- 2 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:00:08รับคุณเธอมีจริงสักไหล
00:00:18โดโด
00:00:20หืม
00:00:21ขอบคุณนะที่ช่วยครับครัวฉัน ขอบคุณมาก
00:00:25ปากี้พวกเขาก็ครอบครัวผมเหมือนกันนะ ไม่ใช่แค่คุณ
00:00:40ว่าแต่โดโด คุณย่าจะคิดว่าไงรวมทั้งตัวคุณด้วย
00:00:46ถ้าฉันอยากจะหางานอะไรทำ คือว่าฉันอยาก อยากช่วยแม่กับชนย่า
00:00:52ปากี้ นี่มันสัตวาที่ 21 แล้ว คุณอยากทำอะไรก็ทำได้เลย
00:00:58ไม่ต้องขออนุญาตหรอก คุณก็มีความมั่นใจ แต่สินใจอะไรก็ถูกอยู่แล้วนี่
00:01:03โดโด คุณคุณได้ยินเสียงนะหรือเปล่า
00:01:17มีอะไรปากี้
00:01:19เสียงเดียวกับที่ฉันได้ยินมาคือเลย
00:01:41ฟัง ฟัง ดี ๆ สิ โดโด ฉันได้ยิน จริง ๆ ฉันไม่ได้โก หก คุณ หรอก เนอะ
00:01:45บากกี้ ผมไม่ได้ยินอะไรเลย เชื่อสิ
00:01:48คุณ โอเค รึเปล่าเนี่ย
00:02:11нет ป targetの enrollmentassции ตลง relacionน นะ trustworthy 장님 merekaจะป NFT แล้ว ก็บอก妳じ notes orousด้วย ゲーム cerveี้ ตัTurns ยิ่ง โด ฉัน รอ 飛속 Asílastira รอ Copy, 어머 preserveมันภรรรรม โอเค Mayası water,อกบอกว่าในไม่ว่า ๆ ปคุณ ว่าวา
00:02:30คิ
00:02:41การุ่นาหยุดทำเสียงได้แล้ว
00:03:04ฉันขอเตือนเป็นครั้งสุดท้ายนะ
00:03:11ช่วยหยุดรบกวนด้วย
00:03:16ตอนนี้ฉันแต่งงานแล้วแล้วเรามีสมาชิกใหม่
00:03:21ฉันขอห้ามไม่ให้ทำเสียงรบกวน
00:03:28ไม่แต่นิดเดียว อยู่เงียบเงียบ
00:03:41นึกอยู่แล้วว่าพอเธอใส่มันต้องเหมาะสมและสวยงามเป็นอย่างมาก
00:03:56นิยาบอกตามตรงเลยนะ
00:03:58ว่าเธอหน้า หน้าตาสวยงามยิ่งกว่าเครื่องประดับซะอีกจ๊ะ
00:04:02แต่ว่ามันแพงเกินไปค่ะ หนูไม่กล้าเราไว้จริงๆนะ
00:04:06โอ้ ห้ามเลยจ๊ะ ห้ามปฏิเศษของจักย่านะจ๊ะ
00:04:09นี่ไม่ใช่ของขวัน
00:04:11นี่มันเป็นของของเธอ
00:04:13ทุกอย่างในนี้ร้วนเป็นของเธอทั้งนั้น
00:04:16แล้ววันนี้เป็นวันแรกที่จะต้องเข้าครัว
00:04:19เธอคงรู้ว่าทำเนียมในวันนี้คืออะไรใช่ไหม
00:04:23ลูกสภัยของบ้าน ทำกับข้าวให้บ้านสามี ให้ทุกคนได้กิน
00:04:30แต่ไม่ต้องห่วงนะ ถ้าจะทำอะไรก็ได้จ๊ะ
00:04:33รับร้องไม่มีใครว่า ทำมาได้เลย
00:04:36และเชฟของเราจะช่วยเธอด้วยจ๊ะ
00:04:39ไปที่ครัวได้เลยนะ เชฟเขารอเธออยู่จ๊ะ
00:04:42อย่าจะรอชิมอาหารของเธอ ทำให้สุดฝีมือเลยนะ
00:04:48รับรองทุกคนจะต้องประทับใจ โอเค
00:04:58ฉันต้องยอมรับให้ได้ว่าฉันแต่งานเข้าบ้านนี้ไปแล้วนะ
00:05:03และต้องทำให้ทุกคนยอมรับฉันให้ได้ด้วย
00:05:07อืม! ชาขมไปหน่อยนะที่จริงให้แม่ส่งให้ก็ได้
00:05:12خر dia trespi 是ก começarเลย หนูไม่แถน 다시 redist ambition หน้า ายoto special หน่อย ไหน zij ชามากไปτό
00:05:17ดูสิ
00:05:18ไม่เห็นผมเลยแม่ก็พูดเรินไป
00:05:21MUR SEE Cism ปากี้โทรมา
00:05:23ปากี้เหรอ เปิดเสียง conveniently Raya กoles à NR. รับแล้วเปิดเสียงเลยค่ะ
00:05:26ปากี้เป็นไงลูksen OK ไervesyse
00:05:29อีกian วันนี้หนูจะเข้าคลัวเป็นครั้งแรก
00:05:32ครัวเป็นครั้งแรก แต่ว่าหนูไม่รู้ว่าจะทําอะไรดีนะคะ
00:05:38หนูก็คิดว่าทําอาหารแบบธรมโดา ๆ นะคะ
00:05:43ทุกคน คงจะ spoiler ว่าหนูทําอาหารเก่งแบบไม่
00:05:47ธรมโดานะแม่
00:05:49แฮ ลูกแล้วก็ ทําเอาแม่ตกใจ
00:05:51แม่ บอกหนูหน่อย หนูงงจัง
00:05:54คือ จําได้ว่าหนูเคยทําโรตี
00:05:58แป้งมันแข็งมากไม่รู้ว่าสมแป้งผิดตรงไหน
00:06:01ออกมาแข็งจะนั่วแทบไม่ได้
00:06:03เจ้าเสียเวลาทำทำไมคะออเยออลไลน์ก็สิ่งเรื่อย
00:06:14ย ш aucun แม่จะบอกสูตรให้ลูกจัก
00:06:18า عليก
00:06:25วันนั้นที่ แม่ทำปานีให้พ่อยังไงล่ะ แล้วพ่อก็บอกว่าอร่อยมาก
00:06:31ของโปรดของพ่อเลยเนอะ
00:06:35ได้สิจ้ะ ทุกคนต้องชอบปานีของลูก
00:06:40แม่ก็ไม่ใช่สักหน่อย หนูก็อยากฝึกไปทำให้แม่กิน ดีไหมคะ
00:06:46ได้สิ ว่ากว่าจะอร่อยจนแม่กินได้นะเมื่อไรจ้ะ
00:06:51ตอนนี้ลูกไปทำให้บ้านสามีกินก่อนก็ดีนะ
00:06:54อะไร ว่าแต่อย่าลืมปรับตัวกับบ้านใหม่นะจ๊ะ
00:06:59ปากี้ ลูกโอเคแน่นะ
00:07:04จำไว้นะ ทำใจให้มีความสุข แล้วลูกก็จะมีความสุขจ้ะ
00:07:10ให้โอกาสตัวเองด้วยนะลูก รวมทั้งความสัมพันธ์นี้ด้วย
00:07:15แม่เชื่อใจจ๊ะ อากัสตัยาคือคนที่เหมาะสมกับลูกแล้ว
00:07:22เอาละจ๊ะ เดี๋ยวแม่ส่งสูตรไปให้ ถ้าทำไมได้ก็โทรหาแม่นะ
00:07:27ไปค่ะแม่
00:07:28จดหมายสองชะบัตร พิมด้วยเครื่องพิมดีด
00:07:40สมัยนี้ ใครเขายังใช้เครื่องพิมดีดอยู่เนี่ย
00:07:44ใช่เลย คนทําเขาต้องฉลาดมาก ๆ
00:07:49เขารู้ว่าถ้าสงข้อความหรือเขียนด้วยลายมือจะตามตัวเจอ
00:07:54เขาก็เลยใช้พิมดีแทนยังไงล่ะ
00:08:00ไม่รู้ว่า คนคนนี้จะรู้หรือเปล่า ว่าเราทำอะไรกับอีชาน
00:08:07เขาต้องเป็นคนที่รู้ทุกอย่างเน่นแน่ ใครนะ
00:08:14ไม่ทราบครับ ผมเองก็พยายามทําทุกอย่างแต่ไม่เจออะไรเลย
00:08:20นักป่า
00:08:22ไม่ครับบอส ผมจัดการหมอนี่เรียบร้อยแล้ว แล้วนี่หลักฐาน
00:08:31ซิง ฉันมั่นใจว่าต้องเป็นซิงแน่
00:08:36หมอนี่ทำตัวหน้าสงสัยมาก
00:08:40พอเขากลับไปจากงานแต่ง ฉันก็ได้รับโนสนั่นทันทีเลย
00:08:45ถ้าเกิดแต่นตำรวจเราก็แย่นะครับ ต้องรีบปิดปากแล้ว
00:09:02เอามือกใส่กลับไปได้หรือเปล่านะ
00:09:04เป็นแต่ไม่ได้ครับ
00:09:05ถ้าเป็นซิง เขาไม่ใช่พวกรับสินบนนะ
00:09:08ไม่ใช่เขาแน่นอน
00:09:12ฉันสื่อประวัติซิงมาหมดแล้ว
00:09:16ตำรวจมือสะอาด
00:09:18ไม่มีประวัติเยอะ
00:09:21เคยมีคน
00:09:23พยายามจะให้เงิน แต่หมอนี่ไม่ยอมรับเลย
00:09:29ไม่เป็นไรครับบอส
00:09:31เดี๋ยวผมเก็บเลย
00:09:32ใจเย็นก่อนนะ ยุค
00:09:34อย่าพึกรีบร้อยจะเกินไปสิ
00:09:36ไม่ใช่ข้าตกร
00:09:39ถึงจะได้ไล่ล่าทุกคนแบบนี้นะ
00:09:41แต่มีเรื่องนึงที่ทำได้
00:09:43ไม่ง่ายด้วย
00:09:45ต้องจัดการที่โรงบัน
