00:00วันน่าจะหากแล้วพันหลงกันในยุตภพ
00:16เขาจะแข็งกระขันลมเล็กเล็กไว้
00:19ตามสถานที่ที่ผ่าน
00:21จะว่าใสกระขันลมนี้ตามหาข้านะ
00:24เพราะระแว่งนั้นมีก้อนหิน
00:26ให้เขียนสนิรักไว้บนหิน
00:28ถ้าจะได้รู้ว่าเป็นพี่
00:41ให้เขียนอะไรบันก้อนหิน
00:43ตัดถึงภาษามองโกลพูดยังไง
00:46มันเนธ
00:47ตัดถึง
00:51ห้างของตัวอักษร
00:53จะชีบไปยังทีที่เข้าไป
00:56ที่คุยจริง
00:58อยู่ทุกครบจะกว้างใหญ่แค่ไหน
01:00พวกเราก็จะไม่ทัดลงกัน
01:02ความใหญ่แค่ไหน
01:03พวกเราก็จะไม่ทัดลงกัน
01:04พวกเราก็จะตัดลงกัน
01:06ขึ้นมากว่า
01:08ความเกินร์
01:10ความเกินร์
01:12ข้าดายมองคอที่ฟังดู
01:42พี่น้องทุกคน
01:54ข้าดขนขนมอถึงแล้ว
02:01พี่น้องทุกคน
02:06พี่เป็นส่งทุกคน
02:07พี่น้องทุกคน
02:08เธอไปตลอดตรงนี้ สักรรม เธอไง ที่เจ้ามามือ ข้าวิ่งไป
02:26เจ้าดูแข็งแกล่งขึ้น คิดถึงค่าแล้วเหรอ
02:32ดาบทอให้ข้ามมอบให้เจ้า ตอนที่เจ้าจากไปล่ะ
02:38กุ้ยเจ๋งพวกจิตตัวตลอดเวลา
02:45พี่น้องของเจ้าไม่ได้เจอเจ้ามานานแล้ว พวกเขาเป็นห่วงเจ้ามากนะ
02:51กุ้ยเจ๋ง ทำให้ทุกคนต้องเป็นห่วง ข้ายินดีรับการ ลงโทษทุกอย่าง
02:57มันน่าลงโทษจริงๆ
03:00ทุกคนต้องขอตัวก่อน
03:15ท่านแม่ ลูกอักษันยู จากไว้นานเงินกันไปเย็นท่านแม่
03:20แม่เจ้ากลับไปจองหยวน ได้ไปดูบ้านเกิดของพ่อเจ้าหรือเปล่า
03:25หาสุสารท่านพ่อเจ้าเจอไหม จำไว้ว่า นี่คือรากของเจ้า
03:34ท่านแม่ ท่านผอมลูกนะ
03:38เจ้ากลับมาก็ดีแล้ว
03:46เจ้า เจ้า
03:50Macron
03:54ฟะ
03:57เจ้า
04:02เขา
04:05เจ้า
04:07เจ้า tas
04:09ใดดมาแข็ง
04:10creatively
04:12ต้องสารปุ่น
04:16อัง
04:17กลับกรีชีวิต
04:47ขอบคุณ!
Comments