไม่ต้องไปใช่ค่ะ ก็ต้องท่านนี้แก้ตลอดไป
05:11อื้อ แน่ครับ
05:13อื้อ
05:15อื้อ
05:19อื้อ อื้อ ขอหลองสิของวันอาจ
05:27ที่ของฉัน
05:29เก็บคืนวันหัวดงาน
05:33ที่...
05:35พอลองสิ พอลองสิ
05:37พอลองสิ
05:39ที่เราสองคน
05:43ได้สบตากัน
05:47เก็บอยู่ในหัวใจ
05:51ดวงนี้
05:53เก็บภาพเธอคนดี
05:55ตรอบนานจนสันหน้า
06:25ทรงจำไปดีของพ่ออยู่
06:27ว่ามันทำให้พ่อดีขึ้นได้แล้วแน่
06:39พ่อ...พ่อครับ
06:41พ่อครับ
06:43พ่อครับ
06:45เป็นอะไรให้บอกครับพ่อ
06:47พ่อครับ
06:49พ่อครับ
06:51ที่ปอนส์
06:53Rosa
06:55ภาพอที่ป AG19
06:57pert
07:07ภาพอที่เป็นทางคนแค่
07:10ถ้ามันค่อนคุณ behave
07:13จะกับทางปости
07:15ภาพ echo
07:17พ่อครับ
07:19ขอบคุณ
07:33บ้านมีจักนิ
07:41ฮะโหลโมน
07:49พี่อยู่นังเด็กมันรีที่แกส่งมาให้ฉันอ่ะ แน่ใจนะว่าถูก
07:55เอ้า แล้วทำไมมันพามาบ้านคนที่ฉันรู้จักล่ะ
08:00โอ๊ย แค่นี้แหละ
08:07แค่นี้แหละพามาบ้าน
08:11ผมโอเคลูก ผมไม่เป็นไร
08:15ผมโอเค
08:37อุสภเกิด
09:01พ่อหาอะไรนะครับ
09:07รูปของแก้วเนี่ย
09:10พ่อจำได้ว่ามีเหลืออยู่รูปหนึ่ง
09:12พ่อทำตกไว้เมื่อคราวก่อนนะรูป
09:15ช่วยกันหน้าหน่อยเร็ว
09:18ไปครับ
09:31ในจัก
09:34ในจัก
09:37ในจัก
09:43ในจัก
09:45จัก
09:47ในจัก
09:49คุณ
09:51มาสั่งข้าวเหรอ
09:53ร้านเนี่ยก็ปิดเป็นอาทิตย์แล้วนะ
09:56แล้วเข้าไปไหนกันนะคะ
09:59ไม่รู้เหมือนกัน
10:01บ้านเนี่ยก็อ lum assurance จะตายไป
10:03วัน ๆ ก็ไม่ค่อยตุ๊มสีกรับใครหรอก
10:06อ่ะเดี๋ยวค่ะพ่อ
10:11พ่อจะมีรูปของคนบ้านนี้ไหมRun
10:13รูปได้จักนะเหรอ
10:16รูปเมียเขาค่ะ
10:21พอดี้ยาตของชั้นอาหาירตัวไป
10:24แล้วมีคนบอกว่าเขาเปิดร้าน intermediate
10:27เท่านี้ค่ะ ฉันเลยอยากรู้ว่าคนเดียวกันหรือเปล่า
10:50เออ บ้านนึกออกแล้ว
10:52เมื่อวันที่ทำบุญที่บ้าน
10:54เมื่อได้จากเอาอาหารมาสูง
10:56เผื่อแต่มีรูปถ่ายติดในงานบ้าง
10:58รอแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวป้าไปดูให้
11:22พอครับ พอ
11:24ออก
11:30อยู่ไหนนะ อยู่ไหนนะ
11:32จำได้ว่าถ่ายว่าอยู่
11:34เร็วเร็ว ได้ไม่หากุณป้าสันรีบอ่ะ
11:36เดี๋ยวปรับเรียว ปรับเรียว ใจเย็น ใจเย็น เข้าขายอยู่นี่แหละ
11:39โอ้ได้นี่ยังอ่ะ
