- 7 weeks ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:14ขอโทษครับ
00:30พ่ออย่าโกรดเลยนะครับ
00:35แต่ก็ยังดี รุ่งใหญ่กับเข
00:37้าเออ รุ่มมวลนิทธิก็มี
00:39หุ้นแค่ 40%
00:41พ่อเรายังมี 50% มันเดิม เป็น
00:43พูดถือหุ้นใหญ่
00:46หลังจากเงินกู้ครบกำหนด นอกจ
00:48ากนายต้องคืนเงินต้นให้ฉัน
00:49แล้ว
00:49ฉันต้องการให้นาย ประกาศในท
00:51ี่ประชุมคณะกรรมการ ว่าจะโ
00:53อนหุ้นทิวซื้อ 5% ให้ฉัน
00:55เธอมี 5% รุ่งใหญ่มี 30% บวกก
00:59ำนิกกิ ที่เป็นประทานบุลนิ
01:01ทธิก็ใช้ได้ 5% รวบทั้งหมดก
01:03็ 45%
01:05งั้นพวกเธอก็มีหุ้น เท่าพ่อ
01:07ฉันนะสิ
01:08ต่อให้รุงใหญ่ของแกนั่งตำ
01:10แหน่งรอมภาษาลก็ทำอะไรมากไม่
01:12ได้
01:13ยังไงฉันก็วางแผนนามชิว
01:16ซื้อเขาตลาดหลักทัพย์อย
01:17ู่แล้ว
01:17จากนั้นก็รูปรวมเงินทุน แล
01:20้วฉันก็จะกุมอำนาจทั้งหม
01:22ดได้อย่างสมบูน
01:25พ่อครับ พ่อจะนำชิวซื้อเข
01:27าตลาดเหรอ
01:28ท่านลดเห็งสวยอย่างแก้ ไม่สร
01:29้างปัญหามากมาย
01:31ฉันต้องมาถึงขั ran król
01:35หมอก
01:40เพราะงั้นครั้งนี้ ฉันอยากลงท
01:42ุนในนามของฉัน
01:43พี่สั่วได้พ่อเห็นว่าฉันม
01:44ีวิสัยทักษัตรมีความสา
01:45มารถ
01:45ส่วนเรื่องเงินทุน
01:47ฉันอยากเอา.....
01:49หุ้นชิวزื่อ 10% ที่ฉันมี จ
01:51ำนองกับเธอ
01:52คุณอารู้เรื่องนี้ไหม
01:55เพราะชีวสื่อจบทรあเบียร
01:57นายเรื่องสี่なたี้จะمنอบหุ้น10%
01:59กับ Charlotte
02:01พ่อก่อรู้นะเสร็จ
02:06คุณหมายความว่า
02:07ตอนนี้พ่อของ Charlotte
02:08ไปลองประทานชείวสื่อกลูฟเหลือ
02:10คะ
02:12ก่อนหน้านี้ Charlotte
02:13นั่งกำหน่าง CEO แทนฉัน
02:15ตอนนี้ลุ่งใหญ่ก็เป็นรองประ
02:17ทาน
02:18ต่อไปชัดจะมีสถานะอะไร
02:19ในชีวสื่อยอีกแล้ว
02:24ที่จริงช טร้อดเขาไม่ใช่คนเห
02:26็นแกะตัว
02:28คุณอยากกังวลไปเลยนะ ไม่มีอะไรหร
02:30อก
02:30."เขาเป็นคน อย่างง่ายฉันรู้ดี
02:34แต่ไม่ HAR para
02:35ที่นี้ไม่พร้อม ที่อื่นก็พร
02:37้อมให้เราอยู่
02:38ยังง่ายฉันก็อยากออกจากห้อง
02:39말을ไปเติบโตในต่างประเทศ
02:42คุณสลาดทุกสิ่งที่คุณส
02:43ร้างในชิลซื้อมาตลอดหลาย
02:45ปีได้หรอ?"
02:46เทียบกับเป็นผู้สืบท่อจิ
02:47ลซื้อ
02:49ฉันคิดว่าขอแค่เธอกับลู
02:51กอยู่ข้างฉัน
02:52ฉันจะมีความสุขกว่า
03:01จริง ๆ แล้วไปที่ไหนก็ได้
03:03สิ่งสำคัญที่สุดคือพวกเรา
03:04อยู่ด้วยกัน
03:06ถ้าคุณคิดว่าไปเติบตัวใ
03:08นต่างประเทศมันดีกว่า
03:10งั้นเราก็ไปกัน
03:13งั้นเธอก็เตรียมตัวไว้
03:15หลังฉันโอนทรัพย์สินทั้
03:16งหมดเสร็จ
03:17พวกเราทั้งครอบครัว
03:18ก็จะชีวิตใหม่ในต่างประเทศ
03:20ยังมีความสุข
03:22แต่จำไปนะ
03:24อย่าบอกเรื่องนี้กับใคร
03:26หรือเฉพาะชาลด
03:29ดูแล้วค่ะ
03:36ทุกท่าน
03:37วันนี้ผมพอประกาศกับทุกท่
03:38าน
03:40นับจากวันนี้ไป
03:41คุณชิวโสหรื้น
03:43จะมาดำรวงตรมแหน่ง
03:44รวงประทานของบริษัท
03:46ดีครับ
03:51มาสมครับ
03:52ในฐานรองประทานของชิวโสหรื
03:54้อ
03:54หน้าที่ของผมคือ
03:56ช่วยท่านประทาน
03:57แบ่งเบางานที่ยุ่งอยาก
03:59และเสนินและ
04:01ข้อคิดเห็นด้วย
04:03ทุกคนรู้ดีว่าผม
04:05มีนิสัยตรองไปตรงมา
04:08ถ้าผมพูดอะไรที่ทุกคนไม่พอใจ
04:10ก็อย่าได้ถือสาเลยนะ
04:14แต่ผมก็ยัง
