- 5 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:06ออกไปจากทำกละทั้งกัน
00:11ตอนนี้เป็นอร์เฟ่ง
00:28와서 นั่นไป
00:31นั่นต่อ นี่ปกตัวว่า
00:33นั่นต่อไป
00:36มันใจเช้าในน้องวุ่นไหวกับการต้มยา
00:39เป็นห่วงแต่คนอื่นตัวเองนั่นแหละ
00:42ข้าวยังไม่ตกถึงท้องเลยสักคำ
00:43ไอ้
00:45คุณพี่ ยาตำหรับนี้ต้องคุมไฟให้ดีเจ้าค่ะ
00:49ลองไม่อยากพลาดเดี๋ยวพี่ชัยไม่หาย
00:51คุณพี่
01:06ท่านคุณเจ้าค่ะ มีชาวบ้านมันประทวงน้าบ้านเจ้าค่ะ
01:28พวกเรามียาติพี่น้องต้องตายเพราะเสือพลาย
01:30เราไม่พอใจที่ท่านว่าชีวิตมัน
01:33มีคนบอกว่า ท่านเป็นสิทพี่น้องกับเสือพลาย
01:37ท่านเข้าข้างมัน แทนที่จะลากโตมันมารับโทษ
01:40ท่านกลับไปทำ
01:42เสือพลาย ที่จริงแล้วไม่อยู่
01:45พวกเราจะมีฟ้องนาคอนบ้าน
01:47ว่าท่านเราเองการปฏิบัติหน้าที่
01:49ท่านขุนปราบเสือมันตั้งมากมาย
01:51ความดีไม่มีเลยหรือ
01:52ลูกชายตาย ลูกสาวทุกย่ำยี
01:55ใครไม่โดนยี่ยงนี้มันไม่เป็นวันรู้หรอก
01:58ร่องเธอร์ ร่องเธอร์!
02:08ถ้าคนกล้าอยู่บนเรืองขอรับ
02:10ท่านเรินเข้าข้าหลังเรือน
02:13ไม่อยากเจอเชาบ้างขอรับ
02:16ลองเธอ!
02:30ไม่ใช่ดีการร้องเรียนจากเชพบ้านเท่านั้น
02:33หลวงบนวัลถัด ยังร้องเรียนเจ้า
02:37ต้องการให้ครู เปิดสารพี่ภาคษาขณีของเจ้าอีกด้วย
02:41เรื่องเสียภายหรือขอรับ
02:43ใช่ ปูเริ่มอยากมาถามเจ้าก่อนว่า
02:47เรื่องมันเป็นมาอย่างไร
02:52ครูกรุ่นหน้าผมละเกินขอรับ
02:55ผู้สารมาแจ้งกับผมร่วงหน้า
03:00เปิดส้างคือขอรับ
03:02ถ้าเรื่องมันใหญ่ขนาดนี้
03:04กับผมผมต้องบอกความจริง
03:13วิชาอาคมของพันแสงและเสือพลาย
03:16เป็นมนต์เอาวิชาจันใบ
03:18ผิดกฎมนทีนบางของราชาสำนัก
03:20ใครฝึกใครเรียน
03:23มีโทษถึงประหารชีวิตขอรับ
03:39ท่านเองก็ฝึกวิชามนต์ดำ
03:41ถึงมีหน้ามาพูดดิ
03:44ทั้งสองเป็นสิทธิ์พี่สิทธิ์น้องสำนักเดียวกัน
03:48จึงร่วมกันคิดก่อการกระบท
03:50ก็ถ้าผมขอให้ท่านเสียนาบดีวัง
03:53ตัดสินลงโทษพันแสงประหารชีวิต
03:58กำเลยมีข้อตัวแย้งอะไรบ้าง
04:02ตามจริงก็คือ
04:04มีเสือพลายตัวจริง
04:06กับเสือพลายตัวปลอด
04:08หลังจากที่มีเสือพลายตาย
04:11เสือพลายตัวจริงก็สติฝั่นเฝือนไป
04:14แถนสีนินที่สำเร็จมนต์อสอราเวศกับแปลงกายเป็นเสือพลาย
04:19ได้ใช้ชื่อสีของเสือพลาย
04:23ออกไปป้นเอาเข็ดค่าช่วบ้านครับ
04:25เสือพลายตัวจริง
04:27เสือพลายตัวปรอม
04:36แผนสีนิมมันก็ออกบ้นค่าอยู่แล้ว
04:39ทำไมต้องใช้ชื่อเสรอพลายได้หรอก
04:41แผนสีนิมมีหม้นออกสรรเวทอะไร
04:45ไม่มีกรับ
04:48มีแต่พั leva กับเสียพลาย
04:51ที่มีม้นเอาวิชาจันวัยเหมือนกัน
04:52และรักกันยิ่งนะ
04:55หลังหนังนี้เสือภายข้าละคมคืน หดเที่ยมตามวิธีของแทนสีนิน
05:06เพราะว่าเป็นเสือภายคนละคนไม่เอ็น
05:09ฉันเชื่อคุณพี่
05:11ไม่ยินพี่มิ
05:15ไม่ยินพี่มิ
05:17มายืนตรงนี้ตั้งแต่มั้ยไร
05:21ก็...ฉันเป็นห่วงคุณพี่
05:26ทำไม
05:28เป็นห่วงไม่ได้หรือ
05:30ไม่เจอเหมือนตั้งนาน
05:32นึกว่า...
05:34รักยืมยงดีนะเจ้าค่ะ
05:38รักหัวชาวบ้านไม่เปลี่ยนแปล
05:42เนอะแอบรักนี้
05:46ผิดกดหมายมาตราได้ล่ะ
05:51แทนสีนินปรากฏตัวตอนครุกแตก
05:57ไม่มีใครเห็นตัวจริง
06:00นอกจาก...
