- 4 months ago
- #movie
👉กดติดตามเราเพื่อไม่พลากหนังใหม่ๆ ลงทุกวัน ดูหนังผ่านแอพ Telegram ฟรีไม่มีโฆษณา คลิก https://t.me/movie_nung
#Movie
#Movie
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00:00อีกเวลา
00:00:30กดสวรรณ์ดุดคุบคุมขัง
00:00:50ชีวิตต่ำใต้ดาวทุลี
00:00:53เห็นใจสัพชีวิต
00:00:56ขอบบรรชาสวรรณ์กำลังจะมาเยือน
00:01:01พี่คุมกิดทั้งสาม
00:01:07เจ้าสัมนักกระบี้สง
00:01:10ผู้คุมกละทั้งสามมาก
00:01:12ทักกระบี้สัมนักเลย
00:01:14ต้องเป็นปilesการณ์
00:01:16atelyนั้นอจะจัดประสองอันได้
00:01:18เจ้าสัมนักเช הנ
00:01:20ท่านคิดมากไปแล้ว
00:01:23ได้หยินว่านั้นก็รอ agenda
00:01:26เธอมาพูดคุยกันได้เดือนไง
00:01:28อังค่ะกลกระบี
00:01:56สิทธิ์ของท่านก็ทนเล่นด้วยไม่ไหวแล้ว
00:02:26อังคือเป็นเธอ
00:02:39สิทธิ์ของท่านติดอลด
00:02:46นันกล้องรถใกล้ฟัยน่bian สิ้นกลับนี้
00:03:01อีกสิ้นกลับมาที่น fallenอีก
00:03:16เจ้าสำนับฉัน
00:03:18เหตุใดต้องทำให้ดูหน้าสมเพชชิ่นนี้ด้วย
00:03:22ตอนนี้มีทางเลือกให้ท่านสองทาง
00:03:24ส่งตัวคนมา
00:03:26หรือว่า
00:03:28แกกกระบีมาเลมนั้นไม่ใช่เหรอ
00:03:31ปักทีนี่คือสำนับฉัน
00:03:32เจ้าสำนับฉัน
00:03:34เหตุใดต้องทำให้ดูหน้าสมเพชชิ่นนี้ด้วย
00:03:37ตอนนี้มีทางเลือกให้ท่านสองทาง
00:03:40ส่งตัวคนมา
00:03:42หรือว่า
00:03:44ได
00:03:48พวกเจ้ามาช้าไปก้าวนึง
00:03:52จอมกระบีครั้งจากไปนานแล้ว
00:03:55พักเทียนเบิ้นสร้างความขันแจ้งก็เพื่อกกระบีบานเหล็มนั้นไม่ใช่เหรอ
00:03:58ต่อให้สำนักหล้อมกระบีของข้าถูกข้าล่างบางก็จะไม่เป็นพวกเดียวกับพวกเจ้าเด็ดขาด
00:04:04ตะแก่หน้าเบื่อ
00:04:07เช่นนั้นก็...ตามที่ท่านประธนาแล้วกัน
00:04:25ชีวิตของเขา...เป็นของค่า
00:04:39เจ้าเป็นใคร
00:04:44กระบีจ้าหลูหลุกเผ่วลึก
00:04:47หลังมานเข้าแสกซึม
00:04:49กระบีจ้าหลู
00:04:50เจ้าคือจำกระบีครั้ง
00:04:53จำกระบีขลาง
00:05:12ขอบคุณที่ยืดมือเข้าช่วย
00:05:15หลือกันว่ายิ่งกระบีจ้าหลูกข้าคนมากเท่าไร
00:05:16พลัมมันก็ยิ่งรุนแรงเท่านั้น
00:05:19ดูกันว่ายิ่งกระบีจ้านหลูข้าคนมากเท่าไร พลังมานก็ยิ่งรุนแรงเท่านั้น
00:05:22กระบีที่ยังหล่อไม่สำเร็จกลับหน้ากลัวเช่นนี้
00:05:25วิธีหล่อมกระบีจ้านหลูใหม่ ตกลงว่าเจ้าจะหาเจอได้หรือไม่
00:05:29ข้าวทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว
00:05:31เจ้าจะรับผลกระทบจากพลังมานของกระบีนี้ เครงว่าจะเข้าสู่เส้นถางมาน
00:05:35ได้... หรือว่าไม่ได้
00:05:40พลังมานคือพลังกระบี
00:05:42เมื่อผิวหนังไม่อยู่แล้ว
00:05:44คนจะเกาะอยู่ที่ได้ได้
00:05:49ไม่สู้
00:05:51ทำลายมาซะ
00:06:05ทั้งกลว่าusan surน Miller
00:06:09ولاดถ아요
00:06:12ไม่มี...
00:06:16ท่ากูให้ได้
00:06:26เกิดสามารcias
00:06:28เธอสามารถ
00:06:30น้องดิ่ง
00:06:53ถ้าคิดดีแล้ว ผู้ชายชื่อสื่อชุน ผู้หญิง ให้ชื่อหลิงเออ
00:07:07ท่านว่า ในอนาคตลูก จะยอมท้องยุตรพบไปกับพวกเราไหม
00:07:18น้องดิ่ง
00:07:26น้องดิ่ง
00:07:43ขนเรขขายมิด
00:07:58เมื่อมีวัสนาก็จะบังเกิด วัสนาสิ่นสุดก็จะดับสวย
00:08:05สัพสิ่งเป็นไปตามโชคชะตา ทุกอย่างล้วนเป็นชะตากรรม
00:08:11สามปีก่อน ค่าเลือกเจ้า ให้เจ้ายืมกระบีนี้ เพื่อค่าสตรูให้สิ้นสาห์ ชื่อกล้องไปทั่วล่า
00:08:23แต่ค่าเคยบอกแล้ว กระบีจ้านหลูจะเปลี่ยนชะตากรรมของเจ้า รอให้ชะตากรรมของเจ้าปรากฏ ค่าจะมาเอากระบี
00:08:34เจ้าเอากระบีจ้านหลูไปไม่ได้
00:08:37หากเจ้าหมกมุ่น สักวันหนึ่ง
00:08:41กระบีจ้านหลู จะค่าคนที่เจ้ารักที่สุด
00:08:48วางกระบีลง แล้วกลับไปเป็นตัวเองเธอ
00:08:52กระบีอยู่ในมือค่า สวรร์ก็คืดอยู่กับค่า
00:08:57ขึ้นอยู่กับค่า
00:09:11แต่สินใจแล้วก็ห้ามเสียใจที่หลัง
00:09:13เจ้าต้องเก็บกระบีจ้านหลูไว้ให้ดีล่ะ
00:09:20คำพูดชีเป็นตาย
00:09:23หินหยางกำหนดฟ้าดิน
00:09:26หากอยากรู้อันราคต
00:09:29อย่าถามคนเร่ขายมีด
00:09:34พูดต่อจากครั้งก่อน
00:09:3620 ปีต่อมา
00:09:37จอมกระวีขลั่งสังหารพักเทียนเวิน
00:09:39ด้วยกระบวนท่าเดียว 3 คน
00:09:41จากบรรดาผู้คุ้มกดทั้ง 5
00:09:44มีชื่อเสียงโน่งดังฉับลั้น
00:09:47แต่ที่รับแลกก็คือ
00:09:49หลังจากสึกครั้งนี้
00:09:51จุดจุเขาก็หายสาบสูญไป
00:09:54จากนั้นในยุทภพก็เงียบเหงาแล้ว
00:09:58เฮ้ย
00:10:00ตั้งแต่นั้นมา
00:10:02เจ้าสำนักกระบีแห่งพักเทียนเวิน
00:10:05เป็นหนึ่งในยุทภพด้วยกระบีสิงเทียน
00:10:08ไม่ว่าใครกลาแตะถูกควมของมัน
00:10:10ว่ากันว่าเมื่อสิงเทียนออกโรง
00:10:12ก็จะข้าตายไม่เหลือสากเลย
00:10:16ดังนั้นจนถึงตอนนี้
00:10:18ยังไม่มีผู้รอดชีวิตคนใด
00:10:20ได้เห็นอนุภาพของกระบีสิงเทียนเลย
00:10:24ถ้าอย่างนั้น
