- 11 years ago
Gledaj preko 200 ex YU Tv kanal uzivo, bez satelitske opreme ili kablovske! Ne propusti vise ni jednu utakmicu, film ili seriju! Sve sto je potrebno je internet Probaj besplatno na https://goo.gl/XDSEqd
Category
📺
TVTranscript
00:17No sé exactamente qué pasó
00:24Que todo de repente ya cambió
00:32Y en nuestro diariamente lo bonito
00:43Tristemente terminó
00:46¿En dónde van a soñar?
00:55Si cada día
01:01Sigo muriendo la flor
01:09De tu alegría
01:13¿En dónde van a soñar?
01:22¿En dónde van a soñar?
01:28¿En dónde van a soñar?
01:52¿En dónde van a soñar?
01:55Pedro y Osvaldo cuando Marcelo necesita
01:58Yo tengo una duda
02:00Una duda acerca de ese video de Dante, mamá
02:04¿A qué se refiere, Sergio?
02:07El video es muy claro, Sergio
02:10Además, yo siempre estuve mi sospecha sobre Federica
02:15No estoy hablando de eso, mamá
02:18Entonces
02:18Te voy a explicar
02:21Yo me pregunto
02:22¿Por qué Dante y mi tío Gabriel
02:26Se habrían enfrentado al punto
02:29De que Dante lo mató?
02:31Lo asesinó
02:33¿No lo has pensado, mamá?
02:36¿No será que Dante
02:38Quería callar al tío Gabriel?
02:42Porque sabía de la estafa que mi padre
02:45Le hizo a su hermana
02:49Ay, qué cosas dices
02:52Ay, ya
02:53¡Fidel!
02:56Sí, señora
02:58Ah
02:59Permiso
03:00¿Ya diste aviso a la policía?
03:03Sí, señora
03:04Tari, como usted me lo pidió
03:06Bien
03:07Ese borrilla traicionero
03:09Entregó un video culpándome
03:14Después de todo lo que hizo
03:17De todo lo que nos hicieron a ti y a mí
03:24Es injusto este mundo
03:29Es injusto todo
03:31Y lo descubrí hace tanto tiempo
03:37Por eso decidí hacer justicia por mi propia mano
03:44Pero que el traidor de Dante me haya hecho esto
03:47Eso sí, que mamá lo esperaba
03:53Por eso ya me encargué de que paguen el infierno
04:15Qué mundo horrible en el que vivimos, ¿no?
04:25En el que terminan pagando justos
04:31Por pecadores
04:45¿Qué?
04:46¿Qué haces, señora?
04:50Revisando
04:51Que todo esté en orden
04:53Porque siempre tienes las cosas de pila por todos lados
04:55No, está todo muy ordenado
04:57No, todas las mañanas me despierto temprano
04:59Me doblo su ropa
05:00Traigo rayas limpias
05:01¿Cómo eso crees tú?
05:03Sí
05:03La próxima vez que hable sin que yo te lo pida
05:06O que encuentre algo
05:10Desordenado
05:12Voy a hacer que te echen, ¿entendiste?
05:14¿Para hablar?
05:16Sí, no
05:17Sí, entendido
05:40¿Cómo estás, señor?
05:43Señora
05:47¿Señora, está bien?
05:53¿Qué pasa?
05:54¿Está bien?
05:59Pobrecita, está bien loca
06:03¿La señorita Federica?
06:05Más loca que una cabra
06:07Me da un miedo
06:10Pero usted está mejor cada día
06:12Me da mucho gusto verla mejorando tanto
06:17No sé, señor
06:22Están pasando demasiadas cosas en el rancho
06:26Si yo ya no estoy para estos trotes
06:31Necesito descansar
06:33Sí, mamá
06:35No quiero que te vayas a enfermar con tanta mala noticia
06:40Imagínate
06:41Hasta podemos tener un asesino en el rancho
06:46No, pues, asesino
06:47Estuvimos a uno
06:49Metido aquí en el rancho por muchos años
06:52Y era el jefe de seguridad, imagínate
06:56Ay, Dante se llevó muchos secretos a la tumba
07:01Mamá
07:02Mamá, pero...
