00:00คา shi�i ni saugu hana ni
00:05Kimi no mo kage wo mita
00:10大I su ki na ame na no ni
00:14Nazeka Kyou wa tsometaku takite
00:19Let's get more beat of time
00:21I would be all in a swimming
00:24I would be all in a swimming
00:27ตอนนี้แค่นี้ เป็นว่า เป็นกลับ เป็นовольนิ yole
00:44ตั้งนี้อาวุธภัย เป็นของที่นี่เยี่ยมรวม แล้วختรินวันพรินได้
00:52ทุการับที่นี่
01:07ทุการับที่เบียบคัน
01:16กันฝั่นด้วย
01:18ผิดของให้
01:20พิดภัย
01:22สิลปิน ผู้ก่อให้เกิดปฏิหาแน่งชีวิต
01:25ด้วยมีมือการใช้มีดผ่านตัดหนังพัศเจ้า
01:29สริยะแพทย์อาชริยะแห่งยุค
01:31แบบแยก
01:52ราลูกโอ ราลูกโอ มากินข้าวแล้ว
01:57โอ้ย ไปไหนแล้วนี่
02:01ราลูกโอ ราลูกโอ ไปไหนมาฮะ
02:07อ่ะ กินข้าวซะ
02:08แบบว่า
02:10อ๋อ อะไรอ่ะ
02:13ห้า แพทย์ พี่พี่
02:17มา หมอคา
02:19เรียร้อย ทำไมเหลือพี่นุกโก
02:20อ่ะ นี่นี่ ๆดูนี่ ของทิง้ำเปล่าค่ะ
02:27ต่อที่สเปด ของกวันจากประว่านเพชกาต
02:32ทำนี้ไง
02:34ราลูกโอ เด++ก่ามาจากทำนี้ค่ะ
02:38โอ้างนี้มีแต่спลิหินกับท Herrn
02:42มันที่ราลูกโออาจจะยังสมบัติเขาก็ได้เนอะ
02:45อาจจะเปยังですねเหรอมัง
02:46เธอจะไปไหนอ่ะ
02:51ที่ทีพี่สมบัติอยู่ไง
02:52อ่ะ ลอดูด้วย ลงไปด้วยคนหนึ่ง
02:55แล้วลูกโก หมอลอด้วย ลอด้วย
03:00อ่ะ เข้าพี่ดัง เมื่อจังเลยอ่ะ
03:04ระวังล่ะ
03:06อ้าย
03:07เฮ้ย เมื่อต้นเติดหน้า วังเวนด้วย
03:11อ้าย
03:16อ้าย ถึงทางออบจนได้เนอะ หายังช่วย
03:21อ้อหอ
03:25อ้อ ที่ที่สวยจังเลย
03:28ทำไมถึงไม่บอกกันมากเลยนั้นเนี่ยนะ
03:34หยุดหน้า หยุดหน้า ลูกโก
03:37เดี๋ยวก็ไม่กวันล็กขึ้นมากับมันเดี๋ยวนี้เลย
03:40อ่ะ อ่ะ
03:46อ่ะ หายมุกอีกแล้ว
03:50เขาจะมีอีกเยอะเลยล่ะ
03:52อ้าย จิ้นเลยค่ะ
03:55อ้อ
04:01โอ้โห
04:03ไม่น่าเชื่อเยอะขนาดนี้เช้า
04:06กันหนึ่งนี้หายมุกเหมือนเลยเหรอ
04:08เก็บได้ไหม
04:10อ่ะ
04:11อ่ะ ดีจังเลย
04:13อ่ะ อ่ะ อ่ะ
04:19อัชิว
04:20โห
04:24โรบมากเลยด้วยสวันโลงโทษอย่างไรล่ะ
04:26ยังไงล่ะ
04:26อย่างมาได้หยิบอะไรซะกันหน่อยหนึ่ง
04:28ที่เอาไว้ก็มีเตราลูกโกล่ะ
04:30เหมอคะ
04:32ทำไมที่นี้ถึงมีใครมุกเยอะๆขนาดนั้นเลยล่ะ
04:35ทั้งหมดนั่นเป็นของเพื่อนฉัน
04:39เพื่อนเหรอคะ
04:41จากกันมาตั้งสิบปีแล้ว
04:45เขามาจากทะเล