00:10:26เจ้าสำนักกระบีเทียบกับจอมกระบีครั้งในตอนนั้น
00:10:30ใครแเข็งกล้ะหรือว่า
00:10:32ใครอ่อนแอร์กว่ากันแน่
00:10:34เจ้ารู้ไหม
00:10:36แต่ว่า
00:10:38คิดว่า
00:10:40קลอมกระบีครั้ง
00:10:42oubl้าодน mum
00:10:44เจ้าสำนักกระบี
00:10:46คือว่าชันห Engineering ยุดทุนท Mediter
00:10:50จอมกระบีครั้งก็เป็นแค่บีซาสใช้
00:10:53ตอนนี้เขาเป็นคนข้ารักสำนักมากมาย
00:10:55เจ้าวทั้งคนมาเปริบเทียบกัน olha
00:10:58ใช่กว่าผีนงทั้งหลาย
00:11:00ถ้าเจอพี่ย่ายค่า ส่งเขาขึ้นสวันร์ด้วยขอนเดียว
00:11:07ージ้าถึงไหล ผบไหล
00:11:10เร็วพวกเร่หาเนี่ยนะ อยากพูดด้วยคำหน่อยเลย
00:11:16พูดถึงบุดุษณ์ออสัยความสามารถ
00:11:19ลูกพุชัยจับดาบเธอกระบี เมื่อชายตามองบัธุษณ์สาระทิต
00:11:22จำกระบีคร่างไม่ละอ้ายต่อว่ะบอกคร่าง
00:11:25เจ้าสำนักกระบีนะ ก็แค่สุภาพชนจอมปลอมที่สะแวงหาชื่อเสียงเท่านั้น
00:11:31พวกคนไม่เอาไหน ยังมีหน้ามาวิจารณ์ที่นี่อีก
00:11:39อยากตายด้วยหรอก
00:11:55เราจะรับทันที ยกให้เจ้าต่อไปก็จงพูดแบบนี้
00:12:10ไม่พอพอสุสารวิระบุดทั้งห้าจันท้าขึ้นเนื้อเขาเดียวได้จ้องกระบีครั้ง
00:12:16ท่านพี่ที่นี่แตกต่างจากลินเจ้าจริงๆ
00:12:20สีตระกูญใหญ่เคยได้ยินกันใช่ไหม
00:12:23ยังว่าเจม Jeruko อนุ MUR เปล่าล้อยหรือเหละ
00:12:38เปลี่ย่ายจริงด้วยม amus
00:12:43เข้า чуть already
00:12:46เจ้าเมืองคมข plumฟалจบันเชี่ยโหหมุ bilmiyorum
00:12:48ไม่ว่าจะเป็นสตรี
00:12:50แต่นี้ctivecendoแสงเกร childhood
00:12:52พวกเจ้า немнож dadurchมี algorithms
00:12:55อย่าอาจจะ好好考บใด
00:12:58ทุกของเชี่ยโหไม่ใช่จะเป็นศัพนักคุ้มภายเล็กเล็ก
00:13:04คุณชายรีดค่ bulbมาน��� 이것��ตeed
00:13:06ขอต hábit
00:13:09ถ้ากันก็ Shi
00:13:10ขอเกิดละ
00:13:21เป็นอาจข้าว ไปกินข้าวได้แล้วุวหน้าส 그게?
00:13:26ได้ ไป为ที่นี่ไว้
00:13:28ร้าน konse attribute vary
00:13:31ไปที่น่าร Record go!
00:13:33ชั้นโอย่ผิดไว้แล้ว
00:13:35ไปๆๆๆๆๆ
00:13:39чутьๆๆๆๆ
00:13:41ต extendingเดี๋ยวมาเธอ
00:13:45ไม่รู้ Potter
00:13:47tari
00:13:48มันходитจาปกปบวอาบ
00:13:51มันค้าไม่เข้าใจเลย
00:13:54วันวันอัธิกอารุ่มพังๆ แม้แต่ดับก็น่าไม่เป็น
00:13:56กลุ่มสำนับภุมภัย ของหนังจะคงว่างานบันนี้ว่าทำไม
00:13:58ชีวิตคนเราต่างก็มีปัญหาของตัวเอง
00:14:01อย่างน้อย
00:14:02ก็ถือว่าเขารู้หน้าที่ดี
00:14:05ไปเถอะ
00:14:08โฮ представ Musical 3,560 หรือสีกแล้วนะ
00:14:15ตัม แท้งสูง แท้งยักรุ่ง
00:14:25ปลามามา
00:14:29เอาใหม่ๆ เท่งเสีย แท้งแล้วมือออก
00:14:34เฮียบๆเอาใหม่ๆ แท้งสูง
00:14:38มาเลย มา
00:14:40เจ้าเขี็บBEAU ไม่มีนิกเชื่อcznieก้าร務พันธิก
00:14:43ไป dripping- pump
00:14:46นี่มันหิี่มิดบ้าอะไรเนี่ย
00:14:48มีค่าค่ะบอ่อน
00:14:50ฉากร
00:14:52คิ้งหินก็นีไว้
00:14:54ข้าจะใช้นี่แทนเขาให้เอง
00:15:07อย่ายゃงๆๆของค่า
00:15:11เลยๆๆ
00:15:12คุณชายเก็บของสิ่งนี้ให้ดีล่ะ
00:15:16นี่ พวกเจอรอค่าด้วยซิ
00:15:18รอค่าด้วย
00:15:23ค่าชัยนี่ให้เจ้าแล้ว
00:15:25อันนี้
00:15:26ถือว่าค่าซื้อมาแล้ว
00:15:36มีหินวิญญาณสองก้อนนี้แล้ว
00:15:38ต่อไปไม่ว่าได้ร่อนไปที่ไหน
00:15:42พวกเราก็จะหากันเจอ
00:15:45หวังว่าหินวิญญาณนี้
00:15:48จะครุ้มครองให้หลิงเออ
00:15:50ปลอดภายตลอดชีวิต
00:16:11โอ้โฮ
00:16:17เดิมพัน เดิมพันต่อสิ
00:16:20ถูกตีตายเขาก็ไปสนใจเจ้าหล็อก
00:16:23เสื้อภาคาดกระบริจักซ้อม
00:16:25รับไป
00:16:28เข้าซ้อมให้เจ้าเสร็จแล้ว
00:16:31เป็นอะไรไป
00:16:34หินวิญญาณ
00:16:36จะไปไหน
00:16:38เจ้าไม่ได้ดื่มยาวเลย
00:16:40เจ้า
00:16:43อะไรอ่ะ
00:16:44ดู
00:16:46จอมยวดอุอินไห้
00:16:48จอมยวดอุอินไห้
00:16:49งุมสิ
00:16:50ข้าดการ адั grocery
00:16:51ร 자ป lingt
00:16:52มี ктоบอินไห้
00:16:53ข้าด running
00:16:55ข้าดต้อง跟我หลัก
00:16:57ห้าย่างกันones
00:16:59บะoule
00:17:04ดูมงสิ
00:17:06щว่าตademอินแห้งทุกคน
00:17:08ถ้าต่อมบน 티น
00:17:11ก�� อย่างข้าดข้าดข้าด
00:17:13الครองมันไม่ Little
00:17:15โนตรของท่านหลุดแล้ว
00:17:17ห้า ห้า ห้า โนตรหลุดแล้ว
00:17:21เรื่องเล็ก ๆ นะ
00:17:34เจ้าเองหรือ
00:17:39พรีพนาดแหน่งเจ้าเจอที่นี่ ได้อย่างไร
00:17:42เจ้าเอาหินวิญญาณของข้าไป
00:17:45เจ้าหมายถึงสิ่งนี้หรือ
00:17:47ขอร้องล่ะ คืนให้ข้าด้วย
00:17:50คนขี้ขัด
00:17:53ดูเหมือนว่าของสิ่งนี้ยังมีข้าอยู่บ้าง
00:17:56อยากได้ก็ตามข้ามาสิ
00:18:12เจ้าเป็นบรยุตด้วย
00:18:16ลิงเออ
00:18:18เป็นเจ้าจริงๆด้วย
00:18:20ทำไมแแตงตัวแบบนี้
00:18:23พาดเออเจ้าทรยุตค่าหรือ
00:18:26คุณหนูค่า
00:18:27เจ้ายังมีหน้ามาว่าพาดเอออีกเหรอ
00:18:30พูดมาสิว่าไม่ได้กลับจวนเมื่อกี่วันแล้ว
