saçlarım upuzun bir yalnızlığa kararıyor dudaklarım lâv değdi siz ruj belleyin yasladım kalbimi vitrinlerin ışıklarına raflara asılı kaldı incecik düşlerim
yıldız kayıyor gece desenli gözlerimde hangi dileği tutsam yere düşüp dağılıyor yoksulluğu üşüyor otobüs duraklarında ayaklarım ıskalanmış gençliğim damlıyor kirpiklerimden
İlk yorumu siz yapın