Oynatıcıya atlaAna içeriğe atla
  • 4 ay önce
📖1989’un soğuk bir Ankara akşamında, Kuğulu Park’ın gri sisi arasında geçen bu dokunaklı hikaye, iyilik, güven, ihanet ve affetmenin karmaşık dansını anlatıyor. Seyfi, yirmi altı yaşında sıradan bir hayat süren genç bir adam. Bir akşam, parkta yalnız ve çaresiz görünen Müjgan Teyze’yle karşılaşır. Onun yorgun bakışlarına kayıtsız kalamaz ve annesiyle paylaştığı evine davet eder. Ancak bu iyilik, beklenmedik bir hayal kırıklığına dönüşür. Müjgan Teyze, evden değerli eşyaları alarak kaçar. Peki, bu bir hırsızlık mı, yoksa çaresiz bir annenin son çırpınışı mı?

Yıllar sonra Müjgan Teyze geri döner ve her şeyi açıklar: Hasta oğlu Yasin için verdiği mücadele, çaresizlik ve vicdan azabı… Seyfi ve annesi, öfkeden affetmeye uzanan bir yolculukta insanlığın en saf ve en kırılgan yönleriyle yüzleşir.

🌫️ Ankara’nın ayazında geçen bu hikaye, size insan doğasının derinliklerini sorgulatacak. İyilik her zaman ödül getirir mi? Güven, bir daha inşa edilebilir mi? Ve bir hata, affedilmeyi hak eder mi?

🎥 Bu videoda:
1989 Ankara’sının nostaljik atmosferi
Seyfi’nin içsel çatışmaları ve Müjgan Teyze’nin hüzünlü hikayesi
İyilik, ihanet ve affetmenin dokunaklı kesişimi işlenmiştir...

💭 Yorumlarda düşüncelerinizi paylaşın! Siz olsaydınız, Müjgan Teyze’yi affeder miydiniz? İyilik yaparken ne kadar risk alırsınız?
🔔 Kanalımıza abone olun ve bildirimleri açın, daha fazla duygu yüklü hikaye için!


Yazan ve Seslendiren Tufan ALTINTAŞ


Keyifli Dinlemeler...
Döküm
00:00İNTRO
00:01Merhaba arkadaşlar.
00:20Bugün yine sizlere kendi yazdığım bir hikayemi seslendireceğim.
00:24Hikayenin adı Yabancı.
00:26Keyifli Dinlemeler
00:28Yabancı
00:30Yıl 1989'du.
00:33Ankara sabahları ayazla, akşamları gri bir sisle boğuluyordu.
00:39Kış erken gelmişti o yıl.
00:41Kızılay meydanında yürüyenlerin nefesleri havada beyaz bulutlar gibi asılı kalıyordu.
00:46O zamanlar 26 yaşındaydım ve bir mağazada müdürlük yapıyordum.
00:51Hayata dair büyük planlarım yoktu.
00:53Zaten neden bilmem hiç de olmamıştı.
00:57Kendi halimde orta karar bir hayat sürüyordum.
01:00Babamı kaybedeli beri 4 yıldır annem bende kalıyordu.
01:05İkimiz yaşıyorduk.
01:07O yıllar Ankara, şimdiki Ankara değildi.
01:10Hala gelişme aşamasındaydı.
01:12Ama köyden kente göçlerin son zamanlarda artması sebebiyle birbiri ardına gece kondu muhalleleri oluşuyordu şurada burada.
01:20Bir akşam işim biraz uzamış, bu yüzden iş yerinden çok geç çıkmıştım.
01:26Kuğulu Park'ın oralardan geçiyordum.
01:29Burası şehrin karmaşasından, keşmekeşinden uzaklaşabildiğim, düşüncelere, hayallere dalabildiğim bir yerdi.
01:37Bu sebeple zamanlı zamansız uğrardım buraya.
01:41Bazen özellikle de yaz akşamları bir banka oturarak kitabımı okur, hülyalara dalardım.
01:46Ancak o gün hava oldukça soğuktu.
01:50Kalın giyinmiş olmama rağmen hala üşüyordum.
01:54Parka girdiğimde hava ağırdı.
01:56Gri bulutlar başımızın üstünde asılı kalmış, sanki birazdan yere inecekmiş gibi duruyordu.
02:02Soğuk, kemiklerimin içine işliyordu.