04:15เห็นผลประโยชน์ของบริษัท
04:16และกรรมการทุกท่าน
04:18เป็นสำคัญ
04:19กับคุณทุกท่าน
04:20เอาล่ะ ถ้าทุกคนไม่มีข้อเส
04:25นอ
04:25แล้วก็เลือกประชุม
04:27เดี๋ยวก่อน
04:29มีเรื่องหนึ่ง
04:30ผมอยากฟังความเห็นของทุกคน
04:33นี่มันเรื่องอะไรกันค่ะ
04:35รุ่งใหญ่เสนอให้ประมูลงาน
04:37จัดหาวัธุดิบอาหารของรุ
04:38่งแรม
04:38ที่ย่าจฉันทำมาตลอดใหม่อี
04:40กครั้งเนี่ย啊
04:41อ้างงาน
04:42แก้แคตรึ่งส่วนตัวชัด
04:43ชัดเลย
04:48นี่เรียกว่า
04:49ปลูกอะไรก็ได้อย่างนั้น
04:52ถ้าตอนนั้นไม่ใช่เพราะคุณ
04:58พ่อของจุลี่ชีจะลบนาลายได้
05:00อย่างไร
05:01สุดท้าย
05:02ยังทำให้พวกเขาเผาฐานรมคว screens
05:06คุณอย่าเลิ่มสิ
05:07ตอนนี้จุลี่ชียังน้อยไม่ได้
05:09สติดอยู่โรมพยาบาล
05:11แล้ว
05:12พี่ใหญ่ผมอยากระบายความโกรดก็
05:14เป็นธรรมดาใช่ไหม
05:16คุณคัสแค่ไม่ได้เหรอ
05:18คัสแค่อะไร
05:20ข้อเสนือพี่ใหญ่สอด culminếu
05:23กับผลประโbirชนาด
05:24ผมบริษัทพวกรรมการก็เห็นด
05:25้วยเป็นอย่างมาก
05:26จะให้ผมเอาอะไรไปคัด popcorn
05:31แล้วกчики จะปล่อยให้พวกเขาที่สองผ
05:32่อโหโห drieเมรpha 보여
05:34hvadี Connecticut
05:38พวกรรมการทำเหมือนเขาเปล gamut
05:43เอาไปหว่าต่อนนี้ อดท้นไปก่
05:45อน
05:46หว่าอดดีได้ไหมนาน
05:47แต่ฉัน...
05:49จะบอกกว่ากัมยาชิยังไง
05:52มองอะไร หลายปีที่ผ่านมา ยาดคุณ
05:54กอบกล้อยไปตั้งเท่าไร
05:56คุณคุณบอกพวกเขา ว่าอย่าโล
05:58บเกินไป กินอิ่มก็ควรหยุ
06:00ดได้แล้ว
06:03ถ้าชิ้วซื้อ เข้าตลาดหล
06:10ักซับได้จริงๆ ถึงตอนนั้น
06:12ฝากตัวด้วยนะ
06:13เราฟังขาวดีจะพี่โซอี้อยู่นะ
06:15วังใจได้เลย ทางนี้ขอบคุณมาก
06:18ที่สับสรุนให้ชิ้วซื้อจ
06:19ดทะเบียน
06:20แต่ผม ไม่อยากให้มีอะไรมาแซก เรื่องน
06:23ี้พอรับจัดการเย็มเย็บดีก
06:24ว่า
06:25มีขาวอะไร ผมจะรีบแจ้งทันที
06:27ได้ ได้ ได้ ได้ โอเค ขอบคุณ ขอบ
06:30คุณ ได้ครับ ไม่บาก ไม่บาก
06:52ท้องได้กี่เดือนแล้วนะ
06:55สามเดือนกว่าแล้วค่ะ
06:57อ๋อ ตอนนี้ยังเคลื่อนไว้สะด
07:00วก เธอก็ซื้อของที่เราต้นใช้ เตร
07:03ียมไว้บ้างนะ
07:04ไม่งั้น ทองโตขึ้นเรื่อยๆ จะไม่
07:06สะดวกเอานะ
07:09ค่ะ
07:11จริงสิ บรายอันคุยกับเธอ
07:14บ้างไหม ว่าจะเอายังไงตอบ
07:17ไม่ค่ะ บรายอันไม่ได้บอกอะไรเลย
07:22เฮ้ย ไอ้หลูกคนนี้จะเป็นพ่อ
07:24คนอยู่แล้วทำไมยังแยกแยะไม่เป
07:27็นอีก
07:31เขาไม่ได้บอกเธอจริงหรือเราจะ
07:34แตงงานกับเธอเมื่อนไหร่
07:35แตงงานเหรอคะ
07:37Exchange... ได้นี่หลายคนเขาก็ท้องก่อนแต
07:40่งไม่เป็นไร อีกอย่าง
07:43เด็กคนนี้เป็นหลานของฉัน จะให้
07:46เขาไปสถานะได้อย่างไง
07:50ที่จริง...เราไม่ได้คิดใกล้ข
07:53นาดนั้นค่ะ
07:55สำหรับฉันแล้ว...ได้อยู่กับ
07:57รายอันก็มีความสุขแล้วค่
07:58ะ
08:02ที่จริงฉันก็รู้สถานการณ์
08:04ของเธอแล้ว
08:07เธอเป็นว่าที่รู้ส Ping ฉัน
08:09ฉันเลยอยากรู้ว่าเธอเป็นคนยัง
08:10ไง
08:10หรือถือสาเลยนะ
08:16ไอ้บ้านนั่นได้เจอเธอถึงว่
08:17าโชคดีมาก
08:20หว่างใจเธอ ฉันจะบอกเขาเอง
08:23ฉันเองก็อยากเดี่ยมชาลูกสภ
08:25ัยจากเธอเดียว
08:28เหมือนเธอจะผอมลงนะ
08:30เอางนี้ ฉันจะกลับไปบอกแม่ของ
08:32บรายอัน
08:33ให้ตุนซุปที่เหมาะกับเธอ
08:36ให้เธอบรุงร่างกาย
