00:00รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่วไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:22ค่อยหรือ ว่าเจ้าบอกมันงูผี
00:27แต่เจ้าเป็น...
00:30ตายนั่ง
00:33พระยะน่ะ
00:42ข้ำกรอง
00:45ข้ำขอคุดยังไง
00:47คอยยังหัวอีกว่า
00:49คนเจ้ายังดึงดันจะยุน้ำข้ำกรองต่อไป
00:52เจ้าสิถึกทําลายสินมีควนลมตาย
00:55เจ้ากับข้ำกรองที่ต้องพาจากกันไปตลอดชีวิต
00:58ทั้งเคยค่านเจ้าหักคำก่องอีหลี
01:03เจ้าตรงไปจากเมืองนี้
01:06กลับบ้านเจ้า
01:08ไม่ให้เรื่องเลวไลมันเกิดขึ้นอีกเลย
01:11แล้วคอยสิแน่ใจนะจังไหน
01:18ว่าเจ้าสิบว่าได้คิดตีจากคอย
01:23และประยุกกันแม่ทับอีกเธอสิง
01:25มันบมแม่อย่างที่เจ้าเขาใจ
01:32คอยเห็นเหตุการณ์เลวหลายที่กำลังสิเกิดขึ้น
01:36คอยบ้าอย่างให้เจ้ากับข้ำกองต้องผูกเว้นผูกกำกันอีก
01:40บ้าหูจะพบจักชาติ
01:46เสื้อคอยกลับบ้านเจ้าไปซะ
01:55บอร์
01:59จังได้เขากับพวกกับ
02:02พูดว่าจะเกิดนี้ยังขึ้น
02:04คอยกับพวกกับไป
02:06พังคี้
02:09พังคี้
02:12ขอบคุณ
02:26ขอบคุณ
02:28คุณ
02:36คุณไอ้
02:37ได้ยินผมไหม
02:43ผมเป็นห่วงคุณมากนะ
02:49กระสิ่งใจอ่อนต้อง
02:51เต็บไทยอาวอนคำ
02:53กลับมาหาผมนะ
02:54อย่าทิ้งห่วงไปนะ
03:13ผมไปอยู่ที่ไหน
03:43นี่เรายังอยู่ในอันตีตแล้วนี่
03:51เจ้านั่งเจ้าค่ะ
03:57มันนี่เองเจ้าค่ะ
03:59เจ้านั่งตื่นยังเจ้าค่ะ
04:02ตื่นเหรอจ้า
04:04เข่ามาได้เลย
04:07ข้างที่ประยุดออก
04:22เจ้าค่ะ
04:33เจ้านั่งสิพัสผ่าอาบนำหรือเจ้าค่ะ
04:36ได้จ้ะ
04:38เอ่อ
04:40ทั้งพี่เจ้าค่ะ
04:42จ้ะ
04:44เจ้าค่ะ
04:46เจ้าค่ะ
04:48เจ้าค่ะ
04:50เจ้าค่ะ
04:52เจ้าค่ะ
04:54เจ้าค่ะ
04:56ทั้งพี่เจ้าค่ะ
04:58นั่นรับข้า
05:28อีกตัวด้วย
05:58มาคืน คอยบ้าเห็นเจ้ากลับมา คอยบ้าคิดว่าเจ้าสิกลับมาอีก
06:15ถ้างกรอม มีอ้าคอยอยู่นี่ จังได้คอยกับกลับมา
06:21คอยหักเจ้าลาย จึงได้คอยกับทีมเจ้าไปได้ว่าได้
06:31คอยหักจำได้อยู่เลย เข้าสองคนเคยสัญญาต่อกัน
06:36ว่าเข้าสิหักกันตลอดไป
06:42เจ้าอยากจำได้อยู่ว่า
06:44ใดนอนน้ำพา ให้สัตว์
06:49พังที่
06:57คอยหัว
07:00แต่ยะพอสิม พิศิบยอมให้ค่ำก่อง
07:03กับพังที่อยู่น้ำกันอีก
07:07ถึงสิหักกันป่านไหน
07:11ขอขึ้นค่ำสังยะพอประได้
07:14กับพังช่างป๊า
07:18พังไหนหักก่อน
