- 5 months ago
- #movie
👉กดติดตามเราเพื่อไม่พลากหนังใหม่ๆ ลงทุกวัน ดูหนังผ่านแอพ Telegram ฟรีไม่มีโฆษณา คลิก https://t.me/movie_nung
#Movie
#Movie
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00:00ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:00:30ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่ส
00:01:00สวัสดีครับ เท่าแก
00:01:02สวัสดี
00:01:03อาจารย์ ทันนี้ครับ
00:01:04เอาเท่าแก สวัสดีครับ
00:01:05ไม่เออ
00:01:07นั่งตรงนี้
00:01:08พระคะ หนูไปดูหน่อยนะคะ
00:01:16ครั้งนี้มีของดีครับ
00:01:18Bostera Redmond
00:01:20มาตัวเต็งพวกนี้ มันได้มาหมดเลยครับ
00:01:30นั่นมาของใคร
00:01:38นั่นมาของผมครับ
00:01:46เท่าแกจิน
00:01:48รถนิยมดี
00:01:50เฮ้ย
00:02:00เท่าแกจิน
00:02:02ผมมีคำแนะนำ
00:02:04ซื้อเบอร์เจ็ต
00:02:06ไม่แน่ว่า
00:02:08จะทำเงินให้คุณได้ก่อนหนึ่ง
00:02:09เบอร์เจ็ตเหรือ
00:02:11ผมว่าไม่แน่เหรอ
00:02:13ผมก็แค่หวังดี
00:02:15มีเงินก็หาด้วยกัน
00:02:17ดีออกครับ
00:02:19ที่หาทเสี่ยงไข้
00:02:21ความหวังดีสำหรับผมแล้ว
00:02:23มีเหลือเฝือ
00:02:24ความหวังดีสำหรับผมแล้ว มีเหลือเฟื้อ
00:02:28ผมซื้อมาของคนอังกฤษ มาของคนอเมริกันได้
00:02:31แต่มาของคนญี่ปุ่น มันชนะไม่ได้
00:02:54เปล่า!
00:03:24ข้า ข้า ข้า
00:03:54ไอ้พวกนาทัว ใจหัวไปไกลไกล
00:04:00ภาพผมจะต้องชนะแน่
00:04:04ก็เหมือนกับของของผม
00:04:06จะต้องได้ขึ้นท่าที่ท่าเรือของคุณแน่
00:04:18ท่าเรือสุดจริง
00:04:24ท่าเรือสุดจริง
00:04:46บทเดิม ของญี่ปุ้นไม่อนุญาตให้ขึ้นท่าที่ท่าเรือสุดจริง
00:04:54อันนี้ข้า ของคุณอยู่ท่า
00:04:56ของญี่าติเต็มตัว?
00:04:58สุดจริง
00:05:00เว้าติเต็มตัวของคุณ
00:05:02ที่เจ็กเต็มตัวงคุณ
00:05:04ตัวเต็มตัวของคุณ
00:05:06ขึ้นนะ
00:05:08แค่ง่อนตัวไว้
00:05:38ลูกจ้าง
00:05:47ลูกจ้าง
00:05:48ลูกจ้าง
00:06:08เจ้าไว้!
00:06:38ขอบคุณ!
00:07:08เจอม!
00:07:18เอาพูดมาเลยอย่างไร
00:07:20สิ่งหัย สึกอาชา
00:07:30อาจารย์
00:07:32เบิกเงินล่วงหน้ามาให้กับพี่น้องที่บอดเจ็บ ให้ความเป็นทํากับพวกเขา
00:07:36ครับ
00:07:38เฮียโทร
00:07:46พรุ่งจัง
00:07:48วินไฟล่ะ
00:07:54อ๋อพี่อินไฟเข้าไปรวบรมเงินครับ
00:07:57อยากกินแป้งทอดของบ้านเกิดเรา
00:08:03แป้งทอดเหรอ
00:08:05อ๋อพี่อินไฟล่ะ
00:08:10ทางท่าเรือบาง
00:08:28ทางท่าเรือบ้าน
00:08:30ท่านสนงานไปที่ท่าเรือแล้วครับ
00:08:32พวกเขาบอกว่าไม่สนใจ
00:08:34ไม่รู้ยังไง ลุ่งจ้างอย่าจะกินแป้งทอด
00:08:37ลุ่งจ้าง แป้งทอดมาแล้ว
00:08:44เขากินไม่ได้แล้ว
00:08:49ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง ลุ่งจ้าง
00:09:04ลุกจ้า... ลุกจ้า...
00:09:12คนญี่ปุ่นพังท่าเรือของท่าน
00:09:15ฉันก็จะเผากระดังของเขา
00:09:17ใช้เลือดแรกด้วยเลือด
00:09:19ตาต่อตา ฝันต่อฝัน
00:09:22ชื่อสินค้า
00:09:34โดนแส่มันห์ ภันไม่รู้ชมัน
00:09:59โดนทรént ภันต่อ ภันต่อ
00:10:04เฮ้! เฮ้! เฮ้!