08:42ขอบคุณค่ะ คุณลุง
08:43อืม หรือบสิ
08:49คุณชายรอง
08:50เจ๊ปี้เหล่ะ
08:51อ๋อ ฉันเห็นคุณไอเล็กอยู่ท
08:53ี่สวนนะคะ
08:57อย่าทำอะไรมาบ้านนะเกาเชิง
09:00ยุยูจะส่งของขวันให้เด็กทำ
09:01ไม
09:02อย่าคิดว่าเจอปินเป็นลูก
09:03คุณ
09:04แล้วเด็กจะเป็นหลานคุณสิ
09:05คุณลืมแล้วเหรอ
09:07ชื่อปินเขาแซ่ชิว
09:08แต่เกิดมาก็แซ่ชิว
09:10ไม่เกี่ยวกับแซ่เกาของคุณเลย
09:26มีเรื่องอะไรถึงต้องนัดมาคุยข
09:28้างนอก
09:31มีเรื่องที่อยากถามให้คารส่วนต
09:32ัว
09:32เรื่องอะไร
09:35เธอเสียสัญญาเงินกู้
09:37แบกไปของบรายอันกับรีโอส
09:38องชบับ
09:40ยอดสูงถึง 8,000 ล้าน
09:41นี่มันเกิดอะไรขึ้น
09:45นายรู้ได้ยังไง
09:46เห็นเธอกล้ายจะกลับคิวสื่อแล
09:48้ว
10:13ก็...ฉันจำนองที่ดินดายมอนพ
10:15ลาซ่ากับเจ้าสื่อ
10:16กู้เงินพวกเขา 8,000 ล้าน
10:18ขนาดเดียวกัน
10:19ฉันก็ให้บรายอันรับปากฉั
10:21น
10:21ให้เอาหุ้นทิวสื่อ 10% ของเขา
10:23มาจำนองกับฉัน
10:24ฉันถึงยอมให้เขากู้ 8,000 ล้าน
10:26ฉันได้ผลประโยชน์
10:28ฉันไม่ก็รอบเป็นปัญหานะ
10:31ฉันไม่เข้าใจทำไมเธอต้องทำแบ
10:32บนี้
10:33แบรดไม่คนยังไงเธอก็รู้
10:36รู้ไหมเธอทำแบบนี้
10:37มันเสียงมากเลยนะ
10:41ในเมื่อนายรู้แล้ว
10:43งั้นฉันจะบอกความจริงก็แล้
10:44วกัน
10:45ฉันปล่อยเงินกู้ให้เขา
10:47เงินขายคือ
10:49หลังครบกับหนด
10:50นอกจากเขาต้องคืนเงินให้ฉัน
10:52เขายังต้อง
10:53โอนหวนชิวสื่อ 5% ของเขา
10:55ให้ฉันด้วย
10:57เขาบอกเธอเหรอ
10:58เธอเชื่อเขาเหรอ
11:01ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยโดนเขาหล
11:02อกสักหน่อย
11:03ฉันไม่จำเป็นต้องเชื่อเขา
11:05แล้วไม่อยากรู้ด้วยว่าเขาอยากทำ
11:06โปรเจ็กต์คาสิโนจริงหร
11:07ือเปล่า
11:08ฉันรู้แค่ว่าฉันมีหุ้น
11:10ชื่อสื่อสิบเปอร์เซ็นต์ที่
11:11เขาจำนองกับฉัน
11:12ฉันไม่มีอะไรเสียหาย
11:14โอเค แต่เพื่อนสำคัญขนาดนี้เธ
11:16อไม่บอกฉัน
11:18ไม่รู้ว่ามีที่เปลิกษาทักก
11:19่อนบายไปทำไม
11:22ฉันรู้ว่านายอากติกกับรีโ
11:24อ
11:25ถ้าบอกนายก็ไม่เห็นด้วยอยู่แล
11:26้ว
11:32เธอละคิดดูสิ
11:33จนถึงตอนนี้ เธอติดนี่บุญค
11:35ุณรีโอเท่าไร
11:36ถ้าครั้งนี้เงินที่บราณ์กู้
11:37ไปมีปัญหาอะไร
11:38เธอจะใช้คืนยังไง
11:40จะเอาจากไหนมากคืน ใช้ร่างกายเห
11:42รอ
11:42น่ายมันไร้เหตุผล น่ายจงใจ
11:44ว่าเขาจะชัดเลย
11:45ทันว่าเขาเหรอ
11:47ให้เธอกู้เงิน 8,000 ล้านง่ายๆ
11:48ต้องมีถือประสงค์อื่นอยู่แล
11:50้ว
11:50จะยังไงก็ตาม
11:52ยังไงสะ ฉันต้องเอาหุ้นช
11:53ื่อ 5% นี้มาให้ได้
11:55แล้วก็
11:56ตอนนี้พูดไปก็ร้ายประโยชน์
11:58งวดแรก 3,000 ล้าน ฉันให้เขาไปแล
12:00้ว 200 ล้าน
12:01ย้อนกลับไม่ได้แล้ว
12:02ถ้าอนาคตเกิดอะไรขึ้น ฉันรั
12:04บมีชอบเอง โอเคไหม
12:05เธอรู้หรือเปล่าว่าไม่อ่าน
12:06ทำอะไรอยู่
12:07ถ้าไหนรู้ ไหนก็พูดสิ
12:08รู้ไหมว่าไม่อ่านเขา
12:13ฮัลโห ใช่ครับ
12:17ผมเป็นลูกชายของเกาเฉิง
12:21โรงพยาบาลเหรอ
12:22โรงพยาบาล Green Mary
12:25คุณเกาครับ
12:26พ่อคุณเกิดอุปธิเหตรสชน
12:28ตอนมาถึงโรงพยาบาล ก็เสีย
12:30ชีวิตแล้วครับ
12:32เสียใจด้วยครับ
12:59ยังไงเพราะแกสองคนก็เป็นพ
13:26ี่น้องกัน
13:27เพราะฉะนั้นผมยอม ไม่เอาพ่อ