07:07Es que yo quería preguntarte, mamá
07:09Mira, Dante y tú siempre fueron muy cercanos
07:13Él lo cuidó de ti por tantos años
07:15Que...
07:17De verdad
07:20Tú nunca sospechaste que él era el asesino de mi tío Gabriel
07:25No
07:26Yo nunca pensé que él...
07:31Era nuestro jefe de seguridad
07:33¿Cómo te imaginas que voy a pensar eso?
07:37Ven, ven, ven, ven, ven, mamá
07:39Para mí
07:40No, no, no, ni...
07:41Ay, es el es pedo, es pedo
07:43Sí, sí, mi hijo, dime
07:45Debo verte, mamá
07:46Es urgente
07:48Urgente
07:48No, no, no
07:49Regreso, regreso
07:51Sí, mi hijito
07:51Voy para allá
07:52Y no te diré que tu padre
07:54¿Qué pasó?
07:55¿Qué pasó?
07:57Bueno, sé qué tiene Pietro, Chana
08:01Está muy raro
08:03Y yo lo siento ausente
08:05Y lo siento frío
08:06Y como si estuviera...
08:07Como si estuviera preocupado por algo
08:10Pero no lo tomes personal, sorella
08:13Y con tantas cosas pasando en el rancho
08:16A los anhelos
08:17De cualquiera es destreza
08:20Fíjate, dímelo a mí
08:22¿Por qué?
08:24¿De qué hablas?
08:30Miente, Chana
08:32Yo estoy preocupada por Roxana
08:37Recién se enteró que su...
08:39Mamá es Joaquina
08:41Justamente cuando la está acertando
08:43¿Pasa esto?
08:46Sí
08:47El pobre Roxana
08:49Él no es nada fácil
08:51Por lo que está pasando
08:55A ver
08:56Mejor hablemos de cosas lindas
08:59Te cuéntame
09:00¿Te gustó todo lo que te hicieron
09:03Simona y Domingo?
09:05Sí
09:05Él lo divertió muchísimo
09:07Él fue súper lindo
09:09Pero ahora debemos de concentrarnos
09:13En animar a Roxana
09:14Sí
09:19Chana
09:20Si tú estás por recibir
09:22Un trasplante del cuore
09:27Eres tan buena persona
09:29Que piensas en los demás
09:32En lo mío
09:33Si todo sale bien
09:36Todo tendrá solución
09:39Pero Roxana
09:41Perdió a su madre
09:42Y nosotros sabemos
09:44Lo duro que es eso
09:48Eres tan buena, Chana
09:52Y siempre tan sabia
09:56Que pareces mi hermana mayor
09:58Y la mía sorrida
10:03Y tan hermosa
10:07De bella
10:08Y te quiero, Soraya
10:11Y yo te amo
10:16Así que tan hermoso
10:20Mi demoní
10:20Que vaina
10:24Es tan hermoso
10:27A todas maneras
10:30Y también
10:31La gente
10:31Si
10:31Victoria
10:31Tranquil
10:31Tú
10:32¿Por qué
10:33feather
10:33Un trasplante del cuore
10:35Cuando te descraen
10:35Tres
10:35Mira
10:35Yo te quiero,
12:13Él se murió.
12:15¿Cómo?
12:18En un accidente.
12:22Recuerdo que estuve muy triste por muchos días, pero de todos modos completé algo.
12:33Todavía lo tengo ahí en casa de mis papás.
12:36A ver si todavía lo reviso.
12:44De esa manera, siento que sigo estando cerca de Germán.
12:50¿Y cuántos años tenía un Germán cuando murió?
12:55Tenía quince.
12:58Ya estaba muy viejito.
13:00¿Cómo?
13:03Sí, para los perros eso ya es una edad muy avanzada.
13:09Estabas hablando de un perro, gatito.
13:13¿Sí?
13:14El perro era mi mejor amigo.
13:18Yo compraba las estampitas y se las ponía en su lengüita así para que las lamiera y se pudieran pegar
13:25en el álbum.
13:26¿Cómo?
13:27Ay, gatito.
13:30Te amo también.
13:32Hasta me olvidé de mi caje.