00:18:33ค่าหรือ คุณหนูค่า
00:18:35เจ้ายังมีหน้ามาว่าพาดเอออีกเหรอ
00:18:37พูดมาสิว่าไม่ได้กลับจวนเมื่อกี่วันแล้ว
00:18:42อสาม
00:18:44อย่าบอกท่านป้านะ
00:18:46เจ้ารู้จักกล้อด้วยเหรอ
00:18:53ค่ะคิดถามวิธีดูกันแล้วกัน
00:18:55กลับจวน
00:19:03หัวข่амโมยหื่มไหมเหรอ
00:19:06จอมยุต่างหาก
00:19:09เจ้าเป็นเจ้าเหงน้อยยังเหงน้อย
00:19:19ไม่วม averagingfundingๆ
00:19:21กลิ้มกลิ้มคือişяжّ
00:19:22ถี้เจ้าต้องเป็นห่วงเกิдตกูลเศื้อห้ว
00:19:27ลุกขึ้นเธอ
00:19:30โอ้iza
00:19:35ตอนนี้มีเรื่องหนึ่งที่เป็นประโยชน์ตอ เมืองอืนไหอย
00:19:38เจ้ายินนี้จะทำหรือไหม
00:19:41นั่นต้องดูว่าเรื่องอะไร
00:19:45พักเทียนเวลเสน वวなたจะเกี่ยวรอง กับตะกูลเซี่ยอหă
00:19:47เจ้าต้องแต่งงานกับเจ้าเซล stitches น้องชัยของเจ้าสํานักรบี
00:19:51เรือนรับหรองจวนตะกูลเซี่ยอห 1919
00:20:00แม่นางหลิง
00:20:14คิดไม่ถึงว่า
00:20:16เจ้าจะรีบร้อนอยากเจอข้าขนาดนี้
00:20:19ให้ตายข้าเข้าไปแต่งกับคนต่ำต้องอย่างพักทีนเว้น
00:20:21เจ้าไปถอนมัน
00:20:24กับท่านป่าข้าเดี๋ยวนี้เลย
00:20:26อย่าสิ
00:20:27พูดกลับไปกลับมา
00:20:29ท่านเจ้าเมืองจะตำหนีเอาได้
00:20:31หากข้าเจ้านั้นก็ตำหนีข้าไม่ได้แล้ว
00:20:41ยาสเน่ของข้า
00:20:43สนุกใช่ไหมล่ะ
00:20:45ออกไปเธอ
00:20:47ไม่ว่าใครก็ห้ามรบกวน
00:20:49ร่วมเมือกับข้า
00:20:51ถึงจะเป็นทางออกเดียวของสตรกูลเซี่ยหู
00:20:53ในเมื่อมะนางมาหาถึงที่
00:20:55แช่นั้นคืนนี้พวกเราก็เข้าห้องหอกัน
00:20:57เจ้าจะที่ไม่ต้องกระวนเรื่องนี้อีก
00:21:03เจ้าจะที่สุดห้องหอ
00:21:09เจ้าจะที่ไม่ต้องกระวนเรื่องนี้อีก
00:21:15แอ้
00:21:18อ้า
00:21:19อ่อ
00:21:25อ่อ
00:21:27ข้า
00:21:28จัดต้องคิด
00:21:31ทำไมไม่ข้าข้าเข้า
00:21:40ข้าไม่อยากสร้างปัญหา
00:21:44เจ้าเองก็แบกรับไม่ไหว
00:21:48จะคืนหินวิญญาณให้ข้าได้หรือย่าง
00:22:02หินวิญญาณ
00:22:06ให้เจ้าก็ได้
00:22:09แต่ข้ามีเงินไข
00:22:18หินวิญญาณ
00:22:24หยุดก่อน
00:22:34ไปผ่านได้
00:22:37ไปเธอ
00:22:40ไม่เรื่องอะไรเหรอ
00:22:42ประตูที่ใต้
00:22:45เดี๋ยวเข้า มีประตูเมือง
00:22:47มีnap PC
00:22:49เดี๋ยวอะไรขึ้น
00:22:50นี่ นี่มัน
00:22:55isetมอง digamos
00:22:58ไม่รู้ว่าใครมาบางอาจขนาดนี้
00:23:01ทึงกลับ Couple
00:23:01สุดอาชา
00:23:02ข้ารักษาการประมุปพัฉเทียนด้ Squee
00:23:05ช схOP
00:23:07คุณยังไงตอนนี้ ก็ปิดเมืองแล้ว
00:23:09เพื่อแล้วแก pool
00:23:10ก็อกไปไม่ได้
00:23:11จะได้ไงข้อ Gardens
00:23:12ไปเทียวца
00:23:12อ้อง
00:23:14ที่ไม่ evet
00:23:15จริงน่ะ
00:23:16ไอ้สันละเลวอะไรกัน
00:23:17ไม่รู้ว่าใคร
00:23:19ที่ไหร่คุณจะทำขนาดนี้
00:23:21ทำให้พวกเราออกไปไม่ได้
00:23:22ใช่ ไอ้สันละเลวอะไรกัน
00:23:28ข้าไม่ได้สอให้นางพูดแบบนี้นะ
00:23:35รอคันด้วย
00:23:45เจ้าเซินตายได้อย่างไรกัน
00:23:49ก็จะบีบนสบเป็นของเจ้า
00:23:53มีคนอยากใส่ร้ายค่า
00:23:59เราข้าสืบทุกอย่างชัดเจนแล้ว
00:24:01จะขึ้นหินวิญญาณให้เจ้าเอง
00:24:07ข้าเซี่ยวโหลิง
00:24:09เป็นเจ้าเมืองน้อย
00:24:11เจ้าอย่างรู้ว่าข้าจะหนีไปอีกหรือ
00:24:14หรือ
00:24:16นิ่งโยชู้ มาเดียวโซราสิ
00:24:26น้ำเป็นใคร
00:24:38ใครกันที่บุกรุกโจนตะกูลเสียโห
00:24:44เซี่ยวโหลิงค่ารักษาการพระมุกของค่า
00:24:46ดูสิว่าเจ้าจะรับกระบีของค่าได้ไหม
00:24:48เซี่ยวโหลิงค่ารักษาการพระมุกของค่า
00:24:50ดูสิว่าเจ้าจะรับกระบีของค่าได้ไหม
00:24:52เซี่ยวโหลิงค่ารักษาการพระมุกของค่า
00:24:54ดูสิว่าเจ้าจะรับกระบีของค่าได้ไหม
00:24:58เซี่ยวโหลิงค่ารักษาการพระมุกของค่า
00:25:00เซี่ย
00:25:14ท่านพระมุกกำลังออกจากการรับเพชนตน
00:25:16ถึงตอนนั้นหากให้ส่งตัวเซี่ยวโหลิงมา
00:25:18เมืองอินหายต้องนองเลือดเนี่ย
00:25:20ไป
00:25:22เป็นกระบีของหลิง เออ
00:25:30พ่าตัวนางกลับมา ถามให้ดูเรื่อง
00:25:42ครั้งนี้ต้องฟังอาสามนะ
00:25:44ไปกับค่า ค่าจะส่งเจ้าออกจากเมือง
00:25:46ค่ามไม่ได้เป็นคนค่า
00:25:48ค่าต้องสืบรู้ให้แน่ชัด
00:25:50จะทำรายตระกูลเสี่ยหัวได้นะ
00:25:52ค่าจะคิดหาวิธีเอง
00:25:54ไม่ทำให้ตระกูลเสี่ยหัวดิดดอนหน้า
00:25:58คำพูดของค่า
00:26:00จะเคยฟังกันบ้างไหม
00:26:20ค่าจะมีทุระต้องทำ
00:26:22ทำเสร็จแล้วจะกลับโจนเอง
00:26:24มังอ่านักนะพวกเจ้า
00:26:26มังอ่านักนะพวกเจ้า
00:26:28ปล่าไป
00:26:30ปล่าไป
00:26:32เมื่อมีวาสนาก็จะมังเกิด
00:26:36เมื่อมีวาสนาก็จะมังเกิด
00:26:38วาสนาสิ้นสุดลงก็จะดับสูญ
00:26:40สาพสิ่งไปไปตามโชคชะตา
00:26:42ทุกอย่างร้วนเป็นชะตากรรม
00:26:44สามปีก่อน
00:26:46ค่าให้เจ้ายืมกระปีนี้
00:26:48เพื่อค่าสตรูให้สิ้นสาพ