13:30แบบนี้
14:15ดีน้ำก่อน
14:39ในหาอะไร
14:39หัว เดี๋ยวฉันช่วยหา
14:52บอกฉันสิ ฉันช่วยหา
14:55ไม่เกิดฉัน
14:57เจอไว้เกิดไปทำไม
15:00ถ้ามีไว้เกิดก็ยึ่งнесนาได
15:02้ว่าฉันกับพ่อ
15:03เป็นพ่อลูกกัน ม struggle
15:05หัว Song
15:10ขอскวารณ่าบัตลให้เขา
15:14ฉันเบิดก่อน ฉันเบิดก่อน
15:36ฉันรู้ว่านายทำใจยอมรับได้
15:38ยาก
15:40ใจเย็นเย็นก่อนนะ
15:42คิดดูดีๆว่าเก็บไว้ที่ไ
15:44หน
15:56คิดดูดีๆ
16:28ผมดื่มกาแฟมาหลายร้าน
16:30แต่พ่อโชว์ได้เหมาะกับผมที่
16:31สุด
16:32ไม่ต้องว่าพ่อโจบ
16:34เพราะไม่เสียเงินเราสิไม่หว่
16:35า
16:36เราเป็นพ่อลูกกันนะ
17:24โทษสุด
17:40มีอะไรครับแม่
17:42เจ้าปิน
17:43วันนี้
17:44จือถุงเท่าหาแม่
17:46บอกแม่ว่า
17:47เก้าเชิงเกิดอุบัติเหตุรว
17:49จชน
17:49เขาตายแล้ว
17:50ตายแล้วเหรอ
17:56ถ้าไปอุบัติเหตุ
17:58ก็ช่วยไม่ได้
18:00แต่วันนี้
18:01เขาโทรมาหาแม่
18:04แม่สงสัยว่า
18:06เขาโทรมาก่อนเกิดอุบัติเหต
18:08ุ
18:08แล้วเขาพูดอะไรกับแม่บ้าง
18:10เขาโทรมาบอกแม่ว่า
18:13ครั้งนี้เป็นเรื่องแล้ว
18:14เหมือนเขาร้อนใจมากเลย
18:16แม่กำลังจะถามว่าเกิดเรื่อง
18:17อะไร
18:18ก็ได้ยินเสียงโครมดังขึ้
18:20น
18:20สายก็ตัดไป
18:21แม่โทรกลับไป
18:23โทยังไงก็โทยไม่ติด
18:25แม่เลยหนาวว่าน่าจะเกิดอุบั
18:27ติเหตุตอนนั้น
18:30แม่หมายความว่าเขารถชนพระคุ
18:32ยโทรศัพท์กับแม่เหรอ
18:34แม่ไม่รู้
18:36แต่ไม่รู้ทำไม
18:37แม่รู้สึกไม่ดีเลย
18:41แม่อย่าคิดมากเลยนะ
18:42มันเป็นอุบัติเหตุไม่เกี่ย
18:44วกับแม่สักหน่อย
18:46ตอนนี้เขาตายแล้ว
18:48พวกเราทำอะไรได้บ้าง
18:51ไม่ต้องถามอะไรเลย
18:56แต่เขาเป็นพ่อทะแทของแกนะ
18:59แม่อย่าลืมสิครับ
19:01พ่อผมมีคนเดียวคือชิวโซอ
19:03ี
19:06รุงเชิงตายแล้ว
19:08ผมก็รู้สึกแย่
19:09แต่มองอีกมุม
19:11คนที่รู้ตัวตนผมก็น้อยลงไปอ
19:13ีกหนึ่ง
19:17เราจะไม่ทำอะไรเลยจริงเหรอ
19:22รุงเชิงเป็นคนขับรถของคุณ
19:25ปู
19:26และเป็นพ่อเก้าจิ้น
19:29เอางนี้ดีไหม
19:31ผมจะส่งเงินช่วยค่าทำสบ
19:33และพวงหรีดไปในนาของชีวซื
19:35้อ
19:35แต่แม่จำไว้นะ
19:36ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นแม่ห้าม
19:38ไปงานเด็ดขาด
19:45ร้านปิด
19:58แค่มันและกาแฟที่แกชอบถ
20:00ึงเลยนะ
20:00ขิมดูสิ
20:02อ๋อ
20:04ผมดิมกาแฟมาหลายร้าน
20:06แต่พ่อชงได้บอกกับผมที่สุด
20:08ไม่ต้องมาประจบ
20:10เพราะไม่เสียเงินละสิไม่ว่
20:12า
20:14ว่ายังไง
20:26คืนนี้แกจะกลับไปนอนที่บ้านจ
20:28ริงใช่ไหม
20:29ถ้าใช่ฉันจะซื้อกลับข้าว
20:31ไปทำให้กิน
20:51พ่อร้อนเล่นเหรอเนี่ย
20:52รถชนเรื่องใหญ่ขนาดนี้
20:53แต่เพื่องบอกผมเนี่ยนะ
20:55ไม่เป็นหาต้องไหน
20:57พ่อไปชนก็กลังแล้วหัวชั้
20:59นกลับแท่
20:59รู้สิ ไม่บอสุดไหน
21:23สิ่งคาเฟ้ย
21:25เป็นไงบ้าง
21:26ฝากข้าวความก็ไม่ตอบ
21:28คิดแล้วว่าต้องอยู่นี่
21:29โอเคไหม
21:32ฉันไม่เป็นอะไร
21:34ที่ฉันมาครึ่งงงก็พอเรื่องง
21:36าน
21:40ฉันขอมาทึกหล Eliza uncertainty
21:42ในวันนั้น
21:46นี่เป็นคลิป ก่อนเกิดอุปธิ
21:47twitch
21:51พ่อฉันขับ เราวังเสมอ
21:55ไม่มีทางเกิดอุปธิเหตรã Victory
21:57Hon ragaz tb vegetation
21:58รถลุ่งเฉื้องโดน ไม่พบหรื
22:00ออะไรหัดของ