04:57สิบปีกอดฉันได้ปลูกบ้านขึ้นบนแหลมแห่งนี้
05:02แต่ว่าคนได้เห็นฉัน ไม่ได้ยินข่าวเหลือว่าฉันเป็นหมอเทื่อน
05:07คิดข้ารักษาแพง ต่างก็กลัว และไม่มีใครมารักษาเลย
05:13ฉันอยู่อย่างเปล่าเปลี่ยวจริงๆ
05:18วันนี้ก็ไม่มีผู้ป่วยแล้วสักคนเดียว ยังงั้นเหรอ
05:27เสียงอะไร
05:32มาจากข้างล่างนี่
05:46นั่นมัน
05:54หัวอาการหนักนี่ ว่าไง ไปโดนอะไรมานี่
05:58อออ แรงมากเลยนะแก
06:04โอ๊ะ อย่ากรัวไปเลย หวางใจเธอ
06:06ฉันเป็นหมอนะ แต่ก็ หมอของคนอ่ะนะ
06:12นี่แพรถูกกัดนี่ เป็นสัตว์เล็กรู้ด้วยนมเหมือนกัน ความพอปธุพยาบาลได้แล้วมะ
06:20แต่ถ้าฉันเปิดคลีนิกมา แก่ไปกลข้าอย่างรายแรกเลยนะ ฉันไปเก็บข้าลักษากันแล้วกัน
06:28นั่นเป็นการพบกันคำแรกของเรา
06:34อยู่ตอนนั้นเฉยๆ สัก 4-5 วันนะ เดี๋ยวก็หายแล้ว จะไว้น้ำได้เหมือนเดิมเลย
06:40ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็เริ่มรู้สึกกังวนกับเรื่องของเขา
06:46สองวันให้หลัง ฉันลองมาที่อาวน้านอีกครั้นหนึ่ง
06:52อ่า ไม่มีเนี่ย คุณจะกลับทะเลไปแล้วหรือมะเนี่ย
06:58เฮ้ย อย่าพ้องออกแรงสิ
07:19โอ้โฮ ที่ว่าพวกสัตว์จะรักษาแผนได้เร็วเนี่ย
07:23เป็นความจริงด้วยแห้
07:26น่าอะไรอ่ะ
07:30เฮ้ย ไขมุกนี่นะ ให้ฉันเหรอ
07:35งั้นเหรอ แค่รู้จักมารยาตดีนี่
07:39งั้นจะรับไว้ ขอบใจนะ
07:42ฉันคิดว่าเขาเอง ก็คงรู้สึกดีใจมากเลย
07:47แต่ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็เริ่มคบหากับเขา
07:51ขอโทษนะครับที่ แบ่งปราเนี่ย ขายผมหน่อยได้ไหมครับ
08:06นำคยะจะทิ้งนะ ถ้าจะซื้อปราแล้วก็ไปซื้อที่ตลาดด้วยกว่า
08:10แต่นี่ก็ใช้ได้นะครับ
08:13จะไปเรียงพวกแมวเลย
08:15ครับ ก็ประมาณนั้นแหละ
08:17นั่น เอาไปซะ มาต้องจายเงินเหรอ
08:22ขอบคุณครับพี่
08:25พ่อ ขายนาจนั้น รู้สึกไม่ดีเลย
08:28เรื่องพูดมากแล้วก็ทำงานซะ
08:31เอานี่
08:34การไปหาเขา ใครเป็นกิจวัดประจำวันของฉัน
08:48มีอยู่วันนึง
08:54เฮ้ย นี่อะไรเนี่ย
08:56ทบการเป็นผู้ปลัวของฉันอีกครั้ง
08:59แค่มีแผนอีกแล้วเหรอ
09:01เขานี่แผนโดยกระแทกนี่นะ
09:04ไปชนหินมาหรือไง
09:06หรือไปทะลอกกับเพื่อนมา
09:08ปลาที่วุวามอย่างแกเนี่ย
09:10มันน่าส่งเข้าโรพยาบาลจริงๆเลยนะ
09:13ทนหน่อยสิ เจ็บนิดเดียวเอง
09:16จริงๆเลยนะ
09:18เลือกรักษาคน ได้ไปสัตว่าแพทแทนดีกว่าแล้วมั้งเรา