11:41เดี๋ยวสิ ปรับเรียน
11:50เจอแล้ว
11:59โอ้ นี่ไงคุณ เจอแล้ว นังข้าวเมนได้จากมัน
12:02รูปแก้วยังอยู่จริงๆด้วย
12:05แก้ว
12:12ควันขอดูรูปแบบได้ไหมคะ
12:32คงเป็น centuries ที่สุด กันวินไม่ได้
13:01ไม่ใช่ ขึ้นแก้วของคนลักของลุง
13:11ถือไปเป็นเลยค่ะ
13:31หมายของว่า นัดข้าวกับนัดแก้วกับคนเดียวกันเหรอ
13:36แม่ยังไม่ตาย
13:41แม่ยังไม่ตายจริงๆด้วย
13:45โอเคขวัน โอเคขวัน
13:48ถูกร้องไงทำไมลูก
14:01จะพูดไปรูปเดียวกันเลยนี่
14:17แล้วนูกขวันมิรูปนี้ได้อย่างไรลูก
14:22ตัวเจอกันการพ่อตอนนี้น่าจะหรับดูได้ลูก
14:27ตัวเจอกันการพ่อตอนนี้น่าจะรับรู้ได้ทุกอย่างนั่นแหละ
14:32ผมว่ามันถึงเวลาที่คุณต้องเล่าความจริงทุกอย่างไอ้พ่อฟังแหละ
14:37เรื่องเมื่อ 25 ปีก่อน
14:48ที่เคยเกิดขึ้นกับหน้าแก้ว
14:51มีคนจงใจทำให้เป็นวัติเหตุค่ะ
14:54ทุกคนเข้าใจว่า
14:59นักแก้วกับนี้รันดา
15:03ตายในเหตุการณ์ครั้งนั้น
15:09แต่ความจริงแล้ว
15:13นี้รันดายังมีชีวิตอยู่ค่ะ
15:17ตอนนี้
15:26เขาก็นั่งอยู่ตรงหน้าพ่อแล้วนะครับ
15:29ขอบคุณครับ
15:30ขอบคุณครับ
15:32ขอบคุณครับ
15:35ขอบคุณครับ
15:37อา...
15:39แก้ว
15:43บ้า
15:45บ้า
15:48บ้า
15:49บ้า
15:51บ้า
15:52บ้า
15:53บ้า
15:55ยายกลัวว่าจะมีคนตามทำรายนี้รันดาเหมือนกับที่แม่เคยเจอ
16:08ก็เลยเปลี่ยนชื่อหนูเป็นขวันเนธค่ะ
16:15แล้วก็ทำเหมือนกับว่านี้รันดาได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว
16:23หนูก็เพิ่งรู้ความจริงเมื่อไม่นานมานี้
16:31ว่าคุณรุคคือพ่อของหนู
16:49หนูก็เลยบอกยายว่า
16:53หนูอยากจะมาเจอพ่อสักครั้งนึงในชีวิต
16:59หนูขอโทษนะคะ
17:01ที่หนูบอกพ่อช้าเกินไป
17:07แต่ว่าวันนี้เราก็ได้เจอกันแล้วนะคะ
17:13น appsสุดตาย
17:44พ่อ
17:59ที่นั่นได้
18:02พ่อประโทนแล้วลูกที่วันนั้นพ่อปกป้องหนูไม่ได้
18:07มันไม่ใช่ความผิดของพ่อนะครับ
18:09ที่ผ่านมาพ่อกิดถึงหนูทุกวัน
18:16มันเป็นยังไงบ้างลูก
18:19หนูลำบากมากใช่ไหม
18:25หนูไม่ลำบากเลยค่ะพ่อ
18:29ยายเลี้ยงหนูมาดีมากๆเลยนะคะ
18:32บ้างเลยนะคะ
18:40นิดนิพ่อปั้นนี้ฝันไปใช่ไหมรู้
18:43ныพ่อปั้นนี้ฝันไปใช่ไหม
18:48ไม่ฝันนะคะ
18:50หนูนี่ลัดดา
18:52หนูมาอยู่กับพ่อตรงนี้ีว分 Angelica