00:10:34พักแม่
00:10:43เดี๋ย plane
00:10:53комัน
00:10:55ครึกครึ่งจริง ๆ
00:10:58ไม่ได้หยุดหยัดเลยสักวัน
00:11:02เฉย
00:11:03ได้รับเกียดจากพี่ใหญ่ทั้งสอง ให้เกียดกับผม ผมขอดื่มให้ครับ
00:11:15เล่าดี
00:11:17พี่ใหญ่จิน พูดไปพูดมาก็เป็นพวกเรื่องการค้า จริงไหม ไม่เป็นเรื่องการค้าก็ไม่มีอะไรที่คุยไม่ได้
00:11:37ใช่ไหมพี่ใหญ่จิน
00:11:40ก็ต้องดูว่าจะเจราจาด้วยวิธีไหน
00:11:44เท่าแกจิน คุณว่าไงล่ะ
00:11:48อ้าว.. สันติจะนำพาเงินทองมาให้
00:11:53ผมได้หินว่าตอนนั้นท่านจินใช้มาตัวหนึ่ง รถยนต์หนึ่งคัน ก็ครอบคลองพื้นที่ได้
00:11:59ผมนักถือด้วยใจจริง
00:12:02ที่จริงผมก็เป็นคนรักมา ไม่งั้น พวกเราเจราจาด้วยการแข็งมา
00:12:09เท่าแกจินเห็นว่าไงครับ
00:12:12แค่งมาไม่ใช่ปัญหา ผมจินกล่วงหลง รู้แพ้ รู้ชนะ
00:12:18เท่าแกจินแพ้แล้วหรักครับ
00:12:22ถ้าเหรอจะท่าของผม ให้เป็นของคุณ
00:12:31เท่าแกจิน ใจถึงดีครับ
00:12:36ถ้าเกิดว่าผมแพ้ ผมเอาเรือผ่านนิดทั้งหมดของสมาร์ผ่านการค้าอุจิยามะ
00:12:41หยุดให้ทักแกจินทั้งหมดเลย
00:13:08นี่ไม่เช็บมาของนาสักหน่อย
00:13:11อย่างน้อยก็เป็นคู่หูเก่าของรุ่งจาง ไว้หน้าหน่อยเธอ
00:13:16ไว้หน้าเหรอ ไหนมันก็แค่กับมากรคนหนึ่ง จะให้ใช้ไว้หน้าอะไร ไฟหัวไป
00:13:22ดีใจประตู
00:13:23ใช่ไว้หน้า ไห้หน้า ไห้
00:13:42ิ่ไว้หน้า ไอ้
00:13:44เจ้าเจ้า
00:14:14โห มุ่งมั่นหน่อย
00:14:16เปล่าต่อไป ส่งลุ่งจ้างไม่ยังมีความสุข
00:14:44โห มุ่งมือ
00:14:59นี่คือนาขีมมาที่เคยได้เหรียญทอ ในการแข่งขันขีมมาที่ก็ได้รักนะ
00:15:04ๆกลิวาสองไกล
00:15:23เธอจิน
00:15:27นี่คือนาขี่มาที่เคยได้เรียนทองในการแข่งขันขี่มา
00:15:29ในลีกยุโรคคุณห็อกครับ
00:15:31ยินดีที่ได้พบคุณครับ
00:15:33ยินดีเช่นก่อนครับ
00:15:34เจ้าความจริงดีครับ
00:16:04ครับ
00:16:16คุณรร dropped หง
00:16:19ทหมาห alleine, เธอ จิน
00:16:20ยินดีด้วยนะครับ
00:16:22รอบประถ hahaha ทัสกบระสบความสำเร็จอย่างงามเลย
00:16:25ขอบคุณคาทหมาหาย Nast Season
00:16:34คุณรั่วหงจะให้เกียนคืนนี้ร่วงรับประทานอาหารกับผลได้ไหมครับ
00:16:46วันหลังดีกว่าค่ะ
00:16:49วันนี้คุณรั่วหงเหนื่อยแล้ว วันหลังค่อยมาสัมภาษณ์นะครับ
00:16:52ขอบคุณมากๆเลยครับ
00:16:59ได้ใช่ไหม
00:17:01ไปลงไปลงไป
00:17:04ลิงลิงลิง
00:17:05ไป
00:17:10คุณรั่วหงเชิญครับ
00:17:31ใครกันกล้าขนาดนี้ ไม่รู้ละว่านี้ไปรถของท่านจิน เราไป
00:17:42ฉันก็ไม่ใช่ใครหรอก ฉันก็แค่มาทวงความยุติธรรม
00:17:46ให้คนงานที่ตายละบาทเจ็บที่ท่าเรือ
00:17:55อย่ารบควรอรมสุนทรีของคุณรั่วหง
00:17:58อ้อมไปเธอ
00:18:00ครับ
00:18:01เธอ
00:18:18ขอบคุณ
00:18:20ขอบคุณ
00:18:23ขอบคุณ
00:18:25เจ้าไว้
00:18:55ขอตัวนะครับ
00:19:19นายมาหาฉัน
00:19:20ต้องการอะไร
00:19:22คนงานท่าเรือที่ตายไป
00:19:26ที่บาทเจ็บ
00:19:27ไม่รู้จะเรียกร้อง
00:19:30หาความเป็นทำกับใคร
00:19:31เรื่องนี้
00:19:33คุณต้องรับอีกชอบใช่ไหม
00:19:36ไอ้นุม
00:19:38ไม่รู้ไหมว่ากำลังพูดอยู่กับใคร
00:19:40ทำไม
00:19:41ให้เงินต้าอย่างไปแล้ว
00:19:43ไม่พอเหรอ
00:19:44ต้าอย่างเหรอ
00:19:46ถ้าเกิดว่ามีเงินต้าอย่างจริง
00:19:50ทุกคนก็คงไม่ต้องนอนรอตายอยู่ที่บ้าน
00:20:20ฉันชอบปกคนที่ต่อสู้เพื่อความยุติดทำ
00:20:32ดูถ้าทักษาการขีมาและฝีมือของนายก็ดีทั้งคู่
00:20:36ติดตามฉันเป็นไง
00:20:37ต้องการเท่าไหร่
00:20:39นายบอกจำนวนมา
00:20:40ผมต้องการไม่มาก