09:26บังคำหังเสือดีๆ เดี๋ยวปลาก็นี้หมดเหรอ
09:29หน่วหูน่ะ ทําอยู่นี่ไง
09:31เฮ้ยปลาเฮ้ย แก่แต่ปลากละแกนะ
09:34เดี๋ยว
09:40ต้องมาที่เห็นหมูนี่
09:42อะไรเหรอพ่อ
09:44ไม่มีอะไรเหรอ ทุกข้างหน้าดีๆสิ
09:46เอาแล้ว เสร็จแล้ว
09:50ถ้าที่สองนี่เนอะ ขอสองแสนเย็นกันแล้วกัน
09:53เฮ้ย
09:57เฮ้ย
09:59เตรียมมาพร้อมเจนอะแก
10:01ฉันละเชื่อแก่เลย
10:03ฉันตั้งชื่อให้เขาว่าทรีตอน
10:07จะทำประวัติให้
10:09ประวัติของทรีตอนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
10:13เพราะว่าเขาประมาณสิบวันก็มีแผลมาให้รักษาหนึ่งครั้ง
10:19และทุกครั้งก็จะข้าบของมีฆ้ามาให้แทนค่ารักษาด้วย
10:24เป็นไข่มุกก็เยอะ เป็นแบบการังก็มี
10:27บางทีก็มีเงินโบราณด้วย
10:30ฉันกับเขา ถูกพันกันด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจ
10:35รับกวนอีกแล้วนะครับ
10:42ไม่เป็นไรหรอก ยังไงก็จะทิ้งอยู่แล้ว
10:46ว่าเธอว่าคุณออกมาทุกเช้าเลยนะ
10:49คุณจะมีแมวตัวใหญ่อยู่งั้นสินะ จริงไหม
10:52อ๋อ ครับ
11:00โห โห หน้าไปที่กุมมั่งซิ จะคุยเรื่องกับประวาน
11:04ฉันไม่ไปหรอก ให้ลูกฉันไปแทนเถอะ
11:07โห พ่า
11:10ไม่ตายสิ ว่าแต่คนใส่เสื้อโคมเมื่อกี้รู้จักเขา
11:13แล้ว
11:14มีเขานะ พึงมาเปิดคิดนี้คิดแหลมทางใต้นะ
11:16เขาเป็นหมอนะ
11:17หมอเหรอ
11:19รู้สึกจะเก่งแต่ว่า ถ้าทั้งแปลกๆ แล้วไม่มีใครอยากเข้าไกล
11:23โห หมอแหละนั่นอ่ะ
11:26โห ก็พายทร์กระเบา
11:27ขึ้นเคยพะหา
11:45ฉันจะพันอย่างนี้
11:46ุ่มasan
11:53ก็แกรกรึงไง หอยเจ้านี่ สไว้น้ำกับฤีตรนบ่อยบ่อย
12:00มีอยู่วันนึง ชั้นได้ครบเครื่อนของเขา
12:05เฮ้ นั่นมัน
12:08ไง มันเรียกโดยกันไหม
12:23ไม่เป็นไรรอบ ฉันไม่ใส่ใจแล้วนะ
12:34โดย โดนมาเล่นงานอีกแล้ว
12:45มันพังเครื่องมือแล้วก็อับปลาไปกินหมดเลย แจ้จริงๆ
12:49แถมร่ายไปไม่กี่ครั้งมันก็ยังกลับมาอีกกันเนี่ย
12:52แต่จะว่าไปมีคนเห็นมันพันภาพันแผลด้วย
12:56นี่เง้าน่ะ ปลามาทัพนภาพพันแผลได้จ้าไงก่อน
12:59พอน่ะหัวโบราณ ยืดติดกับความเชื่อก่าๆ เลยปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่ Алะดี ใช่ป่ะ
13:09อ๋อ คุณเองหรอ โทษทีนะวันนี่ไม่มีเหรอ จับปลาไม่ได้เลย
13:17ปลาหรอ มีเรื่องจากจะถามหน่อย
13:19ยังงั้นเหรอ ผมก็กำลังอยากคุยกะคุ้นอยู่พอดีเลย
13:23หอ?
