Skip to playerSkip to main content
  • 5 months ago
Transcript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:14ออกกันตำอีกกะตี ใจอ่อนตอน
00:18ไอราดา ต้องเป็นของค่าเพียงผู้เดียวเท่านั้น
00:30เจ้าพอ คำสิงมาหาเจ้าพอเหตุอย่าง
00:38เพื่อนมาบอกไอ้พอหูว่า เพื่อนสิวปลดปล่อยโฟคเข้าให้เป็นอิสระ
00:43จนกลัววันสิได้ ไอราดาไปเป็นคู่ข้องในสารนี้
01:00ด์เงี่ยวพันเนีน ว่าทุกว่า อิสระเจ้าพอหาเจ้า
01:07ทุกว่า แอร์พุขenergy เราสบาย พุขแนะฮะสิรีเช่งเฉิด
01:13มีเกิดเจ้า เมืองเนศ
01:17พัญาติฬัตรแรกพันเร็ว พันเนศ ธุทธฑ์
01:21ข้นหน่อยทุกว่า ทุกว่า ทุกว่า สุดโทธนาขราษทธพุ่งเป็นไง
01:26ขน้อยพระยะสีเช่งเฉิด เจ้าเมื่องเอกชัสที่ตา
01:31ได้มากาบขอความเมตตาจากพระองค์
01:34โดยค่วมทุกใจ บัดหนี้ ทุกผูทุกน้ำ
01:39ที่เกี่ยวของกันในอดีต
01:41จดจำได้แล้วว่า เคยกอก่ำกันมาตั้งแต่ป่างก่อน
01:46แต่การถอนข้ามสาบยังเกิดขึ้นว่าไร
01:49ย่อนพระยะพังขี้ มีความโกดแค่น ที่ถูกช่างเมื่องขาตาย
01:54และน้ำเนือไปกินกันทั้งเมื่อง
01:57มีทางใด ที่สิทรคำสาบใดบ้าขนอย
02:05ไม่มีทาง
02:09หน่าที่นี่สีตลา
02:11สุกตลามากนะ ที่มาถึงทีนี้
02:15พระยะสีเชียงเชิน
02:18ค่ายมาที่นี่ คือมัดฟรรษัชชุ得ทธานондับคราบเธ่�� nurt
02:25เจ้ากลักไปซะ
02:26เจอกลับไปจำสินภาวนาอยู่ในช่วงเข้าพันศา
02:29ท่านไม่ยุ่มเกี่ยวกับทางโลก
02:33มันไม่มีประโยชน์อะไรที่เจ้าจะมาคอความไม่ตา
02:35พอเจ้าจะไม่มีทางทองข้ามสาบได้
02:40ท่านและพระยะพังขี้แบบทนัน ที่สิททรคำสาบใด
02:43สาบใด แล้วทั้งกะลิพ่อก็พระยะฝั่งคี่แล้ว
02:47ปูดถอนคำสาบให้ผมห้าดื่อยเธอด
02:49ไม่มีวัน ค่าจะไม่ถอนคำสาบให้ผมจับ
02:56จนกว่าเจ้าพี่ทางทีจะกลับมาอยู่ที่เมืองมาดันกับค่าตลอดไป
03:01หมดเวลาอ่อนหมดของเจ้าแล้ว
03:13cose ของเยื้อง
03:19ić พ่อเจ้า ๆ
03:22เจ้าพọiกต่อ God
03:24ไひสสับมา Couple
03:27devi งี่
03:30พ่อเจอพอย่าสุดท้วยหนักขลาด
03:33พ่อเจอ น curtains citra
03:36พ่อนบอกว่าถับพัอย่า inwardลงไปASS
03:40ฝั่นสิป was promised