06:02ขหารเจ้าคุณสิง
06:05ทวกเดียวกันทั้งนั้น
06:07ไอ้กำเริ่ม
06:09นี่เหมือนกล้ากเราค่ะ
06:10ว่ากูเป็นพวกเดียวกับแทนสีนินเยียกนั้นหรือ
06:13ว่าที่ครุกแตกนักโทษหลายคน
06:15ก็ต่างเห็นว่าพวกกูต่อสู้กับแทนสีนิน
06:18แทนสีนิน แล้วถ้าเป็นแทนตกตาหละขอรัก
06:23แทนสีนินเป็นครู่ของเสือพลาย
06:26และอาจเป็นครู่ของพันศังด้วย
06:29พันศังแกล่งต่อสู้กับแทนสีนิน
06:32เพื่อหลอกขุณนาง
06:34ที่แทนก็พวกเดียวกันทั้งนั้น
06:38จะเป็นพวกเดียวกันได้เยี่ยงอะไร
06:40ในมือแทนสีนินมันค้าพ่อแม่ของกับผม
06:44ก็ผมพาเสือพลายตัวจริงไปปลากเสือพลายตัวปลอม
06:47ตอนตัวปลอมมันกล้าลากไปแทนสีนิน
06:50ไอ้พวกสมุนโจนทั้งหลายมันก็เห็น
06:53ก็ผมขอเบิกตัวพยายามเขารับ
07:09บอกชื่อบอกสังกัดเองม่ะ
07:11ก็ sharper ผมชื่อดว่างอยู่ว้าตหล Guns
07:14ก็rints่从กลับผมเป็นสมุ้นของเสี่ยวพราย
07:16ทำไม
07:17มาพูดบอกความจริง
07:19ก็ผมเห็นกับตาว่ะ
07:22ขุ้นแสงผลานเข้าไปในคล้าย
07:25ไปช่วยเสี่ยวพรายสร้างข้ายโจนครับ
07:27มุกโกฮ Bird
07:28บุกใส่ร้ายกู
07:30มึงมองหน้ากูดีๆ
07:33กูคือสมุ้นของเส่วพราย
07:34ที่ประชุงกับมึงเมื่อวันนก่อนใช่หรื moet
07:41สดุphone exchange
07:45คือ how the
07:53คือ แนส
07:56เจ้าค่ะ
07:57เอา เงียบก่อน ชัด
08:00ผู้แสงผลั athlete
08:03จะ Bronze functionality
08:04มาขึ้นสารได้หรือไม่
08:06เจ้าผมพ過ごleist
08:08เพียที่พล働ของเมือง
08:11หากเป็นเช่นนั้น
08:12จะถูกชาวบ้านรุมค่าตายก่อนมาถึงสานเป็นแน่ เขารับ
08:15เห็นไหม ขอรับ
08:16มันเป็นห่วงสิพ Offic ของมัน
08:19พยาสมุนโจร
08:20มีอิ่งหรือมั้ย
08:21ไม่มี ขอรับ
08:22กARAN
08:23cards ผมต้องปกป้องผู้เขาเหมือนกัน
08:25ปกป้องกันเช่นนี้
08:28พันแสง
08:29เป็นพวกเดียวกับเสื้อพลาย
08:30และเป็นพวกเดี๋ยวกับแถนสีนิดด้วยขอรับ
08:33พวกบนนะพิชาจันไล
08:35พันแสงแถนสีนิดและเสื้อพลาย
08:37สามคนนี้กำลังเตรียมตัวปุกยึดอโยทยา
08:41พอที่เธอ นี่มันชั้นจะไปกันใหญ่แล้ว
08:43หลัวประวอนพัศนิดต่างหาก
08:45ที่คิดจะกอกระบท
08:46ท่านเจ้าคุณ
08:48ท่านกล่าวหากระผมด้วยไม่มีหลักฐานเช่นนี้
08:51ก็ผมฟ้องท่านใต้นะครับ
08:54เงียบ เอาแค่คดีนี้ก่อน
08:57ท่านเซนหน้าบริวังขอรับ
08:59ท่านต้องพิภาคสาได้แล้ว
09:01ไม่ต้องถึงขั้นกระบท
09:03เอาแค่ฝึกอาวิชาจันรายผิดกฎมนเทียนบ้าน
09:06และเอาเว้นการปฏิบัติหน้าที่
09:08เพราะความสัมพันส่วนตัว
09:10ยังไงก็ต้องจับขัง
09:12ขังไม่ได้
09:14ข็งขังแล้วใครจะปลกมาความไม่เหรอ เจ้า tant
09:20เข้าผมเห็นด้วยขอรับ
09:21ถ้าจักฐานแสงไปขังเสีย
09:22แล้วใครจะสู้กับแทนสี textbook
09:25ขอไหลวะขณีความไปก่อน
09:26านอนิจ,- ฉันาเยอรับ
09:28มันเป็นกระบบท
09:29มันเป็นสิบของแทนสีหรืนิม
09:31เมื่อกับเสือภาย
09:32จากมันขังคุกขอรับ
09:35ท่านเจ้าคุณขอรับ
09:37ท่านต้องพี่ภาคสาได้แล้ว
09:40มีเช่นนั้นท่านนั่นแหละ
09:42ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่
09:45โดยอำนาจแผ่งกฎหมายอโยทยามหานคร
09:58ข้าพระเจ้าขอพี่ภาคสา
10:01ความผิดโทษฐานเรียนมนต์อวิชา
10:05ใช้ในทางที่ผิด
10:06ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่
10:09จำคุกภืนแสนผ่านเป็นเวลาหกเดือน
10:36ที่เจ้ายอมไปอยู่ในครุก
10:51เพราะเจ้ามีคาถาสนอกกร้อน
10:53ที่เจ้ายอมไปอยู่ในครุก
10:55เพราะเจ้ามีคาถาสนอกกร้อน
10:57การปฏิบัติหน้า
11:12ไม่สำเร็จขอรัก
11:27ไม่สำเร็จขอรัก
11:29มันเสียงยันครอบคุมไว้
11:32ยันแทนสีนิน
11:35ไอ้โควรทัด
11:37มันเตรียมตัวไว้ล่วงหน้า