22:02พลเชนาสูตร
22:03ยินยันว่ารุ่งเฉืองตาย suffered pengelu
22:05pigeon
22:05นอกจากนี้
22:20acabaถึงหล่วงบรรถถึกภาพไ
22:22ว้
22:22ก่อนรุ่งμηเฉืองหสุด
22:24จิ้ดจูรถของเขา
22:26ก็ถลายเป็นตัว ฉันสนิธานว
22:28่าตอนเขาขับรถอยู่
22:30น่าจะเส้นเลืörtในสมองแตกฉับ
22:32พลัน
22:33จริกสิอจิน ในรักเป็นว่
22:35าหรุยเฉิง มีปัญหาพวกหลอ
22:37ดเลือดในสมองไหม
22:41ก่อนหน้านี้ไม่นาน เพื่องถูกสุข
22:43ภาพไปทุกอย่างปกติ
22:47แต่...มิล่ะสแกปสมอง
22:50งั้นน่าจะมีปัญหาหลอดเลื
22:52อสมองแฟงอยู่บ้าง
23:01ที่โรงพยาบาล
23:07ฉันเห็นพ่อฉัน
23:11ส่วนนี้ของหัวเขา
23:13มีร้อยช้ำ
23:16หางตาก็บาจเจ็บ
23:19น้ายหมายถึง
23:25ฉันดูรูปที่ถ่ายได้ที่เกิด
23:28เหตุ
23:32หลังพ่อฉันรถชน แอร์แบ
23:35คตรงคนขับเด้งออกมาไม่น่าเป
23:37็นไปได้
23:39ตามหลักแล้ว แอร์แบคจะเด้ง
23:42ออกมาเพราะแรงกระแทกจากด้าน
23:44หน้า
23:46ไม่น่าจะเจ็บถึงขนาดนี้
23:49ฉันสงสัยว่า
23:55ที่หัวพ่อฉันมาเจ็บ
24:24เกิดก่อนที่รถจะชน
24:27แต่ชอบดีเมมยังใช้ได้
24:30ฉันดูคลิปในเมมแล้ว
24:32เพราะว่ารุงเฉิงใครมาที่นี่
24:34อยู่ที่นี่ครึ่งชั่วโมงได้
24:36แล้วขับออกไป แล้วเกิดอวันท
24:37ี่เห็น
24:38ที่นี่หากไกลมาก
24:45พ่อมาทำอะไรที่นี่
24:48แน่ว่ารุงเฉิงนัดใครไว้
24:50ที่นี่หรือเปล่า
24:52เราเช็บประวัติการโทรของรุง
24:53เฉิง
24:54เพราะว่าก่อนเกิดเหตุ
24:55เขาโทรหาแม่ของโรเอล
24:58โทรหาเซ้าเจ้าปี้เหรอ
25:00แต่เวลาโทรแค่ 10 วิน่ะ
25:02น่าจะเกิดอวนเป็นเหตุต้นค
25:03ุยทุรศัพท์
25:05และก่อนหน้านั้น
25:06ก็มีอีกหนึ่งเบอโทรมาหาร
25:08ุงเฉิง
25:17รู้ไหมว่าเป็นใคร
25:19สายเข้าแสดงแค่เบอร์
25:21ไม่แสดงชื่อ
25:22แต่เราเช็คกับเครื่องขายเมื่อถื
25:24อแล้ว
25:25จะรู้ว่าคนที่เป็นเจ้าของเบอร
25:26์คือใคร
25:31ใช่
25:34เหมือนนั้นฉันโทรหาพ่อของ
25:35นาย
25:39หลังพ่อผมลาออก
25:42คุณชีวไม่เคยตีต่อหาเขาเลย
25:47ทำไมกรเกิดเท incur RC13 ขுถึงโทรห
25:49าเขา
25:51ก็จิ้น
25:52เมื่อนังจะสงสัยว่าการตายของพ
25:54่อเกี่ยวกับชั้น
25:57ผมางดีอยากรู้
25:59คุณโทรหาเขาทำไม
26:02เท่าวันนั้น
26:05ฉันเก็บของของพ่อชั้น
26:07เกิดทุคคิดขึ้นมาได้
26:09หรือโทรหาเขา
26:10เพื่อถามอะไรบางอย่าง
26:15คุณอยากถามอะไรเขา
26:17ฉันต้องบอกนายด้วยเหรอ
26:25แล้วคุณไม่ไปเจอพ่อผมไหม
26:28วันนั้นหลังวางสายจากเขา
26:30ฉันก็ไปพบลูกครับ
26:31แล้วมารู้ที่หลังว่าพ่อหง
26:33นายตายแล้ว
26:47ชื่อปินยุหยูเก่าจิ้นก็
26:50นัดแม่มาเจอ
26:51แกว่าพรอเรื่องอะไร
26:53หวางใจแต่ครับ มีผมอยู่ด้วย
26:55อีกเดียวอะไรที่ควรพูด อะไรไม่ค
26:57วรพูด
26:58ผมจะบอกแม่เอง
27:00อัวจิ้น
27:06คุณ International
27:08ชิ้ว
27:08ฉันนัดแค่คุณ newspaper แล้วก็มาด้วย
27:10เหรอ
27:11ฉันผ่านแถวนี้ ไม่แหวดมาส่
27:12งแม่
27:14อีกอย่าง
27:15จุงเชิงตาย ฉันก็อยากแสดงค
27:17วามเสียใจกับนาย
27:19ฉันเพิ่งรู้นะว่านายเป็นห่
27:20วงพ่อฉันด้วย
27:25จริงสิ อาจิ้น วันนี้นายนะฉ
27:28ันออกมา มีอะไรเหรอ
27:31สระวัติหลิวบอกผมว่า
27:34ก่อนพ่อจะรถชน
27:37คุณนายชิวโทรหาเขา
27:40ผมอยากรู้ว่าคุยอะไรกัน
27:49แม่พูดต่งต่งได้เลยครับ ไม่
27:50ใช่ความรับอะไร
27:54ที่จริง...