13:35Y haces muy bien en olvidarlo.
13:39Yo nunca quise coquetear con ella.
13:43Yo solo tengo ojos para ti, gatito.
13:48¿Y sabes una cosa?
13:51Juntos vamos a superar todo esto.
13:55Sí.
13:57Esto es feo.
13:59Nunca te voy a dejar.
14:09Hablé con Sardino y Julieta.
14:13Ellos también están preocupados por esta lamentable situación.
14:17Pues claro, hijito.
14:18¿Cómo no van a estar preocupados?
14:21Pues...
14:22Esta duda nos está carcomiendo por dentro de todos.
14:25Por eso decidimos que hay que hacer.
14:28Una prueba de ADN.
14:30Perfecto.
14:31Perfecto.
14:32Me parece maravilloso.
14:34Yo no tengo ningún problema en hacerme la prueba.
14:38Por el momento prefiero que se la practiquen Sardino y Fidel.
14:43Después, si...
14:45...se hace falta, pues...
14:47...tú te la practicas.
14:49¿Cierto?
14:50Claro.
14:51Claro que sí.
14:52Es la mejor opción para salir de dudas de una buena vez.
14:56...que termina este infierno ya.
15:05Pedro.
15:09Y si al final de cuentas resulta que Sardino...
15:14...no es el padre biológico de Flavenda...
15:19...que...
15:20...que pasara.
15:22Si eso resulta...
15:27...tú habrás ganado una hija.
15:31Y habrás perdido un hijo.
15:35Para siempre.
15:41Lamentamos, Álvaro...
15:43...darle esta noticia, pero...
15:46...debía saberlo.
15:50Es una lástima.
15:53Me hubiera gustado conocer a mi medio hermano.
15:58Pero...
15:59...bueno, me dejó una solida de sangre, ¿no es así?
16:02Sí.
16:03Se llama Yana Bianchi.
16:06Y es una muchacha...
16:08...preciosa, dulce...
16:10...pero a la vez es fuerte y muy valiente.
16:14Me encanta reconocerla.
16:16Y a Fiorila también.
16:20Mire, Álvaro...
16:21Álvaro, mira, bueno...
16:23...yo pienso...
16:24...que lo primero que debería de hacer...
16:27...es conocer a Vittorio Dragoni...
16:29...Dragonete o Dragoni es...
16:31...Dragonete.
16:32Sí, sí.
16:33Es un gran amigo de su madre hermano.
16:36Él le va a decir todo lo que quieras saber...
16:39...sobre Mario Bianchi.
16:41Sí, pero...
16:42...bueno, de seguro también las muchachas...
16:45...podrán hablarme de él.
16:46Son sus hijas.
16:48¿Por qué no puede conocirlas a ellas primero?
16:51Bueno...
16:53...eh...
16:53...eh...
16:54...lo que pasa es que...
16:55...bueno, mire...
16:57...a mí no me da mucha pena decirle esto.
16:59Pero ya ni Fiorila no están preparadas todavía.
17:29Bueno...
17:30...en tanto Instagram...
17:33...tan tanto Instagram con como Instagram...
17:36...por qué la gente ha enseñado en身 Openいい ni ch Syrien...
17:39...yane את con eso a ellos.
17:40Pero bueno, enyaропa...
17:40...es que quiero ir a tarotar también...
17:47...yener arquitectos en las escuelas.
17:48¿Y a muchos軌路 de上面 se, se f
23:59Hello, Dr. Elizalde, ¿cómo está?
24:04Sí, sí, sí, sí, perfecto, lo entiendo.
24:11Perfecto, sí, esperamos tu llamada, doctor.
24:14Gracias.
24:15Thank you, Dr. Elizalde, ¿por qué tienes esa cara?
24:20El Dr. Elizalde, ¿por qué?
24:46¿Qué?
25:06¿Qué?
25:08No te enojes conmigo, te lo supo.
25:11¿Qué?
25:15Yo sigo siendo tu padre.
25:19Y te amo.
25:20¿Ah, sí?
25:23Y me amabas...
25:26igual hace 25 años cuando fuiste capaz...
25:30de engañar a mi madre con Julieta.
25:32Pero no.