18:54พ่อไม่ได้ฝัน
18:57ดุ
18:59obscures
19:01อยู่นี่ด้วยละ ประพอนะลูก
19:09ไม่ใช่ความผิดของพ่อนะคะ
19:12พ่อต้องล่องโทษตัวเองนะ
19:14ไม่ใช่ความผิดของพ่อเลย
19:20ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วนะครับ
19:24ว่าทำไมที่ผ่านมาพ่อกับพี่เนื่องดาถึงสุขชาตาขึ้นขนาดเนี้ย
19:31พากินมาดีมาลูก
19:36พ่อขอบคุณมากนะลูกพากิน
19:43ฉันลูกอยู่ข้างพ่อดูแลพ่อมาตลอด
19:47จำไปนะลูกพ่อรักลูกทั้งสองคนมาก
19:55มากที่สุดนะลูก
20:01ขอบคุณพ่อครับ
20:04ก็ฟุนมากนะพ่อขี้น
20:06ขอบคุณมาก
20:12ไม่ได้นะพ่อ
20:16ก็พ่อดูน้อง
20:17ไม่ได้
20:25ก็พ่อครับ
20:31มันมีอีกหนึ่งเรื่องที่พอต้องรู้นะครับ
20:37เรื่องอะไรลูก
20:40เรื่องนักแก้วครับ
20:45คือ
20:49แม่ยังมีชีวิตอยู่ค่ะ
21:01เฮีย
21:17รู้ไหมว่าตอนนี้ไอ้จักมาอยู่ที่ไหน
21:19มีอะไร
21:21ก็มาถักหลังเถอะ
21:23มันบอกว่ามันค้าหนักแก้วไปแล้ว
21:25แต่มันพาหนักแก้วไปอยู่ด้วย
21:27เฮียรู้รับมิชอบเลยนะ
21:29ว่ามันพาหนักแก้วไปอยู่ที่ไหน
21:34ครับไปมาสาหยาสาหยนิดีวะ
21:36ไอ้
21:52ชายนน
21:54ไปหาทอลจัพยาพายังแล้วมาให้ค่อนได้
21:59ทุกคนรถว่ายโยนเนี่ย ทำอะไรที่นี่อ่ะ
22:29ทุกคนรถว่ายโลกกินสัย โลกกินสัย โลกกินสีบายสัยหมด
22:44ของเซอร์ภาพไปหมดเลยอ่ะ
23:02อย่างงี้เป็นว่าหนักเตรียมการไว้แล้วแน่ๆ
23:05ว่าจะพาหน้าข้าวหนีไป
23:06ผมว่าเราช่วยกันคนดูดีกว่าครับ
23:08เผื่อจะได้บอกแสว่าเขาพาหน้าข้าวไปไหน
23:11ได้ นั้นเดี๋ยวฉันไปดูหน้าบ้านกับข้องเก็บของใคร
23:14เจออะไรน่าสงสัยเอามาดูกันก่อนนะ
23:16อย่าผมข้ามาเรียริกหน้อยๆ
23:18อืม
23:19แต่เมื่อนนี้บอกว่าน่าจักไม่มีย่าที่ไหน
23:34แล้วหน้าข้าวล่ะ
23:35น่าจักเคยพูดถึงย่าของหน้าข้าวมั้ย
23:37น่าจักเคยบอกว่าแหละของหน้าข้าวเสียมณหมด LEA
23:42แต่มันริวว่ามันเป็นเรื่องโกหกที่น่าจักแต่งขึ้นมาอีก
23:46ครงคงให้หน้าข้าวดลือฟื้นออดีต
23:48ส supports writ Stevens เนอะ
23:50ศูนย์เสียความทรงจำไม้พอ
23:53ยังต้องมาอยู่กับคนอื่นตั้งหลายปี
23:55น่าจักทำเกิญไปน� mod จริง
23:57มันแก้วความจําเสื่อมเหรอ
24:02แก้ผู้ถูกพอใส
24:07เราต้องช่วยให้นะคร้าว
24:10และกลับไปหาข้อคัวเขาอีกครั้ง
24:11เฮ้ย
24:16แก้หมุม
