ผาแดงนางไอ่ ตอนที่ 37 (EP.37) วันที่ 10 กันยายน 2568

ละครฮิต

ดูละคร ย้อนหลัง

Transcript

00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารับชมได้ทุกวัย

00:30แน่วนที่สามารถกันลงวงไปห่วม สามารถสามารถสามารถกันโอเคที่สัจกับโลก

00:53สวัสดีที่นี่...

01:23เจ้าเป็นไพร

01:48อย่าขอมา พอยยานแล้ว อย่าเห็ดยังค่อยเลย

01:59พอต้องยาน ค่อยว่าได้สีเห็ดยังเจ้า

02:10ค่อยเห็นว่าเจ้า สรบอยู่รีบนามฝั่งพุน

02:16ก็เลยพามาอยู่มองนี้

02:27ขอบใจเจ้าไหร้

02:30ที่ซ้อยคอย

02:32เห็นว่า

02:41มองมีอยู่ซ้ำนีแล้ว

02:46เป็นอสิ

02:49มตัว

02:50ก็ขอบใจเป็นอัน

02:52รีบตัว

02:54ขอบใจเจ้า

02:56นทิเจ้า

02:59ขอบใจเจ้า

03:04สุดท้ายที่สุดท้าย

03:34ตรงนั้นตรงนั้น

03:49ตัวสำหรับ

03:54ขนานมาก

04:04อย่างนี้ยัง

04:07เหมือนเจ้าออกตัวนี้

04:13ขออยู่ตกต้นใหม่

04:17หัวคือสิบ

04:21กระแท่คือ

04:24ขอมันด้วย

04:26ขอมันด้วย

04:28ขอมันด้วย

04:33ขอพ่อสิมนี้สมุนภัยติดตัวมาอยู่

04:36อย่าสิเหตุแผนให้ด้วย

04:39ออกกันตำอีกกระติงใจอ่อนต้อง

04:59เช็ดไพรกันเนอะ

05:02คือจังหักเกิดบวง

05:06คือจังมีบวงมาครองใจ

05:10บงหูดกว่าคุณได้นิคิด

05:13หรือเคยเหตุคิดไว้

05:16แต่สาดได้

05:18หักแปะลมแปะตาย

05:21ก็ยังห้างป่า

05:25หากันพอคุกสาด

05:29แต่ก็ขาดสวยกันทุกพบ

05:34ได้แค่หาก ได้แค่โค

05:38แต่ก็โจบด้วยการจากล้า

05:42ถ้าเฟ้นคือสายแน่

05:46หรือว่ามันย้อนบุ้มปลา

05:50ขอนั้นได้บอกคันเทวดา

05:54สวยแน่บคำว่า

05:56สมวังมาน้ำได้บอก

05:59ค่อยสุดโปว่าให้ด้อร์

06:01เจ็บแน่จักหน่อย

06:03ขาดข้างขัก

06:05ได้แค่หักแต่บอกได้คุ้ม

06:09ออมแค่นบอกได้กอดได้สวม

06:13บอสมกับว่าอุสาหัพ

06:17เจ็บปรา

06:22ถ้าไม่เห็นแล้ว

06:23เจ็บปรา

06:26เจ็บบุ้นโดยความเจ็บ

06:28หินท่านโดยน้ำตา

06:31ใดได้สมใจกูขาดได้เจอจาก

06:35เราเป็นคนอื่นท่าท่า

06:38ที่มีนำใจกับค่อย

06:42แต่กับค่อที่ค่อยครับ

06:45ค่อยไว้ใจที่สุด

06:50กลับที่มค่อยไป

06:52ทุกสาด

06:54แต่กระขาดสุยกันทุกพวก

06:58ได้แค่หา

07:00ได้แค่โคร

07:02แต่กระโจบด้วยการจากละ

07:06ฝากเป็นคือสายแน่

07:10หรือว่าแมนย้อนบุ้นทางลาย

07:14ทางลาย

07:17ทางลาย

07:19ทางลาย

07:21ทางลาย

07:23ช่าง exacerb THE

07:25adora

07:36ทางนี้

08:06ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

08:36ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

09:06สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

09:36สวัสดี

09:37อ้า่า..

09:58ไปต่อ เอามา

10:06โอ๊ย!

10:36โอ๊ย!

11:06โอ๊ย!

11:18ได้เวสัยเร็ว!

11:23โอ๊ย!

