00:00Şeyi de soracağım camdaki kızdan konu açılmışken ya o kadar çok konuşulan bir iş haline geldi ki hatta diziden sonra böyle işte şimdi isim vermeyeceğim ama herkesin tanıdığı ünlü bir ailenin hikayesi olduğu yönünde de bir takım iddialar ortaya atıldı.
00:16Ben şeyi merak ediyorum camdaki kızdaki aile ünlü bir aile miydi yoksa değil miydi hocam?
00:21Şu kadarını söyleyeyim ünlü ya da ünsüz demeyeyim de bu İstanbullu gelinde de çok aramışlardı hatta işte o benim hayatım diyenler olmuştu.
00:35Şimdi de gazetelerde veya işte bu internet sayfalarında okuyorum işte camdaki kız şunun hayatıymış bunun hayatıymış falan diye bir kere zinhar öyle bir şey yok o verilen aileyi hiç tanımıyorum zaten.
00:51Ben benim hikayelerimden bu ailenin kim olduğunu bulma şansı toplumun yok.
01:02Zaten olursa ben bir yerde yanlış yapmışım demektir.
01:08Evet çok iyi bir aileydi ve onu bulma şansı toplumun yok sadece kendileri biliyorlar.
01:18Hatta bazı hikayelerde kendileri de bilmiyorlar diyorlar ki ne kadar benziyor bana evet benziyor diyorum.
01:28Şöyle buradan da aslında şeye geçmek istiyorum bu etik mi değil mi tartışmaları bu hikayelerin yazılması siz ama şurada çok önemli bir şeye parmak bastınız.
01:42Yani burada benim anlattığım şekilde hikayelerden bunu anlama imkanları yok.
01:47Aslında bu etik mi değil mi tartışmalarına da cevap verir cinsten bir açıklama galiba değil mi?
01:52Tabii kesinlikle yani niye bu kadar zor yazıyorum yoksa bende hikaye o kadar çok ki yüz binlerce insanın birbirine hiç benzemeyen hikayelerini dinlemişim ben.
02:05O her gün bir her ay bir kitap çıkar benden çünkü ben şeye de çok inanırım aslında hepimizin hayatı bir roman yani onu duygularıyla filan yazacak olursanız ay dümdüz bir şey yaşadım diyen bile kim bilir neler yaşadı.
02:21Fakat benden çok zor kitap çıkar 3-4 senede ancak çıkar benim bir kitabım çünkü benim o kitabı Oya gibi işlemem o hikayenin hem bir yandan özünü bozmayacağım hem de hem bir yerde psikoloji öğrencileri filan da okuyor.
02:43Hem onlara doğru mesajlar vereceğim yani öğretici olacak kitaplarım ki bazı üniversitelerde ders kitabı olarak da okutuluyor hem ilgi çeken ve insanların okuyunca aa bu bende de var ben de bak zamanında böyle düşünmüştüm deyip empati yapabileceği hikayeler olacak ama daha da önemlisi bu hikaye kimin hikayesi diye kimse tanımayacak.
03:11İşte bunları bir araya getirmek için benim 3-4 yıl uğraşmam gerekiyor.
03:17Dizilerin senaryosuna ne kadar ne derece hocam müdahale ediyorsunuz?
03:21Çünkü bununla ilgili de yine camdaki kızda bir bekaret kontrol sahnesi vardı ve çok tartışıldı.
03:28O noktada siz biliyor muydunuz önceden böyle bir şey olduğunu?
03:32Kesinlikle evet biliyordum ve ben çok hayret de ettim doğrusu.
03:37Yani özellikle kadınlardan gelen eleştirileri çok hayretle karşıladım.
03:45Çünkü yani bir şey konuşulmayınca gösterilmeyince yok mu sayacağız biz bunları?
03:53Bir psikiyatrist kazara dizide böyle bir sahne gösterebilir mi?
03:58Ben bu sahneyi bütün ülke, onu izleyen herkes görsün.
04:06Çünkü ülkemizde halen bu uygulama devam ediyor.
04:11Ben ilk bu uygulamayı öğrenciliğim sırasında kadın doğum stajı yaparken görmüştüm.