24:18แก้หมุม
24:20แก้หมุม
24:24เป็นไรพ่อ เอาให้นะ
24:27เจ็บไหมเก้ย
24:30เจ็บลงไหนเปล่า
24:31นิดน่อยค่ะแต่ว่าไม่เป็นไร
24:33แล้วทำไมไปลงแบบนั้นได้
24:35ก็เมื่อกี้ฉันปีดูตรงนั้น
24:37เหมือนมันมีกล่องไม้นุ่นุ่นออกมา
24:39ฉันได้สงสัยว่ามันคืออะไร
24:42ไป มันขอดูนะ
24:57นี่มันฝัดดรายฟเนี่ย
25:09ถ้าวันนึงที่ไม่อยู่แล้ว
25:11ข้าวเปิดดูนะ
25:13แล้วข้าวจะรู้ความจริงทุกอย่าง
25:15รวมถึงเรื่องอุบัติเหตุไม่ 25 ปีก่อน
25:17ในรถของมีโนทบุก
25:21ข้าวเรามากฝัดดูแล้ว
25:23ข้าวไม่อยู่แล้ว
25:25ข้าวเปิดดูนะ
25:27แล้วข้าวจะรู้ความจริงทุกอย่าง
25:29รวมถึงเรื่องอุบัติเหตุไม่ 25 ปีก่อน
25:33ในรถผมมีโน้ดบุค ผมว่าเราเปิดดูดีกว่า
25:48พี่จักมันคิดจะแช่
26:03แค่ใช่หรอกว่า
26:13แฟตแดนมันล็อกอ่ะ
26:15ถ้าจะเข้าดูข้อมึงต้องใช้รหัสผ่าน
26:21เงินลองมาเกิดดับจักดูค่ะ
26:2326032518
26:30ไม่ได้อ่ะ
26:32แฟตไดนี้นาจักต้องใจให้หน้าเข้ามาเปิดดู
26:36รหัสก็น่าจะกิดกับหน้าเข้านะ
26:40อย่างลองวันครบดอบของหน้าเข้ากับหน้าจักดูค่ะ
26:48โอ้ย นี่ก็ไม่ใช่อีก
26:50รหัสอะไรกันแน่เนี่ย
26:52กันเอางนี้
26:54ระหว่างที่เราหาบอกแสนะข้าวเนี่ย
26:56พรุ่งนี้มันลิ เอาแฟตไดเนี่ย
26:58ไปที่ร้าน หาทางเปิด
27:00ผมเชื่อว่าข้อมูลในนี้จะทำให้เรารู้ความจริงทั้งหมด
27:02ไม่ค่ะ
27:04ไม่ค่ะ
27:34ไม่ค่ะ
27:52ดื่นแล้วเหรอค่ะ
27:54พี่ทำก็ต้องมาให้นะ
27:56กินสักหน่อย
27:58พี่ไม่ต้องมาทำดีกับฉัน
28:02ข้าว
28:06กินสักหน่อยนะ
28:08พี่อย่างเข้ามานะ
28:10พี่รักผ่านตัวฉันมาแบบนี้
28:14จะให้ฉันไว้ใจมีได้ยังไง
28:16ข้าว
28:22ข้าวเดี๋ยวก่อน
28:28ข้าว
28:30ข้าว
28:34ข้าว
28:36ข้าว
28:38ข้าว
28:40- อย่าคิดหนีเลยนะครับ บนนี้มีแต่เรา ถ้าจะลงจากด้วยต้องน่ารวนเป็นชั่วโมง
29:02- พี่ต้องขาดอะไรจากฉันกันแน่ พี่พาฉันมาอยู่ที่นี่ทำไม
29:16- ที่นี่ไกลผู้คน มันจะไม่มีใครทำอะไรข้าวได้
29:22- ใคร ใครมันจะทำอะไรฉัน
29:25- เข้าไม่จำไปต้องรู้หรอก
29:30- ชื่อ 피 ถ้าเขาอยากมีชีวิตอยู่ เข้าต้องชื่อพี่
29:35- พี่ฉันยังไว้ใจพี่ได้เหรอ
29:39- พี่จับฉันขัง พี่โภยจะหลบใส่ฉัน
29:46- แล้วพี่ก็หลอกว่าฉันเป็นเมียพี่ ทัקนั่งนี้มันไม่ใช่
29:52- เข้าคือ...