11:39กากตัวจะเอาไว้
11:41เพื่อให้กองกำลังกระบบตของมัน
11:43เคลือดตัวเข้าเมืองได้สะดุ
11:45จะเย็นก่อนขอรับได้เท้า
11:47แม่คลูนรันทายกับพี่พลาย
11:49อย่างช่วยเราได้
11:51ตรงข้างนี้
11:53จากข้างกับผมได้ไม่นานขอรับ
11:55ในที่สุด
12:01มึงก็ไม่อยู่ในครุกกับกู
12:03มึงกับกู
12:05พี่หาร
12:33พี่หาร
12:35อือพี่หาร
12:39พี่หาร
12:41พี่หาร
12:44เพราะฉันว่า Cleveland
12:45พี่เป็นคนยี่ยนไอเค่ให้ไปประทวงท่านขุน
12:49คนพวกนาน
12:51พ่อแม่พี่นอกเขาตายพัแ어야เศร
12:54ถึงกูเมื่อloydิวเขาต้องไปล้องเรียงอยู่ดี
12:56คนพวกนานไม่รู้จักท่านขุน
12:58จ Spek
12:59Negro
13:00แต่พี่หารรบเคี้ยง Б่าเคี้ยหน่ายกันมาเท่าRight
13:03แค่แบบนี้มันไม่лениеถูก
13:05ก็พอรบกันมาชนิดใต่กันได้ greeting ไง
13:07กูถึงน้อยใจไง
13:09แต่เส亮ท้ายมีต่วจริง ตัวครอมจริงจ้ะ
13:11แม่ในชวลาเป็นคนไปเจอตัวจริง
13:13แล้วรับมักรักษาจนหายเป็นบ้า ถึงได้รู้เรื่องกัน
13:16�이่งบอกว่าผมเป็นคนบ้าน
13:18คนบ้าท ninguémขุดเลยก็ได้
13:20นี่ 100 โรงจะไม่ให้เอาไภ่แล้วใช่หรüt Sicht
13:22พวกคนที่ท่านขุนชุบเรียงมาตลอดหลายปี
13:25ไม่มีความหมายเลยใช่หรือไม่
13:27พู toy พวกนั้น
13:29กูทำงานรับใช้หมดแล้ว
13:31ถึงว่าหายกันไว้
13:32ส่วนมึงอายง
13:34จะคบหากูต่อหรือไม่ก็สุดแล้วแต่มึง
13:36กูเป็นคนแบบนี้
13:37ถ้ามึงคิดได้กร confinedกัตรอยู่
13:39ก็แล้วแต่มึง
13:52ท่านขุนให้เราสองคนย้ายมาอยู่ที่นี่
14:16เพราะว่าแม่นายกับลังเศ้าเจ้าค่ะ
14:22ฉันเศร้าจริง ๆ พี่สายุธ
14:28เหลือนที่ไม่มีท่านขุน
14:31ฉันไม่อยากอยู่เลย
14:36ให้เรานวนที่ไหนดีขอรับ
14:51ไปอยู่ที่ด้านแพ้เธอ
14:53ดีเหมือนกัน เราจะได้คุยกันถึงช้างเหมือนเมื่อก่อน
14:57ไป เดี๋ยวฉันไปส่งจ้ะ
15:03ไป
15:05พี่สายยุธ
15:08พี่สายยุธ
15:10พี่เป็นอะไรจ้ะ
15:15พี่ตั้งทองได้สามเดือนแล้วเจ้าค่ะ แม่นาย
15:30จริงหรือพี่สายยุธ
15:32โอ้ย พี่สายยุธ
15:34ฉันดีใจที่สุดเลย
15:36พี่สายยุธรู้ไหม
15:37เด็กคนนี้นะ ทำให้หัวใจฉันชุ่มชื้นขึ้นมาเลยล่ะ
15:41หลาน
15:49หลานจ่า
15:51หลาน นี่นาวานะ นาวาเอง
15:54หลานได้ยินนะไหม
15:56หลานได้ยินนะไหม
15:58โห ตัวเท่านอนคงยังไม่ได้ยินหรอมเจ้าค่ะ
16:07พี่อ้น
16:09พี่อ้นอยากได้ลูกผู้ชายหรือว่าลูกผู้หญิงจ้ะ
16:23อะไรก็ได้ขอรับ
16:26พี่ก็ดีใจนะเจ้าค่ะ
16:28แต่เมื่อคืนพอรู้ว่าท่านขุนติดคุก
16:30พี่ก็นอนไม่หลับ
16:34ทำไมมาท้องอาตอนนี้
16:36อโยทยาจะเป็นยังไง
16:38ก็ยังไม่รู้
16:40ก็ยังไม่รู้
16:48แผ่นดินนี้
16:51กี่ร้อยปีที่ทํานุบำรุงกันมา
16:56กี่มืนชีวิตที่ตายทับถมเพื่อรักษา
16:59จะยอมให้ตกเป็นของแถนสีนินไม่ได้
17:06เราต้องสู้นะ
17:08เราต้องรักษาอายุทยาไว้เพื่อลูกหลาน
17:13พอกระผมรู้ว่าจะมีลูก
17:15ก็เกิดกำลังใจขึ้นมหาศาล
17:18คิดถึงว่าบ้านเมืองที่ลูกจะเติบโตมา
17:21จะต้องปลอดภัยและมีความสุข
17:29ลูก
17:32พ่อจะสู้ด้วยชีวิต
17:36เพื่อให้ลูกได้อยู่อโยทยา
17:46ใครพี่สายหยุท
17:48เด็กคนนี้คือพลังของพวกเรา
17:52เราต้องสู้เพราะเขานะ
17:59แล้วไม่น่าจะทำอย่างไรต่อไปเจ้าคะ
18:04ธนาธรรมจากใช่หรือไม่
18:06ใช่พี่สายหยุท
18:09คุณพี่ไม่อยู่
18:10แต่ฉันยังอยู่
18:12ฉันมีคุณพี่เป็นแบบอย่าง
18:15ฉันต้องคิดต้องทำเหมือนคุณแสงพลาด
18:24กินยาดเลยนะ
18:25ไม่ได้นะ
18:28ไม่ค่อยนะพี่
18:31ไม่ค่อยนะเจ้าคะ
18:34ฮะ
18:36พวกหมดเลยพี่สาย
18:38แบบนี้จะหายได้อย่างไรเจ้าคะ
18:41ไม่ไหวแล้ว
18:43ไม่ไหว
18:47พี่สาย
18:50เจ้า
18:55อ้าา..
