หนี้รักเกียรติยศ ตอนที่ 23 (EP.23) วันที่ 23 กรกฏาคม 2568

OHOHD

ดู หนี้รักเกียรติยศ ตอนที่ 23 (EP.23) วันที่ 23 กรกฏาคม 2568 - OHOHD บน Dailymotion

Transcript

00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย

00:30รันก็รู้อยู่แก่ใจว่ามีนเป็นเมียรัน ส่วนเอกก็เป็นสามีของน้องสาวรัน

00:42ทุกวันนี้เอกก็ตีตัวออกหางมีน คงคิดจะจริงจังกับเมียตัวเอง

00:48มีนไม่อยากเป็นคนไรค่าที่ถูกเขียทิ้ง

00:52มีนอยากเริ่มต้นใหม่ และมีอนาคตกับคนที่รักมีนจริง

01:10มีเรื่องอะไรหรือเปล่าค่ะพี่รัน ทำไมดูเหมือจัง

01:15เปล่าค่ะ พี่แค่ๆ คิดอะไรไปได้เปือยเนอะ

01:20พี่ว่าคิดเรื่อยเปลย มีเรื่องของตาลอยู่ด้วยไหมคะ

01:30หืม รีบดื่มน้ำกลบเกือนใช่นะ

01:34เป็นยังไงคะ ใจอ่อนให้ตาลแล้วเลยยัง

01:42ถ้าถามพี่ตอนนี้ พี่คงยังตอบอะไรไม่ได้หรอก

01:46มันเร็วไปเนอะ

01:49อีกอย่าง พอศึกษากับไปเรื่อยๆ

01:53ตาลน่าจะเห็นว่าพี่นคนหน้าเบื่อก็ได้

02:01พี่รันยังไม่ตอบก็ไม่เป็นไรค่ะ

02:03แต่ตาลบอกพี่รันไว้ก่อนเลยนะ

02:06ว่าตาลจะไม่มีวันย้องแพ้ แล้วตาลจะนุกจนกว่าพี่จะใจอ่อน

02:11กินเยอะเยอะค่ะ

02:16กินเยอะเลย

02:41คุณกลับมาแล้วเหรอ

02:57ถ้ายังไม่กลับจะเห็นหรอ

03:01แล้วคุณกินอะไรเมื่อยังหิวไหมเดี๋ยวฉันไปทำมาให้

03:07ป่าผมเจ็บผมกินอะไรไม่ทะนัดไม่อยากกิน

03:32คือดีผมไม่นอนข้องอาม

03:35อ้าวไหนบอกว่าแปกกลิ่นแล้วนอนไม่หลับไง

03:39ก็ผม

03:42คุณทำอะไรของคุณเนี่ย

03:45คุณอยากจะไปนอนที่ไหนก็ตามใจคุณเธอ

03:49แต่ว่าทายาก่อนได้ไหม

03:53คุณคุณเธอร์

04:07คุณคุณเธอร์

04:11ที่สุดท้าย

04:15แล้วคุณเธอร์

04:17คุณสุดท้าย

04:19คุณสุดท้าย

04:21คุณสุดท้าย

04:23อีกแล้ว

04:53กลับเข้าเมื่อกังวัลน่ะ ฉันไม่ได้เป็นคนทำนะ

05:21แต่บอกเอาไว้ เพื่อคุณเข้าใจผิดหาว่าฉันใส่ยาปุกเซ็ค

05:27ผมยิงไม่ได้ว่าอะไรคุณเลย

05:32ชั่งเถอะ ถ้าคุณจะไปนอนห้องพี่อามอะ ก็ปิดไฟให้ฉันด้วยแล้วกัน

05:51ฉันเด็กเมื่อคุณบาล

06:19ไม่ต้องคนในใจ ไม่ใช่อย่างเคยฝัน

06:26เป็นเพียงคนที่ฉันต้องมาชิดไหล

06:33อยู่กันไปวันนึงก็รักกัน

06:38มันเป็นจริงไม่เคยได้

06:42ลงเลยต้องสุดท้าย คงต้องแยะกัน

06:47จริงไม่ล่างทำอะไรกับใจนี้

06:57ปุ้น!

07:00Morning คุณ

07:02นิ้งหนึ่งอะไรล่ะ

07:04ไหนเมื่อคุณบอกว่าจะไปนอนห้องพี่อามไง

07:07เออ...เปลี่ยนใจอ่ะ

07:10ลืมไปว่าผมนอนแปลกที่แปลกกินแล้วผมนอนไม่เหรอ

07:17คุณนิ้มันใจโลเลใช่มะ

07:19แล้วที่บอกว่าแปลกที่แปลกกินอ่ะ

07:21คุณเป็นหมา...