02:06Lambaların altındaki ışık hüzmeleri, sisin içinde süt beyazı bir tül gibi dağılmış,
02:11kuğular çoktan gölün karanlık köşelerine çekilmişti.
02:14Tam o sırada gördüm onu.
02:17Bankalardan birinde tek başına oturuyordu.
02:21İnce bir pardösü giymişti.
02:23Başında solgun bir başörtüsü, kucağında eskimiş deri bir çanta vardı.
02:28Ellerini birbirine kenetlemiş, gözleri uzak bir noktaya dalmıştı.
02:33Yüzünde, zayıf ışıkta görebildiğim kadarıyla yılların çizdiği derin hatlar vardı.
02:39Ama asıl dikkatimi çeken o bakışlardaki yorgunluktu.
02:42Bir süre geriden izledim onu.
02:45Banka yaklaşmadım.
02:47Sanki fazla yaklaşsam bu görüntü kaybolacak ya da o anın sessizliği bozulacaktı.
02:53Zaman zaman dudakları kıpırdıyor ama ses çıkmıyordu.
02:57Belki dua ediyordu.
02:59Belki de kendi kendine konuşuyordu.
03:02Bir süre sonra bir rüzgar esip kuru yaprakları önümüzden sürükleyince o başını kaldırdı.
03:09Sağına soluna bakınırken göz göze geldik.
03:12Gülümsedi mi yoksa sadece bana mı baktı emin olamadım.
03:17Yavaş adımlarla yanına yaklaştım.
03:19İyi akşamlar dedim.
03:21İyi akşamlar evladım dedi.
03:24Sesi yorgun ama yumuşaktı.
03:26Çok soğuk bugün.
03:28Burada tek başına ne yapıyorsunuz?
03:30Üşümüyor musunuz?
03:31Dedim.
03:32Üşüyorum dedi.
03:34Çok üşüyorum.
03:35Ama yapabileceğim bir şey yok.
03:38Bu cümle soğuktan çok daha keskin bir şey hissettirdi bana.
03:42Bankın diğer ucuna oturdum.
03:44Sizi rahatsız ediyor muyum diye sordum çekinerek.
03:48Hayır oğlum dedi.
03:50Benim gibi insanlar kolay kolay rahatsız olmaz.
03:52O sırada yanımıza bir kedi geldi.
03:56Soğuk toprağı kıvrılıp ince bir sesle miyavlamaya başladı.
04:00Kadın çantasına uzandı.
04:02Gazeteye sarılı yarım bir simit çıkardı.
04:05Bir parça koparıp kediye attı.
04:08Kedi çevik bir hareketle simidi kaptığı gibi çaladıkların ardında kayboldu.
04:13Kadın kalan simidi yeniden gazeteye sarıp çantasına koydu.
04:17Sanki benim orada olduğumu unutmuş gibiydi.
04:21Teyze dedim ona.
04:23Bir sıkıntınız mı var sizin?
04:25Yönünü bana dönüp gözlerimde gezdirdi bakışlarını.
04:29Hangimizin yok ki evladım?
04:31Dedi.
04:32Yapabileceğim bir şey varsa yardımcı olmaktan memnun olurum dedim.
04:35Yok dedi kırık bir sesle.
04:39Bana kimse yardım edemez oğlum.
04:41Dolan gözlerini sindi acemice.
04:44Sizi evinize bırakayım mı?
04:46Diye sordum.
04:47Hava kötülemek üzere.
04:49Şurada arkada arabam var.
04:51Başı önüne düştü o sırada.
04:53Çantasına sıkı sıkı sıkıya sarıldı.
04:55Benim bir evim yok.
04:56Benim bir evim yok ki dedi.
04:58Artık yok.
05:00Ne demek bu?
05:01Anlamıyorum dedim.
05:02Nereye gideceksiniz peki?
05:05Bilmiyorum dedi.
05:06Sabaha dek otururum burada.
05:08Yarına Allah kerim.
05:10Hıçkırarak ağlamaya başladı.
05:11Hıçkırarak ağlamaya başladı.
05:12Bakın dedim.
05:14Size ne diyeceğim?
05:15Ben eve gidiyorum zaten.
05:17Yanlış anlamazsanız gelin sizi de götüreyim.
05:20Evde annem var.
05:22Siz yaşlarda biridir annem.
05:24Bu gece bizde kalırsınız.
05:26Yarına bakarız.
05:27Ha?
05:27Neden yapıyorsun bunu?
05:29Diye sordu.