29:53ฉันไม่ได้ชื่อเค้า
29:57ฉันชื่อแก้ว
30:02สามีของฉันชื่อคุณฮีรัล
30:05เรามีลูกด้วยกัน
30:06ชื่อนี้ล่านดา
30:11แม่คุณฮีรัลkapja บอกฉันว่าทุกอย่าง
30:17เอากันมันจะได้เจอกัน
30:19แต่พี่ก็พร้างฉันเอามาอีก
30:21พี่ทำกับฉันแบบนี้ทำไม
30:25พี่หลอกฉันทำไม
30:28ฉันก็แค่อยากรู้ว่าฉันเป็นใคร
30:31ฉันแค่อยากรู้ว่าฉันเป็นใคร
30:34พี่ทำกับไม่
30:35พี่จำเป็นกับกับนี้ครับ
30:37พี่จำเป็นจริงๆ
30:38พี่จำเป็น
30:39แล้วพี่จะไม่หยอบเสียข้าไปเด็ดขาด
30:41เข้าก็ใจไหม
30:43ไม่ ช่วยด้วย ช่วยด้วยครับ
30:45ช่วยด้วยครับ
30:47ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วยครับ
30:49- จะตัดเกิด damit!
30:50- เข้า...
30:53- เข้า...
30:55- เข้าไปดีหistic informat place
30:56ต้องแ cigนั่นающиеก็ใช่สิ
30:58ต้องแนะemitism
31:01- เข้าไปOST
31:02- ข้าวป้องพี่จัดมาจำกว่า
31:05- ถ้าข้าวสัก hashtagsumseyteздיס
31:06- อาวร้มได้พี่ฝอกตกตวงصلกข้าว
31:07- ไม่ decía
31:08พี่สำlaş King ป้อง beh постоянно
31:11- ขอท้วงนะครับ
31:13"- ถ้าเรา 다
31:15- เฮ้า ... 我ستนะ食าว
31:1915 ชั้นเด็น
31:23ยาย
31:24ยาย
31:25อะไร
31:27แม่ยังไม่ตายจ๊ะ แม่ยังมีชีวิตอยู่
31:30แก้วเลยมาพูดเนี่ย
31:32ขวันพูดจริงจากยาย แม่ยังมีชีวิตอยู่จริงๆ
31:35ขวันเคยเจอแม่ด้วยนะจ๊ะ
31:38นี่จากยาย ดูรูปนี้สิ
31:49แก้ง
32:03струкแก้ง
32:08แก้งจริงๆด้วย
32:14แม่...
32:16แม่...
32:17แน่...
32:18ถ้าไม่ถ่ายรูปกับแม่ก็แบบนี้ได้ไงอะ
32:23แล้วแม่ก็อยู่ไหนอะ
32:25ทำไมก็ไม่มีมหายาย
32:27ยาย...
32:29แม่ความจำเสื่อมจ๊ะ
32:32มือปืนนี่ชื่อจักที่เคยมหายาย
32:36เป็นคนพาแม่ไปอยู่ด้วย
32:39เขาหลอกให้แม่ชื่อ
32:42ข้าว แล้วก็เป็นภรรยาของเขา
32:46ตอนนี้พวกขวันกำลังตามหาเขาอยู่
32:48ว่าเขาพาแม่ไปอยู่ที่ไหน
32:51นี่หมายความว่า
32:53แม่ของขวันอยู่กับมือปืนคนนั้นมาตลอดเลยเหรอ
32:56ใช่จ๊ะ
33:02ยาย นั่งก่อนจ๊ะ ยาย
33:06ยาย
33:12คุณแม่ครับ
33:30คุณแม่ครับ
33:32แม่ครับ
33:44เมืองให้รายที่เกิดขึ้น
33:48ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะว่าผมดูแลแก้วกับลูกไม่ดี
33:55ผมกลาบขอโทษคุณแม่นะครับ
33:59คุณแม่ยกโทษให้ผมด้วยนะครับ
34:01อ๋อ
34:03ไม่ ไม่
34:09คิดเลย
