Στην σύμβαση κατασκευής του Οδοντωτού σιδηροδρόμου Διακοπτού – Καλαβρύτων (ΔΚ) εύρους 750 mm, περιλαμβανόταν και η προμήθεια τριών ατμαμαξών. Κατασκευάστηκαν to 1891 από τη γαλλική φίρμα “Anciens Établissements Cail” στο Παρίσι και παρελήφθησαν το 1895, ενώ η επίσημη έναρξη δρομολογίων έγινε στις 10 Μαρτίου 1896. Ήταν τύπου 0-6-2RT (Czz1’n4t) κεκορεσμένου ατμού, εφοδιοφόρες, ισχύος 157 HP. Είχαν 4 κυλίνδρους, 2 εξωτερικούς για την κίνηση των τριών συνεζευγμένων αξόνων και 2 εσωτερικούς για την κίνηση των οδοντωτών τροχών. Πήραν την αρίθμηση ΔΚ 1 – 3 (μετέπειτα επί ΣΕΚ 8.001 -8.003)
Αργότρα, το 1899 οι ΣΠΑΠ προμηθεύτηκαν από την Cail μια τέταρτη ατμάμαξα, του ίδιου ακριβώς τύπου και χαρακτηριστικών, η οποία πήρε την αρίθμηση ΔΚ 4 (μετέπειτα 8.004).
Ο στόλος του Οδοντωτού ενισχύθηκε το 1925 με την προμήθεια μιάς ακόμα ατμάμαξας η οποία ήταν κατασκευής της γερμανικής Krupp πάνω στα σχέδια των προηγούμενων ίδιων ατμαμαξών της Cail αλλά υπέρθερμου ατμού (Czz1’h4t), ισχυρότερου και αποδοτικότερου τύπου, Αριθμήθηκε ως ΔΚ 11 και μετέπειτα ως 8.011.
Στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού οι ΣΠΑΠ το 1954 ενισχύουν τον ΔΚ με μία ακόμα ατμάμαξα του τύπου των Cail η οποία ήταν εξ ολοκλήρου ελληνικής κατασκευής στο Κεντρικό Εργοστάσιο Πειραιώς των ΣΠΑΠ και η οποία πήρε την αρίθμηση ΔΚ 5 (μετέπειτα 8.005).
Η κυκλοφορία με τις ατμάμαξες στη γραμμή ΔΚ γινόταν κατά την άνοδο μέχρι Ζαχλωρού με την ατμάμαξα να ωθεί τα βαγόνια μπροστά της για λόγους ασφαλείας. Στο τμήμα Ζαχλωρού –Καλάβρυτα, η μηχανή έμπαινε επικεφαλής. Στην επιστροφή, κατά την κάθοδο προς Διακοπτό σε όλη τη διαδρομή η ατμάμαξα ήταν “αλαριέν” επικεφαλής. Η μέγιστη ταχύτητα στα τμήματα με οδόντωση ήταν 8 χλμ/ω και στα υπόλοιπα τμήματα απλής πρόσφυσης 40 χλμ/ω.
Οι ατμάμαξες του Οδοντωτού εξυπηρέτησαν πιστά τη γραμμή ΔΚ μέχρι σχεδόν το τέλος της εποχής του ατμού, γύρω στα 1968. Παρά το ότι κατά την Κατοχή είχε φτάσει να είναι σε λειτουργική κατάσταση μόνο μία, οι ατμάμαξες επέζησαν μετά από 120 χρόνια μέχρι τις μέρες μας όλες.
Μάλιστα η ΔΚ 1 (8.001) που ήταν στατικό έκθεμα στα Καλάβρυτα, ανακατασκευάστηκε πλήρως το 1996 στο Κεντρικό Εργοστάσιο Πειραιώς μετά από πρόταση του ΣΦΣ που αποδέχτηκε ο ΟΣΕ, προκειμένου η ατμάμαξα να επανακυκλοφορήσει πανηγυρικά στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια του Οδοντωτού την 31 Αυγούστου 1996 στο Διακοπτό και τα Καλάβρυτα. Η επισκευή και επαναλειτουργία επιτεύχθηκε κυρίως με τη συνδρομή συνταξιούχων και βετεράνων σιδηροδρομικών Οι λήψεις της RailTV έγιναν κατά την επαναλειτουργία της ΔΚ1 στα πλαίσια αυτών των εκδηλώσεων.
Από τις υπόλοιπες, η ΔΚ 4 εκτίθεται σε καλή κατάσταση στο Σιδηροδρομικό Μουσείο ΟΣΕ στην Αθήνα. Οι ΔΚ 2, ΔΚ 3, ΔΚ 5 και ΔΚ 11 εκτίθενται παροπλισμένες στο Διακοπτό..
Τις ώρες που γράφονταν αυτές οι γραμμές (7/2014), η ΔΚ1 όδευε από τα Καλάβρυτα προς το Εργοστάσιο Πειραιώς προκειμένου να ξεκινήσουν οι εργασίες επισκευής και επαναλειτουργίας της. Πολλά οφείλονται γι αυτό στις προσπάθειες του βετεράνου σιδηροδρομικού Ν. Ταγαρούλια.