00:00Hayatın Öğrettikleri
00:03Bir köy vardı. O köyün meydanında aksaçlı bir dede gençlerin karşısına geçti.
00:14Sesi yumuşak ama derindi. Gözleri yılların bilgeliğini taşıyordu.
00:20Gençlere baktı ve dedi ki, dinleyin çocuklar, hayatın terazisi görünmezdir.
00:30İnsan bazen akıllı olduğu için de sevilmez.
00:36Gerçekleri gören kişi çoğu zaman yalnız kalır.
00:43Taşın atıldığı yer yakındandır. En büyük yaralar en yakınlardan gelir.
00:51Babaannem derdi ki, hakim deliği yargılamaz.
00:57Akıl ve delilik toplumsal ölçülerle değil, insanın iç dünyasıyla anlaşılır.
01:05Kimseyi eleştirme, kibirli olma, ön yargılı olma çünkü her insan kendi yükünü taşır.
01:17Çıkarcı olma, gerçek güzellik karşılıksız sevgide ve paylaşımda gizlidir.
01:28Saygıyla güzelleş, insan başkasına gösterdiği saygıyla kendi ruhunu arındırır.
01:38Kalbin sesini dinle, acıyı yürek konuşur.
01:46İçimizdeki fırtınalar çoğu zaman sessizdir, kimse duymaz.
01:53Evrenin adaleti görünmez bir terazide işler.
02:01Kimsenin yaptığı yanına kalmaz.
02:05Bütün bunlar birleşince ortaya şu özlü paylaşım çıkar.
02:10Bazen en yakınından taş gelir.
02:15Ama unutmayın, kibir karartır, çıkar, kirletir.
02:22Dede sözlerini bitirdiğinde, meydan sessizleşti.
02:31Gençler düşündü, kalplerine bir iz düştü.
02:36Ve bilgelik hatırlayanın yolunu aydınlatır, dedi bilge dede.