05:31Beni tanımıyorsun oysa.
05:33Hırlı mıyım?
05:33Hırsız mıyım?
05:34Bilmiyorsun.
05:36Evet.
05:36Bilmiyorum.
05:37Haklısınız dedim.
05:39Ama seziyorum.
05:40Sizin gibi birisi kötü olamaz.
05:43Başını iki yana salladı.
05:45Sağ ol evladım.
05:46Dedi sonra.
05:47Ben sana yük olmak istemem.
05:49Israr ettim.
05:51Sonunda kabul etti.
05:52Konuşmadan arabamın olduğu sokağa yürüdük.
05:56Eve giderken
05:57yan koltukta oturan yaşlı kadını düşünüyordum.
06:00Çaresiz görünüyordu.
06:02Kim bilir nasıl bir hikayesi vardı.
06:05Neler yaşamıştı.
06:07Onu o parka getiren sebep neydi?
06:09Titreyen ellerine baktım.
06:11Hava o kadar soğuktu ki
06:13arabanın kaloriferi bile ısıtamıyordu onu.
06:16Sessizdi.
06:18Yalnızca motorun ultusu
06:19ve lastik sesi duyuluyordu dışarıdan.
06:22Biliyor musun evladım?
06:24Adım Müjgan.
06:25Dedi birden.
06:26Sesi fısıltı gibiydi.
06:28Sana adımı söylememiştim.
06:30Benim adım da Seyfi.
06:32Dedim.
06:33Memnun oldum Müjgan teyze.
06:35Gülümser gibi yaptı.
06:37Beni eve götürüyorsun ama
06:38adımı bile bilmiyordun.
06:41Ne garip değil mi?
06:42Adını bilmeme ne lüzum var teyze.
06:45Dedim.
06:45Benim için insan olman yeterli.
06:48Bu sözüm üzerine bir şey demedi.
06:50Kafasını cama yasladı.
06:52Dışarıyı akıp giden karanlık sokakları izlemeye başladı.
06:57Evimizin bulunduğu sokağa girdiğimizde
06:59arabanın farları apartmanın girişini aydınlattı.
07:02Annem pencerelerin birinde ışık görse hemen bakar kapıya koşardı.
07:08Belki de bu yüzden annemin yüzü camda belirir belirmez hafif bir huzur hissettim.
07:14Kapı açıldı.
07:16Annem kapının eşiğinde üzerinde çiçekli geceliğiyle duruyordu.
07:20Seyfi bu saate kadar neredeydin oğlum diye sordu.
07:25Ooo üşümüşsün hem.
07:27Elin yüzün bembeyaz olmuş.
07:30Sonra kapının arkasından görünen Müjgen teyzeye gözü takıldı.
07:34Bir an durdu.
07:35Kaşlarını çattı.
07:37İki kadın bakıştılar.
07:39Biri merakla, diğeri çekimgenlikle.
07:42Anne dedim.
07:43Misafirimiz var.
07:45Bu gece bizde kalacak.
07:47Annem yüzündeki o sert ifadeyi hemen yumuşattı.
07:50Başını hafifçe eğerek Müjgen teyzeye gülümsedi.
07:54Hoş gelmişsiniz dedi.
07:56Hemen içeri girin.
07:58Siz de üşümüşsünüzdür.
08:00Müjgen teyze içeri girerken annem onu kolundan tuttu.
08:04Sanki yıllardır tanışıyorlarmış gibi sıcacık bir tavırla onu mutfağa, ocağın başına götürdü.
08:10Ben montumu çıkarırken annemle Müjgen teyze tanışıyorlardı.
08:15Üzerimi değiştirip geldim.
08:17Annem yemek hazırladı.
08:19Sessizce oturup yemeğimizi yedik.
08:22Sonra annem Müjgen teyzeyi misafir odasına götürdü.
08:26Ben de bir battaniye ve yastık alıp yanlarına odaya geldim.
08:31Annem Müjgen teyzenin ellerini tutuyor.
08:34Korkmayın diyordu.
08:36Buradasınız.
08:37Güvendesiniz.
08:38Müjgen teyze sadece başını salladı.
08:40O an o yabancı kadının gözlerindeki o hüzün sanki bir anlığına da olsa kaybolmuştu.
08:47Bana döndü.
08:49Sağ ol evladım dedi.
08:51İyi ki karşıma çıktım.
08:53Yoksa bu kış kıyamette ne yapardım?