00:09:47เราจะยายเขาออกจากที่นั่น
00:09:51ฉันต้องหาวิธีสักก่อน
00:09:54ฉันทำอะไรไม่ได้เลย เพราะมีกล้องซ่อนอยู่ในนั้น
00:10:06ฉันทำอะไรไม่ได้เลย เพราะมีกล้องซ่อนอยู่ในนั้น
00:10:09ไม่เห็นบอกผมเลยว่าเขาฝือละ
00:10:12ไม่เห็นบอกผมเลยว่าเขาฝือละ
00:10:27เขาไม่ได้ฝือละ
00:10:42เขาแค่ลืมตาเท่านั้น
00:10:44แต่ว่าเขายังไม่มีสติเลยค่ะ
00:10:47ช่วยหยุดโกป์หกทีทันน่า
00:10:49ฉันอะตอนนี้อยากรู้ว่าปากีอยู่ที่ไหน
00:10:52ตำรวจครับผมมีสติครบท่วนแล้วครับ
00:10:55นี่อากัสตยาไรจัน เป็นเจ้าของรูพยาบาลใช่ไหม
00:10:59เอ่อ ค่ะ คุณอากัสตยาไม่นิสัยชอบช่วยเหลือคนค่ะ
00:11:03เวลามีผู้ป่วยที่ไม่มีเงิน คุณเขาก็ไม่คิดเงินค่ะ
00:11:07แต่ให้รักษาเป็นอย่างดีเลย
00:11:09ดี ดีมาก
00:11:25เหมือนเขาอยากพูดอะไร
00:11:36ไม่นะคะ เขาจะอยากพูดอะไรล่ะคะ
00:11:39เขายังควบคุมความคิดไม่ได้ค่ะ ยังคิดอะไรมีออกแล้วค่ะ
00:11:45คุณผสมยาอะไรในน้ำเกลือให้เขาเนี่ย
00:11:52เอ่อ แค่น้ำเกลือนะคะ เพราะว่าตอนนี้เขายังกินอาหารไม่ได้
00:12:03ช่วยผมด้วยเธอ ครับ
00:12:05ขอร้อง ในน้ำเกลือมียาที่ทำให้ผมขยับไม่ได้ครับ
00:12:08แต่ผมมีสติดีครับ diabetes ช่วยผมด้วยเธอครับ
00:12:13ต่อไปถ้ามีความคืบหน้าอะไร ให้บอกผมด้วยนะ
00:12:18ค่ะ
00:12:19ผมอยากได้ข้อมูลอย่างละเอียดเลย
00:12:22ค่ะ
00:12:24เข้าใจนะ
00:12:25เข้าใจค่ะ
00:12:37ไปเถอะปันด้วย
00:12:49เจ็บจัง
00:12:50ฉันไม่ไหวแล้ว
00:12:53อันนี้คุณครับ เวลาที่ทำอาหารえーมันเกิดขึ้นได้นะครับ
00:12:56เดี๋ยวผมสมเอi yar ให้
00:12:57เร lumièreอยืนใกล้เต้านะครับ
00:12:59ปะกี้
00:13:00ปะกี้
00:13:01ปะกี้พบได้รับสาย
00:13:02บอกว่ามือคุณบาทเจ็บ
00:13:03เพราะว่าโดยความร้อนอย่างงั้นเหรอ
00:13:06แต่ไม่เป็นไรแล้ว
00:13:08แกเห็นใช้มั้ย
00:13:09แกทำอะไรลงไป
00:13:11แกนอ่อยู่ในครัว
00:13:13ยืนทำอะไร มีชั Vincent บาทเจ็บผ่านนี้
00:13:15กลังยืนดู เฉยๆ ยังนั้นเหลอะ
00:13:17กลังยืนทำอะไร สักศรียา
00:13:18มีชัม opinion ช่วยっぱส่วน est mad
00:13:19นี่ชั Hand ไม่เป็นอะไรเลยนะ
00:13:20mining อากิฟังน่ะ
00:13:22คุณจะไม่เป็นอะไร
00:13:22โอเค เด็ดผมพาไปหาหมอ
00:13:24คุณต้องไปเป็นอะไร แล้วคุณเจ็บมือมากไหม
00:13:27นี่ cieว а Eliot บาทแล้ว
00:13:28มันได้เจ็บมากด้วย
00:13:29บาทยาก็หายแล้ว เป็นกลับไปหาหมอ
00:13:30ปาทยาก็หายแล้ว เcasไปหาหมอ
00:13:33ปากกี้ คุณไม่เข้าใจนะ
00:13:33แพลคุณใหญ่มาก แล้วไม่ก็จะเจ็บมากด้วย
00:13:36คุณจะเจ็บฉันทนไม่ไหวเลยหละ
00:13:37เหมือนอาจร kameraอาจดูไม่เป็นอะไรในตอนนี้นะ
00:13:40แต่ยังไงคุณก็ต้องไปหาหมอนะ
00:13:42เด้ยวผมielะdalนี้เว็บاءคุณdinุ
00:13:44กันเวqueสจัย
00:13:45นี่ habl outro
00:13:46ไม่ต้องไม่หéricวันจะได้ ไม่เป็นไรแล้ว
00:13:50ไม่ต้องâ. แปรกตุ ชิมไปใคร
00:14:00Zhengy. อย่าeriวหวันจะได้
00:14:04Agency อย่า demasiado
00:14:05ไม่ต้องได้
00:14:11บ้าคิคก็จะใช้ plate
00:14:16เดี๋ยว ย่าจะทายาให้ปากีเอง แล้วปากีจะไม่เป็นอะไรนะจ๊ะ เชื่อย่านะจ๊ะ
00:14:22ปากีจะไม่เจ็กแผลเลย ปากีจะไม่เป็นอะไร เพราะว่า ย่าอยู่ตรงนี้ใช่ไหม
00:14:27เดี๋ยวย่าจะทายาให้ แล้วแผลปากีก็จะหายเลยแล้วจ๊ะ
00:14:31ปากีจะไม่เจ็กแผลเลยนะ โอเคไหม ตั้งสติก่อนนะ โอเค
00:14:35ใจเย็นนะจ๊ะ ใจเย็นนะ นนักจ๊ะ ใจเย็นฝั่งญ้านะจ๊ะ oK
00:14:40โuc Boris HAEL พcza liraจัดการ 해�ゅ่า ไปกับขวง musun happening
00:14:43ไปกับคุณ因為 พื่อก booked Ying patterns
00:14:45จ๊ะ ย่ะ ปากี่ ไปซ่ะ
00:15:01ผม宰าดค่ะทำไมโด่โด่เขาเป็นแบบนั้นหรือคะ
00:15:04เขาดูบ้าคลั่ง หนูไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนั้นมาก่อนเลย
00:15:09เอ่อ ปากี่จ๊ะ เป็นเพราะเขา เขาห่วงหนูมากเลยนะจ๊ะ เขาก็เลยกลัวมากไปหน่อย
00:15:18ไปคุณย่าค่ะ หนูก็บอกเขาแล้วยังไงล่ะค่ะ ว่าหนูไม่ได้เจ็บมืออะไรมากมาย
00:15:23เขาก็เอาแต่บอกว่า เดี๋ยวไม่นานมันจะเจ็บปวดกว่านี้มาก หนูไม่เข้าใจเลยอ่ะ
00:15:30เพราะได้ยินที่เขาพูดมันเหมือนกับเขารู้ดีเลยค่ะ
00:15:33ว่าถ้าเกิดอุปฏิเหตุแบบนี้แล้วจะเป็นยังไง
00:15:36หรือว่าเขาเคยจะเห็ดการแบบนี้มากก่อนละคะ
00:15:41เขาแค่วิตกมากเกินไป ตอนนี้เธอเองก็เหมือนกันนะ
00:15:46เดี๋ยวก็หายเจ็บแล้วเหรอจ๊ะ
00:15:49โอเค
00:15:50ค่ะ
00:15:51ยังกังวลเหรอ
00:15:52เปล่าค่ะ
00:15:55ดีจ๊ะ
00:15:56ไม่ตรงห่วงนะเดี๋ยวย่า ทำกับข้าวให้เองโอเค
00:16:01ไม่ค่ะคุณย่า วันนี้หนูต้องเข้าครัว หนูจะทำหน้าที่ของหนูค่ะ
00:16:08หลานรักไม่ต้องก็ได้จ้ะ
00:16:10หนูทำได้ค่ะ
00:16:11สาบไหมครับว่าเขาให้ยาอะไรอีชาญนะครับ
00:16:20ยาดเลยครับ
00:16:22ผมก็ไม่เคยถามเลยครับ
00:16:25มีใบสังยาไหม
00:16:27คือประวัติทั้งหมด
00:16:30อยู่ที่รวงพยาบาล
00:16:32อากัสยาช่วยจัดการให้หมดเลย
00:16:35เขาเป็นห่วงพวกเรามาก
00:16:38ไม่ให้เราทำอะไรเลย
00:16:40ถ้าคุณพ่อจะรู้เรื่องอีชาญว้างแล้วก็
00:16:43แจ้งผมทันทีนะครับ
00:16:45เชิญเลยครับ
00:16:46คุณตำรวจครับ
00:16:49ลูกชายผมบริสุทธ์นะครับ
00:16:51เขาไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นแน่เลย
00:16:53เรากำลังสืบสวนนะครับ
00:16:55เดี๋ยวคงทราบความจริง
00:16:58เชิญครับ
00:17:00อากัสยาไรจรร
00:17:10กลายเป็นพระเจ้าไปแล้ว
00:17:13เขาแต่งงานกับปากี
00:17:15แล้วช่วยคนในบ้านเถอะ
00:17:18ไม่ให้ตระกรรมลำบาก
00:17:20เขาช่วยอีชาญด้วย
00:17:23แต่พอถึงคราวตัวเอง
00:17:26กลับไม่มีใครช่วยด้วย
00:17:29ฉันจับตามองเขาอยู่ตลอดเวลา
00:17:32ไม่ให้คราดสายตาเลย
00:17:35ฉันต้องรู้ความจริง
00:17:37ฉันนึกออกแล้ว
00:17:41ว่าจะรู้ได้ยังไง