07:21อย่าให้ทําบากใจก็นีเลย
07:23จะต้องปye กันเขา
07:25ว่าทําค่อน
07:28ทําค่ konst
07:31lunarสัญญา พังสองคนไปอยู่น้ำกัน
07:35門ไปน้ำคอย
07:37เป็นอยู่บ้านคอยเมืองคอย
07:39คอยสัญญาคอยไปสิดู้่และให้เจ้ามีความสุกที่สุด
07:42ค่อนแบนมือใด เจ้าอยากคืนเมื่อมาหา ย่าพอ ย่าแม่
07:50ค่อยจะเป็นคนพาเจ้ามากเอง
07:53เปลี่ยวน้ำคอยเนอะ
07:57คือของ
08:01เจ้านั่งเจ้าคะ
08:06เจ้านั่ง คนของเจ้าเมื่องเห็นว่านี่มาตามทันพังคี่ไปเข่าเป๋าเจ้าค่ะ
08:17เห็นว่ามีเรื่องสำคัญ
08:23คอยที่ไปหาพอเจ้า
08:27แต่
08:29พังคี่
08:36เซ็น
08:37เจ้า
08:38เจ้า
08:39เจ้า
08:40เจ้า
08:42ก็
08:57กับชะมันแล้ว
08:59ทนต์แก่น
09:00ก็แสนหาร
09:03กรับเขา
09:05ตาขอบนสักค่อย
09:05กับอกว่า
09:08ก็แก่นหน้า
09:11ก็แบบนี้
09:13ก็แรก่อมันท่ายก้น
09:15ก็แอบดวง
09:17ก็แบบนี้
09:20ก็แปลก
09:22ลูกว่าย ย่าพอ ย่าแม่
09:43นั่งก่อน บางขี้
09:52คนน่อยมาตามคำบัญชาของย่าพอ ย่าพอมีอย่างให้คนน่อยรับใส่ ย่าพอก็ว่ามาได้เลย
10:06คนน่อยพอมรับสนอง เจ้าเมื่อเป็นเคยพอได้ควบปี พอกับหงสึกว่าเจ้าดูแรกหลุกเซ้าพอดี
10:19มีแน่ไหร่ ที่เจอคัดของมองใจเว้า พังคี่
10:26คนน่อยพอมีอย่างคัดของมองใจก็พุดไหร่
10:29คนน่อยเมื่ออยู่นี่ คนน่อยก็คิดเสมอว่า
10:33คนน่อยก็เป็นซ้ำลูกในบ้าน วันในส่วนของย่าพอ
10:39แต่ถ้าหากย่าพอมีอันใดคัดของมองใจในโตขน่อย
10:44ก็ให้ย่าพอว่ามา ขน่อยพอมแก่ไข
10:49พอดีใจ ที่เจ้าบอกจังสัตว์
10:53พอเท่าแล้ว อีกว่าโดน
10:58พอสัยเจอกับค่ำกลอง
11:01เบิงแน่งบานเมืองของพอ เป็นคนต่อไป
11:06กันเจ้าเมือง คนน่อยเท่าหารเอง
11:17เข้ามารวดเท่าหาร
11:20คนน่อยเอาน่ามสมุนภัยหายา
11:31ที่กินแล้วบำรุ่งร่างกายแหายุ ยืนเน่าวเป็นหมื่นปีมาฝาก
11:36อยากให้ท่านเจ้าเมือง ลองซี่เมือง
11:41เอามารอบบังดู
11:43กินแล้วเท็ดไหน มีกำลังวังซ่า
11:58คนน่อย
12:05คนน่อย
12:07คอยซึ่งให้ลูกเคยคอย
12:13คนน่อย
12:18เข้าไม่ใช่
12:20เข้าไม่ใช่
12:22คนน่อย
12:24ฉัน อย่าเป็นสุด
12:26ความราบนุอม turbยัง
12:30หายที่บ้าน
12:32ที่สุด
12:33ก็คุณเต็นน์
12:34ก็คุณเต็นไป
12:35ขอาวที่สุด
12:38ก็ดอย อาวที่สุด
12:41เธอเจอให้พังคี้กินนะ
12:49โบบแห่งดอก ก็หมอน
12:53พังคี้เป็นลูกเขยหรอก
12:58อีกจากน้อยก็สิแต้งตั้งให้พังคี้เป็นเจาเมืองคนต่อไป
