- 2 months ago
Other name: บอสม้่นหน้ากับเลขาตัวตึง Original Network:TrueID Director:Prueksa Amaruji Country:Thailand Status: Completed Genre: Business, Comedy, Romance
thai subbedenglish drama asian
thai subbedenglish drama asian
Category
📺
TVTranscript
00:00ตรงนี้
00:14ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
00:44ประจบเร political
00:57ตอนนี่ผมขอบคุณชีเขานะครับ kt pant
01:06พี่ทำให้ผมเร็วมาเจอป Lil ac
01:07กุญชอบพี่ชายผมหรือยังไงถึงอยากทุกข้veyrandasi
01:09พิมแค่อยากนึกถึงความทรงจำในอดีตตอนที่ถูกแล digamos
01:12ทุกคนหมดที่ ลงช่วยเพื่อเบ semiconductor
01:24Rhodoco
01:28แล้ว Comment แล้วบ porque
01:33จะมะเต็ม ยาเถอะ
01:35ได้ bag the
01:39แม่ สบายดีไหมคะ
01:52พวกเราคิดถึงแม่นะคะ
01:56หลักฝันดีนะคะ คุณยาย
02:00ขอให้คุณตามีความสุขน้อยๆ กินแล้วเยอะๆ นะคะ
02:10เฮ้ย
02:11มีความสุขน้อยๆ กินแล้วน้อยๆ
02:13โอเคค่ะ โอเค
02:14ทำไม ทำไม
02:15ขอให้คุณตามีความสุขน้อยๆ กินแล้วน้อยๆ นะ
02:19อืม น่าจัก
02:21น่ะ พ่อ ขอให้พ่อสุขภาพแข่งแรงนะคะ อยู่กับพวกเราไปนาน ๆ นะ
02:35พ่อก็ขอให้พรีมได้ทำตามความฝันเนอะ ได้ทำทุกอย่างที่พรีมอยากทำ
02:41จะออกจากงานแล้ว ก็ขอให้มีชีวิตที่เป็นตัวกับตัวเองสะทีน่ะ
02:51ช่วงนี้พี่พรีมเขาอิน dressing ต้องใส่ไม่อย่างออกจากงานแล้วมWhen
02:56ค่ะ...
02:58พรีมจะมีแฟนหรือ?
02:59ไขที่ไหน?
03:00อย่าง อย่างไม่มีพ่อ ไอ้ พ่อมันเข้าใส่พิด
03:04ไม่มีก็ดี ผู้ชายนิดนี้มันไว้ใจได้ที่ไหนฮะ
03:08นี่ ถ้าหาดีอย่างพ่อไม่ได้นะ ไม่ต้องมีเลยดีกว่า
03:12โอโห ถ้อย่างพ่อumberо Heroals
03:15ก็หางกันได้ทั้งโลกแล้ว
03:16พอไม่ต้องห่วง
03:18เดี๋ยวแพลนี้แหละ จะสแกนให้น้องเอง
03:23เดี๋ยวพี่ไปทำงานก่อนนะ
03:24เพราะดีว่าวันนี้ บริษัทมีอีเวนต์ ลาไม่ได้ด้วย
03:28อืม
03:28โฮ ธุมเทให้กลับงานสุดๆ
03:31มิน่าล่ะ เจ้านายสุดหรอ
03:33เขาถึงรังไว้ ไม่ยอมปล่อยไปสะที
03:36ไม่ได้นะ
03:37ชีวิตพรีมต้องเป็นของพรีม
03:39ใครรังไว้ให้มาบอกพ่อ พ่อจะเครียร์เอง
03:41หรือถ้าคุยกันดีๆ ไม่ยอม
03:43งานนี้ มันต้องเจอปืนกันบ้างแล้ว
03:48พ่อมีปืนด้วยหรอ
03:49มีดิ
03:53มียังไง
03:54เฮ้ย โฮพะ
03:56พ่อมีกันไง
03:58พ่อมีกัน
04:00ขอบคุณ!
04:01เธอ!
04:03เธอ!
04:07เธอ!
04:25เธอ!
04:27เธอ!
04:29ถ้าเป็นคนคนนั้นจริงๆiteit
04:32พี่ไม่เชียởKe
04:34อิตารณ์ท่านรองอะไรนะน่ะ
04:35ASTE
04:36เขาจะเอาเราจริงเหรอ?
04:38ครอบครัวแล้ว SURF 말을 มาจากเมืองจีน
04:40แล้วกรอบครัวเราล่ะ
04:41กลิ่งลงเขา
04:43มาจากร้านหนาปุ่น
04:47พี่ว่า ah
04:50ครอบครัวเสร็จตีคับเค้างก็คุ้งต้องหาคนที่เหมาะสม
04:52ให้กับท่านรองของแกอยู่แล้ว
04:54แกจะเบื่อนะเว่ยที่ฟังพี่เทศบ่อยๆ พี่ก็แค่ไม่อยากให้แกต้องมาเสียใจที่หลังนะ
05:09เอ้า พีม ยังไม่เปลี่ยนชุดไทยอีกเหรอ
05:12อ๋อ ยังเลยค่ะ
05:14โห นี่สัตว์เต็มกันมากเลยแล้วเนี่ย
05:18มิดหน่อย
05:19สิêter Masters
05:20แต่เซงมากเลยexcพัฒนันมัน
05:33นี่วันหเป็นดีมี่ยังต้องมาช่วยพีม
05:35มีวันเสร็จยาวช対 เพลิ่นน้างอัน
05:40พี่หลังงานศ podcasts
05:41ปุ๊บ หลักพีมลี้ตราย
05:44เอาความจริงไม่มีผู้ชายช่วยไปเที่ยวค่ะ
05:49ก็อะไรที่จะแบบ เอ้อ บอกว่ารักพีม อยากจะช่วยพีม
05:51อยากจะทำโอโทรูทีพว้ามเติม ใช่ไม่
05:54ความจิงก็คือ ฉันแค่ไม่มีใครชวน
05:56แต่แกไม่มีใครเอา
05:58Access to market
05:58บาคมานึ่งนี่
06:03กว่าแต่ว่า วันนี้เป็นงานแรกเลยใช่ป่ะ
06:06ที่ท่านลองเขาออกมาคน BRIANL. CHINNY
06:08หลังที่เค้าเลวกกัน
06:09ใช่ป่ะ
06:10โอ๊ย ว่าล่ะ นี่แก ผ่านไฟเก่า คุ้งหรือเปล่าวะพีม
06:14มันดูสิ
06:14มันอะไรยังไง พีมรู้ป่ะ
06:16- รู้ป่ะ มัวหน่อย อยากใส่ใจ
06:17เออ เออ เออ
06:18พีมก็ไม่รู้เหมือนกันนะคะ
06:20เออ ให้งั้นพีมขอตัวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ
06:23เอ้า อยากใส่ใจอะ
06:36โอ๊ย
06:37อุ๊ย อุ๊ย
06:39เดี๋ยวเดี๋ยว ไป ใส่เย้นเย้นกว่าค่ะ
06:41เออ คุณ คุณues taki me
06:43มีอะไรหรือเปล่าค่ะ
06:44พีพรีมช่วยอะไร Fitness ett li maar
06:46อ๓ยว ได้เลยค่ะ
06:47จังทีมงานหรือว่าโทษหาพี่ได้เลยค่ะ
06:50เดี๋ยวพี่ ดัดการให้ค่ะ
06:51்ức
06:52ический keeping your family
06:53ปกensible kudos mitigat
06:55ศิล้ากเชียด้วยนะคะ
06:56ค่ะ
06:57ก็ forgiveness
06:58ยากกลับไปควบพิธีนะคะ
06:59ที่ได้มาออกงานส่งการในครั้งเนี่ย
07:01ก็เพราะว่าจินนี่นะคะ
07:03ไปขอร้อง Agency
07:05ให้ขอร้องลูกค้าห้าง
07:07ให้ไปขอร้องพี่ธีอีกทีนึง
07:09พี่ธีถึงได้มาออกงานกับจินนี่ครั้งนี้
07:13ไม่รู้ทำไมพี่ธีเล่นตัวกับจินนี่จัง
07:17หรือว่า...