03:43แล้วเข้าสิหัจจังใดกันดี
03:45ขั้นเป็นแบบนี้
03:46ค่อนที่ลำบากใจที่สุด ก็คือ Nong La
03:49แมน
03:50พかพยายามค่อนที่ คิบอยากได้คุ้น อายละดา ปิเปตของพิน
03:53พินประยอมล่งไปอยู่เมืองหมดานี้ไงเนี่ย
03:56เกาะสับเป็นแบบนี้
03:58พก่อข้าวเข้าต้องประได้ปิเกิดไหม
04:00ค่อนสิยาคือแท่
04:03คนสำคัญที่สุดตอนนี้คือคุณไหนรัดดา
04:06จะหยิงไอคำของพวกเง้าวันนี้ละ
04:08มองลา
04:10แต่พอยังเสือว่า
04:12พอตรงนี้วิธีที่ทอมคำสาบไปอีก
04:16วิธีไหล่ง่ะพอ
04:18พวกเหลือเวล่าอีกว่าดนแล้วเดี๋ยวคือตรงลุด ผลจะคำสาบให้ได้
04:24พอคันยังบอกมุงกับกัน
04:33คุณที่สาบกับคือสีธรรา
04:50เมื่อพังคี่เพื่อนกับที่ต้องเห็ดทุกวิธีทาง
04:54เพื่อให้คำสิ่งแปลงล่างเป็นพังคี่นาขนาด
04:58เพื่อสิได้ไปอยู่เมื่องบาดานน้ำเพิญ
05:01หวัดมือนั้น
05:04คำสิงที่เป็นมนุษย์ก็สิต้องตาย
05:08คำสิต้องกาย
05:10คำสิต้องกาย
05:25มีสิวงที่คุณมีหลายสิ่งเลยสินะ
05:30ที่คุณรู้สึกไม่ไว้ใจผม
05:36ฉันยอมรับค่ะ
05:39ว่าฉันไม่ไว้ใจคุณ
05:41ครูคำสิ่งที่เป็นคนดี
05:43แต่ตอนนี้ครูคำสิ่งที่ฉันรู้จัก
05:47ถ้าตอนนี้ครู่คำสิ่งที่ฉันรู้สัก
05:50เขาไม่อยู่แล้ว
05:55ครู่คำสิ่งอยู่ตรงหน้าของนี่ไง
05:58คุณมองสิ
06:00ผมมีอะไรแตกต่างจากครู่คำสิ่งบาง
06:03รูปร้างหน้าตา
06:05ผมก็เหมือนกันไม่มีอะไรผิดแผกไป
06:07สอนหนึ่งซื้อเด็กๆ ผมก็ทำได้เหมือนที่ครู่คำสิ่งทำ
06:10ผมทำทุกอย่างได้เหมือนเขา
06:12มีอะไรที่เราแตกต่างกันมา
06:14สิ่งที่คุณทำไม่ได้เหมือนเขา
06:16laborer
06:18ต่อตรงหัวใจของคุณไง
06:20แต่ผมรอคอย
06:22ท่าขอลองนะคะ
06:24ป่อยให้กรู้คำสิ่งเขาได้ใช้ชีวิตในแบบที่เขาเป็นเถอะ
06:26วราบที่
06:28ผมรอคอยคุณมานับพันธ์ brighter
06:30รอคอยที่จะได้อยู่กับคุณ
06:32และตอนนี้
06:34เราไม่ต้องถามตามกฎวันอะไรทั้งสิ้นแล้ว
06:36แล้วก็จะพักสายไล้ส่งคุณไปถึงไหน
06:40เราก็เป็นรักกันมันเดิมดีกว่า
06:43แต่เราเป็นมันเดิม
06:46เฮ้ย...เฮ้ย...
06:48หรือคุณลืมไปแล้วว่าเราเคยรักกันมากแค่ไหน
06:51ไม่...