00:17:45ว่าย วันด้วย
00:17:48ว้าว
00:17:50น่ากินมาก ๆ เลยใช่ไหม
00:17:52คนยาบผมไม่รู้เลยว่าปากี
00:17:54ทำอาหารเก่งมาก
00:17:56แส่ไหม
00:17:58ปากีรู้ไหม
00:18:00ปากีรู้ไหม
00:18:03อาหารอร่อยได้เพราะประสุปการณ์
00:18:07ทุกคนคะ
00:18:09อย่าชมหนูเกินไปเลยค่ะ
00:18:11หนูรู้ว่าทุกคนแกล้งพูด
00:18:13พระรักษาน้ำใจของหนูนะคะ
00:18:15ไม่
00:18:17อร่อยจริง ๆ
00:18:19ถึงจะสั่งมาจากที่อื่น
00:18:21ผมก็ไม่รู้
00:18:23สงสายผมต้องลองตรวจสอบ
00:18:25ดูว่าสั่งซื้อมา
00:18:27หรือว่าทำเอง
00:18:29พูดยังเกิดจะตรวจสอบกันง่าย ๆ นั่นแหละ
00:18:32เรากับว่าปกติคุณก็คอยติดตามชีวิตฉันอยู่แล้ว
00:18:40ใครจะไปรู้หรอ
00:18:42อ้าว คนน้ำมาแล้วเหรอ
00:18:44นั่งสิคะ
00:18:50โอ้ คุณพระช่วย
00:18:52น้ำมันเยิมขนาดนี้
00:18:56อื้อ
00:18:58ฉันไม่มีวันเอาเข้าปากแน่
00:19:01ปากี้ ปกติเราไม่กินแบบนี้กันนะ
00:19:09ใครจะไปกินลง
00:19:11ฉันรู้ว่าอาหารน้ำมันยำเยิมน่ะ
00:19:13พวกชนฉันกลางชอบกินแต่
00:19:15เธอเองก็ต้องบอกที่บ้านนะ
00:19:18ว่ากินของพวกนี้แล้วมันจะเป็นยังไงอะ
00:19:20ดูเข้าสิ โมน่
00:19:23คุณน้าค่ะ ตั้งแต่หนูยังเด็กเด็กเราก็กินอาหารแบบนี้
00:19:33แล้วก็ยังแข็งแรงดีนะคะ
00:19:35งั้นต่อไปก็บอกนะคะว่าจะกินอะไรกัน
00:19:39หนูจะได้ทำให้ถูกใจค่ะ
00:19:46นาเวลี รีบรีบกินเข้าเดี๋ยวเย็นหมด
00:19:54หนูไม่อยากกินนี้คะ หนูจะสั่งข้างนอกค่ะ
00:19:57พี่ไม่อนิยาตให้สั่งนะ
00:19:59ปากี้ทำอาหารด้วยความรัก
00:20:02และความตั้งใจ ถ้าเธอไม่อยากกินแล้วก็
00:20:05ก็ไม่ต้องกินอะไรทั้งนั้น
00:20:08ขึ้นห้องไป
00:20:10เดี๋ยวดิ
00:20:16อากัสตยา คุณจะดูดน้องทำไม
00:20:32นาเวลี
00:20:38นาเวลี คุณย่าบอกพี่ว่า
00:20:41เธอชอบกินพาสต้ามากเลยนี่
00:20:43พี่ก็เลยสั่งพาสต้ามาให้
00:20:45รีบกินเธอจ้ะ
00:20:46ปล่อยให้ท้องหิวมันไม่ดีนะ
00:20:48จะทำไมคะ
00:20:49หนูอย่างหิวแล้วจะทำไม
00:20:51พี่รู้นาเวลี
00:20:53อากัสตยาไม่ควรดูเธอแบบนั้น
00:20:55แต่ อย่ากโรดพี่เขาเลยนะ
00:20:57ถือว่าพี่ขอแล้วกันจ้ะ
00:20:59ดูไหม
00:21:01พี่ชายหนูไม่ได้ผิด
00:21:03เป็นความผิดของพี่นะแหละ
00:21:05ไม่รู้ว่าเขามารักอะไรพี่
00:21:07ตั้งแต่เกิดมา
00:21:09พี่เคยดูหนูแค่สองครั้ง
00:21:11และทั้งสองครั้งมันก็เป็นเพราะพี่
00:21:13แล้วตอนนี้พี่ก็อยู่ในบ้าน
00:21:15แล้วตอนนี้พี่ก็อยู่ในบ้าน
00:21:17พี่หนูก็มีแต่ปากกี่ปากกี่ปากกี่ทั้งวัน
00:21:21พี่ไม่มีเวลาให้หนูเลย
00:21:23ไม่นะนะเวลี
00:21:24พี่สัญญา
00:21:25ว่าจะไม่มีอะไรเปลี่ยนไประหว่างเธอกับอากัสตายา
00:21:29อากัสตายาจะมีเวลาให้เธอเหมือนเดิม
00:21:32ถึงพี่จะอยู่นี่
00:21:33ขอร้องอย่าเสียใจเลยนะ
00:21:35หนูกรวดพี่ชายหนูไม่นานเหรอคะ
00:21:39เพราะหนูรักพี่มาก
00:21:42แล้วเธอก็จะไม่โกรธพี่นานด้วยใช่มั้ย
00:21:47เป็นยาอ่อน ไม่ต้องมาแกล้งทำเป็นดีกับหนูเหรอ
00:21:51หนูไม่ได้ชอบพี่เลย
00:21:53ที่จริง หนูเกลียดพี่
00:22:03วันนี้ฉีดยาอีชานสาย อุ๊ย ตายแล้ว
00:22:07ถ้าคุณอากัสยารู้เข้า ไม่รู้จะมะหัวแค่ไหนเนี่ย
00:22:12อม...
00:22:33อร์ฟ คุณ
00:22:34ใช่ครับ เมื่อกี้คุณพูดอะไรนะ
00:22:37เหมือนกับ คุณกลัวอะไรสักอย่าง
00:22:40ฉัน...ฉันต้องกลวดใครด้วยแล้วค่ะ
00:22:43อืม...
00:22:50คุณต้องไปสถานิตำรวจ เพื่อให้ฟังคำ
00:22:52สถานิตำรวจเหรอ ไปทำไม
00:22:54ผมเดินไปเป็นเพื่อน ไปเถอะ
00:22:56ปานเด่เปิดไฟได้
00:23:03คุณพี่ตัน ผมพูดเรื่องความปลอดภัยครับ
00:23:05ที่อินเดียยังไม่ดีนัก
00:23:07แล้วตามงบที่คุณบอกเนี่ย เราจะผลิตอะไรได้บ้างล่ะครับ
00:23:10รู้ว่าจะเอาอย่างนี้ดีไหม
00:23:12ไว้ค่อยประชมพรุ่งนี้ โอเค สวัสดีครับ
00:23:23โอเคโดโด ฉันไม่เป็นอะไร เดี๋ยวก็หายแล้วล่ะ
00:23:30น่าใจนะ
00:23:31อืม...
00:23:32ว่าแต่...
00:23:34ฉันว่า...
00:23:36คุณไม่น่าไปดูนาเวรีแบบนั้นเลยนะ
00:23:39ไม่น่าล่ะเธอขึ้นห้องแค่ไม่อยากกินข้าว
00:23:42นาเวรีสีมารชาตกับคุณ
00:23:44ผมทนไม่ไว้จริงๆ บากี้
00:23:46ถ้าคุณอยากให้ผมขอโทษนาเวรีก็ได้
00:23:50ผมจะไปขอโทษ
00:23:51แล้วก็จะหาของควาสักชิ้นไปให้เธอด้วย ดีไหม
00:23:54ไปคุยกับเธอก็ดีค่ะ แต่ตอนนี้นอนเธอค่อยคุยพรุ่งนี้นะ
00:24:09ผมช่วย
00:24:24ตอนนั้นก็ devient았어 Whew
00:24:54कोल हो वेते सेख लगताए दूर जावेते दिल चलताए
00:25:07केड़ी अकना रब ने बनाया
00:25:12रब ने बनाया
00:25:14रब ने बनाया
00:25:17इन्ना सोणा क्यों रब ने बनाया
00:25:22इन्ना सोणा क्यों रब ने बनाया
00:25:27आवाजावादे मैं यारानु माना
00:25:32इन्ना सोणा
00:25:39इन्ना सोणा
00:25:41इन्ना सोणा
00:25:46ไว้มีพวกรุ่มเพื่องพวกมัน
00:26:16แบบนี้อีกแล้ว
00:26:42ฉันได้ยินเสียงอยู่คนเดียวอีกแล้วเหรอ
00:26:46ฉันคงต้องไปดูแล้ว
00:27:16ฉันจะบ้านคงเล่นเคย
00:27:18ฉันจะ permiteดูแลหนี
00:27:22ฉันจะไม่ارille rei
00:27:24ฉันจะเองอีกเมื่อกี้
00:27:26ฉันจะไม่มีเม Garlic
00:27:36ฉันก็จะวอ Let Education
00:27:41เร็วจังเมื่อ geopolit enfermๆ
00:27:44หนังก Tallinn
00:28:14ทางนี้
00:28:44เชื่อสี่โดโดที่ฉันบอกว่าได้ยินเสียงนะก็คือที่นี่นะ
00:28:48คุณได้ใจแล้วเหรอ
00:28:49ค่ะ
00:28:49จากประตูบาลนี้เหรอ
00:28:51ค่ะ
00:28:54ผม...เช็คให้นะ
00:29:14ปากี้...ไม่เห็นมีอะไรทําเสียงอย่างที่คุณบอกเลยนะ
00:29:18ทุกอย่างปกติดี
00:29:21แต่ฉันได้ยินจริงๆนะ
00:29:25กลัวหนู
00:29:27กลัวหนู
00:29:29ผมกลัวหนู
00:29:31โอ๊ย... เฮ้ย!
00:29:33ไปนะ
00:29:34ปากี้... 大ờiไปไป
00:29:36ไป... ไปเลย
00:29:37ปากี้... เป็นหม profesional
00:29:38ไปไป
00:29:38อย่าทิน
00:29:45อา...