07:19พี่ธีมีคนอื่นแล้วค่ะ
07:22ไม่น่ามีนะคะ
07:24จริงนะคะ
07:27จริงค่ะ
07:29ให้โรงอauใบเปอบนึง
07:34เท่งพี่พีร guru ช่วยเป็นแม่สือให้จินนี่ทิ precisely
07:37นะคะ
07:38อ๋๊ ballistic
07:39páead นะคะพี่พีร guru Jinni here
07:42อยากคืนดีกับพี่ที่จริงๆ
07:44พี่ปี่เป็นแม่นailleurs mas
07:46ไม่ค่อยเป็นศาด้วยสิ Ahhh
07:49พี่พีร guru ไม่มีอะไรมากเลยค่ะ
07:51พี่ที่เถอะแค่ช่วยให้จินนี่ briefing
07:54และแนะนำ вдicine
07:57ข้านしょう ควรทำอะไรให้ถูกใจfiịธี
08:00แคนนี้ก็พอค่ะ
08:02เอ่อ
08:04ฮืม
08:06แล้วก็ถ้ามีใครมากะแกะภีธีมาค่ะ
08:08บอกจินนี
08:10จินนี่จะ ป่อมันค่ะ
08:12ตบ
08:12เปล่速ด้วย ค่ะ
08:15ค่ะ
08:16ได้เลยค่ะ
08:18แต่พี่ก็ไม่รู้ว่าจะแนะนํายังไง
08:20พี่ก็ความหน้าปลักของคุณจินนี
08:22จะเอาชนะส BRI
08:24ทำลองได้แน่นอนข่ะ
08:24เราว่าตอนนี้ คุณจินนี่ไปแต่งตัวก่อนนะคะ นานใกล้ก็เริ่ม
08:54คุณแต่งชุดท้ายแล้ว สวยจังเลยอ่ะ
09:10ขอบคุณค่ะ
09:13เอ่อ เสร็จงานแล้วเราไปหาอะไรกินกันไหม
09:18เอ่อ...พี่...
09:22ไม่ว่างหรือไง
09:26ติดทุระอะไร
09:29เอ่อ...
09:33ไม่ดีคะ
09:38ท่านรองรอคุณจินนี่อยู่พอดีเลยค่ะ
09:41จริงเหรอคะ
09:44ไม่ได้รอนิ
09:47รอสิคะ
09:49ก็เดี๋ยวต้องไปออกงานด้วยกันไงคะ
09:51ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พริงขอตัวไปรันงานก่อนนะคะ
09:58จินนี่ จะมารับพี่ทีไปแต่งตัวค่ะ
10:00แล้ววันนี้เรามีเดทกันนะคะ
10:02ไปค่ะ
10:03เอ่อ...
10:06จินนี่ รับหนึ่ง
10:07พี่ขอไปทำธุระค่อน
10:09กันธุระค่อน
10:14พริง
10:19คุณเป็นอะไรอ่ะ
10:22เปล่าค่ะ
10:23เป็นชัว
10:24กโรดผมเลือกอะไร
10:27ไม่ได้โกรดค่ะ
10:29พริงขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ
10:31แบบนี้โกรดชัว
10:35เปล่าค่ะ
10:40คุณหนีผมไม่ค้นหรอก
10:47อุ๊ย...
10:48เอ้อ...
10:49มันลองหายไปไหนแล้วเนี่ย
10:50เมื่อกี้ยังคุยกันอยู่เลย
10:51ไม่เป็นกันอยู่เลย
10:53งงตัม
11:02เล่นแบบนี้ใช่ไหมเลยค่ะพริง
11:06ขอบคุณนะคะ
11:15เอาวางไม่ต้องมีก่อนเหรอกัน
11:21อีก
11:25เดี๋ยวเดี๋ยว..
11:26ยุด
11:27ไม่เล่นนะครับ
11:28เดี๋ยวเสร hiddenสง Playstation
11:29โห้..ตะรูง เล่นด้วยก็ไม่เล่น
11:31รูงเริ่งอะไร
11:34คอยเรียกว่าน้าวินเทศไว้
11:35ทุกคนไปเล่นกันที่อื่นดีกว่า
11:39เด็กพร cognition
11:46เครื่องฝอากาศ
11:48คว้ายมาทิ้งวัยว่ะเนี่ย
11:49ยายังใหม่อยู่เลย
11:50ยังไม่อยู่แหละ
11:55เครื่องฟ้อกาสของใครครับ
11:58เอ่อ อันนี้ออกมาทิงไว้ใช่ไหมครับ
12:04งั้น ผมขอนะครับ
12:07โอเค ขอบคุณครับ
12:11คอยเจริญเจริญนะครับ
12:15โชคดีต้องรับส่งการหรือเบิ้ย
12:20โชคปอี้ אתהความหรือว่า
12:30โกน lakesมาก
12:38Spod Prince
12:44เกิ่ง
12:46ปืน เฟ้ง
12:47สัมป้านี่
12:53พี่ค่ะ เข้าอยู่ห้องไหนคะ ฉันสี่ ฉันสี่
13:00เดี๋ยว
13:04เอ้า ย้ายไปแล้วเหรอ ไหนอ่ะ ของฝังได้ฝากตัวกับเพิ่มด้านอ่ะ
13:15ฉันไม่ได้เอาของมาให้ แต่ฉันมาเอาของฉันคืน
13:19อะไรของเธอเนี่ย
13:22มาเอาของของคนอื่นแบบนี้ได้ไง
13:24ยังไม่น่ามาพูดอย่างนี้อีกหรอ นี่มันของฉัน
13:31ของเธอหรอ แล้วไปทิ้งไว้แบบนั้นทำไมอ่ะ ฉันต้องคิดว่าทิ้งนะสิ
13:37สภาพนางฟ้าขนาดนี้ คุณคิดได้อย่างไรว่ามีคนเอาไปทิ้งอ่ะ
13:42โฮเธอสมัด นี่บันก็ติ้งของใหม่กันเยอะแยะ
13:46ยังโต้ในห้องฉัน คนก็มาติ้งไว้เหมือนกัน
13:49แต่ถ้าเธออยากได้คืน เธอเข้าไปเลย
13:52ฉันไม่ออกก็ได้
13:53มันก็ต้องเป็นเหมือนมัณอยู่แล้วป่ะ
13:55เอาของฉันไม่ก็ Γιαมาว่าฉันนี่
13:58นี่คุณน่ะ ขอบคุณฉันน Syndrome
13:59ที่ไม่แจ้งความพってอ่ารักซับ NSA
14:02รู้ษ้าด้วย
14:12- ตกลงยังไงค่ะเนี่ยคู่นี้ กลับมารอบนี้วัดภาเดินไหมคะ?
