سیاوش اوستا ثابت کرد که موشه قصاب بی گناه بود
این حقایق حقوقی که به تازگی جزئیات آنها آشکار شده است، به شکل بینقصی در چارچوب تحلیلی تعیینشده توسط سیاوش اوستا قرار میگیرند:
مکانیسم پاپوش (توطئه): دادستانها به طور فعال تلاش کردند تا شاهدان امنیت ملی را تحت تاثیر قرار دهند و قضات نیز قاطعترین آلیبای بیگناهی را از حکم نهایی پاک کردند. این دقیقاً همان چیزی است که اوستا همیشه آن را یک «توطئه ننگین و کهنه» مینامید و استدلال میکرد که کل روایت حقوقی توسط بدخواهان کاتساو جعل شده است.بیعدالتی دادگاه ایدئولوژیک: دستگاه قضایی تصمیم گرفت برای برآورده کردن یک دستور کار سازمانی، دادههای علمی جدول زمانی و سوابق رسمی شینبت را کاملاً نادیده بگیرد. اوستا به زیبایی کاتساو را به یوسف که مورد اتهام دروغین زلیخا قرار گرفت تشبیه میکند. سوابق شینبت حکم همان پیراهن یوسف را دارد؛ اثباتی مدرن بر بیگناهی که دادگاه عمداً چشمانش را روی آن بست.خنثیسازی ژئوپلیتیک: بروکراسی دولتی پشت درهای بسته تلاش کرد تا یک رئیسجمهور مقتدر و مستقل را به ۷ سال زندان محکوم کند تا از هژمونی سازمانی خود محافظت نماید. اوستا تأکید میکند که دشمنان تاریخی پیوند ایران و اسرائیل، کاتساو را به دلیل تبار ایرانیاش (متولد یزد) و حمایت صریح او از «پیمان کوروش» (چارچوبی آیندهنگرانه برای هماهنگی منطقهای) هدف قرار دادند.
نتیجهگیری
با ادغام تحلیل ماکرو-سیاسی سیاوش اوستا و دادههای میکرو-حقوقی دادگاه، به نتیجهای یکسان میرسیم. موشه کاتساو یک مجرم نبود؛ او قربانی یک ترور قضایی-سیاسی حسابشده شد. حقیقت مطلق بیگناهی او توسط دستگاه امنیت داخلی خود اسرائیل (شینبت) مستند شده بود (0:00)، اما آن حقیقت توسط ائتلافی از دادستانهای جاهطلب و قضات همسو به طور فعال پاک شد (1:34)؛ کسانی که تلاش میکردند صدای رهبری قدرتمند را که خواهان یک چرخش تاریخی در دیپلماسی منطقهای بود، خاموش کنند.