00:29:46นี่ cater ไม่ tanto
00:29:48กลัวหนูอ่ะ
00:29:51ผมกลัว คุณก็กลัว
00:29:55แต่คุณร้องก่อนเนอะ
00:29:56คุณก็ร้องเหมือนกัน เราจะหนูตกใจเลย
00:29:58ผมรู้ปากี้ว่าคุณไม่ได้หัวร้อนานแล้วเนอะ
00:30:08ผมมีความสุขจัง ยิ้มของคุณทำให้ใจผมสงบได้
00:30:18คุณก็ยังมีอาการเจ็บหลังอยู่
00:30:43อย่าไปทรมานนอนขนตัวที่โซฟาเลยนะ
00:30:46นะ pressed
00:30:47ฉันว่าคุณนอนที่เตียงแต่ดิมๆได้ไหม
00:30:50คุณคุณช่ว lithium
00:30:53คาก็ดิมๆเตียง
00:30:56ก็ได้ แต่ผมกลัวว่าคุณจะนอนไม่สบาย
00:31:01โด้ๆ
00:31:03ฉันท็นเห็นคุณนอนกวดหลังไม่ได้
00:31:11จำได้ไหม
00:31:12ตอนที่เราไปเที่ยวได้กัน แล้วฉันหุดหงิดพระว่างง่วง
00:31:17เพราะง่วงทีไรฉันก็ขอนอนหนุนไหลคุณทุกทีเลย
00:31:24คุณก็เป็นแบบนั้นอยู่นะโดโด
00:31:28เพื่อนสนิทของฉัน
00:31:31นี่ ฉันไม่เคยรู้สึกเขินกับคุณเลยนะ
00:31:36ไม่เป็นไรไม่ต้องคิดมากแล้ว
00:31:38จากนี้คุณก็ควรขึ้นมานอนบนเตียงได้แล้วล่ะ
00:31:45คือโอเค
00:31:47เอ้ม
00:31:49สวนล่ะ
00:31:51โอเค
00:32:08สวนล่ะ
00:32:23ว่าแต่
00:32:24มันก็ตลกดีนะโดโด
00:32:26พระหนูตูเดียวทักๆ
00:32:28ทำให้ภาพหลอนที่ฉันเห็นในหัวทุกคืน
00:32:31หายว่าไปในทันทีเลย
00:32:34งานก็
00:32:35ฟันดี
00:32:36โอเค ฟันดี
00:33:05ตั้งแต่คุณมาอยู่
00:33:29ผมสังเกตนะว่า
00:33:30คุณไม่สดชื่นเลย
00:33:32และไม่ว่าชีวิตจะเป็นยังไงก็ตาม
00:33:35อาหารอร่อยช่วยได้ส 떠� eines
00:33:37ของอร่อยทำให้คุณยิ้มได้
00:33:40แลகเพราะแบบนี้
00:33:43ผม
00:33:44เลยจัดบูฟ้มือเช้า
00:33:47มาให้คุณ
00:33:47ให้คุณคนเดียว
00:33:50สรพาพเลยว่า
00:33:52ผมไม่รู้ว่าจะสั่งอะไรดี
00:33:53ก็เลยสั่งมาทุกอย่าง
00:33:54หมดนี่เลย
00:33:55ให้คุณ
00:33:58นี่
00:33:59ภาตาจากร้านชานิชาว
00:34:01มุรุกการโดเซ้
00:34:02ไปโดเซ้ร้านเดียวเท่านั้นในเดลลี
00:34:05อร่อยแสงออกปาก
00:34:07แพนเคกจากเดลลีใต้
00:34:09โดนัท วาฟล
00:34:11และของโปรดคุ้น
00:34:13เคกพรรม
00:34:14ครัวสองที่คุณกินเป็นมือช้าทุกวัน
00:34:16ผมก็รู้นะ
00:34:18ไหนอยากกินอะไร
00:34:20อะไร
00:34:27ทำหน้าเหมือนกับไม่อยากกินสักอย่าง
00:34:31แป๊บหนึ่งนะ
00:34:33ยังขาดอะไรอีกเหรอ
00:34:34รู้แล้ว
00:34:36ผลไม้สดๆ
00:34:48หลากชนิดเพื่อกคุณ
00:34:50ผมปอกเองเลยนะ
00:34:52อยากกินไหมล่ะ
00:34:53โดโดฉันถามจริง
00:34:54คุณซื้อทั้งหมดนี้มาให้ฉันเลยเหลือเนี่ย
00:34:57จะให้ฉันกินคนเดียวหมดนี้ได้ยังไงกัน
00:34:59แล้วคุณเอาคำคิดนี้มาจากไหนกัน
00:35:03เราไม่ได้ไปหานีมูน
00:35:05ผมก็เลยหาอาหารอร่อยอร่อยจากร้านต่างๆ
00:35:08ร้านดังจากทั่วโลกเลย
00:35:10นี่คุณ
00:35:18คุณกินของปล่อยคุณซี่
00:35:21สตอบอรี่
00:35:22อังงุล ส้มขีวหวานและ
00:35:26แต่งโม คุณชอบนี้หรือเปล่า
00:35:28โอเคไหม
00:35:35ดูหน่อย
00:35:43ทางตำรวจ
00:35:46รอวันหมอยอี่ชานฟื้น
00:35:52ตำรวจแจ้งว่าจะสามารถลวงลึกเรือกค้าไตเถื่อนได้
00:35:55โดย โดย ไม่ต้องสนใจหรอกน่ะ
00:36:15คุณเป็นพระยาผมแล้วนะปากี
00:36:18คุณไม่ควรเป็นห่วงอี่ชานอิด
00:36:21ไม่ควรเลย
00:36:23ปล่อยมือฉัน โดย
00:36:29โดย คุณทำอะไร
00:36:34ฉันเจ็บนะ ปล่อยมือฉันได้แล้ว
00:36:37อารุณสวาด
00:36:40ปากี ไปเตรียมตัวได้แล้วล่ะจ๊ะ
00:36:44ย่าจะเอามือเช้าไปตั้งโต้ให้ดีไหม
00:36:48อารุณสวาด
00:36:49อารุณสวาด
00:36:54ปล่อยมือถูก
00:36:57คุณยาผมเตรียมทุกอย่างเพื่อให้เธอมีความสุข
00:37:11คุณย่าผมเตรียมทุกอย่างเพื่อให้เธอมีความสุขนะ
00:37:21แต่พอเธอเห็นขาวอีชานเธอก็อึ่งไปเลย
00:37:24ดีๆอยู่แท้ๆ
00:37:26เธอจะคิดถึงอีชานอีกนาเท่าร่อยกันเนี่ย
00:37:29หลานย่าหลานอย่าไปกดดันหรือว่าเร่งรัดเธอมากเกินไป
00:37:37จำเอาไว้ว่่าเราต้องให้เวลา
00:37:43ให้นาเท่าไรคนย่า
00:37:45ต้องให้นาเท่าไร
00:37:49ผมคิดว่าเธอจะริมอีชานด้วยสักทีหลังแต่งงานแต่ว่าไม่เลย
00:37:53ที่จरิงเธอบอกว่าให้ผมนอนบนตีข้างๆเธอได้แล้วนะ
00:37:56แล้วอยู่...ก็อีชาน
00:37:59อากศัจยา...การเดินออกมาจากความสัมพัน יהยเป็นเรื่องที่ง่าย
00:38:05แต่ว่ามันยากนะ
00:38:08ถ้าจะลืมมัน
00:38:11ปากกี่พยายามอยู่
00:38:14ให้เวลาเธอหน่อยเธอจ้ะ
00:38:17โอเคคุณยาก
00:38:18โอเค
00:38:19แต่สักวันนึง
00:38:21เธอจะต้องลืมให้ได้ว่า
00:38:23เคยมีคนชื่ออีชชาญ
00:38:25บนโลกใบนี้
00:38:26ลืมตลอดไป
00:38:35ฉันก็บอกแล้วไงคะ
00:38:44ฉันเป็นพยาบาล
00:38:46ฉันมีหน้าที่ดูแล้วผู้ป่วย
00:38:48เขาจ้างฉันมาทำแค่นี้
00:38:50ฉันไม่มีอะไรจะให้การแล้วคะ
00:38:54ผมรู้
00:38:55รู้ว่ากุฏอักษัตยา
00:38:57เหมือนพระเจ้า
00:38:59แต่สิ่งที่ผมอยากรู้ก็คือ
00:39:02เรื่องอะไร
00:39:03ที่พระเจ้าสั่งให้สาวคปฏิบัติ
00:39:07เขาวางแผนทำอะไรอย่างนั้นเหรอ
00:39:10เขาคิดจะทำอะไรกับอีชชาญ
00:39:12บอกมา
00:39:13บอกมา
00:39:17ปากเกี้ย้าว่าจะไปชόปปิ้งวันนี้นะจ๊ะ
00:39:25ไปด้วยกันไหม
00:39:26คุณย่าหนูขอโทษนะคะ
00:39:27อย่ากโรดหนูนะคะ
00:39:29แต่วันนี้หนูไปด้วยไม่ได้คะ
00:39:32อันที่จริง หนูแต่สินใจ ว่าจะกลับไปเริ่มทำงานวันนี้เลยค่ะคุญญ้า
00:39:37ce วิ้าว
00:39:39นุไปยามสร้างธุรกิจนี้ขึ้นมา หนูทิ้งมันไม่ได้เหรอ
00:39:45ตั้งแต่ช้าไม่อยู่ นุต้องทำทุกยางเองหมด
00:39:49ย่าภุ่มใจในตัวเธอน้า แม้ว่าเธอจะต้องเจออะไรน่god publish
00:39:54แต่สุดท้าย เธอก็ลูกขึ้นยืนแล้วก็ใช้ชีวิตต่อ
00:39:59ว่าแต่.. év如ที่ไหนหัง
00:40:02ออกแล้วข้าแมจะเงอะออฟิส epsilon 500حم lowland เสอร์ของ 03lier
00:40:06ไม่ ไม่ต้องไป
00:40:10คุณไม่ต้องไป
00:40:21อากัสติยา เราคุยกันแล้วนี่ คุณบอกว่าฉันทำได้
00:40:25หมายถึงไม่ใช่ที่ออฟฟิส
00:40:30คุณออกไปข้างนอก ไม่ไม่ปล่อยภายอีกแล้วนะ
00:40:33เชื่อสิออฟฟิสผม มีเพื่อนที่ที่คุณใช้ได้
00:40:36คุณไปทำงานที่นั่นได้เลยเนอะ
00:40:38เห็นคุณในสายตา ผมก็...
00:40:40ไม่ค่อยเป็นห่วงแล้ว
00:40:42แต่จะให้ฉันอยู่ที่ออฟฟิสคุณ...
00:40:45บากี ขอร้อง
00:40:47ช่วยตกลงเธอเรื่องแค่นี้เอง
00:40:52ผมขอดีดี ได้ปลด
00:40:56บากี...
00:40:58เป็นความคิดที่ดีเลยนะ
00:41:00ได้อยู่ด้วยกันทั้งที่บ้านแล้วก็ที่ออฟฟิส
00:41:03ว้าว...
00:41:06น่าอิชามาก ใช่ไหมปากี
00:41:11เธอคิดอะไรอยู่แล้วจ๊ะ
00:41:13ย่าบอกแล้วไง
00:41:15ทุกอย่างเป็นของเธออฟฟิสของอักษยาก็ด้วย
00:41:18หรือไม่งั้นก็...