00:20:42ก็แค่ขอให้ท่านจินทแหลงการบนนั้งสือพิมพ์ตลชบับ
00:20:46ในเสียงห้ายเพื่อขอโทษคนงาน
00:20:50ถ้าคุณไม่อยากไปกับเขาก็ลงรถ
00:21:05ผมไปส่งคุณครับ
00:21:07ถ้าฉันไม่เต็มใจ
00:21:10ไม่มีใครพาฉันไปได้เหรอ
00:21:20นายชื่อว่าอะไร
00:21:22หมายวินฟัย
00:21:24จากนี้ยันได้เจอกันอีก
00:21:26เจ้า
00:21:32ข้ารักษาคนงานที่ท่าหรือนายก็ยังกล่าว
00:21:36ก็บ้าว
00:21:50สนิสนมกับเขาเห็นมา
00:22:08เขาอยากทำอะไรคุณไม่รู้เหรอ
00:22:15ไม่มีท่าเรือ ก็ทำการค้าต่อไปไม่ได้
00:22:24แต่ฉันไม่อยากทำ
00:22:45ท่านอุจิยามะ
00:23:06นักขีมมาบ้านจินกลงหลงคือใคร
00:23:08ได้ยินว่าชื่อฮอค เป็นคนอังกฤษครับ
00:23:10ฮอคเหรอ
00:23:15แต่เบ่งถูกทำการความหลัง
00:23:22ยินคว��
00:23:30เต็นปดทั่น
00:23:31ทางเทคkrit
00:23:37เท่งในเป็นพาา
00:23:41ททปดพอ
00:23:41บริษัทเทคซาโโกอเมริกัน
00:23:55เส้นเป้า
00:23:56ที่บัดซบ
00:23:57ในหญินว่าทะลอดเกิดหึงหวงกัน
00:23:59ถูกแฟนของสาบาคนนึงค่าเอาครับ
00:24:01ทางเหลืองฟังหลวจับคัตกรได้แล้วครับ
00:24:05ไปหาตัวนักขีมาของคนญี่ปุ่นมา
00:24:08ตาต่อตาฟันต่อฟัน
00:24:10รับทรับครับ อาจารย์
00:24:12แล้วก็
00:24:14ไปตามมาหวินเฟยมา
00:24:17มาหวินเฟย
00:24:19คือ
00:24:20พ่อคะ หนูก็เป็นคนขี่มาได้นะ
00:24:25ลูกสาวที่น่ารักของพ่อ
00:24:28นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ
00:24:30แต่หนูก็ไม่ได้ขี่แย่ไปกว่าฮอกนะ
00:24:34นายเอาเงินร้อยต่าอย่างไปเป็นมัตรจำให้เขา
00:24:38ครับ
00:24:40เพราะไม่ได้ว่าลูกนะ
00:24:42ลูกรู้ที่ลูกแต่งตัวเข้าใช้ไม่ใช่หญิงไม่เชิงเหมาะสมไหมเนี่ย
00:24:47ไป ไป ไป ไป ไป
00:24:48ไป ไป ไป
00:25:18มาหรินเฟย
00:25:22โชคของนายมาแล้ว
00:25:24อ๋อ
00:25:26ก็แค่หนูบันนอกคนนึง
00:25:28จะมีโชค
00:25:30พริกชีวิตได้เหรอ
00:25:32ฉันเห็นว่าฟรีมือนายไม่เร็ว
00:25:34มาเป็นนักแข่งมาให้ฉัน
00:25:36จากนี้
00:25:38ขอแค่เฮียบอมิของกินเหลือ
00:25:42ก็จะมีส่วนของนาย
00:25:44โอ้
00:25:46ดี
00:25:48นี่ดีมากเลย
00:25:50แล้วเฮียเปล่านี่กินทีเท่าไหร่
00:26:08เงินแค่นี้เหรอ
00:26:10เหรอ
00:26:14เฮียเปล่า
00:26:16จินกล่งหรงให้ในมาใช่ไหม
00:26:20กลับไปบอกเขานะ
00:26:22อยากให้ฉันเป็นนักขี่มาให้เขา
00:26:26ให้เขามาขอร้องฉันด้วยตัวเอง
00:26:40ได้เวียว
00:26:41นายไม่อยากหรือ
00:26:42เมียว
00:26:43สุดที่เจอร์
00:26:44การอาู
00:26:46ที่ที่เจอร์
00:26:48กลับไป
00:26:50บอกลับไป
00:27:05สุดที่เจอร์
00:27:06ไม่เออ
00:27:11คุณเป็นของชั้น
00:27:12ยัง
00:27:13หอเด็กดี
00:27:32โจ้
00:27:38ทุกว่าหิงคนนี้ในใครเนี่ย
00:27:42รับว่าแข่งกัน
00:27:44ฉันอยากจะนู้ว่ามาของนายจะไว้ในแค่ไหนเชี่ยว
00:27:47โจ้
00:27:51โจ้
00:28:01จับตัวนี้
00:28:26มาวินเฟ้ย ครั้งนั่งพวกเรามาแข็งกันอีกนะ
00:28:31ฉันบอกแล้วไง เป็นคนของฉัน พวกในห้ามแต่ต้องเข้า
00:29:02สวัสดีครับท่านจิน
00:29:07เธอแก่จิน
00:29:08เอ้า สวัสดี
00:29:09สวัสดี
00:29:21สวัสดีครับท่านจิน
00:29:24สวัสดีครับท่านจิน
00:29:25คุณรู้หง
00:29:27นั่งอยู่คนเดียวไม่เหงาเหลือ
00:29:30ผมขอเต้นกับคุณสักเพลงนะ
00:29:32เธอแก่จิน
00:29:35คุณรู้หรือเปล่าว่าเต้นรำกับฉันจะต้องใจเหมือนต้ายอย่าง
00:29:38นั่นเลย
00:29:53เธอแก่จิน
00:29:54คุณรู้หรือเปล่าว่าเต้นรำกับฉันจะต้องใจเหมือนต้ายอย่าง
00:29:57งั้นเหรอ
00:30:02พาร์ทของคนอย่าง