07:23เออ...เป็นแมวหรือไง?

07:27ถ้าพูดอึกอักขนาดนี้นะ

07:29คุณพูดเขาว่าหมามาเลยก็ได้ผมไม่โกฎหรอก

07:32ห้อง ห้อง ห้อง ห้อง

07:35โอ๊ย

07:37โอ๊ย

07:43อันนี้คุณบอกว่าใจผมโลเล

07:46คุณเคยเข้ามาค้นหาลง

07:53พูดมาก

07:55บอกว่าที่быตไม่าว่า

07:57ว่านี้ท็อีด

08:11ไม่

08:21ตอนนี้เราดีกันแล้วนะ

08:51อย่าได้เผอใส่ไปเชียวนะอ่อน

08:57แกไม่มีวันลงเอิยกับเขาหรอก

09:00ผู้ชายเห็นแค่ตัวแบบนั้นน่ะ

09:21มีอะไรเหรอมีน

09:41จียวไขยดาวไขยต้มไขยได้

09:44ไม่เลียกว่าทำเป็นนะรัน

09:46แต่ถ้ารันไม่อยากกินของที่มีนซื้อมาให้ก็ไม่เป็นไร

09:59มีนเอาไปทิ้งก็ได้

10:00ไม่ต้อง ไม่ต้อง

10:01มันต้องทิ้งหรอก

10:02ผมจะกินเอง

10:03เย้

10:04งั้นกินเลยไหมคะ รัน

10:07อืม

10:09งั้นผมไปยิบจานมาให้นะ

10:12пригลาได้

10:15ทของพันธุอ言

10:18จะแย่งควบจาร์ดติดติดติดติดติดติดติดติดติดติดติดติดติดติดติดยังไม่ได้

10:32ความพวกมันกลัว เกิด попробกลัวเยอมาก

10:38- แน่ใจนะว่าได้ผล รับลองเลยครับคุณมีน จับมือใครดมไม่ได้แน่ๆครับ

10:52- ใหมันแน่เธอ พลาดกันต้องกี่รอบแล้ว ไม่พลาดแน่นอนครับคุณมีน

10:58คนกินเข้าไปไม่มีทางรู้ เพราะมันไร้รสชาติกับไร้กิน และทุกคนจะคิดว่ามันหัวใจหวายตายไปเองครับ

11:08- ไปได้แล้ว เอา

11:16- เปรียมบอกหลาโลกได้เลย เอสรัก

11:24- มาแล้ว

11:38- มีนจำได้ว่าร้านชอบกิน

11:52- มีนจำได้ว่าร้านชอบกิน

11:54- ใช่ร้านที่เราเคยไปกินด้วยกันไหม

11:56- ดีจัง ร้านจำได้ด้วย

11:58- แสดงว่าของเขาอร่อยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

12:00- มีนจำได้ว่าร้านชอบกิน

12:02- ใช่ร้านที่เราเคยไปกินด้วยกันไหม

12:06- ดีจัง ร้านจำได้ด้วย

12:08- แสดงว่าของเขาอร่อยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

12:16- นี่ ร้านรันกินเยอะเยอะนะ

12:26- กินสเต็คแต่ไม่กินหวายก็คงไม่ได้

12:29- นิ่งนะ

12:38- อ้าว

12:42- มีนลืมหยิบที่เปิดขวนมา

12:45- ทำไงดีอรัน

12:47- เดี๋ยวผมลองไปดูในครัวให้ก่อนนะ

12:50- เหมือนจำได้ว่าเคยมีอยู่

12:52- อย่ามีนลองกันหนึ่งนะ

12:54- ต่ายแล้วนะคุณ ทำไมยังไม่ไปลงอีก

13:09- ก็ผมยังไม่มีปิ่นโตไปกินมือเที่ยง

13:13- แล้ว ทำไมถึงไม่บอกแม่บ้านล่ะ

13:16- ฉันไปตามให้เอาไหม

13:18- ไม่ต้องแล้วคุณ

13:20- ไม่มีผมก็ไม่กิน ผมก็แค่ทนหิวแล้วก็ฮิ้วท้องมากินมือเย็นทีเดียว

13:27- เอาแบบนั้นก็ได้ งั้นฉันไปปิ้งขนมปังก่อนนะ

13:35- แล้วคุณจะไม่ทำให้ผมเหรอ?

13:37- ก็...เห็นคุณบอกว่าจะรอกินมือเย็นไม่ใช่เหรอ?

13:43- ผมอยากให้คุณทำให้นี่...