00:26:50ที่ยอดการปล่าไปร้ Survey
00:27:04เมื่อมีวาสนาก็จะมังเกิด
00:27:06วาสนาสิ้นสุดลงก็จะดับสูญ
00:27:08เมื่อมีวาสนาวก็จะยืมกระปีนี้
00:27:12เพื่อค่าสตรูให้สิ้นสามารถ
00:27:14ตอนนี้ลึกฤษาไม่ปรากศแล้ว
00:27:16วางกระปีลงรัวกลับไปเป็นตัวเองเถอะ
00:27:18บ่าเกือนนี้ентичüne Laurie
00:27:20แบบนี้ คอดดี
00:27:28แบบนี้คอดดี
00:27:50กดสวัสดุกคุมหัง ชีวิตตามต้อยมาราธุหลี
00:28:06เห็นใจสับชีวิต บันชาสวัสดุกคุมหัง
00:28:12หันกลับไปคำราม พยุเมคาพัดผ่าน
00:28:15ข้ามให้เสียใจที่ไม่ได้พบกับคนโบราณ
00:28:17แต่เสียใจที่คนโบราณไม่ได้เห็นความบากคลั่งของค่า
00:28:22ผู้ที่รู้จักค่า เป็นใครกัน
00:28:31ขอราวาคารประโมพ
00:28:33เจ้าสำนักกระบี พักเทียนว่น
00:28:40เจ้าทำอะไรเนี่ย
00:28:47เจ้าทำไมไม่เอาของของเจ้าไป
00:28:51แต่กลับช่วยเข้าไว้
00:28:53ดูไม่ออกเลยว่าเจ้ายังมีคุณธรรมอยู่บ้าง
00:28:55ในชื่อของลูกสาวค่า
00:28:57ก็มีคำว่านหลิงอยู่
00:28:59ในชื่อของลูกสาวค่า
00:29:01ก็มีคำว่านหลิงอยู่
00:29:03ในชื่อของลูกสาวค่า
00:29:05ก็มีคำว่านหลิงอยู่
00:29:07เจ้าของของเจ้าไป แต่กลับช่วยเข้าไว้
00:29:10ดูไม่ออกเลยว่าเจ้ายังมีคุณธรรมอยู่บ้าง
00:29:14ในชื่อของลูกสาวค่า ก็มีคำว่นหลิงอยู่
00:29:28คืนหินวิญญาณให้ค่า เจ้าไปซ่ะ เราไม่ติดค้างกัน
00:29:33คุณธรรม ไป คุณธรรม ไป คุณธรรม
00:29:45แย่แล้ว แย่แล้ว คุณก็พักเทียนวิด บุกเข้ามาในเมืองแล้ว
00:29:50เกิดอะไรขึ้น จาร์ฟ่อเมือง เมื่อประทุบเมืองโดยพระอากาศ
00:29:55อะไรนะ
00:30:03เจ้าสำนักกระบี เรื่องของเจ้าสันด์ตะกูลเศี่ยโหยัมมีคำอธิบายให้แน่
00:30:13ตอนนี้เรื่องเรายังไม่กระจ่าง หักเขียนบดกระบุกลุกเมืองอินฮ่าอย่างโออาจ
00:30:17จะหมายความว่ายังไร
00:30:19เจ้าสันมีใจคิดกระบทประนาทแล้ว เป็นแค่มากที่ถูกทิ้งก็เท่านั้น
00:30:22เท่านั้น ที่ข้าตการคือ เกร็บที่ชาล้อมสตราของตกูลเสียโฮ
00:30:25เจ้ารู้ได้อย่างไร
00:30:27คนเราโงกเขา ดือดึงไม่รู้ความ
00:30:30โลงสบนี้ก็คือ ของขวันพบหน้าที่มอบให้เจ้า
00:30:52ตอนนั้นข้าแค่ใช้แผนการเล็กน้อย
00:31:15ตรกูลโกงสวนและสร้างกวลก็สู่กันจนตาไปข้างหนึ่ง
00:31:18ทรงเกร็จวิชาล้อมสตรามา ไม่ฉะนั้นตรกูลเสียโฮ
00:31:22ก็จะได้คิดจะหนีไปแม่ตักคนเดียว
00:31:24ขอรับ
00:31:35แล้วแว่งนี้ไม่เห็นคนของพักทียนว่น
00:31:38ซ่อนตัวอยู่ที่นี่น่าจะปลอดภายชั่วเคล้า
00:31:41ข้าจะออกไปดูข้างนอกต่อ
00:31:48สถานการณ์ในเมืองตอนนี้เป็นอย่างไร
00:31:52พักทียนว่นบุกไปที่จวนจะกูลเสียโฮแล้ว
00:31:55เอาได้นะ
00:31:56ข้าจะไปพูดกับพวกเขาให้รู้เรื่อง จนเหลือไป
00:32:04เจ้าเหลือไป
00:32:16ถ้าคนตายไป
00:32:18จะทำอะไรก็เปล่าประโยชน์
00:32:20ต่อให้เจ้าไปก็แค่ไปตายเท่านั้น
00:32:24เจ้าให้ค่าอยู่นี่
00:32:32ก็เพื่อจะเอาหินสมสมนั้นขึ้นไม่ใช่หรือ
00:32:35ข้าขึ้นเจ้าก็ได้
00:32:42ลูกสาวข้าก็มีหินวิญญานนี้ก่อนหนึ่ง
00:32:46พวกเราพลัดพลากกันมา 20 ปีแล้ว
00:32:48หินวิญญานเป็นความคิดถึงเพียงอย่างเดียวที่ค่ามีตอนนั้น
00:32:52ที่ค่ามีตอนนั้น
00:33:02นั้นเมืองวุดวายไปหมดแล้ว
00:33:04เกรยงว่าจะซ่อนอยู่นี่ไม่ได้แล้ว
00:33:07ข้าทำให้พวกเจ้าเดือดร้อน
00:33:10ข้ารู้ทางลัดทางเนี่ย
00:33:12บางเวลาอาจจะไม่มีคนเฝ้า
00:33:14ไปกันเถอะ
00:33:16ได้
00:33:18ข้าจะไปแจ้งพีน้องคนอื่น
00:33:22นิโยชุ
00:33:28นั่งไปแล้ว
00:33:30ให้ข้ามอบสิ่งนี้ให้เจ้า
00:33:32นั่งไปแล้ว
00:33:34ให้ข้ามอบสิ่งนี้ให้เจ้า
00:33:38นั่งไปแล้ว
00:33:40ให้ข้ามอบสิ่งนี้ให้เจ้า
00:33:46คุณหนูเสียหัวไม่น้ำใจมีคุณทำ
00:33:48ถ้าว่าน่าเสียดาย
00:33:50ที่เราต่างก็เป็นคนตัวเล็กๆ
00:33:52ช่วยน้องไม่ได้
00:33:54ไปเถอะ
00:33:56ช่วยน้องไม่ได้
00:33:58ไปเถอะ
00:34:00พีพนัน
00:34:02ขึ้นหินวิญญาณให้แล้ว
00:34:04เจ้าอย่าทำผายอีกแล้ว
00:34:06ที่ Ideal
00:34:18ขึ้นให้เจ้าอย่าทำผายอีกแล้ว
00:34:21แม้อยากตามกลุมสำหนักคมภัยของพวกเจ้า
00:34:23ไปดูยุถภาพครั้งนอกด้วยกัน
00:34:26ee
00:34:27เมืองหยbartฟ่าย ME橘 yi
00:34:29ก็เป็นบ้านขimizi
00:34:30ที่ysz corpoเรียก
00:34:31พวกเขาต้องการข้า
00:34:32ต่างในข้างนี้
00:34:34ห้องไม่ไปกับพวกเจ้า
00:34:36ไม่ต้องหวงเหลวะนะ
00:34:38ค่าเป็นถึงเจ้าเมืองน้อย
00:34:40ไม่เห็ดการใหญ่ตัวอะไรที่ไม่เคยเห็นกัน
00:34:41กล 게จร์การเองได้
00:34:43เจ้ Hun อย่าเอาต่อท過นปายเรื่อนไปวันวัน
00:34:45ไปตามหาลุกสาวตัudเองอย่ากล่าอาหารทน
00:34:48วันครั้งหน้าหากได้เจอกันอีกนิ่งหลุดทธิพ
00:34:50ค่าจะปกปลังเจ้าเอง
00:34:52Server Social
00:34:54มันเราเมื่อเป็นเช่นนี้
00:34:56ก็จะให้เจ้าได้เห็นทนสังหาร สิบทิตของทักกวนสิ่งหัว
00:35:26รุวัง!