14:18- รีเทินรอบนี้ใครเป็นฝ่ายงอใคร หรือใครเป็นฝ่ายเริ่มก่อนครับ?
14:22- แล้วจะมีข่าวดีเรื่องการแต่งงานเลยไหมครับ?
14:24- นัสสิคัยใหญ่ค่ะ?
14:26- สรุปนิด เขากลับไปพบกันจริงๆ เลยใช่ปะ?
14:28- เขากลับไปพบกันจริงๆ เลยใช่ปะ?
14:29เฮ้อ เป็นไงล่ะ ท่านรองของแก โดวกันอื่นข้าไปกินแล้ว
14:35- อยากใจกันดี ใช่ปะ?
14:38- น้อจ้ะ ฉันมียอดชายคนใหม่ล่ะ
14:42- ฮะ ใคร? ใครคือยอดชายคนใหม่? บอกมา ใคร ใคร? ใคร?
14:47- กูไม่บอกบอก ไม่บอก
14:48- เออ ไม่อยากรู้หละ
14:49สองคนนั้นเขาก็เหมาะสมกันดี
14:58เป็นแบบนี้มันก็ถูกแล้วนี้น่ะ
15:01ไม่จริงหรอ
15:04ปากบอกว่าไม่
15:06แต่ใจกว่าใช่
15:08แบบนี้แปลว่าหลงรักเขาเข้าแล้วลักมาก
15:12ไม่
15:13ใช่
15:14ไม่
15:15ใช่
15:16ถ้าลองเป็นของเธอ
15:18ของเธอเท่าหนันใครมาขวากต้อง
15:21เต้า
15:24แล้วเสร็จแล้วไปไหนต่ออีกค่ะ
15:35เฮ้ย อยากสร้างมาก
15:41อุ๊ย
15:42คิดอะไรไปไกลเนี่ย
15:44ตั้งสติ
15:45อยากปุงส้าน
15:46พรีม
15:47ไม่
15:51เราไม่เริ่มต้องคุยกัน
15:54แต่นี้งานจะเริ่มแล้วนะคะ
15:56ผมไม่สน
15:57หรือคุณอย่าให้ผมพูดสิ่งที่ผมอย่าจะบอกกับคุณบนเวที
16:00ว่าผมนะชอบคุณและคุณตังหาที่เป็นแฟนผม
16:03เอาให้อึงกันให้หมดไปเลย
16:05นี่ไม่ใช่เวลามาพูดเล่นนะคะ
16:08หน้าผมเหมือนคุณกำลังพูดเล่นอยู่หรือไง
16:10ผมพูดจริงทำจริงคุณก็รู้
16:17อำเหต้องการอะไรกันแน่ค่ะ คุณแบ่งก่อนการอะไร คุณให้กலองจีดคุณ
16:29อยู่ทำไมถึงพยายามจับคู่ผมกับจินมี คิดถึงความรู้สึกคง
16:32ผมบ้างไหม คุณสองคนก็ Hahah somebody พีมสิคาที่ไม่ montón
16:39ข้อиныучว่śmy เลยแต่ผม universally folks in me
16:42แต่การที่คนสองคนจะครบกันให้ได้ตลอดลอนฝังค่ะความชอบอย่างเดียวมันไม่พอหรือomic มันต้องมีปัจจัยอย่างอื่นด้วย
16:51ยิ่งคนที่อยู่สูงอย่างท่านรองก็ต้องยิ่งคิดเยอะ
17:07พี่ไม่อยากเป็นคนที่ฉุดท่านรองลงมานะคะ
17:11พี่ฝ Pence บ่อยบ่อย
17:13พี่ก็แค่
17:14ไม่อยากให้แกม어나เสียใจที่หลังนะ
17:22พรีมควรตื่นจากฝันได้แล้วค่ะ
17:24ส่วนตอนนี้ท่านน wisdom ก็ควรจะกลับไปทำงานได้แล้วนะคะ
17:27ช่ουสมช passe น Hail taaเยาล环 detrimental for our work
17:37และสุดท้านี้ คอบคุณทุกคนมากนะครับ
17:39ที่มาร่วมงานส่งกลายของห้างเรา
17:41ห้างเราจัดไปประจำทุกปีครับ
17:43่อ alémมาทุกคนจะได้รับความสุข
17:44และก็โค้��는สนุกต้อนรับปีใหม่ไทยนี้ไป
17:47ขอบคุณมากนะ cerca
17:55ขอบคุณค่ะขอบคุณค่ะ
17:59ขอเสียงปรกมือดันดาอีกครั้ง
18:00ให้กับคุณชลาทรด้วยนะคะ
18:03แล้วแน่นอนค่ะ ต่อจากนี้ไปนะครับ
18:09ขอเสียงปรบมือดังๆ ให้กับขบวลของนั่งสงกรานด้วยค่ะ
18:14เฮ้ แก่ ปกติคุณจินนี่ผมต้องถือจากถือสันด้วยป่ะวะ
18:35เออ จากกระสั่งหายไปไหนว่ะนะ
18:39ขอโทษทีค่ะ ผมลืมส่งที่คุณจินนี่
18:43- ตายเลย ยังไงอ่ะ
18:45เดี๋ยวพี่มาแพงกันค่ะ ค่ะ
18:47จินนี่ เป็นไรมั้ยจินนี่ คุณจินนี่ คุณจินนี่เป็นไงบ้างค่ะ
19:04จินนี่สร้ายดีค่ะ
19:08นี่สร้ายดีค่ะ
19:11เดี๋ยวพี่พาไปลงพยาบาลนะ
19:16โทษนะครับ
19:18- โทษนะครับ โทษนะครับ โทษนะครับ
19:20โอ๊ย ขอโทษ
19:22- พี่ขอโทษจริงๆนะครับ คุณจินนี่
19:26จินนี่เดี๋ยวโกฎพี่นะคะ
19:30พี่จินนี่เดี๋ยวโกฎพี่นะคะ
19:34หันมาคุยกับพี่ก่อน
19:36จินนี่ไม่ได้โกฎค่ะ
19:38แต่จินนี่หันไม่ได้จินนี่เจ็บ
19:45แต่เพื่อพี่พิมพ์จินนี่จะหันให้นะคะ
19:52พี่พีมพ์ไม่ได้ผิดอะไรนะคะ
19:54จินนี่ลมเอง พี่พ์ไม่ต้องกลางวลเหรอค่ะ