11:30ได้เป็นห่าหนึ่งเกินที!

11:34สั่วเขาร Whasset

11:36ก็นี่ยังก็นี่

12:06โจมงได้

12:08ในฮัล

12:11ก็ไม่ได้

12:13ใจมันสนุน

12:15ก็ดี สนุน

12:18อย่างเรื่องขนาด

12:21ก็รู้สึก

12:23สนุน campaign

12:26นบ่วง крาด

12:27ก็คือสนุน

12:30ตรง่ับปกตริก

12:32ชั้นรับมันข้า

12:34PREOIR

12:50เออาไต่ไหนนี่ทุกое

12:53เออไต่ไหน pues

12:54เอาชื่อ

12:56ะ Blissฤทจากนี้กู

12:57ไป

12:58ไป

13:01ไปเลย

13:04เจ้าจังใจร้ายกับคอยจังสิ

13:19เจ้าจังใจร้ายกับคอยจังสิ

13:33เจ้าจังสิ

13:48เจ้าจังสิ

14:02เจ้าจังสิ

14:06เจ้าจังสิ

14:08เจ้าป้า

14:10เจ้าเขา

14:12และสิ

14:16สักสิทั้งหลาย

14:18เจ้าจังสิ

14:22เจ้าจังสิ

14:24เจ้าจังสิ

14:26เจ้าจังสิ

14:28เจ้าจังสิ

14:32เจ้าให้บุญกอง

14:34หัวของขนอย

14:38ให้ตามครักขนอย

14:40และต้องท่านตรงท่านรามานจนทาย

14:46ให้เมื่อนยังที่เขาเห็ดกับค้าหน่อยในสานนี

14:52เจ้าจังสิ

14:54ไม่ใช่สิ

14:56ที่นิด หลังนี้ มีความรับกัน

15:26กลับกลับกลับกลับ

15:56because of the

16:26โอ้โอ้โอ้ โอ้โอ้

16:56โอ้ย...โอ้ย...โอ้ย...ไอ้...