00:35:37ท่านป่า!
00:35:39ใครให้เจ้าลงมือเดี๋ยวพระรักการ
00:35:42ข้าหน้าเรียบร้อนอยากเอาชนะ ถ้าประมุกปรดลงทดด้วย
00:35:47เสียหอเสียว!
00:35:49นึกไม่ถึงว่าท่านจะไปเพิ่งผ่านพักทีนเว้น แล้วยังลงมือกับท่านป่าอีก!
00:35:53สิตiahกูว่ากูหลงไข้แล้วสองต่อolan algunasอยู่ท suasก็alley บ eben
00:35:57รู้จักเอาตัวร่อ assumptions โย่ท่านต้องยอดร้อย
00:35:59ชั้นเป็นคนค่าเจ้าเสอยแล้วใส่ร้ายค่ะ
00:36:03คาเทอให้โอกาสเจ้าเหลือกแล้ว ตขกูว่าทหลวงทำตรงเหลือ
00:36:18เธอเธอเธอ
00:36:48พี่พันนั้นหรือ
00:36:51ข้าขอซัก
00:37:18กระบีจ้านลูก
00:37:30เจ้าคือ
00:37:32จอมกระบีครั้ง
00:37:34จอมกระบีครั้งหรือ
00:37:36ในที่สุดเจ้าก็ประกวดตัวแล้ว
00:37:38ข้าตามหาเจ้ามา 20 ปี
00:37:39มาเถอะ
00:37:48เราต้องกลับไป
00:37:51ต้องโทราดๆ
00:37:56ขอข้าข้าให้ประกวดติดการ
00:37:59ซักข้าข้า คุณอีก
00:38:02ที่สุดเกิด
00:38:03ข้าวโปรดๆ
00:38:06ข้าวโปรดๆ
00:38:11ข้าวโปรดๆ
00:38:13ข้าวกัน perseverance
00:38:16ไม่มีใจ
00:38:46เฮ้น
00:38:57niyeสิบปีแล้ว
00:39:00เห็นได้คนเร็วขายมีดถึงไม่เอากกรบีจ้านหลูกลับขึ้นไป
00:39:06หรือว่ากรบีจ้านหลูจะล้อมสำเร็จแล้ว
00:39:09เฮ้
00:39:13กรบีดีแค่ไหนก็เป็นสิ่งที่ยืมมา
00:39:17เจ้า...คือเจ้าเจ้าเจ้ากระบีกครั้งจึงๆ หรือ?
00:39:24จากนี้ไปเจ้ากับข้า ไม่ติดค้างกันอีก
00:39:29เจ้าเจ้าเจ้าไม่อยากรู้ที่มาของคนเดียวก่ายมีดละ
00:39:37เจ้าหลีคำว่ารักไม่พ้นอยู่ดี
00:39:41กดนี้ ฉันนั้นก็ตัดขาดให้สิ้นซากเธอ
00:39:46ข้าวรอมมาเก้าวนี้มา 20 ปี เจ้าอย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะ
00:39:52สุดท้าย มากดนี้ไปจากกระดาศมากรุกไม่ได้
00:39:58เดิมทีสีตกูลใหญ่มีต้นกำเนิดเดียวกัน
00:40:01ของสิ่งนี้สึบทอดมาจากบันภาบรุษ
00:40:04สีตกูลได้ศึกษาเขี่ยวกร่ำกันมาหลายรุ่น
00:40:07มีผู้อุばเกิญพ์อุสสันเดียวที่เข้าใจ
00:40:10เคร nac AR-2 หม сорค времени
00:40:14แต่หากจะลอมอวุทแทบที่บันทึกในเคร關 시청นี้
00:40:17ต้องสังเบยด้วยเรือดของยาดพี่น้อง
00:40:20ภายในคืนเดียว
00:40:21คนในตระกูลที่ร่วมหลантиยวมสาดตาร้วนตายอย่างอ่านาด
00:40:24แต่อุส Word ผ่านกับอุทแทบที่ยังหลอมไม่สำเร็จ
00:40:27กลับหายไปพร้อมกัน
00:40:29หลังจากนั้นสิ่งที่กลายเป็นข้อห้องของกระกูล ถูกผนึกไว้ที่นี่มาตลอด
00:40:35บนกำแพนที่เขียนเคร็จวิทชา หลอมสาธราไว้หรือ
00:40:43ตอนนี้เกรงว่า คงจะไม่มีใครเข้าใจความหมายของมันแล้ว
00:40:59กระบีจหลล của ...
00:41:04ถูกตอน เข้าเค้าเพิ่งรู้ว่า กระบีจหลเรือจะอวุธเทพเล่มนั้น
00:41:11และคนเร่ขายมิด เป็นไปได้มากว่าจะเป็นผู้สักพักเพิ่งๆ
00:41:16หชนะถ Voice �etics จะรู้เรื่องคนเร่ขายมิดไม่ไง
00:41:20นั้น็ะเช้าสักหนักกระบีต้องรู้เรื่องช่างนี้จากเช้าโหวเซียวเแน่
00:41:24หลิงเออ เช้านำของยินยันของข้าไปที่เจนโจ
00:41:26ความช่วยเหลือจัตกูลโอ้อย่าง
00:41:27ตื่นให้พวกเขาพองกันไว้แต่นั่นเนิน
00:41:30เจ้าค่ะ
00:41:31จอมกรอบีครั้ง
00:41:33ตอนนี้ข้าบาทเจ็บภายใน
00:41:35สุ่นสิ่งบรยุทธ
00:41:37จะขอให้เจ้าคุ้มกันหลิงเออไปเจียงโจได้หรือไม่
00:41:46หากเจ้ารับปาก
00:41:48ตกูลเสี่ยหัว
00:41:49ยินดีมอบสิ่งนี้ให้เจ้า
00:41:51ข้าดูออกว่าคนเรขขายมีดมีความเกี่ยวข้องกับเจ้าอย่างมาก
00:41:54ของสิ่งนี้มีประโยชน์กับเจ้าแน่นอน
00:42:09ท่านป่า
00:42:10พวกเราไปกันเถอะ
00:42:13ข้าจะพาคนในตรกูลที่เหลือไปหาที่หลบซ้อนก่อน
00:42:17ดอมเมื่อลงหลักปากฐานได้แล้ว
00:42:19ข้าจะส่งคนไปบอกเจ้า
00:42:24ไปเถอะ
00:42:27เราข้านะ
00:42:34หลิงเออ
00:42:38ป่าผิดเอง
00:42:39นิ่งเยอชู
00:42:54นิ่งเยอชู
00:42:56หัวหน้าสุรี ท่านกลับมาทำไม
00:42:58ข้าเป็นโหวพวกเจ้า
00:42:59เหล้ยให้คนอื่นกลับสำนักคุ้มภายไปก่อน
00:43:01คิดไม่ถึงว่าจ้อมยุดกบิข้างพวกดวงนางในต่อนน้ำ
00:43:03จะอยู่ในสำนักคุ้มภายของเรา
00:43:05จะปิดบางทุกคนเด็ดแน่นๆ
00:43:07หลายปีมานี้ขอบคุณมาก
00:43:08จะเกรงไจข้าทำไม
00:43:09ทางกลับลินโจ
00:43:23ที่สุดท้าย นาติยสิ
00:43:53ชื่อเสียงโดงดัง
00:43:57เพราะทุกคนรวมเป็นหนึ่ง
00:43:59พี่น้องร่วมใจ
00:44:00บกลุยไปได้ทุกที่
00:44:02หากแต่มีคนฝาฟื้นทำผิดกฐ
00:44:05ต่อให้เป็นสหายก็ไม่ไว้นะ
00:44:07สหาย
00:44:09เรื่องที่นี่นะ
00:44:11อย่ายุติดน่าจะดีกว่านะ
00:44:13เป็นอย่างไร
00:44:17พวกคุมภายเสี่ยงหัวอย่างค่า
00:44:19พอไหวหรือเปล่า
00:44:23ได้เปens ีมงัดผู้คุ Collecting
00:44:26เป็นผู้คุมภายอย่างความสุด
00:44:29แล้วเจ้าใจทำอะไรee
00:44:33คนเรา Lorga ทำให้ตัวเองลำบาก
00:44:35เรื่องที่อยากทำ
00:44:37รโม Scotland ไม่เป็นดั่งหวัง
00:44:39เพราะอย่างนั้น
00:44:40จะเพิ่มฝันไปทำไม
00:44:45โありเจ้าดูสิ
00:44:47ถวงฟ้างดกามจะิดตาย
00:44:49คนเรามีความสุดหรือเสียใจ
00:44:51เวลาผ่านไปก็เท่ากัน
00:44:53ทำไมมีเล็กที่จะมีความสุขแล้ว
00:45:01เจ้าถึงไหม
00:45:09นิ้งโยชู
00:45:23ใครอยู่ตรงนั้น
00:45:25สีวอู
00:45:27พี่ใหญ่สุรย์
00:45:29ในที่สุดข้ากับพวกท่านเจอ
00:45:31ให้พวกเจ้ากลับสำนักคมภายไปแล้วนี่
00:45:33เจ้ากลับมาทำไม
00:45:35ข้าเป็นห่วงพวกท่านเน่ะ
00:45:37สหายรัก
00:45:39ไว้ ไป
00:45:41ไป
00:45:43ไป
00:45:45ไป
00:45:49ไป
00:45:51ไปเจอจอมยุดกระบีข้างของเรา
00:45:53ไป
00:46:03พาดเออบอกว่า
00:46:05ไปเจียงโจเดินทางทางน้ำเร็วที่สุด
00:46:07ข้าดิส่งจดหมายถึงนาง
00:46:09ให้นางเตรียมเร็วไว้ที่นี่แล้ว
00:46:11พวกเราครั้งที่นี่สักคืน
00:46:13แล้วค่อยออกเดินทาง
00:46:21อ๋อuis ข้างหน้าก็ถึงบ้านของผาดเออแล้ว
00:46:23ราทที่พาบุนทำนางทำอร่อยมาก
00:46:25เจ้าควกเด็กแซบนี่ทำไมถึงไม่เชื่อไหวotaเลยนะ
00:46:29พรกหฆหัวป kat Dang
00:46:31ถึงไม่เชื่อ
00:46:32ไม่เชื่อเหรอ
00:46:33ฮื้อ
00:46:35หินหวยหัวยที่ไหน?