13:04พังคี้ต้องได้รับการยอมรับนับถือจากทุกคน
13:09ลับไป
13:39เจ้านั่ง
13:55เจ้านั่งเจ้าค่ะ
14:08Suffer
14:11เจ้านั่ง
14:12มิหยังเวย
14:14เทวหานเจ้าค่ะ
14:16เทวหานต้มน่ำหวานสมุน ใ crack น่ะขลาดให้ทันพังคี่กิน
14:19ทันพังคี่ต่อล่าบากแค่ แค่อ andereจ้าค่ะ
14:25ร่อมบิน
14:31หวานหน้าขลาดกินแล้วจะเป็นนั้น
14:34เทวหานสะกดได้ตามทันพังคี่มือด้อนแล้ว знаçe้ค่ะ
14:36เพื่อนสงสัยว่าทันพัง�
14:57ป Art
15:06สุดท้ายที่สุดท้าย
15:36เป็นจังไง พังขี้ รถสาทย์ซ่าดีเหรอ
15:53ขนอยว่าเป็นอย่าง
16:02ซ่ารถสาทย์ดี ได้กินแล้วโอสึกมีกำลังเมืองซ่า
16:16จริงๆแล้ว ค่าอยากหู้เรื่องลาวบันเมืองของเจ้าว่าเป็นยังไหร่
16:34เจ้าบอกว่าสิพ่าพอแม่เจ้ามาหา เจ้าก็ว่าพ่ามาจากเธอ
16:40ข้าสิไปหาพอแม่เจ้า เจ้ากระบายเวียงมาตลอด เจ้ามียังปิดบังพอเหรอ พังขี้
16:48ขนอยว่าไม่มียัง ขนอย
16:54ก็มีเพียงแค่ใจที่หักข้ำกอง
17:00ขนอยหักข้ำกองดีความจริงใจ
17:04ขนอย
17:08มือเจ้าเป็นยัง เป็นยังเจ้าคือเสียงมือไว้จังสัน
17:14หญกมือขึ้นระเบิง
17:16น้อยบอกเป็นยัง
17:24หญกมือขึ้นระเบิงพังกี้
17:28น้อย
17:52เจ้าเป็นยัง
17:58อาจารย์
18:02มันกินน่ามหวานประญ้านักราษเขาไปแล้ว
18:04คือบสแดงอาการยังรอกมาเลย
18:06สงสัยมันมีอิติลิตหลาย
18:08มันยังรู้แสดงอาการออกมา
18:12มันยังรู้แสดงอาการออกมา
18:18ขันพังมียังเร็ว
18:20ก็ให้พังคี่ไปพักต่อไอ้
18:22พังคี่
18:24กลับไปก่อนเธอลูก
18:34ขอหน่อย
18:36ขอสมา
18:38มันยังพอเย็บ
18:58มึงกินน่ามหวานประญ้าหน้าขราษเข้าไป
19:00แต่มึงมันมีอาการ
19:02แต่มึงถึกพงพยายามานหน้าขลาด
19:06ตื่มเข้าไปมึงก็ต้องแสดงตัวตัวนออกมา
19:24เฮ้ย เก็ดตัวออกมาเร็ว
19:26มันเป็นกุ้งพี
19:28นี่
19:36ไม่เห็นพี่อย่างไร
19:38ขอโป๊บกตีนี่
19:52ถ้ามันมียังแล้ว
19:54ขนาดข้าต้อ
20:03เจ้ายังไปใสเบาะได้ พังคี้
20:05ขั้นเจ้าว่าได้เป็นจังที่เจ้าหานเบา
20:08เจ้าตรงยูให้ทุกคนเห็น ให้ประจักแก้สายตา
20:13จับตัวพังคี้ไปก่อน
20:15ยะ
20:24ยะทำไมพังคี้
20:27ยะฟอar
20:51พังคี้
20:54ยะพอ ลูกขอลองให้เศ้ากร
21:08ข้ำก่อมเป็นคนพ้าพังที่เขามา
21:11ขันยะพอไปอย่างให้พังที่เฮื้อนเข้า
21:16ลูกสิหาท่างให้เพื่อนไปเอง
21:20แต่ยะพอ ยะทำอย่างพังที่เลย
21:24แต่!