00:41:20จ่ายค่าเช่าอฟฟิสให้อักษยตอนได้งานก็ได้
00:41:22ว่าไป...ก็ได้นะครับ
00:41:26ผมยินดีรับค่าเช่าจากคุณนะ
00:41:28ถ้าคุณอยากจ่าย
00:41:30โอเค...คิดดูนะจ๊ะ
00:41:32ทั้งสองคนจะได้มีออฟฟฟิสอยู่โด้กัน
00:41:34พ...ผมยินดีรับค่าเช่าจากคุณนะ ถ้าคุณอยากจ่าย
00:41:42โอเค คิดดูนะจ๊ะ ทั้งสองคนจะได้มีออฟฟิสอยู่ด้วยกัน
00:41:56ย่ารู้จักปากีว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ใหม่มาก
00:42:00เหมือนกับที่อากัสตยาเคยเป็นเพื่อนที่ดี และย่ามั่นใจนะจ๊ะ
00:42:06ว่าเขาจะเป็นสามีที่ดีให้เธอได้เหมือนกัน
00:42:23ทำไมอีชานอยู่คนเดียว พยาบาลไปไหน
00:42:26เอ่อ ผมไม่ทราบครับ ไม่ทันเห็นเธอออกไป
00:42:29นายก็รู้ใช่ไหม ว่ารับเงินแล้วต้องทำยังไง
00:42:34ไปต้องไหม
00:42:39พยาบาลไปไหนกันนะ
00:42:46นี่มุมทำงานของคุณ
00:42:49มุมนี้คุณจะมองเห็นวิวที่ดีที่สุดเลย
00:42:54เพราะว่าผม นั่งตรงข้าม
00:42:59หืม เชิญ
00:43:06นี่เหมือนที่บ้านฉันเลย
00:43:16ฉันก็มีแบบนี้เหมือนกัน ที่บ้านฉัน
00:43:19ผมจะได้ตกแต่งแบบนี้ คุณจะได้เหมือนอยู่บ้านยังไงแล้ว
00:43:27แต่ โดโด คุณฟังนะ
00:43:31แต่ฉัน รู้สึกแปลกแปลกนะ ที่ต้องทำงานห้องเดียวกับคุณแบบนี้
00:43:36มันดูไม่มืออาชีพเลย คุณมีพนักงานหลายคน คุณเป็นนาย
00:43:41จะให้ฉันมาใช้ออฟิสคุณนั่งทำงานฉัน ได้ยังไงกัน
00:43:45มันดูไม่ดีนะ การที่ฉันเป็นพรยาก็ไม่ใช่ว่า
00:43:49แล้ว มันดูไม่ใช่ว่า
00:43:50โอเค ๆ ได้
00:43:52ก็จะสร้างห้องใหม่ให้คุณซักห้องเลย แล้วก็จ่วยปราบตัวด้วยนะ
00:43:58ตกลังนะ คุณรู้ว่าผมมันได้เป็นเจ้านายแบบที่ปฏิบัติตัวเหนือกว่าลูกน้อง
00:44:05ไม่มีใครเรียกท่าน ที่นี่ทุกคนเขาเรียกผมว่าากัศัลยา ๆ กันหมด
00:44:10คุณก็รู้นี่
00:44:15โดโด
00:44:16ทานิยาไม่อยู่ ฉันก็รู้สึกแปลกๆนะที่ต้องทำงานเอง
00:44:20ทานิยาอยู่กับฉันตั้งแต่วันแรกที่เปิดบริษัทเลย
00:44:25ไม่รู้อยู่หายไปไหน
00:44:28ไม่ต้องหัวนะ ผมจะพยายามตามหาสุดความสามารถเลยล่ะ
00:44:32ระหว่างนี้ผมจะหาผู้ช่วยมาช่วยงานอีเวนต์ของคุณกันแล้วกันนะปากี้
00:44:36คุณจะได้ไม่เหนื่อยเกินไป
00:44:38เนี่ยโดโด ฉันไม่ได้อยากได้ผู้ช่วย ฉันอยากทำงานเอง
00:44:41แน่นะ
00:44:42แน่ค่ะ
00:44:44โอเค
00:44:45งั้นเอางีกันละกันนะ วันนี้ปลับบ้านกับผม
00:44:48ผมอยากซื้อของขวันวันเกิดให้ Lan 겨วรี ครบ 18 นะ
00:44:52แล้วจะได้ขอโทษด้วย
00:44:53วันเกิด NATO W giving her a hand
00:44:54ใช่
00:44:55ทำไมไม่จัดงานกันล่ะ
00:44:57ไม่รู้ซิวันเกิดเธอ ชอบฉลองกับเพื่อนเพื่อนอ่ะนะ
00:45:00แล้ววันนี้ก็ชัดเดียวกัน
00:45:03ไม่ไหวเลย จะไม่จัดงานวันเกิดให้น้องสาวของตัวเองเนี่ยนะ
00:45:07มันไม่แฟร์เลยนี่วันเกิดเธอ
00:45:10เราควรจัดงาน navigate เถอนะ
00:45:12ฉันว่า Good Idea
00:45:14ทำไมคุณไม่จัดงาน pad ہو
00:45:16ให้ของควันแล้วก็จัดงานให้เธอ
00:45:19เป็นกระแสดงออกที่ดีว่าอย่าขอธิด
00:45:22บากีควรคิดว่ามัน...
00:45:24เข้าท่าแล้วเหรอ...แบบ good idea tough
00:45:27แม่นอนมันเข้าท้ามากๆ
00:45:29เราจะตกแต่งบ้านให้สวยงาม
00:45:31มาคิดตีมจัดงานกัน譜นะ
00:45:33พอมีตีมแล้วก็แต่งตัวตามตีม
00:45:35แล้วฉันจะหาซื้อเคกให้กับเธอเอง
00:45:37เราต้องหา避อร์ค่นเพิ่นเวลี
00:45:40แล้วก็เชิญมาทุกคนเลย
00:45:41บอกทุกคนว่ายังเพิ่งพูดอะไร
00:45:43เพราะเราจะ Glaued ส์พร้ายสเธอ
00:45:45ฉันจะจัด temporary ropolisค์แล้วก็รินตรีให้ด้วย
00:45:47อายุสีปเปัดทั้งทías ฉันต้องประทับใจสิ
00:45:50งานนี้ต้องเจ๋งแน่เชื่อฉัน
00:45:52แผนการดีมาก ยอดเยี่ยมไปเลย
00:45:58ปากille
00:46:02ผมอยากเห็นปากี่คนนี่นั่นและ
00:46:05นักวางแผน
00:46:06ได้ตื่นเต้นกับแผนของเธอ คุณ
00:46:08ทุมเทในการจัดการ
00:46:11คุณมีรอยยิมและก็สุกใจ
00:46:13ผมอยากเห็นแบบนี้นั่นแหละ
00:46:17รักษาเอาไว้เน้า
00:46:19เออ
00:46:21คุณนั่งสิ
00:46:23นั่งเลย
00:46:24เดี๋ยวผมถูกบอกคุณย่า
00:46:28คุชบิเทรสิบา
00:46:32ม้างกตาหีน่าย
00:46:36อ้า...
00:46:38ทุชมีฟนาคารดู
00:46:40มีรีสิ่งดังกี้
00:46:44اس عشق میں مر جاوا
00:46:48کچھ بھی قسم سے کر جاوا
00:46:52حد سے بھی گزر جاوا
00:46:56کچھ بھی قسم سے کر جاوا
00:47:14มันเตียงไปหน่อยนะ
00:47:16เรื่อนขึ้นหน่อย
00:47:18อย่าวางเครื่องดื่มบนกับแก้วนะ
00:47:20นี่ไฟมันอยู่ผิดที่แล้ว
00:47:22ทางขวาค่ะ
00:47:23ติดไว้ตรงนั้นเลยค่ะ
00:47:24ฉันบอกไอ้เขาติดลูกป่งเอาไว้ตรงนั้น
00:47:26นี่ทำไมไม่ติดเลยล่ะ
00:47:28หลานย่า
00:47:30ได้เห็นเธอวางแผนจัดงานวันเกิดให้นาเวลีแบบนี้
00:47:34ค่อยเหมือนปากีตัวจริงหน่อย
00:47:36เป็นแบบนี้ไปตลอดนะจ๊ะ
00:47:40ย่าชอบที่เธอเป็นแบบนี้
00:47:42ว่าแต่ว่า
00:47:44ตกแต่งได้สวยมากเลยนะ
00:47:46เธอจัดการได้ดีจริงๆจ๊ะ
00:47:48ขอบคุณมากค่ะ
00:47:50นี่มันก็เป็นอахิ๊บของหนู
00:47:52หนูจัดงานอี่เงนแล้วก็งานวันเกิดให้คนอื่นมาเยอะเลย
00:47:54ขอจัดให้
00:47:56นาเวลีค่ะ
00:47:59ย่าขอรับสายหน่อยนะ
00:48:00ได้ค่ะ
00:48:02เออ
00:48:03deserve ไฟตกแต่งอยู่ไหน
00:48:05Answer
00:48:06ผ nicht
00:48:06deficiency
00:48:08ไฟตกแต่งอยู่ไหนเนี่ย
00:48:09ที่ห้องเก็บของทางนี้เหรอ
00:48:11ใช่ครับ
00:48:18นี่ห้องที่ฉันมาเม่าวานี่ ห้องเก็บของอยู่นี่เหรอ
00:48:34ในนี้ไม่เห็นมีใครเลย แล้วนั้นเสียงอะไรล่ะ
00:48:41แล้วนั้นล่ะ
00:49:11ไปที่ที่นี่ ทุกอย่างมันที่ได้
00:49:41ขี้ตอนนี้แห่会!
00:49:43ขอต้องนี้แห่งใจ
00:50:06โดน้า income
00:50:10ฮั Congratulations
00:50:11ผู้
00:50:24อยากเจอเพิ่มอย่างอย่าง楽Hz
00:50:26อย่าพูดน่ะฉันมาหาไฟตกแต่งที่ห้องเก็บของ
00:50:33Anthetic
00:50:39โด้ โด้
00:50:40มาจ้า มาจ้า มา มา มา ลูกขึ้นนะ ลูกขึ้น
00:50:43คุณเนี่ยจริง ๆ เลย
00:50:47ผมไม่มีวันให้คุณเข้าประตูนั้นอย่างแน่นอน ปากี้
00:50:51ไม่มีวัน
00:51:03ทำไมมือจึงเลยล่ะ
00:51:05หายไปไหนขึ้นหมดเนี่ย
00:51:07นี่ ดูเข้าเถอะ
00:51:09วันเกิดฉันแท้ ๆ คุณย่าเรียกมาช่วยงาน
00:51:11เออ ก็งานด่วน
00:51:13อยู่ไหนกันเนี่ย
00:51:15HAPPY BIRTHDAY TO YOU
00:51:17HAPPY BIRTHDAY TO YOU
00:51:19HAPPY BIRTHDAY TO YOU
00:51:21HAPPY BIRTHDAY TO YOU
00:51:23HAPPY BIRTHDAY DANA WELLY
00:51:27อะไรกันไม่อยากจะเชื่อ
00:51:29ทุกคนวางแผน SURPRISEหนูเหลือคะ
00:51:31แต่หนูรู้นะ
00:51:33ว่าคนต้นคิดน่ะคือใคร
00:51:35ยังกรวดพี่เหลือ
00:51:37ขอโทษนะ
00:51:39นิดหน่อยค่ะ
00:51:41แต่พอเห็น SURPRISEแล้ว
00:51:43หนูก็หายกรวดเลย
00:51:45พี่รู้ว่าเธอ HAPPY BIRTHDAY
00:51:47HAPPY BIRTHDAY
00:51:49ขอบคุณค่ะ
00:51:51ที่จริง...