19:02พี่ไช่...
19:07พี่ต้องสู้นะ
19:09ฉันจะไปต้องยากมาใหม่
19:11ให้ต้องกินอีกนะ
19:13พี่ไช่...
19:15พี่ชัย
19:19พี่ชัย
19:31พี่ชัยตื่นมากินยาก่อน
19:33พี่ชัย
19:37พี่ชัย
19:41พี่ชัย
20:04ถ้าโรงมาวานท่านกำลังออกไปจับพี่พลาย
20:06พี่เตรียมป้องกันตัวหรืออย่างอย่าง
20:11ถ้าหารมาเยอะหรือไม่
20:13บอกผู้มันให้มาเยอะๆเลย
20:15มีเรื่องสนุกไข้ฆ่าทำแล้ว
20:17แบบนั้น
20:21มีเรื่อง
20:25ของกับ เกรียมป้องกัน
20:28ถ้าจะอยดีกว่า
20:31แมนเกรด
20:33เจ้า!
20:35เจ้า!
20:37เจ้า!
20:39เจ้า!
21:03เจ้า!
21:05เป็นฐานไม่จากพวกเรานะ!
21:06ทุกพันทายกำลังจะโนโจมปี!
21:08ไม่ยังตัวไว้!!
21:10ไม่ต้อง!
21:11ไม่ต้องใช้ดับ!
21:13สบาย ๆ ไว้!!
21:14ขา הואibit coming subsequent แล้ว!
21:16ก็บอกหรอไง ไม่ต้องใช้
21:18ให้วางลง!
21:20วางไม่วางạoิจแหวะ!
21:24พูดไม่วาง firsthand..
21:25ไม่ชื่อเหรอ could..
21:27ไม่เข้าไปเลย!
21:29กูไม่กลัวพวกม surrounds you..
21:31เข้ามาul..
21:33- สิ้นแผนไนไม่หมดว่า?
21:40- สิ้นแผนไทน์เป็นหมดว่า!
21:47- สิ้นแผนๆ ไพร์ร�ย์ไม่หมดว่า?
21:53- เอาลักแผนไน้หมดว่า!
21:55- เฮ้ยเจ็บพวกนี้ไหมหมดว่า?
21:59ทำไมพวกมันไม่เข้ามา
22:04พวกมันหยุดมองเราเฉยเฉยทำไมว่ะ
22:07บนบางตา
22:10ไอ้พวกพวก
22:14ไอ้พวกขวาย
22:16มันย้ายคายพี่ดื่นแล้ว
22:22ไป
22:23พี่พายมีอาคมจริงจริงไว้พวกเรา
22:37พี่พายคือจองเข้าหวังไว้แฮงแฮงดิ่ง
22:46พี่พาย
22:49พี่พาย
22:53ไอ้ชั่ว
23:00ไอ้เล่ว
23:04อะไรนะ
23:07ชีวิตก็เป็นแบบนี้ก็เพราะมึง
23:10จะตายแล้วยังไม่สำนึกอีก
23:14มึงก็ติดอยู่ในเครศอาคม
23:17เดี๋ยวมึงก็ต้องตายในคุกเหมือนกู
23:20ที่กูมาอยู่ในนี้
23:24เพราะมึง
23:27เพราะกูนี่ไหร่
23:29ตั้งแต่กูมาอยู่นี่ได้สองสามวัน
23:32กูได้ยินเสียงมึงละเมอทุกคืน
23:36เวลาที่คนเรากำลังจะตาย
23:51เวลาที่คนเรากำลังจะตาย
24:06เรามังนึกถึงสิ่งที่ติดคร้างเอาไว้
24:11มึงติดคร้างพ่อกับแม่มึงนะ
24:14อย่าเสือกรู้ดิ
24:17มึงทำดีไม่สู้น้องสาวมึง
24:20มึงก็เลยเลือกทำชั่วประหมดง่ายมันสบาย
24:23แต่กว่าจะรู้ว่าเส้นทางนี้มันลำบากกับการเป็นคนดี
24:26มึงก็ค่าคนตายไปแล้ว
24:29คราวนี้
24:31มึงก็บดสิ้นหนถัง
24:34มึงก็คุ้ย
24:36จุดพูดเสียที
24:38ถ้ามึงอยากได้ดีกับน้องสาวมึงกูมีวิธี
24:41น้องสาวมึงจะข้าดไม่ถึงเลยล่ะ
24:48มึงอยากนู้ไหม
25:00พวกในดาลเหล่านี้ต้องใช้เวลากี่ปี
25:03ถึงจากทำได้ขนาดนี้
25:07พวกนี้คือตระกูลของขุดนาง
25:09แล้วค่ะ umg Devi ที่ทุศริษ์เจ้าค่ะ
25:11มีนับสิบตระกูลเชียวด้วย
25:14โกงที่สุดคือหล่วงบอวรทัด
25:17มีหลักฐานชัดเจน
25:22รองลู่มาคือเจ้าคุณธรรรมนาส
25:24ที่สิ้นไปแล้ว เจ้าค่ะ
25:26มีเจ้าคุณนาคล
25:28เจ้าคุณเกษตรก็ออกกับเขาด้วยแย่งอย่างนั้นหรือ?