00:30:04ถ้าคุณทำแบบนี้ต้องใจสองเหมือนต้ายอย่าง
00:30:07จ่ายสองเมือนได้อย่าง
00:30:10ท่าไม่เต่วงเวลางดงามอยู่แบบนี้ทั้งคืดหร했
00:30:16ถ้าฉันเติมใจ เงินท็อปแดงก็ไม่ต้องจ่าย
00:30:19แต่ถ้าฉันไม่เตรมใจ ใครก็ไม่ได้หรอก
00:30:27slave
00:30:27ได้มินว่าชวางนี้เท่าแกะจินผนันมากับคุณญี่ปุ่น
00:30:30เงินเดิมพัน ันเยอะกว่านมาตั้นรามกับฉันเยอะเลย
00:30:33ผมจินกล่วงหรง ถึงจะอยู่ในวงการ แต่ถูกผิดผมแยกแยะได้อยู่
00:30:40ได้ยินว่าน่าขี่มาคนนั้นตายไปแล้ว
00:30:43เขากล้าข้าคนขี่มาของผม ผมก็ข้าของเขาได้เหมือนกัน
00:30:48คืนนั้น เขาคงจะลงมือกับคุณยากี่ลำวังค่ะ
00:30:53เข้าใจแล้ว
00:30:57ไปสนามมานอกมือก
00:31:26ครับ
00:31:41เนื่อยหน่อยนะ
00:31:56เท่าแก่จิน
00:32:07อ๋อนี่คุณรั่วหง
00:32:11คุณรั่วหง เส่นนี้ไม่ใช่แค่ 2 มืนต้าอยากนะครับ
00:32:17ถ้าแก่จินค่ะ อันนี้แพงเกินไปค่ะ
00:32:20อันนี้เหมาะกับคุณมากครับ
00:32:22เธอเราไปไม่ได้จริงๆกันจินอ่ะ
00:32:25ไปเธอ ผมส่งคุณกลับบ้าน ไปเธอ อ่ะ ข้ารส ไป
00:32:28พaduraเจา ไปเธอไปเธอ
00:32:29ข้างที่นเท่า ข้างที่นเท่า
00:32:59ข้างที่นี่
00:33:24ข้างที่นี่
00:33:26เจ้า เจ้า เจ้า เจ้า
00:33:56אותเจ้า
00:34:08โอ้ โศ โศ แต่ เอ้า
00:34:09ผม ทอง คุณ กลับบ้าทแล้วกับ
00:34:10ฉัน อยาก ลงรถ ตอนนี้
00:34:11เหชุด โศ
00:34:26กลับกลับกลับกลับ
00:34:56ตอนนี้มีทางเลือกสองทาง
00:35:04หนึ่ง ยอมตายเพื่อจินกวงลง
00:35:08สอง ร่วมมือกับฉัน
00:35:11หุ่นครึ่งหนึ่งของท่าเรือ
00:35:13เป็นของนาย
00:35:26ของจินเบา แน่นอนว่าไม่อยากได้
00:35:56เฮ้
00:36:04ถ้าไม่ระวังแล้วตกลงไปแล้วก็
00:36:07จะหนาวมากนะครับ
00:36:13ผมไม่เข้าใจเลย
00:36:15ทำไมคุณต้องไปพันกับคนแบบเขา
00:36:19ฉันติดตามคนผิด
00:36:21แต่ว่าเดิมทีฉันก็เป็นผู้หญิงฉันตำ
00:36:26ไม่ได้เก่งกาดอะไร
00:36:32คุณเป็นดาราดังของหาเสริงไห้เนี่ย
00:36:35พูดอย่างกับว่าสู้คนงานท่าเรืออย่างผมไม่ได้
00:36:41บางทีคงต้องร้อยถึงวันได้ฉันตาย
00:36:44ฉันหนึ่งเป็นตัวเองได้
00:36:46ฉันรอคุณเล่นหนัก
00:37:01คุณสองคนนักวัดไปครับ
00:37:05คุณไม่ส่งฉันกลับบ้านเหรอ
00:37:10ครั้งหน้าแล้วกัน
00:37:11ฉันกลับบ้านเหรอ
00:37:13ครั้งหน้าแล้วกัน
00:37:25หมองอะไรแล้ว
00:37:28ไป
00:37:30ก็กลับมาคนเดียวเหรอ
00:37:33แกยังกลับมาทำไม
00:37:35อาจารย์
00:37:37พวกเราถูกอุจยามะรอบกัด
00:37:39เพื่อช่วยผมแล้ว
00:37:41พวกพี่น้อง
00:37:43ต่างตายอย่างอนาด
00:37:45แต่ว่า
00:37:46ขาของคนแข่งแม้พวกญี่ปุ่นคนนั้น
00:37:49ก็ถูกผมยิ่งบาเจ็บ
00:37:53คนญี่ปุ่นอย่างนั้นเลย
00:37:55ฉันกลับแกอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้
00:37:59ฉันกลับแกอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้
00:38:13หมายอินไฟ หมายอินไฟ
00:38:15จัดไม้ของพี่
00:38:19ใครให้เธอเอามาให้ฉัน
00:38:21คนน้าคนนึง
00:38:29พี่อินไฟ yung อยู่嘿
00:38:31พี่อินไฟ
00:38:33ตอนนี้ไปคนดังแล้วนะ
00:38:35ที่ท่าเรือนี่ทุกคนต่างพูดถึงพี่
00:38:37บอกว่าพี่เป็นคนแรกเลยที่
00:38:39กล้าไม่ไว้หน้าท่านจิน
00:38:41เธอโท่
00:38:45เค co
00:38:47เจ้าเด็กดีชื้อฟรั่งว่ายังไง
00:38:49อ๋อวันนี้ผมไปถามคนคุมบัญชีของท่าเรือน Driver
00:38:53บอกว่าชื่ออะไรนะ
00:38:55กูดไฟโหส์
00:38:55ไฟโห์นี่ไม่เพรั somewhatเลย
00:38:57ฉันว่าดีก็ออก
00:38:59เด็กดี
00:39:01ตั้งแต่วันนี้ไปแกก็มีชื่อฝรั่งแล้วนะ
00:39:04ชื่อว่า Gatories.