17:14ชื่อลิตของเจ้า เพ็นตริตโตนครัก

17:21หักสาธหน้าสาธไหน...มีบุญวัสนาต่อกัน

17:26ขอให้ได้เกิดมาพอกันอีกด้วย

17:29คอยสิดูแรกเจ้าเอง

17:56ความขอม

18:13ตรงตายพ่อลูก

18:18แต่ลูกไม่ได้มีเจตนา

18:21ลูกไม่ได้มีเจตนาให้ความขอมตรงตาย

18:26คำหอม

18:28นางสิ้นใจไป

18:30พร้อมกับคำอธิษฐานอันแรงกล้าง

18:34ทำให้เจ้า

18:36ต้องเกิดมาชดใช้กรรมที่ทำไว้กับนาง

18:40ทุกพบทุกชาติ

18:43จนถึงบัตรี

18:56ลูกต้องทำเช่นไร

18:58พังที่

19:00เจ้าเป็นผู้ผูกกรรมนี้

19:03เจ้าก็จะต้องแก้ไขด้วยตัวของเจ้าเอง

19:08เจ้าต้องปล่อยวางจากความรัก

19:13โลก

19:15โลด

19:16หลม

19:18แล้วเจ้า

19:20จะได้พบกับความสุขที่แท้จริง

19:23ความสุข

19:24อันเกิดจากการได้เห็นคนที่เจ้ารัก

19:28มีความสุข

19:46แต่ลูกทำใจไม่ได้

19:51ที่ลูกต้องสูญเสียนางไป

19:55ทุกสิ่งได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว

19:59เจ้า

20:01ไม่สามารถหลีกเลี่ยงชะตากรรมนั้นได้

20:04แต่เจ้า

20:06สามารถปลดปล่อยดวงวิญญาณ

20:09ที่ต้องทนทุกทรมานจากบวงกรรม

20:13ที่เจ้า

20:15เป็นผู้เริ่มก่อขึ้นมาได้

20:17พังที่

20:20เจ้าหลบคิดด้วยดี

20:22เจ้ามีเวลาถอนคำสาบ

20:26ได้จนถึงวันพรุ่งนี้

20:29แต่เจ้า

20:31ห้ามพลากชีวิตผู้ใด

20:34มิเช่นนั้น

20:35บรรมีของเจ้า

20:38จะเสื่อมลง

20:40การที่เจ้าบำเพ็นภาวนามานับพันปี

20:44เพื่อที่ได้เกิดเป็นมนุษย์

20:47ก็จับศูนย์เปล่าไป

21:05ที่เจ้า

21:21พาคินจงรักภักเดียบท่านพังขีมาก

21:24ยอมสลาชีวิต

21:27เพื่อให้ท่านพังเคียมของได้เป็นมนุษย์ต่อไป

21:31ค่าพยามกำจัดหนังไอราดา

21:35เพื่อบีบให้เจ้าพี่

21:38ตับมาที่มืองมาดันก็ไม่สำเร็จ

21:43พยามทำให้เจ้าพี่หมดบุญ

21:46ลงกลายเป็นพย nurก็ทำไม่สำเร็จ

21:49ค่าเราทำชั้นไหล

21:50เลยทำเช่นไร

21:54เราถ้าในวันพรุ่งนี้

21:56ถ้าพวกมันถอนคำสาบได้สำนับ

21:59เจวพี่ก็มีโอกาสที่จะได้สมหวังในความรักกับนักไอราดา

22:04ข้า

22:06ก็ได้แต่เฝ้ามองได้ความเจ็กปวด

22:11ข้าต้องโทนทุกทอละมาน

22:13กับความผิดหวังไปกี่กี่ร้อย กี่พันปีค่า

22:16ไม่มีอาจรูป

22:21เจ้านาง

22:23แต่เจ้านางคือนาคินีสีตลาผู้ยิ่งใหญ่

22:27มีอีกทีลิตเหนือกว่าน่าทั้งปวง

22:31อย่าให้พวกมันถอนคำสาบได้

22:34ข้าจะช่วยท่านเอง

22:36ถ้าฉัน เราก็ต้องตายกันไปข้างหนึ่ง

22:51วันนี้เป็นวันครบรอบที่เมืองอีกชธิตา

23:08ถูกพยาหน้าขึ้นมาทำลายเมือง

23:11จนล่มสลายกลายเป็นหนองหาร

23:14พวกเราได้ย้อนกลับมาที่นี่

23:17เพื่อถอนคำสาบให้กับชาวเมือง

23:20พวกเขาจะได้เป็นอิสระ

23:25ขออรัฒนา ภูมิทักษีรัฒนาไทร

23:29และสิ่งสักษิประจำเมือง

23:32จงตนบันดาลให้ลูกทำการสำเร็จ

23:35สมดังใจใหม่ด้วยเธอด

23:38ตอนนี้

23:53ตอนนี้

24:08ไปกันด้วยค่ะ

24:10ไปครับ

24:11ผู้หาล่อเจอล่อที่ชายป่า

24:13ทางเข้าของบ้านรุ่งแสงเมืองนะ

24:15คุณไหนครับ คุณกรครับ

24:17เห็นผมไปน้ำเลยป่ะครับ

24:19เพื่อผมจิดซ้อยยังยังได้

24:23แต่ผมไม่ได้ไป

24:25ผมอาจสินวัสซื้อว่าสำบายใจนะครับ

24:28อย่าเลยมุญัง

24:30การถอรคำศาพครั้งนี้

24:33เราไม่รู้ว่าเราจะเจออะไรบ้าง

24:35มันอาจจะไม่ปลอดภัยก็ได้นะ

24:36แต่คุณกรครับ

24:37บุญัง

24:38การถอรคำศาพเนี้ย

24:41มันเฉพาะกับคนที่เกี่ยวข้องตับเหตุการณ์นี้อาดี

24:45แล้วมันก็อันตลาดมากับตัวบุญังเอง最後

24:53ที่ผ่านมา

24:54บุญังก็ช่วยพวกเรามาเยอะมากแล้วนะ

24:56ขอบคุณมากเลยนะ

24:58ICH I think that

25:00จังสันก็พากันระวังตัวเนี่ยนะครับ

25:06ขอให้โสกดีครับ

25:30ขอให้สิ่งสักษิตทั้งหลายทั้งปวง

25:38ปกปักรักษาปว่าของทุกคนในแค่ออกาสปลอดภัยเนี่ย

25:44ขอให้พิทธีทอนข้ำสับและลุ

26:00แต่ห้องต้องไปหว่ายพยาสุดโท่นาขราศเพื่อขอบรรมีของเพิ่นให้ปกปักรักษากุ่งครองพิทธีทอนข้ำสับของห้า