25:36Ya te expliqué que yo no estoy en el mundo, yo sé lo que hice.
25:40Es que en ese entonces no estaba muy confundido, de hecho...
25:44yo era una persona diferente, totalmente diferente a la que soy yo.
25:48Claro, claro, sí, sí, sí.
25:50Es que nunca imaginé que la vida le dieron tantas vueltas.
25:55¿Cómo no iba a imaginar que la vida le dieron tantas vueltas?
25:59Por favor, papá, no sea ridículo.
26:00Pero, en esta situación...
26:04me pusiste tú y tú por mis juirad.
26:08No sirve, Héctor.
26:10Fíjame de Horta, pero es que nunca pensé que el destino...
26:13A ver, no hables del destino, por favor.
26:15Por favor, hijo de Horta.
26:16No, conméndeme tú, papá.
26:21Yo no voy a esperar los resultados de la prueba de ADEMO.
26:25¿Ok?
26:27Y ahora, en adelante...
26:31me voy a estar sabiendo nada más de ti.
26:34¡Pedro!
26:35¡Pedro!
26:36¡Hijo!
26:38¡Pedro!
26:41¿Aquí estoy, señora?
26:46Siéntate.
26:47Estás muy alto para estarte viendo allá arriba.
26:51¿Ya llegó el equipo de investigación, Fidel?
26:54No, aún no, señora.
26:56Pero seguramente están por llegar.
27:00Muy bien.
27:02Y quiero que cooperes completamente con ellos.
27:06¿Así será?
27:08Las cámaras están funcionando perfectamente, ¿cierto?
27:14Sí, señora.
27:16Muy bien.
27:18Explícales que antes no estaban prendidas todo el tiempo
27:23y que el responsable de ellas era Dante.
27:28Entendido, señora.
27:34¿Y...?
27:35¿Y...?
27:36¿Oyes?
27:38¿Qué es eso?
27:39No sé.
27:42Suena...
27:43a llanto.
27:48¿Qué pasó, Simona?
27:52¿Por qué lloró, Simona?
27:55Pues, pues, ahora sí, por todo lo que ha pasado.
28:02Primero...
28:04Dante...
28:05Pues, ya luego...
28:09Joaquina...
28:14Y ahora sí, pues...
28:17Ya le llegó la hora a mi niñita italiana.
28:21Mi suelina.
28:23¿De qué hablas?
28:28Pues, yo...
28:29Pues, sí...
28:31Parece que ya se la van a llevar, Rocián.
28:35A que le hagas un trasplante a mi llana.
28:41Ay, pero va a estar bien.
28:45Sí, pero Dios mío.
28:49Ya no, por favor, tranquila.
28:51Es que no puedo, Ferrela.
28:55Emma, claro que puedes.
28:57Esto no es algo que hayamos querido, pero es necesario.
29:01Es muy necesario y tú te vas a salir, Benny.
29:04¿Ah?
29:05No sé.
29:07Yo he tratado de aceptarlo, pero...
29:10¿Es pero qué, ya, Ana?
29:14Es justo ahora.
29:16Es que parece que...
29:18Que el corazón está listo.
29:21Yo tengo mucho miedo.
29:23Yo no puedo vencerlo, pero yo no puedo.
29:28¿Y qué te ha dicho Edurto a la vida, Yana?
29:32¿Edurto?
29:34Ven.
29:35Ah, ven, Sorulina.
29:38Y así va a ser.
29:40Me gustaría estar tan segura como tú.
29:44Pero no.
29:47¿Sabes qué me dijo una vez el señor Santino?
29:52¿Eh?
29:53¿Eh?
29:55Que cada vez que estuviera preocupada...
29:59Recordará una frase.
30:02¿De cuál frase?
30:07Y me dijo...
30:08También esto pasará.
30:11Ella lo verás.
30:14En seis meses vamos a estar recordando...
30:17Que estuvimos aquí sentadas.
30:20En tu encostadita, ¿cómo estás?
30:23Y nos vamos a reír de lo mal que parecía, Toto.
30:31¿Se puede?
30:34Claro que sí, señora Luisa.
30:36Adelante.
30:39Mis muchachas italianas.