00:39:07เฮ้ย! นี่นายทําไรอ่ะ
00:39:09ส่งของเข้าประตูข้้าง
00:39:10นี่
00:39:12เชื่อนท่านไหนเลยครับ
00:39:15เชื่อนท่านไหนครับ
00:39:17เชื่อนท่านไหนเลยครับ
00:39:19ฉันรอคน
00:39:19รอคนก็รอไป ร politeฟร์กู
00:39:21เราไปข้างๆหน่อย รีบๆไปเลยไป
00:39:27คุณครับ ทำแบบนี้ไม่เหมาะสมนะครับ
00:39:55เขาไม่วัดตัว ทำเสื้อผ้าออกมาไม่พอดีตัวก็เสียชื่อเราสิครับ
00:40:01แต่ชุดอะไร ผมไม่ได้ใส่เหรอ
00:40:05ถือว่าเป็นการช่วยฉันได้ไหม
00:40:08ช่วยอะไร
00:40:25ไม่มีเรื่องอะไร ผมไปก่อนนะ
00:40:40คุณกลัวชัดเหรอ
00:40:45ฉันเหรอ
00:41:00ชิ้นกวงรงให้คุณมาใช่ไหม
00:41:15คุณสรุปใครให้คุณมากันนะ
00:41:26คุณอุจียามาทิ้นชมคุณมากนะ
00:41:29อุจียามา
00:41:31คนญี่ปุ่น
00:41:48ถ้าคุณยังคิดว่าตัวเองเป็นคนจียนอยู่
00:41:50ก็อย่าเยียบย่ำตัวเองแบบนี้
00:41:53ให้เธอออกหน้า ทุนมาอินเฟยมะเป็นคนขี่ม้าให้ฉัน
00:41:58ว่ายังไง
00:42:06เพราะแค่เขารับปาก เงินไขอะไรก็ได้หมด
00:42:12รวมถึงเธอด้วย
00:42:18ช่วยฉัน
00:42:22ท่านเหลียง
00:42:38อันนี้ของเดือนนี้
00:42:44ขอบคุณสหายอุจียาปะ
00:42:47อุจียาปะ
00:43:01ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:03ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:05ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:09ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:11ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:13ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:15ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:17ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:19จัดการได้แน่นอน
00:43:21ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:23ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:27divisions สหายอุจ Arabiaปะ
00:43:29ว่างใจเธอสหายอุจียาปะ
00:43:31ดальноได้แน่นอน
00:43:33ต้อง
00:44:03อีกท่านนี้
00:44:33ตอนนั้นที่ฉันนั่งเรือเสงเพลงมาถึงที่หัดเสียงไห้
00:44:36เป็นเด็กที่ไม่แตกข้างมือเดีย withstand a number of creatures
00:44:39ก็ยังไม่เคยกินอิมสักครั้ง
00:44:40ชื่อว่าหวังวีมÖ
00:44:43หัดเสียงไห้นี่จะเรินจริงๆนะ
00:44:46ตึกสูงทะนนนใหญ่
00:44:49ตอนที่ JES Жです B所有แฟนยังไม่มีแต่เสียงพูดคุยหอรอกร่า
00:44:53แต่มันก็ไร้หมาใจ Villain
00:44:55คนจนกินไม่อิมใส่เพื่อไมensive
00:45:03อยู่บนถนนใหญ่ที่เจริญรุ่งเรื่องนี้
00:45:13คุณอย่าโทษฉันได้ไหม
00:45:23ผมรับปากคุณ
00:45:25ผมแข่งมาให้คุณก็ได้
00:45:27แต่ผมต้องใช้มาของผมเอง
00:45:33ขอคุณคุณมาอินเฟอยที่ช่วยเหลือ
00:45:35ไม่สู้มาดูมากของพวกเราก่อน
00:45:38เอาสิ
00:45:40งั้นไม่สู้
00:45:41พวกเรามาลองแข็งกันดูก่อนเถอะ
00:45:55เด็ดดี
00:45:56แกต้องวิ่งดีๆเนอะ
00:45:58เป็นน่าเป็นตาให้ฉันหน่อย
00:45:59เด็ดยินหรือเปล่า
00:46:03จ beautifully
00:46:05จอ จอ
00:46:07จอ
00:46:09จอ
00:46:12จอ
00:46:14จอ
00:46:15จอ
00:46:16จอ
00:46:22จอ
00:46:23จอ
00:46:24จอ
00:46:25ป้อกว่า
00:46:27มาตรูนี้มีพลังมากขนาดนี้
00:46:28หาได้อย่างมาก
00:46:29ที่ผมต้องการก็ไม่มาก
00:46:31จินกล่วงหลงให้เท่าไร
00:46:33คุณก็ให้เท่านั้น
00:46:34จะแพ현ชนะผมไม่สนใจ
00:46:35ฉนะ
00:46:37ное将เท่า อุ่งไปตรงมาดิ
00:46:39อะไรนะ พี่จะแข่งมาให้เขาญี่ปุ่นเหรอ
00:46:47พี่
00:46:49พี่ พี่หลี variable
00:46:52พี่จะแข่งมาให้เขาญี่ปุ่นจริง ๆเหรอ
00:46:54Нам
00:46:55พี่ทำเพื่อให้จินกว่งหลงมาหัวแค่นั้นเหรอ
00:46:58เอ่อ เอ่อ เอ่อ จะเอ่อ
00:47:02ฉันได้ยินว่ามากับนักขีมาของคนญี่ปุ่นเก่งกาดมาก
00:47:05ฉันก็แค่อยากจะดูหน่อยว่าพวกเขาคิดจะแข็งมาอย่างไร
00:47:08รู้ไหม นี่เรียกว่าอะไร
00:47:10อะไรเหรอ
00:47:11ไม่เข้าทําเสือ ก็ไม่ได้ลูกเสือ
00:47:13พี่ อย่าไปแข็งมาให้คนญี่ปุ่นเด็ดขาดนะ
00:47:16ขาดนะ คนญี่ปุ่นน่าอย่างนี้คลองจีดนะ เข้าให้เราด้วย
00:47:23ขอบคุณ ขอบคุณ
00:47:30เตินดื่นอีก
00:47:47ผู้ตัวจริงสุดท้องตัวของรับกัน
00:47:49ขอบคุณ ขอบคุณ