00:46:37นี่คือกระบ resolacja
00:46:39ในอดีตเกิดใช้สังหารห้องแ טฟ
00:46:41ฮולם
00:46:42ถ้าไม่ใช่เพราะค่าหิวเจนไฟจะขาด
00:46:45ไต ookแbatให้ตาย
00:46:47ก็ไม่ขายของล้ำค่านี้หรอก
00:46:49erfahren
00:46:50oben
00:46:51Emot
00:46:52โง
00:46:53wont
00:46:53emot
00:46:54enot
00:46:55of
00:46:56はい
00:46:57Peut
00:47:00are you
00:47:02พี่เจ้าเด็กพวกนี้แน่จริงก็อย่าหนีสิ
00:47:05เฮ้ย หยุด
00:47:09ท่านพ่อ ถือไว้นะ
00:47:11ได้
00:47:13คุณหนู
00:47:15พัสเออ
00:47:17นี่คือพัสเออของเรา
00:47:32มาท่านลุง ดื่มสักหรอก
00:47:35เธอได้
00:47:36กินเยอะ ๆ นะ
00:47:52ท่านลุง
00:47:54พ่อข้าเตรียมเดือไปจริงโจวะไว้ให้แล้ว
00:47:56พรุ่งนี้เช้าออกเดินทางได้เลย
00:47:58คุณหนูข้าไม่เคยเดินทางไกลมาก่อน
00:48:02ครั้งนี้ก็ไม overheดทางไปด้วย
00:48:04ข้าขอฝากฝังนางกับท่านด้วย
00:48:09ẫ valleys ๆ พัสเออ
00:48:12สิ
00:48:13ดื่ง ก็ดูงเร็วไม่เป็นแบบอดเก่งอะไรอีก
00:48:16สิ
00:48:18โดย
00:48:20เดิมที่ข้ามีของมีค่ามาก ๆ จะให้ท่าน
00:48:23ตอนนี้ไม่อยากให้แล้ว
00:48:25เดี๋ยวก่อน ๆ An pint
00:48:27ไม่ให้
00:48:58อืม
00:49:02ท่านป่า เลี้ยงข้ามาตั้งแต่เด็ก
00:49:04คุยยกแล้วนี้นางให้ข้าเป็นของขวัน
00:49:06มันช่วยกับเรื่องร้ายให้เป็นเรื่องดี
00:49:08อย่างไรเสีย
00:49:10ตอนนี้ข้าก็ไม่ได้ใช้แล้ว
00:49:12ยกให้เจ้าแล้วกัน
00:49:14นิ้งโยชู
00:49:29นิ้งโยชู
00:49:33เป็นอะไรไป
00:49:39ให้เจ้า
00:49:41ให้เจ้าก็รับไว้สิ
00:49:46ข้าไม่เอา
00:49:47ทำไมแล้ว
00:49:50ชีวิตนี้ของข้ามีแค่กระบีก็พอแล้ว
00:49:53เจ้า
00:49:57คนที่เข้าไกลข้ามักจะมีจุดจบที่ไม่ดี
00:50:11เจ้า
00:50:26เจ้าชอบกระบีเริ่มนี้ขนาดนี้
00:50:28แต่ยี่สิบปีวันนี้ไม่เคยใช่
00:50:30กระบีเริ่มนี้มีอะไรดี
00:50:32ถึงทำให้เจ้าไม่เอาอะไรเลย
00:50:34แค่อยากรอตายพอปกับกระบี
00:50:36ข้าจะเอามันไปทิ้งสะ
00:50:51เจ้า
00:50:54เจ้าพูดถูก
00:50:55ไม่มีอะไรสำคัญกับข้า
00:50:57ไปมากกว่ากระบีจานหรือ
00:50:59ถ ban Teacher
00:51:07พี่ใหญ่สูยถ่ายมาอยู่ที่นี่атов
00:51:14์ รคอบใสours
00:51:16บาท Undert Het
00:51:28ที่เปิดเผยร่องร้อยของจอมกระบี่ครั้ง
00:51:30ว่าเขาก็จะไม่ร้อน
00:51:59อย่ามาจับข้านะ
00:52:03เจ้าไปให้ผลเลย
00:52:05ไปให้ผล ไปให้ผลเลย
00:52:16คนเรกหายเมียด
00:52:18เคยบอกเขาว่า
00:52:20กระบี่จ้าหรูจะต้องผ่านการเข็นข้า
00:52:23ถึงจะหล้อมเป็นกระบี่มานได้
00:52:28ยี่สิบปีก่อน
00:52:33คนเรกหายมีด
00:52:36สักวันหนึ่ง
00:52:39ก็มีจ้าหนูจะข้าคนที่เจ้ารักที่สุด
00:52:51คำพูดฉียเป็นตาย
00:52:54หินอย่างกำหนดฟ้าดิน
00:52:58หากอยากรู้อนาคต
00:53:00อย่าถามคนเรกขายมีด
00:53:04ค่าลุ่มลงในพลังของกระบี่จ้าหรู
00:53:07คิดหาวิธีจะหล้อมกระบี่แหล่มนี้
00:53:09จนค่อยๆได้รับผลกระทบจากจิตกระบี่อาคาด
00:53:12จนเสียสติ
00:53:14และทำผิดมาหล
00:53:15และทำผิดหมار
00:53:16ในว่าท่านทิ้งกระบีของท่านไปไม่ได้
00:53:20ก็ปล่อยลุกสาวของเราไปเถอะนะ
00:53:23ทำไมถึงไม่เชื่อค่ะ
00:53:25ท่านนั้นไม่ใช่คนเดิบอีกต่อไปแล้ว
00:53:30ค่าจะไม่มีวันให้ท่านหาหลิงเจอเฉิญ่น่ะ
00:53:33ทำไม
00:53:39เพื่อปกป้องลุกสาวของเรา
00:53:42นางแอดทรงเด็กไป
00:53:45แบบนี้ แค่. Gloria...