13:24ทะเล ลองออกทะเลดูมั้ย
13:30ก็ยังงั้ย วันทะเลเขาทานดีมั้ย
13:33เออ
13:34แล้วเจ้าระวานสมายดีมั้ย
13:36ทำไมถึงรู้เหรอ
13:38บอกเอิญเห็นเข้านะ
13:40ก็เราชับประมงตึกแต่เมื่อก่อน
13:43ก็ประนิปานอมกับมันมาตลอดแล้ว
13:45ผมวันจับปลา พวกเราก็จับปลา
13:48รถตางยอมรับซึ่งกันและกัน
13:51ในทะเล รถตางก็อยู่ร่วมกัน
13:54แต่ว่านั้นมันเป็นเรื่องในชมายก่อน
13:58ไม่อยากพูดไปดีหรอก
14:00แต่อย่ายุ่งกับประวานอีกเลย
14:02กับแล้วจะมีการลาบประวานครั้งใหญ่ขึ้น
14:05แต่ว่าประวานมีสิทธิ์อยากอิสระนะ
14:08นั่นก็ใช่
14:10แต่ว่า พวกเราเองก็ต้องมีชีวิตอยู่เหมือนกันนะ
14:15อย่างไรโลก ของมанุษย์กับปราวาน ก็ไม่เหมือนกันหรอก
14:23นี่ทรีต้น แปลต่อขโมยปราใช่ไหม
14:26แปลของแกก็ถูกพวกชาพระมองธรร้ายมาอย่างนั้นเหรอ
14:30ทรีต้น กลับทะเลไปซะ
14:33แล้วก็ อยากลับมาที่นี่อีก
14:36ไม่งั้นแกคง..
14:40แล้วก่อนนะ ทรีตอน ไว้เจอกันสักวัน ในทะเลเน้ว
14:50จากนั้นสักระยะ ฉันก็ไม่ได้ไปแถวอ่าวอีกเลย
14:57แล้วทรีตอนกลับไปทะเลเลยเหรอคะ
15:01ตอนนั้นฉันเองก็ เชื่อว่าทรีตอนก็จะกลับลงทะเลไปแล้ว
15:07เจอกับท้องเกิดเรื่องขึ้น
15:13หยุดน่ะ หยุดด้วยไหนประบวัน
15:16โอ๊ย อยู่ไหนนะ ไปไหนแล้ว
15:19ลดขอบเร็วหน่อย เรื่องเร็จเต็มที่แล้ว
15:21มาเฮ้ย วันนี้ต้องข้ามาให้ได้เลย
15:29โอ๊ย
15:31โอ๊ย
15:56ฉันถูกレ fünfช่วยชีวิตไว้ได้
16:01แต่พ่อกลับดนไอ้ประวานนั้น
16:03บ้านพระวานน่ะ
16:05ยังจะจมเรือคน
16:06เรื่องจริงนะครับ
16:08ตอนที่เรือผมไปถึง
16:10ยังเห็นประวานว่าอยู่แถวนั้นเลย
16:12เจ้าครีมันมี Scene วด้วย
16:14ว่านfu?
16:15ในเจ้านั้น มัน accesal route
16:18ถ้ารู้ยังกัน น่าจะรีบข้ามา Cs
16:22นี่ พ่อ พ่อผมนะครับ
16:26อาการสาหัสมากเลยนะ
16:28ที่โรงพยาบาลเนี่ย คงจะช่วยอะไรไม่ได้หรือนะ
16:32อะไรกันเนี่ย
16:35ผมจะพาตัดเอง
16:37พ่อของคุณ ผมจะช่วยให้ได้เองครับ
16:41อ๋อ ฝากด้วยนะ
16:56แค่ดินาลิน ให้เลือดด้วย รีบเกรียมเครื่องก่อนทัวใจเทียง
17:01ครับ
17:05ข้าบราวันวิชฐานให้ได้
17:08ทุกคน อย่าให้มันนี้ไปได้
17:10ก็กล้า ๆ ข้อมเลือด
17:13ครับ
17:14หวัมดันเลือดเหรอ
17:15เอา 80 เอาไว้สิว่าไม่ได้นะครับ
17:17ให้อดินาลิ
17:18ครับ
17:31พอตับเสร็จแล้ว
17:33ทุกคน อย่างไร ฉันก็หลือไม่ลง
17:49เรื่องของที่ตอนนะ
17:51ไม่ได้ ทางนี้ฉันจะไม่รักษาแล้ว
18:09อย่ามองฉันอย่างนั้น เลือกคิดแล้วกลับไปสะ
18:24ฉันบอกไปแล้วนี่ ว่าอยากลับมาอีก
18:27วันต่อมา ที่ตอนก็มาอีก