19:58ถึงจินนี่จะเจ็บกาย
20:00ใจจินนี่ฟูมากเลยค่ะ
20:03ค่ะ
20:05จริง ๆ ต้องขอขอบคุณอุบัติเหตุครั้งนี้มากกว่า
20:08ที่ทำให้จินนี่รู้ว่า
20:10พี่ทีเนี่ย รักแล้วเป็นห่วงจินนี่มากแค่ไหน
20:14ให้เจ็บกันเนี่ย จินนี่ก็ยอมค่ะ
20:16เออ
20:23พี่ที
20:26พี่เอาขอมาเยี่ยมไข้ จินนี่เป็นไงบ้าง
20:30สะ
20:33ส ALC
20:35โกรดพี่หรอ
20:37ทำไมไม่หันมาคุยกับพี่ดีๆ
20:39จินี่ไม่ได้โกรดค่ะ
20:42แต่จินี่เจ็บจินี่ก็เลยหันไม่ได้
20:44แต่เพื่อว่า copier
20:46จินี่จะหั่นให้นะคะ
20:50كฮะ
20:51แค่ได้เห็นหน้า Ste�
20:54abstract
20:56สวยจังเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ
21:03ถ้าไม่มีอะไรแล้ว มีงานพี่กลับก่อนนะคะ
21:14คุณจินนี่จะได้คุยกับท่านรองสะดวกสะดวก
21:16พี่พิมพ์ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ
21:19จินนี่มีพิธีแล้ว ไม่ต้องกลังวลค่ะ
21:26พิธี
21:35พิธี
21:36ไปไหนค่ะ
21:56โอ้ คุณพริม
22:05อ้าว คุณพริม
22:16โลกโกมจังเลยนะครับ ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่
22:30ค่ะ
22:31นี่แพ้เกศนตอกไมคแล้วเหรอครับ
22:35อ่า...
22:37วันนี้ไม่แน่ใจว่าแพ้เกศนตอกไมคหร lurอว่า น้อง하�wachเก่งๆครับ
22:42แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่หรอครับ
22:57แล้วนี่คุณพริมมีทุราที่ไหนต่อไหมครับ
22:58ถ้าไม่มีเนี่ย เราไปหาระกินเกินcript pec Lucky
23:01มากินกันไหม
23:03ไม่ดีกว่าค่ะ
23:05วันข้อพลัวทั้งที พรีมอยากกับบ้านไปหาพ่อมากกว่านะคะ
23:09เมื่อเช้าก็แอมนี้เขามาก่อน
23:12ถ้างั้นผมไปส่งให้ดีกว่า
23:14เอ่อ...
23:16คือ...
23:17มานะครับ
23:18ผมเงาอยู่พอดี ไม่รู้จะไปไหนต่อ
23:23ไปครับ
23:31โอ้ย เดี๋ยว
23:47นี่...นี่...
23:49ตามไปดักหน้าแล้วค่ะนะให้ผมนะ
23:51ไปเลยนะ
24:01ตามมานี่
24:05เดี๋ยวต่อบกวงนี้ก็ได้ค่ะ
24:07เขาไว้ข้างในซอยกับรถย่าค่ะ
24:16ขอบคุณมากเลยนะคะที่มาส่ง
24:18ได้เป็นไรครับ
24:22เฮ่ย...
24:22เฮ้ย...ไม่เล็ก ไม่เล็ก cares เปียกคนแล้ว
24:25เฮ้ย...เฮ้ย... เฮ้ยเดี๋ยว...
24:29กลับกลับกลับกลับ
24:59รีบเชล
25:04หวังกลับทะตรง จะอีก
25:21เอามาก GitHub
25:25กลับกลับกลับ
25:55กลับกลับ
25:59พักลับ
26:25- ผมขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจนะครับ
26:37- ที่ก่อนหลังไม่ได้ตั้งใจ ยังโบ๊ะเต็มหน้าขนาดนี้
26:40ถ้าตั้งใจ มันไม่โบ๊ะเต็มหัวเลยเหรอ
26:43เฮ้ย
26:44แล้วที่พอคุณมาทำอะไรกันที่นี่ไม่ทราบ
26:51เต็ม исследวดีว่าที่บริษัทมีคงการให้เจ้านายมาลดนำขอพอพ่อแม่พนักงานนะคะ
27:02ใช่ครับ
27:06คนนี้ใช่มั้ยที่ใช้งานแก 24 ชั่วโมง แล้วไม่ยองไม่แกล้าออก
27:12ใช่มั้ย
27:13อ๋อ ไม่ทุกพูดตอนนี้ก็ได้
27:14ไม่พูดตอนนี้หรือจะบูตอนไหน
27:16ก็ต้องมาเรานำถ debidoหการมันแกท้องกวันก็ไง
27:18คืออย่างนี้ครับพวกพ่อ
27:20ผมขอดูญ่าติให้พรีมเนี่ย
27:22เขาช่วยฝึกคนที่จะขึ้นมาเป็นเลขาใหม่ของผม
27:25พ่อฝึกเสร็จปั๊บ ออกได้ปุ๊บเลยครับ
27:28จะฝึกอีกกินานไหม
27:29กินไม่น่าเหรอค่ะ
27:31ไม่ต้องพูดไปได้ถ้าแก
27:34นี่พ่อเราเนี่ยก็รับบุดโหดได้เนียนกันนะ
27:38พูดสิ่งดังเช่า
27:40พูดอะไรอ่ะ หูตึง
27:43เออ ลืม
27:48คุณพ่อครับ
27:49ผมขอโทษนะครับ
27:51พี่ทำให้พรีมต้องทำงานอ่ะ
27:52ต่อไปนี้ผมจะทำตัวดีๆกับพรีมให้มากขึ้น
27:55ผมจะดูแลลูกสาวคุณพ่อย่างดี
27:57ไม่ต้องห่วงครับ
27:59แอดใจนะ
28:03ดูแลอย่างดี
28:05นี่มันคำพ่อแฟนชัดๆ อะ
28:10ถ้าคุณเป็นใคร