27:55ฉันกับพ่อนายติดต่อกันไม
27:57่บ่อย
27:58วันนั้นอยู่หญ 일เขาก็โทรหาฉั
28:00น
28:01ฉันก็แปลกใจเหมือนกัน
28:03ตอนฉันจะถามเขาว่าโทรมามีเร
28:05ื่องอะไร
28:05ก็ได้ยินเสียงโครมจากปลายส
28:07าย แล้วสายก็ตัดไป
28:10จากนั้นฉัน ก็โทรหาเขา
28:12แต่โทยยังไงก็ไม่ติด
28:15ต่อมาได้ยินจือถุงบอกว่า
28:17เขาเกิดอุบัติเหตุและตายแล้
28:19ว
28:21แล้วรู้ไหม
28:22พ่อผมทอหาคุณทำไม
28:23รุ่งเชิงไม่ทันพูดกับตา
28:25สายไป
28:26ไม่ให้ฉันจะรู้ได้ยังไง
28:32ที่จริงก่อนเกิดเหตุ
28:35คุณชิวซึ่งไปคุณพ่อนาย
28:38เขาได้ทอหาพ่อผม
28:40พวกคุณรู้ไหม
28:41โซอีโทหาเก้าเฉิงเหรอ
28:44ลุ่งเฉิงเป็นคนขับรถเก้าข
28:46องคุ้นปู
28:47โทไปคุยเรื่องเก้าเก้าก็เป็นเร
28:48ื่องธรรมดา
29:03จือบิน
29:05ปกติพ่อแกไม่เคยติดต่อเก
29:07้าเฉิง
29:08แล้วอยู่อยู่ข้าโทหาเก้าเฉิง
29:10ทำไม
29:12แม่จำได้
29:13วันนั้นเก้าเฉิงโทหาแม่ประ
29:15โยคแรกก็พูดว่าเป็นเรื่อง
29:17แล้ว
29:18แย่แล้ว
29:20หรือว่าพ่อแกจะรู้แล้วว่
29:23าเก้าเฉิงเป็นพ่อของแกนะ
29:27ถ้าพ่อรู้แล้วว่าผมไม่ใช่ร
29:29ู้ของเขาจริงๆ
29:31แม่คิดว่าพ่อจะอยู่เฉยบัน
29:32ตอนนี้เหรอ
29:35ก็จริง
29:37แม่ครับ อยากรัวไปก่อนสิ ไม่ว
29:40่าเกิดอะไรขึ้น ผมก็รับมือได
29:41้
29:52หลังจัดการเรื่องรุงเฉิงเสร
29:54็จ นายก็พักซึกหน่อยนะ
29:58น่าเสียอาจิ้น ฉันโนเวลเธ
29:59อพักซึกหน่อย เรื่องหลังจากน
30:02ี้ค่อยคิดที่หลังนะ
30:06ขอโทษที ที่ต้องพักมีงานด
30:08่วน ขอโทษก่อนนะ
30:10โนเวล พรุ่งนี้เช้าเธอมีประ
30:12ชุม เธอก็รีบกลับไปพักเธอ เด
30:14ี๋ยวฉันดูเขาเอง
30:18นั่นสิโนเวล ผมไปส่ง มีอะไรเท่า
30:21หาผมนะ
30:22บ๊ายบาย
30:22ฮัลโห
30:35คืนนี้ฉันคงไม่ไปแล้ว
30:38ใช่ค่ะ เขาอารมณ์ไม่ดี ฉันอย
30:39ากอยู่เป็นเพื่อนเขา
30:42ได้ ฉันจะบอกเขาให้
30:44โอเค พวกนี้เจอกัน บ๊ายบาย
30:47รีโอฟักแสดงความเสียใจ
30:50ขอบคุณรีโอ
30:53ถ้าเธออยากไปเจอรีโองั้นก็
30:56ไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนฉันเหรอ
30:58ฉันดูเห็นแฟนดีกว่าเพื่อน
30:59และแร่น้มใจขนาดนั้นเลยเหร
31:01อ
31:04เธอเห็นแฟนอย่างเขา ดีกว่าเพ
31:06ื่อนอย่างฉันเหรอ
31:08ถ้าไม่เห็นแก่ที่นายเสียใจ
31:09ครั้งหน้าเป็นแบบนี้อีก ฉัน
31:10จะไม่สนหน้า
31:15มีครั้งหน้าอีกเหรอ
31:18โทษที ฉันไม่ได้หมายความแบบ
31:21นั้น
31:22พอได้แล้ว นายดื่มเยอะแล้วนะ
31:25ชาลอดเธอรู้ไหม
31:31รู้ไหมว่าตอนนี้ใจฉัน ถอรมา
31:34นแค่ไหน
31:37เกิดเรื่องแบบนี้พวกเราทุกคนตั
31:39กก็สีใจทั้งนั้น
31:42นายอย่าลืมสิ นายไม่ได้ตัวคน
31:44เดียว
31:45นายยังมีฉันมีโนเอล สรวั
31:47สหริว พวกเราทุกคนจะอยู่ข้างๆน