06:53รักเต็นในอดีก่อนที่คุณจะเกิดเป็นไอคำ
06:58เราสองคนเคยรักกันมาก
07:02คุณคือคำก่อง
07:05เรารักกัน แต่เราก็ถูกรากจากกัน
07:09คุณจำได้ไหม
07:11ไม่
07:12คุณจำได้ไหม
07:13จำได้ไหม
07:25ไปต่อ
07:32คอยสื่อวังคีย
07:34แล้ว
07:36เจ้าเดีย
07:38สื่อวันยังไหน
07:40คือคำก่อ
07:47ผู้ค่าขอสาบาล
07:50ต้อดอาสิ่งศักษิต
07:52และผู้ค่า
07:54สิหักเจาด้านข้ำกอง
07:57สิหักตลอดไป
08:01แต่มีวิญญาณงุ่งผีสิงอยู่ไวลี
08:03ไม่พูดปปิวิลี
08:09อ้าาาา...
08:11พังคี
08:13พังคี
08:14จะบอก...
08:15จะให้พังคีเลย
08:17โอ้ยพังคีไปท่อ
08:19ลุ่งหักพังคี
08:20จะพาเขาสองคนจากกันเลย
08:22มันเป็นผู้ผี มันมันเป็นคน
08:26คนกับผู้ผี หักกันไปเลย
08:29เอามัน
08:49ของกรอง มูกไปก่อน
08:52ของก็ต้องเซ็ง
09:14ไปแล้ว
09:15ไปแล้ว
09:17เป็นอะไร
09:20ไปแล้ว
09:21ไม่ได้!
09:31สักขนาด!
09:42มีอะไร!
09:43อย่า...
09:44ขับมอง!
09:45ลบไปขับมอง!
09:47ลบไปขับมอง!
09:48เฮ้!
09:51ลบไปขับมอง!
09:57ขับมอง!
10:06นี่ไป!
10:21ขับมอง!
10:26แล้วหลังจากนั้น
10:28พังคียังคงมีชีวิตอยู่ต่อไป
10:31เพื่อรอคอยหินคนรัก
10:34ถูกเรามาหาให้ใจ
10:39ข้ากลับมาแล้ว
10:40กำลับมาแล้ว
10:43กำลับมาเพิงเหมือนเดิมเธอด้า
10:49รองกำลับมาเธอด้า
10:51เมื่อว่าสิเป็นจารกได้
10:55สักขอสุดนี้ค่าไปไหนกิ
10:56สอดนิสขอ
10:58เผื่อที่ค่าไปในอีก
11:00ปอย
11:01ปอย
11:02ค่ะ ปอย
11:03ถ้าพอคอยที่ได้พบเจอเจ้าเหมือนับพันปี
11:06ตอนนี้เราได้เจอกันแล้ว
11:09ค่าจะมียาวให้ใครมาขัน ความรักของเราอีก
11:19มันจะมากเกินไปแล้วนะคำสิ
11:22คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้กับเธอ
11:23กับเธอทัยกันน่าที่ไม่มีส zawsze
11:26ถ้าเจาได้รู้ความจริง เจ้าจะไม่พูดตามแบบนี้
11:30ผมไม่สนใจว่าคุณจะพูดอะไร
11:33แต่ถ้าคุณจะเอาเรื่องเมื่อ 1,000 กว่าปีที่แล้ว
11:36เมื่อเป็นข้ออ้างรวน ลาม คุณไอ
11:38ผมไม่ยอม
11:40พี่หยุ่นนะ
11:42เจวคิดว่าเจาคือเจ้าใช้ผ้าแดง
11:44มันชั่ง subsequent หรือจะสู้ค่าได้อยpers essence
11:47ไม่หล wigก็ไม่รู้ win
11:48แต่ผมสู้ไม่ถอยนะ
11:50นี่มันปี 2525
11:51ไม่ใช่เมื่อพันกับปีที่แล้ว
11:54คุณต้องยอมรับความจริง
11:56ว่าเขาคือคุณอายราดา
11:58ไม่ใช่เจ้าอย่างไรคำ
12:00และคุณก็คือครูคำสิง
12:01ไม่ใช่พยาพังคียกต่อไปแล้ว
12:03เจ้าเองยังคิดว่าเจ้าเก่อเจ้าชายภาดแดง
12:07變得จริง
12:10อ๊าย อยุดนะ
12:12อย่าหอดน Kendall
12:17- merciful Fellows하게นฟนปทร l currently ved Итак ๆ พวก keeping
12:33uncomfortable ว่าผมจะหยุดง่า พอไทยเจ้า
12:39ต้องแย่งไอ่คัildeبة Rothaحcin
12:43- ให้อ่านาตาที่เจ้าอีก
12:44ต้องให้หยุดไงพอได้แล้ว
12:46หยุด
12:47เดี๋ยวไม่ต้องหยุด
13:03คุณคอร์
13:04คุณคอร์ คุณคอร์ เป็นยังไงบ้าง
13:14เจ้าทำร้ายคัด
13:16เพื่อปกป่องมันอย่างนั้นเหรอ
13:18แล้วแล้ว
13:24ู้ 23ous
13:26לע Dragons
13:27มันเกิดอะไรขึ้นอ่ะ
13:39พวกรัมสิ่ง
13:40ต้องให้ยุม
13:41เอาเวลาไปจับคนไง
13:43เอาเวลาไปจับคนร้ายเธอ ผู้หมด
13:46ถ้าไม่อยากมีปัญหา
13:51เฮ้!