13:49โอเค

13:51ผมอยากกินกับ�lause ฟีมือคุณ

13:56เราก็ไม่บอก

13:57พูดตรงๆก็ได้. ไม่เห็นจะต้องอ้อมพ้อมเลย

14:02พูดแบบนี้เส�ดงว่าทำให้ผมใช่ไหม

14:05งั้นผมขอในกุ้งทอร์กระเทียม

14:07ไม่โรยวพี่ไทยแล้วก็ไม่ใส่ผักชี

14:10งั้นคุณรอแปลนึง เดี๋ยวฉันจะลีบไปทำมาให้

14:13เฮ้ย ผมรอไม่ได้แล้ว

14:14ผมต้องลีบไปลง

14:15คุณแม้ให้ผมดีลงนะ ผมจะรอ

14:45กว่าจะได้หยุดมาหาพี่รัน

14:59ปัน

15:14รงเท้าใคร

15:16ไม่ใช่รงเท้าอ่อนสะหน่อย

15:19หรือว่าพี่รันพาผู้หญิงมาที่บ้าน

15:41ขวดนี้มีนขอพ่อมาเลยนะ

15:44ชิ้นหน่อยสิคะรัน

15:49อ่ะ น้ำมีไม่ดื่มเหรอ

16:05อ่ะ

16:19อ่ะ ผมลืมไปเลย

16:21จะดื่มโดยโอ้ยพรให้มีนได้ยังไง

16:23แดมมีน

16:25เรื่องนี้พันนั้นที่มีนเคยสร้างไว้

16:27จนทำให้ผมกับน้องต้องมาบ้านกับได้ไปจับน้อง

16:29ผมจะลืมให้มีไม่ได้ยังไง

16:31อ่ะ

16:33แดมมีน

16:35เรื่องนี้พันนั้นที่มีนเคยสร้างไว้

16:37จนทำให้ผมกับน้องต้องมาบ้านกับได้ไปจับน้อง

16:39ผมจะลืมไหม

16:41เพื่อให้มีนได้เริ่มต้นชุวิตใหม่

16:43ผมจะลืมไหม

16:45เพื่อให้มีนได้เริ่มต้นชุวิตใหม่

16:51ที่แท้

16:53นี่พนันทั้งหมดก็เป็นของแย่มีนา

17:09แดรัน

17:11ที่รักแล้วให้โอกาสมีน

17:14มีนขอโทษที่มีนทำให้รานกับน้องต้องลำบาก

17:18มีนสํานึกในความผิดของตัวเองแล้ว

17:21และมีนจะทำทุกอย่าง

17:23เพื่อหาเงินมาคืนรานกับน้องให้ได้

17:26พี่มีนอยากได้หาเงินมunter กับคุณใ boil

17:39แล้วมีนจะได้กลับไปหาเขาใช่ไหม

17:53รัน

17:54มีนบอกแล้วไงว่ามีนอยากเริ่มต้นใหม่

18:00ตอนนี้

18:01รันคือคนที่สำคัญที่สุดสำหรับมีน

18:04พอรันคือคนที่รักมีนมากที่สุด

18:09ทำไมมีนจะต้องอยากกลับไป

18:11หาคนที่ความรู้สึกเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาแบบเอกด้วยล่ะ