31:49าย
31:51ฉันไม่ได้มีแค่พวกเธอ
31:57ฉันมีนอกชายต่างแม่อีกหนึ
31:59่งคน
32:00นายพูดบ้าอะไร
32:04ฉันจะบอกความรับอะไรให้
32:08เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของบร
32:12ายอัน
32:12ฉัน ฉันเป็นพี่ชายต่างแม่ข
32:17องเขา
32:18นายกว่าเธออีกเจ็งไหมล่ะ
32:21นายพูดอะไรของนาย ยูยูบรายอัน
32:24จะเป็นน้องชายต่างแม่ของนายได้
32:26ยังไง
32:27ไม่ใช่อยู่อยู่
32:31ตอนนั้น พ่อฉันกับเศร้าเจี
32:35ยปรี้เป็นนักแรกของกัน
32:39บรายอันเป็นลูกของพวกเขา
32:43อาของเธอกับรักเขาเหมือนลูก
32:46ชายทะแท้
32:47นี่นายเมาหรือเปล่าเนี่ย
32:51ไม่ได้เมา
32:55ก่อนที่
33:00นั่นน่าจะตาย
33:02เขาตรวจ
33:05DNA
33:07ด้วยตัวเอง
33:12ผลตรวจจะอยู่ที่ฉัน
33:15ไม่เชื่อฉันเอาให้ดิวได้นะ
33:26ก็คงตาย
33:27แก่ว่างไงนะ
33:28แก่บอกว่า
33:29จื้อปินไม่ใช่ลูกデ้落ไทด
33:31ของอาคแก
33:32แต่เป็นลูกรบรับของเกาถึง
33:34เหรอ
33:34ถ้าเกาจินไม่ให้หนูดูผลตั
33:36ว DNA ของหน้าหน้า
33:37หนูก็ไม่เชื่อ
33:39เพราะเขามีความสัมพันภัย
33:40เป็นพี่น้องกันจริงๆ คะ
33:42เดี๋ยวน่ะเดี๋ยวก่อนดิ่ก่
33:44อน
33:44เมรกี้แก่บอกว่า
33:46เก่าจินกับ money
33:47เป็นพี่น้องต่างnot
33:49แม่กัน
33:50와เก่าจิน ...
33:51จะยลง...
33:52เป็นพี่น้องกับจือล้านได้ย
33:54ังไง
33:54พอลืมไปแล้วเหรอ
33:56อาศพัยเล็ก คลอดแฟท่ายหญ
33:58ิง
33:58ади бр patience
33:58คุณอาเอาลูกชายไป
34:00เพื่อเอาใจคุณปู
34:01บอกว่าเป็นลูกของอาศพัยร
34:03อง
34:04เอ่อ ...
34:05หลังอัน
34:06จือล้านคือลูกของเซอรอง
34:09สม
34:09ไม่ใช่
34:159 ความรับอีกอันอาสไพ้เล
34:18็กยอมรับกับเก้าเฮิงเอง
34:21เพื่อแก่แค้นที่ตอนนั้นทุก
34:23ส runs รับตัวลูกชายไป
34:24เขาก็เลยแอปสรับตัว จือร้าน
34:27กับจือทงในโรงพยาบาล
34:30GL force จือทง ความจริงแล้วคือ
34:34จือร้าน จือร้านที่ตายก็คื
34:36อจือ thick
34:38เอาเป็นว่า ชื่อไม่สำคัญ acá
34:40แฝ่ชายหยิงในตอนนั้น센่า น
34:42้า กับรายอัน
34:44ตอนนี้พี่สุดแล้วว่า น้า น้
34:46า กับเกวจิน มีความสัมพัณ
34:48ฑ์ทางสายเลือด
34:48ก็หมายความว่า
34:50ไบรายอัน
34:51ก็มีความสัมพันฑ์ ทางสายเล
34:53ือด กับเกวจิน
34:54คิดไม่ถึงว่าละคอน้ำเนา
34:56วแบบเนี่ยจะเกิดขึ้นกับต
34:57รกูลชิวของเรา
35:01แล้วอาแกรู้เรื่องนี้มั้ย
35:03หนูว่าคงไม่รู้แล้วค่ะ
35:05จากนิสัยคุณอาจะทนมาขนาด
35:07นี้เหรอ
35:09แต่หลายปีที่ผ่านมา
35:10คุณอาตั้งใจเลี้ยงดูบรายอ
35:12ันอย่างดี
35:13หนูดูออกว่าเขารักบรายอันมา
35:15ก
35:15แต่ถ้าอาแกรู้
35:18ว่าจือปินไม่ใช่ลูกแท้ข
35:19องเขา
35:20เพ็ 쓰는 เพราะ ...