13:52เฮ้!
13:55อย่าให้ฉันต้องกลัวคนมากไปก่อนนี้เลย
13:59ฉันขอร้อง
14:05เรื่องของเรา
14:08มันจะไม่จบแค่นี้เนี่ย
14:13เฮ้!
14:41พินดี้ตอนกลับครับ
14:42คุณสีตล่า
14:45ค่ะ
14:47โฮมนี่ โคตรคิดหอดคุณสีตล่า
14:50เดี๋ยวคุณสีตล่ากันมาหา
14:53ใจเท่านี่มันตรงกันนี้นะครับ
14:58อย่าเสียเวลาพูดเรื่องร้ายสาระเลย
15:01เมื่อไหร่พวกคุณจะแปลสมบัติออกมา
15:04ฉันไม่อยากเสียเวลาอีกแล้ว
15:05ก็บ่งมันแหละมันมีผีเศราเมืองเองสะที่ตาเนี่ยปกป้องอยู่
15:10ถึงนองผมเคยพยายามจะเข้าไปแล้ว
15:12ก็ถือข้าไปตั้งหลายสบ
15:15เท่าสิเข้าไปเองเนี่ย
15:16เท่าก็ต้องปราบพูดผีนั่น
15:18ว่าให้มายุงกับเท่า
15:20เท่า ผีเศราเมืองที่ยังวนเวียนอยู่ในหนองหารนั่น
15:23เมื่อแมนผีธรรมดา
15:25รั่งตูก็มีอิทธิลิตหลาย
15:27ข้าฐาคมธรรมดา
15:29เอามันบริยุท่าแท่
15:31แต่อาจารย์คงก็เป็นจอมคำหังเวท
15:34ฉันชื่อว่าอาจารย์จะปากพวกมันได้
15:37ใช่ไหมคะ
15:39เอาล่ะ
15:41ผมรับปากแล้ววัสิลงไปคุท
15:43ผมก็ต้องทําตามทิลปากไว้
15:45ว่าแต่ว่าคุณสิตล่า
15:48ว่าอยากได้สมบัตินั่นน่ำเหรอครับ
15:52ฉันมีเยอะเหรอค่ะ
15:54สิ่งเดียวที่ฉันต้องการ
15:57คือดวงแก้วมันนี้นาคลาด
16:00ดวงแก้วมันนี้นาคลาด
16:03เดี๋ยวนะครับคือ
16:04ผมเป็นขอใจ
16:06ดวงแก้วมันนี้นาคลาดเนี่ย
16:08คืออย่างครับ
16:10ไว้พวกคุณจะไปเอาสมบัติมาไหร่
16:13ฉันจะบอกพวกคุณอีกที
16:15แต่มันคงไม่สำคัญกับพวกคุณ
16:18เท่ากับสมบัติที่เมืองเองชธิตาเนอะ
16:21ก็ได้ครับ
16:26ว่าแต่ว่าคุณสิตลา พรอมที่จะจ่ายข้าเนี่ย
16:31อย่าพวกเรามาเดี๋ยวป่าครับ
16:40ก็อาจิงก็อาจิงกลับปลอด
16:43แตเฉอห์
16:48แบบงนี้
16:51อาจิงกลับมัติ
16:54แปล่ะ
16:55เปล่า
16:58คุณแค่งกลับมัน
17:00อย่าพวกคุณ
17:03สิตตัว��คุณ
17:04เปล่าแปลก
17:04ได้เมื่อกไป
17:06ข้างกัน
17:07พ่อครับ...เกินพ่อเลย
17:15พวกมึงคือสิล์เอาสมบัติ พวกอื่น
17:18พวกมึงจะตาย
17:21ก็คุณผู้คนหลัง
17:23- เอาไว้... เอาไว้... ฮ่อน... แน่สิหยา