26:08ให้สำเร็จรู้ร่วงไปได้โดยดี

26:11เราอายต้องทำยังไงบ้างคะ

26:14เจ้าคือตนกำเหตุ

26:16ของค่วมหักค่วมแขนมารายพบรายศาทย์

26:19เจ้าคือคนสำคัญ

26:21ที่ถ้องก้าวข้ำสามารถถวดตอนหาพยาพังขี้

26:24ที่สังเว้ยชีวิตให้กับค่วมหัก

26:27ที่ลิ่มฟังลองหา

26:34อายพร้อมแล้วค่ะ

26:41ชีวิตให้ลง

26:43ที่จะต้องว่า

26:44ที่ลิ่ม ที่สังเกาะ

26:57ความรีมฟังคล้ำ

26:59ขอบคุณครับ

27:29พัฒนี่ ได้เวลาแล้ว ไอราดา

27:34พอขอน้ำบกเจ้า ที่เกี่ยวพองกันในอดีต

27:38เจ้อนกลับไปซู มือที่เมื่อเอกใช้ที่ตาลมสลาย

27:42กลายเป็นเทเลสราบนองหาร

27:44ถึงเวลาที่เจ้า ต้องนำกวบห้า

27:51ขอสู่วิธีท่านข้ามสราบ

27:53ไอ้พร้อมแล้วค่ะ

27:59ดวงวิญญาณทั้งหลาย ที่ลองร้อยอยู่ในนองหาร

28:12จงมาตุมมะโห้มกัน

28:14เกือส่งพลังบุญ ให้ครับเจ้ากำในเว้น

28:18ไม่มีจิตเมตตา ก็ต้องจองเว้นกันอีกเลย

28:22ข้ามมันดีเวลา พลังบ้าสุดกัน

28:26ไปกับกลับเวลา ช่วยหน้า ช่วยที่เวลา ที่เวลา ที่สุดทภาพ

28:37วัสดี ต้องการก่อน

28:50เกื้อ

28:54เกื้อ

29:07เธอเมืองมาหวมกันทั้งเบิดแล้วจากข้าญญาพอ

29:15ซีมา พี่เจอมาได้จังใด

29:25พอพระญ่า ตั้งแต่บอกมอพีนหลันมั้นตาย

29:30วิช่าอาคมกระทอดถอยลง

29:33ขนอยก็เลยรุดผลจากที่กักครั้งข้ามานองมาได้

29:37ดี

29:40ดีเลยซีมา สิที่เธอมองพวมพิธีถอนข้าบสาบน้ำกัน

29:49เจอทั้งสองมานักเค้งข้างกัน เพื่อขอขมาต่อปัญญาพังคี

29:54เราพังคีละคะ

29:57เมือพันเดินเสียงสวนขอขมา พันสิรับรูดโดยย่างพันเอง

30:02จากถับพันยอมมาก เอาของศิตกัมไปกับเช่าเมื่อนขอ

30:05กีดเลือดหันไลล่ร่วงสู่คืนหนึ่งของน้องฐาน

30:08ตื่อท้อนข้ามสาบตรงมิย่าง พวกเข้ากับสิเกียนอิสระ

30:12แต่ทุงย่าง ก็ต้องขึ้นอยู่ที่พยาตของคี

30:17คุณก่อนค่ะ ที่ผ่านมา

30:32ฉันรับรู้มาตลอดว่าคุณรักฉัน

30:47ไม่ว่าจะเกิดมากกี่ชาติ

30:50คุณก็ค่อยอยู่เทียงข้างใช่ไหม สนา

30:54ผมคงเกิดมาเพื่อรักคุณแหละ

30:59คุณรู้ไหม หลังแต่ที่เราเจอกัน

31:02ไม่มีวันไหนที่ผมไม่คิดถึงคุณ

31:05ผมอยากเห็นคุณปลอดภัย อยากเห็นคุณมีความสุข

31:14ผมดีใจนะ ที่เราได้อยู่ด้วยกันวันนี้

31:20วันที่เราจะทำพิที่ถอนคำสาบด้วยกัน

31:23ขอบคุณนะคะ ฉันรู้สึกปลอดภัยตรงครั้ง

31:38ที่มีคุณอยู่ด้วย

31:41ผมเป็นกำลังใจให้คุณน้ำวันนี้ลึง

31:57วันนี้คุณได้นำผ่าทุกคนที่เกี่ยวข้อง

32:02มารวมตัวกันได้สำเร็จ

32:05คุณทำหน้าที่เจ้าหยิงแห่งเมืองเอง