30:43Ya supe que el corazón está listo.
30:48¡Qué buena noticia!
30:54Muchas gracias, Pedro.
30:57La verdad necesito hablar esto con él.
31:02¿Y...?
31:03¿Qué pasó?
31:05Descubre, Gael.
31:09Me acabo...
31:13Me acabo...
31:14Ay, Pedro, si supieras lo difícil que es siquiera decirlo.
31:18Bueno, pero ¿qué pasó, Eduardo?
31:20Me estás preocupando.
31:24Descubrí que Gael y yo no somos hijos del mismo padre.
31:28Gael no es hijo de mi papá.
31:34Mira, Osvaldo...
31:36Ya lo sabías.
31:39Gael me lo confesó hace poco.
31:43Me lo comentó en un momento de mucha angustia justo cuando se enteró de que Agustín era su padre.
31:48¿Y por qué no me lo contó a mí primero que soy su hermano?
31:53Bueno, supongo que porque...
31:56No tengo una buena relación en ese momento...
32:01Tú...
32:02No me lo estabas por todo, Osvaldo.
32:06Ay...
32:08Es que no sé cómo sentirme.
32:10Quiero mucho a mi hermano.
32:13Pero es que esta situación...
32:20¿Dónde está, Eduardo?
32:21No, no, no.
32:23Dios, Pedro, no hay problema.
32:24No, es uno de los acreedores, ya, Corpo.
32:28Prefiero, no sé, evadirlo a decirle mentiras.
32:39¿Qué?
32:40Oye.
32:41Ten cuidado que estoy embarazada, ¿eh?
32:44¿Y eso qué?
32:45¿Te da privilegios?
32:47¿Por eso tienes que usar todo el espacio?
32:50Ajá.
32:51Primero te dices este de tu amante.
32:55Ya no quieres acabar con todos nosotros, los que quedamos.
32:58Eso es una calumnia, ¿eh?
33:00Ajá.
33:01Ajá.
33:01En lugar de preocuparte por mí, deberías estar pensando en tu hijito.
33:05¿De qué hablas?
33:07De que cuando sale el veredicto de mi demanda...
33:10...ni tú, ni tu marido, ni tu hijito...
33:14...van a tener nada.
33:17¿Y eso qué va pensando?
33:19Te estás volviendo loca.
33:22Ajá.
33:24Ajá.
33:26Ajá.
33:27Ajá.
33:29Ajá.
33:29Ajá.
33:30Ajá.
33:32Simona.
33:33¿Qué tienes?
33:35¿Por qué se asciende mi princesa?
33:39Por Diana.
33:42La voy a romperar.
33:45No.
33:47Mira, Diana va a salir bien de su operación.
33:50Mira, si con un corazón defectuoso es buena gente...
33:53...imágnate con un corazón sagrado.
33:57Diana es fuerte.
33:58Y va a salir bien de esta.
33:59Nos va a enterrar a todos.
34:01Vas a ver.
34:03Y si nos enterra a todos, ¿cómo la voy a ver?
34:07Ah, pues desde el cien, ¿no?
34:09Los dos, juntitos.
34:11Ajá.
34:12Tú y yo, con nuestras anitas entrelazadas.
34:16Tocando cumbias con nuestras marcas.
34:18Tocando unos besitos de piquito.
34:21Así bien chambuchucho.
34:30¿Mejor?
34:33Sí.
34:35Ya me siento mejor.
34:39Ay, baboso.
34:42No me tranquilizaste.
34:43Ni siquiera me dejaste sufrir.
34:45Ni enagusto.
34:46Ni desahogar.
34:53No te mortifiquen, muchacha.
34:58La calma es muy importante.
35:01Y la ciencia ha avanzado mucho.
35:05Un trasplante de corazón es difícil.
35:08Sí, pero son muy exitosos.
35:12Pero es que hay tantas cosas que pueden salir mal, ¿eh?
35:16Pero en este caso, todo va a salir bien.
35:21Estás en manos de los mejores son los medicazos.
35:25¿Casos?
35:27¿No?
35:29Lo mejor es que me dé un baño antes de que me tenga que ir al hospital.
35:34A ver.