08:56O gece uyku tutmadı beni.
08:58Epey bir vakit yatakta dönüp durdum.
09:01Müjgen teyzeyi düşünüyordum.
09:03O zavallı görünümü gözümün önünden gitmiyordu.
09:06Onu alıp getirmesem şimdi ayazda hala oralarda bir yerde olacaktı.
09:12Belki de sabaha kadar donar ölürdü.
09:14Hanrım bu ihtimal beni derin düşüncelere sevk ediyordu.
09:19Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte içimde tuhaf bir huzurla uyandım.
09:24Onun soğuktan donma ihtimali artık ortadan kalkmıştı.
09:28Bu düşünce beni rahatlatıyordu.
09:31Mutfağa geçtim.
09:32Annem her zamanki gibi erkenden uyanmış, çayı demlemişti bile.
09:37Seyfi dedi.
09:39Sen Müjgan'a bak.
09:40Ben de kahvaltıyı hazırlayayım.
09:42Gülümsedim.
09:44Annemin bu kadar kısa sürede bir yabancıya ısınmasına şaşırmıştım.
09:48Misafir odasının kapısına yaklaştım.
09:51Kapıyı yavaşça çaldım.
09:53Müjgan teyze uyandınız mı diye sordum.
09:57Ses yoktu.
09:58Tekrar çaldım.
09:59Müjgan teyze kahvaltı hazırladık.
10:02Yine ses yok.
10:04Kapıyı araladım.
10:05Yatak boştu.
10:07Battaniye düzgün bir şekilde katlanmış.
10:09Yastık yerli yerindeydi.
10:12Odada kimse yoktu.
10:13İlk başta ne olduğunu anlayamadım.
10:16Bir yere mi gitmişti acaba?
10:18İçimden bir ses bunun doğru olmadığını söylüyordu.
10:22Salona geri döndüm.
10:24Annem endişeyle bana bakıyordu.
10:26Ne oldu Seyfi?
10:28Nerede Müjgan?
10:29Sesi titriyordu annemin.
10:31Bir an duraksadım.
10:33Sesimin boğuk çıkmasına engel olamadım.
10:36Anne, Müjgan teyze yok.
10:38Gitmiş.
10:39Annem yüzüme baktı.
10:41Sonra da etrafına.
10:43Nasıl yok?
10:44Nereye gitmiş olabilir ki?
10:46Bilmiyorum anne.
10:47Dedim.
10:48Gitmiş sadece.
10:49Odada yok.
10:51O anda bir şey fark ettim.
10:52Duvarın kenarında duran annemin gümüş takımlarının olduğu vitrinin kapağında bir gariplik vardı.
10:59Yaklaştım.
11:01Tahmin ettiğim gibi vitrinin kapağı yarı aralıktı.
11:05İçindeki gümüşler tek bir tanesi bile kalmayacak şekilde boşaltılmıştı.
11:09Gümüş şandanlar, tepsiler, gümüş kahve fincanları.
11:14Hepsi gitmişti.
11:16Gözlerim annemin gözlerine takıldı.
11:18Yüzündeki o şaşkın ipade yavaş yavaş donuk bir hayal kırıklığına dönüyordu.
11:24Sesini yükseltti.
11:25Seyfi, ne oldu?
11:28Ne oldu o gümüşlere?
11:29Diye bağırdı.
11:31Anne, diye bildim sadece.
11:33Onlar da yok.
11:35Konuşamıyordum.
11:36Boğazıma bir yumruk oturmuştu sanki.
11:39Annem vitrine yaklaştı.
11:41Ellerini yüzüne kapattı.
11:43Onlar benim annemden kalma yadigarlardı.
11:46Diye fısıldadı.
11:48Nasıl alır?
11:49Nasıl yapar bunu?
11:50O an içimdeki o huzur yerini kocaman bir boşluğa bırakıyordu.
11:56O gece Müjgan teyzeyi donmaktan kurtardığımı düşünerek hissettiğim kısa süreli gurur,
12:01andan ana dirini öfke ve hayal kırıklığına bırakıyordu.
12:06Öyle çok utanıyordum ki kendimden.
12:08Sanki bir enkazın altında kalmış gibiydim.
12:11Bir hata yapmış, tanımadığım bir yabancıyı evimize almıştım.
12:16Ona inanmış, güvenmiştim.
12:17Ama o bize ihanet etmişti.
12:21Ben bunları düşünürken annem koşup diğer odaya gitti.