21:25ยะแม่!
21:27เห็นแก้ลูกจากเธอได้บอร์
21:31พังที่กับข้ำก่อง พากกันมาตังดน
21:36ขันทำลายพังที่ ก็เท่ากับทำลายหัวใจข้ำก่อง
21:44อย่าให้เหลือมันเลี่ยวลายไปกวนอีกเลย
21:48หรือว่าสิเรียวลายไปกวนดีเดี๋ยวจังไหนลูก
21:51ลูกนี่มีเห็นเหตุการ์ล่วงนะ
21:59พันยะพอทำลายพังที่
22:01สิ่มีคนลงตาย
22:03บ่านเมืองติดถึกทำลาย
22:18ไอ้สิเมือง พังข้ำเอาลูกจับเทื่อนไหนด้วยไอ้
22:25ผมไม่ต้องเห็นไปได้
22:27คนกับมูพากกันอะไร
22:29มันจะเกิดอาเพศ
22:34จับตัวไว้กี้ไว้
22:36จับตัวไว้กี้ไว้
22:53หยุด ไปหยุดก่อน
22:56อ้าย
22:57แต่โอกาสรู้อีกจะเทื่อด้วยไอ้
22:59แค่ไม่อย่างลังจากนี้
23:00เพราะจะคุยกัน
23:04อินเธอสิง
23:12เก็บดับ
23:19คำกรอง
23:20พอพ่าพังขี้ออกไปก่อนลูก
23:26ไป
23:29ไป
23:36ไป
23:39เยี่ยม
23:47อินเธอสิ่งขอปหับกัน
23:48คอมลูกจริง
23:54เข้าสิ่งขอดัติ
23:57ขอบคุณครับ
24:27ขอบคิดเลย
24:41มาไม่สือเขิดเรื่องแบบนี้
24:57กันเจ้าเจ็บปูดเท่าละมั่น
25:07ถ้าต้องทกใจป่านนี้
25:10ก็ยะยิวมังนี้อีกเลย
25:14ก็ยะตอนเจ้า
25:27อันกรองค่อยว่าเป็นอย่าง
25:36ต้องให้ค่อยดังทุกโทนทรมานเจ็บป่างตาย
25:42ค่อยกระโทนได้
25:45ขอแค่ให้เห้าสองคน
25:49ที่อยู่ด้วยกันแบบนี้
25:54นัก
26:00ก็จะหักข้ำกอง
26:04ทำว่าหอดคันนี้แล้ว
26:07จะก็ยอมรับความจริง
26:11ว่าเจ้ากับข้ำกอง
26:14ก็แม่เผาพันเดียวกัน
26:19หากกันบราย
26:23เราพร้องสิบุดัยได้จังใด
26:29จนแล้วมึงคอย
26:33คอยมีมงใดที่บุคคือค้นจังเจ้า
26:37ครอก
26:51เท่าสองค้น
26:54หากเกินเมื่อตั้งเป็นปี
26:59ค่อยบ้าเคยให้ในเจาล้ำบากใจ
27:06หรือว่า
27:08ตอนนี้
27:12เจาก็รังเกียดค่อย
27:15ก็จังคนซุ่มนั่นเหรอ
27:23ไม่ได้รังเกียดเจ้า
27:25แต่คันเจ้า
27:27ยังดือรังจะอยู่น้ำกันต่อไป
27:30เท่านั้นละ
27:32จะเสียใจไปตลอดชีวิต
27:35ไปสะ
27:38บ้า ไปบ้าไป
27:39ก็ไม่ได้รังนั้นละ
27:41จะเสียใจไปตลอดชีวิต
27:47ไปสะ
27:50บ้า ค่อยบ้าไป
27:53เตือนยังว่าพรักใสไหร่ทร้องคอย
27:59ค่อยบ้าไปใดทั้งนั้น
28:02ค่อยแหกเจ้า