18:40จะไปไหนอรัน

18:42พอมีนบอกว่ามีนเป็นเมีย

18:44ก็คิดจะชิ่งเลยเหรอ

18:53ชิ่งกับบ้านแล้ว

18:55ตอนนี้

19:09อีกอย่าง

19:39มีนเป็นเนียรังแล้วนะ

20:07พี่รันกับยายมีน่ะ

20:09เป็นผัวเมียกันกันเหรอ

20:16ที่แทะ

20:18ผู้หญิงพี่อยู่ในใจพี่รันเมื่อตลก

20:21ก็คือยายมีน่ะ

20:24พี่รันถึงได้มีกำแพงกับเรา

20:39คือมีน่ะ

20:41ขอโดน่ะ

20:44มีน่ะ

20:47นั่น

21:17กินขาวก็ยังไม่ทันหมด วายก็ยังไม่ได้แตะสักอึก

21:37จุดจุดจะมากินหวานเลยได้ไงคะ

21:40ถ้าผมโอตใจไม่ไหวนี่

21:43เงินดื่นแก้วนี้ให้หมดกันนะ เราเดี๋ยวมาต่อกัน

22:13ถ้ามันจุ เราต้องโดนยาไปด้วยแน่

22:29อยู่เพิ่งใจร้อนสิคะรัน มีนขอตัวไปจัดการตัวเองก่อน

22:37แล้วเดี๋ยวมีนมานะ

23:07มีนื่มตาดการตัวเปลี่ยน

23:13ก่อนมาต่อสนุษที่ชั้น

23:17ความอันต่อสมัยต้องแต่สุดาสติ

23:21ที่สุดความอันตาดการเจ้า

23:23ต่อสุดความอันต่อสนุษที่ традиции

23:25ดจัดการตัวหالิต

23:27เหมือนกันเทพ elle

23:30ผมดื่มหมดแก้วที่สองแล้วละมีน

23:45รองมีนปัดนะคะ

23:49มีนขอจัดการตัวเองก่อน

24:00มีนขอใหมีสองของใช้กำลัง

24:20สำหรับโลก

24:29ที่สุดที่สุดที่สุด

24:59ปัดข้างปันเช่น

25:30มีน

25:32มีน ผมให้แกไม่ออก

25:37ผมไปตัวอะไรก็ไม่รู้

25:54มีน

25:57ช่วยด้วย

25:59ด้วย มีน

26:03มีน

26:07มีน

26:11มีน

26:14มีน

26:17มีน

26:23มีน

26:24อิสเกอร์

26:32อิสเกอร์

26:34อิสเกอร์

26:54อิสเกอร์

27:13อิสเกอร์

27:19ฉันมาเพื่อค่าแกะ

27:21แล้วฉันจะช่วยแกะทำไม

27:24ดิงไหม มีน

27:27หลังเหมือนแนไม่เข้าเรื่องจะต้องมาตาย

27:29โง่ยันวันสุดท้ายของชีวิต

27:32ไอ้นาโง่

27:36แกคิดว่าฉันจะเริ่มต้นใหม่กับคนอย่างแกเหรอ

27:40ไม่มีทาง ตายไปซะได้ก็ดี

27:50ช่วย ช่วย

27:55แกไปรอน้องแกในอลกกันนะ

27:58เดี๋ยวฉันจะรีบส่งมันตามไปอยู่เป็นเพื่อนแก่เอง

28:24หลังอยู่กับนี้

28:27ไป

28:29เธอเต้า

28:31เธอเต้า

28:33เธอเต้า

28:47เธอเต้า

28:49ที่สุดที่สุดที่สุด

29:19สุดที่สุดที่สุดที่สุด

29:49สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

30:19สุดก่อน

30:49สวัสดี

31:19กลัว

31:49กลัว

32:19คุณเด็กครับ มีอะไรหรือเปล่า ถ้าทางอารมดีเชียวครับ

32:31ไม่ต้องอารมดีสิวะ กำลังใจได้กินของอร่อย

32:36ครับ ของอร่อย

32:41อารมดีเลยคุณเด็ก

32:47คุณเด็ก

32:57คุณ

32:59มีน

33:01ไงคะเอก คิดถึงมีนไหมคะ

33:05คุณเอกเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า

33:07คุณมีนาไม่ได้ยิ้วอะไรมาให้กินทั้งหน่อย

33:11หรือว่า

33:13คุณเอกจะกิน

33:15เฮ้

33:17คุณมาหาผมมีอะไรหรือเปล่า

33:19ก็มีนคิดถึงเอกนะสิคะ

33:23เราเอกละคะ คิดถึงมีนบ้างหรือเปล่า

33:25นี่คุณไม่คิดถึงมีนดีจริงใช่ไหมคะ

33:31คิดถึงสิ

33:33ทำไมผมจะไม่คิดถึงล่ะ

33:35แต่ช่วงนี้ผมคิดเครียด

33:39เครียดเรื่องอะไรคะ

33:41มีนช่วยให้เอกหายเครียดได้นะ

33:45ก็รถที่ลงผมโดนจับน้ำหนักตลอด

33:51ทำไรก็ได้น้อยลง

33:53ผมอยากมาถูกให้มากขึ้น

33:55แต่ผมก็ไม่รู้ทำอย่างไร

33:57ผมอยากมาถูกให้มากขึ้น

33:59แต่ผมก็ไม่รู้ทำอย่างไร

34:02อืม...

34:04งั้นเอกก็หาวิธีเรี่ยงสิคะ

34:07ถ้าเอกอยากให้มีนช่วย

34:09เดี๋ยวมีนลองขอพ่อให้นะ

34:11ขออะไรหรอ

34:21สวยแล้ว

34:23ไหนดีวะ

34:25คุณนอนครับ

34:27มาคุณเอกเหรอครับ

34:29คุณเอกไม่อยู่เหรอครับ

34:31ไม่อยู่เหรอ

34:32ครับ

34:33คือคุณเอกไปข้างนอกอะครับ

34:38งั้นฝากให้เขาหน่อย

34:40เขาบอกเขาอยากกิน

34:41ได้เลยครับ

34:42ถ้าเอกอยากรู้

34:43เอกก็จูกมีนก่อนสิคะ

34:45แล้วมีนจะบอก

34:48ไหนบอกเขาไม่อยู่ไง

34:50คือคุณ...