35:36Ok.
35:37Muchas gracias por todo, señora Luisa.
35:41Dicen que la cáscara guarda el palo.
35:45Yo no sé para qué te quieres bañar.
35:49Deja que se dé un baño a la surelina.
35:52Sí, tú también estás de acuerdo.
35:55Sí, sí, señor.
35:56¿Es tú?
35:57A ver.
36:07¿Lista, señora?
36:08Ahora regresa.
36:10Sí.
36:17Ahora tú, muchacha, explícame.
36:21¿En dónde está Pedro?
36:22No lo he visto en todo el día.
36:25Pietro.
36:26¿Pietro?
36:28Pietro anda muy raro, señora Luisa.
36:31Creo que no durmió en la casa.
36:34O se fue muy temprano, hermano.
36:36No sé.
36:37Y por más que le llamo, no me contesta.
36:40No.
36:42¿Pero qué le pasa, mi nieto?
36:44¿Qué tiene algún problema?
36:48¿Ustedes tuvieron algún problema?
36:52No.
36:53No tuvimos ningún problema.
36:57Y al menos que yo sepa y nada más me dejó un mensaje.
37:02Él dice que todo está bien y que no me preocupe, pero...
37:06Pero tú sientes que algo no anda bien, ¿verdad?
37:13Te veo.
37:16Y yo sé que algo no está bien.
37:18Me lo dice en mi corazón.
37:21No, no, no.
37:23Ahora necesitas estar muy fuerte.
37:34¿Y qué vas a hacer ahora, Josué?
37:38No sé.
37:39No sé.
37:40Creo que lo mejor es hablar con la abuela, hablar con toda la familia.
37:46Merecen estar enterados.
37:48Yo no creo que...
37:50Pedro, Pedro.
37:53Si lo hago, voy a manchar la memoria de mi mamá.
38:00Además es que él va a perder la parte de su herencia.
38:03A ver.
38:04Si él decide ponerse el apellido de Agustín,
38:09estaría renunciando todo lo que le corresponde.
38:12¿Sí?
38:14¿Sí?
38:14Sí, tal vez.
38:16No sé.
38:17Tal vez se tiene que esperar a que se reparta la herencia.
38:21Dios, Valdó.
38:23Si quieres saber mi opinión, sinceramente,
38:26yo no lo haría.
38:30Pero...
38:31¿no crees que tenemos que enterar a la familia?
38:35Gael y tú no son responsables de lo que hicieron nuestros padres.
38:40Para mí Gael es y seguirá siendo mi primo.
38:44Y, sobre todo, un ángel.
38:46Sí.
38:47Sí, para mí también.
38:49Mi papá fue el papá de los dos.
38:52Osvaldo.
38:54Yo prefiero no revelar un asunto que va a causar dolor a la familia.
38:59Y, sobre todo, a Gael.
39:03Esclámonos.
39:06Dime.
39:09Podemos soportar el peso
39:12de lo que haya pasado entre nuestros padres.
39:16¿Ok?
39:21Dime, ¿tú crees que si esto hubiera sucedido entre tus padres,
39:25si tuvieras un hermano o una hermana de otro padre o de otra madre,
39:30lo soportarías así tan tranquilamente?
39:37Bueno, pues...
39:44Vamos, vamos, fíjate.
39:47Vamos.
39:49Quizá el único consejo que puedo darte
39:53es que pienses muy bien las cosas.
39:57Mira, cálmate y piensa bien en el daño que puedes causar
40:02con tus revelaciones y es que decidiste hacer algo.
40:10Muchas gracias por venir.
40:13El rancho está a su entera disposición.
40:16Tiene la autorización de doña Luisa
40:18para ir y venir a donde quieran libremente.
40:23Muchas gracias.
40:25¿Dónde andas?
40:27¿Por qué no te has aparecido en la casa?
40:31Estoy ocupado en este momento, abuela.
40:33No puedo.
40:34Tan ocupado como para no contestarle las llamadas a tu propia esposa.
40:41¿Quién te lo dijo?
40:43Claro.
40:46Mira, Fiorella está muy, muy preocupada.
40:50¿Qué es lo que estás haciendo?