28:06ค่อยให้คอยไป
28:10ค่อยตายสะยังดีกว่า
28:13ค่อยหูว่ามีร่วมหายใจ
28:16แต่ชีวิตหนีต้องมูมีเจ้า
28:20พอแต่พอกันก็มีอันเป็นไป
28:25เป็นหวงหักหวัง
28:28พระเจ้าหาทร้องกองอย่างนี้
28:30รับเมืองบัตราษไปสะ
28:33ดังถึงสาบไว้
28:34แต่พบสาดใด
28:36ให้มือนะหัด
28:37ค่อยให้พลาดพรากกัน
28:39ค่อยมีโอกาสสิทธิพ่อกันอีก
28:40ค่อยลาฟ้าฟ้าเพิ่นไว้ก่อน
28:43ว่อนสะวันให้เห่านั้นพอกัน
28:46เพราะว่าชาตินี่หรือชาติน่ะ
28:48เจ้ากับค่ำกอง
28:50ก็ได้ก็แตกให้เอา
28:52สิทธิพ่อมีทางเดี๋ยวเข้าพูกัน
28:54ไม่สาด
28:56ไม่สาด
28:57ไม่สาด
28:58ไม่สาด
29:00อย่างถาอยู่เดอ
29:02มองว่าสิเป็นสาดใ
29:06สาดใสาด
29:08สาดมีสิขอสดใส
29:10เว้นกำตะการกัน
29:12สิทธาจนว่า
29:16ฝ้าเพิ่งเห็นใจ
29:18เปิดบ้องให้สองเหา
29:20ทบหน้าได้ธบพอเจ้า
29:22ให้จำจันได้เดิว
29:24ให้จำกันได้แน่เดิว
29:26อุ่นพลาฝากฟ้าเพื่อนไหวก่อน
29:28ว่อนสวรรย์ให้เห้านั้นทอกันใหม่
29:32และโดยล้มหายใจ
29:46ที่มีกระดัยก็แต่ให้เห้า
29:48แต่ให้เอาใครเห็นกัน ให้สาดนึง
29:58อย่างถ่ายุเดิร์ ว่าว่าสิเป็นสาดใด
30:06สาดนี้สิขอสดใส เวนกำแต่การกำ
30:12สิทธาจนว่า ฟ้าพันเห็นใจเปิดบ้องให้สาดนี้
30:19แล้วของแกนเข้าเจอกงให้สาดนี้สาดใจ
30:40มานี่
30:42เจ้านั่งขึดเรื่องเองอย่างยุปว่าเจ้าค่ะ
30:57เว่าให้มันดีฟังใดเลยเจ้าค่ะ
31:12เรื่องฐานภังคี่บอเจ้าค่ะ
31:23เห็นมันนี่
31:25คือ
31:28ภังคี่
31:30เพิ่น
31:33ฐานภังคี่ถึกวิญญาณงูผีเขาสิงร่าง
31:36คือจังสีเศร้าเมื่องภากันซาเป็นบอเจ้าค่ะ
31:42พนนห์
31:48เมรมียังไว้โดด
31:52ทำให้พ่อมาก Entonces
32:12ตอนนี้ เบามี่อย่างบ้าใดแล้ว
32:15เรื่องที่เกิดขึ้น ท่านเจ้าเมื่องเป็นคงบ้ายอมอย่างไร
32:26อิ่นทะสิ้ง
32:28เจาก็เห็นว่าสุ้นแม่งตำลังใส่อุบายทำลายพังที่
32:31เม้าตรงซอยแกไข บ้าให้เกิดเรื่องล่ายขึ้นอีก
32:35เจ้าเป็นแม่ทับให้เมืองขาชาติปุละ เป็นคนที่ยะพอวัยใจที่สุด
32:43จะมีโอกาสที่จิดซอยบ่านเมืองบ้ายปินาศ
32:51หลับปากกับคอยเดอร์ อย่าทำรายพังที่