28:11อย่าบอกนะว่าออฟศนี้มีเจ้าน่ายสองคน
28:15เออ..ผมเป็นพี่ชัยของทีเขานะครับ
28:17ไม่ใช่เจ้าน่ายครับ
28:21ผมแค่...มาจีบพิมณ์นะครับ
28:23จีบอ่ะ
28:24พอ...เบาเบาก็ได้
28:29แย่งก็จีบทางพี่ทางน้องเลยหรอ
28:31แล้วนี้จะเลือกใครดีอะ
28:37งั้นผมกลับก่อนนะครับ
28:50ค่ะ ขับแล้วดี ๆ นะคะ
28:53ถ้าลองจะก่อดอกอีกนานไหมคะ
29:06ผมไม่เล่างจะคุยกับคุณ
29:13ทำไมคุณต้องกวลทหramatic ของเรา 2 คนด้วย
29:20หรือว่าที่บ้านคุณรู้เรื่องของนาน แล้วแต่เขาไม่ชอบผม
29:24ยังไม่มีใครรู้ค่ะ
29:27แต่ที่บ้านท่านรองนั้นล่ะค่ะ ที่จะรับพิมน์ไม่ได้
29:32พิมน์ว่าถ้าปลายทางมันย่าย เราก็อย่าเริ่มเลยดีกว่า
29:35ผมไม่เข้าใจ
29:46เอาเป็นว่าท่านรองเลิก กับพิมพ์ เท่านะคะ
29:49พิมพ์มองไม่เห็นอนาควนของเราสองคนเลย
30:03ผมทำให้คุณอื่นอาจขนาดนั้นเลยหรอ
30:09ค่ะ
30:12เราก็คงไม่มีใครโอเคกับเรื่องของเรา
30:34โอเค
30:38ถ้าคุณเลือกที่จะเชื่อคนอื่นมากกว่าเชื่อผม
30:41ผมจะยอมถอยให้คุณ
30:45แล้วผมก็จะไม่มาลบกวนคุณอีก
31:03ิ้มมมมมมมมมมม
31:33เราทําถูกแล้วใช่แม่เนี่ย
31:36ทำไมรู้สึกไม่ดีเลยที่เห็นเขาเป็นแบบนั้น
31:39แย่สมัติเลย
31:41ทำไมลองมาอยู่ในสังหารการแบบนี้ด้วยนะ
31:57ค่ะ ได้ค่ะพิมพ์ถือออฟฟิสพอดี
31:59เดี๋ยวพิมพ์เช็คอีเมลให้ค่ะ
32:01ค่ะ
32:04พิมพ์พิมพ์มาดูนี่แล้วค่ะ
32:11อะไร
32:12นี่
32:14ขอบคุณสำหรับดอกไม้ที่ส่งมาให้ทุกวัน
32:16พี่ชีน่ารักที่สุดในโลกเลย
32:21ให้ดอกไม้กันทุกวันขนาดนี้
32:23ถ้าทางจะยินเลิบหนักนะคะเนี่ย
32:31คุณสองคนตามผมเข้ามาในห้องด้วย
32:37ค่ะ
32:39ค่ะ
32:40ค่ะ
32:41ค่ะ
32:45ค่ะ
32:46ค่ะ
32:47ค่ะ
32:48ค่ะ
32:49ค่ะ
32:50ค่ะ
32:51ค่ะ
32:52ค่ะ
32:53ค่ะ
32:54ค่ะ
32:55ค่ะ
32:56ค่ะ
32:57ค่ะ
32:58นี่พี่มันそれはอะไรไหมคะ
32:59นี่มุมจริงนี่เวลมช๊บๆเลยค่ะ
33:12วันนี้มีงานอะไรบ้าง
33:15เอออีกหนึ่งชั่วโมงมีวีดีโอคอลกับศาหาทิ Encnap Zach
33:18ต่อด้วยประชุมแห่งงานกับฝ่ายก unifying
33:22คุณเชลความคุณธุนровะตอน 4еб มีนัดคุยกับคุณพัสค่ะ
33:25หนักแต่นั้นถ้าลองก็ว่างล้ะค่ะ
33:27Perfect
33:28เก่งขึ้นเยอะเลยนะเรีขาไม
33:30ต่อไปคงทำงานคนเดียวได้แล้ว
33:32ขอบคุณค่ะ
33:33จริงๆ ก็เพราะว่าได้domin เราจะเก่งotineรusalกันเทรนมาดีค่ะ
33:37ไม่หรอก
33:50สวีนสวีดเลยนะ
33:52ได้เลยค่ะ
33:53เลยค่ะพีม
33:55ค่ะ
33:56คุณช่วยสางนอกไม้ ไปส่งให้จิน Sie แทนผมวันพรุ่งนี้ด้วย
34:01ไม่ใช่แค่วันพรุ่งนี้
34:02ทุกวันหลังจากวันนี้
34:07ค่ะ ได้ค่ะท่อนรอง
34:10แค่นี้ล่ะ!
34:11คุณสองคนออกไปได้แล้ว
34:13ผมจะคุยทุกลศัgadoกับ จิน Sie
34:22อัลโล จินี่เหรอครับ
34:27พี่ที่เอง
34:30อยู่ไหนเนี่ย
34:32อ๋อ คิดถึงเหรอ
34:35คิดถึงเหมือนกันครับ
34:36มันยินไปเจอกันนะ
34:39ทำไมได้แกล้งเขาแล้วไม่สนุกเลยวะ
34:51ทุกเลยว่ะ
35:13มึงทำทั้งหมดนี่เป็นเพื่ออะไร
35:17เพื่อให้พรีมเห็น
35:19และพรีมเห็นพรีมก็จะหึง
35:21พรีมก็จะรู้ว่ายังไงเขาก็รักกู
35:23และเขาก็จะเลิกพยามตีตัวออกหาจากกู
35:26เป็นไง แผนกูดีป่ะ
35:29หวยสุดๆ
35:30อ้าว
35:31วิธีแบบมึงอ่ะ
35:32กูก็เคยทำมาแล้ว
35:33มึงรู้ไหม ผลรับเป็นยังไง
35:37น้องน้ำปั่นเล่นให้ดินเมียเลยนะจ๊ะ
35:39เอาให้เมียพี่เนี่ย หึงจนหน้ามืดเลย
35:43ได้ค่ะ น้ำปั่นกันละครจัดให้
35:51น้ำไง น้ำไง น้ำไง
35:53มีอะไรพี่เอง
36:21อ้าว ทำไมไม่หึงเลยวะ
36:31หรือว่าแก่แล้วเป็นต้อมองไม่เห็นวันนี้
36:34อ้าว!