17:31พวกมึงหวังพวกมึง พักว่าตายดี
17:35มันถึงพีเขา แต่มันไหร่ครับ
17:51พวกเมืองคิดเสียสมบัติของพวกกู พวกเมืองต้องตาย
17:57พวกพีฉันกัน หลับไปอยู่ที่นองหารพวกแกซะ
18:05เฮ้ย เดี๋ยว
18:13พีฉมันหออกไปแล้ว
18:16เจ็บใจแท้ มันเหล็นคุณที่เผอ
18:27ค่าไหร่ของพวกคุณ ไว้ฉันเจอมาให้ไหม
18:31แต่พวกคุณต้องรีบไปเอาดวงแก้มานี้ นาคาราชมาให้ฉัน
18:37อยัดช้าไปกว่านี้
18:39ได้ครับ
18:41ได้ครับ
18:54ผมเมืองสองคนไปพักก่อน แล้วก็หาของดีติโตไว้น้ำ
18:59ผีนองหารมันเยี่ยน
19:01ครับกำนั่น
19:03เฮ้ย
19:09ไม่ยิ่งพวกนั้น แปกอีรี
19:11ขนาดพ่อเรื่องพีเขากันยังโบยหญาณ
19:15เบิ่งแล้ว ลึกรับประหลาดแท่
19:18อีรีจาน ลึกรับ
19:21ถ้าวาเพิ่นกังง่าง แล้วก็ยั่งรวยอีก สามมันถอดาน
19:31แต่ว่า ดวงแก้วมนี้นาคลาดที่คุ้นสีตลาดว่าหัวถึง
19:38อังคืออย่างวะ
19:40จากที่กูโห่มาก
19:45มันคือดวงแก้วพลังจิตของพวกพยายานาค
19:51พยายาน수를ตนใดที่มีพลังบรรมีแก้ก่า
19:55ถ้าบำเพิ่นเพวี่ยน ถึงจุดหนึ่ง
19:58ก็จะเหตุให้มีพลังบรรมีขึ้นมาก
20:02และพลังบรรมีก็จะร้อมร่วมเป็นรูกแก้ว
20:06ปศπουงกับกายอย่า
20:11เทิดให้พยัญpper akoต cuidado
20:15มีชาณบรรมีสูงขึ้นไปอีก
20:17แล้วคุณศิตลา มันเสียวเพชนเอง
20:20ไม่มีค่าประดังบ่าจารย์
20:22เรื่องมอง
20:24กูกระบบกมองคือกัน
20:28เหรอนะ
20:29สางมันกร
20:31เห้าต้องหาทางร่วงแต่เอาสมบัติให้ได้ก่อน
20:34คันเจอดวงแก่วนั้น
20:37แต่มันเรื่องนี้ค่า
20:39เห้าก็เก็บกันไว้เองทั้งเบิดนั่นแหละ
20:47พ่อเอากูเฉลาดิกแล้ว
21:08เจ้าน่าง
21:11ให้มนุษย์น่างโง่ผู้นั้นมากเรื่องนะ
21:14ค่าจะหาทางเข้าไปเอามานี้นะคะให้เจ้าน่างเอง
21:17ผู้ชม
21:19ถ้ำนั้น
21:21เจ้าเมิงเอกชธิตา
21:23ให้ปุโหิตรายขถาปิดปากท่ำไว้แม่ใครมองหิน
21:27ถึงเจ้าจะผ่านเข้าไปได้
21:29เจ้าก็จะพบกับรูปปันพยาณ bonds ตนaha ขราช
21:36ราชาเห็งนายทั้งอวม
21:39ที่พ่อองค์ได้มอบให้กับเจ้าเมิงเอกชธิตา
21:43ไว้เพื่อปกป้องสมบัติจักเหล่าอำมนุษย์