00:51:53บอกตรงตรงนี้
00:51:55SURPRISE ครั้งนี้
00:51:57บากี้เป็นคนจัดขึ้น
00:51:59ทั้งเรื่องจัดการตกแต่งที่เธอเห็นทั้งหมดนี้
00:52:05บากี้เป็นคนคิด
00:52:07โอ้...
00:52:09ไม่น่าล่ะถึงได้ดูเฉยเฉยพี่กร
00:52:13คิดอยู่แล้วเชียง
00:52:15ว่าทำไมบรรยากาศมันดูตลาดล่าง
00:52:17นาเวลี
00:52:33นาก็ถามแล้วไง
00:52:35ว่านาเวลีจะชอบตกแต่งแบบนี้เหรอ
00:52:39แต่...
00:52:41แต่ว่าหนูชอบมากๆเลยค่ะ
00:52:45พี่ชายที่แสนดี
00:52:47พี่รู้อยู่หรือ
00:52:49โอ้...เหรอ Journey
00:52:51จะกอดแต่พี่ชายหรือ
00:52:53ไม่กอดแม่ซักหน่อยหรือ
00:52:55ขอบคุณค่ะแม่
00:52:58สุขสันวันเกิดนะ German
00:53:00สุขสันวันเกิดนะครับ
00:53:02ขอบคุณค่ะ คุณย่า
00:53:04สึงสันวันเกิดouldจะắmเวลี
00:53:06ไม่ต้องพยายาม
00:53:07ทำให้หนูประทับใจแล้วนะ
00:53:08ที่พี่ทำ
00:53:10เขาอยาก้ายิ้มตังหากแล้ว
00:53:13แล้วเธอก็หญิมจริงๆ
00:53:17เอาล่ะ มาฉล้องกันดีกว่า ให้นาวิลีไปปีดสุดก่อน
00:53:21ฮะ เดี๋ยวมา บ๊ายบาย ขอบคุณค่ะ
00:53:30โอ้ย นี่
00:53:35พี่ พี่ พี่ ทำอะไร ผมอยากได้ข้อมูลหน่อย
00:53:39เช็คว่าตอนนี้ มายาได้พูดอะไรนึกเปล่า รีบโทรบอกมาเนอะ
00:53:47ś
00:54:07ชั้นเตรียมเค็กเอาไว้นะ เดี๋ยวมาตัดเค็กกัน
00:54:25ได้เลย
00:54:37น้องชายอีชานี่
00:54:53โทษที ไม่รู้ว่าเป็นปาร์ตี้วันเกิด สุขสารวันเกิดนะ
00:54:58แม้ ถ้าฉันรู้ล่วงหน้า ฉันคงบอกเธอไปแล้ว
00:55:02พี่ชายจัดงานเซอร์ไพรสนะ
00:55:04ดีจัง
00:55:05มาสิ
00:55:06อ้าวนี่ ไม่เห็นเคยบอกว่าเป็นเพื่อนกันเลย
00:55:09ค่ะ เพื่อนเป็นเพื่อนกัน ตั้งแต่งงานแต่งงาน
00:55:17เออ เข้ามาก่อนสิ เชิญ
00:55:20เออครับ ได้ครับ
00:55:29เค็กมาแล้วค่ะ
00:55:33มาเลย มาตัดเคคกัน
00:55:35มาเร็ว มาตัดเคคกัน
00:55:48เออ ไม่ล่ะ ขอบใจนะ ฉันว่าฉันกลับบ้านดีกว่า
00:55:51คือว่าพ่ออยู่บ้านคนเดียวน่ะ
00:55:52รอตัดเคคก่อนนะ
00:55:53ไม่ล่ะ ขอบใจนะ แต่เธอเอนจอยสิ
00:55:55นี่มันวันเกิดเธอนะ ไปเธอ ไว้ค่อยคุยกัน
00:55:57ได้จ้ะ โอเค บาย
00:55:59ไม่ล่ะ ขอบใจกว่า คือว่าพ่ออยู่บ้านคนเดียวน่ะ
00:56:02รอตัดเคคก่อนนะ
00:56:04ไม่ล่ะ ขอบใจนะ แต่เธอเอนจอยสิ
00:56:07นี่มันวันเกิดเธอนะ ไปเธอ ไว้ค่อยคุยกัน
00:56:10ได้จ้ะ โอเค บาย
00:56:13นี่วันเกิดเยี่ยมตรงนี้ ท่านนี้ ขอบใจดี
00:56:28ท่านนี้ หยุดความคุยกัน
00:56:30บกราษคุยกัน ขอบใจ
00:56:35เชื่อสนุกเกิดเยี่ยว
00:56:40พี่ พี่ พี่ พี่ ผมอยากได้ข้อมูลหน่อย
00:56:53ผมก็เลยโทรมาเนี่ย
00:56:54เช็คว่าตอนนี้ซิง ทำอะไรได้ไหม
00:56:58แล้วมายาอยู่นั่นไหม
00:57:00มายาได้พูดอะไรหรือเปล่า
00:57:02รีบโทรบอกมาเนี่ย
00:57:10- แต่ที่น่าหน่อยเร็ว มีเอา มีเอา แม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
00:57:32นาวิลีและปากี
00:57:34- เขามารบกุญชั้นแม่ แต่วันเกิดเหรอ
00:57:56- นาวิลี เป็นอะไรหรือเปล่า จ้ะ
00:58:01- โอเค มันนี่เร็ว
00:58:05- มันนี่เร็ว นาวิลี
00:58:07- และในตอนนี้เราจะเล่นเกม ที่น่าสนุกมาก ๆ เลยค่ะ
00:58:11- อืม เราจะเล่นเกม Paper Dance เหรอ?
00:58:14- ใช่ ถูกต้องค่ะ เราจะเล่นเกม Paper Dance กัน
00:58:18- เต้นเหรอ? เราอยากเห็นอากัสตยากับปากีเต้นด้วยกันบ้าง จ้ะ
00:58:23- พวกเขาเต้นเก่งมากเลยนะ พี่อากัสตยา และพี่ปากีมาค่ะ มา เชิญค่ะ เชิญ
00:58:31- ทั้งสองคนจะเล่น Paper Dance กันค่ะ เชิญค่ะ
00:58:35- แล้วเกมนี้มันเล่นยังไงกันล่ะจ้ะ?
00:58:37- เกมนี้เล่นง่ายมากค่ะ เราจะวางกระดาษลงบนพื้น และทั้งคู่ต้องเต้นบนกระดาษ
00:58:43- ถ้าเท้าใครแต่พื้นข้างนอก ต้องออกจากเกม
00:58:47- อ๋อ มันง่ายมากเลยนะ
00:58:49- ก็ไม่ง่ายเท่าไหร่นะคะ ทันทีที่เพลงหยุด ต้องพักกระดาษ ก็จะมีที่เต้นน้อยลงค่ะ
00:58:56และคู่ที่เต้นได้นานที่สุดจะเป็นผู้ฉันน้า
00:59:01เอาละพร้อมไหมคะ
00:59:04พร้อมจ้า เย้
00:59:06บากี้เกมนี้ก็น่าสนุกดีนะ
00:59:10ผมว่าเราต้องแสดงฝีมือให้ทุกคนเห็นว่าเราเต้นเก่งนะ
00:59:14ช่างเถอะกัสตยาให้คนอื่นเล่นไปนะ
00:59:18ไม่เอาหน้าบากี้อย่าทำแบบนี้เลย
00:59:20นะคะพี่สภายเล่นเทอ
00:59:22โรมเล่นเกมได้ครับ
00:59:27โดนตรี
00:59:52หองfeedินเถอะ towardsreek
00:59:53โฟเล่นเก่า
00:59:54สุดครับ
00:59:55personalities
01:00:04มันเถอะบอกี้เถอะบอกี้สุด
01:00:06สุด aperture
01:00:14موسیقی
01:00:43ตอนนี้ออกไปแล้ว 1 คู่ครับ
01:01:13โอ้โห ออกไปแล้วอีก 1 คู่ครับ
01:01:16موسیقی
01:01:28موسیقی
01:01:58โอ้โห ออกไปแล้ว
01:02:13สมาธิ สมาธิ ต้องรวมมือกันนะ คุณและผม
01:02:18เราจะได้ ฉันนะ
01:02:21ตอนนี้เหลือแค่ 2 คู่เท่านั้นครับ เริ่มได้
01:02:31โอ้โห ออกไปแล้ว
01:02:46โอ้โห ออกไปแล้ว
01:02:52โอ้โห ออกไปแล้ว
01:03:07โอ้โห ออกไปแล้ว
01:03:22มือแก่ส่ง
01:03:37โอ้โห ออกไปแล้ว
01:03:39วันเกิดใครเหรอครับ
01:03:41วันเกิดคุณเหรอ
01:03:43เซลฟี่ไหม
01:03:45มาเซลฟี่กัน
01:03:47มาซี่
01:03:48ยิ้มหวานหน่อย
01:03:50ดูนี่
01:03:50ผมบอกคุณแล้ว
01:03:53ว่าผมจะมา
01:03:55ถึงจะไม่ได้เชิญก็เธอ
01:03:57ไปกันเลย
01:04:03สถานีตำรวจ
01:04:06ไปคุยกันหน่อย
01:04:07สถานีตำรวจ
01:04:12ไปที่นัดทำไม
01:04:14ไม่
01:04:14ให้บอกไหม
01:04:17ไม่จะไปต้องสร้างสถานการณ์
01:04:23ที่บ้านของผมหรอกเนา
01:04:25คุณมาทางไหน
01:04:26ก็ให้ไปทางนั้น
01:04:28ไม่งั้นจะเสียใจนะ
01:04:30คุณคุมคู่เจ้าพนักงาน
01:04:37คุณนั่นแหละ
01:04:38จะเสียใจทีหลัง
01:04:42คุณตำรวจซิงค่ะ
01:04:43ก่อนที่จะเที่ยวมาจับใคร
01:04:45คุณควรจะหาข้อมูลคุณคนนั้นให้ละเอียดก่อนนะคะ
01:04:49ฉันแน่แหละที่รู้ดีกว่าใครค่ะ
01:04:51ไม่กี่วันก่อนที่สถานีตำรวจ
01:04:57ฉันโดนกล่าวหาผิดผิดว่าค่าคน
01:04:59วันนี้คุณก็มาที่นี่เพราะกล่าวหาอากัสตายา
01:05:02บอกมาซิว่าคุณกล่าวหาเขาเรื่องอะไร
01:05:07ข้อกล่าวหาจะจริงหรือไม่จริง
01:05:10หมออีชานจะบอกเอง
01:05:19อีชาน