32:08คุณเองชะทีตาได้ดีที่สุนแล้ว

32:11คุณได้ต่อสู้ฝาฝันทุกอย่างจนวนถึงวันนี้

32:16ไม่มีอะไรต้องพวกเราน้ำวันนี้เลย

32:23ค่อยกระดีใจร้ายด้วย

32:26ที่มีจะเอาคอยเป็นกำน้องใจให้คอย

32:31คอยยังจำได้ด้วย

32:35เหมือนที่เมืองเอ็ดที่ตาลงสลาย

32:39โดยเหตุการณ์นั่นถวง

32:43เจ้าก็เร็วเคี้ยงข่างขอย

32:47จำวินที่สุดผ่าน

32:50โลกเราทั้งหมด

33:05รุ้นเคยก่อกรรมทําเข็นต่อพยาพันที

33:11โลกเราทั้งหมด

33:13รุ้นเคยก่อกรรมทําเข็นต่อพยาพันที

33:17บัดนี้

33:23ทุกคนที่เกี่ยวข้อง

33:26ได้มาอยู่พร้อมหน้ากันที่แห่งนี้แล้ว

33:29ข้าพระเจ้า

33:34เจ้าหิงไอคําแห่งเมืองเอ็ดทีตา

33:38พูดเป็นต้นเหตุของการตายของพยาพันที

33:41พร้อมด้วยชาวเมืองที่ได้กินเนื้อกรอกดอด

33:46มาขอคําโทษพยาพันทีน่าขราด

33:53ได้โปรด

33:58เอาหูสิกรรมให้กับผู้เราทุกคนด้วยเธอ

34:02ทุกคนที่ชาวเมืองกัน

34:16ทุกคนที่น่า เข้าปราด

34:21ถ้าอาวทุกคนที่น่า

34:27สวัสสวัสดี

34:57สวัสสวัสดี

35:27สวัสดี

35:29สวัสดี

35:31สวัสดี

35:33สวัสดี

35:35สวัสดี

35:37ข้าขออังหูสิกรรมให้กับพวกเจ้า

35:52ทุกผู้ทุกน้ำ

35:57กำมันได้ที่เคยก่อกันไว้

36:06ตั้งแต่ที่จะชาติก็ดี

36:10ชาตินี้ก็ดี

36:14ขอให้บ่วงกำทั้งสิ้นทั้งปวด

36:18เจ้าหมดสิ้นไปนะบันนี้

36:36เจ้าหมดสิ้นไป

36:40เจ้าหมดสิ้นไป

36:44เจ้าหมดสิ้นไป

36:50เจ้าหมดสิ้นไป

37:04และต่อจากนี้

37:08เจ้าหมื่นของเจ้า

37:12จะได้เป็นอิสรัต

37:16และได้ไปพูดไปเกิด

37:20ทำแต่บุญตัดกรรมที่ได้ทำว่า

37:22ขอบคุณนะ

37:30ขอบคุณนะ

37:32ขอบคุณครี

37:40ข้าจะกลีดเลือดของค่ะ

37:42ให้ไหลลงสู่พื้นแผนดิ้น

37:46แห่งน้องฐานแห่งนี้

37:52เพื่อเป็นการ

37:54ตอนคำสาบให้กับพวกเจ้า

38:24กลัดพวกเจ้า

38:26ตอน็ดตอนนี้

38:28แห่งนั้น

38:30คำเสียงอิสรัตว์

38:32คุณพวกเจ้า

38:34ถ้าเจ้าไม่นั่น

38:36คุณพวกเจ้า

38:38มามันได้

38:40รับเจ้า

38:42ในของนักกลับ

38:44อังดิ้า

38:45อะไร

38:46?

38:47ยังไง

38:49เป็นปกติ

38:50จะเพื่อทุกัมไปพวกมัน

38:52เพื่อที่ใช้ทุกับค้น

38:53กลับมันใช่หรือมัน

38:54ไม่ได้แล้ว

39:05ไปแล้ว

39:23สาดนี้สิขอ

39:25สบใส่เวนกรรมแต่การกัน

39:29สิทธาจนว่า

39:32ฟ้าพันเห็นใจ

39:34เปิดบ้องให้สองเหา

39:37พบหน้าได้พบพ่อเจ้า

Category

Transcript

Be the first to comment

Recommended