21:46หากเจ้าเข้าไปในนั้น
21:48เจ้าก็จะเป็นอันตราย
21:50ข้าถึงใช้มนุษย์พวกนั้นไง
21:54ถ้าอย่างนั้น
21:56เจ้านานก็หมายความว่า
21:58ถ้าพวกเราจะเข้าไปได้
22:00ก็ต้องให้มนุษย์พวกนั้นทำรายลูกปั้นเสียก่อน
22:03ใช่
22:05หลังจากนั้น
22:07เราก็จะเข้าไปเอาดวงแก้วมานี้นะคราษ
22:11เธอนี่ยังนะ ปุกมันกำลังสิบุกแปลสมพัฒของเมื่อเขาเหรอ
22:24แม่นแล้ว ยังพอ ลูกใดยินเต็มสองหูเลย
22:27โฮสินเองกันใดยินขึ้นกัด
22:29แม่นขน้อย ปุกมันคงจะอะไรสมพัฒ
22:33เป็นเทศาวดาของคนลบ
22:35แต่น่ากที่นี่สีตล่า ความสิอยากได้ดวงแก่วมันนี้หนักขลาดเป็นเหตุอยัง ยังพอ
22:41โดวงแกวมันนี้น่าขลาดเป็นโดวงแกวประจำการของภั Nh� Colorado
22:46เกิดขึ้นโดยบน Еще บระมื่ค ติ฽ิ LOL
22:50ข Arist presence ของเฤิมรื่อ สมมาบัตรแม่ ๆ กาย และจิตจัยให้บริซุทธ
22:55โดวงแกวมันนี้น่าขลาดจังศิบังกิดขึ้น
22:59ภชัญพังคี่ เป็นออกลดของ치� classes โดวงแกวมันนี้น่าขลาด
23:05เป็นสิ่งแสดงถึง บุญญาธิการหงพัน
23:09เนี่ยพอ
23:11แล้วดวงแก่วเมื่อนี่น่ะ ข้าหลาด ไปอยู่ในทําเลยจังใดล่ะ
23:14ดวงแก่วเมื่อนี่น่ะ ข้าหลาด
23:16ถือพบตอนที่ก็ฮอคด้อนถือข้าตาย
23:21นี่เซ็ตกูแค่
23:35เยี่ยวขอทําเพราะพันยากกวันทําเงิม
23:49ว่าเซ็ตยังใดกับกับพอออกด้อนตัวนี้
23:51ได้
24:05เยี่ยวเมื่อนี่น่ะ ข้าหลาด บอก
24:22ตอนนั้น ตัวเรื่อได้โหวา กระหออกด้อนที่ตาย
24:25ก็คือพยานัก
24:27กูโรงหิตได้ทําในว่า
24:29สิเกิดขายยนักขังใย นามสิถวมฟ้า
24:32กเขหน้า ฝาหรatura สิธิกินดาว เพื่องขึ้นลมสลาย
24:36พอได้สังให้เซถูกอดหมา第一 Beast
24:59ดน 라กแล้วเมื่อนใหญ่ม ruler ไปไส้ในห้องใจของข้ามสิง
25:03ที่แค้นว้าล่าง สิคกายล่างเป็นพระยาตนidity
25:05ข้ามสิงกับสรีล้อมล่วมเป็นหนึ่งเดียว
25:09ข้ามสิงกับสิต mıต่างตาย
25:12แล้วก็กลายล่างเป็นพยายาาท่างขidence PI
25:15โอกากาสถิบ manièreพห่าสิดให้เป็นเกิดไหม
25:19ถ้าสิเปล่ Fruit hi m ไปหาในแล้วมัน lately
25:19Fitness