00:47:50ขอบคุณ
00:47:59คุณพักซ่า
00:48:16หรือคือจะไม่ให้คนนอนเลยหรือไหม
00:48:29เอ็กษาทราชการ
00:48:34ขึ้นมาสิ ตลับมา
00:48:36คนขายท่าน ไอ้คุณสาระเร็ว ไอ้ยุ่นเก้ย
00:48:40น่ากอยู่
00:48:46ข้ามา
00:49:02อาจารย์ครับ เหลียงฟังโหโทมา ป่อจะเชิญท่านเป็นงานเลี้ยงครับ
00:49:07ตักตวงจากท่าเหลือฉัน ยังไม่พอ ยังคิดจะตักตวงจากคนญี่ปุ่นอีก
00:49:14ถึงแม้ฉันจินกวงรงจะเป็นพ่อคะ และก็รู้จักความคับแค้นของชาติ
00:49:21อาจารย์ก็คืออาจารย์ เดื้อนอยู่สูง มองการไกล
00:49:27หยุดนะ ฉันคิดว่านายเป็นคนเก่ง คิดไม่ถึงว่านายจะไปช่วยคนญี่ปุ่น
00:49:44น่าคำ หาซึ่งหายสนใจแค่คนมีเงินไม่ใช่เหรอ
00:49:49เคยพูดถึงศักษีเมื่อไหร่กัน สกุลจินอย่างพวกเธอไม่เคยช่วยฝรั่งหาเงิน
00:49:54พวกเราไม่เหมือนกันสักหน่อย
00:49:56กลับไปถามพ่อเธอนุ่น
00:49:58ใช่ละ ถ้าเธอยินยอมจะปล่อยวางความเป็นคุณหนูลง และคุกเข่าขอร้องเช่น
00:50:05ฉัน ฉันอาจจะพิจารณาช่วยครอบครัวของพวกเธอก็ได้
00:50:08มาหวินไฟ พวกเราเจอกันในสนามแข็งนะ
00:50:35ทำไมช่วงนี้เธอถึงไม่มาหาฉัน
00:50:43ไปถ่ายหนังนะ ยุงนิดหน่อย
00:50:50จิลยะ
00:50:56ฉันรู้ว่าเธออยากไปจากฉัน ได้
00:51:04แต่เธอต้องช่วยฉันทำทุระอย่างนึง
00:51:07ตอนสามทุ่ม ช่วยนัดจิลกวงลงให้ฉัน
00:51:13ฉันอยากจะคุยกับเขาให้ดีสั้งหน่า
00:51:16เร็ว เรียกไป
00:51:18เอาเร็วเข้า
00:51:20นายคอยดู อยู่ข้างนอก
00:51:35อาจารย์ครับ
00:51:37อาจารย์ครับ
00:51:39กลับกันเถอะครับ
00:51:43ผมกลัวว่าจะมีคน ถือโอกาสลงมือ
00:51:46ผมกลับการลงมือ
00:51:50ฮิ
00:52:00ช่วงที
00:52:02ที่นี่ เป็นชีวิต Queen
00:52:05เป็นชีวิตที่เจ้าเป็นชียร์
00:52:25รคลัวแปลกน่อย ใ Pillian อยู่ประเค้า
00:52:29จริง จริง
00:52:38คุณมาได้ยังไง
00:52:40ไม่ต้องแข็งมาให้อุจิยามาแล้ว
00:52:47เขาคุณนี้หดเยี่ยมอมหิต
00:52:49เพื่อที่จะครอบครองเท่าเรือเขาทำได้ทุกอย่าง
00:52:51เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ
00:52:55เขาบางคาไปชนะจินกวงรง
00:52:57อาจจะข้าเขาก็ได้
00:52:59ที่ไหน
00:53:27อาจจะข้าเข้า
00:53:29เท่าแก้จิน
00:53:31คุณไม่ต้องกลัว
00:53:33คุณเป็นคนยายโตในหาเซียงไห้นะ
00:53:35ผมไม่ให้คุณตายไปไงง่ายเหรอ
00:53:39ลงมือ
00:53:41อาจจะข้าเข้า
00:53:43เท่าแก้จิน
00:53:45คุณไม่ต้องกลัว
00:53:47คุณเป็นคนยายโตในหาเซียงไห้นะ
00:53:49ผมไม่ให้คุณตายไปไงง่ายเหรอ
00:53:53ลงมือ
00:53:55ลงมือ
00:54:25อาจจะข้าเข้า
00:54:27ถ้าตามเป็นคนข้า
00:54:40ข้ากัน
00:54:41มันแก่หลัง
00:54:43อาจจะขาขี้
00:54:45ๆ มีที่พลาด
00:54:48อาจจะข้า
00:54:50ก็ไม่ได้
00:54:51อาจจะข้า
00:54:52แล้ว
00:54:53เจ้าเจ้า!
00:55:23กลับกลับกลับ
00:55:53กลับกลับกลับ
00:56:23กลับกลับกลับ
00:56:25กลับกลับ
00:56:27กลับกลับ
00:56:29กลับกลับ
00:56:31กลับกลับ
00:56:33กลับกลับ
00:56:35สวัสดี
00:57:05ข้าว...
00:57:35อย่าให้หยับ
00:58:03ให้คุณขายช้า
00:58:04ออกมาเธอ
00:58:24ถ้าวันนี้นายไม่ค่าเขาซะ
00:58:26เขาก็ไม่มีทางปล่อยนายไป
00:58:29ถ้าเขาตายไป
00:58:31นายก็เป็นจินกวงลงคนต่อไป
00:58:49อาจารย์
00:58:51ผมรอวันนี้
00:58:55มันนานแสนนานแล้ว
00:59:03บุญคุณหลายปีที่อาจารย์ไม่ให้กับผม
00:59:05งั้นวันนี้
00:59:09ผมก็จะคืนให้หมด
00:59:11ผมก็จะคืนให้หมด
00:59:13มาเธอ
00:59:15ไม่ต้องเธอเจอมากมาย
00:59:17ไปกัน
00:59:21บาก
00:59:27อาจารย์
00:59:29มัน
00:59:31ใช่
00:59:33ไม่เออ หักห้ามใจด้วย
01:00:03ข้าพ่อของฉัน
01:00:07มาวินเฟย
01:00:13มาวินเฟย Harry
01:00:14уิ้น เข้าไม่พอใช่ดูโฟน fueronอ einige
01:00:17Ms. ครั้งนี้ จึงได้ร่วมมือ คนญี่ปุ่นมาลองมือสังหาร
01:00:20ขึ้นนี้ฉันจะพระพวกไปค่าเขาศั
01:00:22แก้แค้นะคับอาจารย์
01:00:24เรื่องนี้ฉันสันใจ ก็ต้องสื่บเรื่องนี้ให้น่ะฉัน
01:00:28แม่นี้หรือ พ่อฉันด้วย
01:00:35ทำไมนายต้องร่วมมือกับคนญี่ปุ่นภาพพ่อฉันด้วยเหละ
01:00:38เกลวะกับฉันเหล่ะ
01:00:40มีคนเห็นนายนะสิ
01:00:42ถึงแม่ฉันมาหวินเฟยยจะจน
01:00:47แต่ฉันก็เป็นคนจริง
01:00:49ถ้าฉันทำจริง ๆ ฉันก็จะยอมรับ