00:53:55และใช้การตายของตัวเอง ...ประลุกขาดที่ตกอยู่ในความสับสน
00:54:00นับจากนั่นมา ข้าก็ไม่เคยใช้กระบีจ άรุอีก
00:54:03คนเรียกขายมีดก็ไม่เคยปรากศตัวเอง
00:54:06ข้าก็เคยลองใช้ศรรพัษศวิธีทําลายกระบีจ้านรุแต่ก็ไม่ได้ผล
00:54:10ข้ากรัวว่าคำพูดของคนเรีย ochมีดจะเป็นจริง
00:54:12กลัวที่จะไปหาลูกสาวของตัวเอง
00:54:14แล้วอยู่ไปวนวันจนถึงตอนนี้
00:54:16นี่คืนนี่ที่ค่าต้องแวกรับ
00:54:22ค่าไม่อยากล่าคนอื่นมาเกี่ยวด้วย
00:54:28นิ้งโยชุ
00:54:32ข้าเดินไม่ไหว
00:54:42ไม่ว่าอย่างไร
00:54:56เจ้าช่วยค่า
00:54:57ค่าก็จะช่วยเจ้า
00:55:12ทำไมถึงเงียบขนาดนี้ล่ะ
00:55:24ถ้าหนักสองคนกลับมาแล้วเหรอ
00:55:26มา ไปกินข้าวได้บ้านกันเธอ
00:55:27พวกกันหน้าสุยีล่ะ
00:55:28เรือข้าเล็ก
00:55:29ได้สมว่าเขาข้าไม่นักไปก่อนแล้ว
00:55:31รอกินข้าวสิ
00:55:32ข้าวคอยไปสงพวกท่าน
00:55:34ไปเธอ
00:55:39น้ำแกนปลานี้อร่อยมาก
00:55:41เจ้าลองชิมดู
00:55:45นี่
00:55:50นี่ ตอนนี้เจ้าเป็นจอมกระบีกครั้ง
00:55:52เคยแพ้ใครหรือเปล่า
00:55:54โดศ
00:56:08เย้บไง
00:56:11จอมยุดนิ่ง
00:56:28คุณหนูหลิง
00:56:30ทำไมถึงวางยา
00:56:35ไว้ชีวิตด้วย
00:56:36ข้าก็ถูกมาคับเหมือนกัน
00:56:38หัวหน้าสุอีกอยู่ที่ไหน
00:56:45อุ้dep
00:56:47แห Sesอมยุดตล varsนาย
00:56:52มันสุอีช
00:56:58ฮ้าสุมาก
00:57:02เชื่อภาคขาดกับวริจักษ้อง รับไป ทำให้เดือร้อนอะไรกัน
00:57:26ทุกคนก็มีปัญหาของตัวเอง ข้าข้าใจ
00:57:30ก้าวนี้เรียกว่า ตัดเงื่อไหร่ใหญ่ ข้าถึง ข้าให้เต็มที่
00:57:48มอบเครื่องสังเวยก็มีจ้านหนูให้บัน ไหลที่สุดเจ้าก็ใกล้จะเก้าข้ามเก้านั้นมาแล้ว
00:57:56ตัวนี้ก็มีกว่า แกค่ะ แกค่ะ ทอมเล่น
00:57:58ตัวนี้ก็มีเร็วทางสุดิ่ง
00:58:10สังเกิน portable สังเกิน
00:58:17ท่านลุงนิ้ง คุณหนูเป็นอะไรไปเหรอ นิ้วพวกท่านจะไปไหน
00:58:41กดสวันดุนคุกของชีวิตตามต้องราธุริ เอ็นใจสับชีวิต บัญชาสวันกำลังกำลังไปเงิน
00:58:49ท่านลุง พวกท่านไม่เป็นไรนะ ท่าน เออ
00:58:57ท่านปล่อยขนอลองนะ อย่าทำได้นาง ปล่อยนางลัง
00:59:11ของพระจย apostSoif
00:59:31ท่านไม่เมื่อ พระตว่าธุริ ท่านไม่เมื่อให้ได้
00:59:36กลับไปแล้วหรือ
00:59:38คนหนู
00:59:40ย่อนคุ้มภัยอีกนี้
00:59:42ไอ้...ไอ้...
00:59:46หวังว่าหินวิญญาต
00:59:48จะคุ้มครั้งให้หลิงเตอ
00:59:50หนอดภัยไปตลอดชีวิต
00:59:52สักวันหนึ่ง
00:59:56ก็บีจ้าหนู
00:59:58จะข้าคนที่เจ้ารักที่สุด
01:00:03ท่านไม่ใช่คนเดิบอีกต่อไปแล้ว
01:00:05ข้าจะไม่มีวันให้ท่านหาลิงเตอร์เจออีก
01:00:28นิงเยาชุ
01:00:32จะไปก่อน
01:00:35ข้าจะใช้กระบีจ้าหลุขวังพวกเข้าไว้
01:00:38นิงเตอร์เจ้า
01:00:39นิงเตอร์เจ้า
01:00:53วันขึ้นหนึ่งข้ามเดือนเจ็ดรัชศกอูทไทยปีที่หนึ่ง
01:00:59บันพระปรุทธเจ้าโชงใช้กระบีจ้าหลุยกทับบุกยึดจี้อย่างตั้งแคว้นจริง
01:01:07รัชศกอูทไทยปีที่สามบันพระปรุทธได้พบคนเร่ขายมีด
01:01:10มอบกระบีจ้าหลุให้เป็นรังวัน
01:01:12คนเร่ขายมีด เกี่ยวข้างอะไรกับเจ้ากันแน่
01:01:15ถ้าไม่ใช่เพราะกระบีจ้าหลุที่คนเร่ขายมีดให้ก็คงไม่มีแคว้นจริง
01:01:19ถ้าไม่ใช่เพราะข้าออกกระบีกลับไปแคว้นจริงก็คงไม่ล่มสลาย
01:01:25แต่ใครจะไปคิดว่ากระบีจ้าหลุจะเป็นกระบีทที่ยังหลอไม่สำเร็จ
01:01:30นี่เจ้าอย่าฝื้นฟูแค้นหรือ
01:02:00จากที่ห่ายได้ เจ้าก frang อยู่
01:02:05คนที่ไม่เชื่อฟัง ต้องตายทั้งหมด
01:02:15หยินดีกับพันประมุ bumped ที่ได้ของหลัมข้า
01:02:19ที่ได้ของลำค่า
01:02:35ตอน guarantee จ้rowลูกอยู่ในมือค่าแล้ว งานใหญ่กำลัย Chiai
01:02:39ขอเพียงตระกติซี่หกของพวกเจ้ายอมจำโนวิลก์สำศรา Academy
01:02:44กระมีจ้านหลูก็จะถูกหล้ำอย่างสมปุ่น
01:02:48ข้าก็จะได้เป็นผู้ปกครองใต้ล่านี้
01:02:51ทุ๊ย!
01:02:52ยังให้ตร์กูรเซีย์โห่ของข้ายองจำน้นหรือ
01:02:55คุกเข่าเรียกelaว่าได้ยิงก่อนสิ
01:03:03ข้าเจ้ากระมีข้าจะแปดปืน
01:03:07ยกนางให้เจ้าจัดการแล้วกัน
01:03:10ปล่อยข้าออกไป
01:03:13ให้ตร์กูรเซีย์โห่มอบเคร็บที่เช่าร้อมสตรมา
01:03:16มิเช่นนั้น จะถูกค่าล้างตระกุษ
01:03:26ขอโทษนะ ยบโทษให้ค่าด้วย
01:03:31ขอโทษนะ
01:03:46ขอโทษนะ ขอโทษนะ
01:04:16ขอโทษนะ ขอโทษนะ
01:04:46ลูกสาวที่รับ นี่
01:05:05ครั้งนี้ไม่เยาไม่ข้าตามไปด้วย
01:05:07ข้าขอฝักฟังคนหนูกับท่านด้วย
01:05:16ในเมื่อท่านทิ้งกระบวีไม่ได้
01:05:20ก็ปล่อยลูกสาวของเราไปท่ะ
01:05:23ก็ปล่อยลูกสาวของเราไปท่ะ
01:05:46โทษนะ อะไรบ้าง
01:06:04มามา ดิมด้อยดิมน้อย อยู่ก่อนกินก่อน
01:06:06มา ดินสิ จะลองชิมดู
01:06:08มามามา ลองชิมอันนี้
01:06:09มามามา ค้าดิมให้ทุกคน
01:06:12มา ดิม บาทจอร์
01:06:14ดิม ดิม
01:06:16ให้ต้องเหมือนเลย
01:06:18ไม่เร็วจริงๆ
01:06:22กินเยอะๆ เราสิบอันนี้
01:06:24กินครั้งแรกเลย
01:06:28ดิมอิจอบ
01:06:30นี่โยชู
01:06:32มามามา รีบแล้ว
01:06:34มามามา
01:06:36รอเจ้าดีแล้ว รีบมา
01:06:38มา
01:06:44lucาย representingสินเยอะ
01:06:48พ skeletalerMarce
01:06:50ทั้นaki
01:06:52ชัมิอfun
01:06:59ไม่ว่า!