01:05:20อากัสตายาเกี่ยวอะไรกับอีชาน
01:05:27เกี่ยวแน่ครับคุณย่า
01:05:31เกี่ยวข้องเป็นอย่างยิ่งด้วย
01:05:33หลานชายคุณย่า
01:05:38พยายามข้าหมออีชานครับ
01:05:41ร้ายศาละ ผมเหรอ ฮะ
01:05:53ต้องโกหกแม่แม่
01:05:55คุณพูดโกหก
01:05:56มีรู้หรือเปล่าว่าคุณกล่าวหาใครอยู่นะ
01:05:59อากัสตายาอะไรจัน
01:06:02ครอบครัวเรามีชื่อเสียงโดงดัง
01:06:07แล้วคุณ
01:06:09คุณก็แค่ตำรวจกระจอก
01:06:12กล่าดียังไงถึงได้มากล่าวหา
01:06:14อากัสตายาถึงที่นี่
01:06:19ฉันอยู่ข้างสามมีชัน
01:06:21และฉันเชื่อมั่นในตัวครับ
01:06:28ไม่ต้องกลัวนะ
01:06:30ไม่มีใครทำอะไรคุณได้เหรอคะ
01:06:33ฉันเชื่อคุณ
01:06:34คุณทำได้ยังไงเนี่ย
01:06:36ถามจริง ทำไง
01:06:38ทำไง
01:06:43ทำเสน่อยังไงเหรอ
01:06:46เจ๋งว่า
01:06:48ทำให้เธอหลงรัก
01:06:49ในเวลาไม่นานเยี่ยมไปเลย
01:06:53ว่าแต่
01:06:56เราไป
01:06:57คุยกันต่อในสารดีกว่านะ
01:07:00ได้ไปเนี่ย
01:07:01แต่ตอนนี้เขาต้องไปกับผมก่อน
01:07:08มMania
01:07:11London
01:07:12ช่วยครับ
01:07:13แล้วไหนละหมายจับ
01:07:14ไม่มีหมายจับก็จับไม่ได้น่ะ
01:07:17รู้ใช่ไหม
01:07:20เวลาเราจะจับใคร
01:07:21เราต้องมีหมายจับซักก่อน
01:07:25ใช่ไหม พานเดช
01:07:26ใช่ครับ
01:07:27แต่เราจะให้เขา
01:07:28ไปเล่า
01:07:29เล่า ไปคุยกัน ไปดื่มชาหรืออาจจะดื่มกาแฟก็ได้นะครับ
01:07:35และช่วยเขาอาจจะโดนจับในไม่ช้า อาจจะเป็นคืนนี้ด้วย
01:07:40คืนนี้
01:07:45คุณลำเส้นมากไปแล้วเนอะ
01:07:46บากิ ช่าเถอะ
01:07:49บ้านรายจันไม่ลดตัวลงไปคุยกับคนที่อยู่ระดับล่าง
01:07:54คุณต้องใช้เวลาสักหน่อยกว่าคุณจะเรียนรู้
01:07:58ถ้าผู้กำกับโทรหาคุณด้วยตัวเอง
01:08:01คุณคงจะได้บทเรียนไม่น้อย
01:08:07เอาซี่
01:08:09เอาเลยนะ ใช่เอาเลยครับ
01:08:11อืม
01:08:24อืม
01:08:39หมายเลยที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
01:08:41กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้ง
01:08:49ปิดเครื่องเหรอ
01:08:51โอ้
01:08:53เอาล่ะคุณอากัสตยารายจัน
01:08:57ผู้กำกับผ่าตัดหัวใจอยู่
01:08:59คุณก็ไปกดดันหัวใจท่านอีกนะเนี่ย
01:09:02ไม่เอาหน้า
01:09:03ผมว่าคุณยังไม่รู้จักผมดีพอ
01:09:09ผมคืออากัสตยารายจัน
01:09:11อ๋อเหลือ
01:09:12ท่านรัฐบนตรีเป็นเพื่อนผมเอง
01:09:14ผมคงใช้เวลาไม่นาน
01:09:18เพื่อโทรรายงานกับท่าน
01:09:20ท่าน ผมทำได้ไม่ยากเหรอ
01:09:22คุณอยากเห็นไหมล่ะ
01:09:24เอาสิครับ เอาเลย
01:09:26ด้อย ด้อย เอาเลย
01:09:28ฮัลโล อากัสตยารายจันพูด
01:09:36ขอสายรัฐบนตรีดีสิครับ
01:09:38ผมมีเรื่องดวนต้องคุยกับท่าน
01:09:43ท่านติดประชุมครับ
01:09:45ว่าอีกสองชั่วโมงโทรมาใหม่นะครับ
01:09:47คุณดีสิติดประชุมเนี่ย
01:09:52ติดประชุมเนี่ย
01:09:58ยังเหลืออีกคนนะ
01:10:00นายกไง
01:10:05ใช่แล้ว
01:10:07หยุดเล่นละคร ทำตัวดีๆ
01:10:09ไปได้ ไปไหม
01:10:10คุณรับเงินมาเท่าไรคะ
01:10:13เราจะให้มากกว่า
01:10:17คุณคือใคร
01:10:18ไม่ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้
01:10:22ใครๆก็อยากได้ค่าครอบครัว
01:10:24อะไรจันกันทั้งนั้นล่ะคะ
01:10:25รวมทั้งคู่แข่งสิ่งฮายาส
01:10:27ต้องเป็นมันแน่ๆที่จ้างคุณ
01:10:32อืม เอาละ
01:10:34คุณจะเป็นใครผมไม่สนใจหรอก
01:10:38แต่ก่อนอื่น
01:10:40ผมไม่ใช่ตำรวจที่จะยอมเสียสักษีรับเงินนะคุณ
01:10:45ยิ่งถ้าต้องนำตัวคุณไปสอบส่วนด้วย
01:10:48ลายไปต้องสอบทั้งบ้าน
01:10:49จะทำไงใช่ไหม ปานเด่
01:10:51ใช่ครับ
01:10:52ผมขอเตือนคุณอีกครั้งเดียวแล้วกันนะ
01:10:54ผมไม่ชอบ
01:10:56ให้ใครมาแสกแสงตอนผมทำงาน
01:10:59ไปด้วยดรับ
01:11:00ไม่ คุณห้ามพาอากัสตยาไปไหนทั้งนั้น
01:11:03คุณห้ามพาอากัสตยาไปไหนทั้งนั้น
01:11:05ปากี้
01:11:06เออ
01:11:07คุณปากี้รายจันสินนะ
01:11:10คุณเองก็
01:11:13เคยถูกฝากครั้งมาแล้ว
01:11:15จำได้ไหม
01:11:16จำห้องครั้งได้ไหม
01:11:18คือว่า
01:11:19จะให้คุณเข้าไปอีก
01:11:21ไม่ใช่เรื่องยากเลยนะ
01:11:22ไปไหม
01:11:23ช่วยครับ
01:11:24ช่วยครับ
01:11:34อยู่คิดได้เลย
01:11:37ช่วยคิดให้ดีนะครับ
01:11:39ก่อนพูดอะไรกับปากี้เนี่ย
01:11:43คุณแหละดุดดรามา
01:11:45จับผม
01:11:46ถ้าอยากจับนัก
01:11:48แต่อย่าพูดมาก
01:11:49เอาเลย
01:11:50ไม่อากัสตยา
01:11:51หลานไม่ได้ทำอะไรนะ
01:11:53จะยองไปกลับมันทำไม
01:11:58ใช่อักสตยา
01:11:59คุณไม่จำเป็นต cobraไปไหน
01:12:00ฉันไม่ให้คุณไปเด็ดคCRIก
01:12:01ไม่ต้องหวงปากี้
01:12:02เขาทำอะไรผมไม่ได้หรอก
01:12:05ช่วยโทรหาธนายผมที
01:12:06เขาจะช่วยผมได้
01:12:08โทรหาเขาทีนะครับ
01:12:11ไม่ต้องอย่างนี้สิ
01:12:13ทำปากกัน
01:12:14เฮ้ย
01:12:16ไป
01:12:17นายครับ
01:12:18นายครับ
01:12:19นุมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเลยค่ะ
01:12:29ทำไมคุณตำรวจเขาถึงได้คิดว่า
01:12:33อักษัยาเขาเป็นคนที่ทำร้ายอิจชาญแล้วค่ะ
01:12:36อธิบายมาหน่อยซิ
01:12:47ทำไมคุณคิดว่าคนอย่างผม
01:12:49เกี่ยวข้อมกับการทำร้ายอิชาญได้ล่ะ
01:12:52คุณรู้เหตุผลไหมว่า
01:12:54ทำไมผมถึงอยากดูรายอิชาญขนาดนี้
01:12:57ผมทำเพื่อครอบครัวเขาให้เขาได้รักษาดีดี
01:13:00ในโรพยาบาลผม
01:13:10ยานี่จะทำให้เขาอาการโคมา
01:13:13ตราบได้ที่ให้ยานี่ต่อเนื่อง
01:13:16ร่างกายเขาจะเป็นอำภาษย์ที่อะไรนิด
01:13:27ฮะโหโห ขอสายท่านายหน่อยค่ะ
01:13:29ฉันนี้ลิมาอะไรจัน
01:13:31ฮะโหโหโห
01:13:34สายหลุด
01:13:35ไม่ต้องหัวนะคะคุณญ่า
01:13:37หนูจะลองโทรให้ค่ะ
01:13:38จะเย็นเย็นนะคะ
01:13:45โทรไม่ติดเลย
01:13:46ตำรวจสงสัยอากัสตายาอยู่แล้ว
01:13:48หลังจากอิชาญโดนทำร้ายร่างกาย
01:13:50เขาก็แต่งานกับปากี่เลย
01:13:52มันน่าสงสัยออก
01:13:54คุณน่าโทษหนูแทนเธอนะคะ
01:13:58ถ้าจะโทษอากัสตายา
01:14:00ขอร้องล่ะ
01:14:02คุณน่าควรให้กำลังใจเขามากกว่านะคะ
01:14:04ปากดี
01:14:10ถ้าเพิ่งมาเป็นสมาชิกบ้านนี้
