http://antineotaksiths.blogspot.gr
Ανάμνηση γλυκιά μες το μυαλό μου
εκείνο το σχολείο το μικρό
το ξύλινο θρανίο το δικό μου
και το ξεθωριασμένο μου παλτό
Στον ίδιο δρόμο με τον κολλητό μου
με κρύο με βροχή με παγωνιά
η μάνα στη δουλειά για το καλό μου
παράδειγμα σ' όλη τη γειτονιά
Η ώρα πως περίμενα να φτάσει
τον ύμνο της Πατρίδα μου να πω
καβγάς με τα παιδιά ποιος θα προφτάσει
να βάλει τη σημαία στον ιστό
Τώρα μου μοιάζουν όλα αυτά
σαν παραμύθια για παιδιά
πόσο περνάει ο καιρός τα ξεθωριάζει
σαν το παλιό μου το παλτό
σαν το σχολείο το μικρό
απ' την καρδιά μου μέσα ο χρόνος δεν τα βγάζει
Τώρα δεν ξέρω τι να πω ξαναντικρίζω τον ιστό
και τη σημαία μου πανί κουρελιασμένο
δεν φανταζόμουνα στιγμή μία πατρίδα σαν κι αυτή
να με κρατάει μια ζωή ταπεινωμένο
Τώρα ο κολλητός μου έχει αλλάξει
μπήκε μες το λούκι για καλά
φοβάται την αλήθεια να φωνάξει
φοβάται να θυμάται τα παλιά
Εγώ όμως αρνούμαι να αλλάξω
να μείνω θέλω πάντα σαν παιδί
τίποτα δεν θέλω να πετάξω
να ζω στα παραμύθια μια ζωή
Τώρα μου μοιάζουν όλα αυτά
σαν παραμύθια για παιδιά
πόσο περνάει ο καιρός τα ξεθωριάζει
σαν το παλιό μου το παλτό
σαν το σχολείο το μικρό
απ' την καρδιά μου μέσα ο χρόνος δεν τα βγάζει
Τώρα δεν ξέρω τι να πω ξαναντικρίζω τον ιστό
και τη σημαία μου πανί κουρελιασμένο
δεν φανταζόμουνα στιγμή μία πατρίδα σαν κι αυτή
να με κρατάει μια ζωή ταπεινωμένο
να με κρατάει μια ζωή ταπεινωμένο
CD: Με Άρωμα Ελλάδας (2003)
Comments