04:18Ve ya üç gün ağladım diyebilirim.
04:21Gencecik bir kız getirmişlerdi ve biz öğrenciler düşünebiliyor musun?
04:26Yani böyle bir bekaret kontrolü yapılıyor ve biz bunu seyrediyoruz hep beraber.
04:32Biz de bunu böyle öğreneceğiz yani.
04:34Ve meslek hayatım boyunca bunu yaşayan çok kadın tanıdım ben.
04:43Ve bunu herkes bana ağlayarak anlattı.
04:46Bu bir kadına yaşatılabilecek en travmatik, en acı durumlardan biridir.
04:56Biz bunu yok sayalım, konuşmayalım.
04:59Ama ben zaten konuşmadığımızı, konuşulmayanı konuşturmak için hep bunları gösteriyorum, yapıyorum.
05:07İşte kadın korseler giydiriyor kızına.
05:10O da bekaret için yapılan bir şey.
05:13İşte annelerden, babalardan görülen zulümler, o alınan yaralar.
05:19Bunları biz yıllardır, bizim ülkemiz bunları hiç konuşmadı.
05:24Bunları hani kol kırılır, yen içinde kalır, her şey yenin içinde kaldı.
05:32Ve biz özellikle kadınlarımızın yaşadıklarını, çocuklarımızın yaşadıklarını hep içeride tuttuk.
05:39Biz bunları içeride tutarsak biz değiştiremeyeceğiz bunları.
05:43Ama şimdi, mesela özellikle kırmızı odayı izleyenlerden o kadar beni hem hüzünlendiren, hem çok mutlu eden o kadar çok mesaj, mektup.
05:58Bana insanlar, şimdi artık mektup yazılmıyor biliyorsunuz.
06:02Bana mektup yazıyorlar.
06:04İnanılmaz bir şey.
06:05Yani bayağı zarfa koyuyorlar.
06:07Kalın kalın da mektuplar.
06:11Bizim madalyon kliniğe bırakıyorlar bana gelsin diye.
06:14Adres de kolay nasıl olsa.
06:17Ve orada gördüklerini, kimi mektupta böyle şey izleri var.
06:23Hocam, gözyaşı bunlar diyor.
06:26O mürekkepler dağılmış.
06:29İşte hep çocuklukta yaşananları, konuşulmayanları gösterdim.
06:34Ve insanlar o kadar aç ki bunları konuşmaya, benim gibi bunları yaşayanlar da var demek, demeye.
06:43Demek ki ben bu yüzden böyle oldum.
06:46E bunları konuşalım, kaçmayalım.
06:49Bütün Türkiye mesela o sahneyi nasıl gösterirsin?
06:53E ben o sahneyi kafamdan mı uyduruyorum?
06:57İşte gitsinler hastanelere.
06:59Bunlar bizim ülkemizde halen, hemen her gün kadın doğum kliniklerinde bunlar yaşamıyor.
07:07Tabii şunu da anlıyorum.
07:10Bazen çok kızıyorum da.
07:12Çok kızıyorum.
07:14Sonra biraz hemen öfkem yatışınca.
07:18Diyorum ki, her yenilik, bir yenilik getiriyorsanız şeyi göze alacaksınız.
07:25Sizi eleştirecekler, kınayacaklar, daha ilerisini yapacaklar.
07:30Ama bir taraftan da sizi bu konuda destekleyenler olacak.
07:35Yenilikler böyle böyle oturur topluma.
07:38Hele böyle toplumları değiştirmek.
07:41O yani yüzyıllar içinde şu kadarcık bir değişiklik oturur.
07:45Ben de açıkçası razıyım, ne yapayım?
07:50Yani yeter ki toplumumuz bu yaraları, toplumumuzun çocukları, gençleri, kadınları artık bu derin yaraları almasınlar.
08:02Ne yapalım, bana söylersinler.
08:04Ben de bunu göze alarak çıkmışım bu yola.
08:08Ama bunda başarılı olduğumu hissettikçe de öfkelerim falan hemen geçiyor benim.
Yorumlar