18:30เอาของใหม่มา ถ้าที่มีแผลเต็มตู
18:35ฉันรู้ทั้งรู้ แต่ก็ทำเป็นไม่เห็นสะ
18:38ที่ตอน อ่อนแอลกทุกว่าง
18:42ขาบไข่มุก และประการังมาสี่วัน
18:45ห้าวัน ไข่มุกได้ก้นอาว
18:48เพิ่มขึ้นมาเรื่อย ๆ
18:50ขอได้แล้ว ฉันไม่ได้ต่อการไข่มุกนุกประการังน่ะหรอก
18:57รักษาไม่ได้ ฉันรักษาให้ไม่ได้อีกแล้ว
19:07พ่อ พ่อ รู้ตัวไหม ผมเองนี่ผมเอง
19:12อย่าส่งเสียง ดังสิเจ้าบาล
19:16เฮ้ย ระหว่างที่พ่อนอนอยู่ผมจัดการประวานน่ะแล้ว หรือปร้อยแล้วละ
19:21อะไร
19:30แก แก แกทำอะไรลงไป
19:35ในตอนนั้น ฉันกำลังจมลงก้นธลี
19:38เฮ้นปลาวานผู้เข้ามา
19:40ชั้นผ่านเจ็บจน khยับไม่ได้
19:43คิดว่าว่า พยางไม่รอดแล้ว
19:46ในตอนนั้น
19:49ปลาวานอีกตัวที่ไม่รูกจันเสื่อที่ครีบ
19:52ก็เขามาช่วยชั้นเอาไว้
19:55ถ้มยังช่วยพาฉันที่ขยับไม่ได้
19:58ไปส่งที่เหลือของทุกคนด้วย
20:01แล้วแก่จัดการมัน
20:03งั้นเหรอ งั้นที่ผมจัดการไปก็ หอ หอ หอ หมอ
20:15ทีตน
20:20ทีตน
20:23ทีตน
20:26อย่าไม่ตาย
20:29ทีตน ฉันยังไม่ปล่อยให้กับตายแน่
20:33ด้วย มาYou
20:47ทีตน
20:49ทีตน
20:51ทีตน ที่แกตัวจะอยู่เน่ะ ไม่ใช่ที่นี่แหละนะ
20:56mistakes
21:03นับแต่นั้นมาก็ไม่มีใครเห็นฟรีตอนอีกเลย
21:14เรื่องกระจกแค่นี้แล้วนะ
21:22อย่าไปเล่าให้ใครฟังแล้ว ไปเถอะ
21:26นั้นหมอคะ ตอนนี้หมอไม่ได้อยู่ค่อนเดียวแล้วนะคะ
21:31ค่อนเดียวเธอ
21:33เฮ้า
21:37รายลูก็เป็นอะไร
21:39หรอ?
21:44หมอคะ ดูสัก ชีตอน
21:46ต้องเป็นชีตอนเป็นแม่อะไรอะค่ะหมอ
21:51ไม่คิดนะ
21:53ชีตอน แล้วสันตัวด้วยนะ
21:59มิดนาย!
22:06大好きよ
22:12あなたとひとつになれるのなら
22:19こんな幸せはないわ
22:24ที่ที่เมื่อด้วย ทุกคนโล่ ไม่ไหวร์ด้วย
22:32ถ้าชีวิตโกาตราย ขอบคุณรอยู่ที่มัน
22:39ที่คุณที่กันท้ายุกัน ได้สิ่งกันหลวง
22:45กิลกิลกิล์ ช BUの ฟัลลุกeren ออเฉิร์
23:00aintain what I like
23:05ขอบคุณสุดกับวดวิธทิทย์
23:11ขอบคุณสองขยับวดรับ
23:26อร์ส พี่หินา ใช่ปะ
23:28พี่หินา ก็เป็นโทษคนไม่ดี อ่ะเด่ ไม่ใช่นะ
23:41ไปช่วยนะ
23:43ตัวที่ตัวทรักส์ มันไม่ใช่ค่ะ
23:46นี่คุณ แม่เป็นโทษคนไม่ดี นะ แบบคัน
23:50ไม่ใช่นะ
23:52พี่นายก็เป็นพวกคนไม่ดีอ่ะเด่
23:55ไม่ใช่นะ
23:56เป็นไรอ่ะ ขาฉันมันหัวมากเลยนี่
23:59ทำไมพี่ถึงเป็นมนุษย์แปลงเกอร้านล่ะ
24:03มักทีอาจจะต้อง... ตัดทิ้น
24:06โอ้โห มองฉีดยาสลบให้ก่อน
24:11ต่อต่อไป คืนพี่ชายมานั้น
24:16เบิ้มหลังการถ่ายทํา
24:19ชีตอน ต้องเป็นชีด อ่า อ่าชีว
24:22นันอยู่ได้านดี what you thought