12:25Ben de arkasından gittim.
12:27Yüklüğe yöneldi annem.
12:29Aceleyle kapağını araladı,
12:31yorganı yastığı yere indirmeye başladı.
12:35Sonra da beklenmeyecek bir şekilde haykırdı.
12:38Takılarım, bileziklerim de yok.
12:40Allah'ım, her şeyimizi çalmış.
12:43Yönünü bana çevirdi annem.
12:45Kırgın bakışları benim içimi delip geçiyordu.
12:49Yalnızca gümüşler değil, altınları da almıştı müjgan.
12:53Tüm bu maddi eksikler bir yana,
12:55o an bir şeyimiz daha kaybolmuştu.
12:58Saf bir güven, temiz bir kalbin inancı.
13:01İnsanlığımız, vicdanımız da çalınmıştı.
13:04O sabah, Ankara'nın ayazından daha soğuk bir gerçekle yüzleşmiştim.
13:10Bazen iyiliğin bedeli yalnızca değerli eşyaları değil,
13:14içimizdeki o güzel hisleri de götürebiliyordu.
13:17Bu olaydan sonra epey bir zaman annemle konuşmadık.
13:21Hep dargın baktı bana, hep üzgün.
13:24Aramızda görünmez bir duvar örülmüştü sanki.
13:28Her konuşma, her bakış o sabah yaşananları hatırlatıyordu.
13:32Annem, artık kapıyı her çalana şüpheyle bakıyor,
13:36kimseye inanmıyordu.
13:38Ben ise kendimi sorguluyordum.
13:40Bir daha birine bu kadar kolay güvenebilir miyim diye.
13:44Acaba müjgan teyzenin o çaresiz hali,
13:47o yorgun bakışlar, hepsi birer oyun muydu diye.
13:51İçim içimi yiyordu.
13:53Nasıl yapabilirdi bunu?
13:54Nasıl çalabilirdi o güvenimizi?
13:58Her şeyin bir açıklaması olmalıydı oysa, değil mi?
14:01Kendimi mi kandırıyordum yoksa?
14:04İnsanoğlu acımasız mıydı sahiden?
14:06Belki de herkesin derdine ortak olmak,
14:09iyi olmak, yardım etmek,
14:12bunlar sandığım gibi iyi şeyler değildi.
14:15Belki de uzak durmak gerekiyordu insanlardan.
14:18Kolayca güvenmemek, ölçüp tartmak gerekiyordu.
14:22Tanrım, o anlarda vicdanım kanıyordu.
14:26Neden iyi niyetim bana bu kadar zarar veriyor diye sormadan edemiyordum.
14:30İçimdeki iyilik düşüncesi erozyona uğrarken ben kendime kızıyordum.
14:36Hemen ardından da annemin kırgın bakışlarını hatırlıyordum.
14:40Belki de en çok onu incitmiştim.
14:43Onun yorgun ellerini, yaşlanmış yüzünü düşünüyordum.
14:47O bunları hak etmemişti.
14:49Böylesi bir travmayı tadacak bir insan değildi.
14:53İyilik yaptığımı sanarken zavallı kadının kalbini kırmıştım.
14:57Tısaca bu yaşananlar bana iyi bir ders oldu.
15:01Artık başka, bambaşka bakıyordum hayata.
15:05Daha ihtiyatlı, daha dikkatli.
15:07Bendeki bu değişim iş arkadaşlarımın gözünden kaçmıyordu.
15:12Onları da mesafemi koruyor,
15:14olur olmaz her şeye atlamıyor,
15:16düşünmeden, plan yapmadan kolay kolay adımı atmıyordum.
15:19Bu arada, kuğulu parkı da küsmüştüm.
15:23Sanki olanların sebebi orasıymış gibi,
15:26epey bir zaman gitmedim oraya.
15:28Gittiğimde de, eskiden olduğu gibi uzun zaman kalamadım.
15:32Sanki, kalırsam yine birileri beni kandırıverecekmiş gibi bir düşünce saplanıyordu beynime.
15:39Neden bilmem, korkuyordum.
15:41Günlerim bu şekilde geçiyordu.
15:43Düşüncelerle, kaygılarla.
15:46Fakat, bir yıl, belki bir buçuk yıl kadar sonra bir akşam bir şey yaşadık.
15:52İşten gelmiştim.
15:54Annem mutfakta sofrayı kuruyordu.