32:55คำกอง โตเท้าเนี่ย ว่าเคยคืดที่สุดทำรายพังที่เลยด้วย
33:11แต่ว่าเท้าก็ไม่นาที เห็ดตามคำสั่งของเจ้าเมือง
33:19ดังนั้น สุยางก็ต้องคืนอยู่กับทันเจ้าเมือง
33:25เจ้าว่าอยากให้พอทำร่ายพังที่เหมือนว่า
33:39เจ้าค่ะ ยะพอ
33:53เจ้าค่ะ ยะพอ
34:03พออยากให้เจ้าหู้ว่า เจ้าคือแกวตาดวงใจของพอกับแม่
34:07เจ้าหักกับช้ายสามารถจังพังที่ พอกับว่าเคยหาม
34:13แต่ตอนนี้ พอว่าไว้ใจพังที่แล้ว
34:19ถึงมันที่พอกับกายเป็นงู้ไว้พอเห็นต่อนาต่อตา
34:23แต่พอกับไว้ว้างใจพอได้
34:27พอขอสั่ง ให้เจ้าเลิกของเกียวกับพังที่อีกต่อไป
34:33ยะพอ
35:03ขอเบื่อล่าให้ลูกนะ
35:06ลูกอยากให้พังยอมจากไปด้วยความเต็มใจ
35:08เบอด้วย
35:12ได้สิเมื่อง ใจเย็นไว้ก่อนดีกว่า
35:16ถึงเชื่อในลูกสาวเหา
35:17ก็อยู่กินกับพังคนเดียวเป็นปี
35:20ยอมมีความผูกพ fitness กันไหล
35:22สิ่งหายจากกันไปไงไงจังสิมมัน
35:24ก็ต้องเจ็บปวดเป็นธรรมดา
35:29ถึงเขาสิเป็นพูดพี่ปีศาท
35:31แต่เขาก็ฮักลูกสาวเข้าได้ไง
35:33สุ่งสารลูกสาวเข้าในด้วย
35:35ไงด้วย
35:48ทำว่าอย่าไปพอทำไรพังคี่
35:51มืออื่น
35:53เจ้าเฝ้าไหร่พังคี่ออกไปจากบ้านเขาซะ
35:58แล้วอย่าให้มันกลับมาอีก
35:59พอไม่อยากให้หนามัน
36:02เอาตามนิ
36:03เยี่ยม
36:05ตามนิด
36:06เยี่ยม
36:07เยี่ยม
36:09เป็นบวงหักห่วงห้า วาสนามาสั่งหาร
36:33ดังถึงสาบไว้ แต่พบสาดใด ให้เจ็บลาย ให้พลาดพรากัน
36:40คุณพลาฝากฟ้าเพื่อนไว่ก่อน วอนสวรรย์ให้เห้านั้นทอกันใหม่
36:48และโดยลมหายใจ ที่มีกระดังก็ไปให้เห้า ได้เห็นกันในสตาร์
36:57นี่เธอซิง ไปจัดการ
37:00ปล่อยพังคีไปซะ ไม่เห็นงั้นเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น
37:04จะทำให้ทุกคนต้องเหยนว่ายตายเกิด
37:06เจ้าเมงจองกำกันทุกความทุกชาติ
37:08สัตว์ที่เจ้าแล้วเลือดหมายแล้ว
37:09เอามัน
37:20พังคี อย่า
37:23ยังถ่ายุเดอ มองว่าสิเป็นสาดใด
37:31สาดนี้สิขอสบใส่เวนกำตะการกำ
37:38สิทธาจนว่า ฝ้าเพิ่นเห็นใจ
37:43เปิดป้องให้สองเท่า
37:47พบหน้าได้พบพ่อเจ้า
37:50ให้จำกันได้เดิน
37:53ให้จำกันได้เดิน
Comments