25:31มิน่า ถึงทำตัวเมินเฉย
25:34ไม่ยองไปเข้าเฝ้าพ่ออยู่หัวกับค่า
25:37กฎหมายของอโยทยาให้อำนาบในด่านเอาไว้ว่า
25:40ถ้าในด่านทุกคนเห็นเป็นเอกชัน
25:42ว่าใครยักษ์ยอกสับของผ่านดิม
25:45ในด่านทั้งหมดจะสามารถนำเอาหลักฐานขึ้นกราบทูน
25:48เพื่อเอาผิด หรือปลดขน้างนั้นได้
25:51แรนาการเหล่านี้แฉบราจจะให้ชาบ้านดูค่ะ
25:54สไหมก่อนชาบ้านจะรูมประชาทัน
25:57และขับได้ตระกูลเหมือน הן fixed ให้ไปยุผ่านดิมอื่น
26:00จากนั้น เราจะยึกกลองธาหารจากขน้างเหล่านั้น
26:02เพื่อไปสู้กับแทนสีนิ่น
26:05แต่กว่าเขาดิทยาศรรษ Street
26:08อาจจะต้องใช้เวลา hing ถึง 6 เดือน
26:10ถึงเวลานั้น หลวงประวรทัดและแถนสีนิ่น
26:15อาจจะรวบรวมกำลังทะหาร และบุกเข้าวังหลวงก่อนเป็นแน่
26:19อย่างเอาเยี่ยงนี้ ข้าจะเกาหลักฐานเหล่านี้ไปคมคู่
26:30ต่อร้องกับพวกนั้น ให้มาเข้ากับพวกเราด้วยความสมัครใจเจอดียิ่งกว่า
26:40พวกในดาล มันกล้าฟ้องเราหรือ
26:45ข้าหาบดีคดโกง ข้าไม่อยากจะว่า
26:48แต่พวกคุณนังคดโกง ทั้งที่มีหน้าที่ดูแลชาวบ้าน
26:53มันน่าขยักขยัง
27:00ก็แค่ทำการค้านิดหน่อย
27:03ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เรื่องโตอะไรเลยท่านกับคุณ
27:06ทรงสวย รับสินบนกินตามน้ำ
27:10เรื่องเยี่ยงนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เพราะใครๆก็ทำงั้น
27:14แต่มันคือสนิม สนิมที่เกิดจากเนื้อในตน
27:19เกิดไม่รู้ตัวทีละเล็กทีละหน่อย
27:22เมื่อถึงวันที่ชาติพังคืน เราก็จะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
27:26ข้าเข้าใจแล้ว ท่านต้องการให้พวกเราทำอะไร ก็บอกมาเลย
27:41เวลานี้ หลวงประวรทัดในแถนสีมินกำลังจะกอกระบท
27:48ต้องเอาตราประทับสหารกรมเวียง และกรมนามาให้ค่า
27:52ถักไม่เช็นนั้น ค่าจะเปิดโปรงหลักขานทั้งหมด
27:57และให้พวกชาวบ้านมารุมประชาทานท่าน
28:20พวกในดายมันสามหาหนักเอาไว้ไม่ได้ละ
28:22ข้าดาสงควนไปจัดการพวกมัง
28:25พวกมัน ดี
28:55พวกมัน ดี
28:57ไอ้จากพี่เจ้า
29:12คงรอบหมุนว่าแค่นี้
29:16เอาไหมให้ผมดีกว่าขอรับ ก็ผมจะเก็บมันไว้ให้เอง
29:29ในหญิง บนระวังตัวด้วย ท่านเป็นผู้นำ แล้วท่านเป็นอะไรไป
29:40อันละทําจะจัดกระสวนเศร
29:42อันละทําจะเชื่อไป
30:04บันกัน
30:12ไม่เจ้าขับพี่ว่าแล้วเจ้าค่ะ
30:42จงนี้ฟ้าเปิด ส่งสูง
30:51ตามสนัดทำไม
30:53มีคนสังค้าในดาษที่เป็นผู้หญิง
30:55ใครสั่ง
30:56ไม่รู้ไว้
30:57ไม่รู้ว่าแล้ว
31:12แผนผังคนโกง
31:29และรูปในดาษรวมตัวก็หรือเขารับ
31:31ชื่อของท่านก็อยู่ในแผนผังนั้นด้วย
31:34เป็นอันดับแรกเลย
31:36เจ้าคุณสิงไม่ได้บอกท่านหรือ
31:38บอกก็ได้ประโยชน์ก็ได้เขารับ
31:42เพราะครับผม
31:44ต้องการรังกระดาษใหม่อยู่แล้ว
31:50บอกลงท่านคือ
31:52คนที่มันจะก่อการกระบด
31:54แล้วไง
31:56ใครๆก็ต้องการอำนาจทั้งนั้น
32:00เจ้าคุณสิงมันเอาพ่ออยู่โบบังหน้า
32:02เพื่อคำจัดจากกูลอื่น
32:04และขึ้นครออัจธยาเหมือนกันผมนั่นและ
32:06มันถึงควบกูพวกท่าน
32:08ในด่านแค่สิบห้างคน
32:12ไม่เห็นจะยากเลยเขารับ
32:14แค่แอบจัดการพวกมันทีละคน
32:16ทำแล้วแต่มีชาวบ้านมาช่วย
32:18ชาวบ้านที่ไหนมันก้าวะ
32:20มีรายงานว่า
32:22มีการรวมตัวกันแถววัดกูดดีทอง
32:24เหมือนจะตั้งกรองกำลังอะไรสึกอย่าง
32:26ข้ากำลังส่งคนไปดูคืนนี่
32:32ฉันรู้ว่าทุกคนกำลังวาดกลัว
32:34ทั้งขุนนางคดโกง
32:36ทั้งจอมคำหังเวท
32:38กำลังบุกมาหาพวกเราพร้อมๆกัน
32:40บ้านเกิดเมืองนอนนี้กำลังจะลุกเป็นไฟ
32:42ส์ข barrier
32:44เชืองที่ไหน
32:58ฉันรู้ว่าทุกคนกำลังวาดกลัว
33:00ทั้งขุนนางคดโกง
33:02ทั้งจอมคำหังเวท