40:52Amola, cuando pueda te voy a informar.
40:55Escúchame, Pedro Ángeles.
40:59Están a punto de llamar a Diana para lo de su trasplante.
41:06Parece que ya tienen un corazón listo.
41:10Es una excelente noticia.
41:12Así es.
41:13Y serían mejores noticias si tú estuvieras aquí.
41:18Tu mujer te necesita.
41:22Así que hazme el favor de aparecerte, Pedro.
41:26Amor, no.
41:28Se me fue.
41:29Sí, sí.
41:32Pietro, amor, ¿dónde estás?
41:35El tuto está sucediendo muy rápido.
41:38Y quizá en un rato tengamos que ir al hospedarle.
41:43Fiorella.
41:44Amor, te necesito.
41:47Por favor, ven.
41:48¿En dónde estás?
41:52Vamos a empezar a registrar toda la casa principal.
41:56Empezamos por la planta baja.
41:58¿Cómo ustedes indiquen?
42:00Bueno, seguramente van a empezar por tu recámara, Federica.
42:04Porque, francamente, después de ese video...
42:07No hagas caso a suposiciones de un boli de estúpido.
42:13Yo estoy con la conciencia tranquila.
42:16Si no, no estaría aquí.
42:19Entonces, ¿cómo explicas ese video?
42:21A ver.
42:23¿Venganza?
42:24Ah.
42:26¿Por qué nunca accedí a sus proposiciones?
42:29Ay, va, Eva.
42:30Por favor.
42:32Pero si Dante y tú eran prácticamente un matrimonio.
42:36Además, a mí no me lo contaron.
42:38¿Qué es lo que prosigue, señores?
42:42Vamos a registrar todo el lugar antes de hablar con los familiares.
42:46Como ustedes gusten.
42:49Creo que podemos empezar por el ala norte de la casa.
42:53Ahí están las recámaras de la familia.
42:57Por aquí, por favor.
42:58Con permiso.
42:59Ropio, ¿está en su casa?
43:13Mi diablo.
43:16Mira.
43:18Mal augurio para ti, ¿eh?
43:21Yo te recomendaría que confesaras antes de que te descubra.
43:28Mal augurio.
43:29Ya sabes tu carta.
43:32¿Amen?
43:32Vamos.
43:44Es muy lindo todo lo que me dices, Pietro.
43:48Ma, pero yo tengo mucho miedo.
43:50No tengas miedo, Ileana.
43:53Te voy a sacar el carácter y mantener la calma.
43:57Mira, eres...
43:58Eres una persona fuerte y muy valiente.
44:03Tal vez soy valiente porque no pensé que llegaría a estar en esta situación.
44:09Ma, pero ahora no puedo calmarme.
44:11Bueno, sí, pero es normal.
44:14Deberías sentirte contenta porque todo va a salir muy bien.
44:18Ojalá.
44:20Y lo primero es confirmar que el corazón es compatible conmigo.
44:24Pero así va a ser.
44:27En cuanto me sea posible, voy a...
44:30al hospital para acompañarte, ¿te parece?
44:33Sí.
44:35Espero que sea pronto porque estoy muy nerviosa.
44:39Y tus palabras me dan mucho ánimo.
44:42Eso me da mucho gusto.
44:45Qué gracia, Pietro.
44:48Y te comunico, Ferela.
44:49Yo me comunico más tarde.
44:51Fuerza, Ileana.
44:52Te veo pronto.
44:56¿Sí?
45:00Ileana, ¿para qué colgaste?
45:02No.
45:03El Pietro me dijo que luego te llama.
45:06Me imagino que estaba ocupado.
45:17Me siento muy mal por lastimar esa manera, Ferela.
45:22¿Y ya le pidió perdón?
45:24No, no, no he podido, no he podido.
45:26Está tan molesta conmigo que no contesta mis llamadas.
45:30No, pues no es para menos, don Guitorio.
45:33No, se tardó demasiado en darle la carta que su papá le dejó también a usted.
45:38Sí, sí, Roseros.
45:40Es por eso que me siento tan mal.
45:43Y quiero disculparme con Ferela.
45:47Tenga paciencia.
45:49Pero mucha.