15:56Ben de dalgınca televizyon izliyordum.
15:59Kapı çaldı.
16:00Gidip açtım.
16:01Tanrım, oydu, müjgan teyze.
16:04Elinde ahır olduğu belli bir poşet taşıyor.
16:08Yüzüme mahcup ve utangaç bir halde bakıyordu.
16:12Seyfi, dedi.
16:13Girebilir miyim?
16:15O an çok değişik düşünceler geçti aklımdan.
16:18Kendimi çok güç tutuyordum.
16:20Ben bu ruh hali içindeyken annem geldi yanımıza.
16:23Sen, diye bağırdı müjgan teyzeye.
16:27Sen ha, utanmadan bir de geri mi geldin?
16:30Müjgan teyze sakindi.
16:32Sinir bozucu şekilde sakindi hem de.
16:35Gelebilir miyim?
16:36Diye sordu tekrar.
16:38Annemle bakıştık.
16:40Nereye geleceksin?
16:41Dedi annem.
16:42Sesini yükselterek.
16:44Sana güvenmiştik.
16:45Bizi ne hale getirdiğini biliyor musun ha?
16:48Her şeyi anlatacağım.
16:50Dedi müjgan teyze.
16:51Dinleyecek misiniz beni?
16:53İçeri giremezsin.
16:55Dedi annem.
16:56Ne diyeceksen burada söyle.
16:58Allah'ım.
16:59Ne kadar da pişkin.
17:00Polise vermemiz gerek oysa.
17:03Dilerseniz poliste çağıralım.
17:05Dedi müjgan teyze.
17:06Ne yapsanız kabulümdür.
17:09Öncelikle şunları vereyim size.
17:11Elinde taşıdığı ağır poşeti anneme uzattı.
17:14Annem çekinerek aldı poşeti.
17:17İçine şöyle bir baktı.
17:19Bunlar, dedi.
17:21Bunlar bizim.
17:22Annemin takımları.
17:24Bileziklerim.
17:25Diğer takılarım.
17:26Olur şey değil.
17:27Neden hala sende bunlar?
17:29Neden satmadın?
17:31Satmak için almadım.
17:32Dedim müjgan teyze.
17:34Amacım bu değildi.
17:36Annemle yeniden göz göze geldik.
17:39Gelin dedim.
17:40İçeri de anlatırsınız.
17:42Salona gelip oturduk.
17:44Heyecanla kadının ne diyeceğine odaklandık.
17:47Ben nereden başlayacağımı, nasıl anlatacağımı bilmiyorum.
17:51Dedim müjgan teyze.
17:52Özür dilerim.
17:54Sizi hayal kırıklığına uğrattım.
17:57Bana kapınızı açmıştınız oysa.
17:59Karnımı doyurmuştunuz.
18:01Ama mecburdum.
18:02Anlatayım.
18:04Engelli bir oğlum var.
18:05Yasin.
18:07Hastaydı.
18:08Çok hastaydı.
18:09Daha küçüklüğünden beri kafası anormal şekilde büyüyordu.
18:14Beyni su topluyordu.
18:16Kaç kez ameliyat ettirdik kim bilir.
18:18Ama pek değişen bir şey olmadı.
18:20Doktorlar 15-16 yaşına kadar anca yaşar diyorlardı.
18:25Ana yüreği işte.
18:27Bir umut işte.
18:28Ne gerekiyorsa yaptık.
18:30Varımızı yoğumuzu serdik uğruna.
18:33Ancak olmadı.
18:34Hastalığın önünü alamadık.
18:37Evet Seyfi.
18:38Seninle karşılaştığımız o akşam doktordan gelmiştim.
18:41Yasin'in durumu kötüydü.
18:43Bir süredir yoğun bakımda yatıyordu.
18:46Beyni yine su toplamıştı.
18:48Riskli bir ameliyat olması gerekiyordu.
18:51Ancak dediğim gibi sıfırı tüketeli çok olmuştu.
18:56Paramız yoktu.
18:57Kocam krediler çekmişti eskiden.
19:00Onların borcu eşten dosttan alınan borçlar.
19:04Kısaca çaresizdim.
19:06O gece buraya evinize gelene kadar ne yapacağımı bilmiyordum.
19:10Kendi evime gitmek yerine neden size geldiğimi bile bilmiyordum.
19:15Ancak yemek yiyip bana verdiğiniz odaya geçtiğimde şeytan aklıma girdi.