01:00:52ยิ่งกว่านั้น
01:00:54คุณหนูจิน เธอก็ไม่ได้คิดว่าฉันค่าพ่อเธอนี้
01:01:00พ่อฉันยิ่งใหญ่มาทั้งชีวิต แค่นายนะเหละ แต่มีความสามารถแค่ไหนกัน
01:01:05งั้นเธอมาหาฉันทำไม
01:01:07ฉันอยากถามได้ คนญี่ปุ่นค่าพ่อฉันใช่ไหม
01:01:12ยังน้อยฉันก็เข้าใจเรื่องหนึ่ง
01:01:18ด้านตายของลุงจางไม่เกี่ยวข้องกับพ่อของเธอ
01:01:23เขาก็แค่ใช้คนผิดเท่านั้น
01:01:27นายหมายความว่าย
01:01:31จินเป่าเหรอ
01:01:34ไม่เพียงแค่จินเป่า
01:01:36อุจยามะมาซาฮิโก
01:01:38เหลียงเฟิ่งโห
01:01:39เป็นคาตกรทั้งนั้น
01:01:42ถึงไหมว่าพ่อฉันจะตายไปแล้ว
01:01:45แต่ว่าการเดินพันยังอยู่
01:01:47การแข่งมาไม่มีความสำคัญกับฉันแล้ว
01:01:50ฉันช่วยเธอไม่ได้
01:01:51ถ้าหากว่า
01:01:53ถ้าเรือตกไปอยู่กับพวกเขาฉันไม่สนเหรอ
01:01:55แต่คุณงานนับพันยังจะทำยังไง
01:01:58จะให้คุณญี่ปุ่นมาดูแลพวกเขาเหรอ
01:02:01เรื่องของลุงจาง
01:02:05ฉันจะทะแหลงการลงนุกสื่อพิมพ์แทนพ่อฉัน
01:02:08ขอโทษแทนเขา
01:02:11ขอแค่นายยอมแก้แค้นให้พ่อฉัน
01:02:14นายอยากได้อะไร
01:02:16ก็บอกว่าได้เลย
01:02:21เธอกลับไปเธอ
01:02:23คุณที่มัตเวงรวมเทศบาล
01:02:25คุณเลี้ยงฟึ่งหลวมากล่าไว้อะไร
01:02:27ประทานสมพันการค้า
01:02:29คุณทุเจียมะมาไซฟกะมากล่าไว้อะไร
01:02:31ใบหน้าสงบ
01:02:33พูดที่จากไปไรซึ่งความอาวร
01:02:37รอยยิ้มจางหายไป
01:02:39ถึงมาก่อนหน้านี้ผมกับเท่าแก่จินจะเข้าใจผิดกัน
01:02:54แต่ผมก็นับถือนิสัยของเท่าแก่จินมาตลอด
01:02:58เดิมพันการแข็งมาไม่สำเร็จ
01:03:00ผมอูจยามะจะเสียดายไปชั่วชีวิต
01:03:03การเดิมพันของพ่อฉัน ฉันกำหนดเอง
01:03:05ดังนั้น จึงต้องแข็งค่ะ
01:03:08คุณอูจยามะ คุณเหลี่ยงฟ้างเหลว
01:03:12พวกคุณว่ายังไง
01:03:16ไม่เออ เธอต้องรู้นะ
01:03:19ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมา ความทุ่มเทหลายปีที่ขออาจารย์
01:03:23ก็จะสูญเปล่าไปหมด
01:03:25ความรับผิดชอบนี้ เธอรับไหวใช่ไหม
01:03:28ฉันที่เป็นลูกสาว ก็มีสิทธิตัดสินใจอยู่แล้ว
01:03:32คนนอกอย่างในมีสิทธิตอะไรมาพูด
01:03:34ดี ถ้าเธอยืนยันว่าจะเดิมพันแข็งมา
01:03:40ได้ แล้วแค่จะแข็งล่ะ
01:03:44ผมเอง
01:03:50ท่านจินอยู่ในยุทธพมาทั้งชีวิต อาบกลิ่นคราวเรื่อง
01:03:52แต่มีอย่างนึงที่ผมนับถือ
01:03:54ท่านจินอยู่ในยุทธพมาทั้งชีวิต อาบกลิ่นคราวเรื่อง
01:04:08แต่มีอย่างนึงที่ผมนับถือ
01:04:12ความยิ่งในสักษี นี่คือคุณธรรม
01:04:18แค่สิ่งนี้ ผมก็ต้องมา
01:04:22แนะนำสักหน่อยค่ะ
01:04:24ท่านนี้ คือมาอืนเฟอย นักแข่งของสมาพันการคาสกุญจิน
01:04:28เขาจะลงแข่งแทนฟุกล้อง
01:04:30อย่าลืมล่ะ นายเป็นคนค่าจินกวงหลง
01:04:58นายเป็นคนค่าจินกวงหลง
01:05:08ทำไมแม่แต่จินเมื่อ นายก็ยังจัดการไม่ได้
01:05:14ผมก็ไม่คิดเหมือนกันว่า จินเมื่อจะแต่งขนาดนี้
01:05:18ผมจะแก้ปัญหาเอง
01:05:20จัดการเธอ
01:05:24ถ้าจินเมื่อตายแล้ว
01:05:26คนของสกุญจินจะเชื่อฟังนายเหรอ
01:05:28ใครไม่เชื่อฟังผม
01:05:30ผมก็จะข้ามมัน
01:05:32นายข้ามมาวินเฟยสะ ทุกอย่างก็จะงายขึ้น
01:05:36นายข้ามมาวินเฟยสะ ทุกอย่างก็จะงายขึ้น
01:05:40คุณอุจยะมะ ให้ผมแข่งมาด้วยครับ
01:05:52แก้น่ะเหรอ
01:05:54มาวินเฟยเป็นแค่คนงานท่าเรือ
01:05:58แม้แต่เขานายก็สู้ไม่ได้
01:06:00จะไปลงสนามทำไม
01:06:02ยากี่คุง
01:06:04ฉันให้นายเป็นคนเลี้ยงมะ
01:06:06เพราะเห็นแก้ที่เป็นคนประเทศเดียวกัน
01:06:08ยาไม่รู้กาละเทศัพ
01:06:24ใช่
01:06:54คุณมาทำไม
01:07:20จะเคลียกกลอมผมอีกแล้ว
01:07:22เอามันออกไปจากหาเซียงไฮซะ
01:07:29ยิ่งไกลก็ยิ่งดี
01:07:31โร่หง
01:07:37เคลื่อนที่หาเซียงไฮจะใหญ่แค่ไหน
01:07:43ขอแค่ผมมาวินเฟยไม่ยอมจากไป
01:07:46ใครก็บังคับผมไม่ได้
01:07:51ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการบั่นทรแบบนี้
01:07:54เข้าใจแล้ว
01:07:59งั้นคุณก็รักสาตัวด้วย
01:08:14คุณก็รักสาติ
01:08:17คุณก็รักสาติ
01:08:21ที่ก็รักสาติ
01:08:24สาติ
01:08:38ขอบคุณก็รักสาติ
01:08:40เตลา
01:08:53เจ้าเจ้า
01:09:23กลับกลับกลับกลับ
01:09:53กลับกลับกลับกลับ!