34:51คุณ...

34:52คุณ...

34:53คุณ คุณเอง มันก็โทษ

35:12คุณ

35:14คุณ

35:15คุณ

35:16เอ็ก เอ็กตามมันไปทำไมคะ

35:19เอ็ก

35:20โปลอย

35:24ปลอย ปลอย เว็น ปลอย

35:29เอ็ก

35:33เอ็กคะ

35:36คุณจะมาทำไมไม่บอกก่อน

35:39แล้วทำไมฉันต้องบอก

35:41ในเมราะคุณให้ฉันไม่คนเอาคาวมาให้คุณไม่ใช่เหรอ

35:44งั้นผมขอเป็นกุ้งท่อกาเทียม

35:47ไม่โรยพี่ไทยและก็ไม่ใส่ผัкชี

35:50งั้นคุณรอปับนึง แต่ฉันจะรีบไปทำมาให้

35:53เฮ้ย ผมรอไม่ได้แล้ว ผมต้องรีบไปลง

35:55คุณแม่ให้ผมพิลง ผมจะรอ

35:57มันก็ใช่ แต่คุณน่าจะโทรหาผมก่อน

36:04ไม่ใช่พูดพ่าเข้าไปแบบนั้น

36:08ถ้าฉันบอก ฉันจะได้เห็นคุณยืนก่อจูกกับผู้หญิงคนนี้หรอ

36:14อ่ะ เรากุ้งกันเทียมที่ 6 ไป ไม่เป็นไรหรอกเนอะ

36:21เพราะคุณคงกินอย่างอื่นจนอิ่มแล้ว

36:30ออน ออน ออน ออน

36:50ผมอยากให้คุณทำให้นี่

36:53โอเค

36:54ผมอยากกินกับข้าวฝีมือคุณ

37:02ยังมีหน้าหวังอะไรง้อง ๆ เลยออน

37:04โอเค

37:19นึกแล้วเชียวว่ายังไงเอกก็ต้องเลือกมีน

37:22ขอบคุณนะคะ

37:34สรุปก็คือ

37:41ตำรวจในสถานี้มีส่วนได้ส่วนเสียกับกำนันเรือง

37:45เห็นว่ากำนันเรืองพาตำรวจฉันผู้ใหญ่ในโลงพัก

37:48ไปเที่ยวที่ฮาไว้นะครับ

37:51เพราะแบบนี้

37:52ขอดีพี่อำถึงไม่คืบ

38:00คนแบบนี้ไม่ส่งควรไปกำนันด้วยซ้ำ

38:04ผู้กรมมีละใหญ่ผมช่วยไงค่ะ

38:23คุณประหลัดเข้าถึงชาวบ้านได้มากกว่าผม

38:25ถ้าเป็นไปได้

38:26ช่วยหาคนในพื้นที่ที่ไว้ใจได้สักคน

38:29อย่างให้เขาหาสาย

38:30หรือแฟงตัวไปในกลุ่มธุรกิจรถบันทุกของกำนันเรือง

38:33เพื่อหาหลักฐานเกี่ยวกับสวยสติกเกอร์ของกำนันเรือง

38:36พอจะมีบ้างไหมครับ

38:39หวังว่าพี่รายจะช่วยได้นะ

38:41ช่วยได้นะ

39:11พี่รัน

39:14พี่รัน

39:16พี่รันครับ

39:20อยู่บ้านไหมครับ

39:33พี่รัน

39:34พี่รัน

39:38พี่รัน

39:46พี่รัน

39:47เสร็จนี้

40:04ไม่ถึงเป็นแบบนี้

40:06ออนยังจัดงาศพพี่รันไม่ได้เนอะ

40:09ฉันว่ามันแตกนะ

40:11อะไรที่ว่าแตกเหรอ

40:13มันโดนวางยาพิษ

40:18มันจะทำมาถูดแล้วอีก

40:20ก็ไปแจ้งความนะสิ

40:22ยังแจ้งไม่ได้

40:23แบบนี้พี่รันก็ตายฟีสิ

40:25หมดเรื่องไอสลันแล้ว

40:27ต่อไปก็คิวแก่

40:29หนังนี้ราออน

40:43หว่าจิ้มสายกันไป

40:49เธอคนเดียวทั้งตัวใจ

Category

Transcript

Be the first to comment

Recommended