33:04กำลังบุกมาหาพวกเราพร้อมๆกัน
33:06บ้านเกิดเมืองนอนนี้
33:08กำลังจะลูกเป็นไฟ
33:10ก็คงจะคลองโลกใบนี้ไปแล้ว แต่ทำไม
33:13ทำไมคนตัวเล็กๆ อย่างพวกเรา
33:16ถึงได้ยังคลองโลกใบนี้อยู่ได้
33:21เพราะเรามีสองสิ่ง
33:23สติปัญญา
33:25และการรวมมือกัน
33:30อโยทยามาตุกภูมิแห่งค่า
33:34ขอจงเชื่อมั่น
33:36และขอจงตั้งสติ
33:38ช่วยกันจุดไฟที่เคยมืดมินในใจ
33:41ให้สว่างขึ้นเถิด
33:47จุดตะเกรียนของมันจักให้กัวล่ะ
33:50พวกป้องอโยทยาด้วยชีวิต
34:05พวกมันจุดจุหายไปหมด
34:08ขายไปไหน
34:09ถ้าพวกมันตั้งกลองกำลังรับได้จริง
34:11ก็เท่ากับว่ามีกลองอาหารชาวบ้าน
34:14เพิ่งขึ้นมาอีกหนึ่งกลองให้มันใช้สอย
34:17ไม่รู้หรัก
34:18ท่านจำคุณทั้งสองต้องเลือกแล้ว
34:20ก็จะอยู่ข้างใคร
34:26แถนสีนีนเป็นกูลของท่านจริงหรือ
34:28จริงหรือ
34:29แล้วท่านฝึกมุลอาสตรรเวียดได้จริงหรือไม่
34:31ได้จริงหรือไม่
35:01พ่อครูแทน
35:18เก่งกว่ายพันแสงหลายเท่า
35:21ท่านจะทำให้เราฉะนัก
35:25จากนั้น
35:26ท่านจะคุณทั้งสอง
35:28ก็ไม่ต้องกูเรื่องแผนผ่างคนโกงกำลังนั้นอีก
35:30หลมกระดานแล้ว
35:33เริ่มต้นรัชวายุทยาใหม่เธอ
35:36เราทั้งสามตะกูลจะยิ่งใหญ่ไปด้วยกัน
35:41ยังดอก
35:43ข้าจะยังไม่ให้เธอหารกลับไปไหนท่านั้ง
35:46จนว่าจะชัดเจนว่าใครจะชนะ
35:49ถูกว่าผมเรียกว่ากูชนะ
35:52จับ
35:54เดี๋ยว
35:56เอาอย่างนี้
36:00ถ้าท่านจะคุณทั้งสอง
36:02ยังกลัวเรื่องแผนผังและบัชีในด่านมากนัก
36:07เดี๋ยวกับผมจัดการให้เองขอรับ
36:11เดี๋ยวกับผมจัดการให้เองขอรับ
36:26กูให้คนตามไปประกบพยายามเทศคนนั้นแล้ว
36:30เพื่อที่จะได้เอาตัวมารีชความจริง
36:33แต่ไม่ทัน
36:35มันรีบนี้หายออกไปจากเมืองก่อน
36:38หลวงบวรทัดร้ายการเหลือเกินเจ้าค่ะ
36:42น้องแล้วแค้นใจนะ
36:44ไม่ต้องพวกส RDKerry รับ
36:49กลงขังนี้กับข้างก็ได้ไม่นานหรอก sirkatt
36:53แต่ถ้าก็ผมแผงเอาไปตอนนี้
36:56ก็ถามบวายิ่งเข้าทางหลวงบวรทัด
36:59ที่ใส่ความว่าก็ผมมากระบท
37:02แต่มีเรื่องอันควรับ
37:04ที่ก็ผมอยากให้ท่านครูช่วย
37:10เรื่องอะไรหรือ
37:11漂亮
37:12เรื่องอะไรหรือ
37:14ก็ผมอยากฝากสมุตรธรรมจักร
37:17กับแพนพังคนโก
37:19ไว้ในห้องสมุตรหลวงที่อยู่ในการดูแรกของท่านครูขอรับ
37:23จักเท! จักเท! นี้เร็ว! นี้! จักเท!
37:41จะออออยัว ว้ายมาเร็ว ว้ายมา!
37:46จะอออว่ายเร็ว! ว้ายมะ!
37:50อ้าวพี่มิง พี่มาทำอะไรอะ ฉันเนูกว่าเราอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
38:20เออ...เออ...เออ... ใช่ ใช่...
38:23แม่พี่เขาทำอร่อย
38:26โอ๊ย... ฉันก็เห็นเสียงดังนึกว่าเธอร้อกัน
38:29เตราะ... ไม่มี... ไม่มี...
38:31ก่อนรับกันจะตาย...
38:32เนอะ ใช่
38:33เนอะ ไอ้ทง
38:34คำใจนะเฮ่ย
38:35อีกนี้ไม่เป็นไรเฮ่ย
38:36อร่อย นี่ค้านกำลังหิวพอดีเลย
38:42พี่ทงนั่งก่อนจะ แต่ฉันเอาน้ำให้
38:50น้ำจ้ะ
38:56ขอบใจจ้ะ
38:58พี่มิ่งขอมาคารที่นี่หลายคืนแล้ว
39:01อ้าว
39:04ทำไมล่ะ
39:05บ้านพี่เขาก็มี
39:07มานอนที่นี่ทำไม
39:08แล้วไม่ไรกลับ
39:10มีงานนะจ้ะ
39:12งานอะไร
39:20มีอาว
39:50พวกนี้ค่าต้องการคือแพนพังละบัญชีในด่านพวกนั้น
40:00ลูกไปเดือในพันแสงเอามันมาให้ค่ะ
40:07พี่มาทำอะไรกันหรือ
40:13พี่
40:15ไม่ใช่จ้า
40:18ใช่ผลจริงจริงเหรอ
40:20ถ้ามึงอยากรู้ว่า เราก็ดาวฟันดูนี่
40:29พวกมันมากันแล้ว
40:31พวกมันฉวยว่ากายขโมยแพนพัง
40:33ตามพี่ท่านขุนค้าดไว้จริงด้วยเจ้าค่ะ
40:36ไปเถอะ
40:48ไปเจ้า
40:51ไปเจ้า
41:04ไปเจ้า
41:08ไปเจ้า
41:12ควานอะไร มาจากไหนเจ้าขอพี่ว้า
41:30ปิจมูก ปิจมูกครับ
41:42อยู่กลาง
42:08ปิจมูก
42:11เฮ้ย!