01:14:12เธอไม่ควรที่จะมีเรื่องกับฉันหรอกนะ
01:14:15เธอเป็นใคร ฮะ
01:14:17ลืมสถานตัวเองเหรอ
01:14:19เธอมันแค่ชนชั้นกลาง
01:14:21ที่นำแต่เรื่องมาให้บ้านของฉัน
01:14:24พอแล้วโมน่า
01:14:25เธอไม่รู้หรอกว่า
01:14:26สถานการณ์ตอนนี้มันเป็นยังไงกันแน่
01:14:35คุณอยากรู้ไหม
01:14:36ทำไมต้องมา
01:14:37สงสัยอะไรไหม
01:14:39หืม
01:14:43คุณจะหลอกใครโกดได้นะ
01:14:45ด้วยการทำหน้าตาใสซื้น
01:14:47แต่คุณหลอกผมไม่ได้
01:14:51สายตาคุณบอกทุกๆอย่าง
01:15:00เอาละ
01:15:02เดี๋ยวคุณจะบอกว่า
01:15:03ไม่รู้จักเธอ
01:15:04ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย
01:15:06ใช่ไหม
01:15:09อากัสตยาไรจัน
01:15:13สรภาพมาดีกว่านะ
01:15:15ยิ่งพูดเวลเท่าไร
01:15:17เท่าไร
01:15:18ยิ่งดีกับคุณ
01:15:24เดี๋ยวผมกลับมาหลังเบรฟ
01:15:25แล้วคุยกันต่อ
01:15:47ทุกขีวใส่ให้ปริ่งประกายในแบบสมคุณ
01:15:49ด้วยเพียงหน้ากูตาสี่
01:15:50เติมความสุดใส
01:15:52คร้อมเริ่มวันใหม่ได้ทุกวัน
01:15:54ทุกขีวใส่ให้ปริ่งประกายในแบบสมคุณ
01:15:56ด้วยเพียงหน้ากูตาสี่
01:15:57เติมความสุดใส
01:15:58คร้อมเริ่มวันใหม่ได้ทุกวัน
01:16:00พริ่งประกายในแบบสมคุณ
01:16:02ด้วยเพียงหน้ากูตาสี่
01:16:04เติมความสุดใส
01:16:05คร้อมเริ่มวันใหม่ได้ทุกวัน
01:16:08พลิตภัณฑ์คุณภาพ
01:16:10โดยแอนจากกระพง
01:16:11ผ่ายใต้ Aniverse Brand
01:16:1302-0217777
01:16:19ทำยังไงดีค่ะคุณย่า
01:16:20เธอไม่ติดเลย
01:16:22หนูต้องคุยกับทนายให้ได้เลยค่ะ
01:16:24ปากี้ที่อยู่ล่ะ
01:16:26ในห้องพี่เขามีแฟ้มค่ะ
01:16:29ในนั้นมีหน้าบาทของทุกคน
01:16:32น่าจะอยู่ในนั้นนะคะ
01:16:35ใช่ปากี้ รีบไปหาเลยเธอโอเค
01:16:39โอ๊ะ คุณย่า คุณย่า
01:16:42ยังตรงไหนไหมคะ
01:16:43มีหนูช่วยค่ะ
01:16:44ไปนับทุกสอมฟ้านะค่ะคุณย่า
01:16:46ปากี้เธอรีบไปหาที่อยู่ทนายเธอนะ
01:16:49แล้วรีบไปสถานีตำรวจเลยโอเค
01:16:51แต่ว่าขาของคุณย่า
01:16:52ไม่ต้องห่วงย่า
01:16:54ไปสิปากี้
01:16:55เรียบไป...
01:17:10ทำอะไรอยู่เนี่ย
01:17:11แม่เรียกตังนาน
01:17:12คุณย่าหกลม
01:17:14ความหวังเริ่มริบหลีแล้ว
01:17:16คุณชื่อเสมอว่าอักษัยไร่จันร์จะช่วยคุณได้
01:17:20ฟังนะ
01:17:22ผมบอกตรงตรงออก realization รายจรรนไม่ช่วยคุณหรอก
01:17:25เรื่องพยายามฆ่าหมออีชชานและเรื่องใหilee ยาที่ทำให้ยิ่งป่วย
01:17:30คุณเข้าคุกแน่อยากไม่หละ
01:17:32ถ้าไม่นึกถึงต음�思ман ก็ให้นึกถึงลูกสาว
01:17:35เธอยังเด็ก is the sul ofуки
01:17:36ฉันบอกคุณแล้ว
01:17:38เขาแค่จ้างฉันด้วยแหละอีชชานค่ะ
01:17:42ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ
01:17:45กับ
01:17:46ไม่รู้ว่าหนังพยาบาลพูดอะไรออกไปบ้างแล้ว
01:17:53หวังว่าคุณไม่สรภาพออกไปหมดนะ
01:17:56ผมจะให้โอกาสอีกครั้ง ครั้งสุดท้าย
01:18:00บอกผมมา ว่าอาคัสตยาไรจัน
01:18:04จ้างคุณให้ทำอะไรกันนะ
01:18:16นี่อาจจะเป็นแฟมที่นาวิลีพูดถึง
01:18:31มีคนใส่สองนี้ในตู้ปลายสนี
01:18:37ผมรู้ว่าคุณทำอะไรกับอีชอน
01:19:07นี่ไงนำบาทธนาย
01:19:28ขอโทษ
01:19:53ขอโทษ
01:19:55นาวิลี ถ้าโอเคไหม ถ้าดูไม่สบายใจนะ
01:19:59คือ คือ มือถือหนู หนูลืมมือถือค่ะ
01:20:05ผมอยากคุยกับทธนาย โทษหาเขาเดี๋ยวดิ
01:20:10อากัสตยาไรจัน
01:20:13นี่โรงพักเน่ะ ไม่ใช่คริหาตพ่อคุณจะได้มาเอออ่ะวัยวายได้
01:20:20ส่วนเรื่องทธนายน่ะ คุณได้เจอเขาเน่ะ
01:20:26พระทธนายต้องมาเยี่ยมลูกความในคุกอยู่แล้ว
01:20:30คุณต้องติดคุกแน่นอน ติดยาวๆด้วย เชื่อผม
01:20:36มายาสรภาพหมดแล้วน่ะ
01:20:50เธอเป็นพยาบาลคุณเท็ดแท้ ที่คุณทําเข้าตัวหมดเลย ทําไงต่อดีจะดีกว่านะ
01:20:54ถ้าคุณจะสรภาพ ว่าคุณจงใจจะเก็บอีชานไว้ใกล้ๆ เพื่อให้อาการแย่ลงและเสียชีวิตไป
01:21:12คุณตะรวจบอกผมหน่อยสิ ว่ามีหน่วยงานไหนจ่ายเงินคุณ เพื่อที่ให้
01:21:20คุณมาพูดจาร้ายสาระแบบนี้ พยาบาลบอกว่าอะไร เธอบอกคุณดูปลาว่า
01:21:27ผมรักษาคนยากไรฟรีๆ เธอบอกคุณดูปลาว่า พ่อกับน้องอีชาน
01:21:33รู้ว่าที่อีชานยังไม่ตาย เพราะผมให้การดูแลรักษาเขาอย่างดีที่สุด
01:21:40ในโรพยาบาล ห้าดา
01:21:43แล้วคุณเอาอะไรมากล่าวหาผม เป็นตุกเป็นต่าแบบนี้
01:21:47คุณคิดว่าผมพยายามข้าเขาอย่างนั้นเหรอ
01:21:50ผม อากัสยาอะไรจัน
01:21:53รู้ไหมว่ามันตลกสิ้นดีเลย
01:21:56คุณครับ กร่องพร้อมแล้วครับ
01:22:04เราจะบันทึกที่หมายาให้การ
01:22:07แล้วก็จะบันทึกคำให้การคุณด้วย
01:22:12นั่งตรงนี้ก่อนนะครับ
01:22:14จะเย็นเย็นแล้วคิดให้ดีๆ
01:22:17เพื่อประโยชน์ของตัวคุณเอง
01:22:20ไปละ เดี๋ยวผมมา
01:22:22ไปกันปันด้วย
01:22:28ทำายาสรภาพทุกคนได้รู้เรื่องหมดแน่เลย
01:22:31บากกี้ก็ต้องรู้เรื่องเช่นเดียวกัน
01:22:37พยาบาลไม่เห็นสรภาพอะไรเลย
01:22:41ทำไมคุณก็หกอักษัยหละครับ
01:22:44ฟันเด่ ถ้าอยากตกปลา
01:22:46เราต้องลงทุนเรื่องเยื่อที่ใช้ล่อนะ
01:22:48ฉันเห็นความกลัวในแววตาของอักษัย
01:22:53ถ้ากดดันอีกหน่อยเขาพูดนะ
01:22:57พยาบาลตอนนี้กลัวแน่นอน
01:23:00อีกไม่นายคงพูดหมดนะ
01:23:08อักษัยอยู่ไหนคะ
01:23:09คุณคุมตัวเขาไม่ได้แล้วนะคะ
01:23:11มีหลักฐานอะไรครับ
01:23:13ถ้าหาว่าไม่มี
01:23:14เรื่องนี้ไม่เป็นผลดีกับคุณในสารแน่
01:23:16ป่านดี พาอักษัยรายจันมา
01:23:27อักษัยรายจัน
01:23:29คุณเจอหลักฐานอะไรหรืออย่างไม่ทราบค่ะ
01:23:32ที่คุณสอบสวนเขาเน่
01:23:34ได้เน่ ได้หลักฐานเน่น่ะ
01:23:37รอก่อนจะเย็น
01:23:38ไม่ใช่แค่ผมเน่
01:23:40คุณต้องปล่อยพยาบาลผมด้วยซี่คุณตำรวจ
01:23:42คุณทําให้เธอหาดปลัว Nevertheless, ท่างที่ไม่จําเป็นเลย
01:23:44ปล่อยตัวเธอซ่ะ
01:23:46เดี๋ยวดิ
01:23:47สิ่งที่คุณทํามันผิดนะคะ
01:23:49ไม่เป็นนไปตามกฎหมาย
01:23:51และฉันจะทําเรื่องล้องเรียนคุณ
01:23:53ฉันรู้ซึงดีตอนถรูกฝากขังค่ะ
01:23:56และฉันจะไม่ยอม
01:23:58Attraveling
01:23:59และฉันจะไม่ยอมให้คุณทำอะไรสามีฉันเป็นอันขาดเลย
Comments