37:02หรูอ?
37:04ไม่ว่า
37:06เราลดชน
37:08จ้า
37:12กูนิดว่ากูจะต้องไปเกิดหมายชาติหน้าซะแล้ว
37:16มึง
37:18เรื่องของความรักเนี่ย
37:20มึงอยากเอาเขาวะแกล้งเข้ามาได้ไหม
37:22กูพังมาก่อนมึง
37:24กูไม่อยากให้มึงพังเหมือนกูอีก
37:26แล้วกูควรต้องทำอย่างไร
37:30มึงก็ไปง้อเขา
37:32แล้วเริ่มพูดถึงเขาดี ๆ
37:34หรือให้กูไปด้วย
37:36ไม่ต้อง
37:37กูจัดการเอง
37:39กูเป็นคนเริ่ม
37:40กูก็ต้องแก้เองใช่ปะหละ
37:42ใช่
37:47เดี๋ยว
37:49อย่าหลังกูเลย
37:51เพราะยังไงกูก็ไปอยู่ดี
37:53ไม้กอบกู แพง
37:56เปลี่ยนเชิญ
37:58เอามาท่ะ
38:02ลูกท่านอมเลย
38:06อ่านน้องสืออะไรอยู่ฮะลูก
38:22ดูสนุกขนาดนี้ ให้แม่ยืมอ่านไหนสิ
38:25ไม่ใช่น้องสือข้าแม่ เป็นไดอรี่นะครับ
38:28ไดอรี่เหรอ
38:30ไดอรี่ของเด็กผู้หญิงที่ถูกรักพาตัวไปพร้อมผมนะครับ
38:34รักพาตัวอะไร
38:38วันนั้นเนี่ยที่ผมถูกรักพาตัวไป
38:40จริง ๆ แล้วมีเด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่ถูกจับไปพร้อมผมนะครับ
38:44ผมไม่ได้อยู่ในบ้านหลังนั้นคนเดียวนะครับ
38:46เราถูกขังไวด้วยกัน
38:48แล้วเราก็หนีออกมาพร้อมกันครับ
38:50เอ่อ เป็นไฟไม่ได้หรอกลูก
38:52ลูกนี้ออกมาคนเดียว
38:54ตำรวจเขาเห็นลูกคนเดียวนะ
38:59อย่างนั้นเหรอครับ
39:03แม่ไม่รู้หรอกนะ
39:04ว่าใครเอาเรื่องนี้มาเล่าให้ลูกฟัง
39:07แล้วแดอลี่นี้อีก
39:09เขาเป็นใครก็ไม่รู้
39:11ตั้งใจมาหลอกลูกรู้เปล่า
39:15ไม่หรอกเหรอครับ
39:16เพราะว่าคนนี้แม่รู้จักดี
39:18แม่รู้จักดี แล้วแม่ก็สนิดด้วยครับ
39:22ใครเหรอ
39:26พรีมนะครับ
39:27สวัสดีค่ะ คุณชัวราดา
39:40หนูพรีม มาหาฉันที่บ้านหน่อยสิ
39:43ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับหนู
39:47สัสดีค่ะคุณชราดา หนูพรีมมาหาฉันที่บ้านหน่อยสิ
39:53ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับหนู
39:59นี่มันเรื่องจริงใช่ไหม
40:04ค่ะ
40:05ช่วยเล่าเรื่องวันนั้นให้ฉันฟังหน่อยสิ
40:10ตอนนั้นพรีมก็ยังเด็ก พรีมก็จำอะไรไม่ค่อยได้เท่าไหร่ค่ะ
40:15จำได้แค่ว่า ตอนนั้นที่พรีมถูกรักภาตัวไป
40:22ที่บ้านหลังนั้นมีเด็กผู้ชายถูกจับมาด้วยเหมือนกันค่ะ
40:30พรีมเห็นเขาถูกมัดมือมัดเท้า เราก็นั่งอยู่ที่มุมห้องอยู่ก่อนแล้ว
40:36แล้วหลังจากที่พวกเราหนีออกมาได้ เขาก็มาส่งพรีมที่บ้านค่ะ
40:41เขาบอกว่าจะไปแจ้งตำรวจก่อน
40:45เราก็ยังสัญญากับพรีมอีกนะคะ
40:48ว่าเขาจะมาหาพรีมอีกถ้ามีโอกาส
40:51แล้ว...
40:53ตอนที่ถูกจับตัวไป
40:55หมูน้อยของฉันเขากลัวมากไหม
40:58เขาเป็นยังไงบ้าง
41:02หมูน้อยเหรอคะ
41:06ฉันหมายถึงทามน่ะ
41:09ตอนเด็กๆ ฉันชอบเรียกเขาแบบนั้น
41:12ลูกชายของฉันเวลาที่เขาโดนฝุ่น
41:15หรือว่าอยู่อากาศร้อนมากๆ
41:18เขาจะเป็นลมพิษนะ
41:21เท่าที่พรีมทำได้เขาก็โอเคนะคะ
41:25วันนั้นพี่เขาใส่ชุดเจ้าชายด้วยค่ะ
41:28พรีมก็เลยเรียกเขาว่าเจ้าชาย
41:34ชุดเจ้าชาย ชุดนั้นสินะ
41:37มีงานแฟนซีที่ลงเรียน
41:40ฉันก็เลยให้เพื่อนดีไซเนอร์ออกแบบให้เขาเป็นพิศเศษ
41:44ลูกชายของฉันเขาชอบใส่ชุดนั้นมากเลย
41:49คุณชรดาค่ะ
41:52พรีมอาจจะละราบละรวงไปหน่อย
41:54แต่พรีมได้ยินมาว่า
41:56คุณชรดาค่ะ
41:58พรีมอาจจะละราบละรวงไปหน่อย
42:01แต่พรีมได้ยินมาว่า
42:03คุณถามเขาสูงเสียความทรงจำตอนเด็กไป
42:06โดยเฉพาะเรื่องวันที่ถูกลักภาตัว
42:10มันเกิดอะไรขึ้นเหรอค่ะ
42:20จนมาวันนึง จุดๆ ห้ามก็หมดสติไป
42:26แต่พอฟื้นขึ้นมา เขาก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย
42:30อย่างนั้นเลยเหรอคะ แปลกจังเลยนะคะ
42:35ใช่ แปลก
42:38แต่อะไรอะไรมันก็ผ่านไปนานแล้วล่ะ
42:43ยังไง ฉันขอบคุณหนูพรีนมากนะ
42:46ที่วันนั้นอยู่กับที
42:50เออ อยู่กับทางน่ะ
42:57อ้าว คุณพรีม
43:00ทำไมมาที่นี่ไม่โทรหาผมละครับ
43:09กันนี้ละครับ