42:41เจ้าเป็นไหร่
42:45แล้วไม่คุณรา
42:48เจ้า
43:11อันนี้ประโลงแรงนี้ก่อน
43:39กลับไว้
43:40ท่านยอด ท่านยอด
43:47ท่านยอมพาเราเร็ว
43:49ทำไมพวกมันถึงยอมถอยไปไงไง
43:55แย่ละ
43:57รีบไปที่หอพาเร็ว
43:58ไป
43:59พี่สายยุด
44:14ไม่ได้ขอรับ
44:15ไม่ได้ขอรับ
44:16พี่สายยุด
44:17แผนพังก็สมุตรทำมาจากหายไปแล้ว
44:19พวกมันหลอกเรา
44:24ขอรับ
44:26ขอรับ
44:28ขอรับ
44:29ขอรับ
44:30ขอรับ
44:31ท่านยอมพวกมัน
44:46ได้
44:50ข้าจะทำเรื่องย้ายสังกันให้เองพรุ่งนี้เลย
44:53แล้วเรื่องจมตีข้ายเสือภายแล้วขอรับ
44:56พวกเสือภายมีมนด์บางเถอะ
44:58ทะหารของค่าไม่เกิดเจอพวกมันเลย
45:00ถ้ายกของทะหารไปปราบ
45:03ดีไม่ดี
45:03จะถูกมันรอบไปเรื่องติดกับ
45:08คุณหลวงมันได้คิดจะลังแทนให้กับผม
45:10หืม
45:12แจเเย็น
45:14พวกมันต้องยก Yup
45:15ขับเขามันในเมือง
45:17เพื่อช่วยผ่านแสงน้องชัยมันแน่
45:18แล้วก็แค่เป็นฝ่ายรอดักมันอยู่ในเมือง
45:21อย่างนี้จะดีกว่า
45:24ถึงเวลาโจมตี
45:26ขอผมจะต้องได้เป็นคนเชื่อนหัวใจไอ้เสือภายนะขอรับ
45:30ได้ ไม่มีใครแย่งเองแน่
45:32ข้าให้สัญญาต
45:48ของนี่มันก็แค่เครื่องมือสกระปลกของเจ้าคุณสิง
45:54มันไม่เคยมีความหมายกับอะไร
45:56และมันจะทำอะไรเราไม่ได้ เอามันไปเผา
46:06เดี๋ยว ขอค่าเปิดดูก่อน
46:12เชื่อนขอรับท่านเจ้าคุณ
46:14ฉันขอรับท่านเจ้าคุณ
46:30ทำไมเป็นยิ่นนี้
46:40นี่ก็สมุติเปล่า
46:42คุณหลวงหลอปกว่าเราเหรอ
46:44เจ้า
46:46คุณพี่เปลี่ยนฉบับจริงไปอยู่ในที่ปลอดภัยได้หลายวันแล้ว
46:48อยู่ในที่ปลอดภัยจริง ๆ เดี๋ยวเขารับ
46:50คุณพี่เปลี่ยนฉบับจริงไปอยู่ในที่ปลอดภัยได้หลายวันแล้ว
46:52อยู่ในที่ปลอดภัยจริง ๆ เดี๋ยวเขารับ
46:54บัญชีพวกนั้น
46:56ในด่านทุกคนใช้เวลาในการมันทึกกันเป็นปี ๆ
46:58คุณพี่เป็นฉบับจริงไปอยู่ในที่ปลอดภัยได้หลายวันแล้ว
47:02อยู่ในที่ปลอดภัยจริง ๆ เดี๋ยวเขารับ
47:04บัญชีพวกนั้น
47:06ในด่านทุกคนใช้เวลาในการมันทึกกันเป็นปี ๆ
47:08กระสูนย์หายไป
47:10เราจะไม่มีหลักฏาในPER会รัดในออบบิษคุณนางชั่วเหาฉะนาได้เลยนะขอครับ
47:14ไหวใจท่านคุณเวิดพี่โจม
47:16โจม ตอนนี้บัญชีแลแผนผังคนโกงอยู่ในวางหลวง
47:20ภายใต้การดูแลของทหารเจ้าคนแก้ว
47:23ปลอดภายที่สุดแล้วจ้ะ
47:25ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็สบายใจขอรับ
47:28นี่แม่นายกำลังจะบอกว่า
47:30ที่พวกกับผมต่อสู่แทบตายเมื่อคืน
47:32ปกป้องของป้อมดือขอรับ
47:43นี่แหละคุณแสงผ่าน
47:45หรอกได้ไหม กันทางคนใกล้ชิดน่ะขอรับ
47:52แถ่...
47:55Lima
47:56�้ย
47:57มึงแก้รอกกู
47:59มึงแผนพวกมัน
48:00แฟงตัวมันหยวกกูใช่มั้ย
48:02ไม่ใช่ขอรับ
48:03ไม่ใช่
48:05ดีนะ
48:06พี่กูยังไม่รับมึงเข้าสังกัตร
48:09ครบผมกลับไปไม่ได้แล้วนะขอรับ
48:11วันนั้นไม่หิ่ง Driver
48:13เหมือนจะจําหน้าของผมได้แล้วขอรับ
48:16กิน!
48:19นั่นมันเรื่องของมึง
48:23คุณพักดี
48:26แล้วผมกลาบ
48:33ขอของผมแก้ต้องใหม่แล้วขอรับ
48:35จังการมัน
48:36ให้มันหลาบจําว่าข้าวหลังมึงอย่าทําภาชอีก
48:46เขาไม่มนักกว่านี้คุณ
48:47ได้!