01:07:00สวัสดี
01:07:30แกทีประเจ้าที่นี่ ของพวกนี้ ชอบกันของพวกเขา ของพวกเขา สลุกกันของพวกเขา สิ่งที่แกที่สุดการวิต
01:08:00นินยูจุ
01:08:20นินลิง ลูกสาวที่ลับ
01:08:30ทางไปพักเทียนว่น มีเพียงเส้นทางนี้
01:08:36จะไปเพราะเหตุใด
01:08:38สะสางเวนกรรม
01:08:41ได้รับจดหมายแล้ว
01:08:44เจ้าสำนักกระบี ให้เจ้านำเครษวิชาหลอมสัตรา เป็นแรกเปลี่ยนกับหลิ่งเออ
01:08:48ท่วนสังหารสิบทิต ถูกสร้างขึ้นตำเครษวิชาลับ
01:08:51เจ้าเอามันไป อาจจะมีพลังโซกกับกระบีจ้านหลูได้
01:08:54ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะค่า ค่าต้องจบเพราะค่า
01:08:56ถึงเวลาไปจัดการให้จบแล้ว
01:08:58ไม่มีกระบีจ้านหลู จะอยากกล่า Duty มาตามรัศเพียงแลพาง
01:09:09อีกนะ
01:09:11ช่างสมกับ counsel จอมกระบีขลั่ง
01:09:13จอมกระบีขลั่ง ὠชอมกระบีขล่าง ตายไปแล้ว
01:09:17วันนี้มีเพียงนิ่งเย่วชู
01:09:20เกลดวิชาหล้อมสัตราที่ค่าตกการ
01:09:22เซี่ยโหลิงหละ
01:09:25ในเมื่อเจ้าเป็นหวงนาขนาดนี้
01:09:27ข้าก็จะส่งเจ้าไปอยู่เป็นพื้นนาง
01:09:29เจ้าว่าอะไรนะ
01:09:31นั่งตายแล้ว
01:09:37ทำไม
01:09:38จะปวดมากเหรอ
01:09:40จะเป็นแบบนี้เหมือนกับหมาไร้บ้านเลย
01:09:44ข้าจะข้าเจ้า
01:09:49เจ้าจะได้มาสู้กับข้า
01:09:52ชายตีกตาย
01:10:09ชน์
01:10:14ปืน
01:10:19undertาย
01:10:21เซ็ดเล็กนี่อีกแล้ว
01:10:33จะคิดว่าสร้างใครกฎอสนีแล้วจะทราค่าได้หรือ
01:10:37หน้าขำสิ้นนี้
01:10:51น่าขับสนีอีกwow
01:11:11เซ็ดเยี่ยม
01:11:16ขอบคุณภัย ขอบคุณภัย ขอบคุณภัย
01:11:46ไม่มีเกรบีจ้าหลู เจ้ามันก็แค่ขนร้ายพระหยุตน
01:12:06เจ้าไม่คู่ขวนครับพร้อมเกรบีจ้าหลู
01:12:10อีกไม่นานค่าจะทำให้เกรบีจ้าหลูสมมูลร้ายที่ติ
01:12:15กรบีจ้าหลู
01:12:29เป็นของค่า
01:12:31ของค่า
01:13:01ตอนนี้เจ้าไม่เหลืออะไรแล้ว
01:13:16ไม่ได้
01:13:17ค่าไม่ใช่
01:13:18ทำไมคนที่คนได้ขายมีดเลือกไม่ใช่ค่า
01:13:21ไม่
01:13:23เขาจะไม่ยอมจำนวนต่อโชคชาตา
01:13:25เขาจะทำให้ควันจริงกลับมารุ่งหรืออีกครั้ง
01:13:31ขอแค่ได้กระบีจ้าหรือ
01:13:37ต่อให้ต้องเป็นเครื่องสังเหมือนแล้วยังไง
01:14:01ขอแค่ได้
01:14:03ขอบคุณสุด ขอบคุณสุด ชั้นเกิด
01:14:33คุณที่เจ้ารักร้วนตายเพราะเจ้า จะปล่อยว่าความรักไม่ได้อีกเหรอ
01:14:42เจ้าค่าค่าไม่ได้หรอก ค่าก็คือโชคจัดตา
01:14:48ค่าก็คือเจ้า
01:14:52ค่าคือจอมกระบีครั้ง
01:15:03จับ เก้าคือ เจ้าคือ ปล่อย ยืมชั้น
01:15:06ตัวแสกปิดติดิดแก้ต้องรู้สึก
01:15:15หัว...
01:15:21แน่...
01:15:24ไม่มีรักลัว...
01:15:28เร็ว...
01:15:30ไม่ต้องรีบร้อน
01:15:36เหลือแค่มากเก้าสุดท้าย
01:15:39อีกไม่นานเขาก็จะกลายเป็น
01:15:44คนแร่ขายมีดคนต่อไป
01:15:47พิเก่าชู
01:16:00เดี๋ยวก่อน ดูเป็นแปลก
01:16:03พี่ใหญ่สุดท้าย ค่าต้องผิดต่อพวกท่าน
01:16:30ทั้งหมดเป็นเพราะว่าค่า
01:16:37ถ้าไม่ได้เจอค่า
01:16:40เจ้าของไม่ได้เจอลูกสาวเจ้า
01:16:45หนังก็ของไม่หิดตาย
01:17:00เป็นความผิดของค่า
01:17:06ค่าเจ้า ค่าก็ยังเป็นจอมกระบีครั้ง
01:17:11ไม่ แต่ไม่ใช่จอมกระบีครั้ง
01:17:17เจ้าใครบอกแล้วว่า คนที่ค่าจะปกบ้าง
01:17:21ชื่นนิกเย่าชู
01:17:24แบบนี้
01:17:42กอดนี้
01:17:44กอดนี้
01:17:46กอดนี้
01:17:48เจ้า
01:17:51ข้า
01:17:53ลงกัน
01:17:55กอดนี้
01:17:56นัน
01:17:57้าค จบ
01:17:59สำหรับ
01:18:01มืน
01:18:02รับ
01:18:03รับ
01:18:05รับ
01:18:07เข้า
01:18:10กิด
01:18:12กิด
01:18:15นิเก่งเดี๋ยว!
01:18:31นิเก่งไม่เป็นมร้อย!
01:18:45นิ้งอย่าช่วง นิ้งอย่าช่วง
01:19:00คนเร่ขายมีด
01:19:04ทุกอย่านจบแล้ว
01:19:15ในที่สุด
01:19:34ก็ได้กลับบ้านแล้ว
01:19:45นิ้งอย่าช่วง
01:20:04นิ้งอย่าช่วง
01:20:10นิ้งอย่าช่วง
01:20:15ก็บีที่ยังหลอมไม่สำเร็จ
01:20:33สุดท้ายแล้วก็เป็นแค่เศษเหล็ก
01:20:40รอมาตั้งหลายปี
01:20:42กลับถูกตัวประกอบทําลายแผนการแส่ได้
01:20:51น่าสนใจ
01:20:56ผลเร่ขายมีดคนต่อไป
01:21:00จะอยู่ที่ไหนกันนะ
01:21:02ที่ไหนกันนะ
01:21:32ต่อมาจริงอด์
01:21:36สุดที่สุดที่ moi
01:21:46ขอบคุณสุดท้าย
01:21:50ฝนขนค์
01:21:56ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
01:22:26ที่สุดที่สุดที่สุดที่ostุปล่อย
01:22:45ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
Be the first to comment