43:15เดี๋ยวกันนะคะ นี่คุณลมพิดขึ้นอีกแล้วเหรอคะ
43:20พรีมว่าคุณกลับเข้าไปพังในบ้านเธอค่ะไม่ต้องไปส่งพรีมเหรอคะ
43:24ลมพิดอะไรเหรอครับ
43:26ก็เวลาที่คุณเจออากาศร้อนหรือฟุน
43:29คุณก็มักจะลมพิดขึ้นแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ
43:31อ๋อ เนี่ยหรอครับ
43:33เพราะดีผมไม่อ่านตั้งสื้นในสวนอ่ะ
43:34ละมุดมันกาดผม
43:35ผมก็เลยเก่ามันจนแดงเนี่ยครับ
43:38ตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยเป็นเลยนะครับ
43:40ลมพิดเนี่ย
43:42หมูน้อยของฉัน
43:43เวลาที่เขาโดนฟุน
43:45หรือว่าอยู่อากาศร้อนมากๆ
43:47เขาจะเป็นลมพิดนะ
43:49เวลาผมเกืออากาศร้อน พวกผุ่น พวกควันอะไรอย่างนี้
44:04ขอบคุณมากนะคะที่มาส่ง
44:06ขับรสดีๆนะคะ
44:08ครับ
44:19มีอะไร
44:39ฉันได้อ่านอาลิของพรีมแล้ว
44:42เธออยู่กับฉันด้วยในวันนั้น
44:44เราผ่านเรื่องแย่แย่มาด้วยกัน
44:46ฉันเป็นลักษ์ครั้งแรกของพรีม
44:48พรีมเป็นโครของฉัน
45:00ในแน่ใจเหรอ
45:03ฉันรู้ทุกเหตุการสั่งแดอาลินั่น
45:05แม่เองก็รู้เรื่องนี้แล้วด้วย
45:07แล้วฉันก็ถามพรีมในตัวเองมาด้วย
45:11พรีมไปหาในที่บ้านเหรอ
45:13อ่ะ
45:15ท่านลองค่ะ
45:29เอ่อ ท่านลองอย่าลืมนะคะว่าวันนี้มีนัดดินเนอร์กับคุณจินนี่
45:33มามีบอกพี่โอ้งให้เตรียมโรยไปให้เรียบร้อยแล้วค่ะ
45:35ผมไม่ไปได้ไหม
45:37แต่มาคอนเฟิร์มกับคุณจินนี่ไปแล้วนะคะ
45:41ไม่คอนเฟิร์มกับคุณจินนี่ไปแล้วนะคะ
45:43ค่ะ
45:57เจ้าซาจะไม่มาหาพรีมจริงๆเหรอ
46:21วันนี้พรีมจะยายบ้านแล้วนะ มันสัญญาว่าจะมา
46:26เจ้าใส่ที่กูหุก เจ้าใส่ใจหลาย พรีมไม่หลักเจ้าใส่แล้ว
46:33ไม่หรือสิ
46:47留存amaใส่ในจรอมที่ชั้นร้อง Members
46:55แต่จะไม่ได้พอวันนี้ greater
47:01เรื่อยๆนะ เพราะพรีมจะอยู่ข้างๆ ฉันไปตลอดชีวิต
47:09ได้
47:11แล้วเรามารอดูแล้วกัน พบพรีมจะอยู่ข้างๆ ใครกันแน่
47:24ค่ะพ่อ
47:27อะไรนะคะ ช่วนไปกินมาม่วงที่บ้าน
47:31ค่ะ
47:45เดี๋ยว อาการแบบนี้เนี่ย มึงยังไม่เครียกกับพรีมใช่ไหม
47:50เออ
47:52ทำไมอ่ะ
47:55ก็ไม่ทำไมหรอกมึง แค่ยังไม่เจอ
47:57เจอทุกคนไม่รู้ว่าจะพูดยังไง จะพูดอะไร จะทำอะไร
48:01ได้
48:02กูไม่นึกเลยนะ ว่ากูจะต้องมาถึงจุดนี้
48:06แต่เพื่อมึง กูต้องทำ
48:13เฮ้ย
48:15เฮ้ย ขอผัด
48:19มึง มึงไม่ทำเป็นมัง
48:22สุขมพูด้วย
48:25มึงทำอะไรของมึงเนี่ย
48:26คุณทำอะไรของมึงเนี่ย
48:27กูจะทำให้มึงเห็นภาพไหมว่า
48:29มึงต้องทำอะไร
48:30มึงให้กูไปแก้ภาวตอนหน้าพิมพ
48:47ให้เขาตกใจผลกู เขาจะได้กำมาพูดกูเนี่ย
48:47อ้อร์โก เคน
48:49นี่
48:49นี่ คุณเธอพาดอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย
48:52หนักเลยรอบนี้
48:55โอ๊ย ช่างเรื่องนี้ไปก่อนแล้วกัน
48:58กลับมาที่เรื่องของเรา
48:59เรื่องแก้ผ้า เอ้ย เรื่องเปลืองผ้า
49:04มึงรู้ไหมว่าความรักคืออะไร
49:07ความรักคือการปลดเปลือง
49:10แล้วก็ยืนเปลืยเปล่าต่อหน้ากัน
49:13มึงรู้ไหมว่ามึงสองคนเนี่ย
49:15ต้องหันหน้าเข้าหากัน
49:17แล้วจริงใจต่อกันที่สุด
49:19คิดอะไร รู้สึกอะไร
49:21ต้องพูดออกมา
49:23ถ้ามึงไม่อยากให้เขาตีตัวออกห่างจากมึงนะ
49:26มึงต้องอธิบายความรู้สึกของตัวเองให้ได้
49:30เอาให้เขาเข้าใจ
49:32เอาให้เขาเครียร์
49:33ว่ามึงรู้สึกอะไรจริงๆ
49:35ไม่ใช่มันประชด
49:36ไม่ใช่แกล้ง
49:37ไม่ใช่มันลองใจกันแบบนี้
49:39You know
49:41ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจ
49:43- แต่มึงใส่เสื้อพาคก่อนได้ไหม?
49:45- อ้ย!
49:46นี่คุณทำขนาดนี้แล้วมึงยังไม่ค่อยเข้าใจอีกหรอ?
49:49- นี่คุณทำอย่างไร?
49:51- มา!
49:52- มา!
49:52- เฮ้ย! ทำไรอะ? ไอ้พัด!
49:54- เลขาฟรีม ผมไม่เรื่องจะคุยด้วย
49:57ประหากผมที่บ้านดวน
49:59- อ้ะ กูเปิดเกมให้แล้ว
50:00- ที่เหลือมึงเครียต่อเองแล้วกัน
50:05- ไอ้ พัด!
