00:00I mówi mi tak, ja jestem lekarzem, ja kocham medycynę, ja zawsze lubiłem naukę.
00:06Przedmioty ścisłe mnie zawsze przekonywały. Rzeczy matematyczne, 2 plus 2 musi być 4.
00:13Dlatego rozumiesz, ja nigdy nie miałem po drodze z kościołem.
00:17Pierwsze chwile dnia, po godzinie 5, w pół do 6, wtedy kiedy się podnosi słońce,
00:24wtedy jest najśliczniejsza widoczność, widzisz wszystko.
00:27I chodziłem sobie takimi dróżkami, alejkami między drzewami.
00:32Jestem zupełnie sam, nikt mi nie przeszkadza.
00:34Idę sobie tą alejką i w pewnej chwili widzę z daleka tam gdzieś jakaś postać,
00:40zbliża, idzie w moją stronę, kobieta.
00:43Zbliża się jeszcze bardziej, aż mi dotknęło serca, ale jaka piękna, wow.
00:49Więc ona się dalej zbliża, zbliża, zbliża i on tak czekał i ona w pewnym momencie,
00:54ta kobieta zatrzymała się przy nim, spojrzała na niego i mówi
00:59do Tore, zostaw buddyzm, uwierz mojego syna.
01:05Mówi, zamroczyło go.
01:08Wiesz, że skąd ona wierzy, ja się fascynuję religiami wschodą.
01:11Dzięki za oglądanie.