34:14ขวัดแล้วเลือกทุกอย่างให้พ่อฟังกว่าแล้วจ้ะ
34:24ฉันก็ต้องขอโทษเท่าเหมือนกันนี้ลัน
34:28ที่โกหก
34:31วันนี้ลันดาตายไปแล้ว
34:39แล้วฉันก็ไม่ต้องให้อับให้เธอด้วย
34:42เพราะจริงๆจะไม่เคยกลดเธอเลย
34:46มีสัยดีคือล่ะ
34:48มีสัยดีคือล่ะ
35:01ไม่เจอดีขึ้นแล้วหรอก
35:12ครับ
35:16ผมจำทุกอย่างน่ะครับ
35:20ที่ผ่านมาเนี่ย
35:24ความทรงจำผมมันตีกันเนี่ย
35:26ผมก็เต็มไปหมดเลย
35:27ผมรู้
35:28จนผมสับสนไม่รู้อะไร เป็นอะไรคับคุณแม้
35:33ชั้นพ่อผมพ่อไปบ้านในล่าร์ด่า
35:36ใช่าการ poblaciónก็ดีขึ้นได้ครับ
35:42อาการของคุณฮิรันเกิดจากสภาวาจิตใจ
35:45ได้หรับการกัทบเทรรอยังรุ่นแรงศรต Geralt
35:47จนสูนเสียความทรงจำระยะสั่น
35:50แต่คงเป็นพอความผุกพันกับบ้านหลังนั้น
35:53ที่ช่วยเย็วยาจิตใจคุณฮีรันมาค่ะ
36:02ไม่ต้องห่วงน่ะครับ
36:05ครั้งนี้ผมต้องช่วยแก้วให้ได้
36:09เราต้องเนคลับมาอยู่เนคกันอีกครั้งนึงกับแม่
36:14แล้วถ้าเรื่องนี้
36:17ปลอมเป็นคนทําทั้งหมด
36:18เขาจะต้องเรียนรับโทษกัน
36:23นี่ครับ
36:43โทรศัพท์คุณวิรัย
36:45คุณออนจะเอาไปทำอะไรล่ะครับ
36:48ฉันมีเรื่องบางอย่างตัวพิศสุด
36:54คุณแม่นอนเป็นผักแบบนั้นชัดไม่ทำอะไรขึ้นแม่ Tales
36:56ฉันมีเรื่องสำคัญที่เธอต้องริชรับดาการให้ฉัน
37:10ออกไป
37:12เออคุณพากินให้ผมฝอคุณวิรัยไว้
37:13แม่ผมไปไหนครับ
37:14ฉันมีเรื่องสุดตัวจาก separation
37:15ฉันมีเรื่องจอบพิศสดี
37:17แม่ ถ้ากลัวผ่าคินนัก ก็ไปเฝ้าหน้าห้องสิ
37:23เอ้า ไปสิ
37:25ครับ ครับ
37:40คุณมาคินครับ คุณออนเธอมาที่นี่จริงจริงครับ
37:42ตอนนี้อยู่กับคุณวิลัยสองคน
37:44ครับ
37:47นอนสปายเลยนะคะคุณแม่
38:01รู้ไหม
38:03ตั้งแต่เกิดเรื่องเนี่ย
38:05ออนแทบจะไม่ได้นอนเลย
38:08ไม่ว่าตอนนี้แก้วมันจะไปอยู่ที่ไหน
38:22ครั้งเนี้ยออนจะไม่ให้พลาดเหมือน 25 ปีก่อน
38:28มีพลาดลูกพลาดข้อปลัวไปจากฉัน
38:30จะจะเจ็บปวดแล้วกว่าพี่กี่เท่า
38:32นั่นเราก็อยู่ที่กับแบบนี้ละครับ
38:34คุณออนใช่ไหมคะ
38:36แก้ว
38:38อยากให้ใครคนนั้นที่ฉันเป้ารอบเป็นเธอได้ไหม
38:48คนที่เปลี่ยนโลกทำไมที่เหงา
38:52มันสวยงาม
38:54คุณที่รับจริงไม่ทิ้งกัน
38:58ไม่ว่ายังไงก็ตาม
39:02แอคอกับแพมันท่า
39:06ได้พบฉันฟ้าได้พาฉันดิน
Be the first to comment