25:22พ่อastaเป็นแบบนี้
25:25ตรงนี้อำเมื่ออย่างทางออกเลย
25:27เดี๋ยวจังสี่
25:28พูดอะไรที่เป็นคนถอนกำศาบให้พวกเข้าแล้วข้างหน่อย
25:31พวกเจ้าจะฟ้าเบิดหวัง
25:33พอว่าตัวมีคนๆหนึ่ง
25:35กี่ก็ลองหาวิธีถอนกำศาบให้เข้า
25:38นองล่ะ
25:55พอว่าตัวทางนี้
26:10เธอ ที่นี้
26:13จบชักลัว
26:15เธอ ที่นี้
26:18เธอพอสัตว์
26:20เธอสักลัว
26:22กลายเทียม แต่ก็ไม่ใช่อ่ะ
26:47ไอ้
26:49ทำอะไรเนี่ย
26:51ฉันกำลัง พยายามแปลอักษรที่อยู่ในหนังสือใบร้านอยู่อ่ะ
26:58คือ ฉันอยากช่วยถอนคำสักให้ชาวเมืองอ่ะ
27:03แต่แปลยังไงฉันก็แปลไม่ออก
27:06ตัวอักษรพวกนี้มัน มันเก่ามาก
27:10มากกว่า พวกอักษรโบร้านที่ฉันเคยเรียนมา
27:14ไอ้
27:16ฉันเข้าใจนะ ว่าแกเคยเกิดเป็นจะอยู่อ่ายคำ
27:21แต่ชาติเนี้ย แกเกิดเป็นอายราดา
27:25เด็กผู้หญิงธรรมดาคนนึง ที่ธรรรคดี
27:41การที่แกในตอนนี้ ต้องมาหาทางช่วย
27:44ฉันว่ามันเกินกําลังกันไปหรือเป בח
27:45ฉันว่า มันเกินกำลังแกไปหรือเปล่า
27:49แต่ฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้พวกเขาถูกษาบนะ
27:52ยังไงฉันก็ต้องช่วยพวกเขาให้ได้ และที่สำคัญ
27:56พอแม่ฉัน พี่สาวฉัน
28:00ก็จะได้พลทุกไปด้วยไง
28:05ไอ้เฮ้ย
28:07ฉันก็ไม่รู้จะช่วยแกยังไงว่ะ
28:10นี่เป็นไร ฉันไหว
28:19สวัสดีครับ
28:22คุณกร สวัสดีค่ะ
28:25สวัสดีครับ
28:27ผมเอาขนมเคกมาฝากครับ
28:29เหมือนว่าคุณมาอยู่ที่นี่หลายวัน
28:31คุณคิดถึงขนมอร่อยๆ
28:33ขนมเคก
28:35คิดถึงค่ะ
28:37ต隅ใสดีครับ
28:39ต้องแต่มา....เอาไม่ได้ว่าเลย
28:41ต้องแต่มาอยู่เนี่ย ยังไม่ต้ transit เดี๋ยวนะ
28:42สม Неพิแต่มาอยู่ Corel
28:44ครับ
28:46จะให้ไฟง ก käytนข้าว kickingด Sut gibi
28:47ไปเตรียสนุดกับกome liquid
28:49just ugh
28:50เด็กกลีก興พี่ไปเตรียมข้าให้นะคะ
28:53มัน แต่กุญโฆมาด
28:57วัสดีครับ
28:59ผู้งัดเกลียร visitor
29:01คุณเป็นยังไงบ้าง
29:14ก็...โอเคคือแล้วค่ะ
29:20แต่ก็ยังรู้สึก...
Comments

Recommended