49:06คุณพี่หาร
49:07น่าไปทําอะไรมา
49:22ไม่คุณ
49:26ผมกลาบพอแล้ว
49:28คุณพี่หาร
49:33ยาแก้ชําไหน
49:34แม่บูเอาไปต้มให้พ่อหารกิน
49:40เหมือนพระมาปโรดแท้ๆ
49:42ให้ยาครบทางบ้านเลย
49:45พี่หารดูสิ
49:47ยาของแม่ครู
49:48ทำให้ยากกินข้าวได้เยอะขึ้นเลย
49:58เดี๋ยวฉันไปต้มยาให้นะจ๊ะ
50:10กลับขอบคุณแม่ครูค่ะ
50:13โดนพวกนั้นลงโทษมารึ
50:17อะไรคุณ
50:19เมื่อเราไม่สามารถรับความรู้สึกผิดนั้นด้วยตัวเองได้
50:23เพราะมันนักเกินไป
50:25เราก็จะโทษไปที่ใครสักคน
50:28แล้วมุงพยาบาทไปที่คนคนนั้น
50:31เพื่อให้เรารู้สึกดีขึ้น
50:35ไม่คุณพูดอะไร
50:37ก็ผมไม่เข้าใจ
50:39มนุษย์เรàngโง่เอง
50:40ที่คิดจะควบคุมทุกอย่าง
50:42ทั้งที่ควบคุมอะไรไม่ได้เลย
50:44ก็ทั้งเกิดแก่ เจ็บตาย
50:49เรื่องที่เกิดขึ้น
50:51ไม่ใช่ความผิดของเจ้า
50:53พี่จะมาคิดโทษตัวเอง
50:55ขอให้ทำรักษาเจ้า
51:12ให้กลับมาเดินบนเส้นทางที่ถูกต้องเผือดหน้า
51:25เมื่อชาว พระอาทิตย์ทั้งสวยงามนักเจ้าค่ะ
51:54มีสี่ชุมภูเรื่อ ๆ อยู่แถวโครงน้ำเหนือ
52:03น้องคิดถึง
52:07คิดถึงคนที่เคยอยู่ดูด้วยกันทุกเช้ามาก ๆ เลยเจ้าค่ะ
52:14นี่
52:17อีกไม่นานน้องพี่
52:19อะไรดีกับพี่ก็ได้ออกไปดูกับน้องแล้ว
52:23เจ้าค่ะ
52:24น้องเจ้ารอนะ
52:37คุณพี่รู้ไหมว่าค่ะ
52:48ช่วงเวลาที่มองมีความสุดที่สุด
52:52คือได้เห็นอโยทยายามเช้าร้มกับคนพี่นะเจ้าค่ะ
52:58พี่เหมือนกัน
52:59อโยทยายากับเราของพี่คือพลังรักของพี่
53:13กับน้องพี่คือพลังรักของพี่
53:28แต่ช่วงนี้น้องจะมาที่นี่ทุกวันแบบนี้ไม่ได้นะ
53:30น้องจะมาที่นี่ทุกวันแบบนี้ไม่ได้นะ
53:33เดี๋ยวจะไม่สบายเอา
53:36ในนี้มันอบอ้าวแล้วกับสุขโปรกด้วย
53:41น้อง
53:55อยู่ในนี้
53:56ต่อให้น้องไปเจออากาศเอ็นข้างนอก
54:01แต่ในใจน้องมันก็ร้อนอบอ้าวอยู่ดีเจ้าค่ะ
54:04พี่ชัยไม่ดีขึ้น
54:24ส่วนคุณพี่
54:29คำคุณพี่
54:32คำสาบถึงชีวิตของอาพักไม่พอ
54:37เวลาที่เหลืออันน้อยนิด
54:40ต้องมาแล้วอยู่ในนี้อีกเจ้าค่ะ
54:44เวลา
54:58อย่าลองให้เบาคารจากล่า
55:04ถ้าเราทำดีที่สุดแล้ว
55:10ที่สุดแล้ว
55:31ฟังพี่นะ
55:40มึงว่าเราใช่
55:47บาทจะอยู่ได้ไม่เกินสามวัน
55:52ชิงนี่คุณพี่
55:55คุณพี่
56:01ยังพี่
56:05ไม่ใช่
56:12ไม่ว่า
56:13ไม่ได้จริงเมื่อไหนเจ้าว่า
56:29ไม่เป็นไรนอกเมื่อ
56:35ไม่ได้สั่งนอกไปแล้วนี่
57:05อีกข้ามัน
57:07สุดมีตอาคมของพ่อพูดแทนเริ่มนี้
57:09ใครไม่ขอสบุดหลวง
57:11สบุดสบุดบัญชีธรรมศักร
57:13หลักทางคำคัญเธอเสมอไปไม่ได้
57:15สบุด!
57:17สบุด!
57:19สบุด!
57:21สบุด!
57:23สบุด!
57:25สบุด!
57:27สบุด!
57:29สบุด!
57:31สบุดสบุดบัญชีธรรมศักร
57:33หลักทางคำคัญเธอเสมอไปไม่ได้
57:35สบุด!
57:37สบุด!
57:43สบุด!
57:45สบุด!
57:47สบุดallo Mengenai
57:50สบุด Relang
58:07รอ!
58:09รอ!
58:11รอ!
58:13รอ!
58:15แทนที่จะลากตัวมามาลงโทษ
58:17ท่านกับไม่ทำ
58:19แทนเขาหรือ
58:23อ้า!
58:25โหวชวัก
58:27โหวชวัก
58:29โหวชวัก
58:31กลิ่นกลิ่นดอกไม้
58:49ปุ๊บปวนห้องนานเพียงใด
58:52ไม่อยู่นี้รัง
58:57แต่รักในใจฉัน
59:02ผลีบานเนื้อการเวลาเฝ้ารอแค่เธอ
Be the first to comment