19:21Vitrindeki gümüşleri görmüştüm.
19:23Bir umut kapısı açıldı karşımda.
19:26O gümüşler oğlumun kurtuluşu olabilirdi.
19:29Satmak için değil, hayır rehin bırakmak için.
19:33Siz yattıktan sonra kalktım.
19:36Vitrinde değerli olan ne varsa aldım.
19:39Şu odadaki yüklüğün altından da bilezik ve altın takıları buldum.
19:43Hepsini alıp çıktım.
19:45Bacım neden anlatmadın bize durumunu?
19:48Diyesi temle söylendi annem.
19:50Halden anlardık elbet.
19:52Anlardınız.
19:53Ama tanımadığınız birine vermezdiniz bunları.
19:56Kim olsa vermezdi.
19:58Kuşkuyla bakardınız bana.
20:00Dolandırıcı gözüyle bakardınız.
20:03Anlayacağınız kısa bir süre düşünüp yaptım bu hatayı.
20:07Çaldım.
20:07Doğru.
20:08Ama dediğim gibi çaresizdim.
20:11Peki dedi annem.
20:13Oğlum Yasin ona ne oldu?
20:16Para bulabildin mi?
20:17Bu değerli eşyaları rehine bıraktım dedi Müjgan teyze.
20:2120 bin lira borç aldım o tefeciden.
20:24Ve evet Yasin'i ameliyata aldılar.
20:26Saatler sürdü ameliyat.
20:29Ama kader işte.
20:31Kurtulamadı zavallı oğlum.
20:33Masadan kalkamadı.
20:34Gömdük onu.
20:36Bir zaman acımızı yaşadık.
20:38Ağladık.
20:38Kahrolduk.
20:40Ama hayat her şeye rağmen devam ediyor değil mi?
20:43Evet.
20:44Yeniden yaşamaya başladık.
20:46İşe girdim.
20:47Evlere temizliğe gittim.
20:49Apartmanları yıkadım.
20:50Hala da yapıyorum bu işi.
20:53Ancak tefeciden bir türlü kurtulamadık.
20:55Neden sonra?
20:57Baktık ki çare yok.
20:59Evimizi satıp kiraya çıktık.
21:01Sizin olan bu değerli eşyaları ancak o zaman kurtarabildik.
21:05Ve vakit kaybetmeden de alıp geldim işte.
21:09Müjgan teyze hüzünlü gözlerle yüzüme bakıyordu.
21:12Gözlerinde birer damla yaş donuk kalmıştı.
21:16Annem ayağa kalkıp onun yanına geldi.
21:19Oturdu.
21:19Ellerini tuttu.
21:21Müjgan dedi.
21:23Ben affediyorum seni.
21:25Allah da affeder inşallah.
21:27Oğluna da çok üzüldüm.
21:29Allah onu senden çok seviyormuş ki.
21:32Bak yanına almış.
21:33Üzülme.
21:34Şu poşeti de al.
21:36Buna senin daha çok ihtiyacın var.
21:39Annem Müjgan teyzenin bizden aldığı takı ve gümüşlerin olduğu poşeti uzatıyordu acını kadına.
21:45Müjgan teyzenin gözlerinden yaşlar akmaya başladı.
21:48Poşeti almadı.
21:50Teşekkür ederim dedi anneme.
21:53Ben amacıma ulaşmış bulunuyorum.
21:55Dediğim gibi.
21:56Onları satmak değildi niyetim.
21:59Şu an artık ihtiyacım kalmadı.
22:01Her şey için çok sağ olun.
22:03Ayağa kalktı sonra.
22:05Müsaadenizle dedi.
22:06Gideyim artık.
22:08Eşim bekler.
22:09Yemek hazır dedi annem.
22:11Gözlerini silerek.
22:13Yiyip gidin.
22:13O geceden sonra tekrar sofranıza oturamam dedi Müjgan teyze.
22:19Yemişim kabul edin lütfen.
22:21Ve ısrarlarımıza rağmen kapıya yürüdü.
22:24Annemle yolcu ettik onu.
22:26Giderken birkaç kez dönüp el salladı bize.
22:29Sanki omuzlarından büyük bir yük kalkmış gibi geldi bana.
22:33Mutluydu galiba.
22:35Yürüyor ve yeni çıkan hafif rüzgarda eşarbı dalgalanıyordu.
22:39Son.
İlk yorumu siz yapın
Yorumunuzu ekleyin

Önerilen