35:21เพราะไม่รู้จิงๆว่าจะเกิดอะไร
35:23ขึ้น
35:24นูรู้ learn flawed อย่างเดียว
35:26คุณอาก็ milty-when would intervene for any携帯
35:27แاح windows and youren
35:28เห้ยย ตรงกันข้ามกํารักค
35:32ือเกลียต
35:33และคนที่หักหลังตัวเองり tahir
35:34ik
35:34suddenlyARTศันนะ 이� całe เรื่องนี้
35:39เป็นเรื่องที่แสนสหัส สำหรั
35:42บอาก็
35:44เพราะค่ะ
35:45เพราะว่าพวกเราควรทำอย่างwise
35:47ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผยเพราะ
35:49ว่า ความสัมพันธ์เปลี่ยนแ
35:50น่
35:51แต่กระดาษหอไฟไม่ได้
35:54หนูไม่คิดว่าเรื่องนี้จะปิดได
35:55้งาน
35:58หนูว่าพวกเราต้องเทียมใจไว้
36:01เรื่องนี้เกี่ยวข้องเป็นวงกว้
36:03าง
36:03ถ้าจัดการไม่ดี ผลที่ตามมาจะ
36:05สาหัสมาก
36:07เพราะว่าเราต้องคิดกันดี ๆ
36:11หนูว่ามีเรื่องนึงที่ต้องรีบ
36:13ไปจัดการ
36:22เธอเป็นบ้าอะไรของเธอ
36:24ตกลงกันแล้ววันนี้จะโอน 2,800 ล
36:26้านของหวดแรก
36:27มาบอกยกเลิกเนี่ยนะ
36:28ฉันบอกรีโอว่าอย่าพังโอน
36:31เงินกู้มีปัญหาอะไร
36:33เงินกู้ไม่มีปัญหา
36:35ที่มีปัญหาคือนาย
36:37ฉันมีปัญหาอะไร
36:38นายไม่ใช่ลูกของคุณอา
36:41งั้นนายก็ไม่ใช่คนตระกูลชิว
36:43เพราะงั้นไม่มีสิทศึบทอด
36:45มาระดกหุ้นชิวสื่อ 10% ที่คุ
36:47ณปูทิ้งไว้
36:49นายจงใจโกหกฉันมาตั้งแต่แ
36:52รก
36:53พูดให้ถูกคือช่อโก
36:57ฉันไม่รู้จะพูดมั่วอะไร
37:00ฉันพูดมั่วหรือเปล่า นายร
37:01ู้ดี
37:02แต่คุณอาน่าจะเห็นด้วยที่ฉั
37:04นทำแบบนี้
37:07ไปหาพ่อฉันมาเหรอ
37:09ถ้าคุณอารู้ว่านายไม่ใช่ลูก
37:11ของเขา
37:12แทมยังคิดโอนทรับสินที่
37:13เป็นของตรคูนชิวอย่างลับ ล
37:15ับ
37:16นายคิดว่าพ่อของนายจะทำยัง
37:18ไง
37:20ก่าจิ้นเป็นคนบอกเธอเหรอว่
37:21าฉันไม่ใช่ลูกของพ่อ
37:23ไม่ต้องสนว่าใครบอก เรื่องจริ
37:25งก็พอ
37:26เธอต้องการอะไร ให้โอนเงิน 200 ล้านก
37:29DAMI
37:30ไม่ต้อง
37:32200ล้านถึงเป็นของขวัญที่ฉั
37:34นให้ลิンดา กับลูก
37:36นี่ขนาดนี่เชียว
37:37머�ฟัง ยามาวัดฉัน ในสายตาฉ
37:40ัน ลินดาร์เป็นพื้นรักฉั
37:42น
37:43แน่นอน ๆ หรือฉันมีเงื่อนไข
37:45ฉันต้องการให้นายไปจากชิวซư
37:48และตะโกลชิว
37:51เพื่อไหมให้ชื่อเสียงของตะโก
37:53ลเสียหาย
37:54และไม่อยากให้คุณอาสถืนใจ!
37:56ฉันช่วยนายเก็บความรับนี้ได
37:58้ว่าания ให้นายไปอย่างอี่บเยี่ยบ
38:01แต่นายก็รู้กระดาษหอไฟไม่ได
38:03้
38:04ถึงฉันไม่พูด
38:05แต่คุณอาก็อาจจะรู้ความรับ
38:06นี้ได้ตลอด
38:07จากช่องทางอื่น
38:09นายก็รู้จักนิสัยเขา
38:10ถ้าเขารู้ว่านายไม่ใช่ลูกเขา
38:13ถึงตอนนั้นนายอาจไม่เหลือเลย
38:15สักแดง
38:16อีกอย่าง
38:18ถ้านายไม่ยองไปจากตระกูลชิว
38:19ฉันก็ไม่มีหน้าที่รักษาค
38:21วามรับนี้
38:23ว้างแผนเอาไว้แล้วเหรอ
38:26นี่อาจเป็นทางเลือกเดียวของน
38:28าย
38:29ถ้าฉันเป็นนาย เอาสองร้อยล้าน
38:32ไปดีกว่า
38:36คิดให้ดีก็แล้วกัน แต่อยากคิ
38:38ดนาย
38:39อาจมีคนรู้ความรับนายได้ทุ
38:41กมือ
38:53อย่าคิดว่าผมไม่รู้น่ะ
38:55ว่าที่เกาเฉิงตายพ่อไม่ได้ไป
38:57เจอลูกค้า
38:58พ่อไปเจอเกาเฉิง
38:59ว่าคิดดูแล้ว ที่เกาเฉิงตาย
39:02ต้องเจียวกับพ่อเนี่ย
39:04ทำไม จะบอกว่าฉันห้าคนเหรอ
39:07มีนักฐานว่าฉันไปเจอเกาเฉิ
39:08งเหรอ
39:09มีนักฐานก็เอามาให้ฉันดูส
39:10ิ