00:00หวัง!
00:02มาเจ้า!
00:04เจ้า!
00:06เจ้าพอจะมองลิ่ง!
00:08ละหวังเธอหรือ!
00:10เจ้า!
00:12อย่างนี้!
00:19พปิ้นมัน!
00:29ขอบคุวก!
00:31เจ้าไซก่อน!
00:33ไม่มีกัน!
00:42มาเผียขอเกิดหน่อย
00:58อันตะ สองปีก่อน อาจารย์ทั้งเจ็ดพ่าเจ้าไปจงหยวน
01:03พวกค่ายังอุตสาห์เป็นห่วงเจ้า นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะเก่งขนาดนี้
01:07เจ้าโมงมาทางนี้ ต่อการมาหาพวกค่าใช่ไหม
01:11ที่เจ้าถือในมือคืออะไรเนี่ย
01:16กังหันลม อาจารย์เจ้าไป
01:21อันตะ ข้าเกิดพลัดลงกับสหาย
01:25ข้ามาที่นี้ก็เพื่อตามหานาง
01:27นี่เป็นสัญลักษ์ที่ข้าทิ้งไว้ให้นาง
01:29ได้แต่หวังว่านางจะได้เห็นมัน
01:32สงความไม่ไปทั่วทุกยอมเยอะ
01:35ตามหาคน ๆ นึงมันง่ายนักเหรอ
01:39กว่อยเย่ง 확인 amar 那 싶은เผ dinosaur
01:43ยอดเห็นมือไว้มากมาย
01:46จะตามพวกค่ากลับไปก่อนเถอะ
01:49ค่ายของท่านขานอยู่ไม่กลายเจ้าที่นี่
01:52ท่านแม่ของเจ้าน่ะ ตั้งแต่เจ้ามาจงหยวน
01:55นังมายืนคอยหน้ากระโจมทุกวัน มองทิที่เจ้าจากไป เฝ้ารอเจ้ากลับมา
02:01มาถึงนี้แล้วก็ไปเพราะพวกเขาสักก่อน ระว่างทางค่อยหาวิธีตามหาสหายของเจ้า
02:09สวมชุดนิสัน อันตะกลับไปทุ่งย่ากัน
02:39นังหนู มันไม่ต้องการเจ้าแล้ว แต่ยังปกบ้องมันอีก
02:53ดูสุดว่าตอนนี้ใครจะปกบ้องเจ้า
02:57ย่งนี้ ข้ารับป่าว่าเธอปกบ้องเจ้า แต่กลับทุกบ้านเท็บ มาเท็บสันหัสขนาดนี้
03:03พี่ก้อยเจ็ง ข้าไม่กรวบถูกยอดฝีมือทำราย
03:06แต่โดวว่าเธอรักษาไม่หาย จะไม่ได้เจอกับพี่อีก
03:10เขาจะหาทางช่วยเจ้าให้ได้
03:15ยังนี้ เรารอดแล้ว
03:17น่า ๆ เป็นผู้เขาที่อิ่ง ๆ ซื้อแฟงกาย
03:20เรารอดแล้ว
03:29สีกาอิ่ง จุดที่พระจอนกลางกวงออกปิดตาย
03:33เซ็นชิประจอนไทยอินที่แขนเสียหาย
03:36ฉะนั้นต้องใช้คำพี่นบพก้าว
03:39หลวงเซ็นชิประจอนทั้งแปด
03:51หากฝึกวิชารักษาการบาทเจ็บในคำพี่กับปัตมา
03:56วันน่าในยามครับขัน สามารถใช้ช่วยชีวิตคนได้
04:03คำพี่นบพก้าวเหล็มนี้ ส่งผลให้ยุทภพ
04:18เต็มไปด้วยข้าวโรหิต
04:21พวกเจ้าทั้งสอง เมื่อได้คำพี่นี้ไปแล้ว
04:24ก็ปกป้องมันไว้ให้ดี
04:26อย่าปล่อยให้ตกสู่เงิมมือคนทั่ว
04:30พวกเจ้าลงเขาไปเถอะ
04:33โดงเยี่ย ไม่ว่าจะเจออตรายได้
04:41ข้าจะคอยปกพวกเจ้าเอง
04:44รักษาคำพูดด้วยล่ะ ข้าจะมาไว้แล้วนะ
05:03ไปด้วยล่ะ พวกเจ้าสวง...
05:06โดนเธอเกี่ยวก็กษาคำพูดด้วยล่ะ
05:09ปありがとうございました
Comments