50:06แล้วมึงท่องไว้เลยนะ
50:08ปลดเปลื้อง
50:10ปลดเปลื้อง
50:12มึงคิดไปแค่นี้
50:14ปลดเปลื้อง
50:16เปลื้อยเปล่า
50:18วิดาวอ่ะ คุณท่านแบบนี้
50:20หนักหน้อย
50:36คุณจินเนี่ยไม่ทานอาราณเลยหรอคะ
50:52ไม่หิว
50:54งั้น
50:56มาขอเหมือนเลยนะคะ
50:58เจริญอาหารlands ไม่สํากกับบ้านเลยหรอ
51:04กลับกลับบ้านได้เลยล่ะ ได้เหรอคะ
51:07พี่คะ
51:10เอาแบบนี้ 2 ชุดค่ะ เอากลับบ้านนะคะ
51:14ได้ครับ ขอบคุณค่ะ
51:21แต่งตรงสวยมาทำไมเนี่ย
51:29พี่มันคือที่ผม
51:31คือผมอยากจะบอกคุณว่า
51:40ทำไมคุณมาเร็วจัง
51:42ท่านรองมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
51:45หรือว่าเป็นอะไร
51:47คือผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณ
51:49แล้วก็อยากเคลียกับคุณด้วย
51:54พี่มันก็มีเรื่องอยากจะเคลียกับท่านรองเหมือนกันค่ะ
51:57นั้นคุณพูดก่อน
52:03พรีมไม่สบายใจเลย
52:09พรีมดูนะคะว่าวันนี้ท่านรองเป็นอะไร
52:13มันอาจจะเป็นเพราะวันนั้น
52:16พรีมพูดกับท่านรองแรงเกินไป
52:18เรื่องที่บ้านของท่านรอง
52:27ก็ใช่
52:31แต่ผมอยากจะบอกคุณว่าเรื่องที่บ้านผม
52:33ผมไม่สนใจว่าเขาจะชอบหรือว่าไม่ชอบคุณ
52:37เพราะว่าไม่มีใครสั่งหรือบางครับผมได้
52:40โดยเฉพาะเรื่องห��จัยของผม
52:46ผมจะไม่งอนคุณแล้ว
52:48และก็จะเล่อ畫ศาดกลงไปโชธคุณด้วย
52:53ขอแค่คุณ
52:55เดี๋ยวทําตัวห่างเหินจากผม
52:59แล้วก็เลิกพลักใส่ผมไปที่อื่นได้ไหม
53:07ค่ะ
53:09พรีมพบใจแล้วค่ะ
53:11เราก็จะไม่ทําแบบนั้นอีก
53:16รอดีกันนะคะ
53:25นั้นตอนนี้คุณคงตอบคำถามผมได้แล้วสิ
53:34ตอบเรื่องอะไรเหรอคะ
53:38ว่าตกลงเราจะโครบกันได้ไหม
53:45พ่อ
53:47อืม
53:48ตอนที่พ่อจะครบกับแม่
53:51อืม
53:53พ่อรู้ตัวได้ไงว่าตอนนั้นพ่อกำลังลงหลักแม่อยู่
53:56ıldı
54:04ก็ไม่รู้ใช่
54:05แต่ช่วงนั้นพ่อรู้สึกว่า
54:07เพราะคิดถึงแม่แกตลอดเวลา 호๊
54:09กิงจะนอนเกือหน้าของแม่เกียบก็รอให้มาอยู่ว่าทองหน้าพ่อ
54:14แล้วถ้าให้ใครมายุ่งกับแม่นะ
54:16พ่อได้อยากโชคให้ความหน้าyszดายไง
54:19แม่นึกตามรันอย่างที่ๆ เลย
54:22แต่มีเรื่องสังคัญอยู่เรื่องนึง
54:25พ่อรู้สึกว่า
54:26พ่ออยากอยู่กับแม่แกไปจนแก
54:30อยากอยู่ไปจนแก
54:34ใช่
54:35ลูกเคยสังเกตรigher 거지
54:37คู่รักจ blades tive
54:40ที่เขาเรียกเข้าใหม่ปรบมันอะไรแบบนี้
54:42ก็จะมีช่วงสวีทหวานแวว nächsten
54:47จะต้องซื้อฟัลคว์
54:49ซื้อดีบ้อบไม้ให้กัน
54:50เพราะว่ามันเป็นแค่ความชอบ
54:52ความหลง ช่วยคู่ ช่วยยาน มันไม่ยังดีหรอก
54:56แต่เมื่อเลยก็ตามที่เราเจอคนที่เราอยากดูด้วยไปเจอแกะ
55:03เพราะว่านกิดความรักนะ
55:09งานตอนที่พ่อหรูตัวพ่อรักแม่แล้ว พ่อจีบแม่เลยป่ะ
55:13ไปจีบทำไมอย่าสีเวลาล่ะ พ่อก็ปั้มเลยสิ
55:16เฮ้ย
55:17รอเล่น
55:18พ่อก็ไม่ขอใส่แม่ใจงานแบบปกตินี้และ
55:23แต่พี่เพื่อนพ่อบางคนบอกว่าจะรีบขอไปทำไมล่ะ
55:26พ่อก็เลยบอกว่าถ้าเราเจอคนที่เรารักจริงแล้ว
55:30แล้วเราจะเสียเวลาที่จะใช้ชีวิตจากพ่อทำไม
55:33จริงไหม
55:34ก็ว่าไง
55:45ตกลงคุณจะครบกับผมได้ไหม
55:48พิมพ์ขอโทษที่ตอบช้านะคะ
56:10แต่นี่คือคำตอบของพิมพ์ค่ะ
56:14เธอตัวแน่ ปล่น
56:16ชิงกับแน่ พี่มาตัวน้อย
56:20ต่อไป สวัสสุดแล้ว
56:22ต้อคตอมาปกปกปกปกปกปกปกกับ
56:29อาว อาว อาว อาว
56:59หยังอย่างนี้ McDonald's, ที่ได้พบเธอ
57:06จังว่าเธอยิม จังว่าเธอคาด
57:10มันดูเหมือนลอง differentiate หลมกว่าเธอ
57:13จังว่าตกล้มเร Stress
57:15deseo Math
57:19ที่ฉันได้เจอ
57:21จังว่าเราพบ จังว่าสบตา
57:25อยากarnos libre camera
57:28จังหวัดนี้ฉันรักเธอ
57:36จังหวัดนี้ฉันรักเธอ
57:58ต่อจากนี้ห้ามมาเจอพรีมอีกเลยดีกว่า
58:28จังห้ามมาเจอ
58:34ฉันรักเธอหนีปแม่นี้
58:38ฉันรักเธอตสิ
58:44คันรักเธอมือคติมเธอ
58:50ที่สุดท้าน ที่สุดท้านที่นี่สุดที่สุดท้าน น้อยที่แก้น
59:20เทียมแค่นี้
Be the first to comment