45:50Eso sí, don Guitorio, porque eso de ocultarle la carta,
45:54eso saca de quicio a cualquiera.
45:58Pero ya verá que termina perdonándolo.
46:01Pero, Ferela tiene un gran corazón.
46:05Sí.
46:07Es verdad.
46:08Claro.
46:10Que acuérdese que los corazones más nobles se endurecen ante una injusticia que usted le hizo igualita.
46:20Bueno.
46:21Sí, sí.
46:22La verdad es que esas no fueron tres grandes errores que cometí.
46:25Lo de la carta nada más fue la cereza del pastel.
46:30¿Más?
46:33No me va a perdonar nunca, Ferela.
46:37Ya veremos, don Vitorio.
46:40Pero si de algo le sirve, cuenta con nosotros para darle ánimos.
46:46No, no, no sé si agradecerles o salir corriendo.
46:53Claro, ¿qué es mejor?
46:55Miriam, mejor cuéntenos cómo va la situación de Diana.
46:59El abogado no va a seguir avanzando con la defensa.
47:03Ahora, si no le pago, y saben, saben, no tengo ni un centavo.
47:11Francamente, no sé qué voy a hacer.
47:32Don Vitorio, estos son nuestros ahorros.
47:38Sí, realmente poco, pero para algo va a servir.
47:41No, no, no, por favor, de ninguna manera, no, por favor.
47:46No, no, no, no, sí, por favor.
47:49No, de ninguna manera.
47:50¡Quítese su orgullo!
47:53¿Me quito orgullo?
47:54Sí.
47:57Ah, está bien, está bien.
48:01No sé cómo vencerles tan, tan amables.
48:06O sea, que el fideicomiso que administraba mi mamá se quedó conmigo al lado porque nunca hice un testamento.
48:15Exactamente.
48:17Vas a tener que trabajar, gatita.
48:20Bienvenida al club.
48:22Pero, pero no puede ser quién se queda con ese dinero o cómo.
48:29En realidad hay que esperar el testamento de la señora Eloisa.
48:33Pues el fideicomiso está ligado a sus decisiones sobre A Corp.
48:40Y mientras no sé, no voy a sacar dinero, gatito.
48:48Fiorella.
48:50Créanme que soy muy feliz de saber que tú eres mi hija.
48:56¿Y por qué me he abandonado?
48:57No, no te abandonamos.
49:00Fiorella, tuvimos una adopción y...
49:03Emma, ¿y por qué me dieron una adopción?
49:07Yo quiero saber por qué.
49:10Éramos demasiado jóvenes.
49:14Y nuestras familias se oponían a nuestra relación.
49:18Ambas familias eran muy conservadoras y...
49:23La mía creía que solo podríamos emparentar entre aristócratas.
49:31Era una situación muy compleja.
49:35Y bueno, decidimos...
49:38Lo que pensábamos que era mejor para ti, Fiorella.
49:42Y pensaron que deshacerse de mí era lo mejor.
49:47¿Para mí o para ustedes?
49:50En este momento, Fiorella,
49:53no teníamos opción.
49:59Decidimos lo que pudimos con lo que teníamos.
50:04No fue fácil tomar esa decisión.
50:09Mucho más llevarla que no fue muy difícil, Fiorella.
50:13Sí.
50:16Me imagino que fue muy difícil para vos dejarme por ahí.
50:21Y olvidarme.
50:24Tú no sabes lo mucho que yo te busqué, Fiorella.
50:27Sí.
50:28Me buscó muchísimo, señora Julieta.
50:33Me ha despuesto a 24 años.
50:38Y quieren que tú, o sea, como si nada.
50:42¿Y antes qué?
50:44Y si me hubiera adoptado a una familia horrible.
50:49Y no pensaron en eso, ¿cierto?
50:53No, no fue así.
50:56No fue así, Fiorella.
50:57Te adoptó una familia hermosa.
50:59Sí.
51:00Sí, señor Santino.
51:02Me adoptó una familia...
51:05preciosa.
51:07No, porque ellos sí sabían lo que significa ser padres.
51:11Pero como ustedes.
51:36No chip es uno.
51:36No.
Comments