01:10:23กลับกลับกลับ
01:10:53กลับกลับกลับกลับ!
01:11:23กลับกลับกลับกลับ!
01:11:53กลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลับกลั
01:12:23สวัสดีที่สุดสุด
01:12:53สวัสดีที่สุดสุด
01:13:23สวัสดีครับคุณหนูจิน
01:13:25สวัสดีค่ะคุณเลียง
01:13:27คุณหนูจิน
01:13:29ลงเดิมพันว่าใครชนะเหรอ
01:13:31ฉันต้องลงวัดชนะอยู่แล้ว
01:13:33สวัสดีครับคุณหนูจิน
01:13:35สวัสดีค่ะคุณเลียง
01:13:37คุณหนูจิน
01:13:39ลงเดิมพันว่าใครชนะเหรอ
01:13:41ฉันต้องลงวัดชนะอยู่แล้ว
01:13:43ก็ว่าอย่างนั้นแหละ
01:13:45คุณหนูจิน
01:13:47ลงเดิมพันว่าใครชนะเหรอ
01:13:49ฉันต้องลงวัดชนะอยู่แล้ว
01:13:51ก็ว่าอย่างนั้นแหละ
01:13:53ต้องกับสดี
01:13:55โฮตาพา
01:13:57จาก sending you the
01:14:17นี่นี่นี่คุณเต็มกับโศพา
01:14:20ทีต้องกับสดี
01:14:22ขอบคุณครับ
01:14:24เชิญนั่งค่ะ
01:14:28เรื่องการจากไปของพ่อคุณ ผมเสียใจด้วยมาก ๆ ครับ
01:14:34ขอบคุณค่ะ
01:14:52รู้ไหมว่าชุดนี้ใครให้ฉันมา คุณรั่วหงที่ถูกนายค่าตายไปไงนะ
01:15:16เด็กดี
01:15:18ถ้าแกไม่วิ่งให้ดีๆ
01:15:20ฉันจะกระโดดลงไว้น้ำหัวขูพร้อมกันเลย
01:15:23จ๊ะ
01:15:50จ๊ะ
01:15:53จ๊ะ
01:15:54จ๊ะ
01:15:56จ๊ะ
01:15:58เจ้า!
01:16:28อีกครับ!
01:16:30พวกเราควรคุยเรื่องความรุ่มมือดังจากสมาพันกันค่ะ
01:17:00อุทยามารับช่วงต่อได้แล้วนะครับ
01:17:02แน่นอนกัน
01:17:30พี่หุินไฟ พี่หุินไฟ
01:17:44พี่วินไฟ พี่วินไฟ
01:17:47พี่วินไฟ
01:17:56อ่าทุกคน เดี๋ยวก่อน
01:18:05ฉันเอง
01:18:14แข่งมาเสร็จแล้ว เรื่องของพวกเราสองคนยังไม่จบ ลุงจัง
01:18:24แล้วก็รู้หง
01:18:26พวกนั้นสำคัญด้วยเหรอ
01:18:44งั้นสอง fautikle arkadaşา JULI
01:19:06คงตายสมที่สามสั่งสั่ง จนไหน
01:19:09แถว Castgress!
01:19:20แถว แถว 1000 เดรษi
01:19:29รอเ discour害
01:19:39ขอบคุณ
01:20:09เยี่ยม!
01:20:39เยี่ยมของแว่!
01:20:45เยี่ยม!
01:21:09ข้ามาเลย ข้ามาเลยยิงปุ้นที่น้องเนี่ย ข้ามาเลย ข้ามัน
01:21:39ขอบคุณแม่
01:21:41มาก่อนเช่น
01:21:57มองอะไรกัน
01:21:59เก่อรู้ไหมว่าใช่เป็นใคร
01:22:01ฉันคือจินกว่งหลง
01:22:03ฉัน...
01:22:05ฉันคือจินกว่งหลง
01:22:09เก่อรู้ตัว
01:22:37สู้สิ
01:22:39สวัสดี
01:23:09ขอบคุณครับ
01:23:39พี่หมายแวะที่นี่ มาวินเฟ้ย
01:24:03พี่หมายแวะ วันนี้ที่ฉันมา ค่ะรักสาสญญาของพวกเรา
01:24:08ขอแค่พี่ต้องการ
01:24:09แล้วฉันให้พี่ได้..ฉันจะให้ทุกอย่างเลย
01:24:12รวมถึงค่าเร bronze- marble game แล้ sowall
01:24:15แล้วยังมีทุกอย่างของสกุลจินด้วย
01:24:18ฉันขอบคุณความหวังดีของเถอะนะ
01:24:21แต่ว่าให้ครบค้าสมาคมกับฝรั่ง
01:24:23ฉันมาวินฟิลให้ใจแกล่งเกินไป
01:24:25ทำไม่ได้หรอก
01:24:28อย่างไงศัททำงานกับทุกคน
01:24:29หาทาง Александรกว่ากำลัง
01:24:31จะสบายใจมากกว่า
01:24:33งั้นถ้าฉันไม่เห็นด้วยแล้ว
01:24:37ถ้าดูกูดฟิลสิ
01:24:39ถ้ามันอยากไปที่ไหน
01:24:41นอกเสียจักว่าจะตาย
01:24:43ไม่งั้นก็ไม่มีใครรังมันเอาไว้ได้
01:24:45แค่จากเรื่องนี้
01:24:47ฉันนับถือมัน
01:24:49เธอเลย
01:25:01เธอเลย
01:25:28ขนาดกับกันบริงานเขียน
01:25:30เธอเลย
01:25:31เธอเลย
01:26:00เธอเลย
01:26:02เธอเลย
01:26:04เธอเลย
01:26:06เธอเลย
01:26:07เธอเลย
01:26:08เธอ России
01:26:08MH casa
01:26:16اخилось
01:26:21ขอบคุณตอนนี้
01:26:51สวัสดยังกัน
01:27:21สวัสดีที่สุดที่สุด
01:27:51สวัสดีที่สุดที่สุด
Be the first to comment